{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320322"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320322","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα Γεγονότα Συγχώνευσης και Διάσπασης Γονιδίων κατά την Πορεία της Εξέλιξης Σημαντικών Παθογόνων Βακτηρίων","abstract":"Η μελέτη των γεγονότων συγχώνευσης και διάσπασης γονιδίων είναι μεγάλης σημασίας για τη διερεύνηση των εξελικτικών μοτίβων των πρωτεϊνών και των οργανισμών, καθώς και για την πρόβλεψη πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων. Στην παρούσα μελέτη τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων, χρησιμοποιούνται για την έρευνα της πρωτεϊνικής εξέλιξης σε 104 καλά μελετημένα παθογόνα για τον άνθρωπο βακτήρια. Τα παθογόνα βακτήρια εξελίσσονται με έναν ασυνήθιστο τρόπο (μειωτική εξέλιξη, reductive evolution), εξαιτίας της αλληλεπίδρασής τους με τον ξενιστή. Τα βακτήρια αυτά βρίσκονται σε κατάσταση επιλεκτικής πίεσης στο περιβάλλον του ξενιστή, το οποίο είναι αρκετά νέο και αφιλόξενο γι' αυτούς. Ένα τέτοιο περιβάλλον οδηγεί στην εξέλιξη ενός πιο πλαστικού γονιδιώματος, το οποίο επιτρέπει την εμφάνιση ενός μεγάλου αριθμού ανασυνδυασμών. Η μεγαλύτερη συχνότητα των ανασυνδυασμών, μαζί με την υψηλή εξελικτική πίεση, φαίνεται να επηρεάζει τον βαθμό εμφάνισης των γεγονότων συγχώνευσης και διάσπασης γονιδίων. Παλαιότερες μελέτες, σε μη παθογόνα βακτήρια και ευκαρυωτικούς οργανισμούς, έχουν δείξει ότι τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων είναι συνήθως μοναδικά, δηλαδή έχουν συμβεί μόνο μια φορά κατά την εξέλιξη των ειδών, και ότι τα γεγονότα συγχώνευσης υπερισχύουν πάντα, των γεγονότων διάσπασης. Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη όμως, στα παθογόνα βακτήρια οι κανόνες αντιστρέφονται, αφού υπερισχύουν τα γεγονότα διάσπασης (86%), έναντι των γεγονότων συγχώνευσης, και συναντώνται πολλαπλά γεγονότα σε υψηλό ποσοστό (22%), όπου οι ίδιοι ανασυνδυασμοί έχουν συμβεί πολλές φορές κατά την εξέλιξη των παθογόνων βακτηρίων. Συνέπεια αυτών των ανασυνδυασμών είναι η αύξηση των πολλαπλών γεγονότων (22%), τα οποία, μέχρι σήμερα θεωρούνταν ως η εξαίρεση στον κανόνα της μοναδικότητας των γεγονότων συγχώνευσης ή διάσπασης γονιδίων κατά την πορεία της εξέλιξης. Η υπερίσχυση των γεγονότων διάσπασης παρατηρείται για πρώτη φορά, διότι άλλες παλαιότερες μελέτες διαφορετικών ομάδων οργανισμών, έχουν αποδείξει ότι τα γεγονότα συγχώνευσης υπερισχύουν πάντα, των γεγονότων διάσπασης. Βάση φυλογενετικής ανάλυσης εξετάσθηκε επίσης πόσα από τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων μπορούν να αποδωθούν πριν ή μετά τη διαφοροποίηση των βακτηρίων (νωρίς ή αργά κατά την εξέλιξη, αντίστοιχα). Τα γεγονότα που συνέβησαν αργά κατά την εξέλιξη των παθογόνων αυτών βακτηρίων, όταν μελετώνται ξεχωριστά, παρουσιάζουν ακόμη υψηλότερα ποσοστά σε πολλαπλά γεγονότα και γεγονότα διάσπασης γονιδίων (44% και 94%, αντίστοιχα). Σε αντίθεση 11 με την πιο πρόσφατη εξελικτική πορεία των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων, η πρώιμή τους εξέλιξη χαρακτηρίζεται από μία έντονη κυριαρχία των γεγονότων συγχώνευσης γονιδίων (81%) έναντι των γεγονότων διάσπασης (13%). Οι διαφορές αυτές ανάμεσα στις δύο διαφορετικές εξελικτικές περιόδους, αποκαλύπτουν ότι νωρίς κατά την εξέλιξη των βακτηρίων αυτών, οι δομικά πιο πολύπλοκες πρωτεΐνες επιλέχθηκαν θετικά, πιθανώς διότι παρουσιάζουν πιο εξειδικευμένη λειτουργία και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μεταβολισμού. Αργά κατά την πορεία της εξέλιξης, όμως, η επιλογή τείνει προς τις δομικά απλούστερες πρωτεΐνες, οι οποίες και χαρακτηρίζονται από τις πολλαπλές, ευέλικτες και λιγότερο εξειδικευμένες λειτουργίες τους. Αυτές οι μικρότερες πρωτεΐνες είναι πολύ χρήσιμες για την προσαρμογή ενός οργανισμού σε ένα νέο περιβάλλον, διότι έχουν την ικανότητα να καλύψουν την ανάγκη για την ανάπτυξη νέων λειτουργιών. Τα παθογόνα για τον άνθρωπο βακτήρια βρίσκονται υπό πίεση για να προσαρμοστούν σε έναν, συγκριτικά με άλλα θηλαστικά, νέο ξενιστή, ο οποίος έχει αναπτύξει πολύ αποδοτικούς αμυντικούς μηχανισμούς (εξελιγμένο ανοσοποιητικό σύστημα, αντιμικροβιακή φαρμακευτική χρήση). Η προσαρμογή των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων στο περιβάλλον του ξενιστή, εξαρτάται απόλυτα από την παραγωγή νέων και περισσότερο ευέλικτων λειτουργικά πρωτεϊνών, διότι η ποικιλομορφία και η ικανότητα των βακτηρίων να ανταλλάσσουν γενετικό υλικό, είναι σημαντικά μειωμένη από τον περιορισμό που δέχονται από τον ξενιστή. Για αυτό το λόγο οι μικρότερες πρωτεΐνες, οι οποίες είναι αποτέλεσμα των γεγονότων διάσπασης γονιδίων, επιλέγονται θετικά κατά την διάρκεια της πιο πρόσφατης εξέλιξης των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων. Η εξελικτική μελέτη μπορεί να οδηγήσει και στην ανάπτυξη νέων εφαρμογών. Η παρούσα μελέτη προτείνει μία νέα μέθοδο πρόβλεψης πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων, με την προσθήκη ενός επιπλέον φίλτρου στην προϋπάρχουσα ανάλυση Rosetta Stone. Η νέα μέθοδος ονομάζεται Champollion Profiling και βελτιώνει την πρόβλεψη πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων σε σύγκριση με την ανάλυση Rosetta Stone (25% έναντι 9% πιθανότητα τα αποτελέσματα να αντιστοιχούν σε πραγματικές αλληλεπιδράσεις).","abstract_html":"Η μελέτη των γεγονότων συγχώνευσης και διάσπασης γονιδίων είναι μεγάλης σημασίας για τη διερεύνηση των εξελικτικών μοτίβων των πρωτεϊνών και των οργανισμών, καθώς και για την πρόβλεψη πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων. Στην παρούσα μελέτη τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων, χρησιμοποιούνται για την έρευνα της πρωτεϊνικής εξέλιξης σε 104 καλά μελετημένα παθογόνα για τον άνθρωπο βακτήρια. Τα παθογόνα βακτήρια εξελίσσονται με έναν ασυνήθιστο τρόπο (μειωτική εξέλιξη, reductive evolution), εξαιτίας της αλληλεπίδρασής τους με τον ξενιστή. Τα βακτήρια αυτά βρίσκονται σε κατάσταση επιλεκτικής πίεσης στο περιβάλλον του ξενιστή, το οποίο είναι αρκετά νέο και αφιλόξενο γι&#x27; αυτούς. Ένα τέτοιο περιβάλλον οδηγεί στην εξέλιξη ενός πιο πλαστικού γονιδιώματος, το οποίο επιτρέπει την εμφάνιση ενός μεγάλου αριθμού ανασυνδυασμών. Η μεγαλύτερη συχνότητα των ανασυνδυασμών, μαζί με την υψηλή εξελικτική πίεση, φαίνεται να επηρεάζει τον βαθμό εμφάνισης των γεγονότων συγχώνευσης και διάσπασης γονιδίων. Παλαιότερες μελέτες, σε μη παθογόνα βακτήρια και ευκαρυωτικούς οργανισμούς, έχουν δείξει ότι τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων είναι συνήθως μοναδικά, δηλαδή έχουν συμβεί μόνο μια φορά κατά την εξέλιξη των ειδών, και ότι τα γεγονότα συγχώνευσης υπερισχύουν πάντα, των γεγονότων διάσπασης. Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη όμως, στα παθογόνα βακτήρια οι κανόνες αντιστρέφονται, αφού υπερισχύουν τα γεγονότα διάσπασης (86%), έναντι των γεγονότων συγχώνευσης, και συναντώνται πολλαπλά γεγονότα σε υψηλό ποσοστό (22%), όπου οι ίδιοι ανασυνδυασμοί έχουν συμβεί πολλές φορές κατά την εξέλιξη των παθογόνων βακτηρίων. Συνέπεια αυτών των ανασυνδυασμών είναι η αύξηση των πολλαπλών γεγονότων (22%), τα οποία, μέχρι σήμερα θεωρούνταν ως η εξαίρεση στον κανόνα της μοναδικότητας των γεγονότων συγχώνευσης ή διάσπασης γονιδίων κατά την πορεία της εξέλιξης. Η υπερίσχυση των γεγονότων διάσπασης παρατηρείται για πρώτη φορά, διότι άλλες παλαιότερες μελέτες διαφορετικών ομάδων οργανισμών, έχουν αποδείξει ότι τα γεγονότα συγχώνευσης υπερισχύουν πάντα, των γεγονότων διάσπασης. Βάση φυλογενετικής ανάλυσης εξετάσθηκε επίσης πόσα από τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων μπορούν να αποδωθούν πριν ή μετά τη διαφοροποίηση των βακτηρίων (νωρίς ή αργά κατά την εξέλιξη, αντίστοιχα). Τα γεγονότα που συνέβησαν αργά κατά την εξέλιξη των παθογόνων αυτών βακτηρίων, όταν μελετώνται ξεχωριστά, παρουσιάζουν ακόμη υψηλότερα ποσοστά σε πολλαπλά γεγονότα και γεγονότα διάσπασης γονιδίων (44% και 94%, αντίστοιχα). Σε αντίθεση 11 με την πιο πρόσφατη εξελικτική πορεία των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων, η πρώιμή τους εξέλιξη χαρακτηρίζεται από μία έντονη κυριαρχία των γεγονότων συγχώνευσης γονιδίων (81%) έναντι των γεγονότων διάσπασης (13%). Οι διαφορές αυτές ανάμεσα στις δύο διαφορετικές εξελικτικές περιόδους, αποκαλύπτουν ότι νωρίς κατά την εξέλιξη των βακτηρίων αυτών, οι δομικά πιο πολύπλοκες πρωτεΐνες επιλέχθηκαν θετικά, πιθανώς διότι παρουσιάζουν πιο εξειδικευμένη λειτουργία και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μεταβολισμού. Αργά κατά την πορεία της εξέλιξης, όμως, η επιλογή τείνει προς τις δομικά απλούστερες πρωτεΐνες, οι οποίες και χαρακτηρίζονται από τις πολλαπλές, ευέλικτες και λιγότερο εξειδικευμένες λειτουργίες τους. Αυτές οι μικρότερες πρωτεΐνες είναι πολύ χρήσιμες για την προσαρμογή ενός οργανισμού σε ένα νέο περιβάλλον, διότι έχουν την ικανότητα να καλύψουν την ανάγκη για την ανάπτυξη νέων λειτουργιών. Τα παθογόνα για τον άνθρωπο βακτήρια βρίσκονται υπό πίεση για να προσαρμοστούν σε έναν, συγκριτικά με άλλα θηλαστικά, νέο ξενιστή, ο οποίος έχει αναπτύξει πολύ αποδοτικούς αμυντικούς μηχανισμούς (εξελιγμένο ανοσοποιητικό σύστημα, αντιμικροβιακή φαρμακευτική χρήση). Η προσαρμογή των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων στο περιβάλλον του ξενιστή, εξαρτάται απόλυτα από την παραγωγή νέων και περισσότερο ευέλικτων λειτουργικά πρωτεϊνών, διότι η ποικιλομορφία και η ικανότητα των βακτηρίων να ανταλλάσσουν γενετικό υλικό, είναι σημαντικά μειωμένη από τον περιορισμό που δέχονται από τον ξενιστή. Για αυτό το λόγο οι μικρότερες πρωτεΐνες, οι οποίες είναι αποτέλεσμα των γεγονότων διάσπασης γονιδίων, επιλέγονται θετικά κατά την διάρκεια της πιο πρόσφατης εξέλιξης των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων. Η εξελικτική μελέτη μπορεί να οδηγήσει και στην ανάπτυξη νέων εφαρμογών. Η παρούσα μελέτη προτείνει μία νέα μέθοδο πρόβλεψης πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων, με την προσθήκη ενός επιπλέον φίλτρου στην προϋπάρχουσα ανάλυση Rosetta Stone. Η νέα μέθοδος ονομάζεται Champollion Profiling και βελτιώνει την πρόβλεψη πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων σε σύγκριση με την ανάλυση Rosetta Stone (25% έναντι 9% πιθανότητα τα αποτελέσματα να αντιστοιχούν σε πραγματικές αλληλεπιδράσεις).","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμιχάλη Ιωάννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:26:16Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320322"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320322","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320322","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320322","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320322","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμιχάλη Ιωάννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320322","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320322"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μελέτη των γεγονότων συγχώνευσης και διάσπασης γονιδίων είναι μεγάλης σημασίας για τη διερεύνηση των εξελικτικών μοτίβων των πρωτεϊνών και των οργανισμών, καθώς και για την πρόβλεψη πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων. Στην παρούσα μελέτη τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων, χρησιμοποιούνται για την έρευνα της πρωτεϊνικής εξέλιξης σε 104 καλά μελετημένα παθογόνα για τον άνθρωπο βακτήρια. Τα παθογόνα βακτήρια εξελίσσονται με έναν ασυνήθιστο τρόπο (μειωτική εξέλιξη, reductive evolution), εξαιτίας της αλληλεπίδρασής τους με τον ξενιστή. Τα βακτήρια αυτά βρίσκονται σε κατάσταση επιλεκτικής πίεσης στο περιβάλλον του ξενιστή, το οποίο είναι αρκετά νέο και αφιλόξενο γι' αυτούς. Ένα τέτοιο περιβάλλον οδηγεί στην εξέλιξη ενός πιο πλαστικού γονιδιώματος, το οποίο επιτρέπει την εμφάνιση ενός μεγάλου αριθμού ανασυνδυασμών. Η μεγαλύτερη συχνότητα των ανασυνδυασμών, μαζί με την υψηλή εξελικτική πίεση, φαίνεται να επηρεάζει τον βαθμό εμφάνισης των γεγονότων συγχώνευσης και διάσπασης γονιδίων. Παλαιότερες μελέτες, σε μη παθογόνα βακτήρια και ευκαρυωτικούς οργανισμούς, έχουν δείξει ότι τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων είναι συνήθως μοναδικά, δηλαδή έχουν συμβεί μόνο μια φορά κατά την εξέλιξη των ειδών, και ότι τα γεγονότα συγχώνευσης υπερισχύουν πάντα, των γεγονότων διάσπασης. Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη όμως, στα παθογόνα βακτήρια οι κανόνες αντιστρέφονται, αφού υπερισχύουν τα γεγονότα διάσπασης (86%), έναντι των γεγονότων συγχώνευσης, και συναντώνται πολλαπλά γεγονότα σε υψηλό ποσοστό (22%), όπου οι ίδιοι ανασυνδυασμοί έχουν συμβεί πολλές φορές κατά την εξέλιξη των παθογόνων βακτηρίων. Συνέπεια αυτών των ανασυνδυασμών είναι η αύξηση των πολλαπλών γεγονότων (22%), τα οποία, μέχρι σήμερα θεωρούνταν ως η εξαίρεση στον κανόνα της μοναδικότητας των γεγονότων συγχώνευσης ή διάσπασης γονιδίων κατά την πορεία της εξέλιξης. Η υπερίσχυση των γεγονότων διάσπασης παρατηρείται για πρώτη φορά, διότι άλλες παλαιότερες μελέτες διαφορετικών ομάδων οργανισμών, έχουν αποδείξει ότι τα γεγονότα συγχώνευσης υπερισχύουν πάντα, των γεγονότων διάσπασης. Βάση φυλογενετικής ανάλυσης εξετάσθηκε επίσης πόσα από τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων μπορούν να αποδωθούν πριν ή μετά τη διαφοροποίηση των βακτηρίων (νωρίς ή αργά κατά την εξέλιξη, αντίστοιχα). Τα γεγονότα που συνέβησαν αργά κατά την εξέλιξη των παθογόνων αυτών βακτηρίων, όταν μελετώνται ξεχωριστά, παρουσιάζουν ακόμη υψηλότερα ποσοστά σε πολλαπλά γεγονότα και γεγονότα διάσπασης γονιδίων (44% και 94%, αντίστοιχα). Σε αντίθεση 11 με την πιο πρόσφατη εξελικτική πορεία των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων, η πρώιμή τους εξέλιξη χαρακτηρίζεται από μία έντονη κυριαρχία των γεγονότων συγχώνευσης γονιδίων (81%) έναντι των γεγονότων διάσπασης (13%). Οι διαφορές αυτές ανάμεσα στις δύο διαφορετικές εξελικτικές περιόδους, αποκαλύπτουν ότι νωρίς κατά την εξέλιξη των βακτηρίων αυτών, οι δομικά πιο πολύπλοκες πρωτεΐνες επιλέχθηκαν θετικά, πιθανώς διότι παρουσιάζουν πιο εξειδικευμένη λειτουργία και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μεταβολισμού. Αργά κατά την πορεία της εξέλιξης, όμως, η επιλογή τείνει προς τις δομικά απλούστερες πρωτεΐνες, οι οποίες και χαρακτηρίζονται από τις πολλαπλές, ευέλικτες και λιγότερο εξειδικευμένες λειτουργίες τους. Αυτές οι μικρότερες πρωτεΐνες είναι πολύ χρήσιμες για την προσαρμογή ενός οργανισμού σε ένα νέο περιβάλλον, διότι έχουν την ικανότητα να καλύψουν την ανάγκη για την ανάπτυξη νέων λειτουργιών. Τα παθογόνα για τον άνθρωπο βακτήρια βρίσκονται υπό πίεση για να προσαρμοστούν σε έναν, συγκριτικά με άλλα θηλαστικά, νέο ξενιστή, ο οποίος έχει αναπτύξει πολύ αποδοτικούς αμυντικούς μηχανισμούς (εξελιγμένο ανοσοποιητικό σύστημα, αντιμικροβιακή φαρμακευτική χρήση). Η προσαρμογή των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων στο περιβάλλον του ξενιστή, εξαρτάται απόλυτα από την παραγωγή νέων και περισσότερο ευέλικτων λειτουργικά πρωτεϊνών, διότι η ποικιλομορφία και η ικανότητα των βακτηρίων να ανταλλάσσουν γενετικό υλικό, είναι σημαντικά μειωμένη από τον περιορισμό που δέχονται από τον ξενιστή. Για αυτό το λόγο οι μικρότερες πρωτεΐνες, οι οποίες είναι αποτέλεσμα των γεγονότων διάσπασης γονιδίων, επιλέγονται θετικά κατά την διάρκεια της πιο πρόσφατης εξέλιξης των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων. Η εξελικτική μελέτη μπορεί να οδηγήσει και στην ανάπτυξη νέων εφαρμογών. Η παρούσα μελέτη προτείνει μία νέα μέθοδο πρόβλεψης πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων, με την προσθήκη ενός επιπλέον φίλτρου στην προϋπάρχουσα ανάλυση Rosetta Stone. Η νέα μέθοδος ονομάζεται Champollion Profiling και βελτιώνει την πρόβλεψη πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων σε σύγκριση με την ανάλυση Rosetta Stone (25% έναντι 9% πιθανότητα τα αποτελέσματα να αντιστοιχούν σε πραγματικές αλληλεπιδράσεις).","The study of fusion and fission events is of a great importance for the investigation of the evolutionary patterns of proteins and organisms, but also for the prediction of protein-protein interactions. In this project the fusion/fission events were used to study the protein evolution in 104 well known human bacterial pathogens. Bacterial pathogens evolve in an unusual manner (reductive evolution), because of their interaction with the host. These bacteria are under pressure in order to survive in the environment of the interior of the host, which is a quite new and unfriendly environment. Such an environment leads to the evolution of a rather plastic genome that allows a great number of recombinations. The greater frequency of recombination along with the high evolutionary pressure, seem to influence the rate of fusion and fission events, causing an increase of multiple fusion on fission events (22%), that until today thought to be an exception to the rule of the evolutionary uniqueness of these events. Human bacterial pathogens also display a high predominance of fission events (86%), over fusion events. This predominance, is observed for the first time, while all previous studies with different groups of organisms, had shown that fusion events always prevail over fission events. These findings are considered to be caused from the events that took place during the late evolution of the human bacterial pathogens, where their percentages were even higher (44% multiple events, 94% fission events). In contrast to the late evolution of these bacteria, early evolution is characterized by a great preponderance of fusion over fission events (81% over 13%). These differences between these two evolutionary timescales, reveal that in early evolution the structural complicated proteins were positively selected, by natural selection, probably because of their specific function and their role in the development of the metabolism. During the late evolution, the selection turned towards less complicated protein structures, which are characterized by their multiple, flexible, and less specific functions. These smaller proteins are especially useful for the adjustment of an organism in a new environment, because they can cover the need for new functions. The human bacterial pathogens are under pressure to adapt in a, comparative with other mammals, new host, who has developed highly sophisticated defense mechanisms (immune system, antibacterial drug use). Human bacterial pathogen’s fitness to the hosts environment, totally depends on the production of new and more functionally flexible proteins, because the bacterial diversity and their ability to exchange DNA, is significantly reduced by the hosts restriction. This is why smaller proteins are 9 positively selected during the late evolution, the same proteins that were a product of fission and not fusion events. Evolution study can be used for the development of new applications. This study suggests a new method for the prediction of possible protein-protein interactions by adding an extra evolutionary filter to the preexisting Rosetta Stone Analysis. The new method is called Champollion Profiling and it improves the prediction of protein-protein interactions in comparison with the Rosetta Stone Analysis (25% over 9% probability that the results correspond to true interactions)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα Γεγονότα Συγχώνευσης και Διάσπασης Γονιδίων κατά την Πορεία της Εξέλιξης Σημαντικών Παθογόνων Βακτηρίων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμιχάλη Ιωάννα"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Η μελέτη των γεγονότων συγχώνευσης και διάσπασης γονιδίων είναι μεγάλης σημασίας για τη διερεύνηση των εξελικτικών μοτίβων των πρωτεϊνών και των οργανισμών, καθώς και για την πρόβλεψη πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων. Στην παρούσα μελέτη τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων, χρησιμοποιούνται για την έρευνα της πρωτεϊνικής εξέλιξης σε 104 καλά μελετημένα παθογόνα για τον άνθρωπο βακτήρια. Τα παθογόνα βακτήρια εξελίσσονται με έναν ασυνήθιστο τρόπο (μειωτική εξέλιξη, reductive evolution), εξαιτίας της αλληλεπίδρασής τους με τον ξενιστή. Τα βακτήρια αυτά βρίσκονται σε κατάσταση επιλεκτικής πίεσης στο περιβάλλον του ξενιστή, το οποίο είναι αρκετά νέο και αφιλόξενο γι' αυτούς. Ένα τέτοιο περιβάλλον οδηγεί στην εξέλιξη ενός πιο πλαστικού γονιδιώματος, το οποίο επιτρέπει την εμφάνιση ενός μεγάλου αριθμού ανασυνδυασμών. Η μεγαλύτερη συχνότητα των ανασυνδυασμών, μαζί με την υψηλή εξελικτική πίεση, φαίνεται να επηρεάζει τον βαθμό εμφάνισης των γεγονότων συγχώνευσης και διάσπασης γονιδίων. Παλαιότερες μελέτες, σε μη παθογόνα βακτήρια και ευκαρυωτικούς οργανισμούς, έχουν δείξει ότι τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων είναι συνήθως μοναδικά, δηλαδή έχουν συμβεί μόνο μια φορά κατά την εξέλιξη των ειδών, και ότι τα γεγονότα συγχώνευσης υπερισχύουν πάντα, των γεγονότων διάσπασης. Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη όμως, στα παθογόνα βακτήρια οι κανόνες αντιστρέφονται, αφού υπερισχύουν τα γεγονότα διάσπασης (86%), έναντι των γεγονότων συγχώνευσης, και συναντώνται πολλαπλά γεγονότα σε υψηλό ποσοστό (22%), όπου οι ίδιοι ανασυνδυασμοί έχουν συμβεί πολλές φορές κατά την εξέλιξη των παθογόνων βακτηρίων. Συνέπεια αυτών των ανασυνδυασμών είναι η αύξηση των πολλαπλών γεγονότων (22%), τα οποία, μέχρι σήμερα θεωρούνταν ως η εξαίρεση στον κανόνα της μοναδικότητας των γεγονότων συγχώνευσης ή διάσπασης γονιδίων κατά την πορεία της εξέλιξης. Η υπερίσχυση των γεγονότων διάσπασης παρατηρείται για πρώτη φορά, διότι άλλες παλαιότερες μελέτες διαφορετικών ομάδων οργανισμών, έχουν αποδείξει ότι τα γεγονότα συγχώνευσης υπερισχύουν πάντα, των γεγονότων διάσπασης. Βάση φυλογενετικής ανάλυσης εξετάσθηκε επίσης πόσα από τα γεγονότα συγχώνευσης/διάσπασης γονιδίων μπορούν να αποδωθούν πριν ή μετά τη διαφοροποίηση των βακτηρίων (νωρίς ή αργά κατά την εξέλιξη, αντίστοιχα). Τα γεγονότα που συνέβησαν αργά κατά την εξέλιξη των παθογόνων αυτών βακτηρίων, όταν μελετώνται ξεχωριστά, παρουσιάζουν ακόμη υψηλότερα ποσοστά σε πολλαπλά γεγονότα και γεγονότα διάσπασης γονιδίων (44% και 94%, αντίστοιχα). Σε αντίθεση 11 με την πιο πρόσφατη εξελικτική πορεία των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων, η πρώιμή τους εξέλιξη χαρακτηρίζεται από μία έντονη κυριαρχία των γεγονότων συγχώνευσης γονιδίων (81%) έναντι των γεγονότων διάσπασης (13%). Οι διαφορές αυτές ανάμεσα στις δύο διαφορετικές εξελικτικές περιόδους, αποκαλύπτουν ότι νωρίς κατά την εξέλιξη των βακτηρίων αυτών, οι δομικά πιο πολύπλοκες πρωτεΐνες επιλέχθηκαν θετικά, πιθανώς διότι παρουσιάζουν πιο εξειδικευμένη λειτουργία και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μεταβολισμού. Αργά κατά την πορεία της εξέλιξης, όμως, η επιλογή τείνει προς τις δομικά απλούστερες πρωτεΐνες, οι οποίες και χαρακτηρίζονται από τις πολλαπλές, ευέλικτες και λιγότερο εξειδικευμένες λειτουργίες τους. Αυτές οι μικρότερες πρωτεΐνες είναι πολύ χρήσιμες για την προσαρμογή ενός οργανισμού σε ένα νέο περιβάλλον, διότι έχουν την ικανότητα να καλύψουν την ανάγκη για την ανάπτυξη νέων λειτουργιών. Τα παθογόνα για τον άνθρωπο βακτήρια βρίσκονται υπό πίεση για να προσαρμοστούν σε έναν, συγκριτικά με άλλα θηλαστικά, νέο ξενιστή, ο οποίος έχει αναπτύξει πολύ αποδοτικούς αμυντικούς μηχανισμούς (εξελιγμένο ανοσοποιητικό σύστημα, αντιμικροβιακή φαρμακευτική χρήση). Η προσαρμογή των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων στο περιβάλλον του ξενιστή, εξαρτάται απόλυτα από την παραγωγή νέων και περισσότερο ευέλικτων λειτουργικά πρωτεϊνών, διότι η ποικιλομορφία και η ικανότητα των βακτηρίων να ανταλλάσσουν γενετικό υλικό, είναι σημαντικά μειωμένη από τον περιορισμό που δέχονται από τον ξενιστή. Για αυτό το λόγο οι μικρότερες πρωτεΐνες, οι οποίες είναι αποτέλεσμα των γεγονότων διάσπασης γονιδίων, επιλέγονται θετικά κατά την διάρκεια της πιο πρόσφατης εξέλιξης των παθογόνων για τον άνθρωπο βακτηρίων. Η εξελικτική μελέτη μπορεί να οδηγήσει και στην ανάπτυξη νέων εφαρμογών. Η παρούσα μελέτη προτείνει μία νέα μέθοδο πρόβλεψης πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων, με την προσθήκη ενός επιπλέον φίλτρου στην προϋπάρχουσα ανάλυση Rosetta Stone. Η νέα μέθοδος ονομάζεται Champollion Profiling και βελτιώνει την πρόβλεψη πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων σε σύγκριση με την ανάλυση Rosetta Stone (25% έναντι 9% πιθανότητα τα αποτελέσματα να αντιστοιχούν σε πραγματικές αλληλεπιδράσεις).","The study of fusion and fission events is of a great importance for the investigation of the evolutionary patterns of proteins and organisms, but also for the prediction of protein-protein interactions. In this project the fusion/fission events were used to study the protein evolution in 104 well known human bacterial pathogens. Bacterial pathogens evolve in an unusual manner (reductive evolution), because of their interaction with the host. These bacteria are under pressure in order to survive in the environment of the interior of the host, which is a quite new and unfriendly environment. Such an environment leads to the evolution of a rather plastic genome that allows a great number of recombinations. The greater frequency of recombination along with the high evolutionary pressure, seem to influence the rate of fusion and fission events, causing an increase of multiple fusion on fission events (22%), that until today thought to be an exception to the rule of the evolutionary uniqueness of these events. Human bacterial pathogens also display a high predominance of fission events (86%), over fusion events. This predominance, is observed for the first time, while all previous studies with different groups of organisms, had shown that fusion events always prevail over fission events. These findings are considered to be caused from the events that took place during the late evolution of the human bacterial pathogens, where their percentages were even higher (44% multiple events, 94% fission events). In contrast to the late evolution of these bacteria, early evolution is characterized by a great preponderance of fusion over fission events (81% over 13%). These differences between these two evolutionary timescales, reveal that in early evolution the structural complicated proteins were positively selected, by natural selection, probably because of their specific function and their role in the development of the metabolism. During the late evolution, the selection turned towards less complicated protein structures, which are characterized by their multiple, flexible, and less specific functions. These smaller proteins are especially useful for the adjustment of an organism in a new environment, because they can cover the need for new functions. The human bacterial pathogens are under pressure to adapt in a, comparative with other mammals, new host, who has developed highly sophisticated defense mechanisms (immune system, antibacterial drug use). Human bacterial pathogen’s fitness to the hosts environment, totally depends on the production of new and more functionally flexible proteins, because the bacterial diversity and their ability to exchange DNA, is significantly reduced by the hosts restriction. This is why smaller proteins are 9 positively selected during the late evolution, the same proteins that were a product of fission and not fusion events. Evolution study can be used for the development of new applications. This study suggests a new method for the prediction of possible protein-protein interactions by adding an extra evolutionary filter to the preexisting Rosetta Stone Analysis. The new method is called Champollion Profiling and it improves the prediction of protein-protein interactions in comparison with the Rosetta Stone Analysis (25% over 9% probability that the results correspond to true interactions)."],"dc:identifier":["uoadl:1320322","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320322"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Τα Γεγονότα Συγχώνευσης και Διάσπασης Γονιδίων κατά την Πορεία της Εξέλιξης Σημαντικών Παθογόνων Βακτηρίων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:16Z"}