{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320136"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320136","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση, Δομή και Μαγνητικές Ιδιότητες Συμπλόκων του Ni(II) με οξιμικούς υποκαταστάτες","abstract":"Οι πλειάδες των μετάλλων μεταπτώσεως σε ενδιάμεσες οξειδωτικές βαθμίδες, που στη βασική τους κατάσταση έχουν ένα ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό ασύζευκτων ηλεκτρονίων, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον από μαγνητικής απόψεως. Αυτό συμβαίνει γιατί μια υψηλού spin βασική κατάσταση είναι αναγκαία (αλλά όχι ικανή) συνθήκη, ώστε αυτού του είδους τα μόρια να εμφανίζουν το φαινόμενο του μαγνητισμού μοναδικού μορίου (phenomenon of single-molecule magnetism). Μια ασυνήθιστα υψηλού spin βασική κατάσταση είναι το αποτέλεσμα τουλάχιστον μερικών, σιδηρομαγνητικών αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής μεταξύ των παραμαγνητικών μεταλλικών κέντρων που συνθέτουν την μεταλλική πλειάδα και / ή της ύπαρξης του φαινομένου της αμηχανίας του spin (spin frustration) που συναντάται σε συγκεκριμένες τοπολογικές διευθετήσεις μεταλλικών κέντρων (φορέων των spin), όπου παρατηρείται ανταγωνισμός μεταξύ, συγκρίσιμης τάξης μεγέθους, αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής. Γνωρίζοντας τη χημεία ένταξης διάφορων οξιμών και την δυνατότητά τους να συμπλέκονται με μεταλλικά ιόντα οδηγώντας στο σχηματισμό μεταλλικών πλειάδων με ιδιότητες μαγνήτη μοναδικού μορίου, αποφασίσαμε να μελετήσουμε τη χημεία ένταξης της διοξίμης της ακετυλοακετόνης, η οποία είναι σχεδόν άγνωστη. Στα πλαίσια της παρούσας ερευνητικής εργασίας καταφέραμε να απομονώσουμε επτά (7) πρωτότυπα σύμπλοκα του Ni(II) τα οποία χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, φασματοσκοπία υπερύθρου και θερμικές τεχνικές ενώ παράλληλα μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες ορισμένων από αυτά. Από τα επτά σύμπλοκα που συντέθηκαν ένα ήταν μονοπυρηνικό, ένα τριπυρηνικό, δύο τετραπυρηνικά, ένα πενταπυρηνικό, ένα οκταπυρηνικό και ένα εννεαπυρηνικό. Στα περισσότερα σύμπλοκα η διοξίμη της ακετυλοακετόνης έχει μετασχηματιστεί οδηγώντας σε οργανικούς υποκαταστάτες άγνωστους μέχρι σήμερα. Στην εργασία αυτή παρουσιάζονται αναλυτικά οι δομές των συμπλόκων αυτών, η σύνθεσή τους, ο χαρακτηρισμός τους και οι μαγνητικές ιδιότητες ορισμένων πλειάδων.","abstract_html":"Οι πλειάδες των μετάλλων μεταπτώσεως σε ενδιάμεσες οξειδωτικές βαθμίδες, που στη βασική τους κατάσταση έχουν ένα ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό ασύζευκτων ηλεκτρονίων, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον από μαγνητικής απόψεως. Αυτό συμβαίνει γιατί μια υψηλού spin βασική κατάσταση είναι αναγκαία (αλλά όχι ικανή) συνθήκη, ώστε αυτού του είδους τα μόρια να εμφανίζουν το φαινόμενο του μαγνητισμού μοναδικού μορίου (phenomenon of single-molecule magnetism). Μια ασυνήθιστα υψηλού spin βασική κατάσταση είναι το αποτέλεσμα τουλάχιστον μερικών, σιδηρομαγνητικών αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής μεταξύ των παραμαγνητικών μεταλλικών κέντρων που συνθέτουν την μεταλλική πλειάδα και / ή της ύπαρξης του φαινομένου της αμηχανίας του spin (spin frustration) που συναντάται σε συγκεκριμένες τοπολογικές διευθετήσεις μεταλλικών κέντρων (φορέων των spin), όπου παρατηρείται ανταγωνισμός μεταξύ, συγκρίσιμης τάξης μεγέθους, αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής. Γνωρίζοντας τη χημεία ένταξης διάφορων οξιμών και την δυνατότητά τους να συμπλέκονται με μεταλλικά ιόντα οδηγώντας στο σχηματισμό μεταλλικών πλειάδων με ιδιότητες μαγνήτη μοναδικού μορίου, αποφασίσαμε να μελετήσουμε τη χημεία ένταξης της διοξίμης της ακετυλοακετόνης, η οποία είναι σχεδόν άγνωστη. Στα πλαίσια της παρούσας ερευνητικής εργασίας καταφέραμε να απομονώσουμε επτά (7) πρωτότυπα σύμπλοκα του Ni(II) τα οποία χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, φασματοσκοπία υπερύθρου και θερμικές τεχνικές ενώ παράλληλα μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες ορισμένων από αυτά. Από τα επτά σύμπλοκα που συντέθηκαν ένα ήταν μονοπυρηνικό, ένα τριπυρηνικό, δύο τετραπυρηνικά, ένα πενταπυρηνικό, ένα οκταπυρηνικό και ένα εννεαπυρηνικό. Στα περισσότερα σύμπλοκα η διοξίμη της ακετυλοακετόνης έχει μετασχηματιστεί οδηγώντας σε οργανικούς υποκαταστάτες άγνωστους μέχρι σήμερα. Στην εργασία αυτή παρουσιάζονται αναλυτικά οι δομές των συμπλόκων αυτών, η σύνθεσή τους, ο χαρακτηρισμός τους και οι μαγνητικές ιδιότητες ορισμένων πλειάδων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντάτος Ανδρέας"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:26:12Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320136"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320136","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320136","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320136","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320136","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντάτος Ανδρέας"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320136"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι πλειάδες των μετάλλων μεταπτώσεως σε ενδιάμεσες οξειδωτικές βαθμίδες, που στη βασική τους κατάσταση έχουν ένα ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό ασύζευκτων ηλεκτρονίων, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον από μαγνητικής απόψεως. Αυτό συμβαίνει γιατί μια υψηλού spin βασική κατάσταση είναι αναγκαία (αλλά όχι ικανή) συνθήκη, ώστε αυτού του είδους τα μόρια να εμφανίζουν το φαινόμενο του μαγνητισμού μοναδικού μορίου (phenomenon of single-molecule magnetism). Μια ασυνήθιστα υψηλού spin βασική κατάσταση είναι το αποτέλεσμα τουλάχιστον μερικών, σιδηρομαγνητικών αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής μεταξύ των παραμαγνητικών μεταλλικών κέντρων που συνθέτουν την μεταλλική πλειάδα και / ή της ύπαρξης του φαινομένου της αμηχανίας του spin (spin frustration) που συναντάται σε συγκεκριμένες τοπολογικές διευθετήσεις μεταλλικών κέντρων (φορέων των spin), όπου παρατηρείται ανταγωνισμός μεταξύ, συγκρίσιμης τάξης μεγέθους, αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής. Γνωρίζοντας τη χημεία ένταξης διάφορων οξιμών και την δυνατότητά τους να συμπλέκονται με μεταλλικά ιόντα οδηγώντας στο σχηματισμό μεταλλικών πλειάδων με ιδιότητες μαγνήτη μοναδικού μορίου, αποφασίσαμε να μελετήσουμε τη χημεία ένταξης της διοξίμης της ακετυλοακετόνης, η οποία είναι σχεδόν άγνωστη. Στα πλαίσια της παρούσας ερευνητικής εργασίας καταφέραμε να απομονώσουμε επτά (7) πρωτότυπα σύμπλοκα του Ni(II) τα οποία χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, φασματοσκοπία υπερύθρου και θερμικές τεχνικές ενώ παράλληλα μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες ορισμένων από αυτά. Από τα επτά σύμπλοκα που συντέθηκαν ένα ήταν μονοπυρηνικό, ένα τριπυρηνικό, δύο τετραπυρηνικά, ένα πενταπυρηνικό, ένα οκταπυρηνικό και ένα εννεαπυρηνικό. Στα περισσότερα σύμπλοκα η διοξίμη της ακετυλοακετόνης έχει μετασχηματιστεί οδηγώντας σε οργανικούς υποκαταστάτες άγνωστους μέχρι σήμερα. Στην εργασία αυτή παρουσιάζονται αναλυτικά οι δομές των συμπλόκων αυτών, η σύνθεσή τους, ο χαρακτηρισμός τους και οι μαγνητικές ιδιότητες ορισμένων πλειάδων.","The synthesis of high nuclearity transition metal clusters is one of the growing research subjects in Molecular Magnetism, since it has been realised that a fairly large ground-state S value is one of the necessary requirements for molecules to be able to exhibit the phenomenon of single-molecule magnetism. The large spin ground state results from either ferromagnetic (or ferrimagnetic) exchange interactions between the paramagnetic centres and/or topologically frustrated antiferromagnetic interactions. The synthesis of new high-spin molecules is thus of interest. However, it is difficult to predict in advance what type of topology and structure will lead to a high-spin cluster and even more difficult to then achieve a deliberate synthesis of such a species. Since we are familiar with the coordination chemistry of a number of different oximes and their ability to form clusters with the desired magnetic properties, we decided to study the coordination chemistry of a new oxime ligand, namely acetylacetonate dioxime, the coordination chemistry of which is almost unknown. During this research project we managed to isolate seven (7) prototype nickel(II) complexes which we characterized by X-ray crystallography, IR spectroscopy and thermal techniques, while we studied the magnetic properties of some of them. From those seven complexes one was mononuclear, one trinuclear, two tetranucear, one pentanuclear, one octanucear and one nonanuclear. In most of these complexes the acetylacetone dioxime has undergone a metal-assisted transformation into other organic ligands that were up to now unknown. In this dissertation we present in detail the synthesis, crystal structures and characterization of those complexes as well as the magnetic properties of some of the above clusters."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση, Δομή και Μαγνητικές Ιδιότητες Συμπλόκων του Ni(II) με οξιμικούς υποκαταστάτες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντάτος Ανδρέας"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Οι πλειάδες των μετάλλων μεταπτώσεως σε ενδιάμεσες οξειδωτικές βαθμίδες, που στη βασική τους κατάσταση έχουν ένα ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό ασύζευκτων ηλεκτρονίων, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον από μαγνητικής απόψεως. Αυτό συμβαίνει γιατί μια υψηλού spin βασική κατάσταση είναι αναγκαία (αλλά όχι ικανή) συνθήκη, ώστε αυτού του είδους τα μόρια να εμφανίζουν το φαινόμενο του μαγνητισμού μοναδικού μορίου (phenomenon of single-molecule magnetism). Μια ασυνήθιστα υψηλού spin βασική κατάσταση είναι το αποτέλεσμα τουλάχιστον μερικών, σιδηρομαγνητικών αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής μεταξύ των παραμαγνητικών μεταλλικών κέντρων που συνθέτουν την μεταλλική πλειάδα και / ή της ύπαρξης του φαινομένου της αμηχανίας του spin (spin frustration) που συναντάται σε συγκεκριμένες τοπολογικές διευθετήσεις μεταλλικών κέντρων (φορέων των spin), όπου παρατηρείται ανταγωνισμός μεταξύ, συγκρίσιμης τάξης μεγέθους, αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής. Γνωρίζοντας τη χημεία ένταξης διάφορων οξιμών και την δυνατότητά τους να συμπλέκονται με μεταλλικά ιόντα οδηγώντας στο σχηματισμό μεταλλικών πλειάδων με ιδιότητες μαγνήτη μοναδικού μορίου, αποφασίσαμε να μελετήσουμε τη χημεία ένταξης της διοξίμης της ακετυλοακετόνης, η οποία είναι σχεδόν άγνωστη. Στα πλαίσια της παρούσας ερευνητικής εργασίας καταφέραμε να απομονώσουμε επτά (7) πρωτότυπα σύμπλοκα του Ni(II) τα οποία χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, φασματοσκοπία υπερύθρου και θερμικές τεχνικές ενώ παράλληλα μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες ορισμένων από αυτά. Από τα επτά σύμπλοκα που συντέθηκαν ένα ήταν μονοπυρηνικό, ένα τριπυρηνικό, δύο τετραπυρηνικά, ένα πενταπυρηνικό, ένα οκταπυρηνικό και ένα εννεαπυρηνικό. Στα περισσότερα σύμπλοκα η διοξίμη της ακετυλοακετόνης έχει μετασχηματιστεί οδηγώντας σε οργανικούς υποκαταστάτες άγνωστους μέχρι σήμερα. Στην εργασία αυτή παρουσιάζονται αναλυτικά οι δομές των συμπλόκων αυτών, η σύνθεσή τους, ο χαρακτηρισμός τους και οι μαγνητικές ιδιότητες ορισμένων πλειάδων.","The synthesis of high nuclearity transition metal clusters is one of the growing research subjects in Molecular Magnetism, since it has been realised that a fairly large ground-state S value is one of the necessary requirements for molecules to be able to exhibit the phenomenon of single-molecule magnetism. The large spin ground state results from either ferromagnetic (or ferrimagnetic) exchange interactions between the paramagnetic centres and/or topologically frustrated antiferromagnetic interactions. The synthesis of new high-spin molecules is thus of interest. However, it is difficult to predict in advance what type of topology and structure will lead to a high-spin cluster and even more difficult to then achieve a deliberate synthesis of such a species. Since we are familiar with the coordination chemistry of a number of different oximes and their ability to form clusters with the desired magnetic properties, we decided to study the coordination chemistry of a new oxime ligand, namely acetylacetonate dioxime, the coordination chemistry of which is almost unknown. During this research project we managed to isolate seven (7) prototype nickel(II) complexes which we characterized by X-ray crystallography, IR spectroscopy and thermal techniques, while we studied the magnetic properties of some of them. From those seven complexes one was mononuclear, one trinuclear, two tetranucear, one pentanuclear, one octanucear and one nonanuclear. In most of these complexes the acetylacetone dioxime has undergone a metal-assisted transformation into other organic ligands that were up to now unknown. In this dissertation we present in detail the synthesis, crystal structures and characterization of those complexes as well as the magnetic properties of some of the above clusters."],"dc:identifier":["uoadl:1320136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320136"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύνθεση, Δομή και Μαγνητικές Ιδιότητες Συμπλόκων του Ni(II) με οξιμικούς υποκαταστάτες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:12Z"}