{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321219"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321219","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Mελέτη και κλινική αξιολόγηση του miR-193a που ρυθμίζει την έκφραση καλλικρεινών στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης","abstract":"O καρκίνος της ουροδόχου κύστεως σήμερα αποτελεί την 4η κύρια αιτία καρκίνου στους άνδρες και την 8η αιτία ογκογένεσης στις γυναίκες(7,8). Ασθενείς με προχωρημένο ή διηθητικό καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από ασθενείς με μη διηθητικό-επιφανειακό καρκίνο της ουροδόχου κύστεως.(9). Το 90% των BlC είναι επιφανειακοί (urothelial carcinomas) εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι χαμηλού βαθμού (80% των περιπτώσεων ) και σπάνια εξελίσσονται σε μυο-διηθητικούς. Αντίθετα το 10%-20% των καρκίνων της ουροδόχου κύστεως προκύπτουν διηθητικοί (muscle-invasive) κατά τη στιγμή της διάγνωσης με το 50% των ασθενών αυτών να καταλήγει έπειτα από μεταστατική νόσο. (9,10,11). Oι καλλικρείνες αποτελούν μέλη της S1 οικογένειας των πρωτεασών σερίνης και τρυπσίνης και εντοπίζονται σε διάφορους ιστούς και βιολογικά υγρά όπου ασκούν την πρωτεολυτική τους δράση. εμπλεκονται σε πολλές φυσιολογικές κυτταρικές λειτουργίες όπως η κυτταρική ανάπτυξη, η ανάπλαση των ιστών, η σύνθεση ορμονών στο ενδογενές πάγκρεας, η ανάπτυξη του ΚΝΣ, η ομιόσταση του δέρματος. Σήμερα η οικογένεια των ανθρώπινων καλλικρεινών αποτελείται από 15 πρωτεάσες σερίνης που κωδικοποιούνται από τα αντίστοιχα γονίδια (KLK1-15), τα οποία ανιχνεύονται στην χρωμοσωμική περιοχή 19q13.3-13.4. Όλες οι μέχρι σήμερα μελέτες υποστηρίζουν ότι και τα 15 γονίδια καλλικρεινών, εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο στον καρκίνο, κυρίως στους ορμονο-εξαρτώμενους όγκους αλλάζοντας τα επίπεδα των mRNA και/ή των πρωτεινών. Τα Micro-RNAs (miRNA) είναι μικρά (19-22nt), εξελικτικά διατηρημένα, μονόκλωνα, μη κωδικοποιώντα, μόρια RNA, τα οποία χαρακτηρίζονται από ιστοειδικότητα και αναπτυξιακή ειδικότητα και εμπλέκονται σε πολλές βιολογικές λειτουργίες όπως η ανάπτυξη, ο πολλαπλασιασμός, η διαφοροποίηση και η απόπτωση (6), καθότι στοχεύουν και προσδένονται στα δίκλωνα μόρια mRNA των γονιδίων στόχων τους αναστέλλοντας την λειτουργία τους, τόσο σε μεταφραστικό όσο και σε μετα-μεταφραστικό επίπεδο. Τα miRNA προκύπτουν από ενδογενή μετάγραφα που περιλαμβάνουν αντίστροφα επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες 20-80 nt που δημιουργούν δίκλωνα RNA με δομή φουρκέτας, στον πυρήνα του κυττάρου και ωριμάζουν στην τελική τους μορφή, έπειτα από τομές ενζύμων, στο κυτταρόπλασμα.Πολλά miRNA δρουν ως ογκογονίδια είτε ως ογκοκατασταλτικά γονίδια που εμπλεκόμενα σε ποικίλα σηματοδοτικά μονοπάτια, μπορούν να τροποποιήσουν την λειτουργία πρωτεινών, συμπεριλαμβανομένων των καλλικρεινών και να οδηγήσουν σε καρκινογένεση. Eιδικότερα το miR-193a φαίνεται να εμπλέκεται στη ρύθμιση του p53 σηματοδοτικού μονοπατιού που είναι κυρίως υπεύθυνο για την ανάπτυξη του CIS μυο-διηθητικού καρκινωματος Τ2 της ουροδόχου κύστης και τις μεταστάσεις, αλλά και στην ενεργοποίηση των FGFR3/RAS στο μονοπάτι HRAS (επιθηλιακό καρκίνωμα Ta).Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της διαγνωστικής και προγνωστικής σημασίας της έκφρασης του miR-193a στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Για το λόγο αυτό επεξεργάστηκαν καρκινικά δείγματα κύστης σε συνδυασμό με παρακείμενο φυσιολογικό ιστό από 141 ασθενείς, καθώς επίσης και 21 υγιή δείγματα. Το ολικό RNA απομονώθηκε με χρήση του TRI-Reagent (Ambion). H ολική του συγκέντρωση καθώς και η καθαροτητά του μετρήθηκαν σπετροφωτομετρικά στα 260-280nm. 1 μg ολικού RNA χρησιμοποιήθηκε για την αντίδραση πολυαδενυλίωσης παρουσία της Ε.coli Poly(A) πολυμεράσης (New England Biolabs) στους 370 C για 1h. Aκολούθησε η αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής (reverse transcription) του πολυαδενυλιωμένου t-RNA με χρήση του Poly(Τ) adapter: 5’ -GTCTTTGCGGGCGAGATGA-3’ ως εκκινητή και της αντίστροφης μεταγραφάσης M-MuLV (In Vitrogen). Για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων του miR-193a εφαρμόστηκε η μέθοδος της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (Quantitative Real Time PCR, q-PCR) με σύστημα ανίχνευσης το SYBR-GreenR I (Kapa Biosystems). H κανονικοποίηση της έκφρασης του miR-193a πραγματοποιήθηκε με χρήση του ενδογενούς γονιδίου αναφοράς RNU-48. Έπειτα από την ενίσχυση της αντίδρασης ακουλούθησε η εφαρμογή της dissociation curve η οποία αντιστοιχεί τα προιόντα της αντίδρασης στις θερμοκρασίες τήξης τους Tm (melting temperature). Tέλος εφαρμόστηκε η ανάλυση της σχετικής ποσοτικοποίησης (relative quantiication) σύμφωναμε τη μέθοδο 2-ΔΔCT . Τα αποτελέσματα συλλέχθησαν και επεξεργάστηκαν στον υπολογιστή με πλατφόρμες στατιστικής ανάλυσης.Μειωμένη έκφραση του miR-193a παρατηρήθηκε στα καρκινικά δείγματα σε σχέση με τον παρακείμενο φυσιολογικό ιστό (p=0,12) και τον υγιή ιστο (p<0,001). Η υπο- έκφραση αυτή του miR-193a είναι σε θέση να διακρίνει τους ογκογόνους ιστούς από το φυσιολογικό κυστικό επιθήλιο όπως δείχνουν οι καμπύλες ROC (AUC:0,749; 95% CI:0,656-0,843; p<0,001) αλλά και η ανάλυση παλινδρόμησης (OR:0,366; 95% CI:0,192-0,698; p=0,002 ). Eπιπλέον μελετώντας τη συσχέτιση των επιπέδων του miR-193a με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών, παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα του miR-193a στους μυοδιηθητικούς όγκους Τ2-Τ4 σε σχέση με τους επιφανειακούς όγκους Τa-Τ1(p<0,001). Υψηλότερα ποσοστά του miR-193a (p<0,001) χαρακτήριζαν και τους όγκους υψηλής διαφοροποίησης σε σχέση με αυτούς που ήταν χαμηλής διαφοροποίησης. Επιπρόσθετα, όσον αφορά τα επίπεδα του miR-193a και την πρόγνωση της ασθένειας, ο ασθενείς με μυο-διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης που εξέφραζαν υψηλότερα επίπεδα του miR-193a, εμφάνισαν χειρότερη ολική επιβίωση (ΟS), σύμφωνα με την ανάλυση Kaplan-Meier (p=0,014) και την ανάλυση παλινδρόμησης κατά Cox (HR:2,799; CI:1,4-6,86; p=0.024). Ομοίως οι ασθενείς με επιφανειακό καρκίνο της κύστης και υψηλότερα επίπεδα έκφρασης του miR-193a παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης της ασθένειας σύμφωνα με την ανάλυση Cox (HR:4,78; 95%; CI:1,35-16,9; p=0.015) και φτωχότερο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο της νόσου σύμφωνα με την ανάλυση Kaplan-Meier (p=0,007).Τα δεδομένα που προέκυψαν από την παρούσα ερευνητική εργασία αποδεικνύουν την ειδική για την ασθένεια μειορύθμιση του miR-193a στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης και υπογραμμίζουν την αξία του miR-193a για τη διάκριση των όγκων από το υγιές ουροθήλιο καθώς επίσης και τη χρήση του ως αξιόπιστο προγνωστικό δείκτη.","abstract_html":"O καρκίνος της ουροδόχου κύστεως σήμερα αποτελεί την 4η κύρια αιτία καρκίνου στους άνδρες και την 8η αιτία ογκογένεσης στις γυναίκες(7,8). Ασθενείς με προχωρημένο ή διηθητικό καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από ασθενείς με μη διηθητικό-επιφανειακό καρκίνο της ουροδόχου κύστεως.(9). Το 90% των BlC είναι επιφανειακοί (urothelial carcinomas) εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι χαμηλού βαθμού (80% των περιπτώσεων ) και σπάνια εξελίσσονται σε μυο-διηθητικούς. Αντίθετα το 10%-20% των καρκίνων της ουροδόχου κύστεως προκύπτουν διηθητικοί (muscle-invasive) κατά τη στιγμή της διάγνωσης με το 50% των ασθενών αυτών να καταλήγει έπειτα από μεταστατική νόσο. (9,10,11). Oι καλλικρείνες αποτελούν μέλη της S1 οικογένειας των πρωτεασών σερίνης και τρυπσίνης και εντοπίζονται σε διάφορους ιστούς και βιολογικά υγρά όπου ασκούν την πρωτεολυτική τους δράση. εμπλεκονται σε πολλές φυσιολογικές κυτταρικές λειτουργίες όπως η κυτταρική ανάπτυξη, η ανάπλαση των ιστών, η σύνθεση ορμονών στο ενδογενές πάγκρεας, η ανάπτυξη του ΚΝΣ, η ομιόσταση του δέρματος. Σήμερα η οικογένεια των ανθρώπινων καλλικρεινών αποτελείται από 15 πρωτεάσες σερίνης που κωδικοποιούνται από τα αντίστοιχα γονίδια (KLK1-15), τα οποία ανιχνεύονται στην χρωμοσωμική περιοχή 19q13.3-13.4. Όλες οι μέχρι σήμερα μελέτες υποστηρίζουν ότι και τα 15 γονίδια καλλικρεινών, εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο στον καρκίνο, κυρίως στους ορμονο-εξαρτώμενους όγκους αλλάζοντας τα επίπεδα των mRNA και/ή των πρωτεινών. Τα Micro-RNAs (miRNA) είναι μικρά (19-22nt), εξελικτικά διατηρημένα, μονόκλωνα, μη κωδικοποιώντα, μόρια RNA, τα οποία χαρακτηρίζονται από ιστοειδικότητα και αναπτυξιακή ειδικότητα και εμπλέκονται σε πολλές βιολογικές λειτουργίες όπως η ανάπτυξη, ο πολλαπλασιασμός, η διαφοροποίηση και η απόπτωση (6), καθότι στοχεύουν και προσδένονται στα δίκλωνα μόρια mRNA των γονιδίων στόχων τους αναστέλλοντας την λειτουργία τους, τόσο σε μεταφραστικό όσο και σε μετα-μεταφραστικό επίπεδο. Τα miRNA προκύπτουν από ενδογενή μετάγραφα που περιλαμβάνουν αντίστροφα επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες 20-80 nt που δημιουργούν δίκλωνα RNA με δομή φουρκέτας, στον πυρήνα του κυττάρου και ωριμάζουν στην τελική τους μορφή, έπειτα από τομές ενζύμων, στο κυτταρόπλασμα.Πολλά miRNA δρουν ως ογκογονίδια είτε ως ογκοκατασταλτικά γονίδια που εμπλεκόμενα σε ποικίλα σηματοδοτικά μονοπάτια, μπορούν να τροποποιήσουν την λειτουργία πρωτεινών, συμπεριλαμβανομένων των καλλικρεινών και να οδηγήσουν σε καρκινογένεση. Eιδικότερα το miR-193a φαίνεται να εμπλέκεται στη ρύθμιση του p53 σηματοδοτικού μονοπατιού που είναι κυρίως υπεύθυνο για την ανάπτυξη του CIS μυο-διηθητικού καρκινωματος Τ2 της ουροδόχου κύστης και τις μεταστάσεις, αλλά και στην ενεργοποίηση των FGFR3/RAS στο μονοπάτι HRAS (επιθηλιακό καρκίνωμα Ta).Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της διαγνωστικής και προγνωστικής σημασίας της έκφρασης του miR-193a στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Για το λόγο αυτό επεξεργάστηκαν καρκινικά δείγματα κύστης σε συνδυασμό με παρακείμενο φυσιολογικό ιστό από 141 ασθενείς, καθώς επίσης και 21 υγιή δείγματα. Το ολικό RNA απομονώθηκε με χρήση του TRI-Reagent (Ambion). H ολική του συγκέντρωση καθώς και η καθαροτητά του μετρήθηκαν σπετροφωτομετρικά στα 260-280nm. 1 μg ολικού RNA χρησιμοποιήθηκε για την αντίδραση πολυαδενυλίωσης παρουσία της Ε.coli Poly(A) πολυμεράσης (New England Biolabs) στους 370 C για 1h. Aκολούθησε η αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής (reverse transcription) του πολυαδενυλιωμένου t-RNA με χρήση του Poly(Τ) adapter: 5’ -GTCTTTGCGGGCGAGATGA-3’ ως εκκινητή και της αντίστροφης μεταγραφάσης M-MuLV (In Vitrogen). Για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων του miR-193a εφαρμόστηκε η μέθοδος της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (Quantitative Real Time PCR, q-PCR) με σύστημα ανίχνευσης το SYBR-GreenR I (Kapa Biosystems). H κανονικοποίηση της έκφρασης του miR-193a πραγματοποιήθηκε με χρήση του ενδογενούς γονιδίου αναφοράς RNU-48. Έπειτα από την ενίσχυση της αντίδρασης ακουλούθησε η εφαρμογή της dissociation curve η οποία αντιστοιχεί τα προιόντα της αντίδρασης στις θερμοκρασίες τήξης τους Tm (melting temperature). Tέλος εφαρμόστηκε η ανάλυση της σχετικής ποσοτικοποίησης (relative quantiication) σύμφωναμε τη μέθοδο 2-ΔΔCT . Τα αποτελέσματα συλλέχθησαν και επεξεργάστηκαν στον υπολογιστή με πλατφόρμες στατιστικής ανάλυσης.Μειωμένη έκφραση του miR-193a παρατηρήθηκε στα καρκινικά δείγματα σε σχέση με τον παρακείμενο φυσιολογικό ιστό (p=0,12) και τον υγιή ιστο (p&lt;0,001). Η υπο- έκφραση αυτή του miR-193a είναι σε θέση να διακρίνει τους ογκογόνους ιστούς από το φυσιολογικό κυστικό επιθήλιο όπως δείχνουν οι καμπύλες ROC (AUC:0,749; 95% CI:0,656-0,843; p&lt;0,001) αλλά και η ανάλυση παλινδρόμησης (OR:0,366; 95% CI:0,192-0,698; p=0,002 ). Eπιπλέον μελετώντας τη συσχέτιση των επιπέδων του miR-193a με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών, παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα του miR-193a στους μυοδιηθητικούς όγκους Τ2-Τ4 σε σχέση με τους επιφανειακούς όγκους Τa-Τ1(p&lt;0,001). Υψηλότερα ποσοστά του miR-193a (p&lt;0,001) χαρακτήριζαν και τους όγκους υψηλής διαφοροποίησης σε σχέση με αυτούς που ήταν χαμηλής διαφοροποίησης. Επιπρόσθετα, όσον αφορά τα επίπεδα του miR-193a και την πρόγνωση της ασθένειας, ο ασθενείς με μυο-διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης που εξέφραζαν υψηλότερα επίπεδα του miR-193a, εμφάνισαν χειρότερη ολική επιβίωση (ΟS), σύμφωνα με την ανάλυση Kaplan-Meier (p=0,014) και την ανάλυση παλινδρόμησης κατά Cox (HR:2,799; CI:1,4-6,86; p=0.024). Ομοίως οι ασθενείς με επιφανειακό καρκίνο της κύστης και υψηλότερα επίπεδα έκφρασης του miR-193a παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης της ασθένειας σύμφωνα με την ανάλυση Cox (HR:4,78; 95%; CI:1,35-16,9; p=0.015) και φτωχότερο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο της νόσου σύμφωνα με την ανάλυση Kaplan-Meier (p=0,007).Τα δεδομένα που προέκυψαν από την παρούσα ερευνητική εργασία αποδεικνύουν την ειδική για την ασθένεια μειορύθμιση του miR-193a στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης και υπογραμμίζουν την αξία του miR-193a για τη διάκριση των όγκων από το υγιές ουροθήλιο καθώς επίσης και τη χρήση του ως αξιόπιστο προγνωστικό δείκτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλειάδου Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321219"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321219","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321219","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321219","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321219","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλειάδου Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321219"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["O καρκίνος της ουροδόχου κύστεως σήμερα αποτελεί την 4η κύρια αιτία καρκίνου στους άνδρες και την 8η αιτία ογκογένεσης στις γυναίκες(7,8). Ασθενείς με προχωρημένο ή διηθητικό καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από ασθενείς με μη διηθητικό-επιφανειακό καρκίνο της ουροδόχου κύστεως.(9). Το 90% των BlC είναι επιφανειακοί (urothelial carcinomas) εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι χαμηλού βαθμού (80% των περιπτώσεων ) και σπάνια εξελίσσονται σε μυο-διηθητικούς. Αντίθετα το 10%-20% των καρκίνων της ουροδόχου κύστεως προκύπτουν διηθητικοί (muscle-invasive) κατά τη στιγμή της διάγνωσης με το 50% των ασθενών αυτών να καταλήγει έπειτα από μεταστατική νόσο. (9,10,11). Oι καλλικρείνες αποτελούν μέλη της S1 οικογένειας των πρωτεασών σερίνης και τρυπσίνης και εντοπίζονται σε διάφορους ιστούς και βιολογικά υγρά όπου ασκούν την πρωτεολυτική τους δράση. εμπλεκονται σε πολλές φυσιολογικές κυτταρικές λειτουργίες όπως η κυτταρική ανάπτυξη, η ανάπλαση των ιστών, η σύνθεση ορμονών στο ενδογενές πάγκρεας, η ανάπτυξη του ΚΝΣ, η ομιόσταση του δέρματος. Σήμερα η οικογένεια των ανθρώπινων καλλικρεινών αποτελείται από 15 πρωτεάσες σερίνης που κωδικοποιούνται από τα αντίστοιχα γονίδια (KLK1-15), τα οποία ανιχνεύονται στην χρωμοσωμική περιοχή 19q13.3-13.4. Όλες οι μέχρι σήμερα μελέτες υποστηρίζουν ότι και τα 15 γονίδια καλλικρεινών, εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο στον καρκίνο, κυρίως στους ορμονο-εξαρτώμενους όγκους αλλάζοντας τα επίπεδα των mRNA και/ή των πρωτεινών. Τα Micro-RNAs (miRNA) είναι μικρά (19-22nt), εξελικτικά διατηρημένα, μονόκλωνα, μη κωδικοποιώντα, μόρια RNA, τα οποία χαρακτηρίζονται από ιστοειδικότητα και αναπτυξιακή ειδικότητα και εμπλέκονται σε πολλές βιολογικές λειτουργίες όπως η ανάπτυξη, ο πολλαπλασιασμός, η διαφοροποίηση και η απόπτωση (6), καθότι στοχεύουν και προσδένονται στα δίκλωνα μόρια mRNA των γονιδίων στόχων τους αναστέλλοντας την λειτουργία τους, τόσο σε μεταφραστικό όσο και σε μετα-μεταφραστικό επίπεδο. Τα miRNA προκύπτουν από ενδογενή μετάγραφα που περιλαμβάνουν αντίστροφα επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες 20-80 nt που δημιουργούν δίκλωνα RNA με δομή φουρκέτας, στον πυρήνα του κυττάρου και ωριμάζουν στην τελική τους μορφή, έπειτα από τομές ενζύμων, στο κυτταρόπλασμα.Πολλά miRNA δρουν ως ογκογονίδια είτε ως ογκοκατασταλτικά γονίδια που εμπλεκόμενα σε ποικίλα σηματοδοτικά μονοπάτια, μπορούν να τροποποιήσουν την λειτουργία πρωτεινών, συμπεριλαμβανομένων των καλλικρεινών και να οδηγήσουν σε καρκινογένεση. Eιδικότερα το miR-193a φαίνεται να εμπλέκεται στη ρύθμιση του p53 σηματοδοτικού μονοπατιού που είναι κυρίως υπεύθυνο για την ανάπτυξη του CIS μυο-διηθητικού καρκινωματος Τ2 της ουροδόχου κύστης και τις μεταστάσεις, αλλά και στην ενεργοποίηση των FGFR3/RAS στο μονοπάτι HRAS (επιθηλιακό καρκίνωμα Ta).Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της διαγνωστικής και προγνωστικής σημασίας της έκφρασης του miR-193a στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Για το λόγο αυτό επεξεργάστηκαν καρκινικά δείγματα κύστης σε συνδυασμό με παρακείμενο φυσιολογικό ιστό από 141 ασθενείς, καθώς επίσης και 21 υγιή δείγματα. Το ολικό RNA απομονώθηκε με χρήση του TRI-Reagent (Ambion). H ολική του συγκέντρωση καθώς και η καθαροτητά του μετρήθηκαν σπετροφωτομετρικά στα 260-280nm. 1 μg ολικού RNA χρησιμοποιήθηκε για την αντίδραση πολυαδενυλίωσης παρουσία της Ε.coli Poly(A) πολυμεράσης (New England Biolabs) στους 370 C για 1h. Aκολούθησε η αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής (reverse transcription) του πολυαδενυλιωμένου t-RNA με χρήση του Poly(Τ) adapter: 5’ -GTCTTTGCGGGCGAGATGA-3’ ως εκκινητή και της αντίστροφης μεταγραφάσης M-MuLV (In Vitrogen). Για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων του miR-193a εφαρμόστηκε η μέθοδος της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (Quantitative Real Time PCR, q-PCR) με σύστημα ανίχνευσης το SYBR-GreenR I (Kapa Biosystems). H κανονικοποίηση της έκφρασης του miR-193a πραγματοποιήθηκε με χρήση του ενδογενούς γονιδίου αναφοράς RNU-48. Έπειτα από την ενίσχυση της αντίδρασης ακουλούθησε η εφαρμογή της dissociation curve η οποία αντιστοιχεί τα προιόντα της αντίδρασης στις θερμοκρασίες τήξης τους Tm (melting temperature). Tέλος εφαρμόστηκε η ανάλυση της σχετικής ποσοτικοποίησης (relative quantiication) σύμφωναμε τη μέθοδο 2-ΔΔCT . Τα αποτελέσματα συλλέχθησαν και επεξεργάστηκαν στον υπολογιστή με πλατφόρμες στατιστικής ανάλυσης.Μειωμένη έκφραση του miR-193a παρατηρήθηκε στα καρκινικά δείγματα σε σχέση με τον παρακείμενο φυσιολογικό ιστό (p=0,12) και τον υγιή ιστο (p<0,001). Η υπο- έκφραση αυτή του miR-193a είναι σε θέση να διακρίνει τους ογκογόνους ιστούς από το φυσιολογικό κυστικό επιθήλιο όπως δείχνουν οι καμπύλες ROC (AUC:0,749; 95% CI:0,656-0,843; p<0,001) αλλά και η ανάλυση παλινδρόμησης (OR:0,366; 95% CI:0,192-0,698; p=0,002 ). Eπιπλέον μελετώντας τη συσχέτιση των επιπέδων του miR-193a με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών, παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα του miR-193a στους μυοδιηθητικούς όγκους Τ2-Τ4 σε σχέση με τους επιφανειακούς όγκους Τa-Τ1(p<0,001). Υψηλότερα ποσοστά του miR-193a (p<0,001) χαρακτήριζαν και τους όγκους υψηλής διαφοροποίησης σε σχέση με αυτούς που ήταν χαμηλής διαφοροποίησης. Επιπρόσθετα, όσον αφορά τα επίπεδα του miR-193a και την πρόγνωση της ασθένειας, ο ασθενείς με μυο-διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης που εξέφραζαν υψηλότερα επίπεδα του miR-193a, εμφάνισαν χειρότερη ολική επιβίωση (ΟS), σύμφωνα με την ανάλυση Kaplan-Meier (p=0,014) και την ανάλυση παλινδρόμησης κατά Cox (HR:2,799; CI:1,4-6,86; p=0.024). Ομοίως οι ασθενείς με επιφανειακό καρκίνο της κύστης και υψηλότερα επίπεδα έκφρασης του miR-193a παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης της ασθένειας σύμφωνα με την ανάλυση Cox (HR:4,78; 95%; CI:1,35-16,9; p=0.015) και φτωχότερο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο της νόσου σύμφωνα με την ανάλυση Kaplan-Meier (p=0,007).Τα δεδομένα που προέκυψαν από την παρούσα ερευνητική εργασία αποδεικνύουν την ειδική για την ασθένεια μειορύθμιση του miR-193a στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης και υπογραμμίζουν την αξία του miR-193a για τη διάκριση των όγκων από το υγιές ουροθήλιο καθώς επίσης και τη χρήση του ως αξιόπιστο προγνωστικό δείκτη.","Bladder cancer (BlCa) is the second most common malignancy of the urinary tract in the Western world with high mortality, representing the fourth leading cause of cancer in men and the eighth leading cause of cancer in women(1). Urinary bladder tumors are classified into two distinct categories: superficial and muscle-invasive bladder cancer. 90% of BlCa are urothelial carcinomas (UC) known as transitional cell carcinomas and the majority are papillary low grade, non muscle invasive cancers that recur in up to 80% of cases and rarely progress in muscle invasion. In contrast, 10 to 20% of tumors are muscle invasive at diagnosis and 50% of patients die from metastatic disease (2). Among the principal causes of BC appears smoking, age, sex, organical chemicals, drugs, hereditariety(3). MicroRNAs (miRNAs) are a class of small (19-23nt), non-coding, endogenous RNA molecules, regulating gene expression by acting directly on mRNAs. Recent studies have highlighted the disease-specific deregulated expression of miRNAs in the vast majority of human malignancies, including bladder cancer (BlCa), as well as their excellent tumor biomarker capabilities for disease prognosis. These small RNAs are involved in almost all hallmarks of carcinogenesis including: cell growth, differentiation, proliferation, angiogenesis, apoptosis and metastasis (5). Owing to their strong stability and differential expression (6) microRNAs have been studied in a variety of human tumors (7). Particular miRNAs, function either as tumor suppressors or oncogenes and appear to have prognostic and diagnostic significance.(6). Specifically, miR-193a seems to influence either the p53 signalling pathway (CIS invasive carcinoma T2 and metastasis) in muscle invasive tumors or the FGFR3/ RAS activation and HRAS pathway (papillary carcinoma Ta) in low grade tumors. The objective of this study was to investigate the diagnostic and prognostic value of miR193a-5p in BlCa. Bladder tissue specimens obtained from the tumor site and the adjacent healthy bladder epithelium from 141 BlCa patients, as well as 21 healthy individuals. Following isolation, total RNA was polyadenylated and reverse transcribed to first-strand cDNA. miR-193a levels quantified using qPCR and RNU48 for normalization purposes. Follow-up data was collected and elaborated for clinical analysis. Downregulated miR193a-5p levels were found in tumor specimens compared to adjacent healthy epithelium (p=0.012) or to normal bladder wall (p<0.001). The abovementioned downregulation of miR-193a in BlCa was able to discriminate bladder tumor tissues from normal bladder epithelium, as indicated by ROC curve analysis (AUC: 0.749; 95% CI: 0.656-0.843; p<0.001) and logistic regression models (OR: 0.366; 95% CI: 0.192-0.698; p=0,002). Studying the correlation of miR-193a levels with patients clinicopathological features, higher miR-193a levels were found in muscle-invasive (T2-T4) tumors compared to superficial (Ta, T1) ones (p<0.001), as well as in high- compared to low-grade tumors (p<0.001). Concerning the significance of miR-193a for disease prognosis, worse overall survival of the muscle-invasive patients expressing higher miR-193a levels indicated by Kaplan-Meier analysis (p=0.014) and Cox regression (HR: 2.799; 95% CI: 1.14-6.86; p=0.024). Similarly, a significantly stronger risk for disease progression to muscle-invasive stage and poor progression-free survival highlighted by Cox regression models (HR: 4.78; 95% CI: 1.35-16.9; p=0.015) and Kaplan-Meier analysis (p=0.007), respectively, for superficial BlCa patients with higher miR-193a expression. Our data demonstrate the disease-specific deregulation of miR-193a in bladder tumors and clearly underscore its potential use for the discrimination of bladder tumors from healthy urothelium and the prediction of patients’ prognosis. Urinary bladder speciments (cancer tissue and adjacent healthy tissue) were obtained from 99 pairs of BlCa patients. In addition were analysed 21 normal tissue samples from patients BlCa free. For the c-DNA synthesis, total RNA was isolated from the tissue speciments using TRI-Reagent (Ambion). Total RNA concentration and purity were determined spectrophotometrically at 260-280 nm, 1μg of total RNA was reversed- transcribed into first-strand c-DNA by M-MuLV Reverse Transcriptase (InVitrogen) using an oligo(dT) as the reverse transcription primer. For the reverse transcription of miRNAs, 1μg of total RNA was submitted to polyadenylation by E.coli Poly(A) Polymerase (New England Biolabs) at 37oC for 1h. Thereafter the polyadenylated t- RNA was reversed- transcribed into first-strand using the Poly(dT) adapter: 5’-GTCTTTGCGGGCG-AGATGA-3’ as the reaction primer and the M-MuLV Reverse Transcriptase (InVitrogen). The quantitative real time PCR (q-PCR) assays have been developed and performed using the SYBR-GreenR I dye detection system (Kapa Biosystems) for the quantification of miR-193a expression levels. RNU-48 was used as endogenous reference gene for the normalization of miR-193a expression. Following amplification a dissociation curve was generated to verify PCR products according to it’s specific melting temperature (Tm). Relative quantification analysis perfomed using the comparative CT method ( 2-ΔΔCT ). Our results conclude that: miR-193a expression is significantly downregulated in bladder cancer , miR-193a levels are able to discriminate bladder tumors from normal bladder tissues , higher miR-193a expression levels were found in muscle-invasive and high grade tumors. In addition we demonstrate poor overall survival for the muscle-invasive patients with higher miR-193a levels and that superficial BlCa patients with elevated miR-193a levels are at higher risk for disease progression to muscle-invasive stage and worse PFS. According to the results, the m-RNA levels of micro-193a may be used as a novel marker for the diagnosis and for the discrimination of bladder tumors from healthy urothelium and at the same time can be usefull as a prognostic biomarker for the progression and the recurrence of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Mελέτη και κλινική αξιολόγηση του miR-193a που ρυθμίζει την έκφραση καλλικρεινών στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλειάδου Γεωργία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["O καρκίνος της ουροδόχου κύστεως σήμερα αποτελεί την 4η κύρια αιτία καρκίνου στους άνδρες και την 8η αιτία ογκογένεσης στις γυναίκες(7,8). Ασθενείς με προχωρημένο ή διηθητικό καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από ασθενείς με μη διηθητικό-επιφανειακό καρκίνο της ουροδόχου κύστεως.(9). Το 90% των BlC είναι επιφανειακοί (urothelial carcinomas) εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι χαμηλού βαθμού (80% των περιπτώσεων ) και σπάνια εξελίσσονται σε μυο-διηθητικούς. Αντίθετα το 10%-20% των καρκίνων της ουροδόχου κύστεως προκύπτουν διηθητικοί (muscle-invasive) κατά τη στιγμή της διάγνωσης με το 50% των ασθενών αυτών να καταλήγει έπειτα από μεταστατική νόσο. (9,10,11). Oι καλλικρείνες αποτελούν μέλη της S1 οικογένειας των πρωτεασών σερίνης και τρυπσίνης και εντοπίζονται σε διάφορους ιστούς και βιολογικά υγρά όπου ασκούν την πρωτεολυτική τους δράση. εμπλεκονται σε πολλές φυσιολογικές κυτταρικές λειτουργίες όπως η κυτταρική ανάπτυξη, η ανάπλαση των ιστών, η σύνθεση ορμονών στο ενδογενές πάγκρεας, η ανάπτυξη του ΚΝΣ, η ομιόσταση του δέρματος. Σήμερα η οικογένεια των ανθρώπινων καλλικρεινών αποτελείται από 15 πρωτεάσες σερίνης που κωδικοποιούνται από τα αντίστοιχα γονίδια (KLK1-15), τα οποία ανιχνεύονται στην χρωμοσωμική περιοχή 19q13.3-13.4. Όλες οι μέχρι σήμερα μελέτες υποστηρίζουν ότι και τα 15 γονίδια καλλικρεινών, εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο στον καρκίνο, κυρίως στους ορμονο-εξαρτώμενους όγκους αλλάζοντας τα επίπεδα των mRNA και/ή των πρωτεινών. Τα Micro-RNAs (miRNA) είναι μικρά (19-22nt), εξελικτικά διατηρημένα, μονόκλωνα, μη κωδικοποιώντα, μόρια RNA, τα οποία χαρακτηρίζονται από ιστοειδικότητα και αναπτυξιακή ειδικότητα και εμπλέκονται σε πολλές βιολογικές λειτουργίες όπως η ανάπτυξη, ο πολλαπλασιασμός, η διαφοροποίηση και η απόπτωση (6), καθότι στοχεύουν και προσδένονται στα δίκλωνα μόρια mRNA των γονιδίων στόχων τους αναστέλλοντας την λειτουργία τους, τόσο σε μεταφραστικό όσο και σε μετα-μεταφραστικό επίπεδο. Τα miRNA προκύπτουν από ενδογενή μετάγραφα που περιλαμβάνουν αντίστροφα επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες 20-80 nt που δημιουργούν δίκλωνα RNA με δομή φουρκέτας, στον πυρήνα του κυττάρου και ωριμάζουν στην τελική τους μορφή, έπειτα από τομές ενζύμων, στο κυτταρόπλασμα.Πολλά miRNA δρουν ως ογκογονίδια είτε ως ογκοκατασταλτικά γονίδια που εμπλεκόμενα σε ποικίλα σηματοδοτικά μονοπάτια, μπορούν να τροποποιήσουν την λειτουργία πρωτεινών, συμπεριλαμβανομένων των καλλικρεινών και να οδηγήσουν σε καρκινογένεση. Eιδικότερα το miR-193a φαίνεται να εμπλέκεται στη ρύθμιση του p53 σηματοδοτικού μονοπατιού που είναι κυρίως υπεύθυνο για την ανάπτυξη του CIS μυο-διηθητικού καρκινωματος Τ2 της ουροδόχου κύστης και τις μεταστάσεις, αλλά και στην ενεργοποίηση των FGFR3/RAS στο μονοπάτι HRAS (επιθηλιακό καρκίνωμα Ta).Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της διαγνωστικής και προγνωστικής σημασίας της έκφρασης του miR-193a στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Για το λόγο αυτό επεξεργάστηκαν καρκινικά δείγματα κύστης σε συνδυασμό με παρακείμενο φυσιολογικό ιστό από 141 ασθενείς, καθώς επίσης και 21 υγιή δείγματα. Το ολικό RNA απομονώθηκε με χρήση του TRI-Reagent (Ambion). H ολική του συγκέντρωση καθώς και η καθαροτητά του μετρήθηκαν σπετροφωτομετρικά στα 260-280nm. 1 μg ολικού RNA χρησιμοποιήθηκε για την αντίδραση πολυαδενυλίωσης παρουσία της Ε.coli Poly(A) πολυμεράσης (New England Biolabs) στους 370 C για 1h. Aκολούθησε η αντίδραση της αντίστροφης μεταγραφής (reverse transcription) του πολυαδενυλιωμένου t-RNA με χρήση του Poly(Τ) adapter: 5’ -GTCTTTGCGGGCGAGATGA-3’ ως εκκινητή και της αντίστροφης μεταγραφάσης M-MuLV (In Vitrogen). Για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων του miR-193a εφαρμόστηκε η μέθοδος της ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (Quantitative Real Time PCR, q-PCR) με σύστημα ανίχνευσης το SYBR-GreenR I (Kapa Biosystems). H κανονικοποίηση της έκφρασης του miR-193a πραγματοποιήθηκε με χρήση του ενδογενούς γονιδίου αναφοράς RNU-48. Έπειτα από την ενίσχυση της αντίδρασης ακουλούθησε η εφαρμογή της dissociation curve η οποία αντιστοιχεί τα προιόντα της αντίδρασης στις θερμοκρασίες τήξης τους Tm (melting temperature). Tέλος εφαρμόστηκε η ανάλυση της σχετικής ποσοτικοποίησης (relative quantiication) σύμφωναμε τη μέθοδο 2-ΔΔCT . Τα αποτελέσματα συλλέχθησαν και επεξεργάστηκαν στον υπολογιστή με πλατφόρμες στατιστικής ανάλυσης.Μειωμένη έκφραση του miR-193a παρατηρήθηκε στα καρκινικά δείγματα σε σχέση με τον παρακείμενο φυσιολογικό ιστό (p=0,12) και τον υγιή ιστο (p<0,001). Η υπο- έκφραση αυτή του miR-193a είναι σε θέση να διακρίνει τους ογκογόνους ιστούς από το φυσιολογικό κυστικό επιθήλιο όπως δείχνουν οι καμπύλες ROC (AUC:0,749; 95% CI:0,656-0,843; p<0,001) αλλά και η ανάλυση παλινδρόμησης (OR:0,366; 95% CI:0,192-0,698; p=0,002 ). Eπιπλέον μελετώντας τη συσχέτιση των επιπέδων του miR-193a με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών, παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα του miR-193a στους μυοδιηθητικούς όγκους Τ2-Τ4 σε σχέση με τους επιφανειακούς όγκους Τa-Τ1(p<0,001). Υψηλότερα ποσοστά του miR-193a (p<0,001) χαρακτήριζαν και τους όγκους υψηλής διαφοροποίησης σε σχέση με αυτούς που ήταν χαμηλής διαφοροποίησης. Επιπρόσθετα, όσον αφορά τα επίπεδα του miR-193a και την πρόγνωση της ασθένειας, ο ασθενείς με μυο-διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης που εξέφραζαν υψηλότερα επίπεδα του miR-193a, εμφάνισαν χειρότερη ολική επιβίωση (ΟS), σύμφωνα με την ανάλυση Kaplan-Meier (p=0,014) και την ανάλυση παλινδρόμησης κατά Cox (HR:2,799; CI:1,4-6,86; p=0.024). Ομοίως οι ασθενείς με επιφανειακό καρκίνο της κύστης και υψηλότερα επίπεδα έκφρασης του miR-193a παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης της ασθένειας σύμφωνα με την ανάλυση Cox (HR:4,78; 95%; CI:1,35-16,9; p=0.015) και φτωχότερο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο της νόσου σύμφωνα με την ανάλυση Kaplan-Meier (p=0,007).Τα δεδομένα που προέκυψαν από την παρούσα ερευνητική εργασία αποδεικνύουν την ειδική για την ασθένεια μειορύθμιση του miR-193a στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης και υπογραμμίζουν την αξία του miR-193a για τη διάκριση των όγκων από το υγιές ουροθήλιο καθώς επίσης και τη χρήση του ως αξιόπιστο προγνωστικό δείκτη.","Bladder cancer (BlCa) is the second most common malignancy of the urinary tract in the Western world with high mortality, representing the fourth leading cause of cancer in men and the eighth leading cause of cancer in women(1). Urinary bladder tumors are classified into two distinct categories: superficial and muscle-invasive bladder cancer. 90% of BlCa are urothelial carcinomas (UC) known as transitional cell carcinomas and the majority are papillary low grade, non muscle invasive cancers that recur in up to 80% of cases and rarely progress in muscle invasion. In contrast, 10 to 20% of tumors are muscle invasive at diagnosis and 50% of patients die from metastatic disease (2). Among the principal causes of BC appears smoking, age, sex, organical chemicals, drugs, hereditariety(3). MicroRNAs (miRNAs) are a class of small (19-23nt), non-coding, endogenous RNA molecules, regulating gene expression by acting directly on mRNAs. Recent studies have highlighted the disease-specific deregulated expression of miRNAs in the vast majority of human malignancies, including bladder cancer (BlCa), as well as their excellent tumor biomarker capabilities for disease prognosis. These small RNAs are involved in almost all hallmarks of carcinogenesis including: cell growth, differentiation, proliferation, angiogenesis, apoptosis and metastasis (5). Owing to their strong stability and differential expression (6) microRNAs have been studied in a variety of human tumors (7). Particular miRNAs, function either as tumor suppressors or oncogenes and appear to have prognostic and diagnostic significance.(6). Specifically, miR-193a seems to influence either the p53 signalling pathway (CIS invasive carcinoma T2 and metastasis) in muscle invasive tumors or the FGFR3/ RAS activation and HRAS pathway (papillary carcinoma Ta) in low grade tumors. The objective of this study was to investigate the diagnostic and prognostic value of miR193a-5p in BlCa. Bladder tissue specimens obtained from the tumor site and the adjacent healthy bladder epithelium from 141 BlCa patients, as well as 21 healthy individuals. Following isolation, total RNA was polyadenylated and reverse transcribed to first-strand cDNA. miR-193a levels quantified using qPCR and RNU48 for normalization purposes. Follow-up data was collected and elaborated for clinical analysis. Downregulated miR193a-5p levels were found in tumor specimens compared to adjacent healthy epithelium (p=0.012) or to normal bladder wall (p<0.001). The abovementioned downregulation of miR-193a in BlCa was able to discriminate bladder tumor tissues from normal bladder epithelium, as indicated by ROC curve analysis (AUC: 0.749; 95% CI: 0.656-0.843; p<0.001) and logistic regression models (OR: 0.366; 95% CI: 0.192-0.698; p=0,002). Studying the correlation of miR-193a levels with patients clinicopathological features, higher miR-193a levels were found in muscle-invasive (T2-T4) tumors compared to superficial (Ta, T1) ones (p<0.001), as well as in high- compared to low-grade tumors (p<0.001). Concerning the significance of miR-193a for disease prognosis, worse overall survival of the muscle-invasive patients expressing higher miR-193a levels indicated by Kaplan-Meier analysis (p=0.014) and Cox regression (HR: 2.799; 95% CI: 1.14-6.86; p=0.024). Similarly, a significantly stronger risk for disease progression to muscle-invasive stage and poor progression-free survival highlighted by Cox regression models (HR: 4.78; 95% CI: 1.35-16.9; p=0.015) and Kaplan-Meier analysis (p=0.007), respectively, for superficial BlCa patients with higher miR-193a expression. Our data demonstrate the disease-specific deregulation of miR-193a in bladder tumors and clearly underscore its potential use for the discrimination of bladder tumors from healthy urothelium and the prediction of patients’ prognosis. Urinary bladder speciments (cancer tissue and adjacent healthy tissue) were obtained from 99 pairs of BlCa patients. In addition were analysed 21 normal tissue samples from patients BlCa free. For the c-DNA synthesis, total RNA was isolated from the tissue speciments using TRI-Reagent (Ambion). Total RNA concentration and purity were determined spectrophotometrically at 260-280 nm, 1μg of total RNA was reversed- transcribed into first-strand c-DNA by M-MuLV Reverse Transcriptase (InVitrogen) using an oligo(dT) as the reverse transcription primer. For the reverse transcription of miRNAs, 1μg of total RNA was submitted to polyadenylation by E.coli Poly(A) Polymerase (New England Biolabs) at 37oC for 1h. Thereafter the polyadenylated t- RNA was reversed- transcribed into first-strand using the Poly(dT) adapter: 5’-GTCTTTGCGGGCG-AGATGA-3’ as the reaction primer and the M-MuLV Reverse Transcriptase (InVitrogen). The quantitative real time PCR (q-PCR) assays have been developed and performed using the SYBR-GreenR I dye detection system (Kapa Biosystems) for the quantification of miR-193a expression levels. RNU-48 was used as endogenous reference gene for the normalization of miR-193a expression. Following amplification a dissociation curve was generated to verify PCR products according to it’s specific melting temperature (Tm). Relative quantification analysis perfomed using the comparative CT method ( 2-ΔΔCT ). Our results conclude that: miR-193a expression is significantly downregulated in bladder cancer , miR-193a levels are able to discriminate bladder tumors from normal bladder tissues , higher miR-193a expression levels were found in muscle-invasive and high grade tumors. In addition we demonstrate poor overall survival for the muscle-invasive patients with higher miR-193a levels and that superficial BlCa patients with elevated miR-193a levels are at higher risk for disease progression to muscle-invasive stage and worse PFS. According to the results, the m-RNA levels of micro-193a may be used as a novel marker for the diagnosis and for the discrimination of bladder tumors from healthy urothelium and at the same time can be usefull as a prognostic biomarker for the progression and the recurrence of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:1321219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321219"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Mελέτη και κλινική αξιολόγηση του miR-193a που ρυθμίζει την έκφραση καλλικρεινών στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:40Z"}