{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320573"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320573","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπολογιστικές μελέτες αλληλεπιδράσεων ολιγομερισμού σε συζευγμένους με g-πρωτεϊνες υποδοχείς (gpcrs)","abstract":"Οι GPCRs αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες υπεροικογένειες υποδοχέων στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Αν και παραδοσιακά θεωρούνταν ότι δρουν αποκλειστικά σαν μονομερή, πλήθος στοιχείων πλέον προτείνουν ότι οι περισσότεροι GPCRs συμμετέχουν στο σχηματισμό ολιγομερών. Ωστόσο, τα δομικά χαρακτηριστικά, η στοιχειομετρία και η λειτουργική σημασία του ολιγομερισμού των GPCRs παραμένουν αντικείμενο διαφωνιών. Στόχος της διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη των χαρακτηριστικών του ολιγομερισμού των GPCRs με υπολογιστικές μεθόδους. Η δυναμική συμπεριφορά των διμερών των GPCRs και η συμβολή του μεμβρανικού περιβάλλοντος εξερευνήθηκαν με προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής, αναλύσεις αλληλεπιδράσεων και μελέτη δυναμικών δικτύων αλληλεπιδράσεων. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη συντηρημένων δομικών και δυναμικών χαρακτηριστικών ανάμεσα στα διαφορετικά διμερή των GPCRs. Κατάλοιπα που συμμετέχουν σε αλληλεπιδράσεις αρωματικών δακτυλίων ή σε πολικές αλληλεπιδράσεις βρέθηκαν να βρίσκονται ανάμεσα στις πιο ισχυρές επαφές μεταξύ των υποδοχέων. Τέλος, η μελέτη των προσομοιώσεων μέσω ανάλυσης δικτύων αποκάλυψε την ύπαρξη συσχετίσεων ανάμεσα σε περιοχές που συμμετέχουν σε αλληλεπιδράσεις ολιγομερισμού και σε τμήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία των υποδοχέων, υποδεικνύοντας την ύπαρξη μηχανισμών μέσω των οποίων ο ολιγομερισμός ρυθμίζει τη λειτουργία των GPCRs. Τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας μπορούν να βρουν εφαρμογή στην περαιτέρω μελέτη του ολιγομερισμού των GPCRs και στη μελέτη των αλληλεπιδράσεων στις διαμεμβρανικές πρωτεΐνες γενικότερα.","abstract_html":"Οι GPCRs αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες υπεροικογένειες υποδοχέων στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Αν και παραδοσιακά θεωρούνταν ότι δρουν αποκλειστικά σαν μονομερή, πλήθος στοιχείων πλέον προτείνουν ότι οι περισσότεροι GPCRs συμμετέχουν στο σχηματισμό ολιγομερών. Ωστόσο, τα δομικά χαρακτηριστικά, η στοιχειομετρία και η λειτουργική σημασία του ολιγομερισμού των GPCRs παραμένουν αντικείμενο διαφωνιών. Στόχος της διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη των χαρακτηριστικών του ολιγομερισμού των GPCRs με υπολογιστικές μεθόδους. Η δυναμική συμπεριφορά των διμερών των GPCRs και η συμβολή του μεμβρανικού περιβάλλοντος εξερευνήθηκαν με προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής, αναλύσεις αλληλεπιδράσεων και μελέτη δυναμικών δικτύων αλληλεπιδράσεων. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη συντηρημένων δομικών και δυναμικών χαρακτηριστικών ανάμεσα στα διαφορετικά διμερή των GPCRs. Κατάλοιπα που συμμετέχουν σε αλληλεπιδράσεις αρωματικών δακτυλίων ή σε πολικές αλληλεπιδράσεις βρέθηκαν να βρίσκονται ανάμεσα στις πιο ισχυρές επαφές μεταξύ των υποδοχέων. Τέλος, η μελέτη των προσομοιώσεων μέσω ανάλυσης δικτύων αποκάλυψε την ύπαρξη συσχετίσεων ανάμεσα σε περιοχές που συμμετέχουν σε αλληλεπιδράσεις ολιγομερισμού και σε τμήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία των υποδοχέων, υποδεικνύοντας την ύπαρξη μηχανισμών μέσω των οποίων ο ολιγομερισμός ρυθμίζει τη λειτουργία των GPCRs. Τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας μπορούν να βρουν εφαρμογή στην περαιτέρω μελέτη του ολιγομερισμού των GPCRs και στη μελέτη των αλληλεπιδράσεων στις διαμεμβρανικές πρωτεΐνες γενικότερα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαλτούμας Φώτιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:26Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320573"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320573","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320573","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320573","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320573","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαλτούμας Φώτιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320573"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι GPCRs αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες υπεροικογένειες υποδοχέων στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Αν και παραδοσιακά θεωρούνταν ότι δρουν αποκλειστικά σαν μονομερή, πλήθος στοιχείων πλέον προτείνουν ότι οι περισσότεροι GPCRs συμμετέχουν στο σχηματισμό ολιγομερών. Ωστόσο, τα δομικά χαρακτηριστικά, η στοιχειομετρία και η λειτουργική σημασία του ολιγομερισμού των GPCRs παραμένουν αντικείμενο διαφωνιών. Στόχος της διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη των χαρακτηριστικών του ολιγομερισμού των GPCRs με υπολογιστικές μεθόδους. Η δυναμική συμπεριφορά των διμερών των GPCRs και η συμβολή του μεμβρανικού περιβάλλοντος εξερευνήθηκαν με προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής, αναλύσεις αλληλεπιδράσεων και μελέτη δυναμικών δικτύων αλληλεπιδράσεων. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη συντηρημένων δομικών και δυναμικών χαρακτηριστικών ανάμεσα στα διαφορετικά διμερή των GPCRs. Κατάλοιπα που συμμετέχουν σε αλληλεπιδράσεις αρωματικών δακτυλίων ή σε πολικές αλληλεπιδράσεις βρέθηκαν να βρίσκονται ανάμεσα στις πιο ισχυρές επαφές μεταξύ των υποδοχέων. Τέλος, η μελέτη των προσομοιώσεων μέσω ανάλυσης δικτύων αποκάλυψε την ύπαρξη συσχετίσεων ανάμεσα σε περιοχές που συμμετέχουν σε αλληλεπιδράσεις ολιγομερισμού και σε τμήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία των υποδοχέων, υποδεικνύοντας την ύπαρξη μηχανισμών μέσω των οποίων ο ολιγομερισμός ρυθμίζει τη λειτουργία των GPCRs. Τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας μπορούν να βρουν εφαρμογή στην περαιτέρω μελέτη του ολιγομερισμού των GPCRs και στη μελέτη των αλληλεπιδράσεων στις διαμεμβρανικές πρωτεΐνες γενικότερα.","GPCRs are one of the largest superfamilies of receptors in eukaryotic cells. Even though they were traditionally thought to act as monomers, accumulating evidence suggests that most GPCRs form oligomers that have been found to influence receptor function and occasionally cause diseases. However, the determinants, stoichiometry and relevance of GPCR oligomerization remain topics of intense debate. The goal of this thesis was the study of GPCR oligomerization by means of Computational Biology. GPCR dimers were subjected to Molecular Dynamics simulations, the results of which were used for the evaluation of intermolecular contacts and were further employed for the construction and analysis of dynamical networks. MD simulations revealed the existence of conserved structural and dynamic aspects appearing in GPCR dimers. Residues participating in aromatic stacking interactions or polar contacts were found to be among the strongest interface elements. Finally, network analysis revealed correlations of motion between segments participating in dimer interactions and regions responsible for receptor functionality, suggesting the existence of mechanisms through which oligomerization may regulate GPCR function. The results of this diploma thesis may be used to drive further studies of GPCR oligomerization, as well as studies of transmembrane protein – protein interactions in general."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπολογιστικές μελέτες αλληλεπιδράσεων ολιγομερισμού σε συζευγμένους με g-πρωτεϊνες υποδοχείς (gpcrs)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαλτούμας Φώτιος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Οι GPCRs αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες υπεροικογένειες υποδοχέων στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Αν και παραδοσιακά θεωρούνταν ότι δρουν αποκλειστικά σαν μονομερή, πλήθος στοιχείων πλέον προτείνουν ότι οι περισσότεροι GPCRs συμμετέχουν στο σχηματισμό ολιγομερών. Ωστόσο, τα δομικά χαρακτηριστικά, η στοιχειομετρία και η λειτουργική σημασία του ολιγομερισμού των GPCRs παραμένουν αντικείμενο διαφωνιών. Στόχος της διπλωματικής εργασίας ήταν η μελέτη των χαρακτηριστικών του ολιγομερισμού των GPCRs με υπολογιστικές μεθόδους. Η δυναμική συμπεριφορά των διμερών των GPCRs και η συμβολή του μεμβρανικού περιβάλλοντος εξερευνήθηκαν με προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής, αναλύσεις αλληλεπιδράσεων και μελέτη δυναμικών δικτύων αλληλεπιδράσεων. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη συντηρημένων δομικών και δυναμικών χαρακτηριστικών ανάμεσα στα διαφορετικά διμερή των GPCRs. Κατάλοιπα που συμμετέχουν σε αλληλεπιδράσεις αρωματικών δακτυλίων ή σε πολικές αλληλεπιδράσεις βρέθηκαν να βρίσκονται ανάμεσα στις πιο ισχυρές επαφές μεταξύ των υποδοχέων. Τέλος, η μελέτη των προσομοιώσεων μέσω ανάλυσης δικτύων αποκάλυψε την ύπαρξη συσχετίσεων ανάμεσα σε περιοχές που συμμετέχουν σε αλληλεπιδράσεις ολιγομερισμού και σε τμήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία των υποδοχέων, υποδεικνύοντας την ύπαρξη μηχανισμών μέσω των οποίων ο ολιγομερισμός ρυθμίζει τη λειτουργία των GPCRs. Τα αποτελέσματα της παρούσας διπλωματικής εργασίας μπορούν να βρουν εφαρμογή στην περαιτέρω μελέτη του ολιγομερισμού των GPCRs και στη μελέτη των αλληλεπιδράσεων στις διαμεμβρανικές πρωτεΐνες γενικότερα.","GPCRs are one of the largest superfamilies of receptors in eukaryotic cells. Even though they were traditionally thought to act as monomers, accumulating evidence suggests that most GPCRs form oligomers that have been found to influence receptor function and occasionally cause diseases. However, the determinants, stoichiometry and relevance of GPCR oligomerization remain topics of intense debate. The goal of this thesis was the study of GPCR oligomerization by means of Computational Biology. GPCR dimers were subjected to Molecular Dynamics simulations, the results of which were used for the evaluation of intermolecular contacts and were further employed for the construction and analysis of dynamical networks. MD simulations revealed the existence of conserved structural and dynamic aspects appearing in GPCR dimers. Residues participating in aromatic stacking interactions or polar contacts were found to be among the strongest interface elements. Finally, network analysis revealed correlations of motion between segments participating in dimer interactions and regions responsible for receptor functionality, suggesting the existence of mechanisms through which oligomerization may regulate GPCR function. The results of this diploma thesis may be used to drive further studies of GPCR oligomerization, as well as studies of transmembrane protein – protein interactions in general."],"dc:identifier":["uoadl:1320573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320573"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Υπολογιστικές μελέτες αλληλεπιδράσεων ολιγομερισμού σε συζευγμένους με g-πρωτεϊνες υποδοχείς (gpcrs)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:26Z"}