{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319787"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319787","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτικές μελέτες παρατεταμένης αποδέσμευσης των νέων αντιφυματικών ενώσεων 2,2-δις[4-(2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο και 1,3-δις[4-(2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο από υδρόφιλες μήτρες","abstract":"Στα πλαίσια της παρούσης Διπλωματικής Εργασίας διεξήχθησαν συγκριτικές μελέτες παρατεταμένης αποδέσμευσης των νέων αντιφυματικών ενώσεων 2,2-δις[4- (2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο (IP-I-35) και 1,3-δις[4- (2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο (IP-I-48) από υδρόφιλες μήτρες, σε υδατικά μέσα (pH 1.2 και 6.8). Οι μελέτες περιελάμβαναν την επίδραση διαφόρων εκδόχων στην αποδέσμευση της δραστικής ουσίας. Επίσης, σε συγκεκριμένες συνταγές πραγματοποιήθηκε έλεγχος διάβρωσης και φωτογραφική απεικόνιση των διογκωμένων και διαβρωμένων δισκίων. Η N-Αδαμανταν-2-υλο-N'-[(E)-3,7-διμεθυλοκτα-2,6-διενυλ]αιθανο-1,2-διαμίνη (SQ109) επιλέχθηκε ως η καλύτερη ένωση από μια βιβλιοθήκη 67238 ενώσεων, βασισμένη σε ανάλογα της αιθαμβουτόλης, για την καταπολέμηση της φυματίωσης. Με βάση αυτή τη διαπίστωση, χρησιμοποιήθηκαν οι ενώσεις IP-I-35 και IP-I-48, στη σκελετική διάταξη των οποίων, διακρίνονται ο αδαμαντανικός δακτύλιος της SQ 109 και οι αμιναιθερικές πλευρικές αλυσίδες και παρουσιάζουν αξιοσημείωτη δράση κατά της φυματίωσης. Τα αποτελέσματα, τα οποία ελήφθησαν από τις μελέτες αποδέσμευσης, υποδηλώνουν ότι η χρήση του PVP M.W.:29.000, αντί της λακτόζης, επιφέρει σχετικά βραδεία αποδέσμευση της δραστικής ουσίας από τα δισκία. Ιδιαίτερες διαφορές στην αποδέσμευση δεν εμφανίζονται όταν μεταβάλλονται οι αναλογίες του Sodium Alginate και του PVP M.W.:55.000. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η αύξηση του μοριακού βάρους του PVP οδηγεί σε μείωση της αποδέσμευσης. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν, ότι η αποδέσμευση, από δισκία που περιέχουν HPMC 4K και δισκία HPMC 15K, δεν εμφανίζει ιδιαίτερες διαφορές. Επιπρόσθετα, σε δισκία που περιέχουν HPMC 4K, επιτυγχάνεται ταχύτερα το 100% της αποδέσμευσης σε σχέση με τα δισκία με λακτόζη, ενώ όταν τα δισκία περιλαμβάνουν και τα δύο έκδοχα, η αποδέσμευση ολοκληρώνεται ακόμα ταχύτερα. Τέλος, η δραστική ουσία ΙΡ-Ι-48, που είναι ευδιάλυτη, αποδεσμεύεται ευχερέστερα από τα δισκία, απ΄ ότι η δραστική ουσία ΙΡ- Ι-35, η οποία είναι αρκετά δυσδιάλυτη. Σχετικά με τα αποτελέσματα της μελέτης διόγκωσης – διάβρωσης, παρατηρήθηκε ότι, σε ίδια συνταγή, η αποδέσμευση ολοκληρώνεται γρήγορα στα δισκία με τη δραστική ουσία ΙΡ-Ι-48, με ταυτόχρονη διάλυση του δισκίου, ενώ η αποδέσμευση της ουσίας ΙΡ-Ι-35 δεν ολοκληρώνεται στις 8 ώρες και δεν διαλύονται τα δισκία. Επίσης, και στις τρεις συνταγές (περιέχουν sodium alginate) παρατηρείται μεταβολή στο ρυθμό διάβρωσης, όταν το pH από όξινο μετατρέπεται σε αλκαλικό. Τέλος, καθώς δημιουργείται ισχυρότερη γέλη και αυξάνεται η διόγκωση, εμποδίζεται η διείσδυση του υγρού στη μάζα του πολυμερούς και κατά συνέπεια μειώνεται η διάβρωση.","abstract_html":"Στα πλαίσια της παρούσης Διπλωματικής Εργασίας διεξήχθησαν συγκριτικές μελέτες παρατεταμένης αποδέσμευσης των νέων αντιφυματικών ενώσεων 2,2-δις[4- (2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο (IP-I-35) και 1,3-δις[4- (2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο (IP-I-48) από υδρόφιλες μήτρες, σε υδατικά μέσα (pH 1.2 και 6.8). Οι μελέτες περιελάμβαναν την επίδραση διαφόρων εκδόχων στην αποδέσμευση της δραστικής ουσίας. Επίσης, σε συγκεκριμένες συνταγές πραγματοποιήθηκε έλεγχος διάβρωσης και φωτογραφική απεικόνιση των διογκωμένων και διαβρωμένων δισκίων. Η N-Αδαμανταν-2-υλο-N&#x27;-[(E)-3,7-διμεθυλοκτα-2,6-διενυλ]αιθανο-1,2-διαμίνη (SQ109) επιλέχθηκε ως η καλύτερη ένωση από μια βιβλιοθήκη 67238 ενώσεων, βασισμένη σε ανάλογα της αιθαμβουτόλης, για την καταπολέμηση της φυματίωσης. Με βάση αυτή τη διαπίστωση, χρησιμοποιήθηκαν οι ενώσεις IP-I-35 και IP-I-48, στη σκελετική διάταξη των οποίων, διακρίνονται ο αδαμαντανικός δακτύλιος της SQ 109 και οι αμιναιθερικές πλευρικές αλυσίδες και παρουσιάζουν αξιοσημείωτη δράση κατά της φυματίωσης. Τα αποτελέσματα, τα οποία ελήφθησαν από τις μελέτες αποδέσμευσης, υποδηλώνουν ότι η χρήση του PVP M.W.:29.000, αντί της λακτόζης, επιφέρει σχετικά βραδεία αποδέσμευση της δραστικής ουσίας από τα δισκία. Ιδιαίτερες διαφορές στην αποδέσμευση δεν εμφανίζονται όταν μεταβάλλονται οι αναλογίες του Sodium Alginate και του PVP M.W.:55.000. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η αύξηση του μοριακού βάρους του PVP οδηγεί σε μείωση της αποδέσμευσης. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν, ότι η αποδέσμευση, από δισκία που περιέχουν HPMC 4K και δισκία HPMC 15K, δεν εμφανίζει ιδιαίτερες διαφορές. Επιπρόσθετα, σε δισκία που περιέχουν HPMC 4K, επιτυγχάνεται ταχύτερα το 100% της αποδέσμευσης σε σχέση με τα δισκία με λακτόζη, ενώ όταν τα δισκία περιλαμβάνουν και τα δύο έκδοχα, η αποδέσμευση ολοκληρώνεται ακόμα ταχύτερα. Τέλος, η δραστική ουσία ΙΡ-Ι-48, που είναι ευδιάλυτη, αποδεσμεύεται ευχερέστερα από τα δισκία, απ΄ ότι η δραστική ουσία ΙΡ- Ι-35, η οποία είναι αρκετά δυσδιάλυτη. Σχετικά με τα αποτελέσματα της μελέτης διόγκωσης – διάβρωσης, παρατηρήθηκε ότι, σε ίδια συνταγή, η αποδέσμευση ολοκληρώνεται γρήγορα στα δισκία με τη δραστική ουσία ΙΡ-Ι-48, με ταυτόχρονη διάλυση του δισκίου, ενώ η αποδέσμευση της ουσίας ΙΡ-Ι-35 δεν ολοκληρώνεται στις 8 ώρες και δεν διαλύονται τα δισκία. Επίσης, και στις τρεις συνταγές (περιέχουν sodium alginate) παρατηρείται μεταβολή στο ρυθμό διάβρωσης, όταν το pH από όξινο μετατρέπεται σε αλκαλικό. Τέλος, καθώς δημιουργείται ισχυρότερη γέλη και αυξάνεται η διόγκωση, εμποδίζεται η διείσδυση του υγρού στη μάζα του πολυμερούς και κατά συνέπεια μειώνεται η διάβρωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Διαμαντίδη Ευανθία-Δέσπονα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:26:06Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319787"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319787","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319787","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319787","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319787","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διαμαντίδη Ευανθία-Δέσπονα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319787","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319787"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στα πλαίσια της παρούσης Διπλωματικής Εργασίας διεξήχθησαν συγκριτικές μελέτες παρατεταμένης αποδέσμευσης των νέων αντιφυματικών ενώσεων 2,2-δις[4- (2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο (IP-I-35) και 1,3-δις[4- (2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο (IP-I-48) από υδρόφιλες μήτρες, σε υδατικά μέσα (pH 1.2 και 6.8). Οι μελέτες περιελάμβαναν την επίδραση διαφόρων εκδόχων στην αποδέσμευση της δραστικής ουσίας. Επίσης, σε συγκεκριμένες συνταγές πραγματοποιήθηκε έλεγχος διάβρωσης και φωτογραφική απεικόνιση των διογκωμένων και διαβρωμένων δισκίων. Η N-Αδαμανταν-2-υλο-N'-[(E)-3,7-διμεθυλοκτα-2,6-διενυλ]αιθανο-1,2-διαμίνη (SQ109) επιλέχθηκε ως η καλύτερη ένωση από μια βιβλιοθήκη 67238 ενώσεων, βασισμένη σε ανάλογα της αιθαμβουτόλης, για την καταπολέμηση της φυματίωσης. Με βάση αυτή τη διαπίστωση, χρησιμοποιήθηκαν οι ενώσεις IP-I-35 και IP-I-48, στη σκελετική διάταξη των οποίων, διακρίνονται ο αδαμαντανικός δακτύλιος της SQ 109 και οι αμιναιθερικές πλευρικές αλυσίδες και παρουσιάζουν αξιοσημείωτη δράση κατά της φυματίωσης. Τα αποτελέσματα, τα οποία ελήφθησαν από τις μελέτες αποδέσμευσης, υποδηλώνουν ότι η χρήση του PVP M.W.:29.000, αντί της λακτόζης, επιφέρει σχετικά βραδεία αποδέσμευση της δραστικής ουσίας από τα δισκία. Ιδιαίτερες διαφορές στην αποδέσμευση δεν εμφανίζονται όταν μεταβάλλονται οι αναλογίες του Sodium Alginate και του PVP M.W.:55.000. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η αύξηση του μοριακού βάρους του PVP οδηγεί σε μείωση της αποδέσμευσης. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν, ότι η αποδέσμευση, από δισκία που περιέχουν HPMC 4K και δισκία HPMC 15K, δεν εμφανίζει ιδιαίτερες διαφορές. Επιπρόσθετα, σε δισκία που περιέχουν HPMC 4K, επιτυγχάνεται ταχύτερα το 100% της αποδέσμευσης σε σχέση με τα δισκία με λακτόζη, ενώ όταν τα δισκία περιλαμβάνουν και τα δύο έκδοχα, η αποδέσμευση ολοκληρώνεται ακόμα ταχύτερα. Τέλος, η δραστική ουσία ΙΡ-Ι-48, που είναι ευδιάλυτη, αποδεσμεύεται ευχερέστερα από τα δισκία, απ΄ ότι η δραστική ουσία ΙΡ- Ι-35, η οποία είναι αρκετά δυσδιάλυτη. Σχετικά με τα αποτελέσματα της μελέτης διόγκωσης – διάβρωσης, παρατηρήθηκε ότι, σε ίδια συνταγή, η αποδέσμευση ολοκληρώνεται γρήγορα στα δισκία με τη δραστική ουσία ΙΡ-Ι-48, με ταυτόχρονη διάλυση του δισκίου, ενώ η αποδέσμευση της ουσίας ΙΡ-Ι-35 δεν ολοκληρώνεται στις 8 ώρες και δεν διαλύονται τα δισκία. Επίσης, και στις τρεις συνταγές (περιέχουν sodium alginate) παρατηρείται μεταβολή στο ρυθμό διάβρωσης, όταν το pH από όξινο μετατρέπεται σε αλκαλικό. Τέλος, καθώς δημιουργείται ισχυρότερη γέλη και αυξάνεται η διόγκωση, εμποδίζεται η διείσδυση του υγρού στη μάζα του πολυμερούς και κατά συνέπεια μειώνεται η διάβρωση.","In the context of this dissertation, comparative studies were conducted on the modified release of two new antituberculosis compounds, 2,2-bis [4-(2-morpholinoethoxy)phenyl]adamantane (IP-I-35) and 1,3-bis [4-(2- morpholinoethoxy)phenyl]adamantane (IP-I-48), from hydrophilic matrices in aqueous media (pH 1.2 and 6.8). The study included the effect of various excipients on the release of the active compounds. Also, in certain formulations erosion tests and photographic depiction of swollen and eroded tablets were performed. N-Adamantan-2-yl-N'-[(E)-3,7-dimethyl-octa-2,6-dienyl]ethane-1,2-diamine (SQ109) was chosen as the best compound, from a library of 67238 compounds, based on its activity against tuberculosis, compared to analogues of ethambutol. According to this observation, compounds IP-I-35 and IP-I-48 were used, which bear in their skeletal arrangement the adamantane ring of compound SQ109 and the aminoether side chains and have remarkable activity against TB. The results obtained from the present release studies, suggest that using PVP M.W.:29.000, instead of lactose, a relatively delayed release of the active compounds, occurs. When changing the proportions of Sodium Alginate and PVP M.W.:55.000, no specific difference was observed in the release. Also, increasing the molecular weight of PVP, a reduction of the % release is noticed. The results indicated that the release from tablets containing HPMC 4K and HPMC 15K, show no particular difference. In addition, tablets containing HPMC 4K, lead to 100% release quite fast, compared to tablets with lactose. On the other hand, tablets composed of both of these excipients, lead to a 100% release of the active substances, even faster. Finally, the active compound IP-I-48, which is water soluble, is released faster from all tablets than the active compound IP-I-35, which is sparingly water soluble. Regarding the results of the swelling - erosion studies, it was observed that from the same formulations the release of the active compound IP-I-48 was completed faster, with simultaneous dissolution of the tablet, while the release of IP-I-35 was not completed within 8 hours and the tablets were not dissolved. Also, in all three formulations (containing sodium alginate) a change is observed in erosion rate when pH is converted from acidic to partially alkaline. Finally, as the gel is getting thicker and swelling is increasing, penetration of the liquid mass of the polymer is prevented and consequently erosion is reduced."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτικές μελέτες παρατεταμένης αποδέσμευσης των νέων αντιφυματικών ενώσεων 2,2-δις[4-(2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο και 1,3-δις[4-(2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο από υδρόφιλες μήτρες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διαμαντίδη Ευανθία-Δέσπονα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Στα πλαίσια της παρούσης Διπλωματικής Εργασίας διεξήχθησαν συγκριτικές μελέτες παρατεταμένης αποδέσμευσης των νέων αντιφυματικών ενώσεων 2,2-δις[4- (2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο (IP-I-35) και 1,3-δις[4- (2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο (IP-I-48) από υδρόφιλες μήτρες, σε υδατικά μέσα (pH 1.2 και 6.8). Οι μελέτες περιελάμβαναν την επίδραση διαφόρων εκδόχων στην αποδέσμευση της δραστικής ουσίας. Επίσης, σε συγκεκριμένες συνταγές πραγματοποιήθηκε έλεγχος διάβρωσης και φωτογραφική απεικόνιση των διογκωμένων και διαβρωμένων δισκίων. Η N-Αδαμανταν-2-υλο-N'-[(E)-3,7-διμεθυλοκτα-2,6-διενυλ]αιθανο-1,2-διαμίνη (SQ109) επιλέχθηκε ως η καλύτερη ένωση από μια βιβλιοθήκη 67238 ενώσεων, βασισμένη σε ανάλογα της αιθαμβουτόλης, για την καταπολέμηση της φυματίωσης. Με βάση αυτή τη διαπίστωση, χρησιμοποιήθηκαν οι ενώσεις IP-I-35 και IP-I-48, στη σκελετική διάταξη των οποίων, διακρίνονται ο αδαμαντανικός δακτύλιος της SQ 109 και οι αμιναιθερικές πλευρικές αλυσίδες και παρουσιάζουν αξιοσημείωτη δράση κατά της φυματίωσης. Τα αποτελέσματα, τα οποία ελήφθησαν από τις μελέτες αποδέσμευσης, υποδηλώνουν ότι η χρήση του PVP M.W.:29.000, αντί της λακτόζης, επιφέρει σχετικά βραδεία αποδέσμευση της δραστικής ουσίας από τα δισκία. Ιδιαίτερες διαφορές στην αποδέσμευση δεν εμφανίζονται όταν μεταβάλλονται οι αναλογίες του Sodium Alginate και του PVP M.W.:55.000. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η αύξηση του μοριακού βάρους του PVP οδηγεί σε μείωση της αποδέσμευσης. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν, ότι η αποδέσμευση, από δισκία που περιέχουν HPMC 4K και δισκία HPMC 15K, δεν εμφανίζει ιδιαίτερες διαφορές. Επιπρόσθετα, σε δισκία που περιέχουν HPMC 4K, επιτυγχάνεται ταχύτερα το 100% της αποδέσμευσης σε σχέση με τα δισκία με λακτόζη, ενώ όταν τα δισκία περιλαμβάνουν και τα δύο έκδοχα, η αποδέσμευση ολοκληρώνεται ακόμα ταχύτερα. Τέλος, η δραστική ουσία ΙΡ-Ι-48, που είναι ευδιάλυτη, αποδεσμεύεται ευχερέστερα από τα δισκία, απ΄ ότι η δραστική ουσία ΙΡ- Ι-35, η οποία είναι αρκετά δυσδιάλυτη. Σχετικά με τα αποτελέσματα της μελέτης διόγκωσης – διάβρωσης, παρατηρήθηκε ότι, σε ίδια συνταγή, η αποδέσμευση ολοκληρώνεται γρήγορα στα δισκία με τη δραστική ουσία ΙΡ-Ι-48, με ταυτόχρονη διάλυση του δισκίου, ενώ η αποδέσμευση της ουσίας ΙΡ-Ι-35 δεν ολοκληρώνεται στις 8 ώρες και δεν διαλύονται τα δισκία. Επίσης, και στις τρεις συνταγές (περιέχουν sodium alginate) παρατηρείται μεταβολή στο ρυθμό διάβρωσης, όταν το pH από όξινο μετατρέπεται σε αλκαλικό. Τέλος, καθώς δημιουργείται ισχυρότερη γέλη και αυξάνεται η διόγκωση, εμποδίζεται η διείσδυση του υγρού στη μάζα του πολυμερούς και κατά συνέπεια μειώνεται η διάβρωση.","In the context of this dissertation, comparative studies were conducted on the modified release of two new antituberculosis compounds, 2,2-bis [4-(2-morpholinoethoxy)phenyl]adamantane (IP-I-35) and 1,3-bis [4-(2- morpholinoethoxy)phenyl]adamantane (IP-I-48), from hydrophilic matrices in aqueous media (pH 1.2 and 6.8). The study included the effect of various excipients on the release of the active compounds. Also, in certain formulations erosion tests and photographic depiction of swollen and eroded tablets were performed. N-Adamantan-2-yl-N'-[(E)-3,7-dimethyl-octa-2,6-dienyl]ethane-1,2-diamine (SQ109) was chosen as the best compound, from a library of 67238 compounds, based on its activity against tuberculosis, compared to analogues of ethambutol. According to this observation, compounds IP-I-35 and IP-I-48 were used, which bear in their skeletal arrangement the adamantane ring of compound SQ109 and the aminoether side chains and have remarkable activity against TB. The results obtained from the present release studies, suggest that using PVP M.W.:29.000, instead of lactose, a relatively delayed release of the active compounds, occurs. When changing the proportions of Sodium Alginate and PVP M.W.:55.000, no specific difference was observed in the release. Also, increasing the molecular weight of PVP, a reduction of the % release is noticed. The results indicated that the release from tablets containing HPMC 4K and HPMC 15K, show no particular difference. In addition, tablets containing HPMC 4K, lead to 100% release quite fast, compared to tablets with lactose. On the other hand, tablets composed of both of these excipients, lead to a 100% release of the active substances, even faster. Finally, the active compound IP-I-48, which is water soluble, is released faster from all tablets than the active compound IP-I-35, which is sparingly water soluble. Regarding the results of the swelling - erosion studies, it was observed that from the same formulations the release of the active compound IP-I-48 was completed faster, with simultaneous dissolution of the tablet, while the release of IP-I-35 was not completed within 8 hours and the tablets were not dissolved. Also, in all three formulations (containing sodium alginate) a change is observed in erosion rate when pH is converted from acidic to partially alkaline. Finally, as the gel is getting thicker and swelling is increasing, penetration of the liquid mass of the polymer is prevented and consequently erosion is reduced."],"dc:identifier":["uoadl:1319787","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319787"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Συγκριτικές μελέτες παρατεταμένης αποδέσμευσης των νέων αντιφυματικών ενώσεων 2,2-δις[4-(2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο και 1,3-δις[4-(2-μορφολινοαιθοξυ)φαινυλ]αδαμαντάνιο από υδρόφιλες μήτρες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:06Z"}