{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321263"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321263","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Model-theoretic investigations on `overwhelming majority' default conditionals","abstract":"Οι μαχητές υποθετικές προτάσεις της μορφής `Αν ισχύει το Α τότε κανονικά ισχύει το Β’ συνήθως ερμηνεύονται με τη βοήθεια κάποιας διάταξης των πιθανών κόσμων που εκφράζει την `κανονικότητα’: η πρόταση A=>B αληθεύει όταν το Β είναι αληθές στους πιό `κανονικούς’ Α-κόσμους. Μία άλλη ευλογη ερμηνεία της κανονικότητας έχει εισαχθεί στις μη-μονοτονικές λογικές και θεωρεί πως η πρόταση A=>B αληθεύει όταν το Β είναι αληθές στους `περισσότερους’ Α-κόσμους. Η μαθηματική ερμηνεία της έννοιας `περισσότερους’, συνήθως στηρίζεται στην έννοια των ασθενών φίλτρων και των ασθενών υπερφίλτρων, που χρησιμοποιούνται για να δώσουν μία ποσοτική εκδοχή στο μαχητό συλλογίζεσθαι. Στο άρθρο αυτό, χρησιμοποιούμε την έννοια της `συντριπτικής πλειοψηφίας’ για να ερμηνευσουμε τις μαχητές υποθετικές προτάσεις της παραπάνω μορφής, και όπου ως `συντριπτική πλειοψηφία’ οριζουμε την αλήθεια σε ένα ομο-πεπερασμένο υποσύνολο του ω, του πρώτου άπειρου διατακτικού αριθμού απο τη Θεωρία Συνόλων. Η πρώτη προσέγγιση εμπλέκει την τροπική λογική του πλαισίου (ω, <) που χρησιμοποιείται στη χρονική λογική του διακριτού γραμμικού χρόνου. Εισάγουμε και διερευνούμε διάφορες μορφές του υποθετικού συνδέσμου, με έμφαση σε αυτές που παράγουν μία μη-μονοτονική λογική. Μία άλλη προσέγγιση της πλεοψηφίας χρησιμοποιεί τα ομο-τελικά και όχι τα ομοπεπερασμένα υποσύνολα του ω. Για όλες αυτές τις προσεγγίσεις, η ανάλυση δίδει απ’ ευθείας μία αλγοριθμική διαδικασία απόφασης, μέσω της γνωστής και καλά επεξεργασμένης τροπικής λογικής KD4LZ του πλαισίου (ω, <). Η δεύτερη προσέγγιση χρησιμοποιεί τη γνωστή - από την τροπική λογική – σημασιολογία Scott-Montague, με τη μορφή του διατακτικού ω, εφοδιασμένου με `γειτονιές' που αποτελούνται από τα ομο-πεπερασμένα υποσυνολά του. Δεδομένης της δυσκολίας να εκφραστεί συντακτικά η ιδιότητα του ομο-πεπερασμένου, δεν είναι εφικτό να υπάρξει πληρης αξιωματικοποίηση των λογικών συστημάτων. Ωστόσο, συνολικά, η ερευνά μας δείχνει τη δυνατότητα ορισμού υποθετικών λογικών με χρήση της έννοιας της `συντριπτικής πλειοψηφίας’, ενώ παράλληλα διερευνάται η σχέση των λογικών αυτων με τις (γνωστές από την Τεχνητη Νοημοσύνη) λογικές KLM αλλά και άλλες υποθετικές λογικές από τη βιβλιογραφία.","abstract_html":"Οι μαχητές υποθετικές προτάσεις της μορφής `Αν ισχύει το Α τότε κανονικά ισχύει το Β’ συνήθως ερμηνεύονται με τη βοήθεια κάποιας διάταξης των πιθανών κόσμων που εκφράζει την `κανονικότητα’: η πρόταση A=&gt;B αληθεύει όταν το Β είναι αληθές στους πιό `κανονικούς’ Α-κόσμους. Μία άλλη ευλογη ερμηνεία της κανονικότητας έχει εισαχθεί στις μη-μονοτονικές λογικές και θεωρεί πως η πρόταση A=&gt;B αληθεύει όταν το Β είναι αληθές στους `περισσότερους’ Α-κόσμους. Η μαθηματική ερμηνεία της έννοιας `περισσότερους’, συνήθως στηρίζεται στην έννοια των ασθενών φίλτρων και των ασθενών υπερφίλτρων, που χρησιμοποιούνται για να δώσουν μία ποσοτική εκδοχή στο μαχητό συλλογίζεσθαι. Στο άρθρο αυτό, χρησιμοποιούμε την έννοια της `συντριπτικής πλειοψηφίας’ για να ερμηνευσουμε τις μαχητές υποθετικές προτάσεις της παραπάνω μορφής, και όπου ως `συντριπτική πλειοψηφία’ οριζουμε την αλήθεια σε ένα ομο-πεπερασμένο υποσύνολο του ω, του πρώτου άπειρου διατακτικού αριθμού απο τη Θεωρία Συνόλων. Η πρώτη προσέγγιση εμπλέκει την τροπική λογική του πλαισίου (ω, &lt;) που χρησιμοποιείται στη χρονική λογική του διακριτού γραμμικού χρόνου. Εισάγουμε και διερευνούμε διάφορες μορφές του υποθετικού συνδέσμου, με έμφαση σε αυτές που παράγουν μία μη-μονοτονική λογική. Μία άλλη προσέγγιση της πλεοψηφίας χρησιμοποιεί τα ομο-τελικά και όχι τα ομοπεπερασμένα υποσύνολα του ω. Για όλες αυτές τις προσεγγίσεις, η ανάλυση δίδει απ’ ευθείας μία αλγοριθμική διαδικασία απόφασης, μέσω της γνωστής και καλά επεξεργασμένης τροπικής λογικής KD4LZ του πλαισίου (ω, &lt;). Η δεύτερη προσέγγιση χρησιμοποιεί τη γνωστή - από την τροπική λογική – σημασιολογία Scott-Montague, με τη μορφή του διατακτικού ω, εφοδιασμένου με `γειτονιές&#x27; που αποτελούνται από τα ομο-πεπερασμένα υποσυνολά του. Δεδομένης της δυσκολίας να εκφραστεί συντακτικά η ιδιότητα του ομο-πεπερασμένου, δεν είναι εφικτό να υπάρξει πληρης αξιωματικοποίηση των λογικών συστημάτων. Ωστόσο, συνολικά, η ερευνά μας δείχνει τη δυνατότητα ορισμού υποθετικών λογικών με χρήση της έννοιας της `συντριπτικής πλειοψηφίας’, ενώ παράλληλα διερευνάται η σχέση των λογικών αυτων με τις (γνωστές από την Τεχνητη Νοημοσύνη) λογικές KLM αλλά και άλλες υποθετικές λογικές από τη βιβλιογραφία.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραντσούδης Χρήστος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:26:41Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321263"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321263","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321263","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321263","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321263","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραντσούδης Χρήστος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321263","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321263"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μαχητές υποθετικές προτάσεις της μορφής `Αν ισχύει το Α τότε κανονικά ισχύει το Β’ συνήθως ερμηνεύονται με τη βοήθεια κάποιας διάταξης των πιθανών κόσμων που εκφράζει την `κανονικότητα’: η πρόταση A=>B αληθεύει όταν το Β είναι αληθές στους πιό `κανονικούς’ Α-κόσμους. Μία άλλη ευλογη ερμηνεία της κανονικότητας έχει εισαχθεί στις μη-μονοτονικές λογικές και θεωρεί πως η πρόταση A=>B αληθεύει όταν το Β είναι αληθές στους `περισσότερους’ Α-κόσμους. Η μαθηματική ερμηνεία της έννοιας `περισσότερους’, συνήθως στηρίζεται στην έννοια των ασθενών φίλτρων και των ασθενών υπερφίλτρων, που χρησιμοποιούνται για να δώσουν μία ποσοτική εκδοχή στο μαχητό συλλογίζεσθαι. Στο άρθρο αυτό, χρησιμοποιούμε την έννοια της `συντριπτικής πλειοψηφίας’ για να ερμηνευσουμε τις μαχητές υποθετικές προτάσεις της παραπάνω μορφής, και όπου ως `συντριπτική πλειοψηφία’ οριζουμε την αλήθεια σε ένα ομο-πεπερασμένο υποσύνολο του ω, του πρώτου άπειρου διατακτικού αριθμού απο τη Θεωρία Συνόλων. Η πρώτη προσέγγιση εμπλέκει την τροπική λογική του πλαισίου (ω, <) που χρησιμοποιείται στη χρονική λογική του διακριτού γραμμικού χρόνου. Εισάγουμε και διερευνούμε διάφορες μορφές του υποθετικού συνδέσμου, με έμφαση σε αυτές που παράγουν μία μη-μονοτονική λογική. Μία άλλη προσέγγιση της πλεοψηφίας χρησιμοποιεί τα ομο-τελικά και όχι τα ομοπεπερασμένα υποσύνολα του ω. Για όλες αυτές τις προσεγγίσεις, η ανάλυση δίδει απ’ ευθείας μία αλγοριθμική διαδικασία απόφασης, μέσω της γνωστής και καλά επεξεργασμένης τροπικής λογικής KD4LZ του πλαισίου (ω, <). Η δεύτερη προσέγγιση χρησιμοποιεί τη γνωστή - από την τροπική λογική – σημασιολογία Scott-Montague, με τη μορφή του διατακτικού ω, εφοδιασμένου με `γειτονιές' που αποτελούνται από τα ομο-πεπερασμένα υποσυνολά του. Δεδομένης της δυσκολίας να εκφραστεί συντακτικά η ιδιότητα του ομο-πεπερασμένου, δεν είναι εφικτό να υπάρξει πληρης αξιωματικοποίηση των λογικών συστημάτων. Ωστόσο, συνολικά, η ερευνά μας δείχνει τη δυνατότητα ορισμού υποθετικών λογικών με χρήση της έννοιας της `συντριπτικής πλειοψηφίας’, ενώ παράλληλα διερευνάται η σχέση των λογικών αυτων με τις (γνωστές από την Τεχνητη Νοημοσύνη) λογικές KLM αλλά και άλλες υποθετικές λογικές από τη βιβλιογραφία.","Defeasible conditionals of the form `if A then normally B' are usually interpreted with the aid of a `normality' ordering between possible states of affairs: A=>B is true if it happens that in the most `normal' (least exceptional) A-worlds, B is also true. Another plausible interpretation of `normality' introduced in nonmonotonic reasoning dictates that A=>B is true iff B is true in `most' A-worlds. A formal account of `most' in this majority-based approach to default reasoning has been given through the usage of weak filters and weak ultrafilters, capturing at least, a basic core of a size-oriented approach to defeasible reasoning. In this paper, we investigate defeasible conditionals constructed upon a notion of `overwhelming majority', defined as `truth in a cofinite subset of ω', the first infinite ordinal. One approach employs the modal logic of the frame (ω,<), used in the temporal logic of discrete linear time. We introduce and investigate conditionals, defined modally over (ω,<); several modal definitions of the conditional connective are examined, with an emphasis on the nonmonotonic ones. An alternative interpretation of `majority' as sets cofinal (in ω) rather than cofinite (subsets of ω) is examined. For all these modal approaches over (ω,<), a decision procedure readily emerges, as the modal logic KD4LZ of this frame is well-known and a translation of the conditional sentences can be mechanically checked for validity. A second approach employs the conditional version of Scott-Montague semantics, in the form of ω-many possible worlds, endowed with neighborhoods populated by its cofinite subsets. Again, different conditionals are introduced and examined. Although it is difficult to obtain a completeness theorem (since it is not easy to capture `cofiniteness-in-ω' syntactically) this research reveals the possible structure of `overwhelming majority' conditionals, whose relative strength is compared to (the conditional logic `equivalent' of) KLM logics and other conditional logics in the literature."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Model-theoretic investigations on `overwhelming majority' default conditionals"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραντσούδης Χρήστος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Οι μαχητές υποθετικές προτάσεις της μορφής `Αν ισχύει το Α τότε κανονικά ισχύει το Β’ συνήθως ερμηνεύονται με τη βοήθεια κάποιας διάταξης των πιθανών κόσμων που εκφράζει την `κανονικότητα’: η πρόταση A=>B αληθεύει όταν το Β είναι αληθές στους πιό `κανονικούς’ Α-κόσμους. Μία άλλη ευλογη ερμηνεία της κανονικότητας έχει εισαχθεί στις μη-μονοτονικές λογικές και θεωρεί πως η πρόταση A=>B αληθεύει όταν το Β είναι αληθές στους `περισσότερους’ Α-κόσμους. Η μαθηματική ερμηνεία της έννοιας `περισσότερους’, συνήθως στηρίζεται στην έννοια των ασθενών φίλτρων και των ασθενών υπερφίλτρων, που χρησιμοποιούνται για να δώσουν μία ποσοτική εκδοχή στο μαχητό συλλογίζεσθαι. Στο άρθρο αυτό, χρησιμοποιούμε την έννοια της `συντριπτικής πλειοψηφίας’ για να ερμηνευσουμε τις μαχητές υποθετικές προτάσεις της παραπάνω μορφής, και όπου ως `συντριπτική πλειοψηφία’ οριζουμε την αλήθεια σε ένα ομο-πεπερασμένο υποσύνολο του ω, του πρώτου άπειρου διατακτικού αριθμού απο τη Θεωρία Συνόλων. Η πρώτη προσέγγιση εμπλέκει την τροπική λογική του πλαισίου (ω, <) που χρησιμοποιείται στη χρονική λογική του διακριτού γραμμικού χρόνου. Εισάγουμε και διερευνούμε διάφορες μορφές του υποθετικού συνδέσμου, με έμφαση σε αυτές που παράγουν μία μη-μονοτονική λογική. Μία άλλη προσέγγιση της πλεοψηφίας χρησιμοποιεί τα ομο-τελικά και όχι τα ομοπεπερασμένα υποσύνολα του ω. Για όλες αυτές τις προσεγγίσεις, η ανάλυση δίδει απ’ ευθείας μία αλγοριθμική διαδικασία απόφασης, μέσω της γνωστής και καλά επεξεργασμένης τροπικής λογικής KD4LZ του πλαισίου (ω, <). Η δεύτερη προσέγγιση χρησιμοποιεί τη γνωστή - από την τροπική λογική – σημασιολογία Scott-Montague, με τη μορφή του διατακτικού ω, εφοδιασμένου με `γειτονιές' που αποτελούνται από τα ομο-πεπερασμένα υποσυνολά του. Δεδομένης της δυσκολίας να εκφραστεί συντακτικά η ιδιότητα του ομο-πεπερασμένου, δεν είναι εφικτό να υπάρξει πληρης αξιωματικοποίηση των λογικών συστημάτων. Ωστόσο, συνολικά, η ερευνά μας δείχνει τη δυνατότητα ορισμού υποθετικών λογικών με χρήση της έννοιας της `συντριπτικής πλειοψηφίας’, ενώ παράλληλα διερευνάται η σχέση των λογικών αυτων με τις (γνωστές από την Τεχνητη Νοημοσύνη) λογικές KLM αλλά και άλλες υποθετικές λογικές από τη βιβλιογραφία.","Defeasible conditionals of the form `if A then normally B' are usually interpreted with the aid of a `normality' ordering between possible states of affairs: A=>B is true if it happens that in the most `normal' (least exceptional) A-worlds, B is also true. Another plausible interpretation of `normality' introduced in nonmonotonic reasoning dictates that A=>B is true iff B is true in `most' A-worlds. A formal account of `most' in this majority-based approach to default reasoning has been given through the usage of weak filters and weak ultrafilters, capturing at least, a basic core of a size-oriented approach to defeasible reasoning. In this paper, we investigate defeasible conditionals constructed upon a notion of `overwhelming majority', defined as `truth in a cofinite subset of ω', the first infinite ordinal. One approach employs the modal logic of the frame (ω,<), used in the temporal logic of discrete linear time. We introduce and investigate conditionals, defined modally over (ω,<); several modal definitions of the conditional connective are examined, with an emphasis on the nonmonotonic ones. An alternative interpretation of `majority' as sets cofinal (in ω) rather than cofinite (subsets of ω) is examined. For all these modal approaches over (ω,<), a decision procedure readily emerges, as the modal logic KD4LZ of this frame is well-known and a translation of the conditional sentences can be mechanically checked for validity. A second approach employs the conditional version of Scott-Montague semantics, in the form of ω-many possible worlds, endowed with neighborhoods populated by its cofinite subsets. Again, different conditionals are introduced and examined. Although it is difficult to obtain a completeness theorem (since it is not easy to capture `cofiniteness-in-ω' syntactically) this research reveals the possible structure of `overwhelming majority' conditionals, whose relative strength is compared to (the conditional logic `equivalent' of) KLM logics and other conditional logics in the literature."],"dc:identifier":["uoadl:1321263","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321263"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Model-theoretic investigations on `overwhelming majority' default conditionals"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:41Z"}