{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321157"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321157","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"In vitro μελέτη της διαπερατότητας της Μιρταζαπίνης διαμέσου της επιδερμίδας","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η in vitro η διαπερατότητα της μιρταζαπίνης μέσω της ανθρώπινης επιδερμίδας, ως προκαταρκτικό στάδιο για την διαπίστωση της καταλληλότητας του συγκεκριμένου δραστικού μορίου με στόχο τη μορφοποίηση του σε διαδερμικό σύστημα αποδέσμευσης. Η in vitro μελέτη της διαπερατότητας πραγματοποιήθηκε με χρήση τροποποιημένων κυττάρων Franz και ανθρώπινης επιδερμίδας, που ελήφθη από πλήρες δέρμα με την μέθοδο θερμικού διαχωρισμού του Klingman. Η εκτίμηση της επίδρασης του είδους και της συγκέντρωσης του επιταχυντή διαπερατότητας έγινε με χρήση 7131 ασύμμετρου πειραματικού σχεδιασμού. Και οι δύο υπό εξέταση παράγοντες βρέθηκε ότι επηρεάζουν στατιστικώς σημαντικά την διαπέραση της μιρταζαπίνης. Από τις συνταγές που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι την υψηλότερη διαπερατότητα (P<0.05) σε σχέση με τη γέλη αναφοράς εμφάνιζαν οι συνταγές που περιείχαν λαουρική αλκοόλη σε συγκέντρωση 10%, λαουρικό οξύ σε συγκέντρωση 5% και GMO σε συγκέντρωση 5%. Μεταξύ τους αυτοί οι επιταχυντές δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Η χρήση Ν-μέθυλοπυρρολιδόνης και αζόνης δεν ευνόησε τη διαδερμική διαπερατότητα της μιρταζαπίνης σε σχέση με τη γέλη αναφοράς. Τέλος, μόνο οι συνταγές για τους παραπάνω επιταχυντές με την υψηλότερη διαπερατότητα εμφανίζουν ροή που ανταποκρίνεται στη θεωρητική τιμή που απαιτείται ώστε να κατασκευαστεί ένα διαδερμικό σύστημα χορήγησης.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η in vitro η διαπερατότητα της μιρταζαπίνης μέσω της ανθρώπινης επιδερμίδας, ως προκαταρκτικό στάδιο για την διαπίστωση της καταλληλότητας του συγκεκριμένου δραστικού μορίου με στόχο τη μορφοποίηση του σε διαδερμικό σύστημα αποδέσμευσης. Η in vitro μελέτη της διαπερατότητας πραγματοποιήθηκε με χρήση τροποποιημένων κυττάρων Franz και ανθρώπινης επιδερμίδας, που ελήφθη από πλήρες δέρμα με την μέθοδο θερμικού διαχωρισμού του Klingman. Η εκτίμηση της επίδρασης του είδους και της συγκέντρωσης του επιταχυντή διαπερατότητας έγινε με χρήση 7131 ασύμμετρου πειραματικού σχεδιασμού. Και οι δύο υπό εξέταση παράγοντες βρέθηκε ότι επηρεάζουν στατιστικώς σημαντικά την διαπέραση της μιρταζαπίνης. Από τις συνταγές που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι την υψηλότερη διαπερατότητα (P&lt;0.05) σε σχέση με τη γέλη αναφοράς εμφάνιζαν οι συνταγές που περιείχαν λαουρική αλκοόλη σε συγκέντρωση 10%, λαουρικό οξύ σε συγκέντρωση 5% και GMO σε συγκέντρωση 5%. Μεταξύ τους αυτοί οι επιταχυντές δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Η χρήση Ν-μέθυλοπυρρολιδόνης και αζόνης δεν ευνόησε τη διαδερμική διαπερατότητα της μιρταζαπίνης σε σχέση με τη γέλη αναφοράς. Τέλος, μόνο οι συνταγές για τους παραπάνω επιταχυντές με την υψηλότερη διαπερατότητα εμφανίζουν ροή που ανταποκρίνεται στη θεωρητική τιμή που απαιτείται ώστε να κατασκευαστεί ένα διαδερμικό σύστημα χορήγησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσερκάκη Δήμητρα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321157"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321157","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321157","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321157","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321157","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσερκάκη Δήμητρα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321157","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321157"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η in vitro η διαπερατότητα της μιρταζαπίνης μέσω της ανθρώπινης επιδερμίδας, ως προκαταρκτικό στάδιο για την διαπίστωση της καταλληλότητας του συγκεκριμένου δραστικού μορίου με στόχο τη μορφοποίηση του σε διαδερμικό σύστημα αποδέσμευσης. Η in vitro μελέτη της διαπερατότητας πραγματοποιήθηκε με χρήση τροποποιημένων κυττάρων Franz και ανθρώπινης επιδερμίδας, που ελήφθη από πλήρες δέρμα με την μέθοδο θερμικού διαχωρισμού του Klingman. Η εκτίμηση της επίδρασης του είδους και της συγκέντρωσης του επιταχυντή διαπερατότητας έγινε με χρήση 7131 ασύμμετρου πειραματικού σχεδιασμού. Και οι δύο υπό εξέταση παράγοντες βρέθηκε ότι επηρεάζουν στατιστικώς σημαντικά την διαπέραση της μιρταζαπίνης. Από τις συνταγές που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι την υψηλότερη διαπερατότητα (P<0.05) σε σχέση με τη γέλη αναφοράς εμφάνιζαν οι συνταγές που περιείχαν λαουρική αλκοόλη σε συγκέντρωση 10%, λαουρικό οξύ σε συγκέντρωση 5% και GMO σε συγκέντρωση 5%. Μεταξύ τους αυτοί οι επιταχυντές δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Η χρήση Ν-μέθυλοπυρρολιδόνης και αζόνης δεν ευνόησε τη διαδερμική διαπερατότητα της μιρταζαπίνης σε σχέση με τη γέλη αναφοράς. Τέλος, μόνο οι συνταγές για τους παραπάνω επιταχυντές με την υψηλότερη διαπερατότητα εμφανίζουν ροή που ανταποκρίνεται στη θεωρητική τιμή που απαιτείται ώστε να κατασκευαστεί ένα διαδερμικό σύστημα χορήγησης.","In this work we studied the in vitro permeability of mirtazapine through human skin as a preliminary step to determine the suitability of this active molecule to the formation of a transdermal delivery system. The in vitro permeation study was carried out using modified Franz cells and human skin, obtained from whole skin by heat separation method of Klingman. The estimate of the effect of the type and concentration of the permeation enhancer was performed using 7131 asymmetrical factorial design. Both factors under consideration were found to have a statistically significant effect (P<0.05) in the permeation of mirtazapine. From the recipes tested, those that contained lauryl alcohol 10%, lauric acid 5% and GMO 5% were found to have statistically higher permeation compared with the reference gel. There were not statistically significant differences amongst them. The use of N-methyl – pyrrolidone and azone and did not enhance the percutaneous permeation of mirtazapine compared with the reference gel. Finally, only the recipes for the above enhancers that exhibited higher permeability, the flow corresponds to the theoretical value required to construct a transdermal delivery system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["In vitro μελέτη της διαπερατότητας της Μιρταζαπίνης διαμέσου της επιδερμίδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσερκάκη Δήμητρα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η in vitro η διαπερατότητα της μιρταζαπίνης μέσω της ανθρώπινης επιδερμίδας, ως προκαταρκτικό στάδιο για την διαπίστωση της καταλληλότητας του συγκεκριμένου δραστικού μορίου με στόχο τη μορφοποίηση του σε διαδερμικό σύστημα αποδέσμευσης. Η in vitro μελέτη της διαπερατότητας πραγματοποιήθηκε με χρήση τροποποιημένων κυττάρων Franz και ανθρώπινης επιδερμίδας, που ελήφθη από πλήρες δέρμα με την μέθοδο θερμικού διαχωρισμού του Klingman. Η εκτίμηση της επίδρασης του είδους και της συγκέντρωσης του επιταχυντή διαπερατότητας έγινε με χρήση 7131 ασύμμετρου πειραματικού σχεδιασμού. Και οι δύο υπό εξέταση παράγοντες βρέθηκε ότι επηρεάζουν στατιστικώς σημαντικά την διαπέραση της μιρταζαπίνης. Από τις συνταγές που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι την υψηλότερη διαπερατότητα (P<0.05) σε σχέση με τη γέλη αναφοράς εμφάνιζαν οι συνταγές που περιείχαν λαουρική αλκοόλη σε συγκέντρωση 10%, λαουρικό οξύ σε συγκέντρωση 5% και GMO σε συγκέντρωση 5%. Μεταξύ τους αυτοί οι επιταχυντές δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Η χρήση Ν-μέθυλοπυρρολιδόνης και αζόνης δεν ευνόησε τη διαδερμική διαπερατότητα της μιρταζαπίνης σε σχέση με τη γέλη αναφοράς. Τέλος, μόνο οι συνταγές για τους παραπάνω επιταχυντές με την υψηλότερη διαπερατότητα εμφανίζουν ροή που ανταποκρίνεται στη θεωρητική τιμή που απαιτείται ώστε να κατασκευαστεί ένα διαδερμικό σύστημα χορήγησης.","In this work we studied the in vitro permeability of mirtazapine through human skin as a preliminary step to determine the suitability of this active molecule to the formation of a transdermal delivery system. The in vitro permeation study was carried out using modified Franz cells and human skin, obtained from whole skin by heat separation method of Klingman. The estimate of the effect of the type and concentration of the permeation enhancer was performed using 7131 asymmetrical factorial design. Both factors under consideration were found to have a statistically significant effect (P<0.05) in the permeation of mirtazapine. From the recipes tested, those that contained lauryl alcohol 10%, lauric acid 5% and GMO 5% were found to have statistically higher permeation compared with the reference gel. There were not statistically significant differences amongst them. The use of N-methyl – pyrrolidone and azone and did not enhance the percutaneous permeation of mirtazapine compared with the reference gel. Finally, only the recipes for the above enhancers that exhibited higher permeability, the flow corresponds to the theoretical value required to construct a transdermal delivery system."],"dc:identifier":["uoadl:1321157","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321157"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["In vitro μελέτη της διαπερατότητας της Μιρταζαπίνης διαμέσου της επιδερμίδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z"}