{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320082"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320082","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση νέων ισχυρών αναστολέων της φωσφορυλάσης του γλυκογόνου με χρήση άρυλο- βενζυλαμινών","abstract":"Η φωσφορυλάση του γλυκογόνου (GP) είναι ένα ένζυμο το οποίο σχετίζεται άμεσα με την αποικοδόμηση του γλυκογόνου και τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Για τον λόγο αυτό αποτελεί μόριο-στόχο στην ανάπτυξη φαρμάκων για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη, μιας ασθένειας που τις τελευταίες δεκαετίες έχει πάρει διαστάσεις «επιδημίας». Γνωρίζοντας, από προηγούμενες μελέτες, ότι η β-D-γλυκόζη και παράγωγα αυτής, συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο της GP, αναστέλλοντας την δράση της, προκύπτει η πρόκληση για τον σχεδιασμό και την σύνθεση ενώσεων, παραγώγων της β-D-γλυκόζης με την βέλτιστη δυνατή ανασταλτική ικανότητα. Αποτελέσματα από προηγούμενες μελέτες που έχουν γίνει στο εργαστήριο, καταδεικνύουν σειρά παραγώγων της β-D-γλυκοπυρανοζυλοουρακίλης με υποκαταστάτες στην θέση 4 του δακτυλίου της ουρακίλης αρυλαμίνες, και ανασταλτική ισχύ της τάξης των nM. Προς αυτή την κατεύθυνση, και εκμεταλλευόμενοι τα μέχρι στιγμής δεδομένα, στην παρούσα διπλωματική εργασία τέθηκε ως στόχος η σύνθεση Ν4 βενζυλο-παραγώγων με σκοπό τη δημιουργία μιας νέας οικογένειας που θα συνδυάζει τα επιθυμητά για την βελτιστοποίηση της ανασταλτικής ισχύος δομικά χαρακτηριστικά. Η σύνθεση των νέων βενζυλο-παραγώγων έγινε βάσει μεθόδων που έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριο μας, όπως είναι η χρήση μικροκυματικής ακτινοβολίας, κυρίως όμως μέσω εφαρμογής ηπιότερων συνθηκών, λόγω δραστικότητας των υποστρωμάτων βενζυλαμινών που χρησιμοποιήθηκαν. Η κινητική τους μελέτη έδειξε σημαντική ανασταλτική ικανότητα επιβεβαιώνοντας τον συλλογισμό που οδήγησε στην επιλογή των συγκεκριμένων παραγώγων, με τιμές ΙC50 που κυμαίνονταν στην περιοχή των μοριακών συγκεντρώσεων μΜ και nM. Ως πρώτος στόχος τέθηκε η προσπάθεια βελτίωσης μιας σειράς φαίνυλο και διφαίνυλο-υποκατεστημένων παραγώγων, που έχουν συντεθεί στο εργαστήριο μας. Η κινητική μελέτη υπέδειξε ότι ο τρόπος σύνδεσης των διφαίνυλο-υποκατεστημένων βενζυλαμινών(σε θέση πάρα- ή μετα- ως προς τον βενζυλικό δεσμό) στην θέση Ν4 της κυτιδίνης επηρεάζει την ανασταλτική ικανότητα με το μετα-διφαινυλο- υποκατεστημένο να αποτελεί ένα νέο ισχυρότερο σε μοριακή συγκέντρωση nM αναστολέα (ΙC50 = 0,40 ± 0.03 μΜ). Ένας επόμενος στόχος ήταν η προσπάθεια βελτίωσης της ανασταλτικής ικανότητας του ισχυρότερου μέχρι στιγμής αναστολέα του καταλυτικού κέντρου της GP, με αντικατάσταση της ομάδας του 2-οξο-βενζυμιδαζολίου με την 3-μεθυλοφθαλυδραζυνυλο ομάδα. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια αρκετά ισχυρή αναστολή στην περιοχή των μΜ, που όμως αποκλίνει από την αναμενόμενη. Η κρυσταλλογραφική μελέτη, η οποία θα δώσει τις αλληλεπιδράσεις ενζύμου- αναστολέα, θα επιβεβαιώσει τις παραπάνω προβλέψεις και θα οδηγήσει στη συμπλήρωση ενός νέου κύκλου, κατευθυνόμενου από τη δομή, ορθολογικού σχεδιασμού αντιδιαβητικών φαρμάκων.","abstract_html":"Η φωσφορυλάση του γλυκογόνου (GP) είναι ένα ένζυμο το οποίο σχετίζεται άμεσα με την αποικοδόμηση του γλυκογόνου και τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Για τον λόγο αυτό αποτελεί μόριο-στόχο στην ανάπτυξη φαρμάκων για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη, μιας ασθένειας που τις τελευταίες δεκαετίες έχει πάρει διαστάσεις «επιδημίας». Γνωρίζοντας, από προηγούμενες μελέτες, ότι η β-D-γλυκόζη και παράγωγα αυτής, συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο της GP, αναστέλλοντας την δράση της, προκύπτει η πρόκληση για τον σχεδιασμό και την σύνθεση ενώσεων, παραγώγων της β-D-γλυκόζης με την βέλτιστη δυνατή ανασταλτική ικανότητα. Αποτελέσματα από προηγούμενες μελέτες που έχουν γίνει στο εργαστήριο, καταδεικνύουν σειρά παραγώγων της β-D-γλυκοπυρανοζυλοουρακίλης με υποκαταστάτες στην θέση 4 του δακτυλίου της ουρακίλης αρυλαμίνες, και ανασταλτική ισχύ της τάξης των nM. Προς αυτή την κατεύθυνση, και εκμεταλλευόμενοι τα μέχρι στιγμής δεδομένα, στην παρούσα διπλωματική εργασία τέθηκε ως στόχος η σύνθεση Ν4 βενζυλο-παραγώγων με σκοπό τη δημιουργία μιας νέας οικογένειας που θα συνδυάζει τα επιθυμητά για την βελτιστοποίηση της ανασταλτικής ισχύος δομικά χαρακτηριστικά. Η σύνθεση των νέων βενζυλο-παραγώγων έγινε βάσει μεθόδων που έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριο μας, όπως είναι η χρήση μικροκυματικής ακτινοβολίας, κυρίως όμως μέσω εφαρμογής ηπιότερων συνθηκών, λόγω δραστικότητας των υποστρωμάτων βενζυλαμινών που χρησιμοποιήθηκαν. Η κινητική τους μελέτη έδειξε σημαντική ανασταλτική ικανότητα επιβεβαιώνοντας τον συλλογισμό που οδήγησε στην επιλογή των συγκεκριμένων παραγώγων, με τιμές ΙC50 που κυμαίνονταν στην περιοχή των μοριακών συγκεντρώσεων μΜ και nM. Ως πρώτος στόχος τέθηκε η προσπάθεια βελτίωσης μιας σειράς φαίνυλο και διφαίνυλο-υποκατεστημένων παραγώγων, που έχουν συντεθεί στο εργαστήριο μας. Η κινητική μελέτη υπέδειξε ότι ο τρόπος σύνδεσης των διφαίνυλο-υποκατεστημένων βενζυλαμινών(σε θέση πάρα- ή μετα- ως προς τον βενζυλικό δεσμό) στην θέση Ν4 της κυτιδίνης επηρεάζει την ανασταλτική ικανότητα με το μετα-διφαινυλο- υποκατεστημένο να αποτελεί ένα νέο ισχυρότερο σε μοριακή συγκέντρωση nM αναστολέα (ΙC50 = 0,40 ± 0.03 μΜ). Ένας επόμενος στόχος ήταν η προσπάθεια βελτίωσης της ανασταλτικής ικανότητας του ισχυρότερου μέχρι στιγμής αναστολέα του καταλυτικού κέντρου της GP, με αντικατάσταση της ομάδας του 2-οξο-βενζυμιδαζολίου με την 3-μεθυλοφθαλυδραζυνυλο ομάδα. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια αρκετά ισχυρή αναστολή στην περιοχή των μΜ, που όμως αποκλίνει από την αναμενόμενη. Η κρυσταλλογραφική μελέτη, η οποία θα δώσει τις αλληλεπιδράσεις ενζύμου- αναστολέα, θα επιβεβαιώσει τις παραπάνω προβλέψεις και θα οδηγήσει στη συμπλήρωση ενός νέου κύκλου, κατευθυνόμενου από τη δομή, ορθολογικού σχεδιασμού αντιδιαβητικών φαρμάκων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουλουμούνδρα Βιργινία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:26:12Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320082"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320082","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320082","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320082","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320082","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουλουμούνδρα Βιργινία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320082","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320082"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η φωσφορυλάση του γλυκογόνου (GP) είναι ένα ένζυμο το οποίο σχετίζεται άμεσα με την αποικοδόμηση του γλυκογόνου και τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Για τον λόγο αυτό αποτελεί μόριο-στόχο στην ανάπτυξη φαρμάκων για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη, μιας ασθένειας που τις τελευταίες δεκαετίες έχει πάρει διαστάσεις «επιδημίας». Γνωρίζοντας, από προηγούμενες μελέτες, ότι η β-D-γλυκόζη και παράγωγα αυτής, συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο της GP, αναστέλλοντας την δράση της, προκύπτει η πρόκληση για τον σχεδιασμό και την σύνθεση ενώσεων, παραγώγων της β-D-γλυκόζης με την βέλτιστη δυνατή ανασταλτική ικανότητα. Αποτελέσματα από προηγούμενες μελέτες που έχουν γίνει στο εργαστήριο, καταδεικνύουν σειρά παραγώγων της β-D-γλυκοπυρανοζυλοουρακίλης με υποκαταστάτες στην θέση 4 του δακτυλίου της ουρακίλης αρυλαμίνες, και ανασταλτική ισχύ της τάξης των nM. Προς αυτή την κατεύθυνση, και εκμεταλλευόμενοι τα μέχρι στιγμής δεδομένα, στην παρούσα διπλωματική εργασία τέθηκε ως στόχος η σύνθεση Ν4 βενζυλο-παραγώγων με σκοπό τη δημιουργία μιας νέας οικογένειας που θα συνδυάζει τα επιθυμητά για την βελτιστοποίηση της ανασταλτικής ισχύος δομικά χαρακτηριστικά. Η σύνθεση των νέων βενζυλο-παραγώγων έγινε βάσει μεθόδων που έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριο μας, όπως είναι η χρήση μικροκυματικής ακτινοβολίας, κυρίως όμως μέσω εφαρμογής ηπιότερων συνθηκών, λόγω δραστικότητας των υποστρωμάτων βενζυλαμινών που χρησιμοποιήθηκαν. Η κινητική τους μελέτη έδειξε σημαντική ανασταλτική ικανότητα επιβεβαιώνοντας τον συλλογισμό που οδήγησε στην επιλογή των συγκεκριμένων παραγώγων, με τιμές ΙC50 που κυμαίνονταν στην περιοχή των μοριακών συγκεντρώσεων μΜ και nM. Ως πρώτος στόχος τέθηκε η προσπάθεια βελτίωσης μιας σειράς φαίνυλο και διφαίνυλο-υποκατεστημένων παραγώγων, που έχουν συντεθεί στο εργαστήριο μας. Η κινητική μελέτη υπέδειξε ότι ο τρόπος σύνδεσης των διφαίνυλο-υποκατεστημένων βενζυλαμινών(σε θέση πάρα- ή μετα- ως προς τον βενζυλικό δεσμό) στην θέση Ν4 της κυτιδίνης επηρεάζει την ανασταλτική ικανότητα με το μετα-διφαινυλο- υποκατεστημένο να αποτελεί ένα νέο ισχυρότερο σε μοριακή συγκέντρωση nM αναστολέα (ΙC50 = 0,40 ± 0.03 μΜ). Ένας επόμενος στόχος ήταν η προσπάθεια βελτίωσης της ανασταλτικής ικανότητας του ισχυρότερου μέχρι στιγμής αναστολέα του καταλυτικού κέντρου της GP, με αντικατάσταση της ομάδας του 2-οξο-βενζυμιδαζολίου με την 3-μεθυλοφθαλυδραζυνυλο ομάδα. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια αρκετά ισχυρή αναστολή στην περιοχή των μΜ, που όμως αποκλίνει από την αναμενόμενη. Η κρυσταλλογραφική μελέτη, η οποία θα δώσει τις αλληλεπιδράσεις ενζύμου- αναστολέα, θα επιβεβαιώσει τις παραπάνω προβλέψεις και θα οδηγήσει στη συμπλήρωση ενός νέου κύκλου, κατευθυνόμενου από τη δομή, ορθολογικού σχεδιασμού αντιδιαβητικών φαρμάκων.","Glycogen Phosphorylace (GP) is an allosteric enzyme directly related to the degradation of glycogen and regulation of glucose levels in blood. For this reason, it can be used as a target molecule for the treatment of diabetes, a very serious disease which, during the past few years, has became epidemic. As previous studies indicate, glucose and its derivatives can be bound to the catalytic site of GP, causing inhibition. This can present a challenge concerning the design and synthesis of new compounds which will have the optimal inhibition. Recent studies results indicate derivatives of β-D-glycopyranosyluracil, with arylamine substituents at C-4 carbonyl group of uracil, to be strong inhibitors of GP, at nM range. To this direction and by using all the available data, the goal of creating a new family of N4 benzyl derivatives, which will carry all the desirable structural characteristics, was set. Synthesis of the new benzyl-derivatives was carried out using methods developed in our laboratory, such as microwave radiation but mainly mild conditions, due to the strong reactivity of benzyl substrates. The kinetic analysis of the new compounds showed significant inhibitory ability, confirming the hypothesis which led to the selection of those specific derivatives with IC50 value ranging between μΜ and mM concentration. The kinetic results indicated that the connection mode of biphenyl- benzylamines at N4 position, affects the inhibition ability with meta-biphenyl substituent being a new nM inhibitor with higher molar concentration (IC50 = 0,40 ± 0.03 μΜ). The crystallografic analysis, which will indicate the enzyme-ihibitor interactions, will confirm our hypothesis and will lead to the completion of a new cycle of structure-driven, rational antidibetic drug design process."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση νέων ισχυρών αναστολέων της φωσφορυλάσης του γλυκογόνου με χρήση άρυλο- βενζυλαμινών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουλουμούνδρα Βιργινία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η φωσφορυλάση του γλυκογόνου (GP) είναι ένα ένζυμο το οποίο σχετίζεται άμεσα με την αποικοδόμηση του γλυκογόνου και τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Για τον λόγο αυτό αποτελεί μόριο-στόχο στην ανάπτυξη φαρμάκων για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη, μιας ασθένειας που τις τελευταίες δεκαετίες έχει πάρει διαστάσεις «επιδημίας». Γνωρίζοντας, από προηγούμενες μελέτες, ότι η β-D-γλυκόζη και παράγωγα αυτής, συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο της GP, αναστέλλοντας την δράση της, προκύπτει η πρόκληση για τον σχεδιασμό και την σύνθεση ενώσεων, παραγώγων της β-D-γλυκόζης με την βέλτιστη δυνατή ανασταλτική ικανότητα. Αποτελέσματα από προηγούμενες μελέτες που έχουν γίνει στο εργαστήριο, καταδεικνύουν σειρά παραγώγων της β-D-γλυκοπυρανοζυλοουρακίλης με υποκαταστάτες στην θέση 4 του δακτυλίου της ουρακίλης αρυλαμίνες, και ανασταλτική ισχύ της τάξης των nM. Προς αυτή την κατεύθυνση, και εκμεταλλευόμενοι τα μέχρι στιγμής δεδομένα, στην παρούσα διπλωματική εργασία τέθηκε ως στόχος η σύνθεση Ν4 βενζυλο-παραγώγων με σκοπό τη δημιουργία μιας νέας οικογένειας που θα συνδυάζει τα επιθυμητά για την βελτιστοποίηση της ανασταλτικής ισχύος δομικά χαρακτηριστικά. Η σύνθεση των νέων βενζυλο-παραγώγων έγινε βάσει μεθόδων που έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριο μας, όπως είναι η χρήση μικροκυματικής ακτινοβολίας, κυρίως όμως μέσω εφαρμογής ηπιότερων συνθηκών, λόγω δραστικότητας των υποστρωμάτων βενζυλαμινών που χρησιμοποιήθηκαν. Η κινητική τους μελέτη έδειξε σημαντική ανασταλτική ικανότητα επιβεβαιώνοντας τον συλλογισμό που οδήγησε στην επιλογή των συγκεκριμένων παραγώγων, με τιμές ΙC50 που κυμαίνονταν στην περιοχή των μοριακών συγκεντρώσεων μΜ και nM. Ως πρώτος στόχος τέθηκε η προσπάθεια βελτίωσης μιας σειράς φαίνυλο και διφαίνυλο-υποκατεστημένων παραγώγων, που έχουν συντεθεί στο εργαστήριο μας. Η κινητική μελέτη υπέδειξε ότι ο τρόπος σύνδεσης των διφαίνυλο-υποκατεστημένων βενζυλαμινών(σε θέση πάρα- ή μετα- ως προς τον βενζυλικό δεσμό) στην θέση Ν4 της κυτιδίνης επηρεάζει την ανασταλτική ικανότητα με το μετα-διφαινυλο- υποκατεστημένο να αποτελεί ένα νέο ισχυρότερο σε μοριακή συγκέντρωση nM αναστολέα (ΙC50 = 0,40 ± 0.03 μΜ). Ένας επόμενος στόχος ήταν η προσπάθεια βελτίωσης της ανασταλτικής ικανότητας του ισχυρότερου μέχρι στιγμής αναστολέα του καταλυτικού κέντρου της GP, με αντικατάσταση της ομάδας του 2-οξο-βενζυμιδαζολίου με την 3-μεθυλοφθαλυδραζυνυλο ομάδα. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια αρκετά ισχυρή αναστολή στην περιοχή των μΜ, που όμως αποκλίνει από την αναμενόμενη. Η κρυσταλλογραφική μελέτη, η οποία θα δώσει τις αλληλεπιδράσεις ενζύμου- αναστολέα, θα επιβεβαιώσει τις παραπάνω προβλέψεις και θα οδηγήσει στη συμπλήρωση ενός νέου κύκλου, κατευθυνόμενου από τη δομή, ορθολογικού σχεδιασμού αντιδιαβητικών φαρμάκων.","Glycogen Phosphorylace (GP) is an allosteric enzyme directly related to the degradation of glycogen and regulation of glucose levels in blood. For this reason, it can be used as a target molecule for the treatment of diabetes, a very serious disease which, during the past few years, has became epidemic. As previous studies indicate, glucose and its derivatives can be bound to the catalytic site of GP, causing inhibition. This can present a challenge concerning the design and synthesis of new compounds which will have the optimal inhibition. Recent studies results indicate derivatives of β-D-glycopyranosyluracil, with arylamine substituents at C-4 carbonyl group of uracil, to be strong inhibitors of GP, at nM range. To this direction and by using all the available data, the goal of creating a new family of N4 benzyl derivatives, which will carry all the desirable structural characteristics, was set. Synthesis of the new benzyl-derivatives was carried out using methods developed in our laboratory, such as microwave radiation but mainly mild conditions, due to the strong reactivity of benzyl substrates. The kinetic analysis of the new compounds showed significant inhibitory ability, confirming the hypothesis which led to the selection of those specific derivatives with IC50 value ranging between μΜ and mM concentration. The kinetic results indicated that the connection mode of biphenyl- benzylamines at N4 position, affects the inhibition ability with meta-biphenyl substituent being a new nM inhibitor with higher molar concentration (IC50 = 0,40 ± 0.03 μΜ). The crystallografic analysis, which will indicate the enzyme-ihibitor interactions, will confirm our hypothesis and will lead to the completion of a new cycle of structure-driven, rational antidibetic drug design process."],"dc:identifier":["uoadl:1320082","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320082"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύνθεση νέων ισχυρών αναστολέων της φωσφορυλάσης του γλυκογόνου με χρήση άρυλο- βενζυλαμινών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:12Z"}