{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319990"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1319990","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση και αξιολόγηση βιολογικής δράσης παραγώγων ιντιρουμπίνης","abstract":"Οι ιντιρουμπίνες αποτελούν έγχρωμα φυσικά αλκαλοειδή τα οποία προέρχονται από το διμερισμό δύο μονάδων ινδολίου (2’-3 σύνδεση των ινδολικών δακτυλίων). Ανήκουν στη χημική κατηγορία των ιντιγκοειδών και στο παρελθόν έχουν απομονωθεί από διάφορες φυσικές πηγές (φυτά, γαστερόποδα μαλάκια, θηλαστικά και βακτήρια) ενώ σήμερα παράγονται ως επί το πλείστον μέσω χημικής σύνθεσης. Φυσικές πηγές ιντιρουμπινών έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα ως βαφές αλλά και για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, οι οποίες αργότερα αποδόθηκαν στα ιντιγκοειδή και κυρίως την ιντιρουμπίνη. Μελέτες απέδειξαν ότι οι ιντιρουμπίνες είναι εκλεκτικοί αναστολείς πρωτεϊνικών κινασών, η δραστικότητα των οποίων εξαρτάται από το είδος της υποκατάστασης που φέρουν. Οι κυριότεροι μοριακοί στόχοι τους, οι οποίοι έχουν μελετηθεί εκτεταμένα μέχρι σήμερα, είναι οι κυκλινοεξαρτώμενες κινάσες (CDKs) και η κινάση της συνθάσης του γλυκογόνου (GSK-3). Δράση όμως έχουν επιδείξει και έναντι των Αουρορών και πιο πρόσφατα έναντι των DYRK κινασών, ενώ έχει βρεθεί ότι αναστέλλουν και κινάσες που ελέγχουν το σηματοδοτικό μονοπάτι JAK/STAT3. Οι μοριακοί στόχοι των ιντιρουμπινών συμμετέχουν στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου, αλλά και σε άλλες βιοχημικές οδούς, με αποτέλεσμα να εμπλέκονται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπου παρατηρείται απορρύθμιση των οδών αυτών. Έτσι, οι φαρμακολογικές δράσεις των ιντιρουμπινών περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την αντικαρκινική, τη νευροπροστατευτική, την αντιϊκή, την αντιπαρασιτική, την αντιφλεγμονώδη κ.α. Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω οι ιντιρουμπίνες αποτελούν πολλά υποσχόμενα μόρια για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων και αποτελούν το κλειδί για την αποσαφήνιση κυτταρικών λειτουργιών και βιοχημικών μονοπατιών τα οποία εμπλέκονται σε σημαντικές παθολογικές καταστάσεις. Το κυριότερο όμως μειονέκτημα των ιντιρουμπινών, το οποίο και αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα της βιοδιαθεσιμότητας τους, είναι η χαμηλή υδατοδιαλυτότητα τους. Με στόχο την περεταίρω κατανόηση της σχέσης δομής/δραστικότητας, την εξεύρεση νέων δραστικών, αλλά και ανάπτυξη πιο υδατοδιαλυτών αναλόγων, στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή συντέθηκαν 35 νέα παράγωγα ιντιρουμπίνης. Πιο συγκεκριμένα συντέθηκε μια νέα σειρά αμινοϋποκατεστημένων αναλόγων της 5-ΒΙΟ στην θέση 3’- όσο και ανάλογα τα οποία φέρουν υποκαταστάση στον Β ινδολικό δακτύλιο (θέσεις 5’- και 6’-). Θέλοντας να επικεντρωθούμε στην επίλυση του προβλήματος της υδατοδιαλυτότητας συντέθηκαν παράγωγα βασισμένα σε μια νέα κατηγορία ιντιρουμπινών, τις θειοϊντιρουμπίνες, στην οποία ο Α ινδολικός δακτύλιος αντικαταστάθηκε με βενζοθειοφαίνιο. Για τη συγκεκριμένη κατηγορία συντέθηκαν ομοίως με την 5-BIO, παράγωγα στα οποία ο Β ινδολικός δακτύλιος φέρει υποκαταστάσεις στις θέσεις 5’- και 6’-. Για μέρος των αναλόγων πραγματοποιήθηκαν κυτταροτοξικοί έλεγχοι έναντι των καρκινικών σειρών μελανώματος και προστάτη (Α2058 και DU145) ανάμεσα στα οποία ξεχώρισαν τα 5,5’-διβρωμοϊντιρουμπινο-3’-οξίμη, 5-βρωμο-5’ -μεθοξυκαρβονυλιντιρουμπίνη, 5-βρωμο-5’-μεθοξυκαρβονυλιντιρουμπινο-3’-οξίμη και 6’-χλωροθειοϊντιρουμπινο-3’-οξίμη για τη δράση τους στα 10μΜ.","abstract_html":"Οι ιντιρουμπίνες αποτελούν έγχρωμα φυσικά αλκαλοειδή τα οποία προέρχονται από το διμερισμό δύο μονάδων ινδολίου (2’-3 σύνδεση των ινδολικών δακτυλίων). Ανήκουν στη χημική κατηγορία των ιντιγκοειδών και στο παρελθόν έχουν απομονωθεί από διάφορες φυσικές πηγές (φυτά, γαστερόποδα μαλάκια, θηλαστικά και βακτήρια) ενώ σήμερα παράγονται ως επί το πλείστον μέσω χημικής σύνθεσης. Φυσικές πηγές ιντιρουμπινών έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα ως βαφές αλλά και για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, οι οποίες αργότερα αποδόθηκαν στα ιντιγκοειδή και κυρίως την ιντιρουμπίνη. Μελέτες απέδειξαν ότι οι ιντιρουμπίνες είναι εκλεκτικοί αναστολείς πρωτεϊνικών κινασών, η δραστικότητα των οποίων εξαρτάται από το είδος της υποκατάστασης που φέρουν. Οι κυριότεροι μοριακοί στόχοι τους, οι οποίοι έχουν μελετηθεί εκτεταμένα μέχρι σήμερα, είναι οι κυκλινοεξαρτώμενες κινάσες (CDKs) και η κινάση της συνθάσης του γλυκογόνου (GSK-3). Δράση όμως έχουν επιδείξει και έναντι των Αουρορών και πιο πρόσφατα έναντι των DYRK κινασών, ενώ έχει βρεθεί ότι αναστέλλουν και κινάσες που ελέγχουν το σηματοδοτικό μονοπάτι JAK/STAT3. Οι μοριακοί στόχοι των ιντιρουμπινών συμμετέχουν στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου, αλλά και σε άλλες βιοχημικές οδούς, με αποτέλεσμα να εμπλέκονται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπου παρατηρείται απορρύθμιση των οδών αυτών. Έτσι, οι φαρμακολογικές δράσεις των ιντιρουμπινών περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την αντικαρκινική, τη νευροπροστατευτική, την αντιϊκή, την αντιπαρασιτική, την αντιφλεγμονώδη κ.α. Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω οι ιντιρουμπίνες αποτελούν πολλά υποσχόμενα μόρια για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων και αποτελούν το κλειδί για την αποσαφήνιση κυτταρικών λειτουργιών και βιοχημικών μονοπατιών τα οποία εμπλέκονται σε σημαντικές παθολογικές καταστάσεις. Το κυριότερο όμως μειονέκτημα των ιντιρουμπινών, το οποίο και αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα της βιοδιαθεσιμότητας τους, είναι η χαμηλή υδατοδιαλυτότητα τους. Με στόχο την περεταίρω κατανόηση της σχέσης δομής/δραστικότητας, την εξεύρεση νέων δραστικών, αλλά και ανάπτυξη πιο υδατοδιαλυτών αναλόγων, στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή συντέθηκαν 35 νέα παράγωγα ιντιρουμπίνης. Πιο συγκεκριμένα συντέθηκε μια νέα σειρά αμινοϋποκατεστημένων αναλόγων της 5-ΒΙΟ στην θέση 3’- όσο και ανάλογα τα οποία φέρουν υποκαταστάση στον Β ινδολικό δακτύλιο (θέσεις 5’- και 6’-). Θέλοντας να επικεντρωθούμε στην επίλυση του προβλήματος της υδατοδιαλυτότητας συντέθηκαν παράγωγα βασισμένα σε μια νέα κατηγορία ιντιρουμπινών, τις θειοϊντιρουμπίνες, στην οποία ο Α ινδολικός δακτύλιος αντικαταστάθηκε με βενζοθειοφαίνιο. Για τη συγκεκριμένη κατηγορία συντέθηκαν ομοίως με την 5-BIO, παράγωγα στα οποία ο Β ινδολικός δακτύλιος φέρει υποκαταστάσεις στις θέσεις 5’- και 6’-. Για μέρος των αναλόγων πραγματοποιήθηκαν κυτταροτοξικοί έλεγχοι έναντι των καρκινικών σειρών μελανώματος και προστάτη (Α2058 και DU145) ανάμεσα στα οποία ξεχώρισαν τα 5,5’-διβρωμοϊντιρουμπινο-3’-οξίμη, 5-βρωμο-5’ -μεθοξυκαρβονυλιντιρουμπίνη, 5-βρωμο-5’-μεθοξυκαρβονυλιντιρουμπινο-3’-οξίμη και 6’-χλωροθειοϊντιρουμπινο-3’-οξίμη για τη δράση τους στα 10μΜ.","abstract_has_math":false,"creators":["Γερολυμάτος Παναγιώτης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:26:10Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319990"],"render_values":[{"text":"uoadl:1319990","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319990","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319990","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1319990","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γερολυμάτος Παναγιώτης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1319990","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319990"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ιντιρουμπίνες αποτελούν έγχρωμα φυσικά αλκαλοειδή τα οποία προέρχονται από το διμερισμό δύο μονάδων ινδολίου (2’-3 σύνδεση των ινδολικών δακτυλίων). Ανήκουν στη χημική κατηγορία των ιντιγκοειδών και στο παρελθόν έχουν απομονωθεί από διάφορες φυσικές πηγές (φυτά, γαστερόποδα μαλάκια, θηλαστικά και βακτήρια) ενώ σήμερα παράγονται ως επί το πλείστον μέσω χημικής σύνθεσης. Φυσικές πηγές ιντιρουμπινών έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα ως βαφές αλλά και για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, οι οποίες αργότερα αποδόθηκαν στα ιντιγκοειδή και κυρίως την ιντιρουμπίνη. Μελέτες απέδειξαν ότι οι ιντιρουμπίνες είναι εκλεκτικοί αναστολείς πρωτεϊνικών κινασών, η δραστικότητα των οποίων εξαρτάται από το είδος της υποκατάστασης που φέρουν. Οι κυριότεροι μοριακοί στόχοι τους, οι οποίοι έχουν μελετηθεί εκτεταμένα μέχρι σήμερα, είναι οι κυκλινοεξαρτώμενες κινάσες (CDKs) και η κινάση της συνθάσης του γλυκογόνου (GSK-3). Δράση όμως έχουν επιδείξει και έναντι των Αουρορών και πιο πρόσφατα έναντι των DYRK κινασών, ενώ έχει βρεθεί ότι αναστέλλουν και κινάσες που ελέγχουν το σηματοδοτικό μονοπάτι JAK/STAT3. Οι μοριακοί στόχοι των ιντιρουμπινών συμμετέχουν στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου, αλλά και σε άλλες βιοχημικές οδούς, με αποτέλεσμα να εμπλέκονται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπου παρατηρείται απορρύθμιση των οδών αυτών. Έτσι, οι φαρμακολογικές δράσεις των ιντιρουμπινών περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την αντικαρκινική, τη νευροπροστατευτική, την αντιϊκή, την αντιπαρασιτική, την αντιφλεγμονώδη κ.α. Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω οι ιντιρουμπίνες αποτελούν πολλά υποσχόμενα μόρια για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων και αποτελούν το κλειδί για την αποσαφήνιση κυτταρικών λειτουργιών και βιοχημικών μονοπατιών τα οποία εμπλέκονται σε σημαντικές παθολογικές καταστάσεις. Το κυριότερο όμως μειονέκτημα των ιντιρουμπινών, το οποίο και αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα της βιοδιαθεσιμότητας τους, είναι η χαμηλή υδατοδιαλυτότητα τους. Με στόχο την περεταίρω κατανόηση της σχέσης δομής/δραστικότητας, την εξεύρεση νέων δραστικών, αλλά και ανάπτυξη πιο υδατοδιαλυτών αναλόγων, στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή συντέθηκαν 35 νέα παράγωγα ιντιρουμπίνης. Πιο συγκεκριμένα συντέθηκε μια νέα σειρά αμινοϋποκατεστημένων αναλόγων της 5-ΒΙΟ στην θέση 3’- όσο και ανάλογα τα οποία φέρουν υποκαταστάση στον Β ινδολικό δακτύλιο (θέσεις 5’- και 6’-). Θέλοντας να επικεντρωθούμε στην επίλυση του προβλήματος της υδατοδιαλυτότητας συντέθηκαν παράγωγα βασισμένα σε μια νέα κατηγορία ιντιρουμπινών, τις θειοϊντιρουμπίνες, στην οποία ο Α ινδολικός δακτύλιος αντικαταστάθηκε με βενζοθειοφαίνιο. Για τη συγκεκριμένη κατηγορία συντέθηκαν ομοίως με την 5-BIO, παράγωγα στα οποία ο Β ινδολικός δακτύλιος φέρει υποκαταστάσεις στις θέσεις 5’- και 6’-. Για μέρος των αναλόγων πραγματοποιήθηκαν κυτταροτοξικοί έλεγχοι έναντι των καρκινικών σειρών μελανώματος και προστάτη (Α2058 και DU145) ανάμεσα στα οποία ξεχώρισαν τα 5,5’-διβρωμοϊντιρουμπινο-3’-οξίμη, 5-βρωμο-5’ -μεθοξυκαρβονυλιντιρουμπίνη, 5-βρωμο-5’-μεθοξυκαρβονυλιντιρουμπινο-3’-οξίμη και 6’-χλωροθειοϊντιρουμπινο-3’-οξίμη για τη δράση τους στα 10μΜ.","Indirubins are natural alkaloids which derive from the dimerization of two indole groups (2’-3 connection of the two indolic rings). They belong to the family of indigoids and they have been traditionally extracted from various natural sources (plants, mollusks, mammals and bacteria). Nowadays indirubins are mainly chemically produced via synthetic chemistry. Natural sources of indirubins have been used since millennia for production of paint as well as for their therapeutic properties, which were later attributed to indigoids and mainly indirubin. Studies have proved that indirubins are potent selective inhibitors of protein kinases, whose activity depends on the substitution of the aromatic part of the indole groups. Their primary molecular targets, which have been extensively studied, are the cyclin dependent kinases (CDKs) and the glycogen synthase kinase (GSK-3). Furthermore it has been reported that they have presented activity against Auroras and more recently DYRK kinases and they have also been found to inhibit important regulating kinases of the JAK/STAT3 pathway. The aforementioned molecular targets participate in the regulation of the cell cycle, but also in many other signaling pathways. Therefore, they are involved in many pathological situations where deregulation of these pathways is involved. Thus, pharmacological activities of indirubins include amongst other anticancer, neuroprotective, antiviral, antiparasitic and anti-inflammatory activity. Considering the above, it is has become clear that indirubins consist promising molecules for the discovery of new drugs and they are the key to the clarification of several intracellular functions and biochemical pathways that are involved in important pathological conditions. The main disadvantage of indirudins though, which is a limiting factor of their bioavailability, is their low water solubility. The aim of the present master thesis was the further comprehension of the structure/activity relationship, the development of active and more water soluble indirubin derivatives. In this context 35 novel indirubin derivatives were synthesized. Specifically, a new series of 3’- aminosubstituted derivatives of 5-BIO as well as analogues with 5’- and 6’- substitutions in the B indole ring were synthesized. Focusing on the solution of the water solubility problem, we produced a novel series of a new category of indirubins, the thioindirubins, in which the A indole ring was replaced with benzothiophene. For this category, accordingly to the 5-BIO derivatives, analogues which bear substitutions in the 5’- and 6’- positions were synthesized. Finally, cytotoxic assays were performed for a substantial part of the synthesized derivatives against melanoma and prostate cell lines (Α2058 and DU145) and a few of the compounds (5,5’-dibromoindirubin-3’-oxime, 5-bromo-5’ -methoxycarbonylindirubin, 5-bromo-5’-methoxycarbonylindirubin-3’-oxime and 6’ -chlorothioindirubin-3’-oxime) presented significant activity at 10μΜ."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση και αξιολόγηση βιολογικής δράσης παραγώγων ιντιρουμπίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γερολυμάτος Παναγιώτης"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Οι ιντιρουμπίνες αποτελούν έγχρωμα φυσικά αλκαλοειδή τα οποία προέρχονται από το διμερισμό δύο μονάδων ινδολίου (2’-3 σύνδεση των ινδολικών δακτυλίων). Ανήκουν στη χημική κατηγορία των ιντιγκοειδών και στο παρελθόν έχουν απομονωθεί από διάφορες φυσικές πηγές (φυτά, γαστερόποδα μαλάκια, θηλαστικά και βακτήρια) ενώ σήμερα παράγονται ως επί το πλείστον μέσω χημικής σύνθεσης. Φυσικές πηγές ιντιρουμπινών έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα ως βαφές αλλά και για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, οι οποίες αργότερα αποδόθηκαν στα ιντιγκοειδή και κυρίως την ιντιρουμπίνη. Μελέτες απέδειξαν ότι οι ιντιρουμπίνες είναι εκλεκτικοί αναστολείς πρωτεϊνικών κινασών, η δραστικότητα των οποίων εξαρτάται από το είδος της υποκατάστασης που φέρουν. Οι κυριότεροι μοριακοί στόχοι τους, οι οποίοι έχουν μελετηθεί εκτεταμένα μέχρι σήμερα, είναι οι κυκλινοεξαρτώμενες κινάσες (CDKs) και η κινάση της συνθάσης του γλυκογόνου (GSK-3). Δράση όμως έχουν επιδείξει και έναντι των Αουρορών και πιο πρόσφατα έναντι των DYRK κινασών, ενώ έχει βρεθεί ότι αναστέλλουν και κινάσες που ελέγχουν το σηματοδοτικό μονοπάτι JAK/STAT3. Οι μοριακοί στόχοι των ιντιρουμπινών συμμετέχουν στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου, αλλά και σε άλλες βιοχημικές οδούς, με αποτέλεσμα να εμπλέκονται σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, όπου παρατηρείται απορρύθμιση των οδών αυτών. Έτσι, οι φαρμακολογικές δράσεις των ιντιρουμπινών περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την αντικαρκινική, τη νευροπροστατευτική, την αντιϊκή, την αντιπαρασιτική, την αντιφλεγμονώδη κ.α. Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω οι ιντιρουμπίνες αποτελούν πολλά υποσχόμενα μόρια για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων και αποτελούν το κλειδί για την αποσαφήνιση κυτταρικών λειτουργιών και βιοχημικών μονοπατιών τα οποία εμπλέκονται σε σημαντικές παθολογικές καταστάσεις. Το κυριότερο όμως μειονέκτημα των ιντιρουμπινών, το οποίο και αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα της βιοδιαθεσιμότητας τους, είναι η χαμηλή υδατοδιαλυτότητα τους. Με στόχο την περεταίρω κατανόηση της σχέσης δομής/δραστικότητας, την εξεύρεση νέων δραστικών, αλλά και ανάπτυξη πιο υδατοδιαλυτών αναλόγων, στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή συντέθηκαν 35 νέα παράγωγα ιντιρουμπίνης. Πιο συγκεκριμένα συντέθηκε μια νέα σειρά αμινοϋποκατεστημένων αναλόγων της 5-ΒΙΟ στην θέση 3’- όσο και ανάλογα τα οποία φέρουν υποκαταστάση στον Β ινδολικό δακτύλιο (θέσεις 5’- και 6’-). Θέλοντας να επικεντρωθούμε στην επίλυση του προβλήματος της υδατοδιαλυτότητας συντέθηκαν παράγωγα βασισμένα σε μια νέα κατηγορία ιντιρουμπινών, τις θειοϊντιρουμπίνες, στην οποία ο Α ινδολικός δακτύλιος αντικαταστάθηκε με βενζοθειοφαίνιο. Για τη συγκεκριμένη κατηγορία συντέθηκαν ομοίως με την 5-BIO, παράγωγα στα οποία ο Β ινδολικός δακτύλιος φέρει υποκαταστάσεις στις θέσεις 5’- και 6’-. Για μέρος των αναλόγων πραγματοποιήθηκαν κυτταροτοξικοί έλεγχοι έναντι των καρκινικών σειρών μελανώματος και προστάτη (Α2058 και DU145) ανάμεσα στα οποία ξεχώρισαν τα 5,5’-διβρωμοϊντιρουμπινο-3’-οξίμη, 5-βρωμο-5’ -μεθοξυκαρβονυλιντιρουμπίνη, 5-βρωμο-5’-μεθοξυκαρβονυλιντιρουμπινο-3’-οξίμη και 6’-χλωροθειοϊντιρουμπινο-3’-οξίμη για τη δράση τους στα 10μΜ.","Indirubins are natural alkaloids which derive from the dimerization of two indole groups (2’-3 connection of the two indolic rings). They belong to the family of indigoids and they have been traditionally extracted from various natural sources (plants, mollusks, mammals and bacteria). Nowadays indirubins are mainly chemically produced via synthetic chemistry. Natural sources of indirubins have been used since millennia for production of paint as well as for their therapeutic properties, which were later attributed to indigoids and mainly indirubin. Studies have proved that indirubins are potent selective inhibitors of protein kinases, whose activity depends on the substitution of the aromatic part of the indole groups. Their primary molecular targets, which have been extensively studied, are the cyclin dependent kinases (CDKs) and the glycogen synthase kinase (GSK-3). Furthermore it has been reported that they have presented activity against Auroras and more recently DYRK kinases and they have also been found to inhibit important regulating kinases of the JAK/STAT3 pathway. The aforementioned molecular targets participate in the regulation of the cell cycle, but also in many other signaling pathways. Therefore, they are involved in many pathological situations where deregulation of these pathways is involved. Thus, pharmacological activities of indirubins include amongst other anticancer, neuroprotective, antiviral, antiparasitic and anti-inflammatory activity. Considering the above, it is has become clear that indirubins consist promising molecules for the discovery of new drugs and they are the key to the clarification of several intracellular functions and biochemical pathways that are involved in important pathological conditions. The main disadvantage of indirudins though, which is a limiting factor of their bioavailability, is their low water solubility. The aim of the present master thesis was the further comprehension of the structure/activity relationship, the development of active and more water soluble indirubin derivatives. In this context 35 novel indirubin derivatives were synthesized. Specifically, a new series of 3’- aminosubstituted derivatives of 5-BIO as well as analogues with 5’- and 6’- substitutions in the B indole ring were synthesized. Focusing on the solution of the water solubility problem, we produced a novel series of a new category of indirubins, the thioindirubins, in which the A indole ring was replaced with benzothiophene. For this category, accordingly to the 5-BIO derivatives, analogues which bear substitutions in the 5’- and 6’- positions were synthesized. Finally, cytotoxic assays were performed for a substantial part of the synthesized derivatives against melanoma and prostate cell lines (Α2058 and DU145) and a few of the compounds (5,5’-dibromoindirubin-3’-oxime, 5-bromo-5’ -methoxycarbonylindirubin, 5-bromo-5’-methoxycarbonylindirubin-3’-oxime and 6’ -chlorothioindirubin-3’-oxime) presented significant activity at 10μΜ."],"dc:identifier":["uoadl:1319990","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319990"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύνθεση και αξιολόγηση βιολογικής δράσης παραγώγων ιντιρουμπίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:10Z"}