{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319735"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319735","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σολιτονικές λύσεις στο αβελιανό μοντέλο higgs παρουσία φερμιονικής ύλης","abstract":"Τα μοναχικά κύματα, συνιστούν μία σημαντική κατηγορία μη γραμμικών λύσεων της θεωρίας πεδίων, τα οποία εμφανίζονται ως οδεύοντα κύματα της αντίστοιχης κλασσικής πεδιακής θεωρίας και διακρίνονται για την πεπερασμένη τους ενέργεια και την καλά εντοπισμένη ενεργειακή πυκνότητα. Επιπλέον, μία υποομάδα αυτών χαρακτηρίζεται ως σολιτόνια, τα οποία έχουν ως βασική ιδιότητα να διατηρούν ασυμπτωτικά τη μορφή τους. Εφόσον είναι τοπικά και με μεγάλο χρόνο ζωής, συγκρινόμενα με το χρόνο ζωής του υποβάθρου τους, τα μοναχικά κύματα είναι πολλά υποσχόμενα για την περιγραφή σωματιδιακών συντονισμών στο πλαίσιο των πεδιακών αλληλεπιδράσεων καθώς και δέσμιων συστημάτων.στόχος της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την εφαρμογή της διαταρακτικής τεχνικής των πολλαπλών κλιμάκων στην αβελιανή θεωρία, ως μία θεωρητική περιγραφή της υπεραγωγιμότητας στα πλαίσια της ενεργού θεωρίας πεδίων. Το νέο χαρακτηριστικό της παρούσας μελέτης είναι η ενσωμάτωση στη θεωρία, εκτός των συμπυκνωμένων ζευγών Cooper, τα οποία δομούν το βαθμωτό πεδίο και μη συμπυκνωμένα ζεύγη ηλεκτρονίων, με αντίθετο προσανατολισμό spin, τα οποία περιγράφονται από την εξίσωση Dirac. Συγκεκριμένα, θεωρούμε την πιθανότητα ότι τα ζεύγη αυτά είναι σε δυναμική ισορροπία με τα συμπυκνωμένα ζεύγη Cooper και θα ελέγξουμε εάν υπάρχουν ευσταθείς λύσεις όταν τα πεδία είναι ισχυρά συζευγμένα μεταξύ τους. Θα δειχθεί ότι αυτή η δυναμική ισορροπία είναι ασταθής και φαινομενολογικά δεν είναι σε συνέπεια με τη δίοδο Josephon. Θα δείξουμε ότι ο χώρος των λύσεων της θεωρίας κυριαρχείται πέραν από μία ιδιαίτερη κατηγορία ψευδοσολιτονίων, τα οποία καλούνται oscillons και από τα kinks, τα οποία είναι και η αιτία αυτής της διαφοροποίησης.","abstract_html":"Τα μοναχικά κύματα, συνιστούν μία σημαντική κατηγορία μη γραμμικών λύσεων της θεωρίας πεδίων, τα οποία εμφανίζονται ως οδεύοντα κύματα της αντίστοιχης κλασσικής πεδιακής θεωρίας και διακρίνονται για την πεπερασμένη τους ενέργεια και την καλά εντοπισμένη ενεργειακή πυκνότητα. Επιπλέον, μία υποομάδα αυτών χαρακτηρίζεται ως σολιτόνια, τα οποία έχουν ως βασική ιδιότητα να διατηρούν ασυμπτωτικά τη μορφή τους. Εφόσον είναι τοπικά και με μεγάλο χρόνο ζωής, συγκρινόμενα με το χρόνο ζωής του υποβάθρου τους, τα μοναχικά κύματα είναι πολλά υποσχόμενα για την περιγραφή σωματιδιακών συντονισμών στο πλαίσιο των πεδιακών αλληλεπιδράσεων καθώς και δέσμιων συστημάτων.στόχος της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την εφαρμογή της διαταρακτικής τεχνικής των πολλαπλών κλιμάκων στην αβελιανή θεωρία, ως μία θεωρητική περιγραφή της υπεραγωγιμότητας στα πλαίσια της ενεργού θεωρίας πεδίων. Το νέο χαρακτηριστικό της παρούσας μελέτης είναι η ενσωμάτωση στη θεωρία, εκτός των συμπυκνωμένων ζευγών Cooper, τα οποία δομούν το βαθμωτό πεδίο και μη συμπυκνωμένα ζεύγη ηλεκτρονίων, με αντίθετο προσανατολισμό spin, τα οποία περιγράφονται από την εξίσωση Dirac. Συγκεκριμένα, θεωρούμε την πιθανότητα ότι τα ζεύγη αυτά είναι σε δυναμική ισορροπία με τα συμπυκνωμένα ζεύγη Cooper και θα ελέγξουμε εάν υπάρχουν ευσταθείς λύσεις όταν τα πεδία είναι ισχυρά συζευγμένα μεταξύ τους. Θα δειχθεί ότι αυτή η δυναμική ισορροπία είναι ασταθής και φαινομενολογικά δεν είναι σε συνέπεια με τη δίοδο Josephon. Θα δείξουμε ότι ο χώρος των λύσεων της θεωρίας κυριαρχείται πέραν από μία ιδιαίτερη κατηγορία ψευδοσολιτονίων, τα οποία καλούνται oscillons και από τα kinks, τα οποία είναι και η αιτία αυτής της διαφοροποίησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηαγαπίου Ανδρέας"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:06Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319735"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319735","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319735","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319735","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319735","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηαγαπίου Ανδρέας"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319735","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319735"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα μοναχικά κύματα, συνιστούν μία σημαντική κατηγορία μη γραμμικών λύσεων της θεωρίας πεδίων, τα οποία εμφανίζονται ως οδεύοντα κύματα της αντίστοιχης κλασσικής πεδιακής θεωρίας και διακρίνονται για την πεπερασμένη τους ενέργεια και την καλά εντοπισμένη ενεργειακή πυκνότητα. Επιπλέον, μία υποομάδα αυτών χαρακτηρίζεται ως σολιτόνια, τα οποία έχουν ως βασική ιδιότητα να διατηρούν ασυμπτωτικά τη μορφή τους. Εφόσον είναι τοπικά και με μεγάλο χρόνο ζωής, συγκρινόμενα με το χρόνο ζωής του υποβάθρου τους, τα μοναχικά κύματα είναι πολλά υποσχόμενα για την περιγραφή σωματιδιακών συντονισμών στο πλαίσιο των πεδιακών αλληλεπιδράσεων καθώς και δέσμιων συστημάτων.στόχος της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την εφαρμογή της διαταρακτικής τεχνικής των πολλαπλών κλιμάκων στην αβελιανή θεωρία, ως μία θεωρητική περιγραφή της υπεραγωγιμότητας στα πλαίσια της ενεργού θεωρίας πεδίων. Το νέο χαρακτηριστικό της παρούσας μελέτης είναι η ενσωμάτωση στη θεωρία, εκτός των συμπυκνωμένων ζευγών Cooper, τα οποία δομούν το βαθμωτό πεδίο και μη συμπυκνωμένα ζεύγη ηλεκτρονίων, με αντίθετο προσανατολισμό spin, τα οποία περιγράφονται από την εξίσωση Dirac. Συγκεκριμένα, θεωρούμε την πιθανότητα ότι τα ζεύγη αυτά είναι σε δυναμική ισορροπία με τα συμπυκνωμένα ζεύγη Cooper και θα ελέγξουμε εάν υπάρχουν ευσταθείς λύσεις όταν τα πεδία είναι ισχυρά συζευγμένα μεταξύ τους. Θα δειχθεί ότι αυτή η δυναμική ισορροπία είναι ασταθής και φαινομενολογικά δεν είναι σε συνέπεια με τη δίοδο Josephon. Θα δείξουμε ότι ο χώρος των λύσεων της θεωρίας κυριαρχείται πέραν από μία ιδιαίτερη κατηγορία ψευδοσολιτονίων, τα οποία καλούνται oscillons και από τα kinks, τα οποία είναι και η αιτία αυτής της διαφοροποίησης.","Solitary waves constitute an important class of nonlinear solutions in Physics, and they appear as traveling waves of the corresponding Classical Field Theory. Their main characteristics are finite energy as well as well-localized energy density and additionally, a subset of them, characterized as solitons, has the interesting feature of maintaining asymptotically the form of the solution. Furthermore, due to their longevity, compared with the lifetime of their background, solitary waves are a very promising tool in the description of particle resonances and bound systems. The aim of this dissertation is to present the application of the technique of multiple scales in the abelian theory, as a theoretical description of superconductivity within the effective field theory. The new feature of the present study is the inclusion of both the condensed Cooper pairs, which formulate the scalar field and the non-condensed electron pairs with opposite spin orientation, described by the Dirac equation. Specifically, we consider the possibility that these two pairs are in a dynamic balance and we check if there are stable solutions when the fields are strongly coupled together. It will be shown that this dynamic equilibrium is unstable and phenomenologically not consistent with Josephon diode due to the fact that the solution space is governed by a particular class of solitary waves called kinks, which are the cause of this instability."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σολιτονικές λύσεις στο αβελιανό μοντέλο higgs παρουσία φερμιονικής ύλης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηαγαπίου Ανδρέας"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Τα μοναχικά κύματα, συνιστούν μία σημαντική κατηγορία μη γραμμικών λύσεων της θεωρίας πεδίων, τα οποία εμφανίζονται ως οδεύοντα κύματα της αντίστοιχης κλασσικής πεδιακής θεωρίας και διακρίνονται για την πεπερασμένη τους ενέργεια και την καλά εντοπισμένη ενεργειακή πυκνότητα. Επιπλέον, μία υποομάδα αυτών χαρακτηρίζεται ως σολιτόνια, τα οποία έχουν ως βασική ιδιότητα να διατηρούν ασυμπτωτικά τη μορφή τους. Εφόσον είναι τοπικά και με μεγάλο χρόνο ζωής, συγκρινόμενα με το χρόνο ζωής του υποβάθρου τους, τα μοναχικά κύματα είναι πολλά υποσχόμενα για την περιγραφή σωματιδιακών συντονισμών στο πλαίσιο των πεδιακών αλληλεπιδράσεων καθώς και δέσμιων συστημάτων.στόχος της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει την εφαρμογή της διαταρακτικής τεχνικής των πολλαπλών κλιμάκων στην αβελιανή θεωρία, ως μία θεωρητική περιγραφή της υπεραγωγιμότητας στα πλαίσια της ενεργού θεωρίας πεδίων. Το νέο χαρακτηριστικό της παρούσας μελέτης είναι η ενσωμάτωση στη θεωρία, εκτός των συμπυκνωμένων ζευγών Cooper, τα οποία δομούν το βαθμωτό πεδίο και μη συμπυκνωμένα ζεύγη ηλεκτρονίων, με αντίθετο προσανατολισμό spin, τα οποία περιγράφονται από την εξίσωση Dirac. Συγκεκριμένα, θεωρούμε την πιθανότητα ότι τα ζεύγη αυτά είναι σε δυναμική ισορροπία με τα συμπυκνωμένα ζεύγη Cooper και θα ελέγξουμε εάν υπάρχουν ευσταθείς λύσεις όταν τα πεδία είναι ισχυρά συζευγμένα μεταξύ τους. Θα δειχθεί ότι αυτή η δυναμική ισορροπία είναι ασταθής και φαινομενολογικά δεν είναι σε συνέπεια με τη δίοδο Josephon. Θα δείξουμε ότι ο χώρος των λύσεων της θεωρίας κυριαρχείται πέραν από μία ιδιαίτερη κατηγορία ψευδοσολιτονίων, τα οποία καλούνται oscillons και από τα kinks, τα οποία είναι και η αιτία αυτής της διαφοροποίησης.","Solitary waves constitute an important class of nonlinear solutions in Physics, and they appear as traveling waves of the corresponding Classical Field Theory. Their main characteristics are finite energy as well as well-localized energy density and additionally, a subset of them, characterized as solitons, has the interesting feature of maintaining asymptotically the form of the solution. Furthermore, due to their longevity, compared with the lifetime of their background, solitary waves are a very promising tool in the description of particle resonances and bound systems. The aim of this dissertation is to present the application of the technique of multiple scales in the abelian theory, as a theoretical description of superconductivity within the effective field theory. The new feature of the present study is the inclusion of both the condensed Cooper pairs, which formulate the scalar field and the non-condensed electron pairs with opposite spin orientation, described by the Dirac equation. Specifically, we consider the possibility that these two pairs are in a dynamic balance and we check if there are stable solutions when the fields are strongly coupled together. It will be shown that this dynamic equilibrium is unstable and phenomenologically not consistent with Josephon diode due to the fact that the solution space is governed by a particular class of solitary waves called kinks, which are the cause of this instability."],"dc:identifier":["uoadl:1319735","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319735"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σολιτονικές λύσεις στο αβελιανό μοντέλο higgs παρουσία φερμιονικής ύλης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:06Z"}