{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320595"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320595","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπολογιστική βελτιστοποίηση της διαλυτότητας μονοκλωνικών αντισωμάτων ειδικών για αυτοάνοσα νοσήματα","abstract":"Τα μονοκλωνικά αντισώματα αντιπροσωπεύουν την πιο πολλά υποσχόμενη και γρήγορα αναπτυσσόμενη κατηγορία θεραπευτικών ουσιών. Χρησιμοποιούνται στη θεραπεία αυτοάνοσων νοσημάτων, καρδιαγγειακών και μολυσματικών ασθενειών, διάφορων ειδών καρκίνου και άλλων. Παρά τα πλεονεκτήματα τους, ένα σημαντικό τους μειονέκτημα είναι η τάση για δημιουργία συσσωματωμάτων όταν βρίσκονται σε υψηλές συγκεντρώσεις κατά την αποθήκευση και κατά τη χρήση τους. Τα συσσωματώματα οδηγούν στη μείωση της θεραπευτικής ικανότητας των αντισωμάτων καθώς επίσης και ανοσολογικές αποκρίσεις από τους ασθενείς στους οποίους χορηγούνται. Στη παρούσα μελέτη μελετήσαμε τη διαλυτότητα πέντε μονοκλωνικών αντισωμάτων, εγκεκριμένων από τον Οργανισμό Ελέγχου Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ (FDA) ειδικών για αυτοάνοσα νοσήματα. Με το λογισμικό AMYLPRED2 εντοπίσαμε τις περιοχές με τάση προς συσσωμάτωση και ακολουθώντας κάποια κριτήρια έγινε προσπάθεια μείωσης των περιοχών αυτών. Έγιναν αντικαταστάσεις αμινοξικών καταλοίπων με εκτεθειμένες τις πλευρικές τους αλυσίδες, έτσι ώστε να μην επηρεαστεί η συνολική δομή της πρωτεΐνης. Δημιουργήθηκαν νέα μοντέλα μονοκλωνικών αντισωμάτων τα οποία βελτιστοποιήθηκαν ενεργειακά. Τα νέα μοντέλα παρουσιάζουν εμφανή μείωση ακόμα και πλήρης εξαφάνιση των περιοχών με τάση για συσσωμάτωση. Επομένως και η διαλυτότητα των αντισωμάτων έχει βελτιστοποιηθεί. Η υπολογιστική μελέτη αυτή μπορεί να γενικευτεί και σε άλλα μονοκλωνικά αντισώματα που λειτουργούν θεραπευτικά και σε άλλες ασθένειες. Τα θετικά αποτελέσματα της μελέτης αυτής θα πρέπει να ελεγχθούν πειραματικά προκειμένου να εξακριβωθεί η εγκυρότητα τους έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν στη παραγωγή νέων φαρμάκων και στη βελτιστοποίηση των υπαρχόντων.","abstract_html":"Τα μονοκλωνικά αντισώματα αντιπροσωπεύουν την πιο πολλά υποσχόμενη και γρήγορα αναπτυσσόμενη κατηγορία θεραπευτικών ουσιών. Χρησιμοποιούνται στη θεραπεία αυτοάνοσων νοσημάτων, καρδιαγγειακών και μολυσματικών ασθενειών, διάφορων ειδών καρκίνου και άλλων. Παρά τα πλεονεκτήματα τους, ένα σημαντικό τους μειονέκτημα είναι η τάση για δημιουργία συσσωματωμάτων όταν βρίσκονται σε υψηλές συγκεντρώσεις κατά την αποθήκευση και κατά τη χρήση τους. Τα συσσωματώματα οδηγούν στη μείωση της θεραπευτικής ικανότητας των αντισωμάτων καθώς επίσης και ανοσολογικές αποκρίσεις από τους ασθενείς στους οποίους χορηγούνται. Στη παρούσα μελέτη μελετήσαμε τη διαλυτότητα πέντε μονοκλωνικών αντισωμάτων, εγκεκριμένων από τον Οργανισμό Ελέγχου Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ (FDA) ειδικών για αυτοάνοσα νοσήματα. Με το λογισμικό AMYLPRED2 εντοπίσαμε τις περιοχές με τάση προς συσσωμάτωση και ακολουθώντας κάποια κριτήρια έγινε προσπάθεια μείωσης των περιοχών αυτών. Έγιναν αντικαταστάσεις αμινοξικών καταλοίπων με εκτεθειμένες τις πλευρικές τους αλυσίδες, έτσι ώστε να μην επηρεαστεί η συνολική δομή της πρωτεΐνης. Δημιουργήθηκαν νέα μοντέλα μονοκλωνικών αντισωμάτων τα οποία βελτιστοποιήθηκαν ενεργειακά. Τα νέα μοντέλα παρουσιάζουν εμφανή μείωση ακόμα και πλήρης εξαφάνιση των περιοχών με τάση για συσσωμάτωση. Επομένως και η διαλυτότητα των αντισωμάτων έχει βελτιστοποιηθεί. Η υπολογιστική μελέτη αυτή μπορεί να γενικευτεί και σε άλλα μονοκλωνικά αντισώματα που λειτουργούν θεραπευτικά και σε άλλες ασθένειες. Τα θετικά αποτελέσματα της μελέτης αυτής θα πρέπει να ελεγχθούν πειραματικά προκειμένου να εξακριβωθεί η εγκυρότητα τους έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν στη παραγωγή νέων φαρμάκων και στη βελτιστοποίηση των υπαρχόντων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρέρρα Άννα-Ισαβέλλα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:28Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320595"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320595","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320595","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320595","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320595","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρέρρα Άννα-Ισαβέλλα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320595","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320595"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα μονοκλωνικά αντισώματα αντιπροσωπεύουν την πιο πολλά υποσχόμενη και γρήγορα αναπτυσσόμενη κατηγορία θεραπευτικών ουσιών. Χρησιμοποιούνται στη θεραπεία αυτοάνοσων νοσημάτων, καρδιαγγειακών και μολυσματικών ασθενειών, διάφορων ειδών καρκίνου και άλλων. Παρά τα πλεονεκτήματα τους, ένα σημαντικό τους μειονέκτημα είναι η τάση για δημιουργία συσσωματωμάτων όταν βρίσκονται σε υψηλές συγκεντρώσεις κατά την αποθήκευση και κατά τη χρήση τους. Τα συσσωματώματα οδηγούν στη μείωση της θεραπευτικής ικανότητας των αντισωμάτων καθώς επίσης και ανοσολογικές αποκρίσεις από τους ασθενείς στους οποίους χορηγούνται. Στη παρούσα μελέτη μελετήσαμε τη διαλυτότητα πέντε μονοκλωνικών αντισωμάτων, εγκεκριμένων από τον Οργανισμό Ελέγχου Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ (FDA) ειδικών για αυτοάνοσα νοσήματα. Με το λογισμικό AMYLPRED2 εντοπίσαμε τις περιοχές με τάση προς συσσωμάτωση και ακολουθώντας κάποια κριτήρια έγινε προσπάθεια μείωσης των περιοχών αυτών. Έγιναν αντικαταστάσεις αμινοξικών καταλοίπων με εκτεθειμένες τις πλευρικές τους αλυσίδες, έτσι ώστε να μην επηρεαστεί η συνολική δομή της πρωτεΐνης. Δημιουργήθηκαν νέα μοντέλα μονοκλωνικών αντισωμάτων τα οποία βελτιστοποιήθηκαν ενεργειακά. Τα νέα μοντέλα παρουσιάζουν εμφανή μείωση ακόμα και πλήρης εξαφάνιση των περιοχών με τάση για συσσωμάτωση. Επομένως και η διαλυτότητα των αντισωμάτων έχει βελτιστοποιηθεί. Η υπολογιστική μελέτη αυτή μπορεί να γενικευτεί και σε άλλα μονοκλωνικά αντισώματα που λειτουργούν θεραπευτικά και σε άλλες ασθένειες. Τα θετικά αποτελέσματα της μελέτης αυτής θα πρέπει να ελεγχθούν πειραματικά προκειμένου να εξακριβωθεί η εγκυρότητα τους έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν στη παραγωγή νέων φαρμάκων και στη βελτιστοποίηση των υπαρχόντων.","Monoclonal antibodies represent the most promising and rapidly growing category of therapeutic compounds. They are used for the treatment of autoimmune diseases, cardiovascular and infectious diseases, various cancers and others. Despite their advantages, a major drawback is their tendency to form aggregates when delivered in high concentrations in their storage and usage. Aggregates may result in reduction of antibody therapeutic activity, while severe immunological reactions in patients have also been recorded. In this study, the solubility of five monoclonal antibodies, approved by the U.S. Food and Drug Administration, against autoimmune diseases, was investigated. Aggregation-prone regions were found utilizing the software AMYLPRED2 and following some criteria they were reduced or even eliminated completely. Amino acid residues with exposed side chains in the predicted ‘aggregation-prone’ regions were replaced in order not to affect the 3D-structure of the antibodies. New models of monoclonal antibodies were created which were improved using energy calculations. The new models show an apparent decline or even a complete disappearance of aggregation-prone regions. Therefore the solubility of antibodies should also be improved. This computational study can be generalized to other monoclonal antibodies which are used therapeutically to other diseases too. The positive results of this study should be tested experimentally to verify the validity of the results in order to be used in the production of novel drugs and to optimize existing ones."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπολογιστική βελτιστοποίηση της διαλυτότητας μονοκλωνικών αντισωμάτων ειδικών για αυτοάνοσα νοσήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρέρρα Άννα-Ισαβέλλα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Τα μονοκλωνικά αντισώματα αντιπροσωπεύουν την πιο πολλά υποσχόμενη και γρήγορα αναπτυσσόμενη κατηγορία θεραπευτικών ουσιών. Χρησιμοποιούνται στη θεραπεία αυτοάνοσων νοσημάτων, καρδιαγγειακών και μολυσματικών ασθενειών, διάφορων ειδών καρκίνου και άλλων. Παρά τα πλεονεκτήματα τους, ένα σημαντικό τους μειονέκτημα είναι η τάση για δημιουργία συσσωματωμάτων όταν βρίσκονται σε υψηλές συγκεντρώσεις κατά την αποθήκευση και κατά τη χρήση τους. Τα συσσωματώματα οδηγούν στη μείωση της θεραπευτικής ικανότητας των αντισωμάτων καθώς επίσης και ανοσολογικές αποκρίσεις από τους ασθενείς στους οποίους χορηγούνται. Στη παρούσα μελέτη μελετήσαμε τη διαλυτότητα πέντε μονοκλωνικών αντισωμάτων, εγκεκριμένων από τον Οργανισμό Ελέγχου Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ (FDA) ειδικών για αυτοάνοσα νοσήματα. Με το λογισμικό AMYLPRED2 εντοπίσαμε τις περιοχές με τάση προς συσσωμάτωση και ακολουθώντας κάποια κριτήρια έγινε προσπάθεια μείωσης των περιοχών αυτών. Έγιναν αντικαταστάσεις αμινοξικών καταλοίπων με εκτεθειμένες τις πλευρικές τους αλυσίδες, έτσι ώστε να μην επηρεαστεί η συνολική δομή της πρωτεΐνης. Δημιουργήθηκαν νέα μοντέλα μονοκλωνικών αντισωμάτων τα οποία βελτιστοποιήθηκαν ενεργειακά. Τα νέα μοντέλα παρουσιάζουν εμφανή μείωση ακόμα και πλήρης εξαφάνιση των περιοχών με τάση για συσσωμάτωση. Επομένως και η διαλυτότητα των αντισωμάτων έχει βελτιστοποιηθεί. Η υπολογιστική μελέτη αυτή μπορεί να γενικευτεί και σε άλλα μονοκλωνικά αντισώματα που λειτουργούν θεραπευτικά και σε άλλες ασθένειες. Τα θετικά αποτελέσματα της μελέτης αυτής θα πρέπει να ελεγχθούν πειραματικά προκειμένου να εξακριβωθεί η εγκυρότητα τους έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν στη παραγωγή νέων φαρμάκων και στη βελτιστοποίηση των υπαρχόντων.","Monoclonal antibodies represent the most promising and rapidly growing category of therapeutic compounds. They are used for the treatment of autoimmune diseases, cardiovascular and infectious diseases, various cancers and others. Despite their advantages, a major drawback is their tendency to form aggregates when delivered in high concentrations in their storage and usage. Aggregates may result in reduction of antibody therapeutic activity, while severe immunological reactions in patients have also been recorded. In this study, the solubility of five monoclonal antibodies, approved by the U.S. Food and Drug Administration, against autoimmune diseases, was investigated. Aggregation-prone regions were found utilizing the software AMYLPRED2 and following some criteria they were reduced or even eliminated completely. Amino acid residues with exposed side chains in the predicted ‘aggregation-prone’ regions were replaced in order not to affect the 3D-structure of the antibodies. New models of monoclonal antibodies were created which were improved using energy calculations. The new models show an apparent decline or even a complete disappearance of aggregation-prone regions. Therefore the solubility of antibodies should also be improved. This computational study can be generalized to other monoclonal antibodies which are used therapeutically to other diseases too. The positive results of this study should be tested experimentally to verify the validity of the results in order to be used in the production of novel drugs and to optimize existing ones."],"dc:identifier":["uoadl:1320595","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320595"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Υπολογιστική βελτιστοποίηση της διαλυτότητας μονοκλωνικών αντισωμάτων ειδικών για αυτοάνοσα νοσήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:28Z"}