{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321176"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321176","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Inverse Εffectiveness or Stochastic Resonance? Multisensory integration in brief audiovisual syllables","abstract":"Η \"αντίστροφη αποτελεσματικότητα\", ένας από τους τρεις νόμους της πολυαισθητηριακής απαρτίωσης, διατυπώθηκε στα πλαίσια μετρήσεων σε νευρωνικό επίπεδο στα άνω διδύμια. Ωστόσο είναι έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως κατά την ερμηνεία συμπεριφορικών πειραμάτων. Το χάσμα μεταξύ νευρωνικών μετρήσεων και συμπεριφοράς στο επίπεδο του οργανισμού δεν είναι κάτι που μπορεί να αμεληθεί, αφού κάτι τέτοιο έχει σαν αποτέλεσμα την διεξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων (Holmes, 2009; Ross 2006). Εξετάσαμε πειραματικές παραμέτρους που αποσαφηνίζουν σε πιο βαθμό και κάτω από ποιές συνθήκες μπορούμε να λάβουμε υπόψη μας τον νόμο αυτό σε συμπεριφορικά πειράματα. Επιπλέον, εξετάσαμε το πολυαισθητηριακό κέρδος σε τρεις διαφορετικές ομάδες συμμετοχόντων που κλήθηκαν να αναγνωρίσουν οπτικοακουστικές συλλαβές κάτω από διαφορετικά επίπεδα θορύβου (οπτικού και ακουστικού). Τα αποτελέσματα έδειξαν συμπεριφορική αντίστροφη αποτελεσματικότητα, με μόνο έναν μικρό αριθμό συμμετοχόντων να δείχνει ένα αντίστροφο \"U\" στην συνάρτηση κέρδους. Προτείνουμε μία εναλλακτική εξήγηση αντί της \"αντίστροφης αποτελεσματικότητας\". Η εξήγηση αυτή μπορεί να χρησιμεύσει ως μια γενικότερη ερμηνεία αποτελεσμάτων που ξεφεύγουν από τον νόμο της \"αντίστροφης αποτελεσματικότητας\", λαμβάνοντας υπ' όψη το φαινόμενο του στοχαστικού συντονισμού σε βιολογικά συστήματα, ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει απλά νευρωνικά μοντέλα που δρουν ως εντοπιστές αλλά και ολόκληρους οργανισμούς (Sutherlund, 2010). Χρειάζεται ωστόσο περισσότερη έρευνα ώστε να διερευνηθούν πιθανές αποκλείσεις από την \"αντίστροφη αποτελεσματικότητα\", σε περισσότερα επίπεδα θορύβου και συνθήκες που εστιάζουν σε διεργασίες εντοπισμού, αφού ο στοχαστικός συντονισμός φαίνεται να προκύπτει σε συστήματα εντοπιστών - μια από τις κύριες λειτουργίες των νευρώνων που βρίσκονται στα άνω διδύμια.","abstract_html":"Η &quot;αντίστροφη αποτελεσματικότητα&quot;, ένας από τους τρεις νόμους της πολυαισθητηριακής απαρτίωσης, διατυπώθηκε στα πλαίσια μετρήσεων σε νευρωνικό επίπεδο στα άνω διδύμια. Ωστόσο είναι έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως κατά την ερμηνεία συμπεριφορικών πειραμάτων. Το χάσμα μεταξύ νευρωνικών μετρήσεων και συμπεριφοράς στο επίπεδο του οργανισμού δεν είναι κάτι που μπορεί να αμεληθεί, αφού κάτι τέτοιο έχει σαν αποτέλεσμα την διεξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων (Holmes, 2009; Ross 2006). Εξετάσαμε πειραματικές παραμέτρους που αποσαφηνίζουν σε πιο βαθμό και κάτω από ποιές συνθήκες μπορούμε να λάβουμε υπόψη μας τον νόμο αυτό σε συμπεριφορικά πειράματα. Επιπλέον, εξετάσαμε το πολυαισθητηριακό κέρδος σε τρεις διαφορετικές ομάδες συμμετοχόντων που κλήθηκαν να αναγνωρίσουν οπτικοακουστικές συλλαβές κάτω από διαφορετικά επίπεδα θορύβου (οπτικού και ακουστικού). Τα αποτελέσματα έδειξαν συμπεριφορική αντίστροφη αποτελεσματικότητα, με μόνο έναν μικρό αριθμό συμμετοχόντων να δείχνει ένα αντίστροφο &quot;U&quot; στην συνάρτηση κέρδους. Προτείνουμε μία εναλλακτική εξήγηση αντί της &quot;αντίστροφης αποτελεσματικότητας&quot;. Η εξήγηση αυτή μπορεί να χρησιμεύσει ως μια γενικότερη ερμηνεία αποτελεσμάτων που ξεφεύγουν από τον νόμο της &quot;αντίστροφης αποτελεσματικότητας&quot;, λαμβάνοντας υπ&#x27; όψη το φαινόμενο του στοχαστικού συντονισμού σε βιολογικά συστήματα, ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει απλά νευρωνικά μοντέλα που δρουν ως εντοπιστές αλλά και ολόκληρους οργανισμούς (Sutherlund, 2010). Χρειάζεται ωστόσο περισσότερη έρευνα ώστε να διερευνηθούν πιθανές αποκλείσεις από την &quot;αντίστροφη αποτελεσματικότητα&quot;, σε περισσότερα επίπεδα θορύβου και συνθήκες που εστιάζουν σε διεργασίες εντοπισμού, αφού ο στοχαστικός συντονισμός φαίνεται να προκύπτει σε συστήματα εντοπιστών - μια από τις κύριες λειτουργίες των νευρώνων που βρίσκονται στα άνω διδύμια.","abstract_has_math":false,"creators":["Σελλής Μάρκος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321176"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321176","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321176","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321176","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321176","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σελλής Μάρκος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321176","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321176"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η \"αντίστροφη αποτελεσματικότητα\", ένας από τους τρεις νόμους της πολυαισθητηριακής απαρτίωσης, διατυπώθηκε στα πλαίσια μετρήσεων σε νευρωνικό επίπεδο στα άνω διδύμια. Ωστόσο είναι έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως κατά την ερμηνεία συμπεριφορικών πειραμάτων. Το χάσμα μεταξύ νευρωνικών μετρήσεων και συμπεριφοράς στο επίπεδο του οργανισμού δεν είναι κάτι που μπορεί να αμεληθεί, αφού κάτι τέτοιο έχει σαν αποτέλεσμα την διεξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων (Holmes, 2009; Ross 2006). Εξετάσαμε πειραματικές παραμέτρους που αποσαφηνίζουν σε πιο βαθμό και κάτω από ποιές συνθήκες μπορούμε να λάβουμε υπόψη μας τον νόμο αυτό σε συμπεριφορικά πειράματα. Επιπλέον, εξετάσαμε το πολυαισθητηριακό κέρδος σε τρεις διαφορετικές ομάδες συμμετοχόντων που κλήθηκαν να αναγνωρίσουν οπτικοακουστικές συλλαβές κάτω από διαφορετικά επίπεδα θορύβου (οπτικού και ακουστικού). Τα αποτελέσματα έδειξαν συμπεριφορική αντίστροφη αποτελεσματικότητα, με μόνο έναν μικρό αριθμό συμμετοχόντων να δείχνει ένα αντίστροφο \"U\" στην συνάρτηση κέρδους. Προτείνουμε μία εναλλακτική εξήγηση αντί της \"αντίστροφης αποτελεσματικότητας\". Η εξήγηση αυτή μπορεί να χρησιμεύσει ως μια γενικότερη ερμηνεία αποτελεσμάτων που ξεφεύγουν από τον νόμο της \"αντίστροφης αποτελεσματικότητας\", λαμβάνοντας υπ' όψη το φαινόμενο του στοχαστικού συντονισμού σε βιολογικά συστήματα, ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει απλά νευρωνικά μοντέλα που δρουν ως εντοπιστές αλλά και ολόκληρους οργανισμούς (Sutherlund, 2010). Χρειάζεται ωστόσο περισσότερη έρευνα ώστε να διερευνηθούν πιθανές αποκλείσεις από την \"αντίστροφη αποτελεσματικότητα\", σε περισσότερα επίπεδα θορύβου και συνθήκες που εστιάζουν σε διεργασίες εντοπισμού, αφού ο στοχαστικός συντονισμός φαίνεται να προκύπτει σε συστήματα εντοπιστών - μια από τις κύριες λειτουργίες των νευρώνων που βρίσκονται στα άνω διδύμια.","Inverse effectiveness, one of the three rules of multisensory integration, was formulated in the context of single neuron recordings, in the superior colliculus (Meredith & Stein, 1983). Nevertheless, it has widely been used in order to interpret behavioral data (Holmes, 2007). The gap between single neuron responses and organism behavior is not one that can be neglected, as this may result in misleading conclusions (Holmes, 2009; Ross et al., 2006). We examined experimental parameters that clarify to what extend and under what conditions we can take into account this law in behavioral experiments. Furthermore, we examined the multisensory gain in three separate datasets obtained from participants that were asked to identify audiovisual syllables under various noise levels (both auditory and visual noise). Results showed patterns of behavioral inverse effectiveness, thus replicating the behavioral inverse effectiveness rule, with only a small number of individuals exhibiting an inverted “U” gain pattern. We propose an alternative explanation instead of inverse effectiveness. This explanation may server as an explanation for patterns that deviate from the “law of inverse effectiveness”, taking into account the phenomenon of stochastic resonance in biological systems – a phenomenon that characterizes simple neuron models acting as detectors (Ward et al., 2002), organisms when performing detection tasks (Soderlund et al., 2010). However, further research is needed in order to investigate individual deviations from behavioral inverse effectiveness, adding more noise levels and “lower level” multisensory detection tasks, as stochastic resonance occurs in systems of detectors - one of the main functions of neurons in the superior colliculus."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Inverse Εffectiveness or Stochastic Resonance? Multisensory integration in brief audiovisual syllables"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σελλής Μάρκος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η \"αντίστροφη αποτελεσματικότητα\", ένας από τους τρεις νόμους της πολυαισθητηριακής απαρτίωσης, διατυπώθηκε στα πλαίσια μετρήσεων σε νευρωνικό επίπεδο στα άνω διδύμια. Ωστόσο είναι έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως κατά την ερμηνεία συμπεριφορικών πειραμάτων. Το χάσμα μεταξύ νευρωνικών μετρήσεων και συμπεριφοράς στο επίπεδο του οργανισμού δεν είναι κάτι που μπορεί να αμεληθεί, αφού κάτι τέτοιο έχει σαν αποτέλεσμα την διεξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων (Holmes, 2009; Ross 2006). Εξετάσαμε πειραματικές παραμέτρους που αποσαφηνίζουν σε πιο βαθμό και κάτω από ποιές συνθήκες μπορούμε να λάβουμε υπόψη μας τον νόμο αυτό σε συμπεριφορικά πειράματα. Επιπλέον, εξετάσαμε το πολυαισθητηριακό κέρδος σε τρεις διαφορετικές ομάδες συμμετοχόντων που κλήθηκαν να αναγνωρίσουν οπτικοακουστικές συλλαβές κάτω από διαφορετικά επίπεδα θορύβου (οπτικού και ακουστικού). Τα αποτελέσματα έδειξαν συμπεριφορική αντίστροφη αποτελεσματικότητα, με μόνο έναν μικρό αριθμό συμμετοχόντων να δείχνει ένα αντίστροφο \"U\" στην συνάρτηση κέρδους. Προτείνουμε μία εναλλακτική εξήγηση αντί της \"αντίστροφης αποτελεσματικότητας\". Η εξήγηση αυτή μπορεί να χρησιμεύσει ως μια γενικότερη ερμηνεία αποτελεσμάτων που ξεφεύγουν από τον νόμο της \"αντίστροφης αποτελεσματικότητας\", λαμβάνοντας υπ' όψη το φαινόμενο του στοχαστικού συντονισμού σε βιολογικά συστήματα, ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζει απλά νευρωνικά μοντέλα που δρουν ως εντοπιστές αλλά και ολόκληρους οργανισμούς (Sutherlund, 2010). Χρειάζεται ωστόσο περισσότερη έρευνα ώστε να διερευνηθούν πιθανές αποκλείσεις από την \"αντίστροφη αποτελεσματικότητα\", σε περισσότερα επίπεδα θορύβου και συνθήκες που εστιάζουν σε διεργασίες εντοπισμού, αφού ο στοχαστικός συντονισμός φαίνεται να προκύπτει σε συστήματα εντοπιστών - μια από τις κύριες λειτουργίες των νευρώνων που βρίσκονται στα άνω διδύμια.","Inverse effectiveness, one of the three rules of multisensory integration, was formulated in the context of single neuron recordings, in the superior colliculus (Meredith & Stein, 1983). Nevertheless, it has widely been used in order to interpret behavioral data (Holmes, 2007). The gap between single neuron responses and organism behavior is not one that can be neglected, as this may result in misleading conclusions (Holmes, 2009; Ross et al., 2006). We examined experimental parameters that clarify to what extend and under what conditions we can take into account this law in behavioral experiments. Furthermore, we examined the multisensory gain in three separate datasets obtained from participants that were asked to identify audiovisual syllables under various noise levels (both auditory and visual noise). Results showed patterns of behavioral inverse effectiveness, thus replicating the behavioral inverse effectiveness rule, with only a small number of individuals exhibiting an inverted “U” gain pattern. We propose an alternative explanation instead of inverse effectiveness. This explanation may server as an explanation for patterns that deviate from the “law of inverse effectiveness”, taking into account the phenomenon of stochastic resonance in biological systems – a phenomenon that characterizes simple neuron models acting as detectors (Ward et al., 2002), organisms when performing detection tasks (Soderlund et al., 2010). However, further research is needed in order to investigate individual deviations from behavioral inverse effectiveness, adding more noise levels and “lower level” multisensory detection tasks, as stochastic resonance occurs in systems of detectors - one of the main functions of neurons in the superior colliculus."],"dc:identifier":["uoadl:1321176","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321176"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Inverse Εffectiveness or Stochastic Resonance? Multisensory integration in brief audiovisual syllables"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z"}