{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320458"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320458","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το πρόβλημα Riemann σε μαγνητισμένα σχετικιστικά αστροφυσικά ρευστά. Εφαρμογή στην αλληλεπίδραση πίδακα με το περιβάλλον του.","abstract":"Η μελέτη και παρατήρηση των αστρουσικών εκροών αποτελεί σημαντικό κλάδο στην επιστήμη της αστρουσικής. Αν και τα τελευταία χρόνια, έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος σε ότι αορά την ερμηνεία αινομένων που σχετίζονται με τους αστρουσικούς πίδακες, εν τούτοις παραμένουν αναπάντητα αρκετά ερωτήματα. Κυρίως ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τον ακριβή μηχανισμό εκκίνησης των Jets, καθώς και την δομή που αναπτύσσουν στο εσωτερικό τους. Η εργασία αυτή, επιδιώκει τη μελέτη της αλληλεπίδρασης του αστρουσικού πίδακα με το εξωτερικό γαλαξιακό υλικό. Ο αστρουσικός πίδακας ενός ενεργού γαλαξία μπορεί να εκτείνεται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις από το κεντρικό αντικείμενο. Αν και οι αποστάσεις αυτού του μεγέθους είναι μεγαλύτερες ακόμα και από τις διαστάσεις του ίδιου του γαλαξία που ιλοξενεί το Jet, γίνεται σαές από τις παρατηρήσεις, ότι οι αστρουσικές εκροές δεν διαδίδονται στο κενό. Αντίθετα, η εκτόνωσή τους λαμβάνει χώρα είτε μέσα στο αέριο του γαλαξιακού Bulge είτε στο υλικό του εξωγαλαξιακού χώρου. Αποτέλεσμα αυτού, είναι η στενή αλληλεπίδραση του Jet με το εξωτερικό περιβάλλον. Στο πρώτο κεάλαιο της μελέτης, παρουσιάζουμε τις σημαντικότερες παρατηρήσεις που αορούν τον ενεργό γαλαξία Μ87. Ο Μ87 παρουσιάζει εκτεταμένη σχετικιστική εκροή, η οποία εκπέμπει στα περισσότερα μήκη κύματος του ηλεκτρομαγνητικού άσματος, από το ράδιο μέχρι και τις ακτίνες γ. Λόγω της εγγύτητας του, θεωρείται το σημείο αναοράς για τη μελέτη αστρουσικών εκροών, καθώς έχει παρατηρηθεί λεπτομερώς, τόσο ο πίδακας όσο και το εξωτερικό μέσο. Η αλληλεπίδραση της μαγνητισμένης εκροής με την γαλαξιακή ατμόσαιρα πιθανότατα καθορίζει τόσο το σχήμα και τη γεωμετρία του πίδακα όσο και την εσωτερική δομή του Jet που τυχόν αναπτύσσει. Αντικείμενο του δεύτερου κεαλαίου, είναι η αναλυτική περιγραή αυτής της αλληλεπίδρασης με τη βοήθεια του χρονοεξαρτώμενου προβλήματος Riemann. Στην τρίτη θεματική ενότητα, μελετάμε το πρόβλημα Riemann στην κατάσταση ισορροπίας και χρησιμοποιούμε τον ορμαλισμό του προβλήματος για τη κατασκευή μοντέλων στον πίδακα του Μ87. Το ενδιαέρον εστιάζεται στην περιοχή του HST  1 Knot, εκεί, δηλαδή, που πραγματοποιείται η μετάβαση από παραβολικές γραμμές ροής σε κωνικές. Συγκεκριμένα, παρουσιάζουμε δύο πιθανά σενάρια για το πως επηρεάζεται η εσωτερική δομή του Jet, εξαιτίας της αλλαγής του σχήματός του. Στην πρώτη εκδοχή, η αρχική εκτόνωση του πίδακα λόγω διαοράς πιέσεων με το υλικό της ατμόσαιρας οδηγεί στη μόνιμη παρουσία ενός Rarefaction Wave εντός του σχετικιστικού πίδακα. Αντίθετα, η παρουσία ενός Recollimation Shock εντός της επικράτειας του Jet αναπαράγεται στο δεύτερο σενάριο. Στο τελευταίο κεάλαιο παρουσιάζουμε προσομοιώσεις του μαγνητισμένου πίδακα μαζί με την γαλαξιακή ατμόσαιρα. Αν και η πολική γεωμετρία των προσομοιώσεων αυτών διαέρει από τις καρτεσιανές συντεταγμένες που χρησιμοποιήσαμε στα κεάλαια 1 και 2, ωστόσο μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα κύματα που σχετίζονται με το πρόβλημα Riemann. Σε κάθε περίπτωση, ένα Recollimation Shock αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πίδακα.","abstract_html":"Η μελέτη και παρατήρηση των αστρουσικών εκροών αποτελεί σημαντικό κλάδο στην επιστήμη της αστρουσικής. Αν και τα τελευταία χρόνια, έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος σε ότι αορά την ερμηνεία αινομένων που σχετίζονται με τους αστρουσικούς πίδακες, εν τούτοις παραμένουν αναπάντητα αρκετά ερωτήματα. Κυρίως ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τον ακριβή μηχανισμό εκκίνησης των Jets, καθώς και την δομή που αναπτύσσουν στο εσωτερικό τους. Η εργασία αυτή, επιδιώκει τη μελέτη της αλληλεπίδρασης του αστρουσικού πίδακα με το εξωτερικό γαλαξιακό υλικό. Ο αστρουσικός πίδακας ενός ενεργού γαλαξία μπορεί να εκτείνεται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις από το κεντρικό αντικείμενο. Αν και οι αποστάσεις αυτού του μεγέθους είναι μεγαλύτερες ακόμα και από τις διαστάσεις του ίδιου του γαλαξία που ιλοξενεί το Jet, γίνεται σαές από τις παρατηρήσεις, ότι οι αστρουσικές εκροές δεν διαδίδονται στο κενό. Αντίθετα, η εκτόνωσή τους λαμβάνει χώρα είτε μέσα στο αέριο του γαλαξιακού Bulge είτε στο υλικό του εξωγαλαξιακού χώρου. Αποτέλεσμα αυτού, είναι η στενή αλληλεπίδραση του Jet με το εξωτερικό περιβάλλον. Στο πρώτο κεάλαιο της μελέτης, παρουσιάζουμε τις σημαντικότερες παρατηρήσεις που αορούν τον ενεργό γαλαξία Μ87. Ο Μ87 παρουσιάζει εκτεταμένη σχετικιστική εκροή, η οποία εκπέμπει στα περισσότερα μήκη κύματος του ηλεκτρομαγνητικού άσματος, από το ράδιο μέχρι και τις ακτίνες γ. Λόγω της εγγύτητας του, θεωρείται το σημείο αναοράς για τη μελέτη αστρουσικών εκροών, καθώς έχει παρατηρηθεί λεπτομερώς, τόσο ο πίδακας όσο και το εξωτερικό μέσο. Η αλληλεπίδραση της μαγνητισμένης εκροής με την γαλαξιακή ατμόσαιρα πιθανότατα καθορίζει τόσο το σχήμα και τη γεωμετρία του πίδακα όσο και την εσωτερική δομή του Jet που τυχόν αναπτύσσει. Αντικείμενο του δεύτερου κεαλαίου, είναι η αναλυτική περιγραή αυτής της αλληλεπίδρασης με τη βοήθεια του χρονοεξαρτώμενου προβλήματος Riemann. Στην τρίτη θεματική ενότητα, μελετάμε το πρόβλημα Riemann στην κατάσταση ισορροπίας και χρησιμοποιούμε τον ορμαλισμό του προβλήματος για τη κατασκευή μοντέλων στον πίδακα του Μ87. Το ενδιαέρον εστιάζεται στην περιοχή του HST  1 Knot, εκεί, δηλαδή, που πραγματοποιείται η μετάβαση από παραβολικές γραμμές ροής σε κωνικές. Συγκεκριμένα, παρουσιάζουμε δύο πιθανά σενάρια για το πως επηρεάζεται η εσωτερική δομή του Jet, εξαιτίας της αλλαγής του σχήματός του. Στην πρώτη εκδοχή, η αρχική εκτόνωση του πίδακα λόγω διαοράς πιέσεων με το υλικό της ατμόσαιρας οδηγεί στη μόνιμη παρουσία ενός Rarefaction Wave εντός του σχετικιστικού πίδακα. Αντίθετα, η παρουσία ενός Recollimation Shock εντός της επικράτειας του Jet αναπαράγεται στο δεύτερο σενάριο. Στο τελευταίο κεάλαιο παρουσιάζουμε προσομοιώσεις του μαγνητισμένου πίδακα μαζί με την γαλαξιακή ατμόσαιρα. Αν και η πολική γεωμετρία των προσομοιώσεων αυτών διαέρει από τις καρτεσιανές συντεταγμένες που χρησιμοποιήσαμε στα κεάλαια 1 και 2, ωστόσο μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα κύματα που σχετίζονται με το πρόβλημα Riemann. Σε κάθε περίπτωση, ένα Recollimation Shock αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πίδακα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσουλάκος Γρηγόριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:18Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320458"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320458","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320458","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320458","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320458","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσουλάκος Γρηγόριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320458","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320458"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μελέτη και παρατήρηση των αστρουσικών εκροών αποτελεί σημαντικό κλάδο στην επιστήμη της αστρουσικής. Αν και τα τελευταία χρόνια, έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος σε ότι αορά την ερμηνεία αινομένων που σχετίζονται με τους αστρουσικούς πίδακες, εν τούτοις παραμένουν αναπάντητα αρκετά ερωτήματα. Κυρίως ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τον ακριβή μηχανισμό εκκίνησης των Jets, καθώς και την δομή που αναπτύσσουν στο εσωτερικό τους. Η εργασία αυτή, επιδιώκει τη μελέτη της αλληλεπίδρασης του αστρουσικού πίδακα με το εξωτερικό γαλαξιακό υλικό. Ο αστρουσικός πίδακας ενός ενεργού γαλαξία μπορεί να εκτείνεται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις από το κεντρικό αντικείμενο. Αν και οι αποστάσεις αυτού του μεγέθους είναι μεγαλύτερες ακόμα και από τις διαστάσεις του ίδιου του γαλαξία που ιλοξενεί το Jet, γίνεται σαές από τις παρατηρήσεις, ότι οι αστρουσικές εκροές δεν διαδίδονται στο κενό. Αντίθετα, η εκτόνωσή τους λαμβάνει χώρα είτε μέσα στο αέριο του γαλαξιακού Bulge είτε στο υλικό του εξωγαλαξιακού χώρου. Αποτέλεσμα αυτού, είναι η στενή αλληλεπίδραση του Jet με το εξωτερικό περιβάλλον. Στο πρώτο κεάλαιο της μελέτης, παρουσιάζουμε τις σημαντικότερες παρατηρήσεις που αορούν τον ενεργό γαλαξία Μ87. Ο Μ87 παρουσιάζει εκτεταμένη σχετικιστική εκροή, η οποία εκπέμπει στα περισσότερα μήκη κύματος του ηλεκτρομαγνητικού άσματος, από το ράδιο μέχρι και τις ακτίνες γ. Λόγω της εγγύτητας του, θεωρείται το σημείο αναοράς για τη μελέτη αστρουσικών εκροών, καθώς έχει παρατηρηθεί λεπτομερώς, τόσο ο πίδακας όσο και το εξωτερικό μέσο. Η αλληλεπίδραση της μαγνητισμένης εκροής με την γαλαξιακή ατμόσαιρα πιθανότατα καθορίζει τόσο το σχήμα και τη γεωμετρία του πίδακα όσο και την εσωτερική δομή του Jet που τυχόν αναπτύσσει. Αντικείμενο του δεύτερου κεαλαίου, είναι η αναλυτική περιγραή αυτής της αλληλεπίδρασης με τη βοήθεια του χρονοεξαρτώμενου προβλήματος Riemann. Στην τρίτη θεματική ενότητα, μελετάμε το πρόβλημα Riemann στην κατάσταση ισορροπίας και χρησιμοποιούμε τον ορμαλισμό του προβλήματος για τη κατασκευή μοντέλων στον πίδακα του Μ87. Το ενδιαέρον εστιάζεται στην περιοχή του HST  1 Knot, εκεί, δηλαδή, που πραγματοποιείται η μετάβαση από παραβολικές γραμμές ροής σε κωνικές. Συγκεκριμένα, παρουσιάζουμε δύο πιθανά σενάρια για το πως επηρεάζεται η εσωτερική δομή του Jet, εξαιτίας της αλλαγής του σχήματός του. Στην πρώτη εκδοχή, η αρχική εκτόνωση του πίδακα λόγω διαοράς πιέσεων με το υλικό της ατμόσαιρας οδηγεί στη μόνιμη παρουσία ενός Rarefaction Wave εντός του σχετικιστικού πίδακα. Αντίθετα, η παρουσία ενός Recollimation Shock εντός της επικράτειας του Jet αναπαράγεται στο δεύτερο σενάριο. Στο τελευταίο κεάλαιο παρουσιάζουμε προσομοιώσεις του μαγνητισμένου πίδακα μαζί με την γαλαξιακή ατμόσαιρα. Αν και η πολική γεωμετρία των προσομοιώσεων αυτών διαέρει από τις καρτεσιανές συντεταγμένες που χρησιμοποιήσαμε στα κεάλαια 1 και 2, ωστόσο μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα κύματα που σχετίζονται με το πρόβλημα Riemann. Σε κάθε περίπτωση, ένα Recollimation Shock αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πίδακα.","M87 galaxy is one of the nearest active galaxies, located at 16.7 Mpc. The galaxy exhibits an extensive astrophysical outflow. Although its length is ten times the size of the galaxy, the Jet is found within the material of the galactic bulge. In response to the recent observations, which indicate that the shape of Jet changes from parabolic to conical in the region of the bright Knot HST-1, we want to study the interaction between Jet and external Medium. Analytically, using the MHD version of the Riemann problem, I constructed steady state models, which correspond in different profiles of the external pressure. Firstly, I considered that the Jet is over-pressured in respect with the gas. In this case a rarefaction wave within the Jet is developed. This illustration is far enough from the common belief, but it can interpret the observable shape. A second model predicts the presence of a re-confinement shock. This is the case when the external gas is over-pressured. According to this scenario, one can argue that the existence of a shock in this region is responsible for the observable radiation. In addition, I used the MHD code PLUTO 4.0 to simulate the region around the HST-1. The steady state result seems not to be influenced by the choice of the initial pressure profile of the gas. In any case, a standing shock within the magnetized Jet is appeared. The numerical results are in a qualitative agreement with the analytical procedure."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το πρόβλημα Riemann σε μαγνητισμένα σχετικιστικά αστροφυσικά ρευστά. Εφαρμογή στην αλληλεπίδραση πίδακα με το περιβάλλον του."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσουλάκος Γρηγόριος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η μελέτη και παρατήρηση των αστρουσικών εκροών αποτελεί σημαντικό κλάδο στην επιστήμη της αστρουσικής. Αν και τα τελευταία χρόνια, έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος σε ότι αορά την ερμηνεία αινομένων που σχετίζονται με τους αστρουσικούς πίδακες, εν τούτοις παραμένουν αναπάντητα αρκετά ερωτήματα. Κυρίως ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τον ακριβή μηχανισμό εκκίνησης των Jets, καθώς και την δομή που αναπτύσσουν στο εσωτερικό τους. Η εργασία αυτή, επιδιώκει τη μελέτη της αλληλεπίδρασης του αστρουσικού πίδακα με το εξωτερικό γαλαξιακό υλικό. Ο αστρουσικός πίδακας ενός ενεργού γαλαξία μπορεί να εκτείνεται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις από το κεντρικό αντικείμενο. Αν και οι αποστάσεις αυτού του μεγέθους είναι μεγαλύτερες ακόμα και από τις διαστάσεις του ίδιου του γαλαξία που ιλοξενεί το Jet, γίνεται σαές από τις παρατηρήσεις, ότι οι αστρουσικές εκροές δεν διαδίδονται στο κενό. Αντίθετα, η εκτόνωσή τους λαμβάνει χώρα είτε μέσα στο αέριο του γαλαξιακού Bulge είτε στο υλικό του εξωγαλαξιακού χώρου. Αποτέλεσμα αυτού, είναι η στενή αλληλεπίδραση του Jet με το εξωτερικό περιβάλλον. Στο πρώτο κεάλαιο της μελέτης, παρουσιάζουμε τις σημαντικότερες παρατηρήσεις που αορούν τον ενεργό γαλαξία Μ87. Ο Μ87 παρουσιάζει εκτεταμένη σχετικιστική εκροή, η οποία εκπέμπει στα περισσότερα μήκη κύματος του ηλεκτρομαγνητικού άσματος, από το ράδιο μέχρι και τις ακτίνες γ. Λόγω της εγγύτητας του, θεωρείται το σημείο αναοράς για τη μελέτη αστρουσικών εκροών, καθώς έχει παρατηρηθεί λεπτομερώς, τόσο ο πίδακας όσο και το εξωτερικό μέσο. Η αλληλεπίδραση της μαγνητισμένης εκροής με την γαλαξιακή ατμόσαιρα πιθανότατα καθορίζει τόσο το σχήμα και τη γεωμετρία του πίδακα όσο και την εσωτερική δομή του Jet που τυχόν αναπτύσσει. Αντικείμενο του δεύτερου κεαλαίου, είναι η αναλυτική περιγραή αυτής της αλληλεπίδρασης με τη βοήθεια του χρονοεξαρτώμενου προβλήματος Riemann. Στην τρίτη θεματική ενότητα, μελετάμε το πρόβλημα Riemann στην κατάσταση ισορροπίας και χρησιμοποιούμε τον ορμαλισμό του προβλήματος για τη κατασκευή μοντέλων στον πίδακα του Μ87. Το ενδιαέρον εστιάζεται στην περιοχή του HST  1 Knot, εκεί, δηλαδή, που πραγματοποιείται η μετάβαση από παραβολικές γραμμές ροής σε κωνικές. Συγκεκριμένα, παρουσιάζουμε δύο πιθανά σενάρια για το πως επηρεάζεται η εσωτερική δομή του Jet, εξαιτίας της αλλαγής του σχήματός του. Στην πρώτη εκδοχή, η αρχική εκτόνωση του πίδακα λόγω διαοράς πιέσεων με το υλικό της ατμόσαιρας οδηγεί στη μόνιμη παρουσία ενός Rarefaction Wave εντός του σχετικιστικού πίδακα. Αντίθετα, η παρουσία ενός Recollimation Shock εντός της επικράτειας του Jet αναπαράγεται στο δεύτερο σενάριο. Στο τελευταίο κεάλαιο παρουσιάζουμε προσομοιώσεις του μαγνητισμένου πίδακα μαζί με την γαλαξιακή ατμόσαιρα. Αν και η πολική γεωμετρία των προσομοιώσεων αυτών διαέρει από τις καρτεσιανές συντεταγμένες που χρησιμοποιήσαμε στα κεάλαια 1 και 2, ωστόσο μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα κύματα που σχετίζονται με το πρόβλημα Riemann. Σε κάθε περίπτωση, ένα Recollimation Shock αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πίδακα.","M87 galaxy is one of the nearest active galaxies, located at 16.7 Mpc. The galaxy exhibits an extensive astrophysical outflow. Although its length is ten times the size of the galaxy, the Jet is found within the material of the galactic bulge. In response to the recent observations, which indicate that the shape of Jet changes from parabolic to conical in the region of the bright Knot HST-1, we want to study the interaction between Jet and external Medium. Analytically, using the MHD version of the Riemann problem, I constructed steady state models, which correspond in different profiles of the external pressure. Firstly, I considered that the Jet is over-pressured in respect with the gas. In this case a rarefaction wave within the Jet is developed. This illustration is far enough from the common belief, but it can interpret the observable shape. A second model predicts the presence of a re-confinement shock. This is the case when the external gas is over-pressured. According to this scenario, one can argue that the existence of a shock in this region is responsible for the observable radiation. In addition, I used the MHD code PLUTO 4.0 to simulate the region around the HST-1. The steady state result seems not to be influenced by the choice of the initial pressure profile of the gas. In any case, a standing shock within the magnetized Jet is appeared. The numerical results are in a qualitative agreement with the analytical procedure."],"dc:identifier":["uoadl:1320458","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320458"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Το πρόβλημα Riemann σε μαγνητισμένα σχετικιστικά αστροφυσικά ρευστά. Εφαρμογή στην αλληλεπίδραση πίδακα με το περιβάλλον του."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:18Z"}