{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320023"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320023","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση και χαρακτηρισμός νανοσωματιδίων Fe3O4 σταθεροποιημένων με τον πολυηλεκτρολύτη Πολυ – Ν –Μεθακρυλόϋλο – L-αλανίνη (PNMA). In vitro μελέτη της βιολογικής ενεργότητας.","abstract":"Τα μαγνητικά νανοσωματίδια, λόγω των μοναδικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων και των δυνατοτήτων τους, έχουν μελετηθεί για εφαρμογές στον βιοϊατρικό τομέα όπως π.χ. για απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), με στόχο χορήγηση φαρμάκων, μαγνητικό διαχωρισμό πρωτεϊνών και κυττάρων, για στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων καθώς και για διαγνωστικές μελέτες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφεται η σύνθεση παραμαγνητικών νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου (μαγνητίτη Fe3O4), καθώς και ο χαρακτηρισμός τους. Τα νανοσωματίδια που σχηματίστηκαν σταθεροποιήθηκαν σε υδατικό διάλυμα, με τη μορφή κολλοειδούς διασποράς από τον πολυηλεκτρολύτη, ΠΟΛΥ-Ν-ΜΕΘΑΚΡΥΛΟΥΛΟ- L-ΑΛΑΝΙΝΗ (PNMA). Ακολούθως έγινε μελέτη της κυτταροτοξικότητας του PNMA και των σταθεροποιημένων νανοσωματιδίων μαγνητίτη έναντι της καρκινικής κυταρικής σειράς MCF-7 (καρκινικά κύτταρα του μαστού).Ο χαρακτηρισμός του πολυμερούς έγινε με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού 1H-NMR. Ο χαρακτηρισμός των μαγνητικών νανοσωματιδίων έγινε με τη βοήθεια των μεθόδων της φασματοσκοπίας υπερύθρου (IR), της περίθλασης ακτίνων Χ (XRD), και της σαρωτική ηλεκτρονικής μικροσκοπία (SEM). Βρέθηκαν ότι τα νανοσωματίδια μαγνητίτη σταθεροποιούνται στο υδατικό διάλυμα μέσω των καρβοξυλομάδων του πολυηλεκτρολύτη. Το μέγεθος του συστήματος πολυηλεκτρολύτης-μαγνητίτης βρέθηκε 155,4 nm, ενώ του μαγνητίτη 18,7 nm. Η μελέτη της κυτταροτοξικότητας έδειξε ότι τόσο το PNMA, όσο και τα νανοσωματίδια PNMA-μαγνητίτης δεν παρουσιάζουν σημαντική τοξικότητα έναντι της καρκινικής κυτταρικής σειράς MCF-7 .","abstract_html":"Τα μαγνητικά νανοσωματίδια, λόγω των μοναδικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων και των δυνατοτήτων τους, έχουν μελετηθεί για εφαρμογές στον βιοϊατρικό τομέα όπως π.χ. για απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), με στόχο χορήγηση φαρμάκων, μαγνητικό διαχωρισμό πρωτεϊνών και κυττάρων, για στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων καθώς και για διαγνωστικές μελέτες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφεται η σύνθεση παραμαγνητικών νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου (μαγνητίτη Fe3O4), καθώς και ο χαρακτηρισμός τους. Τα νανοσωματίδια που σχηματίστηκαν σταθεροποιήθηκαν σε υδατικό διάλυμα, με τη μορφή κολλοειδούς διασποράς από τον πολυηλεκτρολύτη, ΠΟΛΥ-Ν-ΜΕΘΑΚΡΥΛΟΥΛΟ- L-ΑΛΑΝΙΝΗ (PNMA). Ακολούθως έγινε μελέτη της κυτταροτοξικότητας του PNMA και των σταθεροποιημένων νανοσωματιδίων μαγνητίτη έναντι της καρκινικής κυταρικής σειράς MCF-7 (καρκινικά κύτταρα του μαστού).Ο χαρακτηρισμός του πολυμερούς έγινε με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού 1H-NMR. Ο χαρακτηρισμός των μαγνητικών νανοσωματιδίων έγινε με τη βοήθεια των μεθόδων της φασματοσκοπίας υπερύθρου (IR), της περίθλασης ακτίνων Χ (XRD), και της σαρωτική ηλεκτρονικής μικροσκοπία (SEM). Βρέθηκαν ότι τα νανοσωματίδια μαγνητίτη σταθεροποιούνται στο υδατικό διάλυμα μέσω των καρβοξυλομάδων του πολυηλεκτρολύτη. Το μέγεθος του συστήματος πολυηλεκτρολύτης-μαγνητίτης βρέθηκε 155,4 nm, ενώ του μαγνητίτη 18,7 nm. Η μελέτη της κυτταροτοξικότητας έδειξε ότι τόσο το PNMA, όσο και τα νανοσωματίδια PNMA-μαγνητίτης δεν παρουσιάζουν σημαντική τοξικότητα έναντι της καρκινικής κυτταρικής σειράς MCF-7 .","abstract_has_math":false,"creators":["Κούλης Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:26:10Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320023"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320023","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320023","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320023","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320023","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κούλης Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320023"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα μαγνητικά νανοσωματίδια, λόγω των μοναδικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων και των δυνατοτήτων τους, έχουν μελετηθεί για εφαρμογές στον βιοϊατρικό τομέα όπως π.χ. για απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), με στόχο χορήγηση φαρμάκων, μαγνητικό διαχωρισμό πρωτεϊνών και κυττάρων, για στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων καθώς και για διαγνωστικές μελέτες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφεται η σύνθεση παραμαγνητικών νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου (μαγνητίτη Fe3O4), καθώς και ο χαρακτηρισμός τους. Τα νανοσωματίδια που σχηματίστηκαν σταθεροποιήθηκαν σε υδατικό διάλυμα, με τη μορφή κολλοειδούς διασποράς από τον πολυηλεκτρολύτη, ΠΟΛΥ-Ν-ΜΕΘΑΚΡΥΛΟΥΛΟ- L-ΑΛΑΝΙΝΗ (PNMA). Ακολούθως έγινε μελέτη της κυτταροτοξικότητας του PNMA και των σταθεροποιημένων νανοσωματιδίων μαγνητίτη έναντι της καρκινικής κυταρικής σειράς MCF-7 (καρκινικά κύτταρα του μαστού).Ο χαρακτηρισμός του πολυμερούς έγινε με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού 1H-NMR. Ο χαρακτηρισμός των μαγνητικών νανοσωματιδίων έγινε με τη βοήθεια των μεθόδων της φασματοσκοπίας υπερύθρου (IR), της περίθλασης ακτίνων Χ (XRD), και της σαρωτική ηλεκτρονικής μικροσκοπία (SEM). Βρέθηκαν ότι τα νανοσωματίδια μαγνητίτη σταθεροποιούνται στο υδατικό διάλυμα μέσω των καρβοξυλομάδων του πολυηλεκτρολύτη. Το μέγεθος του συστήματος πολυηλεκτρολύτης-μαγνητίτης βρέθηκε 155,4 nm, ενώ του μαγνητίτη 18,7 nm. Η μελέτη της κυτταροτοξικότητας έδειξε ότι τόσο το PNMA, όσο και τα νανοσωματίδια PNMA-μαγνητίτης δεν παρουσιάζουν σημαντική τοξικότητα έναντι της καρκινικής κυτταρικής σειράς MCF-7 .","Magnetic nanoparticles due to their unique physical-chemical properties and possibilities are studied for applications in the biomedical field, such as magnetic resonance imaging (MRI), aiming medication, magnetic separation of proteins and cells, targeted action of drugs and for diagnostic studies. This thesis describes the synthesis of paramagnetic iron oxide nanoparticles (magnetite Fe3O4), as well as their characterization. The nanoparticles formed were stabilized in an aqueous solution, in the form of a colloidal dispersion of the polyelectrolyte, poly-N methacryloyl-L-alanine (PNMA). Next was the study of cytotoxicity of PNMA and magnetite stabilized nanoparticles against tumor cells MCF-7 (breast cancer cell series). The characterization of the polymer was performed by infrared spectroscopy (IR) and nuclear magnetic resonance 1H-NMR. Characterization of magnetic nanoparticles was carried out using the methods of infrared spectroscopy (IR), X-ray diffraction (XRD), and scanning electron microscopy (SEM). It was found that magnetite nanoparticles are stabilized in the aqueous solution via the carboxyl groups of the polyelectrolyte. The size of the magnetite- polyelectrolyte particles was 155,4 nm, while that of magnetite 18,7 nm. The study showed that the cytotoxicity of both the PNMA and the PNMA-magnetite nanoparticles do not exhibit significant toxicity towards cancer MCF-7 cell series."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση και χαρακτηρισμός νανοσωματιδίων Fe3O4 σταθεροποιημένων με τον πολυηλεκτρολύτη Πολυ – Ν –Μεθακρυλόϋλο – L-αλανίνη (PNMA). In vitro μελέτη της βιολογικής ενεργότητας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κούλης Ιωάννης"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Τα μαγνητικά νανοσωματίδια, λόγω των μοναδικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων και των δυνατοτήτων τους, έχουν μελετηθεί για εφαρμογές στον βιοϊατρικό τομέα όπως π.χ. για απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI), με στόχο χορήγηση φαρμάκων, μαγνητικό διαχωρισμό πρωτεϊνών και κυττάρων, για στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων καθώς και για διαγνωστικές μελέτες. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφεται η σύνθεση παραμαγνητικών νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου (μαγνητίτη Fe3O4), καθώς και ο χαρακτηρισμός τους. Τα νανοσωματίδια που σχηματίστηκαν σταθεροποιήθηκαν σε υδατικό διάλυμα, με τη μορφή κολλοειδούς διασποράς από τον πολυηλεκτρολύτη, ΠΟΛΥ-Ν-ΜΕΘΑΚΡΥΛΟΥΛΟ- L-ΑΛΑΝΙΝΗ (PNMA). Ακολούθως έγινε μελέτη της κυτταροτοξικότητας του PNMA και των σταθεροποιημένων νανοσωματιδίων μαγνητίτη έναντι της καρκινικής κυταρικής σειράς MCF-7 (καρκινικά κύτταρα του μαστού).Ο χαρακτηρισμός του πολυμερούς έγινε με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού 1H-NMR. Ο χαρακτηρισμός των μαγνητικών νανοσωματιδίων έγινε με τη βοήθεια των μεθόδων της φασματοσκοπίας υπερύθρου (IR), της περίθλασης ακτίνων Χ (XRD), και της σαρωτική ηλεκτρονικής μικροσκοπία (SEM). Βρέθηκαν ότι τα νανοσωματίδια μαγνητίτη σταθεροποιούνται στο υδατικό διάλυμα μέσω των καρβοξυλομάδων του πολυηλεκτρολύτη. Το μέγεθος του συστήματος πολυηλεκτρολύτης-μαγνητίτης βρέθηκε 155,4 nm, ενώ του μαγνητίτη 18,7 nm. Η μελέτη της κυτταροτοξικότητας έδειξε ότι τόσο το PNMA, όσο και τα νανοσωματίδια PNMA-μαγνητίτης δεν παρουσιάζουν σημαντική τοξικότητα έναντι της καρκινικής κυτταρικής σειράς MCF-7 .","Magnetic nanoparticles due to their unique physical-chemical properties and possibilities are studied for applications in the biomedical field, such as magnetic resonance imaging (MRI), aiming medication, magnetic separation of proteins and cells, targeted action of drugs and for diagnostic studies. This thesis describes the synthesis of paramagnetic iron oxide nanoparticles (magnetite Fe3O4), as well as their characterization. The nanoparticles formed were stabilized in an aqueous solution, in the form of a colloidal dispersion of the polyelectrolyte, poly-N methacryloyl-L-alanine (PNMA). Next was the study of cytotoxicity of PNMA and magnetite stabilized nanoparticles against tumor cells MCF-7 (breast cancer cell series). The characterization of the polymer was performed by infrared spectroscopy (IR) and nuclear magnetic resonance 1H-NMR. Characterization of magnetic nanoparticles was carried out using the methods of infrared spectroscopy (IR), X-ray diffraction (XRD), and scanning electron microscopy (SEM). It was found that magnetite nanoparticles are stabilized in the aqueous solution via the carboxyl groups of the polyelectrolyte. The size of the magnetite- polyelectrolyte particles was 155,4 nm, while that of magnetite 18,7 nm. The study showed that the cytotoxicity of both the PNMA and the PNMA-magnetite nanoparticles do not exhibit significant toxicity towards cancer MCF-7 cell series."],"dc:identifier":["uoadl:1320023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320023"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύνθεση και χαρακτηρισμός νανοσωματιδίων Fe3O4 σταθεροποιημένων με τον πολυηλεκτρολύτη Πολυ – Ν –Μεθακρυλόϋλο – L-αλανίνη (PNMA). In vitro μελέτη της βιολογικής ενεργότητας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:10Z"}