{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320073"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320073","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση νέων αναλόγων ιντιρουμπίνης και αξιολόγηση τους ως αναστολείς της 5-LOX","abstract":"Πρόσφατες μελέτες χρησιμοποίησαν ιντιρουμπίνες ώστε να τις κατευθύνουν σε έναν καινοτόμο για αυτές μοριακό στόχο: την περιοχή πρόσδεσης του ATP της 5-LOX. Τελικά ταυτοποιήθηκε η 6BIO ως ισχυρός, άμεσος και αναστρέψιμος αναστολέας της 5-LOX με IC50 = 1.5 μM. Βασιζόμενοι σε αποτελέσματα σαν τα ανωτέρω, συνθέσαμε 30 νέα παράγωγα ιντιρουμπίνης τα οποία δομικά μπορούν να διαιρεθούν σε τρεις κατηγορίες: 1) παράγωγα της 6BIO με 5’-υποκατάσταση 2) παράγωγα βενζο[g]ινδολίου και 3) ισοπρενικά παράγωγα ιντιρουμπίνης. Από τα αποτελέσματα που έχουν προκύψει μέχρι σήμερα μετά την in vitro αξιολόγηση των αναλόγων επί της 5-LOX, φαίνεται ότι: • Η πρενυλίωση μειώνει τη δραστικότητα επί του απομονωμένου ενζύμου και εντός των κυττάρων. • Η γερανυλίωση μπορεί να αυξήσει τη δραστικότητα. • Οι τροποποιήσεις στην θέση 5’ δεν επηρεάζουν τη δραστικότητα στην περιοχή πρόσδεσης του ATP αλλά την μειώνουν στην περιοχή πρόσδεσης του αραχιδονικού. • Η πρενυλομάδα φαίνεται να είναι πολύ ογκώδης ώστε να προσεγγίσουν τα ανάλογα την περιοχή πρόσδεσης του ΑΤΡ και πολύ μικρή υδρογονανθρακική αλυσίδα ώστε να προσομοιάσει επαρκώς το αραχιδονικό και να αλληλεπιδράσει με την καταλυτική περιοχή. Μόρια που είχαν μόνο ΑΤΡ-συναγωνιστική δομή (χωρίς ισοπρενικές ομάδες) και μόρια που προσομοιάζουν πιο πολύ το αραχιδονικό (με μακρές ισοπρενικές αλυσίδες πχ γερανύλιο, φαρνεσύλιο), ήταν δραστικά.","abstract_html":"Πρόσφατες μελέτες χρησιμοποίησαν ιντιρουμπίνες ώστε να τις κατευθύνουν σε έναν καινοτόμο για αυτές μοριακό στόχο: την περιοχή πρόσδεσης του ATP της 5-LOX. Τελικά ταυτοποιήθηκε η 6BIO ως ισχυρός, άμεσος και αναστρέψιμος αναστολέας της 5-LOX με IC50 = 1.5 μM. Βασιζόμενοι σε αποτελέσματα σαν τα ανωτέρω, συνθέσαμε 30 νέα παράγωγα ιντιρουμπίνης τα οποία δομικά μπορούν να διαιρεθούν σε τρεις κατηγορίες: 1) παράγωγα της 6BIO με 5’-υποκατάσταση 2) παράγωγα βενζο[g]ινδολίου και 3) ισοπρενικά παράγωγα ιντιρουμπίνης. Από τα αποτελέσματα που έχουν προκύψει μέχρι σήμερα μετά την in vitro αξιολόγηση των αναλόγων επί της 5-LOX, φαίνεται ότι: • Η πρενυλίωση μειώνει τη δραστικότητα επί του απομονωμένου ενζύμου και εντός των κυττάρων. • Η γερανυλίωση μπορεί να αυξήσει τη δραστικότητα. • Οι τροποποιήσεις στην θέση 5’ δεν επηρεάζουν τη δραστικότητα στην περιοχή πρόσδεσης του ATP αλλά την μειώνουν στην περιοχή πρόσδεσης του αραχιδονικού. • Η πρενυλομάδα φαίνεται να είναι πολύ ογκώδης ώστε να προσεγγίσουν τα ανάλογα την περιοχή πρόσδεσης του ΑΤΡ και πολύ μικρή υδρογονανθρακική αλυσίδα ώστε να προσομοιάσει επαρκώς το αραχιδονικό και να αλληλεπιδράσει με την καταλυτική περιοχή. Μόρια που είχαν μόνο ΑΤΡ-συναγωνιστική δομή (χωρίς ισοπρενικές ομάδες) και μόρια που προσομοιάζουν πιο πολύ το αραχιδονικό (με μακρές ισοπρενικές αλυσίδες πχ γερανύλιο, φαρνεσύλιο), ήταν δραστικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Λάζαρη Άννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:26:12Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320073"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320073","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320073","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320073","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320073","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λάζαρη Άννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320073","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320073"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πρόσφατες μελέτες χρησιμοποίησαν ιντιρουμπίνες ώστε να τις κατευθύνουν σε έναν καινοτόμο για αυτές μοριακό στόχο: την περιοχή πρόσδεσης του ATP της 5-LOX. Τελικά ταυτοποιήθηκε η 6BIO ως ισχυρός, άμεσος και αναστρέψιμος αναστολέας της 5-LOX με IC50 = 1.5 μM. Βασιζόμενοι σε αποτελέσματα σαν τα ανωτέρω, συνθέσαμε 30 νέα παράγωγα ιντιρουμπίνης τα οποία δομικά μπορούν να διαιρεθούν σε τρεις κατηγορίες: 1) παράγωγα της 6BIO με 5’-υποκατάσταση 2) παράγωγα βενζο[g]ινδολίου και 3) ισοπρενικά παράγωγα ιντιρουμπίνης. Από τα αποτελέσματα που έχουν προκύψει μέχρι σήμερα μετά την in vitro αξιολόγηση των αναλόγων επί της 5-LOX, φαίνεται ότι: • Η πρενυλίωση μειώνει τη δραστικότητα επί του απομονωμένου ενζύμου και εντός των κυττάρων. • Η γερανυλίωση μπορεί να αυξήσει τη δραστικότητα. • Οι τροποποιήσεις στην θέση 5’ δεν επηρεάζουν τη δραστικότητα στην περιοχή πρόσδεσης του ATP αλλά την μειώνουν στην περιοχή πρόσδεσης του αραχιδονικού. • Η πρενυλομάδα φαίνεται να είναι πολύ ογκώδης ώστε να προσεγγίσουν τα ανάλογα την περιοχή πρόσδεσης του ΑΤΡ και πολύ μικρή υδρογονανθρακική αλυσίδα ώστε να προσομοιάσει επαρκώς το αραχιδονικό και να αλληλεπιδράσει με την καταλυτική περιοχή. Μόρια που είχαν μόνο ΑΤΡ-συναγωνιστική δομή (χωρίς ισοπρενικές ομάδες) και μόρια που προσομοιάζουν πιο πολύ το αραχιδονικό (με μακρές ισοπρενικές αλυσίδες πχ γερανύλιο, φαρνεσύλιο), ήταν δραστικά.","Recent studies used indirubins to innovatively target 5-LOX at the ATP-binding site. Finally 6BIO was identified as a potent, direct and reversible 5-LOX inhibitor (IC50=1.5 μΜ). The assessement of all the information described before led to the principal aim of this master thesis: we synthesized 30 new indirubin derivatives, which structurally can be separated in three categories: 1) 6BIO analogs with 5’ -substirution 2) benzo[g]indole derivatives and 3) isoprene derivatives of indirubin. The first results concerning the inhibitory 5-LOX activity of the derivatives showed that: • The prenylation decreased the activity on the isolated enzyme and in the PMNLs. • Geranylation could increase the activity. • Modifications on 5’ position do not seem to affect the activity in the ATP-binding pocket but they decrease the activity in the position where the arachidonate binds. • In addition the prenyl-group seems to be too bulky for the ATP-binding-pocket and too sort to mimic the arachidonic acid and interact with its binding pocket. Analogs that were only ATP-competitive (without isoprene cains at all) and analogs more similar to the arachidonic acid (with long isoprene chains such as geranyl and farnesyl), proved to be active."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση νέων αναλόγων ιντιρουμπίνης και αξιολόγηση τους ως αναστολείς της 5-LOX"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λάζαρη Άννα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Πρόσφατες μελέτες χρησιμοποίησαν ιντιρουμπίνες ώστε να τις κατευθύνουν σε έναν καινοτόμο για αυτές μοριακό στόχο: την περιοχή πρόσδεσης του ATP της 5-LOX. Τελικά ταυτοποιήθηκε η 6BIO ως ισχυρός, άμεσος και αναστρέψιμος αναστολέας της 5-LOX με IC50 = 1.5 μM. Βασιζόμενοι σε αποτελέσματα σαν τα ανωτέρω, συνθέσαμε 30 νέα παράγωγα ιντιρουμπίνης τα οποία δομικά μπορούν να διαιρεθούν σε τρεις κατηγορίες: 1) παράγωγα της 6BIO με 5’-υποκατάσταση 2) παράγωγα βενζο[g]ινδολίου και 3) ισοπρενικά παράγωγα ιντιρουμπίνης. Από τα αποτελέσματα που έχουν προκύψει μέχρι σήμερα μετά την in vitro αξιολόγηση των αναλόγων επί της 5-LOX, φαίνεται ότι: • Η πρενυλίωση μειώνει τη δραστικότητα επί του απομονωμένου ενζύμου και εντός των κυττάρων. • Η γερανυλίωση μπορεί να αυξήσει τη δραστικότητα. • Οι τροποποιήσεις στην θέση 5’ δεν επηρεάζουν τη δραστικότητα στην περιοχή πρόσδεσης του ATP αλλά την μειώνουν στην περιοχή πρόσδεσης του αραχιδονικού. • Η πρενυλομάδα φαίνεται να είναι πολύ ογκώδης ώστε να προσεγγίσουν τα ανάλογα την περιοχή πρόσδεσης του ΑΤΡ και πολύ μικρή υδρογονανθρακική αλυσίδα ώστε να προσομοιάσει επαρκώς το αραχιδονικό και να αλληλεπιδράσει με την καταλυτική περιοχή. Μόρια που είχαν μόνο ΑΤΡ-συναγωνιστική δομή (χωρίς ισοπρενικές ομάδες) και μόρια που προσομοιάζουν πιο πολύ το αραχιδονικό (με μακρές ισοπρενικές αλυσίδες πχ γερανύλιο, φαρνεσύλιο), ήταν δραστικά.","Recent studies used indirubins to innovatively target 5-LOX at the ATP-binding site. Finally 6BIO was identified as a potent, direct and reversible 5-LOX inhibitor (IC50=1.5 μΜ). The assessement of all the information described before led to the principal aim of this master thesis: we synthesized 30 new indirubin derivatives, which structurally can be separated in three categories: 1) 6BIO analogs with 5’ -substirution 2) benzo[g]indole derivatives and 3) isoprene derivatives of indirubin. The first results concerning the inhibitory 5-LOX activity of the derivatives showed that: • The prenylation decreased the activity on the isolated enzyme and in the PMNLs. • Geranylation could increase the activity. • Modifications on 5’ position do not seem to affect the activity in the ATP-binding pocket but they decrease the activity in the position where the arachidonate binds. • In addition the prenyl-group seems to be too bulky for the ATP-binding-pocket and too sort to mimic the arachidonic acid and interact with its binding pocket. Analogs that were only ATP-competitive (without isoprene cains at all) and analogs more similar to the arachidonic acid (with long isoprene chains such as geranyl and farnesyl), proved to be active."],"dc:identifier":["uoadl:1320073","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320073"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύνθεση νέων αναλόγων ιντιρουμπίνης και αξιολόγηση τους ως αναστολείς της 5-LOX"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:12Z"}