{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321101"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321101","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H χρόνια επίδραση του υπεριώδους φωτός στο διαβητικό δέρμα: προστασία με φαινολικά αντιοξειδωτικά","abstract":"Το διαβητικό δέρμα χαρακτηρίζεται από σημαντική ξηροδερμία ακολουθούμενη από πιθανή πρόωρη γήρανση. Η κατεξοχήν βλάβη η οποία προκαλείται από υπερβολική δόση υπεριώδους φωτός είναι η φωτογήρανση η οποία μπορεί να αποτελέσει πρόδρομη κατάσταση για την εμφάνιση δερματικού καρκίνου. Ενώ τόσο ο διαβήτης όσο και η επίδραση του υπεριώδους φωτός στο φυσιολογικό δέρμα έχουν αρκετά μελετηθεί εν τούτοις η σχέση του διαβητικού δέρματος με την υπεριώδη ακτινοβολία είναι ουσιαστικά ανεξερεύνητη. Στην παρούσα μελέτη ερευνήθηκε η σχέση διαβητικού δέρματος, υπεριώδους ακτινοβολίας και ικανότητας προστασίας από φυσικές αντιοξειδωτικές ουσίες. Σε άτριχους μύες αρσενικούς και θηλυκούς, μετά από εφάπαξ δόση στρεπτοζοτοκίνης, προκλήθηκε πειραματικά διαβήτης τύπου Ι και το δέρμα ακτινοβολήθηκε με υπεριώδες φώς Α και Β (λάμπα Ξένον), είτε με εφάπαξ , είτε με μέση χρόνια (5 ημέρες) είτε με σχετικά μακρά χρόνια (14 ημέρες) δόση. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ακτινοβόληση, εφαρμόστηκαν τοπικά υδαταλκοολικά εκχυλίσματα φλοιού Pinus halepensis (15%), φύλλων και βλαστών Rubus longanobaccus (5%) και γύρης (25%), πλούσια σε φαινολικά αντιοξειδωτικά. Αξιολογήθηκε η κατάσταση του δέρματος σε διαφορετικές χρονικές περιόδους κλινικά, με μέτρηση της άδηλης απώλειας νερού, της ελαστικότητας και της ερυθρήτητας. Παράλληλα εκτιμήθηκαν η κινητικότητα, το βάρος και τα επίπεδα γλυκόζης του αίματος των μυών. Τα επίπεδα γλυκόζης μετά την τοπική εφαρμογή και την ακτινοβόληση μειώνονται σημαντικά, σε ορισμένες περιπτώσεις σε ποσοστά μεγαλύτερα του 50%. Το βάρος των ζώων παρουσίασε μικρές διακυμάνσεις και παρατηρήθηκε βελτίωση της ελαστικότητας του δέρματός τους. Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της άδηλης απώλειας νερού όσο αυξάνεται ο χρόνος ακτινοβόλησης των μυών, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα αναμενόταν καθώς και οι δύο παράμετροι που εξετάζονται (διαβήτης, υπεριώδης ακτινοβολία) με την πάροδο του χρόνου επιτείνουν την άδηλη απώλεια νερού. Παρόμοια αποτελέσματα ελήφθησαν και κατά την εκτίμηση της ερυθρήτητας. Επιπλέον η κλινική εικόνα έδειξε σημαντική προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία στην περιοχή εφαρμογής όλων των αντιοξειδωτικών. Συμπερασματικά, ενώ το υπεριώδες φως δρα συνεργικά με τον διαβήτη επιδεινώνοντας την κατάσταση του δέρματος, τα ανωτέρω εκχυλίσματα πλούσια σε φαινολικά αντιοξειδωτικά προλαμβάνουν τις οξειδωτικές βλάβες του δέρματος.","abstract_html":"Το διαβητικό δέρμα χαρακτηρίζεται από σημαντική ξηροδερμία ακολουθούμενη από πιθανή πρόωρη γήρανση. Η κατεξοχήν βλάβη η οποία προκαλείται από υπερβολική δόση υπεριώδους φωτός είναι η φωτογήρανση η οποία μπορεί να αποτελέσει πρόδρομη κατάσταση για την εμφάνιση δερματικού καρκίνου. Ενώ τόσο ο διαβήτης όσο και η επίδραση του υπεριώδους φωτός στο φυσιολογικό δέρμα έχουν αρκετά μελετηθεί εν τούτοις η σχέση του διαβητικού δέρματος με την υπεριώδη ακτινοβολία είναι ουσιαστικά ανεξερεύνητη. Στην παρούσα μελέτη ερευνήθηκε η σχέση διαβητικού δέρματος, υπεριώδους ακτινοβολίας και ικανότητας προστασίας από φυσικές αντιοξειδωτικές ουσίες. Σε άτριχους μύες αρσενικούς και θηλυκούς, μετά από εφάπαξ δόση στρεπτοζοτοκίνης, προκλήθηκε πειραματικά διαβήτης τύπου Ι και το δέρμα ακτινοβολήθηκε με υπεριώδες φώς Α και Β (λάμπα Ξένον), είτε με εφάπαξ , είτε με μέση χρόνια (5 ημέρες) είτε με σχετικά μακρά χρόνια (14 ημέρες) δόση. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ακτινοβόληση, εφαρμόστηκαν τοπικά υδαταλκοολικά εκχυλίσματα φλοιού Pinus halepensis (15%), φύλλων και βλαστών Rubus longanobaccus (5%) και γύρης (25%), πλούσια σε φαινολικά αντιοξειδωτικά. Αξιολογήθηκε η κατάσταση του δέρματος σε διαφορετικές χρονικές περιόδους κλινικά, με μέτρηση της άδηλης απώλειας νερού, της ελαστικότητας και της ερυθρήτητας. Παράλληλα εκτιμήθηκαν η κινητικότητα, το βάρος και τα επίπεδα γλυκόζης του αίματος των μυών. Τα επίπεδα γλυκόζης μετά την τοπική εφαρμογή και την ακτινοβόληση μειώνονται σημαντικά, σε ορισμένες περιπτώσεις σε ποσοστά μεγαλύτερα του 50%. Το βάρος των ζώων παρουσίασε μικρές διακυμάνσεις και παρατηρήθηκε βελτίωση της ελαστικότητας του δέρματός τους. Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της άδηλης απώλειας νερού όσο αυξάνεται ο χρόνος ακτινοβόλησης των μυών, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα αναμενόταν καθώς και οι δύο παράμετροι που εξετάζονται (διαβήτης, υπεριώδης ακτινοβολία) με την πάροδο του χρόνου επιτείνουν την άδηλη απώλεια νερού. Παρόμοια αποτελέσματα ελήφθησαν και κατά την εκτίμηση της ερυθρήτητας. Επιπλέον η κλινική εικόνα έδειξε σημαντική προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία στην περιοχή εφαρμογής όλων των αντιοξειδωτικών. Συμπερασματικά, ενώ το υπεριώδες φως δρα συνεργικά με τον διαβήτη επιδεινώνοντας την κατάσταση του δέρματος, τα ανωτέρω εκχυλίσματα πλούσια σε φαινολικά αντιοξειδωτικά προλαμβάνουν τις οξειδωτικές βλάβες του δέρματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργακοπούλου Παναγιώτα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2011,"date_issued":"2011","date_published":"2011","updated_at":"2026-11-19T05:26:38Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321101"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321101","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321101","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321101","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321101","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργακοπούλου Παναγιώτα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2011"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321101","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321101"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το διαβητικό δέρμα χαρακτηρίζεται από σημαντική ξηροδερμία ακολουθούμενη από πιθανή πρόωρη γήρανση. Η κατεξοχήν βλάβη η οποία προκαλείται από υπερβολική δόση υπεριώδους φωτός είναι η φωτογήρανση η οποία μπορεί να αποτελέσει πρόδρομη κατάσταση για την εμφάνιση δερματικού καρκίνου. Ενώ τόσο ο διαβήτης όσο και η επίδραση του υπεριώδους φωτός στο φυσιολογικό δέρμα έχουν αρκετά μελετηθεί εν τούτοις η σχέση του διαβητικού δέρματος με την υπεριώδη ακτινοβολία είναι ουσιαστικά ανεξερεύνητη. Στην παρούσα μελέτη ερευνήθηκε η σχέση διαβητικού δέρματος, υπεριώδους ακτινοβολίας και ικανότητας προστασίας από φυσικές αντιοξειδωτικές ουσίες. Σε άτριχους μύες αρσενικούς και θηλυκούς, μετά από εφάπαξ δόση στρεπτοζοτοκίνης, προκλήθηκε πειραματικά διαβήτης τύπου Ι και το δέρμα ακτινοβολήθηκε με υπεριώδες φώς Α και Β (λάμπα Ξένον), είτε με εφάπαξ , είτε με μέση χρόνια (5 ημέρες) είτε με σχετικά μακρά χρόνια (14 ημέρες) δόση. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ακτινοβόληση, εφαρμόστηκαν τοπικά υδαταλκοολικά εκχυλίσματα φλοιού Pinus halepensis (15%), φύλλων και βλαστών Rubus longanobaccus (5%) και γύρης (25%), πλούσια σε φαινολικά αντιοξειδωτικά. Αξιολογήθηκε η κατάσταση του δέρματος σε διαφορετικές χρονικές περιόδους κλινικά, με μέτρηση της άδηλης απώλειας νερού, της ελαστικότητας και της ερυθρήτητας. Παράλληλα εκτιμήθηκαν η κινητικότητα, το βάρος και τα επίπεδα γλυκόζης του αίματος των μυών. Τα επίπεδα γλυκόζης μετά την τοπική εφαρμογή και την ακτινοβόληση μειώνονται σημαντικά, σε ορισμένες περιπτώσεις σε ποσοστά μεγαλύτερα του 50%. Το βάρος των ζώων παρουσίασε μικρές διακυμάνσεις και παρατηρήθηκε βελτίωση της ελαστικότητας του δέρματός τους. Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της άδηλης απώλειας νερού όσο αυξάνεται ο χρόνος ακτινοβόλησης των μυών, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα αναμενόταν καθώς και οι δύο παράμετροι που εξετάζονται (διαβήτης, υπεριώδης ακτινοβολία) με την πάροδο του χρόνου επιτείνουν την άδηλη απώλεια νερού. Παρόμοια αποτελέσματα ελήφθησαν και κατά την εκτίμηση της ερυθρήτητας. Επιπλέον η κλινική εικόνα έδειξε σημαντική προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία στην περιοχή εφαρμογής όλων των αντιοξειδωτικών. Συμπερασματικά, ενώ το υπεριώδες φως δρα συνεργικά με τον διαβήτη επιδεινώνοντας την κατάσταση του δέρματος, τα ανωτέρω εκχυλίσματα πλούσια σε φαινολικά αντιοξειδωτικά προλαμβάνουν τις οξειδωτικές βλάβες του δέρματος.","Protection by antioxidant phenols Diabetic skin is characterized by significant dry followed by possible premature aging. The ideal damage which advance consists of an overdose of ultraviolet light is the UV radiation which can be a precursor condition for the appearance of skin cancer. While both diabetes and the effect of ultraviolet light in normal skin have been studied sufficiently, however, the relationship between diabetic skin and UV radiation is virtually unexplored. This study investigates the relationship between diabetic skin, ultraviolet radiation and protection capacity of natural antioxidants. In smooth mice (male and female), after a single streptozotokin dose, it was caused experimental diabetes type I and their skin irradiated with ultraviolet light A and B (xenon lamp). Measurements were evaluated after a lump sum dose of UV , a 5-day and a 14-day dose. Before, during and after irradiation, several extracts such as: bark extract of Pinus halepensis (15%), leaves and shoots of Rubus longanobaccus (5%) and pollen (25%), rich in phenolic antioxidants, were implemented on mice skin. The condition of the skin was evaluated clinically at several different periods of time by measuring the water loss, the elasticity and the redness. Alongside, mobility, weight and blood glucose levels of mice were assessed. Glucose levels, after topical application and irradiation, significantly reduced, in some cases at rates greater than 50%. The weight of the animals showed little fluctuation and it was observed improvement in the elasticity of their skin. It was showed, also, significant reduction of water loss when increasing irradiation time in mice, just the opposite of what it would be expected, as both parameters examined (diabetes, ultraviolet radiation) exacerbate the latent water loss over time. Similar results were obtained in the assessment of redness. Moreover, the clinical facts showed significant protection from ultraviolet radiation in the implementation area of all antioxidants. In conclusion, while the UV light acts synergistically with diabetes worsening the condition of the skin, these extracts rich in phenolic antioxidants prevent oxidative skin damage."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H χρόνια επίδραση του υπεριώδους φωτός στο διαβητικό δέρμα: προστασία με φαινολικά αντιοξειδωτικά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργακοπούλου Παναγιώτα"],"dc:date":["2011"],"dc:description":["Το διαβητικό δέρμα χαρακτηρίζεται από σημαντική ξηροδερμία ακολουθούμενη από πιθανή πρόωρη γήρανση. Η κατεξοχήν βλάβη η οποία προκαλείται από υπερβολική δόση υπεριώδους φωτός είναι η φωτογήρανση η οποία μπορεί να αποτελέσει πρόδρομη κατάσταση για την εμφάνιση δερματικού καρκίνου. Ενώ τόσο ο διαβήτης όσο και η επίδραση του υπεριώδους φωτός στο φυσιολογικό δέρμα έχουν αρκετά μελετηθεί εν τούτοις η σχέση του διαβητικού δέρματος με την υπεριώδη ακτινοβολία είναι ουσιαστικά ανεξερεύνητη. Στην παρούσα μελέτη ερευνήθηκε η σχέση διαβητικού δέρματος, υπεριώδους ακτινοβολίας και ικανότητας προστασίας από φυσικές αντιοξειδωτικές ουσίες. Σε άτριχους μύες αρσενικούς και θηλυκούς, μετά από εφάπαξ δόση στρεπτοζοτοκίνης, προκλήθηκε πειραματικά διαβήτης τύπου Ι και το δέρμα ακτινοβολήθηκε με υπεριώδες φώς Α και Β (λάμπα Ξένον), είτε με εφάπαξ , είτε με μέση χρόνια (5 ημέρες) είτε με σχετικά μακρά χρόνια (14 ημέρες) δόση. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ακτινοβόληση, εφαρμόστηκαν τοπικά υδαταλκοολικά εκχυλίσματα φλοιού Pinus halepensis (15%), φύλλων και βλαστών Rubus longanobaccus (5%) και γύρης (25%), πλούσια σε φαινολικά αντιοξειδωτικά. Αξιολογήθηκε η κατάσταση του δέρματος σε διαφορετικές χρονικές περιόδους κλινικά, με μέτρηση της άδηλης απώλειας νερού, της ελαστικότητας και της ερυθρήτητας. Παράλληλα εκτιμήθηκαν η κινητικότητα, το βάρος και τα επίπεδα γλυκόζης του αίματος των μυών. Τα επίπεδα γλυκόζης μετά την τοπική εφαρμογή και την ακτινοβόληση μειώνονται σημαντικά, σε ορισμένες περιπτώσεις σε ποσοστά μεγαλύτερα του 50%. Το βάρος των ζώων παρουσίασε μικρές διακυμάνσεις και παρατηρήθηκε βελτίωση της ελαστικότητας του δέρματός τους. Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της άδηλης απώλειας νερού όσο αυξάνεται ο χρόνος ακτινοβόλησης των μυών, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα αναμενόταν καθώς και οι δύο παράμετροι που εξετάζονται (διαβήτης, υπεριώδης ακτινοβολία) με την πάροδο του χρόνου επιτείνουν την άδηλη απώλεια νερού. Παρόμοια αποτελέσματα ελήφθησαν και κατά την εκτίμηση της ερυθρήτητας. Επιπλέον η κλινική εικόνα έδειξε σημαντική προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία στην περιοχή εφαρμογής όλων των αντιοξειδωτικών. Συμπερασματικά, ενώ το υπεριώδες φως δρα συνεργικά με τον διαβήτη επιδεινώνοντας την κατάσταση του δέρματος, τα ανωτέρω εκχυλίσματα πλούσια σε φαινολικά αντιοξειδωτικά προλαμβάνουν τις οξειδωτικές βλάβες του δέρματος.","Protection by antioxidant phenols Diabetic skin is characterized by significant dry followed by possible premature aging. The ideal damage which advance consists of an overdose of ultraviolet light is the UV radiation which can be a precursor condition for the appearance of skin cancer. While both diabetes and the effect of ultraviolet light in normal skin have been studied sufficiently, however, the relationship between diabetic skin and UV radiation is virtually unexplored. This study investigates the relationship between diabetic skin, ultraviolet radiation and protection capacity of natural antioxidants. In smooth mice (male and female), after a single streptozotokin dose, it was caused experimental diabetes type I and their skin irradiated with ultraviolet light A and B (xenon lamp). Measurements were evaluated after a lump sum dose of UV , a 5-day and a 14-day dose. Before, during and after irradiation, several extracts such as: bark extract of Pinus halepensis (15%), leaves and shoots of Rubus longanobaccus (5%) and pollen (25%), rich in phenolic antioxidants, were implemented on mice skin. The condition of the skin was evaluated clinically at several different periods of time by measuring the water loss, the elasticity and the redness. Alongside, mobility, weight and blood glucose levels of mice were assessed. Glucose levels, after topical application and irradiation, significantly reduced, in some cases at rates greater than 50%. The weight of the animals showed little fluctuation and it was observed improvement in the elasticity of their skin. It was showed, also, significant reduction of water loss when increasing irradiation time in mice, just the opposite of what it would be expected, as both parameters examined (diabetes, ultraviolet radiation) exacerbate the latent water loss over time. Similar results were obtained in the assessment of redness. Moreover, the clinical facts showed significant protection from ultraviolet radiation in the implementation area of all antioxidants. In conclusion, while the UV light acts synergistically with diabetes worsening the condition of the skin, these extracts rich in phenolic antioxidants prevent oxidative skin damage."],"dc:identifier":["uoadl:1321101","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321101"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["H χρόνια επίδραση του υπεριώδους φωτός στο διαβητικό δέρμα: προστασία με φαινολικά αντιοξειδωτικά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:38Z"}