{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320946"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1320946","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Computational Aspects of the Braess's Paradox","abstract":"\"Σε αυτή την εργασία μελετάται το παράδοξο του Braess από υπολογιστικής άποψης. Το κίνητρο είναι η παρουσίαση απλών τρόπων για τη βελτίωση της απόδοσης του δικτύου, με την αξιοποίηση της κύριας ουσίας του παραδόξου του Braess, δηλαδή αυτής σύμφωνα με την οποία η απόδοση του δικτύου, όταν αυτό βρίσκεται σε ισορροπία κατά Nash, μπορεί να βελτιωθεί με την απομάκρυνση κάποιας ή κάποιων ακμών. Καταρχήν παρουσιάζονται αλγορίθμοι, οι οποίοι προσεγγίζουν το βέλτιστο υποδίκτυο σε τυχαία δίκτυα με γραμμικές καθυστερήσεις και πολυωνυμικό πλήθος μονοπατιών, όπου κάθε μονοπάτι έχει πολυλογαριθμικό μήκος. Επιπλέον, σε αυτή την εργασία βελτιώνεται ο γνωστός καλύτερος υπολογιστικός χρόνος για την εύρεση του βέλτιστου υποδικτύου σε ορισμένα δίκτυα συγκεκριμένων κατηγοριών.\"","abstract_html":"&quot;Σε αυτή την εργασία μελετάται το παράδοξο του Braess από υπολογιστικής άποψης. Το κίνητρο είναι η παρουσίαση απλών τρόπων για τη βελτίωση της απόδοσης του δικτύου, με την αξιοποίηση της κύριας ουσίας του παραδόξου του Braess, δηλαδή αυτής σύμφωνα με την οποία η απόδοση του δικτύου, όταν αυτό βρίσκεται σε ισορροπία κατά Nash, μπορεί να βελτιωθεί με την απομάκρυνση κάποιας ή κάποιων ακμών. Καταρχήν παρουσιάζονται αλγορίθμοι, οι οποίοι προσεγγίζουν το βέλτιστο υποδίκτυο σε τυχαία δίκτυα με γραμμικές καθυστερήσεις και πολυωνυμικό πλήθος μονοπατιών, όπου κάθε μονοπάτι έχει πολυλογαριθμικό μήκος. Επιπλέον, σε αυτή την εργασία βελτιώνεται ο γνωστός καλύτερος υπολογιστικός χρόνος για την εύρεση του βέλτιστου υποδικτύου σε ορισμένα δίκτυα συγκεκριμένων κατηγοριών.&quot;","abstract_has_math":false,"creators":["Σέργης Κυριάκος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:35Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320946"],"render_values":[{"text":"uoadl:1320946","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320946","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320946","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1320946","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σέργης Κυριάκος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1320946","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320946"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["\"Σε αυτή την εργασία μελετάται το παράδοξο του Braess από υπολογιστικής άποψης. Το κίνητρο είναι η παρουσίαση απλών τρόπων για τη βελτίωση της απόδοσης του δικτύου, με την αξιοποίηση της κύριας ουσίας του παραδόξου του Braess, δηλαδή αυτής σύμφωνα με την οποία η απόδοση του δικτύου, όταν αυτό βρίσκεται σε ισορροπία κατά Nash, μπορεί να βελτιωθεί με την απομάκρυνση κάποιας ή κάποιων ακμών. Καταρχήν παρουσιάζονται αλγορίθμοι, οι οποίοι προσεγγίζουν το βέλτιστο υποδίκτυο σε τυχαία δίκτυα με γραμμικές καθυστερήσεις και πολυωνυμικό πλήθος μονοπατιών, όπου κάθε μονοπάτι έχει πολυλογαριθμικό μήκος. Επιπλέον, σε αυτή την εργασία βελτιώνεται ο γνωστός καλύτερος υπολογιστικός χρόνος για την εύρεση του βέλτιστου υποδικτύου σε ορισμένα δίκτυα συγκεκριμένων κατηγοριών.\"","In this thesis, we investigate the Braess's Paradox from a computational viewpoint. The motivation is to provide simple ways of improving network performance by exploiting the essence of the Braess's Paradox, namely the fact the network performance at equilibrium can be improved by edge removal. We first present approximation algorithms for the best subnetwork problem in random networks with linear latencies and polynomially many paths, each of polylogarithmic length. Moreover, we improve on the best known running time for the best subnetwork problem in certain classes of networks."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Computational Aspects of the Braess's Paradox"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σέργης Κυριάκος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["\"Σε αυτή την εργασία μελετάται το παράδοξο του Braess από υπολογιστικής άποψης. Το κίνητρο είναι η παρουσίαση απλών τρόπων για τη βελτίωση της απόδοσης του δικτύου, με την αξιοποίηση της κύριας ουσίας του παραδόξου του Braess, δηλαδή αυτής σύμφωνα με την οποία η απόδοση του δικτύου, όταν αυτό βρίσκεται σε ισορροπία κατά Nash, μπορεί να βελτιωθεί με την απομάκρυνση κάποιας ή κάποιων ακμών. Καταρχήν παρουσιάζονται αλγορίθμοι, οι οποίοι προσεγγίζουν το βέλτιστο υποδίκτυο σε τυχαία δίκτυα με γραμμικές καθυστερήσεις και πολυωνυμικό πλήθος μονοπατιών, όπου κάθε μονοπάτι έχει πολυλογαριθμικό μήκος. Επιπλέον, σε αυτή την εργασία βελτιώνεται ο γνωστός καλύτερος υπολογιστικός χρόνος για την εύρεση του βέλτιστου υποδικτύου σε ορισμένα δίκτυα συγκεκριμένων κατηγοριών.\"","In this thesis, we investigate the Braess's Paradox from a computational viewpoint. The motivation is to provide simple ways of improving network performance by exploiting the essence of the Braess's Paradox, namely the fact the network performance at equilibrium can be improved by edge removal. We first present approximation algorithms for the best subnetwork problem in random networks with linear latencies and polynomially many paths, each of polylogarithmic length. Moreover, we improve on the best known running time for the best subnetwork problem in certain classes of networks."],"dc:identifier":["uoadl:1320946","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1320946"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Computational Aspects of the Braess's Paradox"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:35Z"}