{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320148"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320148","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση, Χαρακτηρισμός και Αυτο-Οργάνωση Αποκρινόμενων Συμπολυμερών Πολυ(αιθυλενοξειδίου), Πολυ(ιστιδίνης) και Πολυ(κυστεΐνης) για τον Εγκλωβισμό και την Ελεγχόμενη Αποδέσμευση Φαρμάκων","abstract":"Στην παρούσα ερευνητική εργασία πραγματοποιήθηκε σύνθεση μίας σειράς υβριδικών πολυπεπτιδικών συμπολυμερών βασισμένων στην πολυ(L-ιστιδίνη) (PHis) και την πολυ(L-κυστεΐνη) (PCys), τα οποία έχουν την ιδιότητα να αποκρίνονται σε εξωτερικά ερεθίσματα μεταβάλλοντας τη δομή τους. Η σύνθεση των πολυμερών επετεύχθη μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου σε ένα στάδιο των αντίστοιχων προστατευμένων Ν-καρβοξυ ανυδριτών (μονομερή), με χρήση αμινο-τελικού πολυ(αιθυλενοξειδίου) (mPEO-NH2) ως μακροαπαρχητή. Για τη σύνθεση των Ν- καρβοξυανυδριτών των α-αμινοξέων, τον καθαρισμό των διαλυτών, αλλά και για τη λήψη καλά καθορισμένων πολυμερών, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές υψηλού κενού, εξασφαλίζοντας υψηλή καθαρότητα στο σύστημα και απουσία προσμίξεων που θα οδηγούσαν σε μη ελεγχόμενες διαδικασίες πολυμερισμού. Αυτά τα αμφίφιλα συμπολυμερή του τύπου PEO-b-P(His-co-Cys)έχουν την ικανότητα να αυτο- οργανώνονται σε υδατικά διαλύματα και να σχηματίζουν μικκυλιακές δομές σε νανοκλίμακα. Το εξωτερικό υδρόφιλο κέλυφος των νανοδομών αποτελείται από τις αλυσίδες του PEO, ενώ ο pH-αποκρινόμενος πυρήνας αποτελείται από την PHis και την PCys. Η PCys χρησιμοποιήθηκε ως υδρόφοβο συστατικό, αλλά και ως μέσο δικτύωσης των αλυσίδων, σχηματίζοντας διαμοριακούς δισουλφιδικούς δεσμούς που προσδίδουν στις δομές επιπλέον σταθερότητα και αποκρισημότητα σε οξειδοαναγωγικούς παράγοντες. Μελετώντας την επίδραση διαφορετικών ποσοστών δικτύωσης καθώς και τη σχέση μεταξύ υδρόφιλου και υδρόφοβου τμήματος, είναι δυνατό να βρεθεί το βέλτιστο πολυμερικό σύστημα και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα γι’ αυτούς τους δυνητικούς νανοφορείς φαρμακευτικών ουσιών. Εκτενής μοριακός χαρακτηρισμός πραγματοποιήθηκε με σκοπό να επιβεβαιωθεί η επιτυχής σύνθεση των πολυμερών και των επιθυμητών νανοδομών. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε σύνθεση και χαρακτηρισμός μεσοπορώδων νανοσωματιδίων πυριτίας (MSNs) και επακόλουθη τροποποίηση της επιφάνειάς τους με το πολυμερές PEO2K-b-P(His-co-Cys25), μέσω της μεθόδου «εμβολιασμού σε». Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία καινοτόμων υβριδικών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων, που θα χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές στοχευμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης στα καρκινικά κύτταρα.","abstract_html":"Στην παρούσα ερευνητική εργασία πραγματοποιήθηκε σύνθεση μίας σειράς υβριδικών πολυπεπτιδικών συμπολυμερών βασισμένων στην πολυ(L-ιστιδίνη) (PHis) και την πολυ(L-κυστεΐνη) (PCys), τα οποία έχουν την ιδιότητα να αποκρίνονται σε εξωτερικά ερεθίσματα μεταβάλλοντας τη δομή τους. Η σύνθεση των πολυμερών επετεύχθη μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου σε ένα στάδιο των αντίστοιχων προστατευμένων Ν-καρβοξυ ανυδριτών (μονομερή), με χρήση αμινο-τελικού πολυ(αιθυλενοξειδίου) (mPEO-NH2) ως μακροαπαρχητή. Για τη σύνθεση των Ν- καρβοξυανυδριτών των α-αμινοξέων, τον καθαρισμό των διαλυτών, αλλά και για τη λήψη καλά καθορισμένων πολυμερών, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές υψηλού κενού, εξασφαλίζοντας υψηλή καθαρότητα στο σύστημα και απουσία προσμίξεων που θα οδηγούσαν σε μη ελεγχόμενες διαδικασίες πολυμερισμού. Αυτά τα αμφίφιλα συμπολυμερή του τύπου PEO-b-P(His-co-Cys)έχουν την ικανότητα να αυτο- οργανώνονται σε υδατικά διαλύματα και να σχηματίζουν μικκυλιακές δομές σε νανοκλίμακα. Το εξωτερικό υδρόφιλο κέλυφος των νανοδομών αποτελείται από τις αλυσίδες του PEO, ενώ ο pH-αποκρινόμενος πυρήνας αποτελείται από την PHis και την PCys. Η PCys χρησιμοποιήθηκε ως υδρόφοβο συστατικό, αλλά και ως μέσο δικτύωσης των αλυσίδων, σχηματίζοντας διαμοριακούς δισουλφιδικούς δεσμούς που προσδίδουν στις δομές επιπλέον σταθερότητα και αποκρισημότητα σε οξειδοαναγωγικούς παράγοντες. Μελετώντας την επίδραση διαφορετικών ποσοστών δικτύωσης καθώς και τη σχέση μεταξύ υδρόφιλου και υδρόφοβου τμήματος, είναι δυνατό να βρεθεί το βέλτιστο πολυμερικό σύστημα και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα γι’ αυτούς τους δυνητικούς νανοφορείς φαρμακευτικών ουσιών. Εκτενής μοριακός χαρακτηρισμός πραγματοποιήθηκε με σκοπό να επιβεβαιωθεί η επιτυχής σύνθεση των πολυμερών και των επιθυμητών νανοδομών. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε σύνθεση και χαρακτηρισμός μεσοπορώδων νανοσωματιδίων πυριτίας (MSNs) και επακόλουθη τροποποίηση της επιφάνειάς τους με το πολυμερές PEO2K-b-P(His-co-Cys25), μέσω της μεθόδου «εμβολιασμού σε». Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία καινοτόμων υβριδικών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων, που θα χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές στοχευμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης στα καρκινικά κύτταρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Βάρλας Σπυρίδων"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:26:12Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320148"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320148","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320148","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320148","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320148","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βάρλας Σπυρίδων"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320148","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320148"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα ερευνητική εργασία πραγματοποιήθηκε σύνθεση μίας σειράς υβριδικών πολυπεπτιδικών συμπολυμερών βασισμένων στην πολυ(L-ιστιδίνη) (PHis) και την πολυ(L-κυστεΐνη) (PCys), τα οποία έχουν την ιδιότητα να αποκρίνονται σε εξωτερικά ερεθίσματα μεταβάλλοντας τη δομή τους. Η σύνθεση των πολυμερών επετεύχθη μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου σε ένα στάδιο των αντίστοιχων προστατευμένων Ν-καρβοξυ ανυδριτών (μονομερή), με χρήση αμινο-τελικού πολυ(αιθυλενοξειδίου) (mPEO-NH2) ως μακροαπαρχητή. Για τη σύνθεση των Ν- καρβοξυανυδριτών των α-αμινοξέων, τον καθαρισμό των διαλυτών, αλλά και για τη λήψη καλά καθορισμένων πολυμερών, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές υψηλού κενού, εξασφαλίζοντας υψηλή καθαρότητα στο σύστημα και απουσία προσμίξεων που θα οδηγούσαν σε μη ελεγχόμενες διαδικασίες πολυμερισμού. Αυτά τα αμφίφιλα συμπολυμερή του τύπου PEO-b-P(His-co-Cys)έχουν την ικανότητα να αυτο- οργανώνονται σε υδατικά διαλύματα και να σχηματίζουν μικκυλιακές δομές σε νανοκλίμακα. Το εξωτερικό υδρόφιλο κέλυφος των νανοδομών αποτελείται από τις αλυσίδες του PEO, ενώ ο pH-αποκρινόμενος πυρήνας αποτελείται από την PHis και την PCys. Η PCys χρησιμοποιήθηκε ως υδρόφοβο συστατικό, αλλά και ως μέσο δικτύωσης των αλυσίδων, σχηματίζοντας διαμοριακούς δισουλφιδικούς δεσμούς που προσδίδουν στις δομές επιπλέον σταθερότητα και αποκρισημότητα σε οξειδοαναγωγικούς παράγοντες. Μελετώντας την επίδραση διαφορετικών ποσοστών δικτύωσης καθώς και τη σχέση μεταξύ υδρόφιλου και υδρόφοβου τμήματος, είναι δυνατό να βρεθεί το βέλτιστο πολυμερικό σύστημα και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα γι’ αυτούς τους δυνητικούς νανοφορείς φαρμακευτικών ουσιών. Εκτενής μοριακός χαρακτηρισμός πραγματοποιήθηκε με σκοπό να επιβεβαιωθεί η επιτυχής σύνθεση των πολυμερών και των επιθυμητών νανοδομών. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε σύνθεση και χαρακτηρισμός μεσοπορώδων νανοσωματιδίων πυριτίας (MSNs) και επακόλουθη τροποποίηση της επιφάνειάς τους με το πολυμερές PEO2K-b-P(His-co-Cys25), μέσω της μεθόδου «εμβολιασμού σε». Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία καινοτόμων υβριδικών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων, που θα χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές στοχευμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης στα καρκινικά κύτταρα.","In the present research project the synthesis of a series of hybrid polypeptide copolymers based on poly(L-histidine) (PHis) and poly(L-cysteine) (PCys) was performed, that possess the ability to respond to external stimuli by altering their structure. The synthesis of polymers was achieved through a one-step ring-opening polymerization (ROP) process of the corresponding protected N-carboxy anhydrides (monomers), using an amine end-functionalized poly(ethylene oxide) (mPEO-NH2) macroinitiator. High-vacuum techniques were used for the synthesis of N-carboxy anhydrides of a-amino acids, for the purification of solvents and for the isolation of well-defined polymers as well, ensuring the high purity of the system and the absence of impurities that would result in uncontrolled polymerization processes. These amphiphilic copolymers of the PEO-b-P(His-co-Cys) type possess the ability to self-assemble in aqueous media and form micelle-like nanostructures. The outer hydrophilic corona of the nanostructures was comprised of poly(ethylene oxide) chains, while the pH-responsive core was based on PHis and PCys. PCys was used as a hydrophobic component and as a cross-linking agent, forming intermolecular disulfide bonds that impart extra stability and redox-responsiveness to the structures. By studying the effect of different cross-linking percentages as well as the relationship between the hydrophilic and hydrophobic segments,it is possible to find the optimum polymeric system and draw useful conclusions about these potential drug nanocarriers. Extensive molecular characterization studies were conducted in order to confirm the successful synthesis of the polymers and the desired nanostructures. Also, the synthesis and characterization of mesoporous silica nanoparticles (MSNs) and the subsequent modification of their surface with the polymer PEO2K-b-P(His-co-Cys25) were performed, utilizing the “grafting to” approach. The ultimate goal is to create novel hybrid drug delivery systems, which will be used for targeted and controlled drug release applications to cancer cells."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση, Χαρακτηρισμός και Αυτο-Οργάνωση Αποκρινόμενων Συμπολυμερών Πολυ(αιθυλενοξειδίου), Πολυ(ιστιδίνης) και Πολυ(κυστεΐνης) για τον Εγκλωβισμό και την Ελεγχόμενη Αποδέσμευση Φαρμάκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βάρλας Σπυρίδων"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Στην παρούσα ερευνητική εργασία πραγματοποιήθηκε σύνθεση μίας σειράς υβριδικών πολυπεπτιδικών συμπολυμερών βασισμένων στην πολυ(L-ιστιδίνη) (PHis) και την πολυ(L-κυστεΐνη) (PCys), τα οποία έχουν την ιδιότητα να αποκρίνονται σε εξωτερικά ερεθίσματα μεταβάλλοντας τη δομή τους. Η σύνθεση των πολυμερών επετεύχθη μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου σε ένα στάδιο των αντίστοιχων προστατευμένων Ν-καρβοξυ ανυδριτών (μονομερή), με χρήση αμινο-τελικού πολυ(αιθυλενοξειδίου) (mPEO-NH2) ως μακροαπαρχητή. Για τη σύνθεση των Ν- καρβοξυανυδριτών των α-αμινοξέων, τον καθαρισμό των διαλυτών, αλλά και για τη λήψη καλά καθορισμένων πολυμερών, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές υψηλού κενού, εξασφαλίζοντας υψηλή καθαρότητα στο σύστημα και απουσία προσμίξεων που θα οδηγούσαν σε μη ελεγχόμενες διαδικασίες πολυμερισμού. Αυτά τα αμφίφιλα συμπολυμερή του τύπου PEO-b-P(His-co-Cys)έχουν την ικανότητα να αυτο- οργανώνονται σε υδατικά διαλύματα και να σχηματίζουν μικκυλιακές δομές σε νανοκλίμακα. Το εξωτερικό υδρόφιλο κέλυφος των νανοδομών αποτελείται από τις αλυσίδες του PEO, ενώ ο pH-αποκρινόμενος πυρήνας αποτελείται από την PHis και την PCys. Η PCys χρησιμοποιήθηκε ως υδρόφοβο συστατικό, αλλά και ως μέσο δικτύωσης των αλυσίδων, σχηματίζοντας διαμοριακούς δισουλφιδικούς δεσμούς που προσδίδουν στις δομές επιπλέον σταθερότητα και αποκρισημότητα σε οξειδοαναγωγικούς παράγοντες. Μελετώντας την επίδραση διαφορετικών ποσοστών δικτύωσης καθώς και τη σχέση μεταξύ υδρόφιλου και υδρόφοβου τμήματος, είναι δυνατό να βρεθεί το βέλτιστο πολυμερικό σύστημα και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα γι’ αυτούς τους δυνητικούς νανοφορείς φαρμακευτικών ουσιών. Εκτενής μοριακός χαρακτηρισμός πραγματοποιήθηκε με σκοπό να επιβεβαιωθεί η επιτυχής σύνθεση των πολυμερών και των επιθυμητών νανοδομών. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε σύνθεση και χαρακτηρισμός μεσοπορώδων νανοσωματιδίων πυριτίας (MSNs) και επακόλουθη τροποποίηση της επιφάνειάς τους με το πολυμερές PEO2K-b-P(His-co-Cys25), μέσω της μεθόδου «εμβολιασμού σε». Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία καινοτόμων υβριδικών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων, που θα χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές στοχευμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης στα καρκινικά κύτταρα.","In the present research project the synthesis of a series of hybrid polypeptide copolymers based on poly(L-histidine) (PHis) and poly(L-cysteine) (PCys) was performed, that possess the ability to respond to external stimuli by altering their structure. The synthesis of polymers was achieved through a one-step ring-opening polymerization (ROP) process of the corresponding protected N-carboxy anhydrides (monomers), using an amine end-functionalized poly(ethylene oxide) (mPEO-NH2) macroinitiator. High-vacuum techniques were used for the synthesis of N-carboxy anhydrides of a-amino acids, for the purification of solvents and for the isolation of well-defined polymers as well, ensuring the high purity of the system and the absence of impurities that would result in uncontrolled polymerization processes. These amphiphilic copolymers of the PEO-b-P(His-co-Cys) type possess the ability to self-assemble in aqueous media and form micelle-like nanostructures. The outer hydrophilic corona of the nanostructures was comprised of poly(ethylene oxide) chains, while the pH-responsive core was based on PHis and PCys. PCys was used as a hydrophobic component and as a cross-linking agent, forming intermolecular disulfide bonds that impart extra stability and redox-responsiveness to the structures. By studying the effect of different cross-linking percentages as well as the relationship between the hydrophilic and hydrophobic segments,it is possible to find the optimum polymeric system and draw useful conclusions about these potential drug nanocarriers. Extensive molecular characterization studies were conducted in order to confirm the successful synthesis of the polymers and the desired nanostructures. Also, the synthesis and characterization of mesoporous silica nanoparticles (MSNs) and the subsequent modification of their surface with the polymer PEO2K-b-P(His-co-Cys25) were performed, utilizing the “grafting to” approach. The ultimate goal is to create novel hybrid drug delivery systems, which will be used for targeted and controlled drug release applications to cancer cells."],"dc:identifier":["uoadl:1320148","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320148"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύνθεση, Χαρακτηρισμός και Αυτο-Οργάνωση Αποκρινόμενων Συμπολυμερών Πολυ(αιθυλενοξειδίου), Πολυ(ιστιδίνης) και Πολυ(κυστεΐνης) για τον Εγκλωβισμό και την Ελεγχόμενη Αποδέσμευση Φαρμάκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:12Z"}