{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321081"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321081","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Functional Fault Detection in Microprocessor Complex Floating-Point Arithmetic Units: the OpenSPARC Case","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξερευνούμε την αποτελεσματικότητα του ελέγχου ορθής λειτουργίας για τις μονάδες κινητής υποδιαστολής των μικροεπεξεργαστών χρησιμοποιώντας σαν «όχημα επίδειξης» την μονάδα κινητής υποδιαστολής του OpenSPARC T1. Εφαρμόσαμε τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις που βασίζονται στο λογισμικό πάνω στην μονάδα κινητής υποδιαστολής. Οι τρεις αυτές προσεγγίσεις είναι οι εξής: (α) ψευδοτυχαίες ρουτίνες αυτοελέγχου που βασίζονται σε LFSR, (β) τακτικές ντετερμινιστικές ρουτίνες ελέγχου με πρότυπα, (γ) ρουτίνες ελέγχου που βασίζονται στην παλινδρόμηση. Η μονάδα κινητής υποδιαστολής του OpenSPARC T1 εκτελεί 23 διαφορετικές πράξεις σε τρία βασικά μονοπάτια του υλικού (fpu_mul, fpu_add και fpu_div). Συνολικά, η μονάδα περιλαμβάνει 264.732 σφάλματα μονίμως κολλημένα σε μια τιμή και ένα ποσοστό εντοπισμού της τάξης του 86,82% τελικά επιτεύχθηκε σε ολόκληρη τη μονάδα χρησιμοποιώντας μόνο 12.324 πράξεις. Οι 10.380 από αυτές δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας ψευδοτυχαίες ρουτίνες αυτοελέγχου που βασίζονται σε LFSR, οι 1.024 από αυτές δημιουργήθηκαν με τακτικές ντετερμινιστικές ρουτίνες ελέγχου με πρότυπα και οι υπόλοιπες 920 πράξεις δημιουργήθηκαν με ρουτίνες ελέγχου που βασίζονται στην παλινδρόμηση. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι μια πολύ σύνθετη μονάδα κινητής υποδιαστολής μπορεί να ελεγχθεί σημαντικά σε ένα υψηλό ποσοστό επικάλυψης λαθών χρησιμοποιώντας αποκλειστικά λειτουργικούς ελέγχους, οι οποίοι δεν απαιτούν καμία τροποποίηση στο κύκλωμα. Τα λάθη που απομένουν στην μονάδα κινητής υποδιαστολής μπορούν να εντοπιστούν με συμπληρωματικές τεχνικές βασισμένες σε DFT (Design for Testability techniques). Επιπρόσθετα, παρουσιάζουμε ότι χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των τακτικών ντετερμινιστικών ρουτινών ελέγχου με πρότυπα επιτυγχάνουμε ένα υψηλό ποσοστό επικάλυψης σφαλμάτων σε μια βασική δομή της μονάδας κινητής υποδιαστολής (ένα πολλαπλασιαστή 64 bits). Τέλος, χρησιμοποιώντας ένα μικρό αριθμό πράξεων επιτυγχάνουμε υψηλό ποσοστό επικάλυψης λαθών στα τρία βασικά μονοπάτια του υλικού.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξερευνούμε την αποτελεσματικότητα του ελέγχου ορθής λειτουργίας για τις μονάδες κινητής υποδιαστολής των μικροεπεξεργαστών χρησιμοποιώντας σαν «όχημα επίδειξης» την μονάδα κινητής υποδιαστολής του OpenSPARC T1. Εφαρμόσαμε τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις που βασίζονται στο λογισμικό πάνω στην μονάδα κινητής υποδιαστολής. Οι τρεις αυτές προσεγγίσεις είναι οι εξής: (α) ψευδοτυχαίες ρουτίνες αυτοελέγχου που βασίζονται σε LFSR, (β) τακτικές ντετερμινιστικές ρουτίνες ελέγχου με πρότυπα, (γ) ρουτίνες ελέγχου που βασίζονται στην παλινδρόμηση. Η μονάδα κινητής υποδιαστολής του OpenSPARC T1 εκτελεί 23 διαφορετικές πράξεις σε τρία βασικά μονοπάτια του υλικού (fpu_mul, fpu_add και fpu_div). Συνολικά, η μονάδα περιλαμβάνει 264.732 σφάλματα μονίμως κολλημένα σε μια τιμή και ένα ποσοστό εντοπισμού της τάξης του 86,82% τελικά επιτεύχθηκε σε ολόκληρη τη μονάδα χρησιμοποιώντας μόνο 12.324 πράξεις. Οι 10.380 από αυτές δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας ψευδοτυχαίες ρουτίνες αυτοελέγχου που βασίζονται σε LFSR, οι 1.024 από αυτές δημιουργήθηκαν με τακτικές ντετερμινιστικές ρουτίνες ελέγχου με πρότυπα και οι υπόλοιπες 920 πράξεις δημιουργήθηκαν με ρουτίνες ελέγχου που βασίζονται στην παλινδρόμηση. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι μια πολύ σύνθετη μονάδα κινητής υποδιαστολής μπορεί να ελεγχθεί σημαντικά σε ένα υψηλό ποσοστό επικάλυψης λαθών χρησιμοποιώντας αποκλειστικά λειτουργικούς ελέγχους, οι οποίοι δεν απαιτούν καμία τροποποίηση στο κύκλωμα. Τα λάθη που απομένουν στην μονάδα κινητής υποδιαστολής μπορούν να εντοπιστούν με συμπληρωματικές τεχνικές βασισμένες σε DFT (Design for Testability techniques). Επιπρόσθετα, παρουσιάζουμε ότι χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των τακτικών ντετερμινιστικών ρουτινών ελέγχου με πρότυπα επιτυγχάνουμε ένα υψηλό ποσοστό επικάλυψης σφαλμάτων σε μια βασική δομή της μονάδας κινητής υποδιαστολής (ένα πολλαπλασιαστή 64 bits). Τέλος, χρησιμοποιώντας ένα μικρό αριθμό πράξεων επιτυγχάνουμε υψηλό ποσοστό επικάλυψης λαθών στα τρία βασικά μονοπάτια του υλικού.","abstract_has_math":false,"creators":["Καληωράκης Εμμανουήλ"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:26:38Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321081"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321081","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321081","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321081","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321081","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καληωράκης Εμμανουήλ"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321081","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321081"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξερευνούμε την αποτελεσματικότητα του ελέγχου ορθής λειτουργίας για τις μονάδες κινητής υποδιαστολής των μικροεπεξεργαστών χρησιμοποιώντας σαν «όχημα επίδειξης» την μονάδα κινητής υποδιαστολής του OpenSPARC T1. Εφαρμόσαμε τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις που βασίζονται στο λογισμικό πάνω στην μονάδα κινητής υποδιαστολής. Οι τρεις αυτές προσεγγίσεις είναι οι εξής: (α) ψευδοτυχαίες ρουτίνες αυτοελέγχου που βασίζονται σε LFSR, (β) τακτικές ντετερμινιστικές ρουτίνες ελέγχου με πρότυπα, (γ) ρουτίνες ελέγχου που βασίζονται στην παλινδρόμηση. Η μονάδα κινητής υποδιαστολής του OpenSPARC T1 εκτελεί 23 διαφορετικές πράξεις σε τρία βασικά μονοπάτια του υλικού (fpu_mul, fpu_add και fpu_div). Συνολικά, η μονάδα περιλαμβάνει 264.732 σφάλματα μονίμως κολλημένα σε μια τιμή και ένα ποσοστό εντοπισμού της τάξης του 86,82% τελικά επιτεύχθηκε σε ολόκληρη τη μονάδα χρησιμοποιώντας μόνο 12.324 πράξεις. Οι 10.380 από αυτές δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας ψευδοτυχαίες ρουτίνες αυτοελέγχου που βασίζονται σε LFSR, οι 1.024 από αυτές δημιουργήθηκαν με τακτικές ντετερμινιστικές ρουτίνες ελέγχου με πρότυπα και οι υπόλοιπες 920 πράξεις δημιουργήθηκαν με ρουτίνες ελέγχου που βασίζονται στην παλινδρόμηση. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι μια πολύ σύνθετη μονάδα κινητής υποδιαστολής μπορεί να ελεγχθεί σημαντικά σε ένα υψηλό ποσοστό επικάλυψης λαθών χρησιμοποιώντας αποκλειστικά λειτουργικούς ελέγχους, οι οποίοι δεν απαιτούν καμία τροποποίηση στο κύκλωμα. Τα λάθη που απομένουν στην μονάδα κινητής υποδιαστολής μπορούν να εντοπιστούν με συμπληρωματικές τεχνικές βασισμένες σε DFT (Design for Testability techniques). Επιπρόσθετα, παρουσιάζουμε ότι χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των τακτικών ντετερμινιστικών ρουτινών ελέγχου με πρότυπα επιτυγχάνουμε ένα υψηλό ποσοστό επικάλυψης σφαλμάτων σε μια βασική δομή της μονάδας κινητής υποδιαστολής (ένα πολλαπλασιαστή 64 bits). Τέλος, χρησιμοποιώντας ένα μικρό αριθμό πράξεων επιτυγχάνουμε υψηλό ποσοστό επικάλυψης λαθών στα τρία βασικά μονοπάτια του υλικού.","In this thesis we investigate the effectiveness of functional testing for microprocessor floating-point units (FPUs) using the OpenSPARC T1 FPU as a demonstration vehicle. We applied three different software-based self-test approaches to the FPU. The three approaches are: (a) pseudorandom LFSR loop-based self-test routines, (b) regular deterministic test pattern routines and (c) regression-based tests based routines. The OpenSPARC T1 FPU executes 23 different instructions in three main hardware datapaths (fpu_mul, fpu_add and fpu_div). In total, the FPU contains 264,732 uncollapsed stuck-at faults and a Test Coverage of 86.82% was finally achieved on the entire FPU by using only 12,324 operations. The 10,380 of them were generated using LFSR loop-based routines, the 1024 of them were generated by using Regular deterministic test generation and the remaining 920 operations were generated by Regression-based test generation. Our findings show that a very complex FPU can be tested to a significantly fault coverage using exclusively functional tests that do not require any circuit modifications. The remaining faults of the FPU can be detected by complementary DFT-based techniques. What is more, we demonstrate that using the approach of regular deterministic test pattern routines we achieve high test coverage on a basic structure of the floating-point unit (a 64-bit multiplier). Finally, using a small number of operations we achieve high test coverage on the three main hardware datapaths of the FPU."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Functional Fault Detection in Microprocessor Complex Floating-Point Arithmetic Units: the OpenSPARC Case"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καληωράκης Εμμανουήλ"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξερευνούμε την αποτελεσματικότητα του ελέγχου ορθής λειτουργίας για τις μονάδες κινητής υποδιαστολής των μικροεπεξεργαστών χρησιμοποιώντας σαν «όχημα επίδειξης» την μονάδα κινητής υποδιαστολής του OpenSPARC T1. Εφαρμόσαμε τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις που βασίζονται στο λογισμικό πάνω στην μονάδα κινητής υποδιαστολής. Οι τρεις αυτές προσεγγίσεις είναι οι εξής: (α) ψευδοτυχαίες ρουτίνες αυτοελέγχου που βασίζονται σε LFSR, (β) τακτικές ντετερμινιστικές ρουτίνες ελέγχου με πρότυπα, (γ) ρουτίνες ελέγχου που βασίζονται στην παλινδρόμηση. Η μονάδα κινητής υποδιαστολής του OpenSPARC T1 εκτελεί 23 διαφορετικές πράξεις σε τρία βασικά μονοπάτια του υλικού (fpu_mul, fpu_add και fpu_div). Συνολικά, η μονάδα περιλαμβάνει 264.732 σφάλματα μονίμως κολλημένα σε μια τιμή και ένα ποσοστό εντοπισμού της τάξης του 86,82% τελικά επιτεύχθηκε σε ολόκληρη τη μονάδα χρησιμοποιώντας μόνο 12.324 πράξεις. Οι 10.380 από αυτές δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας ψευδοτυχαίες ρουτίνες αυτοελέγχου που βασίζονται σε LFSR, οι 1.024 από αυτές δημιουργήθηκαν με τακτικές ντετερμινιστικές ρουτίνες ελέγχου με πρότυπα και οι υπόλοιπες 920 πράξεις δημιουργήθηκαν με ρουτίνες ελέγχου που βασίζονται στην παλινδρόμηση. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι μια πολύ σύνθετη μονάδα κινητής υποδιαστολής μπορεί να ελεγχθεί σημαντικά σε ένα υψηλό ποσοστό επικάλυψης λαθών χρησιμοποιώντας αποκλειστικά λειτουργικούς ελέγχους, οι οποίοι δεν απαιτούν καμία τροποποίηση στο κύκλωμα. Τα λάθη που απομένουν στην μονάδα κινητής υποδιαστολής μπορούν να εντοπιστούν με συμπληρωματικές τεχνικές βασισμένες σε DFT (Design for Testability techniques). Επιπρόσθετα, παρουσιάζουμε ότι χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των τακτικών ντετερμινιστικών ρουτινών ελέγχου με πρότυπα επιτυγχάνουμε ένα υψηλό ποσοστό επικάλυψης σφαλμάτων σε μια βασική δομή της μονάδας κινητής υποδιαστολής (ένα πολλαπλασιαστή 64 bits). Τέλος, χρησιμοποιώντας ένα μικρό αριθμό πράξεων επιτυγχάνουμε υψηλό ποσοστό επικάλυψης λαθών στα τρία βασικά μονοπάτια του υλικού.","In this thesis we investigate the effectiveness of functional testing for microprocessor floating-point units (FPUs) using the OpenSPARC T1 FPU as a demonstration vehicle. We applied three different software-based self-test approaches to the FPU. The three approaches are: (a) pseudorandom LFSR loop-based self-test routines, (b) regular deterministic test pattern routines and (c) regression-based tests based routines. The OpenSPARC T1 FPU executes 23 different instructions in three main hardware datapaths (fpu_mul, fpu_add and fpu_div). In total, the FPU contains 264,732 uncollapsed stuck-at faults and a Test Coverage of 86.82% was finally achieved on the entire FPU by using only 12,324 operations. The 10,380 of them were generated using LFSR loop-based routines, the 1024 of them were generated by using Regular deterministic test generation and the remaining 920 operations were generated by Regression-based test generation. Our findings show that a very complex FPU can be tested to a significantly fault coverage using exclusively functional tests that do not require any circuit modifications. The remaining faults of the FPU can be detected by complementary DFT-based techniques. What is more, we demonstrate that using the approach of regular deterministic test pattern routines we achieve high test coverage on a basic structure of the floating-point unit (a 64-bit multiplier). Finally, using a small number of operations we achieve high test coverage on the three main hardware datapaths of the FPU."],"dc:identifier":["uoadl:1321081","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321081"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Functional Fault Detection in Microprocessor Complex Floating-Point Arithmetic Units: the OpenSPARC Case"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:38Z"}