{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319912"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319912","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση δύο μοντέλων με διαφορετικούς μηχανισμούς πηγής στην εξίσωση των Poisson-Nernst-Planck","abstract":"Η μέτρηση της εμπέδησης ηλεκτροχημικών συστημάτων και ειδικότερα η εξάρτηση της από τη συχνότητα είναι γνωστή ως τεχνική φασματοσκοπίας εμπέδησης. Η μέθοδος συνίσταται στη μελέτη της απόκρισης ενός ηλεκτροχημικού συστήματος υπό την επίδραση ενός περιοδικού σήματος δυναμικού μικρής έντασης. Το φαινόμενο διάστασης ουδέτερων σωματιδίων σε ιόντα και η επανασύνδεση ιόντων για να σχηματίσουν ουδέτερα σωματίδια φαίνεται να επηρεάζει την ηλεκτρική εμπέδηση ενός ηλεκτρολυτικού στοιχείου και μελετάται στην παρούσα εργασία με τη διερεύνηση δύο μοντέλων. Το πρώτο αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως χημική αντίδραση μορφής, A- B+ + C-, με δύο συντελεστές να περιγράφουν τη διάσταση και επανασύνδεση των σωματιδίων. Το δεύτερο βασίζεται στην υπόθεση ότι σε κατάσταση θερμοδυναμικής ισορροπίας η συγκέντρωση των ιόντων είναι σταθερή και κάθε απόκλιση από αυτήν γεννά έναν όρο πηγής ανάλογο της απόκλισης, που θέλει να επαναφέρει το σύστημα σε ισορροπία. Η ανάλυση γίνεται αξιολογώντας την ηλεκτρική απόκριση του ίδιου ηλεκτρολυτικού στοιχείου και για τα δύο μοντέλα, ενώ συγκρίνονται τα φάσματα εμπέδησης που παίρνουμε για τις 2 περιπτώσεις. Δείχνεται ότι οι προβλέψεις που γίνονται στα φάσματα της εμπέδησης είναι διαφορετικά για κάθε μοντέλο. Συγκεκριμένα, το πρώτο μοντέλο προβλέπει την ύπαρξη δύο πλατώ στο πραγματικό μέρος της εμπέδησης του ηλεκτρολυτικού στοιχείου, ενώ το δεύτερο προβλέπει μόνον ένα. Οι μετρήσεις της φασματοσκοπίας εμπέδησης θα μπορούσαν να δώσουν πληροφορίες για το έγκυρο μοντέλο που θα χρησιμοποιηθεί για την μελέτη του φαινομένου διάστασης - επανασύνδεσης.","abstract_html":"Η μέτρηση της εμπέδησης ηλεκτροχημικών συστημάτων και ειδικότερα η εξάρτηση της από τη συχνότητα είναι γνωστή ως τεχνική φασματοσκοπίας εμπέδησης. Η μέθοδος συνίσταται στη μελέτη της απόκρισης ενός ηλεκτροχημικού συστήματος υπό την επίδραση ενός περιοδικού σήματος δυναμικού μικρής έντασης. Το φαινόμενο διάστασης ουδέτερων σωματιδίων σε ιόντα και η επανασύνδεση ιόντων για να σχηματίσουν ουδέτερα σωματίδια φαίνεται να επηρεάζει την ηλεκτρική εμπέδηση ενός ηλεκτρολυτικού στοιχείου και μελετάται στην παρούσα εργασία με τη διερεύνηση δύο μοντέλων. Το πρώτο αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως χημική αντίδραση μορφής, A- B+ + C-, με δύο συντελεστές να περιγράφουν τη διάσταση και επανασύνδεση των σωματιδίων. Το δεύτερο βασίζεται στην υπόθεση ότι σε κατάσταση θερμοδυναμικής ισορροπίας η συγκέντρωση των ιόντων είναι σταθερή και κάθε απόκλιση από αυτήν γεννά έναν όρο πηγής ανάλογο της απόκλισης, που θέλει να επαναφέρει το σύστημα σε ισορροπία. Η ανάλυση γίνεται αξιολογώντας την ηλεκτρική απόκριση του ίδιου ηλεκτρολυτικού στοιχείου και για τα δύο μοντέλα, ενώ συγκρίνονται τα φάσματα εμπέδησης που παίρνουμε για τις 2 περιπτώσεις. Δείχνεται ότι οι προβλέψεις που γίνονται στα φάσματα της εμπέδησης είναι διαφορετικά για κάθε μοντέλο. Συγκεκριμένα, το πρώτο μοντέλο προβλέπει την ύπαρξη δύο πλατώ στο πραγματικό μέρος της εμπέδησης του ηλεκτρολυτικού στοιχείου, ενώ το δεύτερο προβλέπει μόνον ένα. Οι μετρήσεις της φασματοσκοπίας εμπέδησης θα μπορούσαν να δώσουν πληροφορίες για το έγκυρο μοντέλο που θα χρησιμοποιηθεί για την μελέτη του φαινομένου διάστασης - επανασύνδεσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Σφαρνά Αγγελική"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:26:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319912"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319912","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319912","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319912","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319912","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σφαρνά Αγγελική"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319912","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319912"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μέτρηση της εμπέδησης ηλεκτροχημικών συστημάτων και ειδικότερα η εξάρτηση της από τη συχνότητα είναι γνωστή ως τεχνική φασματοσκοπίας εμπέδησης. Η μέθοδος συνίσταται στη μελέτη της απόκρισης ενός ηλεκτροχημικού συστήματος υπό την επίδραση ενός περιοδικού σήματος δυναμικού μικρής έντασης. Το φαινόμενο διάστασης ουδέτερων σωματιδίων σε ιόντα και η επανασύνδεση ιόντων για να σχηματίσουν ουδέτερα σωματίδια φαίνεται να επηρεάζει την ηλεκτρική εμπέδηση ενός ηλεκτρολυτικού στοιχείου και μελετάται στην παρούσα εργασία με τη διερεύνηση δύο μοντέλων. Το πρώτο αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως χημική αντίδραση μορφής, A- B+ + C-, με δύο συντελεστές να περιγράφουν τη διάσταση και επανασύνδεση των σωματιδίων. Το δεύτερο βασίζεται στην υπόθεση ότι σε κατάσταση θερμοδυναμικής ισορροπίας η συγκέντρωση των ιόντων είναι σταθερή και κάθε απόκλιση από αυτήν γεννά έναν όρο πηγής ανάλογο της απόκλισης, που θέλει να επαναφέρει το σύστημα σε ισορροπία. Η ανάλυση γίνεται αξιολογώντας την ηλεκτρική απόκριση του ίδιου ηλεκτρολυτικού στοιχείου και για τα δύο μοντέλα, ενώ συγκρίνονται τα φάσματα εμπέδησης που παίρνουμε για τις 2 περιπτώσεις. Δείχνεται ότι οι προβλέψεις που γίνονται στα φάσματα της εμπέδησης είναι διαφορετικά για κάθε μοντέλο. Συγκεκριμένα, το πρώτο μοντέλο προβλέπει την ύπαρξη δύο πλατώ στο πραγματικό μέρος της εμπέδησης του ηλεκτρολυτικού στοιχείου, ενώ το δεύτερο προβλέπει μόνον ένα. Οι μετρήσεις της φασματοσκοπίας εμπέδησης θα μπορούσαν να δώσουν πληροφορίες για το έγκυρο μοντέλο που θα χρησιμοποιηθεί για την μελέτη του φαινομένου διάστασης - επανασύνδεσης.","Two phenomenological forms proposed to take into account the generation-recombination phenomenon of ions are investigated. The first form models the phenomenon as a chemical reaction, containing two coefficients describing the dissociation of neutral particles in ions, and the recombination of ions to give neutral particles. The second form is based on the assumption that in thermodynamical equilibrium, a well-defined density of ions is stable. Any deviation from the equilibrium density gives rise to a source term proportional to the deviation. The analysis is performed by evaluating the electrical response of an electrolytic cell to an external stimulus for both forms. For simplicity we assume that the electrodes are blocking, that there is only one group of negative and positive ions, and that the negative ions are immobile. We show that the predictions of these models concerning the impedance of the cell are not equivalent. In particular, the first model predicts the existence of two plateaux for the real part of the impedance, whereas the second one predicts just one. It follows that impedance spectroscopy measurements could give information on the model valid for the generation-recombination of ions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση δύο μοντέλων με διαφορετικούς μηχανισμούς πηγής στην εξίσωση των Poisson-Nernst-Planck"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σφαρνά Αγγελική"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η μέτρηση της εμπέδησης ηλεκτροχημικών συστημάτων και ειδικότερα η εξάρτηση της από τη συχνότητα είναι γνωστή ως τεχνική φασματοσκοπίας εμπέδησης. Η μέθοδος συνίσταται στη μελέτη της απόκρισης ενός ηλεκτροχημικού συστήματος υπό την επίδραση ενός περιοδικού σήματος δυναμικού μικρής έντασης. Το φαινόμενο διάστασης ουδέτερων σωματιδίων σε ιόντα και η επανασύνδεση ιόντων για να σχηματίσουν ουδέτερα σωματίδια φαίνεται να επηρεάζει την ηλεκτρική εμπέδηση ενός ηλεκτρολυτικού στοιχείου και μελετάται στην παρούσα εργασία με τη διερεύνηση δύο μοντέλων. Το πρώτο αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως χημική αντίδραση μορφής, A- B+ + C-, με δύο συντελεστές να περιγράφουν τη διάσταση και επανασύνδεση των σωματιδίων. Το δεύτερο βασίζεται στην υπόθεση ότι σε κατάσταση θερμοδυναμικής ισορροπίας η συγκέντρωση των ιόντων είναι σταθερή και κάθε απόκλιση από αυτήν γεννά έναν όρο πηγής ανάλογο της απόκλισης, που θέλει να επαναφέρει το σύστημα σε ισορροπία. Η ανάλυση γίνεται αξιολογώντας την ηλεκτρική απόκριση του ίδιου ηλεκτρολυτικού στοιχείου και για τα δύο μοντέλα, ενώ συγκρίνονται τα φάσματα εμπέδησης που παίρνουμε για τις 2 περιπτώσεις. Δείχνεται ότι οι προβλέψεις που γίνονται στα φάσματα της εμπέδησης είναι διαφορετικά για κάθε μοντέλο. Συγκεκριμένα, το πρώτο μοντέλο προβλέπει την ύπαρξη δύο πλατώ στο πραγματικό μέρος της εμπέδησης του ηλεκτρολυτικού στοιχείου, ενώ το δεύτερο προβλέπει μόνον ένα. Οι μετρήσεις της φασματοσκοπίας εμπέδησης θα μπορούσαν να δώσουν πληροφορίες για το έγκυρο μοντέλο που θα χρησιμοποιηθεί για την μελέτη του φαινομένου διάστασης - επανασύνδεσης.","Two phenomenological forms proposed to take into account the generation-recombination phenomenon of ions are investigated. The first form models the phenomenon as a chemical reaction, containing two coefficients describing the dissociation of neutral particles in ions, and the recombination of ions to give neutral particles. The second form is based on the assumption that in thermodynamical equilibrium, a well-defined density of ions is stable. Any deviation from the equilibrium density gives rise to a source term proportional to the deviation. The analysis is performed by evaluating the electrical response of an electrolytic cell to an external stimulus for both forms. For simplicity we assume that the electrodes are blocking, that there is only one group of negative and positive ions, and that the negative ions are immobile. We show that the predictions of these models concerning the impedance of the cell are not equivalent. In particular, the first model predicts the existence of two plateaux for the real part of the impedance, whereas the second one predicts just one. It follows that impedance spectroscopy measurements could give information on the model valid for the generation-recombination of ions."],"dc:identifier":["uoadl:1319912","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319912"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύγκριση δύο μοντέλων με διαφορετικούς μηχανισμούς πηγής στην εξίσωση των Poisson-Nernst-Planck"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:08Z"}