{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320746"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320746","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρήση ατταπουλγιτικής αργίλου στη σταθεροποίηση ρυπογόνων παραγόντων βιολογικής ιλύος","abstract":"Η χρήση φυσικών υλικών όπως τα αργιλικά ορυκτά είναι μια καινοτόμος εφαρμογή στην επεξεργασία της βιολογικής ιλύος με σκοπό τη συμμόρφωση στις προδιαγραφές ποιότητας για τα βαρέα μέταλλα, το οργανικό φορτίο και τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Με αυτό τον τρόπο, η ιλύς από μονάδες επεξεργασίας οικιστικών υγρών αποβλήτων μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί παρέχοντας μια αειφόρο λύση για τη λάσπη των βιολογικών καθαρισμών. Η επεξεργασία πρέπει να είναι αποτελεσματική και ταυτόχρονα οικονομικά συμφέρουσα. Αυτή η έρευνα αφορά μια εργαστηριακής κλίμακας εφαρμογή της ατταπουλγιτικής αργίλου για την επεξεργασία της λυματολάσπης που προέρχεται από το δημοτικό βιολογικό καθαρισμό του Καμαρίου, Θήρας. Οι στόχοι της έρευνας ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας δύο κοκκομετριών ατταπουλγιτικής αργίλου, αναμεμιγμένα σε δύο διαφορετικά ποσοστά με την ιλύ. Οι γεωχημικές παράμετροι εξετάστηκαν εκτενώς πριν και μετά την επεξεργασία της λυματολάσπης με την ατταπουλγιτική άργιλο μετρώντας συγκεντρώσεις παραμέτρων όπως ορίζονται από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 33/2003. Οι εκπλενόμενες συγκεντρώσεις όλων των παραμέτρων προσδιορίστηκαν εφαρμόζοντας την διαδικασία έκπλυσης L/S=10 σύμφωνα με το πρότυπο ΕΝ 12457-4. Επιπροσθέτως, η ορυκτολογική σύσταση και η ημιποσοτική ανάλυση των αρχικών δειγμάτων λυματολάσπης μελετήθηκαν με Περιθλασιμετρία Ακτίνων Χ (XRD) και Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης (SEM). Τέλος, στα ίδια δείγματα πραγματοποιήθηκε μέτρηση πιθανής ραδιενέργειας. Οι κρυσταλλικές φάσεις στο δείγμα της λυματολάσπης, σύμφωνα με την ανάλυση XRD, ήταν ο χαλαζίας , ο ασβεστίτης, ο ιλλίτης και το ένυδρο ανθρακικό νάτριο . Διάφοροι κόκκοι που περιείχαν τα στοιχεία Fe, Mn, Pb, Cu, Zn, Cr, Ti, Ba, και Al αναγνωρίστηκαν με το SEM. Τα αναλυτικά αποτελέσματα του επεξεργασμένου υλικού, τα οποία συλλέχθηκαν ένα μήνα μετά την εφαρμογή της ατταπουλγιτικής αργίλου, έδειξαν αξιοσημείωτη ελάττωση του εκπλενόμενου κλάσματος για διάφορες παραμέτρους όπως: As 38%, Cu 64%, Hg 100%, Mo 52%, Pb 50%, Se 51%, Zn 38%, φαινόλες 80%. Όσον αφορά τους παθογόνους μικροοργανισμούς, παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη ελάττωση της τάξης του 99.9% για τα κολοβακτηριοειδή κοπρανώδους προέλευσης (Fecal Coliforms) και για το δείκτη εντεροπαθογόνων κολοβακτηρίων (E. Coli). Η ανάμιξη επίσης μείωσε την περιεχόμενη υγρασία του επεξεργασμένου υλικού και διατήρησε το pH σε επιθυμητά επίπεδα. Προτείνεται η περαιτέρω εφαρμογή της μεθόδου σε πειραματική διαδικασία πιλοτικής κλίμακας παράλληλα με αερόβια χώνεψη και κομποστοποίηση με σκοπό την μεγαλύτερη ελάττωση του οργανικού περιεχομένου και των παθογόνων στη λάσπη. Συμπερασματικά, η ανάπτυξη σε εργαστηριακή κλίμακα της μεθόδου με χρήση ατταπουλγιτικής αργίλου σαν προσθετικό είναι μια υποσχόμενη τεχνική επεξεργασία σε ανταγωνιστικό κόστος υπό τις παρούσες συνθήκες της αγοράς.","abstract_html":"Η χρήση φυσικών υλικών όπως τα αργιλικά ορυκτά είναι μια καινοτόμος εφαρμογή στην επεξεργασία της βιολογικής ιλύος με σκοπό τη συμμόρφωση στις προδιαγραφές ποιότητας για τα βαρέα μέταλλα, το οργανικό φορτίο και τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Με αυτό τον τρόπο, η ιλύς από μονάδες επεξεργασίας οικιστικών υγρών αποβλήτων μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί παρέχοντας μια αειφόρο λύση για τη λάσπη των βιολογικών καθαρισμών. Η επεξεργασία πρέπει να είναι αποτελεσματική και ταυτόχρονα οικονομικά συμφέρουσα. Αυτή η έρευνα αφορά μια εργαστηριακής κλίμακας εφαρμογή της ατταπουλγιτικής αργίλου για την επεξεργασία της λυματολάσπης που προέρχεται από το δημοτικό βιολογικό καθαρισμό του Καμαρίου, Θήρας. Οι στόχοι της έρευνας ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας δύο κοκκομετριών ατταπουλγιτικής αργίλου, αναμεμιγμένα σε δύο διαφορετικά ποσοστά με την ιλύ. Οι γεωχημικές παράμετροι εξετάστηκαν εκτενώς πριν και μετά την επεξεργασία της λυματολάσπης με την ατταπουλγιτική άργιλο μετρώντας συγκεντρώσεις παραμέτρων όπως ορίζονται από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 33/2003. Οι εκπλενόμενες συγκεντρώσεις όλων των παραμέτρων προσδιορίστηκαν εφαρμόζοντας την διαδικασία έκπλυσης L/S=10 σύμφωνα με το πρότυπο ΕΝ 12457-4. Επιπροσθέτως, η ορυκτολογική σύσταση και η ημιποσοτική ανάλυση των αρχικών δειγμάτων λυματολάσπης μελετήθηκαν με Περιθλασιμετρία Ακτίνων Χ (XRD) και Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης (SEM). Τέλος, στα ίδια δείγματα πραγματοποιήθηκε μέτρηση πιθανής ραδιενέργειας. Οι κρυσταλλικές φάσεις στο δείγμα της λυματολάσπης, σύμφωνα με την ανάλυση XRD, ήταν ο χαλαζίας , ο ασβεστίτης, ο ιλλίτης και το ένυδρο ανθρακικό νάτριο . Διάφοροι κόκκοι που περιείχαν τα στοιχεία Fe, Mn, Pb, Cu, Zn, Cr, Ti, Ba, και Al αναγνωρίστηκαν με το SEM. Τα αναλυτικά αποτελέσματα του επεξεργασμένου υλικού, τα οποία συλλέχθηκαν ένα μήνα μετά την εφαρμογή της ατταπουλγιτικής αργίλου, έδειξαν αξιοσημείωτη ελάττωση του εκπλενόμενου κλάσματος για διάφορες παραμέτρους όπως: As 38%, Cu 64%, Hg 100%, Mo 52%, Pb 50%, Se 51%, Zn 38%, φαινόλες 80%. Όσον αφορά τους παθογόνους μικροοργανισμούς, παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη ελάττωση της τάξης του 99.9% για τα κολοβακτηριοειδή κοπρανώδους προέλευσης (Fecal Coliforms) και για το δείκτη εντεροπαθογόνων κολοβακτηρίων (E. Coli). Η ανάμιξη επίσης μείωσε την περιεχόμενη υγρασία του επεξεργασμένου υλικού και διατήρησε το pH σε επιθυμητά επίπεδα. Προτείνεται η περαιτέρω εφαρμογή της μεθόδου σε πειραματική διαδικασία πιλοτικής κλίμακας παράλληλα με αερόβια χώνεψη και κομποστοποίηση με σκοπό την μεγαλύτερη ελάττωση του οργανικού περιεχομένου και των παθογόνων στη λάσπη. Συμπερασματικά, η ανάπτυξη σε εργαστηριακή κλίμακα της μεθόδου με χρήση ατταπουλγιτικής αργίλου σαν προσθετικό είναι μια υποσχόμενη τεχνική επεξεργασία σε ανταγωνιστικό κόστος υπό τις παρούσες συνθήκες της αγοράς.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιδαροπούλου Αικατερίνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:26:30Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320746"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320746","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320746","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320746","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320746","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιδαροπούλου Αικατερίνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320746","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320746"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρήση φυσικών υλικών όπως τα αργιλικά ορυκτά είναι μια καινοτόμος εφαρμογή στην επεξεργασία της βιολογικής ιλύος με σκοπό τη συμμόρφωση στις προδιαγραφές ποιότητας για τα βαρέα μέταλλα, το οργανικό φορτίο και τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Με αυτό τον τρόπο, η ιλύς από μονάδες επεξεργασίας οικιστικών υγρών αποβλήτων μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί παρέχοντας μια αειφόρο λύση για τη λάσπη των βιολογικών καθαρισμών. Η επεξεργασία πρέπει να είναι αποτελεσματική και ταυτόχρονα οικονομικά συμφέρουσα. Αυτή η έρευνα αφορά μια εργαστηριακής κλίμακας εφαρμογή της ατταπουλγιτικής αργίλου για την επεξεργασία της λυματολάσπης που προέρχεται από το δημοτικό βιολογικό καθαρισμό του Καμαρίου, Θήρας. Οι στόχοι της έρευνας ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας δύο κοκκομετριών ατταπουλγιτικής αργίλου, αναμεμιγμένα σε δύο διαφορετικά ποσοστά με την ιλύ. Οι γεωχημικές παράμετροι εξετάστηκαν εκτενώς πριν και μετά την επεξεργασία της λυματολάσπης με την ατταπουλγιτική άργιλο μετρώντας συγκεντρώσεις παραμέτρων όπως ορίζονται από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 33/2003. Οι εκπλενόμενες συγκεντρώσεις όλων των παραμέτρων προσδιορίστηκαν εφαρμόζοντας την διαδικασία έκπλυσης L/S=10 σύμφωνα με το πρότυπο ΕΝ 12457-4. Επιπροσθέτως, η ορυκτολογική σύσταση και η ημιποσοτική ανάλυση των αρχικών δειγμάτων λυματολάσπης μελετήθηκαν με Περιθλασιμετρία Ακτίνων Χ (XRD) και Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης (SEM). Τέλος, στα ίδια δείγματα πραγματοποιήθηκε μέτρηση πιθανής ραδιενέργειας. Οι κρυσταλλικές φάσεις στο δείγμα της λυματολάσπης, σύμφωνα με την ανάλυση XRD, ήταν ο χαλαζίας , ο ασβεστίτης, ο ιλλίτης και το ένυδρο ανθρακικό νάτριο . Διάφοροι κόκκοι που περιείχαν τα στοιχεία Fe, Mn, Pb, Cu, Zn, Cr, Ti, Ba, και Al αναγνωρίστηκαν με το SEM. Τα αναλυτικά αποτελέσματα του επεξεργασμένου υλικού, τα οποία συλλέχθηκαν ένα μήνα μετά την εφαρμογή της ατταπουλγιτικής αργίλου, έδειξαν αξιοσημείωτη ελάττωση του εκπλενόμενου κλάσματος για διάφορες παραμέτρους όπως: As 38%, Cu 64%, Hg 100%, Mo 52%, Pb 50%, Se 51%, Zn 38%, φαινόλες 80%. Όσον αφορά τους παθογόνους μικροοργανισμούς, παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη ελάττωση της τάξης του 99.9% για τα κολοβακτηριοειδή κοπρανώδους προέλευσης (Fecal Coliforms) και για το δείκτη εντεροπαθογόνων κολοβακτηρίων (E. Coli). Η ανάμιξη επίσης μείωσε την περιεχόμενη υγρασία του επεξεργασμένου υλικού και διατήρησε το pH σε επιθυμητά επίπεδα. Προτείνεται η περαιτέρω εφαρμογή της μεθόδου σε πειραματική διαδικασία πιλοτικής κλίμακας παράλληλα με αερόβια χώνεψη και κομποστοποίηση με σκοπό την μεγαλύτερη ελάττωση του οργανικού περιεχομένου και των παθογόνων στη λάσπη. Συμπερασματικά, η ανάπτυξη σε εργαστηριακή κλίμακα της μεθόδου με χρήση ατταπουλγιτικής αργίλου σαν προσθετικό είναι μια υποσχόμενη τεχνική επεξεργασία σε ανταγωνιστικό κόστος υπό τις παρούσες συνθήκες της αγοράς.","The use of mineral-based materials is an emerging new application in the treatment of sewage sludge with the aim of fulfilling the quality requirements for heavy metals, organic compounds and pathogens. In this way, sewage sludge from municipal waste water treatment plants can be beneficially reused providing a long-term sustainable waste management solution. The treatment technology has to be effective and affordable. This MSc Thesis presents a laboratory scale application of attapulgitic clay for treatment of sewage sludge from the municipal wastewater treatment plant of Kamari, Thera. The study objectives were to assess the effectiveness of two attapulgitic clay samples with different grain size distribution, mixed in two different proportions with the sludge material. Geochemical parameters were thoroughly studied before and after treatment of the sludge with the attapulgitic clay by measuring the total parameters prescribed by the Council Decision 2003/33/EC. Leached concentrations of all parameters were determined by applying the L/S=10 leaching procedure according to EN 12457-4. Furthermore the sludge samples were studied by X ray diffraction (XRD) and scanning electron microscopy (SEM) techniques. Lastly, the sludge samples were measured for their possible radioactive content. The only mineralogical phases in the sludge sample, identified by XRD, were quartz and calcite. Several grains containing the elements Fe, Mn, Pb, Cu, Zn, Cr, Ti, Ba, and Al were identified by SEM. Analytical results of treated sludge collected one month after the application of attapulgitic clay showed a significant reduction of water leachable fraction for several parameters: As 38%, Cu 64%, Hg 100%, Mo 52%, Pb 50%, Se 51%, Zn 38%, phenols 80%. With respect to pathogens, a significant reduction up to 99.9% for E. coli and fecal coliforms was observed. Mixing also reduced the moisture content of treated material and preserved pH values under certain conditions. It is proposed that the method is further applied in a pilot scale field experiment combined with aerobic digestion and composting in order to further reduce the organic component and pathogens in sludge. Overall, the developed laboratory scale method using attapulgitic clay as an additive is a promising sludge treatment technique at a competitive cost under present market conditions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρήση ατταπουλγιτικής αργίλου στη σταθεροποίηση ρυπογόνων παραγόντων βιολογικής ιλύος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιδαροπούλου Αικατερίνη"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η χρήση φυσικών υλικών όπως τα αργιλικά ορυκτά είναι μια καινοτόμος εφαρμογή στην επεξεργασία της βιολογικής ιλύος με σκοπό τη συμμόρφωση στις προδιαγραφές ποιότητας για τα βαρέα μέταλλα, το οργανικό φορτίο και τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Με αυτό τον τρόπο, η ιλύς από μονάδες επεξεργασίας οικιστικών υγρών αποβλήτων μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί παρέχοντας μια αειφόρο λύση για τη λάσπη των βιολογικών καθαρισμών. Η επεξεργασία πρέπει να είναι αποτελεσματική και ταυτόχρονα οικονομικά συμφέρουσα. Αυτή η έρευνα αφορά μια εργαστηριακής κλίμακας εφαρμογή της ατταπουλγιτικής αργίλου για την επεξεργασία της λυματολάσπης που προέρχεται από το δημοτικό βιολογικό καθαρισμό του Καμαρίου, Θήρας. Οι στόχοι της έρευνας ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας δύο κοκκομετριών ατταπουλγιτικής αργίλου, αναμεμιγμένα σε δύο διαφορετικά ποσοστά με την ιλύ. Οι γεωχημικές παράμετροι εξετάστηκαν εκτενώς πριν και μετά την επεξεργασία της λυματολάσπης με την ατταπουλγιτική άργιλο μετρώντας συγκεντρώσεις παραμέτρων όπως ορίζονται από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 33/2003. Οι εκπλενόμενες συγκεντρώσεις όλων των παραμέτρων προσδιορίστηκαν εφαρμόζοντας την διαδικασία έκπλυσης L/S=10 σύμφωνα με το πρότυπο ΕΝ 12457-4. Επιπροσθέτως, η ορυκτολογική σύσταση και η ημιποσοτική ανάλυση των αρχικών δειγμάτων λυματολάσπης μελετήθηκαν με Περιθλασιμετρία Ακτίνων Χ (XRD) και Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης (SEM). Τέλος, στα ίδια δείγματα πραγματοποιήθηκε μέτρηση πιθανής ραδιενέργειας. Οι κρυσταλλικές φάσεις στο δείγμα της λυματολάσπης, σύμφωνα με την ανάλυση XRD, ήταν ο χαλαζίας , ο ασβεστίτης, ο ιλλίτης και το ένυδρο ανθρακικό νάτριο . Διάφοροι κόκκοι που περιείχαν τα στοιχεία Fe, Mn, Pb, Cu, Zn, Cr, Ti, Ba, και Al αναγνωρίστηκαν με το SEM. Τα αναλυτικά αποτελέσματα του επεξεργασμένου υλικού, τα οποία συλλέχθηκαν ένα μήνα μετά την εφαρμογή της ατταπουλγιτικής αργίλου, έδειξαν αξιοσημείωτη ελάττωση του εκπλενόμενου κλάσματος για διάφορες παραμέτρους όπως: As 38%, Cu 64%, Hg 100%, Mo 52%, Pb 50%, Se 51%, Zn 38%, φαινόλες 80%. Όσον αφορά τους παθογόνους μικροοργανισμούς, παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη ελάττωση της τάξης του 99.9% για τα κολοβακτηριοειδή κοπρανώδους προέλευσης (Fecal Coliforms) και για το δείκτη εντεροπαθογόνων κολοβακτηρίων (E. Coli). Η ανάμιξη επίσης μείωσε την περιεχόμενη υγρασία του επεξεργασμένου υλικού και διατήρησε το pH σε επιθυμητά επίπεδα. Προτείνεται η περαιτέρω εφαρμογή της μεθόδου σε πειραματική διαδικασία πιλοτικής κλίμακας παράλληλα με αερόβια χώνεψη και κομποστοποίηση με σκοπό την μεγαλύτερη ελάττωση του οργανικού περιεχομένου και των παθογόνων στη λάσπη. Συμπερασματικά, η ανάπτυξη σε εργαστηριακή κλίμακα της μεθόδου με χρήση ατταπουλγιτικής αργίλου σαν προσθετικό είναι μια υποσχόμενη τεχνική επεξεργασία σε ανταγωνιστικό κόστος υπό τις παρούσες συνθήκες της αγοράς.","The use of mineral-based materials is an emerging new application in the treatment of sewage sludge with the aim of fulfilling the quality requirements for heavy metals, organic compounds and pathogens. In this way, sewage sludge from municipal waste water treatment plants can be beneficially reused providing a long-term sustainable waste management solution. The treatment technology has to be effective and affordable. This MSc Thesis presents a laboratory scale application of attapulgitic clay for treatment of sewage sludge from the municipal wastewater treatment plant of Kamari, Thera. The study objectives were to assess the effectiveness of two attapulgitic clay samples with different grain size distribution, mixed in two different proportions with the sludge material. Geochemical parameters were thoroughly studied before and after treatment of the sludge with the attapulgitic clay by measuring the total parameters prescribed by the Council Decision 2003/33/EC. Leached concentrations of all parameters were determined by applying the L/S=10 leaching procedure according to EN 12457-4. Furthermore the sludge samples were studied by X ray diffraction (XRD) and scanning electron microscopy (SEM) techniques. Lastly, the sludge samples were measured for their possible radioactive content. The only mineralogical phases in the sludge sample, identified by XRD, were quartz and calcite. Several grains containing the elements Fe, Mn, Pb, Cu, Zn, Cr, Ti, Ba, and Al were identified by SEM. Analytical results of treated sludge collected one month after the application of attapulgitic clay showed a significant reduction of water leachable fraction for several parameters: As 38%, Cu 64%, Hg 100%, Mo 52%, Pb 50%, Se 51%, Zn 38%, phenols 80%. With respect to pathogens, a significant reduction up to 99.9% for E. coli and fecal coliforms was observed. Mixing also reduced the moisture content of treated material and preserved pH values under certain conditions. It is proposed that the method is further applied in a pilot scale field experiment combined with aerobic digestion and composting in order to further reduce the organic component and pathogens in sludge. Overall, the developed laboratory scale method using attapulgitic clay as an additive is a promising sludge treatment technique at a competitive cost under present market conditions."],"dc:identifier":["uoadl:1320746","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320746"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Χρήση ατταπουλγιτικής αργίλου στη σταθεροποίηση ρυπογόνων παραγόντων βιολογικής ιλύος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:30Z"}