{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321159"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321159","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"In vitro μελέτη της διαπερατότητας της ριζατριπτάνης μέσω της κεράτινης στιβάδας της επιδερμίδας","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η in vitro η διαπερατότητα του βενζοϊκού άλατος της ριζατριπτάνης μέσω της ανθρώπινης επιδερμίδας, ως προκαταρκτικό στάδιο για την διαπίστωση της καταλληλότητας του συγκεκριμένου δραστικού μορίου για μορφοποίηση του σε διαδερμικό σύστημα αποδέσμευσης. Η in vitro μελέτη της διαπερατότητας πραγματοποιήθηκε με την χρήση τροποποιημένων κυττάρων του Franz και ανθρώπινης επιδερμίδας, που ελήφθη από πλήρες δέρμα με την μέθοδο θερμικού διαχωρισμού. Η εκτίμηση της επίδρασης του είδους και της συγκέντρωσης του επιταχυντή διαβατότητας έγινε με την χρήση 5131 ασύμμετρου πειραματικού σχεδιασμού. Και οι δύο υπό εξέταση παράγοντες βρέθηκε ότι επηρεάζουν στατιστικώς σημαντικά την διαπέραση της ριζατριπτάνης. Από όλες τις συνταγές που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι τις υψηλότερες τιμές Q (αθροιστική ποσότητα φαρμάκου ανά μονάδα επιφανείας μg/cm2) εμφάνιζαν οι συνταγές που περιείχαν λαουροκαπράμη και ακολουθούσαν αυτές με μινθόλη και με τερπινεόλη. Μόνο η χρήση Ν-μέθυλοπυρρολιδόνης και της κινεόλης δεν ευνόησε τη διαδερμική διαπερατότητα της ριζατριπτάνης σε σχέση με τη γέλη αναφοράς. Όλες οι συνταγές παρείχαν ροές που θεωρητικά επιτυγχάνουν θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο αίμα με εξαίρεση αυτή της αζόνης για το πρώτο 24ωρο. Συνεπώς, η διαδερμική χορήγηση της ριζατριπτάνης φαίνεται να είναι εφικτή.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η in vitro η διαπερατότητα του βενζοϊκού άλατος της ριζατριπτάνης μέσω της ανθρώπινης επιδερμίδας, ως προκαταρκτικό στάδιο για την διαπίστωση της καταλληλότητας του συγκεκριμένου δραστικού μορίου για μορφοποίηση του σε διαδερμικό σύστημα αποδέσμευσης. Η in vitro μελέτη της διαπερατότητας πραγματοποιήθηκε με την χρήση τροποποιημένων κυττάρων του Franz και ανθρώπινης επιδερμίδας, που ελήφθη από πλήρες δέρμα με την μέθοδο θερμικού διαχωρισμού. Η εκτίμηση της επίδρασης του είδους και της συγκέντρωσης του επιταχυντή διαβατότητας έγινε με την χρήση 5131 ασύμμετρου πειραματικού σχεδιασμού. Και οι δύο υπό εξέταση παράγοντες βρέθηκε ότι επηρεάζουν στατιστικώς σημαντικά την διαπέραση της ριζατριπτάνης. Από όλες τις συνταγές που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι τις υψηλότερες τιμές Q (αθροιστική ποσότητα φαρμάκου ανά μονάδα επιφανείας μg/cm2) εμφάνιζαν οι συνταγές που περιείχαν λαουροκαπράμη και ακολουθούσαν αυτές με μινθόλη και με τερπινεόλη. Μόνο η χρήση Ν-μέθυλοπυρρολιδόνης και της κινεόλης δεν ευνόησε τη διαδερμική διαπερατότητα της ριζατριπτάνης σε σχέση με τη γέλη αναφοράς. Όλες οι συνταγές παρείχαν ροές που θεωρητικά επιτυγχάνουν θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο αίμα με εξαίρεση αυτή της αζόνης για το πρώτο 24ωρο. Συνεπώς, η διαδερμική χορήγηση της ριζατριπτάνης φαίνεται να είναι εφικτή.","abstract_has_math":false,"creators":["Τράντζα Σοφία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321159"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321159","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321159","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321159","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321159","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τράντζα Σοφία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321159","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321159"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η in vitro η διαπερατότητα του βενζοϊκού άλατος της ριζατριπτάνης μέσω της ανθρώπινης επιδερμίδας, ως προκαταρκτικό στάδιο για την διαπίστωση της καταλληλότητας του συγκεκριμένου δραστικού μορίου για μορφοποίηση του σε διαδερμικό σύστημα αποδέσμευσης. Η in vitro μελέτη της διαπερατότητας πραγματοποιήθηκε με την χρήση τροποποιημένων κυττάρων του Franz και ανθρώπινης επιδερμίδας, που ελήφθη από πλήρες δέρμα με την μέθοδο θερμικού διαχωρισμού. Η εκτίμηση της επίδρασης του είδους και της συγκέντρωσης του επιταχυντή διαβατότητας έγινε με την χρήση 5131 ασύμμετρου πειραματικού σχεδιασμού. Και οι δύο υπό εξέταση παράγοντες βρέθηκε ότι επηρεάζουν στατιστικώς σημαντικά την διαπέραση της ριζατριπτάνης. Από όλες τις συνταγές που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι τις υψηλότερες τιμές Q (αθροιστική ποσότητα φαρμάκου ανά μονάδα επιφανείας μg/cm2) εμφάνιζαν οι συνταγές που περιείχαν λαουροκαπράμη και ακολουθούσαν αυτές με μινθόλη και με τερπινεόλη. Μόνο η χρήση Ν-μέθυλοπυρρολιδόνης και της κινεόλης δεν ευνόησε τη διαδερμική διαπερατότητα της ριζατριπτάνης σε σχέση με τη γέλη αναφοράς. Όλες οι συνταγές παρείχαν ροές που θεωρητικά επιτυγχάνουν θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο αίμα με εξαίρεση αυτή της αζόνης για το πρώτο 24ωρο. Συνεπώς, η διαδερμική χορήγηση της ριζατριπτάνης φαίνεται να είναι εφικτή.","The in vitro permeation of rizatriptan benzoate through human cavendar epidermis, as a premilinary step towards the development of a transdermal therapeutic system, was investigated. In vitro release studies were conducted using modified Franz cells and epidermal membrane taken from human cavendar skin by the method of heat separation technique from Klingman. In order to estimate the effect of the different enhancers and the concentration of them, a 5131 asymmetrical factorial design was employed. Both of the factors that were studied were found to significantly affect the in vitro skin permeation of the drug. From the recipes that contained rizatriptan benzoate it was found that the recipes with laurocapram as penetration enhancer exhibited the highest Q values (cumulative amount of rizatriptan benzoate permeated per unit area of epidermis μg/cm2) and it was followed by formulations with menthol and terpineole. The use of NMP and cineole as permeation enhancer did not affect positively the transdermal absorbance of rizatriptan benzoate compared to the reference recipe. All the recipes demonstrate fluxes that theoretically achieved therapeutic plasma concentrations. Therefore, the transdermal administration of rizatriptan benzoate seems feasible"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["In vitro μελέτη της διαπερατότητας της ριζατριπτάνης μέσω της κεράτινης στιβάδας της επιδερμίδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τράντζα Σοφία"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η in vitro η διαπερατότητα του βενζοϊκού άλατος της ριζατριπτάνης μέσω της ανθρώπινης επιδερμίδας, ως προκαταρκτικό στάδιο για την διαπίστωση της καταλληλότητας του συγκεκριμένου δραστικού μορίου για μορφοποίηση του σε διαδερμικό σύστημα αποδέσμευσης. Η in vitro μελέτη της διαπερατότητας πραγματοποιήθηκε με την χρήση τροποποιημένων κυττάρων του Franz και ανθρώπινης επιδερμίδας, που ελήφθη από πλήρες δέρμα με την μέθοδο θερμικού διαχωρισμού. Η εκτίμηση της επίδρασης του είδους και της συγκέντρωσης του επιταχυντή διαβατότητας έγινε με την χρήση 5131 ασύμμετρου πειραματικού σχεδιασμού. Και οι δύο υπό εξέταση παράγοντες βρέθηκε ότι επηρεάζουν στατιστικώς σημαντικά την διαπέραση της ριζατριπτάνης. Από όλες τις συνταγές που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι τις υψηλότερες τιμές Q (αθροιστική ποσότητα φαρμάκου ανά μονάδα επιφανείας μg/cm2) εμφάνιζαν οι συνταγές που περιείχαν λαουροκαπράμη και ακολουθούσαν αυτές με μινθόλη και με τερπινεόλη. Μόνο η χρήση Ν-μέθυλοπυρρολιδόνης και της κινεόλης δεν ευνόησε τη διαδερμική διαπερατότητα της ριζατριπτάνης σε σχέση με τη γέλη αναφοράς. Όλες οι συνταγές παρείχαν ροές που θεωρητικά επιτυγχάνουν θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο αίμα με εξαίρεση αυτή της αζόνης για το πρώτο 24ωρο. Συνεπώς, η διαδερμική χορήγηση της ριζατριπτάνης φαίνεται να είναι εφικτή.","The in vitro permeation of rizatriptan benzoate through human cavendar epidermis, as a premilinary step towards the development of a transdermal therapeutic system, was investigated. In vitro release studies were conducted using modified Franz cells and epidermal membrane taken from human cavendar skin by the method of heat separation technique from Klingman. In order to estimate the effect of the different enhancers and the concentration of them, a 5131 asymmetrical factorial design was employed. Both of the factors that were studied were found to significantly affect the in vitro skin permeation of the drug. From the recipes that contained rizatriptan benzoate it was found that the recipes with laurocapram as penetration enhancer exhibited the highest Q values (cumulative amount of rizatriptan benzoate permeated per unit area of epidermis μg/cm2) and it was followed by formulations with menthol and terpineole. The use of NMP and cineole as permeation enhancer did not affect positively the transdermal absorbance of rizatriptan benzoate compared to the reference recipe. All the recipes demonstrate fluxes that theoretically achieved therapeutic plasma concentrations. Therefore, the transdermal administration of rizatriptan benzoate seems feasible"],"dc:identifier":["uoadl:1321159","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321159"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["In vitro μελέτη της διαπερατότητας της ριζατριπτάνης μέσω της κεράτινης στιβάδας της επιδερμίδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z"}