{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319731"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319731","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σημειαική σύγκλιση της σειράς Fourier-Το θεώρημα του Carleson","abstract":"Σκοπός της εργασίας είναι να περιγραφεί πλήρως η απόδειξη του θεωρήματος Carleson-Hunt: αν f είναι μια p-ολοκληρώσιμη 2π-περιοδική συνάρτηση, όπου p>1, τότε η σειρά Fourier S[f](x) συγκλίνει στην f(x) σχεδόν για κάθε x. Στο πρώτο κεφάλαιο εκθέτουμε κάποια θεωρήματα παρεμβολής για υπογραμμικούς τελεστες που θα μας χρειαστούν στη συνέχεια: μεταξύ αυτών, το θεώρημα του Marcinkiewicz και το θεώρημα παρεμβολής Stein-Weiss. Έπειτα διατυπώνουμε το βασικό λήμμα-θεώρημα η αποδοχή του οποίου οδηγεί εύκολα στο θεώρημα Carleson-Hunt. Στο δεύτερο κεφάλαιο εισάγουμε δυο γραμμικούς τελεστές με τη βοήθεια των οποίων αποδεικνύουμε ότι ο μετασχηματισμός Hilbert και ο μεγιστικός μετασχηματισμός Hilbert είναι τύπου p για κάθε p >1, καθώς και κάποιες εκθετικές εκτιμήσεις γι' αυτούς τους μετασχηματισμούς. Στο τρίτο κεφάλαιο εισάγουμε την έννοια των δυαδικών διαστημάτων που είναι απαραίτητα για τη συνέχεια και κάποιους τροποποιημένους μετασχηματισμούς Hilbert που αντιστοιχούν σε αυτά. Κατόπιν εισάγουμε τους γενικευμένους συντελεστές Fourier και μεταθέτουμε το πρόβλημα στο να αποδείξουμε ότι κάποιος κατάλληλος τελεστής M* είναι τύπου p πάνω στις χαρακτηριστικές συναρτήσεις. Στο τελευταίο και πιο τεχνικό κεφάλαιο ορίζουμε κάποια σύνολα εξαίρεσης το μέτρο των οποίων είναι \"τύπου p\" και με τη βοήθεια αυτών δείχνουμε ότι ο M* έχει τη ζητούμενη ιδιότητα. Έτσι τελειώνει η απόδειξη.","abstract_html":"Σκοπός της εργασίας είναι να περιγραφεί πλήρως η απόδειξη του θεωρήματος Carleson-Hunt: αν f είναι μια p-ολοκληρώσιμη 2π-περιοδική συνάρτηση, όπου p&gt;1, τότε η σειρά Fourier S[f](x) συγκλίνει στην f(x) σχεδόν για κάθε x. Στο πρώτο κεφάλαιο εκθέτουμε κάποια θεωρήματα παρεμβολής για υπογραμμικούς τελεστες που θα μας χρειαστούν στη συνέχεια: μεταξύ αυτών, το θεώρημα του Marcinkiewicz και το θεώρημα παρεμβολής Stein-Weiss. Έπειτα διατυπώνουμε το βασικό λήμμα-θεώρημα η αποδοχή του οποίου οδηγεί εύκολα στο θεώρημα Carleson-Hunt. Στο δεύτερο κεφάλαιο εισάγουμε δυο γραμμικούς τελεστές με τη βοήθεια των οποίων αποδεικνύουμε ότι ο μετασχηματισμός Hilbert και ο μεγιστικός μετασχηματισμός Hilbert είναι τύπου p για κάθε p &gt;1, καθώς και κάποιες εκθετικές εκτιμήσεις γι&#x27; αυτούς τους μετασχηματισμούς. Στο τρίτο κεφάλαιο εισάγουμε την έννοια των δυαδικών διαστημάτων που είναι απαραίτητα για τη συνέχεια και κάποιους τροποποιημένους μετασχηματισμούς Hilbert που αντιστοιχούν σε αυτά. Κατόπιν εισάγουμε τους γενικευμένους συντελεστές Fourier και μεταθέτουμε το πρόβλημα στο να αποδείξουμε ότι κάποιος κατάλληλος τελεστής M* είναι τύπου p πάνω στις χαρακτηριστικές συναρτήσεις. Στο τελευταίο και πιο τεχνικό κεφάλαιο ορίζουμε κάποια σύνολα εξαίρεσης το μέτρο των οποίων είναι &quot;τύπου p&quot; και με τη βοήθεια αυτών δείχνουμε ότι ο M* έχει τη ζητούμενη ιδιότητα. Έτσι τελειώνει η απόδειξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Σκαρμόγιαννης Νικόλαος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:26:06Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319731"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319731","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319731","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319731","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319731","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκαρμόγιαννης Νικόλαος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319731","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319731"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της εργασίας είναι να περιγραφεί πλήρως η απόδειξη του θεωρήματος Carleson-Hunt: αν f είναι μια p-ολοκληρώσιμη 2π-περιοδική συνάρτηση, όπου p>1, τότε η σειρά Fourier S[f](x) συγκλίνει στην f(x) σχεδόν για κάθε x. Στο πρώτο κεφάλαιο εκθέτουμε κάποια θεωρήματα παρεμβολής για υπογραμμικούς τελεστες που θα μας χρειαστούν στη συνέχεια: μεταξύ αυτών, το θεώρημα του Marcinkiewicz και το θεώρημα παρεμβολής Stein-Weiss. Έπειτα διατυπώνουμε το βασικό λήμμα-θεώρημα η αποδοχή του οποίου οδηγεί εύκολα στο θεώρημα Carleson-Hunt. Στο δεύτερο κεφάλαιο εισάγουμε δυο γραμμικούς τελεστές με τη βοήθεια των οποίων αποδεικνύουμε ότι ο μετασχηματισμός Hilbert και ο μεγιστικός μετασχηματισμός Hilbert είναι τύπου p για κάθε p >1, καθώς και κάποιες εκθετικές εκτιμήσεις γι' αυτούς τους μετασχηματισμούς. Στο τρίτο κεφάλαιο εισάγουμε την έννοια των δυαδικών διαστημάτων που είναι απαραίτητα για τη συνέχεια και κάποιους τροποποιημένους μετασχηματισμούς Hilbert που αντιστοιχούν σε αυτά. Κατόπιν εισάγουμε τους γενικευμένους συντελεστές Fourier και μεταθέτουμε το πρόβλημα στο να αποδείξουμε ότι κάποιος κατάλληλος τελεστής M* είναι τύπου p πάνω στις χαρακτηριστικές συναρτήσεις. Στο τελευταίο και πιο τεχνικό κεφάλαιο ορίζουμε κάποια σύνολα εξαίρεσης το μέτρο των οποίων είναι \"τύπου p\" και με τη βοήθεια αυτών δείχνουμε ότι ο M* έχει τη ζητούμενη ιδιότητα. Έτσι τελειώνει η απόδειξη.","The aim of this thesis is to provide a complete a self-contained proof of the Carleson-Hunt theorem: if f is a p-integrable 2π-periodic function, where p>1, then the Fourier series S[f](x) converges to f(x) almost everywhere. In the first chapter we present some interpolation theorems for sublinear operators that will be needed later on: among them are the theorem of Marcinkiewicz and the interpolation theorem of Stein-Weiss. Then we formulate a basic lemma-theorem and show that accepting this we can easily deduce the Carleson-Hunt theorem. In the second chapter we introduce two linear operators that help us to prove that the Hilbert transform and the modified Hilbert transform are of type p for every p >1, as well as some exponential estimates for these two transforms.καθώς In the third chapter we introduce the notion of dyadic intervals that are needed in the sequel, and some modified Hilbert transforms which correspond to them. Then, we introduce the modified Fourier coefficients and reduce the question to the problem to show that a suitable operator M* is of type p on the indicator functions of measurable sets. In the last more technical chapter we define some exceptional sets whose measure is of \"type p\" and using them we show that M* has the desired property. This completes the proof."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σημειαική σύγκλιση της σειράς Fourier-Το θεώρημα του Carleson"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκαρμόγιαννης Νικόλαος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός της εργασίας είναι να περιγραφεί πλήρως η απόδειξη του θεωρήματος Carleson-Hunt: αν f είναι μια p-ολοκληρώσιμη 2π-περιοδική συνάρτηση, όπου p>1, τότε η σειρά Fourier S[f](x) συγκλίνει στην f(x) σχεδόν για κάθε x. Στο πρώτο κεφάλαιο εκθέτουμε κάποια θεωρήματα παρεμβολής για υπογραμμικούς τελεστες που θα μας χρειαστούν στη συνέχεια: μεταξύ αυτών, το θεώρημα του Marcinkiewicz και το θεώρημα παρεμβολής Stein-Weiss. Έπειτα διατυπώνουμε το βασικό λήμμα-θεώρημα η αποδοχή του οποίου οδηγεί εύκολα στο θεώρημα Carleson-Hunt. Στο δεύτερο κεφάλαιο εισάγουμε δυο γραμμικούς τελεστές με τη βοήθεια των οποίων αποδεικνύουμε ότι ο μετασχηματισμός Hilbert και ο μεγιστικός μετασχηματισμός Hilbert είναι τύπου p για κάθε p >1, καθώς και κάποιες εκθετικές εκτιμήσεις γι' αυτούς τους μετασχηματισμούς. Στο τρίτο κεφάλαιο εισάγουμε την έννοια των δυαδικών διαστημάτων που είναι απαραίτητα για τη συνέχεια και κάποιους τροποποιημένους μετασχηματισμούς Hilbert που αντιστοιχούν σε αυτά. Κατόπιν εισάγουμε τους γενικευμένους συντελεστές Fourier και μεταθέτουμε το πρόβλημα στο να αποδείξουμε ότι κάποιος κατάλληλος τελεστής M* είναι τύπου p πάνω στις χαρακτηριστικές συναρτήσεις. Στο τελευταίο και πιο τεχνικό κεφάλαιο ορίζουμε κάποια σύνολα εξαίρεσης το μέτρο των οποίων είναι \"τύπου p\" και με τη βοήθεια αυτών δείχνουμε ότι ο M* έχει τη ζητούμενη ιδιότητα. Έτσι τελειώνει η απόδειξη.","The aim of this thesis is to provide a complete a self-contained proof of the Carleson-Hunt theorem: if f is a p-integrable 2π-periodic function, where p>1, then the Fourier series S[f](x) converges to f(x) almost everywhere. In the first chapter we present some interpolation theorems for sublinear operators that will be needed later on: among them are the theorem of Marcinkiewicz and the interpolation theorem of Stein-Weiss. Then we formulate a basic lemma-theorem and show that accepting this we can easily deduce the Carleson-Hunt theorem. In the second chapter we introduce two linear operators that help us to prove that the Hilbert transform and the modified Hilbert transform are of type p for every p >1, as well as some exponential estimates for these two transforms.καθώς In the third chapter we introduce the notion of dyadic intervals that are needed in the sequel, and some modified Hilbert transforms which correspond to them. Then, we introduce the modified Fourier coefficients and reduce the question to the problem to show that a suitable operator M* is of type p on the indicator functions of measurable sets. In the last more technical chapter we define some exceptional sets whose measure is of \"type p\" and using them we show that M* has the desired property. This completes the proof."],"dc:identifier":["uoadl:1319731","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319731"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σημειαική σύγκλιση της σειράς Fourier-Το θεώρημα του Carleson"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:06Z"}