{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320597"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320597","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπολογιστική βελτιστοποίηση της διαλυτότητας των μονοκλωνικών αντισωμάτων που δρουν ενάντια σε καρκινικά κύτταρα","abstract":"Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται θεραπευτικά σε αυτοάνοσα νοσήματα, καρδιαγγειακές και μολυσματικές ασθένειες, στη μεταμόσχευση νεφρών και σε διάφορα είδη καρκίνου. Σημαντικό μειονέκτημα στην αξιοποίηση των αντισωμάτων είναι η τάση που έχουν να σχηματίζουν συσσωματώματα σε υψηλές συγκεντρώσεις, κατά την αποθήκευση και τη χρήση τους. Τα συσσωματώματα αυτά μπορεί να μειώσουν την δραστικότητα των αντισωμάτων, καθώς επίσης να προκαλέσουν ανοσολογικές αποκρίσεις σε ασθενείς. Στην παρούσα έρευνα, μελετήθηκε η τάση ενός συνόλου μονοκλωνικών αντισωμάτων ως προς τον σχηματισμό συσσωματωμάτων. Το σύνολο αυτό αποτελείται από εγκεκριμένα μονοκλωνικά αντισώματα από τον Οργανισμό Ελέγχου Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration), είναι IgG1 kappa ανοσοσφαιρίνες με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης. Για την πρόγνωση των περιοχών που έχουν την τάση να σχηματίζουν συσσωματώματα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος AMYLPRED2. Μελετώντας τις περιοχές αυτές στην τρισδιάστατη δομή των αντισωμάτων έγιναν αντικαταστάσεις αμινοξικών καταλοίπων με εκτεθειμένες τις πλευρικές τους αλυσίδες. Τα αμινοξικά κατάλοιπα αυτά αντικαταστάθηκαν πολλαπλές φορές με άλλα αμινοξικά κατάλοιπα, μέχρι να δοθεί ως αποτέλεσμα η καλύτερη δυνατή ελαχιστοποίηση των επιφανειών με τάση για συσσωμάτωση. Νέα μοντέλα δημιουργήθηκαν, ενεργειακά βελτιστοποιημένα. Η διαδικασία αυτή, μπορεί να γενικευθεί και σε άλλα μονοκλωνικά αντισώματα, οδηγώντας έτσι στην ελάττωση της τάσης για σχηματισμό συσσωματωμάτων, βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την διαλυτότητα τους.","abstract_html":"Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται θεραπευτικά σε αυτοάνοσα νοσήματα, καρδιαγγειακές και μολυσματικές ασθένειες, στη μεταμόσχευση νεφρών και σε διάφορα είδη καρκίνου. Σημαντικό μειονέκτημα στην αξιοποίηση των αντισωμάτων είναι η τάση που έχουν να σχηματίζουν συσσωματώματα σε υψηλές συγκεντρώσεις, κατά την αποθήκευση και τη χρήση τους. Τα συσσωματώματα αυτά μπορεί να μειώσουν την δραστικότητα των αντισωμάτων, καθώς επίσης να προκαλέσουν ανοσολογικές αποκρίσεις σε ασθενείς. Στην παρούσα έρευνα, μελετήθηκε η τάση ενός συνόλου μονοκλωνικών αντισωμάτων ως προς τον σχηματισμό συσσωματωμάτων. Το σύνολο αυτό αποτελείται από εγκεκριμένα μονοκλωνικά αντισώματα από τον Οργανισμό Ελέγχου Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration), είναι IgG1 kappa ανοσοσφαιρίνες με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης. Για την πρόγνωση των περιοχών που έχουν την τάση να σχηματίζουν συσσωματώματα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος AMYLPRED2. Μελετώντας τις περιοχές αυτές στην τρισδιάστατη δομή των αντισωμάτων έγιναν αντικαταστάσεις αμινοξικών καταλοίπων με εκτεθειμένες τις πλευρικές τους αλυσίδες. Τα αμινοξικά κατάλοιπα αυτά αντικαταστάθηκαν πολλαπλές φορές με άλλα αμινοξικά κατάλοιπα, μέχρι να δοθεί ως αποτέλεσμα η καλύτερη δυνατή ελαχιστοποίηση των επιφανειών με τάση για συσσωμάτωση. Νέα μοντέλα δημιουργήθηκαν, ενεργειακά βελτιστοποιημένα. Η διαδικασία αυτή, μπορεί να γενικευθεί και σε άλλα μονοκλωνικά αντισώματα, οδηγώντας έτσι στην ελάττωση της τάσης για σχηματισμό συσσωματωμάτων, βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την διαλυτότητα τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Γριμανέλλη Βασιλική"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:26:28Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320597"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320597","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320597","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320597","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320597","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γριμανέλλη Βασιλική"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320597","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320597"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται θεραπευτικά σε αυτοάνοσα νοσήματα, καρδιαγγειακές και μολυσματικές ασθένειες, στη μεταμόσχευση νεφρών και σε διάφορα είδη καρκίνου. Σημαντικό μειονέκτημα στην αξιοποίηση των αντισωμάτων είναι η τάση που έχουν να σχηματίζουν συσσωματώματα σε υψηλές συγκεντρώσεις, κατά την αποθήκευση και τη χρήση τους. Τα συσσωματώματα αυτά μπορεί να μειώσουν την δραστικότητα των αντισωμάτων, καθώς επίσης να προκαλέσουν ανοσολογικές αποκρίσεις σε ασθενείς. Στην παρούσα έρευνα, μελετήθηκε η τάση ενός συνόλου μονοκλωνικών αντισωμάτων ως προς τον σχηματισμό συσσωματωμάτων. Το σύνολο αυτό αποτελείται από εγκεκριμένα μονοκλωνικά αντισώματα από τον Οργανισμό Ελέγχου Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration), είναι IgG1 kappa ανοσοσφαιρίνες με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης. Για την πρόγνωση των περιοχών που έχουν την τάση να σχηματίζουν συσσωματώματα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος AMYLPRED2. Μελετώντας τις περιοχές αυτές στην τρισδιάστατη δομή των αντισωμάτων έγιναν αντικαταστάσεις αμινοξικών καταλοίπων με εκτεθειμένες τις πλευρικές τους αλυσίδες. Τα αμινοξικά κατάλοιπα αυτά αντικαταστάθηκαν πολλαπλές φορές με άλλα αμινοξικά κατάλοιπα, μέχρι να δοθεί ως αποτέλεσμα η καλύτερη δυνατή ελαχιστοποίηση των επιφανειών με τάση για συσσωμάτωση. Νέα μοντέλα δημιουργήθηκαν, ενεργειακά βελτιστοποιημένα. Η διαδικασία αυτή, μπορεί να γενικευθεί και σε άλλα μονοκλωνικά αντισώματα, οδηγώντας έτσι στην ελάττωση της τάσης για σχηματισμό συσσωματωμάτων, βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την διαλυτότητα τους.","Monoclonal antibodies are used in treatment schemes for autoimmune, cardiovascular and infectious diseases, kidney transplantation, and cancer. A major drawback in the exploitation of antibodies is their tendency to form aggregates. In this study, we investigated the susceptibility of a set of monoclonal antibodies to form aggregates. We selected antibodies that have all been approved by the FDA and are indicated for treatment of various types of cancer. We collected the amino acid sequences of the antibodies and their 3D-structures that have been deposited in the RCSB PDB. AMYLPRED2 consensus method was used to predict ‘aggregation-prone’ regions on the surface of these proteins. Considering the 3D-structures of these antibodies, and the exposed to the solvent amino acid residues of the protein, we tentatively replaced amino acid residues with exposed side chains in the predicted ‘aggregation- prone’ regions. These residues were substituted by others, resulting in reduction of antibodies’ potential to form aggregates. We calculated new models and in order to ensure that the side chains of them are still exposed and do not have histeric hindrance, structure minimization was performed. This computational study must be experimentally verified in order to ensure that these substitutions decrease the antibodies’ tendency to form aggregates."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπολογιστική βελτιστοποίηση της διαλυτότητας των μονοκλωνικών αντισωμάτων που δρουν ενάντια σε καρκινικά κύτταρα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γριμανέλλη Βασιλική"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται θεραπευτικά σε αυτοάνοσα νοσήματα, καρδιαγγειακές και μολυσματικές ασθένειες, στη μεταμόσχευση νεφρών και σε διάφορα είδη καρκίνου. Σημαντικό μειονέκτημα στην αξιοποίηση των αντισωμάτων είναι η τάση που έχουν να σχηματίζουν συσσωματώματα σε υψηλές συγκεντρώσεις, κατά την αποθήκευση και τη χρήση τους. Τα συσσωματώματα αυτά μπορεί να μειώσουν την δραστικότητα των αντισωμάτων, καθώς επίσης να προκαλέσουν ανοσολογικές αποκρίσεις σε ασθενείς. Στην παρούσα έρευνα, μελετήθηκε η τάση ενός συνόλου μονοκλωνικών αντισωμάτων ως προς τον σχηματισμό συσσωματωμάτων. Το σύνολο αυτό αποτελείται από εγκεκριμένα μονοκλωνικά αντισώματα από τον Οργανισμό Ελέγχου Φαρμάκων και Τροφίμων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration), είναι IgG1 kappa ανοσοσφαιρίνες με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης. Για την πρόγνωση των περιοχών που έχουν την τάση να σχηματίζουν συσσωματώματα χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος AMYLPRED2. Μελετώντας τις περιοχές αυτές στην τρισδιάστατη δομή των αντισωμάτων έγιναν αντικαταστάσεις αμινοξικών καταλοίπων με εκτεθειμένες τις πλευρικές τους αλυσίδες. Τα αμινοξικά κατάλοιπα αυτά αντικαταστάθηκαν πολλαπλές φορές με άλλα αμινοξικά κατάλοιπα, μέχρι να δοθεί ως αποτέλεσμα η καλύτερη δυνατή ελαχιστοποίηση των επιφανειών με τάση για συσσωμάτωση. Νέα μοντέλα δημιουργήθηκαν, ενεργειακά βελτιστοποιημένα. Η διαδικασία αυτή, μπορεί να γενικευθεί και σε άλλα μονοκλωνικά αντισώματα, οδηγώντας έτσι στην ελάττωση της τάσης για σχηματισμό συσσωματωμάτων, βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την διαλυτότητα τους.","Monoclonal antibodies are used in treatment schemes for autoimmune, cardiovascular and infectious diseases, kidney transplantation, and cancer. A major drawback in the exploitation of antibodies is their tendency to form aggregates. In this study, we investigated the susceptibility of a set of monoclonal antibodies to form aggregates. We selected antibodies that have all been approved by the FDA and are indicated for treatment of various types of cancer. We collected the amino acid sequences of the antibodies and their 3D-structures that have been deposited in the RCSB PDB. AMYLPRED2 consensus method was used to predict ‘aggregation-prone’ regions on the surface of these proteins. Considering the 3D-structures of these antibodies, and the exposed to the solvent amino acid residues of the protein, we tentatively replaced amino acid residues with exposed side chains in the predicted ‘aggregation- prone’ regions. These residues were substituted by others, resulting in reduction of antibodies’ potential to form aggregates. We calculated new models and in order to ensure that the side chains of them are still exposed and do not have histeric hindrance, structure minimization was performed. This computational study must be experimentally verified in order to ensure that these substitutions decrease the antibodies’ tendency to form aggregates."],"dc:identifier":["uoadl:1320597","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320597"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Υπολογιστική βελτιστοποίηση της διαλυτότητας των μονοκλωνικών αντισωμάτων που δρουν ενάντια σε καρκινικά κύτταρα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:28Z"}