{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320698"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320698","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυτοχημική μελέτη των υπέργειων τμημάτων των ειδών Ιnula candida ssp. limonella και Inula candida ssp. candida","abstract":"Το γένος Inula ανήκει στην οικογένεια Αsteraceae, μια από τις μεγαλύτερες οικογένειες των αγγειοσπέρμων, και αποτελείται από περισσότερα από 100 είδη, κατανεμημένα σε Ασία (Κίνα),σε Αφρική και Ευρώπη, κυρίως στην περιοχή της Μεσογείου. Από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους θεωρούταν ως πανάκεια για την αντιμετώπιση ενός μεγάλου εύρους ασθενειών (άσθμα, βρογχίτιδα, κοινό κρυολόγημα, πεπτικές διαταραχές, ψυχολογικές διαταραχές), ενώ διαδεδομένη ήταν και η χρήση της στην Ανατολική θεραπευτική καθώς και στους ιθαγενείς της Αμερικής. Φαρμακολογικές έρευνες επιβεβαιώνουν αυτή τη διαδεδομένη χρήση του φυτού και αποδίδουν τη δράση του στις αντιφλεγμονώδεις, αντιμικροβιακές και κυτταροτοξικές ιδιότητες τόσο των εκχυλισμάτων αλλά και των βιοδραστικών μορίων. Οι κυριότερες χημικές ομάδες που συναντώνται στο γένος και οφείλονται για τις ανωτέρω βιολογικές δράσεις είναι τα τερπένια (μονοτερπένια, σεσκιτερπενικές λακτόνες, διτερπένια, τριτερπένια) και φλαβονοειδή. Έπειτα από φυτοχημική ανάλυση των ειδών Inula candida subsp. limonella,( ενδημικό του Ταϋγέτου και του Υμηττού) και Ιnula candida subsp. candida , ενδημικό του Νότιου Αιγαίου, με τη χρήση ημιπαρασκευαστικής ΗPLC, παρασκευαστικής TLC, χρωματογραφίας στήλης και CPC, ταυτοποιήθηκαν οι γνωστές σεσκιτερπενικές λακτόνες , τα ξανθανολίδια: ινουσονιολίδιο, 4-O-διυδροϊνουσονιολίδιο, το εποξυγερμακρανολίδιο : 9β-(3-υδροξυισοβαλερυλοξυ) παρθενολίδιο), και το γoυαϊανολίδιο 11,13 δεϋδροκομπρεσσανολίδιο, καθώς και φαινολικά παράγωγα, τριτερπένια και στερόλες. Επίσης, απομονώθηκαν δύο ξανθανολίδια (μεταβολίτες 6 και 7) και τα εποξυγερμακρανολίδια, αγγελικός εστέρας του 9-β- υδροξυπαρθενολιδίου, 9-β-(3-μεθυλ-4-οξοπεντ-2-ενοϊκό οξύ)-παρθενολίδιο τα οποία αποτελόυν νέα φυσικά προϊόντα , ενώ το γουαϊανολίδιο 11,13 δεϋδροκομπρεσσανολίδιο απομονώνεται για πρώτη φορά στο γένος. Αξίζει να ανεφρθεί ότι το ινουσονιολίδιο αν και συναντάται και στα δύο είδη, είναι το μείζον συστατικό στην Ιnula candida ssp. limonella.","abstract_html":"Το γένος Inula ανήκει στην οικογένεια Αsteraceae, μια από τις μεγαλύτερες οικογένειες των αγγειοσπέρμων, και αποτελείται από περισσότερα από 100 είδη, κατανεμημένα σε Ασία (Κίνα),σε Αφρική και Ευρώπη, κυρίως στην περιοχή της Μεσογείου. Από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους θεωρούταν ως πανάκεια για την αντιμετώπιση ενός μεγάλου εύρους ασθενειών (άσθμα, βρογχίτιδα, κοινό κρυολόγημα, πεπτικές διαταραχές, ψυχολογικές διαταραχές), ενώ διαδεδομένη ήταν και η χρήση της στην Ανατολική θεραπευτική καθώς και στους ιθαγενείς της Αμερικής. Φαρμακολογικές έρευνες επιβεβαιώνουν αυτή τη διαδεδομένη χρήση του φυτού και αποδίδουν τη δράση του στις αντιφλεγμονώδεις, αντιμικροβιακές και κυτταροτοξικές ιδιότητες τόσο των εκχυλισμάτων αλλά και των βιοδραστικών μορίων. Οι κυριότερες χημικές ομάδες που συναντώνται στο γένος και οφείλονται για τις ανωτέρω βιολογικές δράσεις είναι τα τερπένια (μονοτερπένια, σεσκιτερπενικές λακτόνες, διτερπένια, τριτερπένια) και φλαβονοειδή. Έπειτα από φυτοχημική ανάλυση των ειδών Inula candida subsp. limonella,( ενδημικό του Ταϋγέτου και του Υμηττού) και Ιnula candida subsp. candida , ενδημικό του Νότιου Αιγαίου, με τη χρήση ημιπαρασκευαστικής ΗPLC, παρασκευαστικής TLC, χρωματογραφίας στήλης και CPC, ταυτοποιήθηκαν οι γνωστές σεσκιτερπενικές λακτόνες , τα ξανθανολίδια: ινουσονιολίδιο, 4-O-διυδροϊνουσονιολίδιο, το εποξυγερμακρανολίδιο : 9β-(3-υδροξυισοβαλερυλοξυ) παρθενολίδιο), και το γoυαϊανολίδιο 11,13 δεϋδροκομπρεσσανολίδιο, καθώς και φαινολικά παράγωγα, τριτερπένια και στερόλες. Επίσης, απομονώθηκαν δύο ξανθανολίδια (μεταβολίτες 6 και 7) και τα εποξυγερμακρανολίδια, αγγελικός εστέρας του 9-β- υδροξυπαρθενολιδίου, 9-β-(3-μεθυλ-4-οξοπεντ-2-ενοϊκό οξύ)-παρθενολίδιο τα οποία αποτελόυν νέα φυσικά προϊόντα , ενώ το γουαϊανολίδιο 11,13 δεϋδροκομπρεσσανολίδιο απομονώνεται για πρώτη φορά στο γένος. Αξίζει να ανεφρθεί ότι το ινουσονιολίδιο αν και συναντάται και στα δύο είδη, είναι το μείζον συστατικό στην Ιnula candida ssp. limonella.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσομώκου Κωνσταντίνα-Στυλιανή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:30Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320698"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320698","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320698","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320698","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320698","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσομώκου Κωνσταντίνα-Στυλιανή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320698"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το γένος Inula ανήκει στην οικογένεια Αsteraceae, μια από τις μεγαλύτερες οικογένειες των αγγειοσπέρμων, και αποτελείται από περισσότερα από 100 είδη, κατανεμημένα σε Ασία (Κίνα),σε Αφρική και Ευρώπη, κυρίως στην περιοχή της Μεσογείου. Από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους θεωρούταν ως πανάκεια για την αντιμετώπιση ενός μεγάλου εύρους ασθενειών (άσθμα, βρογχίτιδα, κοινό κρυολόγημα, πεπτικές διαταραχές, ψυχολογικές διαταραχές), ενώ διαδεδομένη ήταν και η χρήση της στην Ανατολική θεραπευτική καθώς και στους ιθαγενείς της Αμερικής. Φαρμακολογικές έρευνες επιβεβαιώνουν αυτή τη διαδεδομένη χρήση του φυτού και αποδίδουν τη δράση του στις αντιφλεγμονώδεις, αντιμικροβιακές και κυτταροτοξικές ιδιότητες τόσο των εκχυλισμάτων αλλά και των βιοδραστικών μορίων. Οι κυριότερες χημικές ομάδες που συναντώνται στο γένος και οφείλονται για τις ανωτέρω βιολογικές δράσεις είναι τα τερπένια (μονοτερπένια, σεσκιτερπενικές λακτόνες, διτερπένια, τριτερπένια) και φλαβονοειδή. Έπειτα από φυτοχημική ανάλυση των ειδών Inula candida subsp. limonella,( ενδημικό του Ταϋγέτου και του Υμηττού) και Ιnula candida subsp. candida , ενδημικό του Νότιου Αιγαίου, με τη χρήση ημιπαρασκευαστικής ΗPLC, παρασκευαστικής TLC, χρωματογραφίας στήλης και CPC, ταυτοποιήθηκαν οι γνωστές σεσκιτερπενικές λακτόνες , τα ξανθανολίδια: ινουσονιολίδιο, 4-O-διυδροϊνουσονιολίδιο, το εποξυγερμακρανολίδιο : 9β-(3-υδροξυισοβαλερυλοξυ) παρθενολίδιο), και το γoυαϊανολίδιο 11,13 δεϋδροκομπρεσσανολίδιο, καθώς και φαινολικά παράγωγα, τριτερπένια και στερόλες. Επίσης, απομονώθηκαν δύο ξανθανολίδια (μεταβολίτες 6 και 7) και τα εποξυγερμακρανολίδια, αγγελικός εστέρας του 9-β- υδροξυπαρθενολιδίου, 9-β-(3-μεθυλ-4-οξοπεντ-2-ενοϊκό οξύ)-παρθενολίδιο τα οποία αποτελόυν νέα φυσικά προϊόντα , ενώ το γουαϊανολίδιο 11,13 δεϋδροκομπρεσσανολίδιο απομονώνεται για πρώτη φορά στο γένος. Αξίζει να ανεφρθεί ότι το ινουσονιολίδιο αν και συναντάται και στα δύο είδη, είναι το μείζον συστατικό στην Ιnula candida ssp. limonella.","The genus Inula (Asteraceae) consists of more than 100 species, distributed in Asia (China), Africa and Europe (especially around the Mediterenean sea). It was considered as panacea from the ancient Greeks and romans;it was used to treat a big range of diceases, while its use was quite whitespread in the East and in the aborigines of America. Pharmacological studies confirm this wide use of the plant and attribute its action in the anti-inflammatory, antimicrobiac and cytotoxic properties of their extracts and of their bioactive constituents. The main chemical classes that are found in the genus, responsible for those biological activities, are the terpenes (monoterpenes, sesquiterpene lactones, triterpenes) and the flavonoids. Phytochemical analysis of Inula candida ssp. limonella (endemic of Taygetos and Ymitos) and Ιnula candida ssp. candida,(endemic of South Aegean), with the use of semi preparative HPLC, preparative TLC, LC and CPC, led to the identification of known sesquiterpene lactones - the xanthanolides: inusoniolide, 4-O-dihydroinusoniolide, the epoxygermacranolide: 9β-(3-hydroxyisovaleryloxy)-parthenolide, and the guaianolide 11,13-dehydrocompressanolide-phenolic compounds, triterpenes and sterols. Moreover, there were isolated two xanthanolides (metabolites 6 and 7) and two epoxygermacranolides (angelic ester of 9-β-hydroxyparthenolide and 9-(3-methyl-4-oxopent-2-enoic acid)-parthenolide) which are new natural products. 11,13-dehydrocompressanolide is isolated for the first time from this genus. Its noteworthy that inusoniolide, while found in both species, it’s the major compound of Ιnula candida ssp. limonella."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυτοχημική μελέτη των υπέργειων τμημάτων των ειδών Ιnula candida ssp. limonella και Inula candida ssp. candida"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσομώκου Κωνσταντίνα-Στυλιανή"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Το γένος Inula ανήκει στην οικογένεια Αsteraceae, μια από τις μεγαλύτερες οικογένειες των αγγειοσπέρμων, και αποτελείται από περισσότερα από 100 είδη, κατανεμημένα σε Ασία (Κίνα),σε Αφρική και Ευρώπη, κυρίως στην περιοχή της Μεσογείου. Από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους θεωρούταν ως πανάκεια για την αντιμετώπιση ενός μεγάλου εύρους ασθενειών (άσθμα, βρογχίτιδα, κοινό κρυολόγημα, πεπτικές διαταραχές, ψυχολογικές διαταραχές), ενώ διαδεδομένη ήταν και η χρήση της στην Ανατολική θεραπευτική καθώς και στους ιθαγενείς της Αμερικής. Φαρμακολογικές έρευνες επιβεβαιώνουν αυτή τη διαδεδομένη χρήση του φυτού και αποδίδουν τη δράση του στις αντιφλεγμονώδεις, αντιμικροβιακές και κυτταροτοξικές ιδιότητες τόσο των εκχυλισμάτων αλλά και των βιοδραστικών μορίων. Οι κυριότερες χημικές ομάδες που συναντώνται στο γένος και οφείλονται για τις ανωτέρω βιολογικές δράσεις είναι τα τερπένια (μονοτερπένια, σεσκιτερπενικές λακτόνες, διτερπένια, τριτερπένια) και φλαβονοειδή. Έπειτα από φυτοχημική ανάλυση των ειδών Inula candida subsp. limonella,( ενδημικό του Ταϋγέτου και του Υμηττού) και Ιnula candida subsp. candida , ενδημικό του Νότιου Αιγαίου, με τη χρήση ημιπαρασκευαστικής ΗPLC, παρασκευαστικής TLC, χρωματογραφίας στήλης και CPC, ταυτοποιήθηκαν οι γνωστές σεσκιτερπενικές λακτόνες , τα ξανθανολίδια: ινουσονιολίδιο, 4-O-διυδροϊνουσονιολίδιο, το εποξυγερμακρανολίδιο : 9β-(3-υδροξυισοβαλερυλοξυ) παρθενολίδιο), και το γoυαϊανολίδιο 11,13 δεϋδροκομπρεσσανολίδιο, καθώς και φαινολικά παράγωγα, τριτερπένια και στερόλες. Επίσης, απομονώθηκαν δύο ξανθανολίδια (μεταβολίτες 6 και 7) και τα εποξυγερμακρανολίδια, αγγελικός εστέρας του 9-β- υδροξυπαρθενολιδίου, 9-β-(3-μεθυλ-4-οξοπεντ-2-ενοϊκό οξύ)-παρθενολίδιο τα οποία αποτελόυν νέα φυσικά προϊόντα , ενώ το γουαϊανολίδιο 11,13 δεϋδροκομπρεσσανολίδιο απομονώνεται για πρώτη φορά στο γένος. Αξίζει να ανεφρθεί ότι το ινουσονιολίδιο αν και συναντάται και στα δύο είδη, είναι το μείζον συστατικό στην Ιnula candida ssp. limonella.","The genus Inula (Asteraceae) consists of more than 100 species, distributed in Asia (China), Africa and Europe (especially around the Mediterenean sea). It was considered as panacea from the ancient Greeks and romans;it was used to treat a big range of diceases, while its use was quite whitespread in the East and in the aborigines of America. Pharmacological studies confirm this wide use of the plant and attribute its action in the anti-inflammatory, antimicrobiac and cytotoxic properties of their extracts and of their bioactive constituents. The main chemical classes that are found in the genus, responsible for those biological activities, are the terpenes (monoterpenes, sesquiterpene lactones, triterpenes) and the flavonoids. Phytochemical analysis of Inula candida ssp. limonella (endemic of Taygetos and Ymitos) and Ιnula candida ssp. candida,(endemic of South Aegean), with the use of semi preparative HPLC, preparative TLC, LC and CPC, led to the identification of known sesquiterpene lactones - the xanthanolides: inusoniolide, 4-O-dihydroinusoniolide, the epoxygermacranolide: 9β-(3-hydroxyisovaleryloxy)-parthenolide, and the guaianolide 11,13-dehydrocompressanolide-phenolic compounds, triterpenes and sterols. Moreover, there were isolated two xanthanolides (metabolites 6 and 7) and two epoxygermacranolides (angelic ester of 9-β-hydroxyparthenolide and 9-(3-methyl-4-oxopent-2-enoic acid)-parthenolide) which are new natural products. 11,13-dehydrocompressanolide is isolated for the first time from this genus. Its noteworthy that inusoniolide, while found in both species, it’s the major compound of Ιnula candida ssp. limonella."],"dc:identifier":["uoadl:1320698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320698"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Φυτοχημική μελέτη των υπέργειων τμημάτων των ειδών Ιnula candida ssp. limonella και Inula candida ssp. candida"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:30Z"}