{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321148"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321148","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"in vitro εκτίμηση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς λιπόφιλων ασθενών οξέων που χορηγούνται σε διάφορες στερεές, χημικές και φυσικές φάσεις","abstract":"H προβληματική ενδοαυλική διάλυση της δόσης νεώτερων δραστικών μορίων είναι σημαντικό πρόβλημα για τη φαρμακευτική βιομηχανία και συχνά αντιμετωπίζεται με τροποποίηση των φυσικών ή των χημικών χαρακτηριστικών του δραστικού μορίου. Χρησιμοποιώντας δυο λιπόφιλα ασθενή οξέα (Α και Β) στην παρούσα εργασία αξιολογήθηκε: - η δυνατότητα πρόβλεψης της ενδοαυλικής διαλυτότητας του κρυσταλλικού και του άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος του ασθενούς όξεος Α, του ασθενούς οξέος Β και του μετά νατρίου άλατος του ασθενούς οξέος Β, με βάση δεδομένα σε προσομοιωμένα ενδοαυλικά περιεχόμενα. - η δυνατότητα πρόβλεψης διαφορών στα χαρακτηριστικά απορρόφησης του μετ’ ασβεστίου άλατος ασθενούς οξέος Α, μετά από χορήγηση δισκίων κρυσταλλικού και άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος, με βάση δεδομένα διάλυσης / καθίζησης σε προσομοιωμένα ενδοαυλικά περιεχόμενα. H χρήση λευκού FaSSGF-V2 ή FaSSGF-V2 οδήγησε σε ικανοποιητική πρόβλεψη ή ελαφρά υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας. Η ταυτότητα του παράγοντα που χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση του pH, όταν το οξύ είναι ιονισμένο, επηρεάζει σημαντικά τη διαλυτότητα. Το FaSSIF-V2 φαίνεται να είναι χρησιμότερο από το FaSSIF στην πρόβλεψη της ενδοαυλικής διαλυτότητας μικρομορίων με ασθενώς όξινες ιδιότητες. Οι διαφορές στα in vitro δεδομένα διάλυσης/καθίζησης δισκίων κρυσταλλικού και άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος του ασθενούς οξέος Α ήταν σε συμφωνία με τη διαφορά στο ρυθμό απορρόφησης του κρυσταλλικού σε σχέση με το άμορφο μετ’ ασβεστίου άλας σε υγιείς εθελοντές.","abstract_html":"H προβληματική ενδοαυλική διάλυση της δόσης νεώτερων δραστικών μορίων είναι σημαντικό πρόβλημα για τη φαρμακευτική βιομηχανία και συχνά αντιμετωπίζεται με τροποποίηση των φυσικών ή των χημικών χαρακτηριστικών του δραστικού μορίου. Χρησιμοποιώντας δυο λιπόφιλα ασθενή οξέα (Α και Β) στην παρούσα εργασία αξιολογήθηκε: - η δυνατότητα πρόβλεψης της ενδοαυλικής διαλυτότητας του κρυσταλλικού και του άμορφου μετ&#x27; ασβεστίου άλατος του ασθενούς όξεος Α, του ασθενούς οξέος Β και του μετά νατρίου άλατος του ασθενούς οξέος Β, με βάση δεδομένα σε προσομοιωμένα ενδοαυλικά περιεχόμενα. - η δυνατότητα πρόβλεψης διαφορών στα χαρακτηριστικά απορρόφησης του μετ’ ασβεστίου άλατος ασθενούς οξέος Α, μετά από χορήγηση δισκίων κρυσταλλικού και άμορφου μετ&#x27; ασβεστίου άλατος, με βάση δεδομένα διάλυσης / καθίζησης σε προσομοιωμένα ενδοαυλικά περιεχόμενα. H χρήση λευκού FaSSGF-V2 ή FaSSGF-V2 οδήγησε σε ικανοποιητική πρόβλεψη ή ελαφρά υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας. Η ταυτότητα του παράγοντα που χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση του pH, όταν το οξύ είναι ιονισμένο, επηρεάζει σημαντικά τη διαλυτότητα. Το FaSSIF-V2 φαίνεται να είναι χρησιμότερο από το FaSSIF στην πρόβλεψη της ενδοαυλικής διαλυτότητας μικρομορίων με ασθενώς όξινες ιδιότητες. Οι διαφορές στα in vitro δεδομένα διάλυσης/καθίζησης δισκίων κρυσταλλικού και άμορφου μετ&#x27; ασβεστίου άλατος του ασθενούς οξέος Α ήταν σε συμφωνία με τη διαφορά στο ρυθμό απορρόφησης του κρυσταλλικού σε σχέση με το άμορφο μετ’ ασβεστίου άλας σε υγιείς εθελοντές.","abstract_has_math":false,"creators":["Πετράκης Ορέστης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321148"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321148","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321148","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321148","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321148","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πετράκης Ορέστης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321148","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321148"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H προβληματική ενδοαυλική διάλυση της δόσης νεώτερων δραστικών μορίων είναι σημαντικό πρόβλημα για τη φαρμακευτική βιομηχανία και συχνά αντιμετωπίζεται με τροποποίηση των φυσικών ή των χημικών χαρακτηριστικών του δραστικού μορίου. Χρησιμοποιώντας δυο λιπόφιλα ασθενή οξέα (Α και Β) στην παρούσα εργασία αξιολογήθηκε: - η δυνατότητα πρόβλεψης της ενδοαυλικής διαλυτότητας του κρυσταλλικού και του άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος του ασθενούς όξεος Α, του ασθενούς οξέος Β και του μετά νατρίου άλατος του ασθενούς οξέος Β, με βάση δεδομένα σε προσομοιωμένα ενδοαυλικά περιεχόμενα. - η δυνατότητα πρόβλεψης διαφορών στα χαρακτηριστικά απορρόφησης του μετ’ ασβεστίου άλατος ασθενούς οξέος Α, μετά από χορήγηση δισκίων κρυσταλλικού και άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος, με βάση δεδομένα διάλυσης / καθίζησης σε προσομοιωμένα ενδοαυλικά περιεχόμενα. H χρήση λευκού FaSSGF-V2 ή FaSSGF-V2 οδήγησε σε ικανοποιητική πρόβλεψη ή ελαφρά υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας. Η ταυτότητα του παράγοντα που χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση του pH, όταν το οξύ είναι ιονισμένο, επηρεάζει σημαντικά τη διαλυτότητα. Το FaSSIF-V2 φαίνεται να είναι χρησιμότερο από το FaSSIF στην πρόβλεψη της ενδοαυλικής διαλυτότητας μικρομορίων με ασθενώς όξινες ιδιότητες. Οι διαφορές στα in vitro δεδομένα διάλυσης/καθίζησης δισκίων κρυσταλλικού και άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος του ασθενούς οξέος Α ήταν σε συμφωνία με τη διαφορά στο ρυθμό απορρόφησης του κρυσταλλικού σε σχέση με το άμορφο μετ’ ασβεστίου άλας σε υγιείς εθελοντές.","Today's trend in discovering APIs with poor water solubility and high lipophilicity poses a barrier to drug development process, as far as oral bioavailability is concerned. This obstacle is overcome via the application of several approaches, such as the formation of salts and the formation of stable amorphous solids. Using two model lipophilic weak acids (Α and B), in the present thesis we evaluated: - the usefulness of data in biorelevant media in predicting the intralumenal solubility of a crystalline and a stable amorphous calcium salt of weak acid A, and of weak acid B and its sodium salt. - the usefulness of biorelevant dissolution data in predicting differences in oral absorption rates after administration of the crystalline and the stable amorphous calcium salt of weak acid A. Using blank FaSSGF-V2 or FaSSGF-V2, intragastric solubility was adequately predicted or slightly underestimated. The identity of the specific buffer species that are used to simulate lumenal pH affect drastically the solubility, when the acid is ionized. FaSSIF-V2 seems to be more useful than FaSSIF, in predicting intraintestinal solubility of APIs with weakly acidic characteristics. In vitro dissolution data of crystalline and amorphous calcium salt of weak acid A tablets were in line with differences in in vivo absorption rates."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["in vitro εκτίμηση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς λιπόφιλων ασθενών οξέων που χορηγούνται σε διάφορες στερεές, χημικές και φυσικές φάσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πετράκης Ορέστης"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["H προβληματική ενδοαυλική διάλυση της δόσης νεώτερων δραστικών μορίων είναι σημαντικό πρόβλημα για τη φαρμακευτική βιομηχανία και συχνά αντιμετωπίζεται με τροποποίηση των φυσικών ή των χημικών χαρακτηριστικών του δραστικού μορίου. Χρησιμοποιώντας δυο λιπόφιλα ασθενή οξέα (Α και Β) στην παρούσα εργασία αξιολογήθηκε: - η δυνατότητα πρόβλεψης της ενδοαυλικής διαλυτότητας του κρυσταλλικού και του άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος του ασθενούς όξεος Α, του ασθενούς οξέος Β και του μετά νατρίου άλατος του ασθενούς οξέος Β, με βάση δεδομένα σε προσομοιωμένα ενδοαυλικά περιεχόμενα. - η δυνατότητα πρόβλεψης διαφορών στα χαρακτηριστικά απορρόφησης του μετ’ ασβεστίου άλατος ασθενούς οξέος Α, μετά από χορήγηση δισκίων κρυσταλλικού και άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος, με βάση δεδομένα διάλυσης / καθίζησης σε προσομοιωμένα ενδοαυλικά περιεχόμενα. H χρήση λευκού FaSSGF-V2 ή FaSSGF-V2 οδήγησε σε ικανοποιητική πρόβλεψη ή ελαφρά υποεκτίμηση της ενδογαστρικής διαλυτότητας. Η ταυτότητα του παράγοντα που χρησιμοποιείται για τη ρύθμιση του pH, όταν το οξύ είναι ιονισμένο, επηρεάζει σημαντικά τη διαλυτότητα. Το FaSSIF-V2 φαίνεται να είναι χρησιμότερο από το FaSSIF στην πρόβλεψη της ενδοαυλικής διαλυτότητας μικρομορίων με ασθενώς όξινες ιδιότητες. Οι διαφορές στα in vitro δεδομένα διάλυσης/καθίζησης δισκίων κρυσταλλικού και άμορφου μετ' ασβεστίου άλατος του ασθενούς οξέος Α ήταν σε συμφωνία με τη διαφορά στο ρυθμό απορρόφησης του κρυσταλλικού σε σχέση με το άμορφο μετ’ ασβεστίου άλας σε υγιείς εθελοντές.","Today's trend in discovering APIs with poor water solubility and high lipophilicity poses a barrier to drug development process, as far as oral bioavailability is concerned. This obstacle is overcome via the application of several approaches, such as the formation of salts and the formation of stable amorphous solids. Using two model lipophilic weak acids (Α and B), in the present thesis we evaluated: - the usefulness of data in biorelevant media in predicting the intralumenal solubility of a crystalline and a stable amorphous calcium salt of weak acid A, and of weak acid B and its sodium salt. - the usefulness of biorelevant dissolution data in predicting differences in oral absorption rates after administration of the crystalline and the stable amorphous calcium salt of weak acid A. Using blank FaSSGF-V2 or FaSSGF-V2, intragastric solubility was adequately predicted or slightly underestimated. The identity of the specific buffer species that are used to simulate lumenal pH affect drastically the solubility, when the acid is ionized. FaSSIF-V2 seems to be more useful than FaSSIF, in predicting intraintestinal solubility of APIs with weakly acidic characteristics. In vitro dissolution data of crystalline and amorphous calcium salt of weak acid A tablets were in line with differences in in vivo absorption rates."],"dc:identifier":["uoadl:1321148","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321148"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["in vitro εκτίμηση της ενδοαυλικής συμπεριφοράς λιπόφιλων ασθενών οξέων που χορηγούνται σε διάφορες στερεές, χημικές και φυσικές φάσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z"}