{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320761"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320761","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρήση θερμικά κατεργασμένου βωξίτη στην σταθεροποίηση δυνητικά επικίνδυνα βαρέων μετάλλων στο έδαφος","abstract":"Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας ήταν η εξέταση της μείωσης της κινητικότητας του ευδιάλυτου κλάσματος των δυνητικά τοξικών στοιχείων που υπάρχουν στο έδαφος μετά την προσθήκη του θερμικά κατεργασμένου βωξίτη σε θερμοκρασία 350οC μέσω της μεθόδου σταθεροποίησης. Η μέθοδος αυτή εφαρμόστηκε στα εργαστήρια του τομέα Οικονομικής Γεωλογίας- Γεωχημείας. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκαν εργαστηριακά δοκίμια με έδαφος, προερχόμενο από την περιοχή Στρατωνίου Χαλκιδικής, στα οποία προστέθηκαν έξι διαφορετικά ποσοστά κατεργασμένου βωξίτη: 0%, 1%, 2%, 4%, 5% και 7%. Ακολούθησε διαβροχή και ανάδευση για ένα μήνα μία φορά τη βδομάδα με παρακολούθηση των φυσικοχημικών παραμέτρων πλησιάζοντας ελαφρώς αλκαλικές συνθήκες (δείγμα με ποσοστό βωξίτη 7%). Η αξιολόγηση της σταθεροποίησης έγινε με δύο δοκιμές εκχυλισιμότητας τις EN 12457/4 και TCLP. Παράλληλα, έγινε ορυκτολογικός χαρακτηρισμός (XRD, SEM) και θερμική ανάλυση (TG-DTA) σε βωξιτικά δείγματα που έχουν ενεργοποιηθεί με σε διαφορετικές θερμοκρασίες (105οC, 350oC και 450oC) για τη διερεύνηση των μεταβολών φάσης (phase transitions) κατά την τροποποίησή τους. Τέλος, έγινε σύγκριση της απόδοσης του εξεταζόμενου βωξιτικού υλικού (350οC) με το ίδιο υλικό κατεργασμένο σε διαφορετικές θερμοκρασίες, για συγκεκριμένο ποσοστό ανάμιξης (7%).Γενικά, τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων έδειξαν την αποδοτικότητα του βωξίτη (θέρμανση στους 350οC) και την προοπτική του για χρήση ώς σταθεροποιητικό παράγοντα δυνητικά τοξικών στοιχείων στο έδαφος. Συγκεκριμένα, στα διαλύματα από τις δύο μεθόδους έκπλυσης, παρατηρήθηκε βελτίωση απόδοσης με την αύξηση του ποσοστού ανάμιξης βωξίτη (ιδιαίτερα για το ποσοστό 7%) για τα στοιχεία As, Zn, Ni, Cr, Cu, Cd και Pb ενώ τα στοιχεία Sb, Ba και Mn έδωσαν αρνητικούς συντελεστές απόδοσης. Η ελάτωση του pH από το αντιδραστήριο της TCLP μείωσε τη σταθεροποίηση των στοιχείων Zn, Cd, Cu, Cr και Ni σε σύγκριση με τα As, Pb και Sb ενώ τα Ba και Mn έδειξαν ότι κινητοποιούνται μερικώς υπό όξινες συνθήκες. Στο πείραμα σταθεροποίησης, για τους κατεργασμένους βωξίτες (σε ποσοστό 7%) και για τον ακατέργαστο, μειώθηκαν οι συγκεντρώσεις των στοιχείων από το αρχικό έδαφος. Τα δείγματα στα οποία προστέθηκαν βωξίτες που ενεργοποιήθηκαν σε θερμοκρασίες 105 και 350οC και ο ακατέργαστος βωξίτης εμφάνισαν παρόμοια αποτελέσματα, ενώ τη μεγαλύτερη απόδοση έδωσε ο κατεργασμένος βωξίτης στους 450οC. Η διαφορά αυτή στην απόδοση της συγκράτησης των στοιχείων αποδίδεται στις μεταβολές που υφίστανται τα οξυ-υδροξείδια του Al και οι φάσεις του Fe εντός του βωξίτη.","abstract_html":"Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας ήταν η εξέταση της μείωσης της κινητικότητας του ευδιάλυτου κλάσματος των δυνητικά τοξικών στοιχείων που υπάρχουν στο έδαφος μετά την προσθήκη του θερμικά κατεργασμένου βωξίτη σε θερμοκρασία 350οC μέσω της μεθόδου σταθεροποίησης. Η μέθοδος αυτή εφαρμόστηκε στα εργαστήρια του τομέα Οικονομικής Γεωλογίας- Γεωχημείας. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκαν εργαστηριακά δοκίμια με έδαφος, προερχόμενο από την περιοχή Στρατωνίου Χαλκιδικής, στα οποία προστέθηκαν έξι διαφορετικά ποσοστά κατεργασμένου βωξίτη: 0%, 1%, 2%, 4%, 5% και 7%. Ακολούθησε διαβροχή και ανάδευση για ένα μήνα μία φορά τη βδομάδα με παρακολούθηση των φυσικοχημικών παραμέτρων πλησιάζοντας ελαφρώς αλκαλικές συνθήκες (δείγμα με ποσοστό βωξίτη 7%). Η αξιολόγηση της σταθεροποίησης έγινε με δύο δοκιμές εκχυλισιμότητας τις EN 12457/4 και TCLP. Παράλληλα, έγινε ορυκτολογικός χαρακτηρισμός (XRD, SEM) και θερμική ανάλυση (TG-DTA) σε βωξιτικά δείγματα που έχουν ενεργοποιηθεί με σε διαφορετικές θερμοκρασίες (105οC, 350oC και 450oC) για τη διερεύνηση των μεταβολών φάσης (phase transitions) κατά την τροποποίησή τους. Τέλος, έγινε σύγκριση της απόδοσης του εξεταζόμενου βωξιτικού υλικού (350οC) με το ίδιο υλικό κατεργασμένο σε διαφορετικές θερμοκρασίες, για συγκεκριμένο ποσοστό ανάμιξης (7%).Γενικά, τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων έδειξαν την αποδοτικότητα του βωξίτη (θέρμανση στους 350οC) και την προοπτική του για χρήση ώς σταθεροποιητικό παράγοντα δυνητικά τοξικών στοιχείων στο έδαφος. Συγκεκριμένα, στα διαλύματα από τις δύο μεθόδους έκπλυσης, παρατηρήθηκε βελτίωση απόδοσης με την αύξηση του ποσοστού ανάμιξης βωξίτη (ιδιαίτερα για το ποσοστό 7%) για τα στοιχεία As, Zn, Ni, Cr, Cu, Cd και Pb ενώ τα στοιχεία Sb, Ba και Mn έδωσαν αρνητικούς συντελεστές απόδοσης. Η ελάτωση του pH από το αντιδραστήριο της TCLP μείωσε τη σταθεροποίηση των στοιχείων Zn, Cd, Cu, Cr και Ni σε σύγκριση με τα As, Pb και Sb ενώ τα Ba και Mn έδειξαν ότι κινητοποιούνται μερικώς υπό όξινες συνθήκες. Στο πείραμα σταθεροποίησης, για τους κατεργασμένους βωξίτες (σε ποσοστό 7%) και για τον ακατέργαστο, μειώθηκαν οι συγκεντρώσεις των στοιχείων από το αρχικό έδαφος. Τα δείγματα στα οποία προστέθηκαν βωξίτες που ενεργοποιήθηκαν σε θερμοκρασίες 105 και 350οC και ο ακατέργαστος βωξίτης εμφάνισαν παρόμοια αποτελέσματα, ενώ τη μεγαλύτερη απόδοση έδωσε ο κατεργασμένος βωξίτης στους 450οC. Η διαφορά αυτή στην απόδοση της συγκράτησης των στοιχείων αποδίδεται στις μεταβολές που υφίστανται τα οξυ-υδροξείδια του Al και οι φάσεις του Fe εντός του βωξίτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπούτση Ζωή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:26:30Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320761"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320761","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320761","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320761","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320761","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπούτση Ζωή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320761","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320761"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας ήταν η εξέταση της μείωσης της κινητικότητας του ευδιάλυτου κλάσματος των δυνητικά τοξικών στοιχείων που υπάρχουν στο έδαφος μετά την προσθήκη του θερμικά κατεργασμένου βωξίτη σε θερμοκρασία 350οC μέσω της μεθόδου σταθεροποίησης. Η μέθοδος αυτή εφαρμόστηκε στα εργαστήρια του τομέα Οικονομικής Γεωλογίας- Γεωχημείας. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκαν εργαστηριακά δοκίμια με έδαφος, προερχόμενο από την περιοχή Στρατωνίου Χαλκιδικής, στα οποία προστέθηκαν έξι διαφορετικά ποσοστά κατεργασμένου βωξίτη: 0%, 1%, 2%, 4%, 5% και 7%. Ακολούθησε διαβροχή και ανάδευση για ένα μήνα μία φορά τη βδομάδα με παρακολούθηση των φυσικοχημικών παραμέτρων πλησιάζοντας ελαφρώς αλκαλικές συνθήκες (δείγμα με ποσοστό βωξίτη 7%). Η αξιολόγηση της σταθεροποίησης έγινε με δύο δοκιμές εκχυλισιμότητας τις EN 12457/4 και TCLP. Παράλληλα, έγινε ορυκτολογικός χαρακτηρισμός (XRD, SEM) και θερμική ανάλυση (TG-DTA) σε βωξιτικά δείγματα που έχουν ενεργοποιηθεί με σε διαφορετικές θερμοκρασίες (105οC, 350oC και 450oC) για τη διερεύνηση των μεταβολών φάσης (phase transitions) κατά την τροποποίησή τους. Τέλος, έγινε σύγκριση της απόδοσης του εξεταζόμενου βωξιτικού υλικού (350οC) με το ίδιο υλικό κατεργασμένο σε διαφορετικές θερμοκρασίες, για συγκεκριμένο ποσοστό ανάμιξης (7%).Γενικά, τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων έδειξαν την αποδοτικότητα του βωξίτη (θέρμανση στους 350οC) και την προοπτική του για χρήση ώς σταθεροποιητικό παράγοντα δυνητικά τοξικών στοιχείων στο έδαφος. Συγκεκριμένα, στα διαλύματα από τις δύο μεθόδους έκπλυσης, παρατηρήθηκε βελτίωση απόδοσης με την αύξηση του ποσοστού ανάμιξης βωξίτη (ιδιαίτερα για το ποσοστό 7%) για τα στοιχεία As, Zn, Ni, Cr, Cu, Cd και Pb ενώ τα στοιχεία Sb, Ba και Mn έδωσαν αρνητικούς συντελεστές απόδοσης. Η ελάτωση του pH από το αντιδραστήριο της TCLP μείωσε τη σταθεροποίηση των στοιχείων Zn, Cd, Cu, Cr και Ni σε σύγκριση με τα As, Pb και Sb ενώ τα Ba και Mn έδειξαν ότι κινητοποιούνται μερικώς υπό όξινες συνθήκες. Στο πείραμα σταθεροποίησης, για τους κατεργασμένους βωξίτες (σε ποσοστό 7%) και για τον ακατέργαστο, μειώθηκαν οι συγκεντρώσεις των στοιχείων από το αρχικό έδαφος. Τα δείγματα στα οποία προστέθηκαν βωξίτες που ενεργοποιήθηκαν σε θερμοκρασίες 105 και 350οC και ο ακατέργαστος βωξίτης εμφάνισαν παρόμοια αποτελέσματα, ενώ τη μεγαλύτερη απόδοση έδωσε ο κατεργασμένος βωξίτης στους 450οC. Η διαφορά αυτή στην απόδοση της συγκράτησης των στοιχείων αποδίδεται στις μεταβολές που υφίστανται τα οξυ-υδροξείδια του Al και οι φάσεις του Fe εντός του βωξίτη.","The aim of this research was to investigate the decrease of mobility of potentially toxic elements in contaminated soil with the addition of calcined (350 oC) Greek diasporic bauxite. For that purpose, a pot experiment was set up where soil, originating from the mining village of Stratoni (Chalkidiki), was mixed with six different percentages of calcined bauxite: 0%, 1%, 2%, 4%, 5% and 7%. Bauxite for experimentation was supplied by S&B S.A. After mining the samples of approximatelly 1 kg each were homogenized and wettet to saturation by using deionized water. The cycle of wetting and mixing was repeated once a week over a period of one month. During this period the physicochemical parameters of amended soil were monitored by measuring pH, TDS and sulfates. The effectiveness of the process was evaluated at the end of the four weeks by two leaching tests - EN 12457-4 and Toxicity Characteristic Leaching Procedure (TCLP). All experiments were carried out in the Laboratory of Economic Geology and Geochemistry, University of Athens. Concentration of heavy metals and metaloids was measured in the lechates by ICP-MS in the accredited laboratory of ACME, Canada (water lechates) and by S&B in a collaborating laboratory in Germany. In addition, mineralogical characterization (XRD, SEM) and thermal analysis (TG-DTA) were performed on bauxite samples activated at different temperatures (105oC, 350oC and 450oC) in order to investigate phase transitions during the thermal treatment process. Also, a comparison of stabilization efficiency was carried out for the bauxite material used in the experiment (350oC) and the same material treated at different temperatures for a given rate of mixing (7%). In general, the results of the chemical analyses showed the efficiency of bauxite (heated at 350oC) and its prospect as a stabilizing factor for potentially toxic elements in the soil. Particularly, during the two leaching methods, an improvement in the efficiency of the leachates was observed by increasing the mixing rate of bauxite (especially for 7% bauxite) for the elements As, Zn, Ni, Cr, Cu, Cd and Pb whereas the elements Sb, Ba and Mn gave negative efficiency factors. The low pH of the TCLP reagent reduced the retention of Zn, Cd, Cu, Cr and Ni in comparison with As, Pb and Sb, while the elements Ba and Mn were only partially mobilized under acidic conditions. Both raw and calcined bauxite in a mixing proportion of 7% reduced the leachate concentration of the elements in comparison to the original soil. Samples that were mixed with activated bauxite (105 oC, 350 oC) and raw bauxite showed similar results. The maximum efficiency was observed by using treated bauxite at the temperature of 450 oC. This difference in retention efficiency of elements is attributed to phase transitions that occur in Al-oxyhydroxides and Fe-oxides/oxyhydoxides of bauxite."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρήση θερμικά κατεργασμένου βωξίτη στην σταθεροποίηση δυνητικά επικίνδυνα βαρέων μετάλλων στο έδαφος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπούτση Ζωή"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας ήταν η εξέταση της μείωσης της κινητικότητας του ευδιάλυτου κλάσματος των δυνητικά τοξικών στοιχείων που υπάρχουν στο έδαφος μετά την προσθήκη του θερμικά κατεργασμένου βωξίτη σε θερμοκρασία 350οC μέσω της μεθόδου σταθεροποίησης. Η μέθοδος αυτή εφαρμόστηκε στα εργαστήρια του τομέα Οικονομικής Γεωλογίας- Γεωχημείας. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκαν εργαστηριακά δοκίμια με έδαφος, προερχόμενο από την περιοχή Στρατωνίου Χαλκιδικής, στα οποία προστέθηκαν έξι διαφορετικά ποσοστά κατεργασμένου βωξίτη: 0%, 1%, 2%, 4%, 5% και 7%. Ακολούθησε διαβροχή και ανάδευση για ένα μήνα μία φορά τη βδομάδα με παρακολούθηση των φυσικοχημικών παραμέτρων πλησιάζοντας ελαφρώς αλκαλικές συνθήκες (δείγμα με ποσοστό βωξίτη 7%). Η αξιολόγηση της σταθεροποίησης έγινε με δύο δοκιμές εκχυλισιμότητας τις EN 12457/4 και TCLP. Παράλληλα, έγινε ορυκτολογικός χαρακτηρισμός (XRD, SEM) και θερμική ανάλυση (TG-DTA) σε βωξιτικά δείγματα που έχουν ενεργοποιηθεί με σε διαφορετικές θερμοκρασίες (105οC, 350oC και 450oC) για τη διερεύνηση των μεταβολών φάσης (phase transitions) κατά την τροποποίησή τους. Τέλος, έγινε σύγκριση της απόδοσης του εξεταζόμενου βωξιτικού υλικού (350οC) με το ίδιο υλικό κατεργασμένο σε διαφορετικές θερμοκρασίες, για συγκεκριμένο ποσοστό ανάμιξης (7%).Γενικά, τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων έδειξαν την αποδοτικότητα του βωξίτη (θέρμανση στους 350οC) και την προοπτική του για χρήση ώς σταθεροποιητικό παράγοντα δυνητικά τοξικών στοιχείων στο έδαφος. Συγκεκριμένα, στα διαλύματα από τις δύο μεθόδους έκπλυσης, παρατηρήθηκε βελτίωση απόδοσης με την αύξηση του ποσοστού ανάμιξης βωξίτη (ιδιαίτερα για το ποσοστό 7%) για τα στοιχεία As, Zn, Ni, Cr, Cu, Cd και Pb ενώ τα στοιχεία Sb, Ba και Mn έδωσαν αρνητικούς συντελεστές απόδοσης. Η ελάτωση του pH από το αντιδραστήριο της TCLP μείωσε τη σταθεροποίηση των στοιχείων Zn, Cd, Cu, Cr και Ni σε σύγκριση με τα As, Pb και Sb ενώ τα Ba και Mn έδειξαν ότι κινητοποιούνται μερικώς υπό όξινες συνθήκες. Στο πείραμα σταθεροποίησης, για τους κατεργασμένους βωξίτες (σε ποσοστό 7%) και για τον ακατέργαστο, μειώθηκαν οι συγκεντρώσεις των στοιχείων από το αρχικό έδαφος. Τα δείγματα στα οποία προστέθηκαν βωξίτες που ενεργοποιήθηκαν σε θερμοκρασίες 105 και 350οC και ο ακατέργαστος βωξίτης εμφάνισαν παρόμοια αποτελέσματα, ενώ τη μεγαλύτερη απόδοση έδωσε ο κατεργασμένος βωξίτης στους 450οC. Η διαφορά αυτή στην απόδοση της συγκράτησης των στοιχείων αποδίδεται στις μεταβολές που υφίστανται τα οξυ-υδροξείδια του Al και οι φάσεις του Fe εντός του βωξίτη.","The aim of this research was to investigate the decrease of mobility of potentially toxic elements in contaminated soil with the addition of calcined (350 oC) Greek diasporic bauxite. For that purpose, a pot experiment was set up where soil, originating from the mining village of Stratoni (Chalkidiki), was mixed with six different percentages of calcined bauxite: 0%, 1%, 2%, 4%, 5% and 7%. Bauxite for experimentation was supplied by S&B S.A. After mining the samples of approximatelly 1 kg each were homogenized and wettet to saturation by using deionized water. The cycle of wetting and mixing was repeated once a week over a period of one month. During this period the physicochemical parameters of amended soil were monitored by measuring pH, TDS and sulfates. The effectiveness of the process was evaluated at the end of the four weeks by two leaching tests - EN 12457-4 and Toxicity Characteristic Leaching Procedure (TCLP). All experiments were carried out in the Laboratory of Economic Geology and Geochemistry, University of Athens. Concentration of heavy metals and metaloids was measured in the lechates by ICP-MS in the accredited laboratory of ACME, Canada (water lechates) and by S&B in a collaborating laboratory in Germany. In addition, mineralogical characterization (XRD, SEM) and thermal analysis (TG-DTA) were performed on bauxite samples activated at different temperatures (105oC, 350oC and 450oC) in order to investigate phase transitions during the thermal treatment process. Also, a comparison of stabilization efficiency was carried out for the bauxite material used in the experiment (350oC) and the same material treated at different temperatures for a given rate of mixing (7%). In general, the results of the chemical analyses showed the efficiency of bauxite (heated at 350oC) and its prospect as a stabilizing factor for potentially toxic elements in the soil. Particularly, during the two leaching methods, an improvement in the efficiency of the leachates was observed by increasing the mixing rate of bauxite (especially for 7% bauxite) for the elements As, Zn, Ni, Cr, Cu, Cd and Pb whereas the elements Sb, Ba and Mn gave negative efficiency factors. The low pH of the TCLP reagent reduced the retention of Zn, Cd, Cu, Cr and Ni in comparison with As, Pb and Sb, while the elements Ba and Mn were only partially mobilized under acidic conditions. Both raw and calcined bauxite in a mixing proportion of 7% reduced the leachate concentration of the elements in comparison to the original soil. Samples that were mixed with activated bauxite (105 oC, 350 oC) and raw bauxite showed similar results. The maximum efficiency was observed by using treated bauxite at the temperature of 450 oC. This difference in retention efficiency of elements is attributed to phase transitions that occur in Al-oxyhydroxides and Fe-oxides/oxyhydoxides of bauxite."],"dc:identifier":["uoadl:1320761","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320761"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Χρήση θερμικά κατεργασμένου βωξίτη στην σταθεροποίηση δυνητικά επικίνδυνα βαρέων μετάλλων στο έδαφος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:30Z"}