{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320161"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320161","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση, χαρακτηρισμός και ραδιοχημική μελέτη νέων μικτών καρβονυλικών συμπλόκων του Ρηνίου (Ι) και του Τεχνητίου-99m (I) ως δομικά μοντέλα για την ανάπτυξη ραδιοφαρμάκων","abstract":"Τα ραδιοφάρμακα του τεχνητίου-99m και του ρηνίου-188 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην Πυρηνική Ιατρική. Το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διαγνωστικό ραδιονουκλίδιο στην Πυρηνική Ιατρική είναι το τεχνήτιο-99m για απεικόνιση SPECT. Ο πυρήνας fac-[Tc/Re(CO)3]+ διαθέτει μικρό σφαιρικό μέγεθος και υψηλή κινητική σταθερότητα, πλεονεκτήματα που τον καθιστούν πολύ ελκυστικό για την ανάπτυξη νέων ραδιοφαρμακευτικών ενώσεων. Η στρατηγική σύνθεσης ραδιοφαρμακευτικών ενώσεων του τύπου fac-[Tc(CO)3]+ βασίζεται στη χρήση τριδραστικών συναρμοτών που οδηγούν στο σχηματισμό σταθερών in vivo συμπλόκων. Πρόσφατα προτάθηκε η χρήση μικτού συστήματος συναρμοτών ‘2+1’ το οποίο δίνει επίσης σταθερά σύμπλοκα in vivo και παρέχει το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ευελιξίας στο σχεδιασμό της δομής τους. Στην εργασία αυτή το ενδιαφέρον εστιάστηκε σε νέα τρικαβονυλικά σύμπλοκα του τύπου ‘2+1’, με διδότες συναρμοτές αρωματικές αμινοθειόλες (NS), ως δομικά μοντέλα για την ανάπτυξη ραδιοφαρμάκων του 99mTc. Πιο συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός έξι νέων καρβονυλικών συμπλόκων του ρηνίου (Ι) και πέντε νέων καρβονυλικών συμπλόκων του τεχνητίου-99m (Ι). Τα σύμπλοκα που μελετήθηκαν έχουν γενικό τύπο διμερών [Μ(CO)3(NS)]2, μικτών ‘2+1’ [Μ(CO)3(NS)(L)] και trans- διφωσφινοπαραγώγων [Μ(CO)2(NS)(P2)], όπου Μ είναι ρήνιο ή τεχνήτιο-99m, ΝS είναι 8-μερκαπτοκινολίνη (Sqn) ή 2-μερκαπτοπυριδίνη (Spy), L είναι η τριφαινυλοφωσφίνη ή το βενζυλοϊσοκυανίδιο (CNBn) και P η τριφαινυλοφωσφίνη. Τα διμερή σύμπλοκα [Re(CO)3(NS)]2 όπου ΝS 8-μερκαπτοκινολίνη (Re1) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re2) αντίστοιχα παρασκευάστηκαν με αντίδραση του πρόδρομου συμπλόκου fac-[(NEt4)2[ReBr3(CO)3] ή του [ReBr(CO)5] με τον ΝS διδότη συναρμοτή. Η σύνθεση των μικτών ΄2+1΄συμπλόκων του τύπου [Re(CO)3(NS)(P)] όπου ΝS 8-μερκαπτοκινολίνη (Re3) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re4) πραγματοποιήθηκε από την αντίδραση των διμερών συμπλόκων Re1 και Re2 με την PPh3, ή εναλλακτικά στην περίπτωση του Re3 από την αντίδραση του fac-[(NEt4)2[ReBr3(CO)3] με τους συναρμοτές Sqn και PPh3 σε ένα στάδιο. Η σύνθεση των trans-διφωσφινοπαραγώγων [Re(CO)2(NS)(P2)] πραγματοποιήθηκε από την αντίδραση του mer, trans-[Re(CO)3 (PPh3)2CI με την 8-μερκαπτοκινολίνη (Re5) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re6) αντίστοιχα. Η αντίδραση σύνθεσης του Re4 έδωσε μόνο το επιθυμητό προϊόν, όπως έδειξε η χρωματογραφική ανάλυση TLC και RP-HPLC. Αντίθετα, και οι δύο αντιδράσεις που οδηγούν στο σχηματισμό του Re3 και περιγράφησαν παραπάνω, οδήγησαν και στο σχηματισμό του Re5 σε μικρότερο ποσοστό (<40%), ενώ παρατεταμένη θέρμανση του μίγματος αντίδρασης με περίσσεια τριφαινυλοφωσφίνης απέδωσε το δις(τριφαινυλοφωσφινο) παράγωγο Re5 ως κύριο προϊόν (>80%). Το μικτό σύμπλοκο [Re(CO)3(Sqn)(CNBn)] (Re7) συντέθηκε με αντίδραση του μονοδότη συναρμοτή με το Re1. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με ΝΜR, FT-IR και στοιχειακή ανάλυση. Επιπλέον η δομή των συμπλόκων Re3-Re6 επιλύθηκε με κρυσταλλογραφία ακτίνων-Χ, η οποία έδειξε γεωμετρία παραμορφωμένου οκταέδρου. Επίσης τα σύμπλοκα Re3, Re5, Re7 παρουσιάζουν φθορισμό και ελήφθησαν τα φάσματά εκπομπής τους.Σε επίπεδο ιχνηθέτη (99mTc), το διμερές σύμπλοκο [99mTc(CO)3 (Sqn)]2 99mTc1 παρασκευάστηκε ποσοτικά από το πρόδρομο σύμπλοκο fac-[99mTc(H2O) 3(CO)3]+ με θέρμανση στους 80 οC για 30 λεπτά με τον συναρμοτή Sqn (10-3M). Το ανάλογο διμερές σύμπλοκο με την 2-μερκαπτοπυριδίνη [99mTc(CO)3(Spy)]2 99mTc2 όμως σχηματίστηκε σε πολύ χαμηλή απόδοση (<10%) ακόμα και σε υψηλή συγκέντρωση Spy >10-3M. Το “2+1” μικτό σύμπλοκο [99mTc(CO)3(Sqn)P] 99mTc3 συντέθηκε από το 99mTc1 με προσθήκη τριφαινυλοφωσφίνης στους 35 οC σε απόδοση 60%, ενώ με θέρμανση σε υψηλότερη θερμοκρασία σχηματίστηκε το διφωσφινοπαράγωγο [99mTc(CO)2 (Sqn)P2] 99mTc5 ποσοτικά. Το τελευταίο παρασκευάστηκε επιπλέον σε υψηλή απόδοση >95% από το fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ με ταυτόχρονη προσθήκη και των δύο συναρμοτών και θέρμανση στους. 80 οC για 30 λεπτά. Το “2+1” μικτό σύμπλοκο [99m Tc(CO)3(Spy)P] 99mTc4 παραλήφθηκε ποσοτικά από το fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ με ταυτόχρονη προσθήκη των Spy και PPh3 (10-3M το καθένα) στους 80 οC για 30 min. Το σύμπλοκο [99mTc(CO)3(Sqn)(CNBn)] 99mTc7 συντέθηκε από το 99mTc1 με προσθήκη βενζυλοϊσοκυανιδίου στους 80 οC για 30 λεπτά. Η ταυτοποίησή όλων των επισημασμένων συμπλόκων του 99mTc έγινε με συγκριτική χρωματογραφία RP-HPLC με τα αντίστοιχα πλήρως χαρακτηρισμένα σύμπλοκα του ρηνίου εφαρμόζοντας παράλληλη φωτομετρική και ραδιομετρική ανίχνευση. Μελέτες in vitro σταθερότητας έδειξαν πως το 99mTc4 είναι σταθερό τουλάχιστον για 24 ώρες σε 1mM L-Iστιδίνης και 1mM L-Κυστεΐνης. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι το μικτό σύμπλοκο “2+1” 99mTc4 παρουσιάζει κατάλληλες ιδιότητες για ραδιοφαρμακευτική εφαρμογή και μπορεί να αποτελέσει δομικό μοντέλο για την ανάπτυξη νέων ραδιοφαρμάκων του τεχνητίου- 99m.","abstract_html":"Τα ραδιοφάρμακα του τεχνητίου-99m και του ρηνίου-188 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην Πυρηνική Ιατρική. Το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διαγνωστικό ραδιονουκλίδιο στην Πυρηνική Ιατρική είναι το τεχνήτιο-99m για απεικόνιση SPECT. Ο πυρήνας fac-[Tc/Re(CO)3]+ διαθέτει μικρό σφαιρικό μέγεθος και υψηλή κινητική σταθερότητα, πλεονεκτήματα που τον καθιστούν πολύ ελκυστικό για την ανάπτυξη νέων ραδιοφαρμακευτικών ενώσεων. Η στρατηγική σύνθεσης ραδιοφαρμακευτικών ενώσεων του τύπου fac-[Tc(CO)3]+ βασίζεται στη χρήση τριδραστικών συναρμοτών που οδηγούν στο σχηματισμό σταθερών in vivo συμπλόκων. Πρόσφατα προτάθηκε η χρήση μικτού συστήματος συναρμοτών ‘2+1’ το οποίο δίνει επίσης σταθερά σύμπλοκα in vivo και παρέχει το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ευελιξίας στο σχεδιασμό της δομής τους. Στην εργασία αυτή το ενδιαφέρον εστιάστηκε σε νέα τρικαβονυλικά σύμπλοκα του τύπου ‘2+1’, με διδότες συναρμοτές αρωματικές αμινοθειόλες (NS), ως δομικά μοντέλα για την ανάπτυξη ραδιοφαρμάκων του 99mTc. Πιο συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός έξι νέων καρβονυλικών συμπλόκων του ρηνίου (Ι) και πέντε νέων καρβονυλικών συμπλόκων του τεχνητίου-99m (Ι). Τα σύμπλοκα που μελετήθηκαν έχουν γενικό τύπο διμερών [Μ(CO)3(NS)]2, μικτών ‘2+1’ [Μ(CO)3(NS)(L)] και trans- διφωσφινοπαραγώγων [Μ(CO)2(NS)(P2)], όπου Μ είναι ρήνιο ή τεχνήτιο-99m, ΝS είναι 8-μερκαπτοκινολίνη (Sqn) ή 2-μερκαπτοπυριδίνη (Spy), L είναι η τριφαινυλοφωσφίνη ή το βενζυλοϊσοκυανίδιο (CNBn) και P η τριφαινυλοφωσφίνη. Τα διμερή σύμπλοκα [Re(CO)3(NS)]2 όπου ΝS 8-μερκαπτοκινολίνη (Re1) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re2) αντίστοιχα παρασκευάστηκαν με αντίδραση του πρόδρομου συμπλόκου fac-[(NEt4)2[ReBr3(CO)3] ή του [ReBr(CO)5] με τον ΝS διδότη συναρμοτή. Η σύνθεση των μικτών ΄2+1΄συμπλόκων του τύπου [Re(CO)3(NS)(P)] όπου ΝS 8-μερκαπτοκινολίνη (Re3) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re4) πραγματοποιήθηκε από την αντίδραση των διμερών συμπλόκων Re1 και Re2 με την PPh3, ή εναλλακτικά στην περίπτωση του Re3 από την αντίδραση του fac-[(NEt4)2[ReBr3(CO)3] με τους συναρμοτές Sqn και PPh3 σε ένα στάδιο. Η σύνθεση των trans-διφωσφινοπαραγώγων [Re(CO)2(NS)(P2)] πραγματοποιήθηκε από την αντίδραση του mer, trans-[Re(CO)3 (PPh3)2CI με την 8-μερκαπτοκινολίνη (Re5) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re6) αντίστοιχα. Η αντίδραση σύνθεσης του Re4 έδωσε μόνο το επιθυμητό προϊόν, όπως έδειξε η χρωματογραφική ανάλυση TLC και RP-HPLC. Αντίθετα, και οι δύο αντιδράσεις που οδηγούν στο σχηματισμό του Re3 και περιγράφησαν παραπάνω, οδήγησαν και στο σχηματισμό του Re5 σε μικρότερο ποσοστό (&lt;40%), ενώ παρατεταμένη θέρμανση του μίγματος αντίδρασης με περίσσεια τριφαινυλοφωσφίνης απέδωσε το δις(τριφαινυλοφωσφινο) παράγωγο Re5 ως κύριο προϊόν (&gt;80%). Το μικτό σύμπλοκο [Re(CO)3(Sqn)(CNBn)] (Re7) συντέθηκε με αντίδραση του μονοδότη συναρμοτή με το Re1. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με ΝΜR, FT-IR και στοιχειακή ανάλυση. Επιπλέον η δομή των συμπλόκων Re3-Re6 επιλύθηκε με κρυσταλλογραφία ακτίνων-Χ, η οποία έδειξε γεωμετρία παραμορφωμένου οκταέδρου. Επίσης τα σύμπλοκα Re3, Re5, Re7 παρουσιάζουν φθορισμό και ελήφθησαν τα φάσματά εκπομπής τους.Σε επίπεδο ιχνηθέτη (99mTc), το διμερές σύμπλοκο [99mTc(CO)3 (Sqn)]2 99mTc1 παρασκευάστηκε ποσοτικά από το πρόδρομο σύμπλοκο fac-[99mTc(H2O) 3(CO)3]+ με θέρμανση στους 80 οC για 30 λεπτά με τον συναρμοτή Sqn (10-3M). Το ανάλογο διμερές σύμπλοκο με την 2-μερκαπτοπυριδίνη [99mTc(CO)3(Spy)]2 99mTc2 όμως σχηματίστηκε σε πολύ χαμηλή απόδοση (&lt;10%) ακόμα και σε υψηλή συγκέντρωση Spy &gt;10-3M. Το “2+1” μικτό σύμπλοκο [99mTc(CO)3(Sqn)P] 99mTc3 συντέθηκε από το 99mTc1 με προσθήκη τριφαινυλοφωσφίνης στους 35 οC σε απόδοση 60%, ενώ με θέρμανση σε υψηλότερη θερμοκρασία σχηματίστηκε το διφωσφινοπαράγωγο [99mTc(CO)2 (Sqn)P2] 99mTc5 ποσοτικά. Το τελευταίο παρασκευάστηκε επιπλέον σε υψηλή απόδοση &gt;95% από το fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ με ταυτόχρονη προσθήκη και των δύο συναρμοτών και θέρμανση στους. 80 οC για 30 λεπτά. Το “2+1” μικτό σύμπλοκο [99m Tc(CO)3(Spy)P] 99mTc4 παραλήφθηκε ποσοτικά από το fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ με ταυτόχρονη προσθήκη των Spy και PPh3 (10-3M το καθένα) στους 80 οC για 30 min. Το σύμπλοκο [99mTc(CO)3(Sqn)(CNBn)] 99mTc7 συντέθηκε από το 99mTc1 με προσθήκη βενζυλοϊσοκυανιδίου στους 80 οC για 30 λεπτά. Η ταυτοποίησή όλων των επισημασμένων συμπλόκων του 99mTc έγινε με συγκριτική χρωματογραφία RP-HPLC με τα αντίστοιχα πλήρως χαρακτηρισμένα σύμπλοκα του ρηνίου εφαρμόζοντας παράλληλη φωτομετρική και ραδιομετρική ανίχνευση. Μελέτες in vitro σταθερότητας έδειξαν πως το 99mTc4 είναι σταθερό τουλάχιστον για 24 ώρες σε 1mM L-Iστιδίνης και 1mM L-Κυστεΐνης. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι το μικτό σύμπλοκο “2+1” 99mTc4 παρουσιάζει κατάλληλες ιδιότητες για ραδιοφαρμακευτική εφαρμογή και μπορεί να αποτελέσει δομικό μοντέλο για την ανάπτυξη νέων ραδιοφαρμάκων του τεχνητίου- 99m.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλειάδης Βασίλειος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:26:15Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320161"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320161","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320161","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320161","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320161","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλειάδης Βασίλειος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320161","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320161"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα ραδιοφάρμακα του τεχνητίου-99m και του ρηνίου-188 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην Πυρηνική Ιατρική. Το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διαγνωστικό ραδιονουκλίδιο στην Πυρηνική Ιατρική είναι το τεχνήτιο-99m για απεικόνιση SPECT. Ο πυρήνας fac-[Tc/Re(CO)3]+ διαθέτει μικρό σφαιρικό μέγεθος και υψηλή κινητική σταθερότητα, πλεονεκτήματα που τον καθιστούν πολύ ελκυστικό για την ανάπτυξη νέων ραδιοφαρμακευτικών ενώσεων. Η στρατηγική σύνθεσης ραδιοφαρμακευτικών ενώσεων του τύπου fac-[Tc(CO)3]+ βασίζεται στη χρήση τριδραστικών συναρμοτών που οδηγούν στο σχηματισμό σταθερών in vivo συμπλόκων. Πρόσφατα προτάθηκε η χρήση μικτού συστήματος συναρμοτών ‘2+1’ το οποίο δίνει επίσης σταθερά σύμπλοκα in vivo και παρέχει το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ευελιξίας στο σχεδιασμό της δομής τους. Στην εργασία αυτή το ενδιαφέρον εστιάστηκε σε νέα τρικαβονυλικά σύμπλοκα του τύπου ‘2+1’, με διδότες συναρμοτές αρωματικές αμινοθειόλες (NS), ως δομικά μοντέλα για την ανάπτυξη ραδιοφαρμάκων του 99mTc. Πιο συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός έξι νέων καρβονυλικών συμπλόκων του ρηνίου (Ι) και πέντε νέων καρβονυλικών συμπλόκων του τεχνητίου-99m (Ι). Τα σύμπλοκα που μελετήθηκαν έχουν γενικό τύπο διμερών [Μ(CO)3(NS)]2, μικτών ‘2+1’ [Μ(CO)3(NS)(L)] και trans- διφωσφινοπαραγώγων [Μ(CO)2(NS)(P2)], όπου Μ είναι ρήνιο ή τεχνήτιο-99m, ΝS είναι 8-μερκαπτοκινολίνη (Sqn) ή 2-μερκαπτοπυριδίνη (Spy), L είναι η τριφαινυλοφωσφίνη ή το βενζυλοϊσοκυανίδιο (CNBn) και P η τριφαινυλοφωσφίνη. Τα διμερή σύμπλοκα [Re(CO)3(NS)]2 όπου ΝS 8-μερκαπτοκινολίνη (Re1) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re2) αντίστοιχα παρασκευάστηκαν με αντίδραση του πρόδρομου συμπλόκου fac-[(NEt4)2[ReBr3(CO)3] ή του [ReBr(CO)5] με τον ΝS διδότη συναρμοτή. Η σύνθεση των μικτών ΄2+1΄συμπλόκων του τύπου [Re(CO)3(NS)(P)] όπου ΝS 8-μερκαπτοκινολίνη (Re3) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re4) πραγματοποιήθηκε από την αντίδραση των διμερών συμπλόκων Re1 και Re2 με την PPh3, ή εναλλακτικά στην περίπτωση του Re3 από την αντίδραση του fac-[(NEt4)2[ReBr3(CO)3] με τους συναρμοτές Sqn και PPh3 σε ένα στάδιο. Η σύνθεση των trans-διφωσφινοπαραγώγων [Re(CO)2(NS)(P2)] πραγματοποιήθηκε από την αντίδραση του mer, trans-[Re(CO)3 (PPh3)2CI με την 8-μερκαπτοκινολίνη (Re5) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re6) αντίστοιχα. Η αντίδραση σύνθεσης του Re4 έδωσε μόνο το επιθυμητό προϊόν, όπως έδειξε η χρωματογραφική ανάλυση TLC και RP-HPLC. Αντίθετα, και οι δύο αντιδράσεις που οδηγούν στο σχηματισμό του Re3 και περιγράφησαν παραπάνω, οδήγησαν και στο σχηματισμό του Re5 σε μικρότερο ποσοστό (<40%), ενώ παρατεταμένη θέρμανση του μίγματος αντίδρασης με περίσσεια τριφαινυλοφωσφίνης απέδωσε το δις(τριφαινυλοφωσφινο) παράγωγο Re5 ως κύριο προϊόν (>80%). Το μικτό σύμπλοκο [Re(CO)3(Sqn)(CNBn)] (Re7) συντέθηκε με αντίδραση του μονοδότη συναρμοτή με το Re1. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με ΝΜR, FT-IR και στοιχειακή ανάλυση. Επιπλέον η δομή των συμπλόκων Re3-Re6 επιλύθηκε με κρυσταλλογραφία ακτίνων-Χ, η οποία έδειξε γεωμετρία παραμορφωμένου οκταέδρου. Επίσης τα σύμπλοκα Re3, Re5, Re7 παρουσιάζουν φθορισμό και ελήφθησαν τα φάσματά εκπομπής τους.Σε επίπεδο ιχνηθέτη (99mTc), το διμερές σύμπλοκο [99mTc(CO)3 (Sqn)]2 99mTc1 παρασκευάστηκε ποσοτικά από το πρόδρομο σύμπλοκο fac-[99mTc(H2O) 3(CO)3]+ με θέρμανση στους 80 οC για 30 λεπτά με τον συναρμοτή Sqn (10-3M). Το ανάλογο διμερές σύμπλοκο με την 2-μερκαπτοπυριδίνη [99mTc(CO)3(Spy)]2 99mTc2 όμως σχηματίστηκε σε πολύ χαμηλή απόδοση (<10%) ακόμα και σε υψηλή συγκέντρωση Spy >10-3M. Το “2+1” μικτό σύμπλοκο [99mTc(CO)3(Sqn)P] 99mTc3 συντέθηκε από το 99mTc1 με προσθήκη τριφαινυλοφωσφίνης στους 35 οC σε απόδοση 60%, ενώ με θέρμανση σε υψηλότερη θερμοκρασία σχηματίστηκε το διφωσφινοπαράγωγο [99mTc(CO)2 (Sqn)P2] 99mTc5 ποσοτικά. Το τελευταίο παρασκευάστηκε επιπλέον σε υψηλή απόδοση >95% από το fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ με ταυτόχρονη προσθήκη και των δύο συναρμοτών και θέρμανση στους. 80 οC για 30 λεπτά. Το “2+1” μικτό σύμπλοκο [99m Tc(CO)3(Spy)P] 99mTc4 παραλήφθηκε ποσοτικά από το fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ με ταυτόχρονη προσθήκη των Spy και PPh3 (10-3M το καθένα) στους 80 οC για 30 min. Το σύμπλοκο [99mTc(CO)3(Sqn)(CNBn)] 99mTc7 συντέθηκε από το 99mTc1 με προσθήκη βενζυλοϊσοκυανιδίου στους 80 οC για 30 λεπτά. Η ταυτοποίησή όλων των επισημασμένων συμπλόκων του 99mTc έγινε με συγκριτική χρωματογραφία RP-HPLC με τα αντίστοιχα πλήρως χαρακτηρισμένα σύμπλοκα του ρηνίου εφαρμόζοντας παράλληλη φωτομετρική και ραδιομετρική ανίχνευση. Μελέτες in vitro σταθερότητας έδειξαν πως το 99mTc4 είναι σταθερό τουλάχιστον για 24 ώρες σε 1mM L-Iστιδίνης και 1mM L-Κυστεΐνης. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι το μικτό σύμπλοκο “2+1” 99mTc4 παρουσιάζει κατάλληλες ιδιότητες για ραδιοφαρμακευτική εφαρμογή και μπορεί να αποτελέσει δομικό μοντέλο για την ανάπτυξη νέων ραδιοφαρμάκων του τεχνητίου- 99m.","Technetium-99m and rhenium-188 radiopharmaceuticals play an important role in Nuclear Medicine. The most useful diagnostic radionuclide in Nuclear Medicine is technetium-99m, which is used in SPECT imaging. The fac-[Tc/Re(CO)3]+ moiety is used for the synthesis of novel radiopharmaceutical compounds because of its small, spherical size and kinetic stability. Due to these properties the development of new rhenium and technetium tricarbonyl complexes is currently an active research area. The strategy for the development of fac-[Tc(CO)3]+-type radiopharmaceuticals is primarily based on the use of tridentate ligands that lead to in vivo stable complexes. Recently, the use of the combination of a bidentate and a monodentate ligands (‘2+1’ mixed ligand system) has also been proposed, which also leads to the formation of full-shell in vivo stable complexes. Additionally the fac-[Tc(CO)3(“2+1”)]+ complexes offer the advantage of greater flexibility in the design.This thesis is focused on the development of novel Re/99mTc tricarbonyl complexes of the ‘2+1’ type, with aromatic aminothiol (NS) bidentate ligands as model complexes for the development of radiopharmaceuticals. In particular, the design, synthesis and characterization of six new carbonyl rhenium (I) complexes and five new carbonyl technetium (I) complexes was accomplished. The complexes of the general type of dimerics [Μ(CO)3(NS)]2, mixed ‘2+1’ [Μ(CO)3(NS)(L)] and trans -bisphosphine [Μ(CO)2(NS)(P2)] were studied, where M is rhenium or technetium-99m, NS are 8-mercaptoquinoline (Sqn) or 2-mercaptopyridine (Spy), L triphenylphosphine or benzylisocyanide (CNBn) and P triphenylphosphine.The dimeric complexes [Re(CO)3(NS)]2 where NS are 8-mercaptoquinoline (Re1) and 2-mercaptopyridine (Re2) respectively, were synthesized by reaction of the Re(I) precursors fac-(NEt4)2[ReBr3(CO)3] or [ReBr(CO)5] with the bidentate ligands. The syntheses of the ‘2+1’ complexes of the formula [Re(CO)3(NS)(P)], where NS are Sqn for Re3 and Spy for Re4, were performed by reaction of Re1 and Re2 with PPh3, or alternatively in the case of Re3 by reaction of fac-[(NEt4)2 [ReBr3(CO)3] with 8-mercaptoquinoline and triphenylphosphine in a single step. The syntheses of the respective trans-bisphosphine products [Re(CO)2(NS)P2] were accomplished by reaction of mer, trans-[Re(CO)3(PPh3)2CI] with 8-mercaptoquinoline (Re5) and 2-mercaptopyridine (Re6). The reaction for the synthesis of Re4 led to the formation of only one product as shown by TLC and HPLC analysis. However, both reactions described above for the synthesis of Re3 , led to the formation of Re5 as minor product (<40%), while extended heating with excess of triphenylphosphine yielded Re5 as the major product (>80%). The mixed complex [Re(CO)3(Sqn)(CNBn)] (Re7) was synthesized by reaction of benzylisonitrile with the Re1. All complexes were characterized by ΝΜR, FT-IR and elemental analysis. Moreover, the structure of complexes Re3-Re6 was elucidated by X-ray crystallography, which was shown to be distorted octahedral. Furthermore, the complexes Re3, Re5, Re7 were shown to be fluorescent and their emission spectra were recorded.At the tracer level (99m Tc), the dimeric complex [99mTc(CO)3(Sqn)]2 99mTc1 was quantitatively synthesized from the precursor fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ by heating at 80 οC for 30 minutes with Sqn (10-3M). The analogous dimeric complex with Spy [99mTc(CO)3 (Spy)]2 99mTc2 however, could only be formed at very low yield (<10%) even at >10-3M Spy concentration. The “2+1” mixed ligand complex [99mTc(CO)3(Sqn)P] 99m Tc3 was synthesized from 99mTc1 by addition of triphenylphosphine at 35 οC with 60% yield, whereas by heating at higher temperature the bisphosphine complex [99mTc(CO)2(Sqn)P2] 99mTc5 was quantitatively formed. The latter is also synthesized in >95% yield from fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ by addition of Sqn and PPh3 (10-3M each) at 80 οC for 30 min. The “2+1” mixed ligand complex [99m Tc(CO)3(Spy)P] 99mTc4 was synthesized quantitatively from fac-[99mTc(H2O)3(CO)3 ]+ by addition of Spy and PPh3 (at 10-3M each) at 80 οC for 30 min. Complex [99mTc(CO)3(Sqn)(CNBn)] 99mTc7 was synthesized from 99mTc1 by addition of benzylisocyanide at 80 οC for 30 minutes. The identification of all 99mTc labeled complexes was done by comparative RP-HPLC analysis with the analogous fully characterized rhenium complexes by application of parallel photometric and radiometric detection. In vitro studies showed that 99mTc4 is stable at least for 24 hours in 1mM L-Histidine and 1mM L-Cysteine.These results show that the “2+1” complex 99mTc4 can be prepared in high yield, is in-vitro stable and therefore can be used as a model complex for the development of novel 99mTc radiopharmaceuticals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση, χαρακτηρισμός και ραδιοχημική μελέτη νέων μικτών καρβονυλικών συμπλόκων του Ρηνίου (Ι) και του Τεχνητίου-99m (I) ως δομικά μοντέλα για την ανάπτυξη ραδιοφαρμάκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλειάδης Βασίλειος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Τα ραδιοφάρμακα του τεχνητίου-99m και του ρηνίου-188 διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην Πυρηνική Ιατρική. Το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διαγνωστικό ραδιονουκλίδιο στην Πυρηνική Ιατρική είναι το τεχνήτιο-99m για απεικόνιση SPECT. Ο πυρήνας fac-[Tc/Re(CO)3]+ διαθέτει μικρό σφαιρικό μέγεθος και υψηλή κινητική σταθερότητα, πλεονεκτήματα που τον καθιστούν πολύ ελκυστικό για την ανάπτυξη νέων ραδιοφαρμακευτικών ενώσεων. Η στρατηγική σύνθεσης ραδιοφαρμακευτικών ενώσεων του τύπου fac-[Tc(CO)3]+ βασίζεται στη χρήση τριδραστικών συναρμοτών που οδηγούν στο σχηματισμό σταθερών in vivo συμπλόκων. Πρόσφατα προτάθηκε η χρήση μικτού συστήματος συναρμοτών ‘2+1’ το οποίο δίνει επίσης σταθερά σύμπλοκα in vivo και παρέχει το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ευελιξίας στο σχεδιασμό της δομής τους. Στην εργασία αυτή το ενδιαφέρον εστιάστηκε σε νέα τρικαβονυλικά σύμπλοκα του τύπου ‘2+1’, με διδότες συναρμοτές αρωματικές αμινοθειόλες (NS), ως δομικά μοντέλα για την ανάπτυξη ραδιοφαρμάκων του 99mTc. Πιο συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός έξι νέων καρβονυλικών συμπλόκων του ρηνίου (Ι) και πέντε νέων καρβονυλικών συμπλόκων του τεχνητίου-99m (Ι). Τα σύμπλοκα που μελετήθηκαν έχουν γενικό τύπο διμερών [Μ(CO)3(NS)]2, μικτών ‘2+1’ [Μ(CO)3(NS)(L)] και trans- διφωσφινοπαραγώγων [Μ(CO)2(NS)(P2)], όπου Μ είναι ρήνιο ή τεχνήτιο-99m, ΝS είναι 8-μερκαπτοκινολίνη (Sqn) ή 2-μερκαπτοπυριδίνη (Spy), L είναι η τριφαινυλοφωσφίνη ή το βενζυλοϊσοκυανίδιο (CNBn) και P η τριφαινυλοφωσφίνη. Τα διμερή σύμπλοκα [Re(CO)3(NS)]2 όπου ΝS 8-μερκαπτοκινολίνη (Re1) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re2) αντίστοιχα παρασκευάστηκαν με αντίδραση του πρόδρομου συμπλόκου fac-[(NEt4)2[ReBr3(CO)3] ή του [ReBr(CO)5] με τον ΝS διδότη συναρμοτή. Η σύνθεση των μικτών ΄2+1΄συμπλόκων του τύπου [Re(CO)3(NS)(P)] όπου ΝS 8-μερκαπτοκινολίνη (Re3) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re4) πραγματοποιήθηκε από την αντίδραση των διμερών συμπλόκων Re1 και Re2 με την PPh3, ή εναλλακτικά στην περίπτωση του Re3 από την αντίδραση του fac-[(NEt4)2[ReBr3(CO)3] με τους συναρμοτές Sqn και PPh3 σε ένα στάδιο. Η σύνθεση των trans-διφωσφινοπαραγώγων [Re(CO)2(NS)(P2)] πραγματοποιήθηκε από την αντίδραση του mer, trans-[Re(CO)3 (PPh3)2CI με την 8-μερκαπτοκινολίνη (Re5) και 2-μερκαπτοπυριδίνη (Re6) αντίστοιχα. Η αντίδραση σύνθεσης του Re4 έδωσε μόνο το επιθυμητό προϊόν, όπως έδειξε η χρωματογραφική ανάλυση TLC και RP-HPLC. Αντίθετα, και οι δύο αντιδράσεις που οδηγούν στο σχηματισμό του Re3 και περιγράφησαν παραπάνω, οδήγησαν και στο σχηματισμό του Re5 σε μικρότερο ποσοστό (<40%), ενώ παρατεταμένη θέρμανση του μίγματος αντίδρασης με περίσσεια τριφαινυλοφωσφίνης απέδωσε το δις(τριφαινυλοφωσφινο) παράγωγο Re5 ως κύριο προϊόν (>80%). Το μικτό σύμπλοκο [Re(CO)3(Sqn)(CNBn)] (Re7) συντέθηκε με αντίδραση του μονοδότη συναρμοτή με το Re1. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με ΝΜR, FT-IR και στοιχειακή ανάλυση. Επιπλέον η δομή των συμπλόκων Re3-Re6 επιλύθηκε με κρυσταλλογραφία ακτίνων-Χ, η οποία έδειξε γεωμετρία παραμορφωμένου οκταέδρου. Επίσης τα σύμπλοκα Re3, Re5, Re7 παρουσιάζουν φθορισμό και ελήφθησαν τα φάσματά εκπομπής τους.Σε επίπεδο ιχνηθέτη (99mTc), το διμερές σύμπλοκο [99mTc(CO)3 (Sqn)]2 99mTc1 παρασκευάστηκε ποσοτικά από το πρόδρομο σύμπλοκο fac-[99mTc(H2O) 3(CO)3]+ με θέρμανση στους 80 οC για 30 λεπτά με τον συναρμοτή Sqn (10-3M). Το ανάλογο διμερές σύμπλοκο με την 2-μερκαπτοπυριδίνη [99mTc(CO)3(Spy)]2 99mTc2 όμως σχηματίστηκε σε πολύ χαμηλή απόδοση (<10%) ακόμα και σε υψηλή συγκέντρωση Spy >10-3M. Το “2+1” μικτό σύμπλοκο [99mTc(CO)3(Sqn)P] 99mTc3 συντέθηκε από το 99mTc1 με προσθήκη τριφαινυλοφωσφίνης στους 35 οC σε απόδοση 60%, ενώ με θέρμανση σε υψηλότερη θερμοκρασία σχηματίστηκε το διφωσφινοπαράγωγο [99mTc(CO)2 (Sqn)P2] 99mTc5 ποσοτικά. Το τελευταίο παρασκευάστηκε επιπλέον σε υψηλή απόδοση >95% από το fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ με ταυτόχρονη προσθήκη και των δύο συναρμοτών και θέρμανση στους. 80 οC για 30 λεπτά. Το “2+1” μικτό σύμπλοκο [99m Tc(CO)3(Spy)P] 99mTc4 παραλήφθηκε ποσοτικά από το fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ με ταυτόχρονη προσθήκη των Spy και PPh3 (10-3M το καθένα) στους 80 οC για 30 min. Το σύμπλοκο [99mTc(CO)3(Sqn)(CNBn)] 99mTc7 συντέθηκε από το 99mTc1 με προσθήκη βενζυλοϊσοκυανιδίου στους 80 οC για 30 λεπτά. Η ταυτοποίησή όλων των επισημασμένων συμπλόκων του 99mTc έγινε με συγκριτική χρωματογραφία RP-HPLC με τα αντίστοιχα πλήρως χαρακτηρισμένα σύμπλοκα του ρηνίου εφαρμόζοντας παράλληλη φωτομετρική και ραδιομετρική ανίχνευση. Μελέτες in vitro σταθερότητας έδειξαν πως το 99mTc4 είναι σταθερό τουλάχιστον για 24 ώρες σε 1mM L-Iστιδίνης και 1mM L-Κυστεΐνης. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι το μικτό σύμπλοκο “2+1” 99mTc4 παρουσιάζει κατάλληλες ιδιότητες για ραδιοφαρμακευτική εφαρμογή και μπορεί να αποτελέσει δομικό μοντέλο για την ανάπτυξη νέων ραδιοφαρμάκων του τεχνητίου- 99m.","Technetium-99m and rhenium-188 radiopharmaceuticals play an important role in Nuclear Medicine. The most useful diagnostic radionuclide in Nuclear Medicine is technetium-99m, which is used in SPECT imaging. The fac-[Tc/Re(CO)3]+ moiety is used for the synthesis of novel radiopharmaceutical compounds because of its small, spherical size and kinetic stability. Due to these properties the development of new rhenium and technetium tricarbonyl complexes is currently an active research area. The strategy for the development of fac-[Tc(CO)3]+-type radiopharmaceuticals is primarily based on the use of tridentate ligands that lead to in vivo stable complexes. Recently, the use of the combination of a bidentate and a monodentate ligands (‘2+1’ mixed ligand system) has also been proposed, which also leads to the formation of full-shell in vivo stable complexes. Additionally the fac-[Tc(CO)3(“2+1”)]+ complexes offer the advantage of greater flexibility in the design.This thesis is focused on the development of novel Re/99mTc tricarbonyl complexes of the ‘2+1’ type, with aromatic aminothiol (NS) bidentate ligands as model complexes for the development of radiopharmaceuticals. In particular, the design, synthesis and characterization of six new carbonyl rhenium (I) complexes and five new carbonyl technetium (I) complexes was accomplished. The complexes of the general type of dimerics [Μ(CO)3(NS)]2, mixed ‘2+1’ [Μ(CO)3(NS)(L)] and trans -bisphosphine [Μ(CO)2(NS)(P2)] were studied, where M is rhenium or technetium-99m, NS are 8-mercaptoquinoline (Sqn) or 2-mercaptopyridine (Spy), L triphenylphosphine or benzylisocyanide (CNBn) and P triphenylphosphine.The dimeric complexes [Re(CO)3(NS)]2 where NS are 8-mercaptoquinoline (Re1) and 2-mercaptopyridine (Re2) respectively, were synthesized by reaction of the Re(I) precursors fac-(NEt4)2[ReBr3(CO)3] or [ReBr(CO)5] with the bidentate ligands. The syntheses of the ‘2+1’ complexes of the formula [Re(CO)3(NS)(P)], where NS are Sqn for Re3 and Spy for Re4, were performed by reaction of Re1 and Re2 with PPh3, or alternatively in the case of Re3 by reaction of fac-[(NEt4)2 [ReBr3(CO)3] with 8-mercaptoquinoline and triphenylphosphine in a single step. The syntheses of the respective trans-bisphosphine products [Re(CO)2(NS)P2] were accomplished by reaction of mer, trans-[Re(CO)3(PPh3)2CI] with 8-mercaptoquinoline (Re5) and 2-mercaptopyridine (Re6). The reaction for the synthesis of Re4 led to the formation of only one product as shown by TLC and HPLC analysis. However, both reactions described above for the synthesis of Re3 , led to the formation of Re5 as minor product (<40%), while extended heating with excess of triphenylphosphine yielded Re5 as the major product (>80%). The mixed complex [Re(CO)3(Sqn)(CNBn)] (Re7) was synthesized by reaction of benzylisonitrile with the Re1. All complexes were characterized by ΝΜR, FT-IR and elemental analysis. Moreover, the structure of complexes Re3-Re6 was elucidated by X-ray crystallography, which was shown to be distorted octahedral. Furthermore, the complexes Re3, Re5, Re7 were shown to be fluorescent and their emission spectra were recorded.At the tracer level (99m Tc), the dimeric complex [99mTc(CO)3(Sqn)]2 99mTc1 was quantitatively synthesized from the precursor fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ by heating at 80 οC for 30 minutes with Sqn (10-3M). The analogous dimeric complex with Spy [99mTc(CO)3 (Spy)]2 99mTc2 however, could only be formed at very low yield (<10%) even at >10-3M Spy concentration. The “2+1” mixed ligand complex [99mTc(CO)3(Sqn)P] 99m Tc3 was synthesized from 99mTc1 by addition of triphenylphosphine at 35 οC with 60% yield, whereas by heating at higher temperature the bisphosphine complex [99mTc(CO)2(Sqn)P2] 99mTc5 was quantitatively formed. The latter is also synthesized in >95% yield from fac-[99mTc(H2O)3(CO)3]+ by addition of Sqn and PPh3 (10-3M each) at 80 οC for 30 min. The “2+1” mixed ligand complex [99m Tc(CO)3(Spy)P] 99mTc4 was synthesized quantitatively from fac-[99mTc(H2O)3(CO)3 ]+ by addition of Spy and PPh3 (at 10-3M each) at 80 οC for 30 min. Complex [99mTc(CO)3(Sqn)(CNBn)] 99mTc7 was synthesized from 99mTc1 by addition of benzylisocyanide at 80 οC for 30 minutes. The identification of all 99mTc labeled complexes was done by comparative RP-HPLC analysis with the analogous fully characterized rhenium complexes by application of parallel photometric and radiometric detection. In vitro studies showed that 99mTc4 is stable at least for 24 hours in 1mM L-Histidine and 1mM L-Cysteine.These results show that the “2+1” complex 99mTc4 can be prepared in high yield, is in-vitro stable and therefore can be used as a model complex for the development of novel 99mTc radiopharmaceuticals."],"dc:identifier":["uoadl:1320161","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320161"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύνθεση, χαρακτηρισμός και ραδιοχημική μελέτη νέων μικτών καρβονυλικών συμπλόκων του Ρηνίου (Ι) και του Τεχνητίου-99m (I) ως δομικά μοντέλα για την ανάπτυξη ραδιοφαρμάκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:15Z"}