{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321400"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321400","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Study of the earthquake site-effects of the broader Karditsa urban area and deterministicstrong ground motion simulation for the main seismic/active faults of the Thessaly area, using field measurements, stochastic simulations, and Geographic Information Systems","abstract":"Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή υποβλήθηκε στα πλαίσια των απαιτήσεων του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών ‘Πρόληψη και Διαχείριση Φυσικών Καταστροφών’, του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο πρώτο μέρος, η μελέτη αυτή αποσκοπεί στην εκτίμηση της εδαφικής απόκρισης στις προσομοιωμένες σεισμικές κινήσεις ισχυρών σεισμών, στην ευρύτερη περιοχή της Καρδίτσας (Κεντρική Ελλάδα). Για το σκοπό αυτό, το γεωτεχνικό / γεωφυσικό υπόβαθρο της πόλης της Καρδίτσας μελετήθηκε χρησιμοποιώντας ήδη υπάρχοντα μικροζωνικά δεδομένα (Λέκκας, 1998) και εκτελώντας μετρήσεις μικροθορύβου (HVSR). Η ανάλυση των μικροζωνικών γεωτεχνικών δεδομένων οδήγησε στη δημιουργία του μοντέλου Vs30 για την περιοχή, το οποίο έδειξε μικρής κλίμακας χωρικές μεταβολές της ταχύτητας των εγκαρσίων κυμάτων, Vs, για τα ανώτερα 30μ. Αυτό ήταν εν μέρει αναμενόμενο, λόγω του γνωστού γεωλογικόυ περιβάλλοντος της περιοχής μελέτης. Στο δεύτερο μέρος, υιοθετήθηκε μια πιο γενική προσέγγιση, που αφορά την ευρύτερη περιοχή μελέτης (ευρύτερη περιοχή όλης της Θεσσαλικής λεκάνης). Σε αυτήν την προσέγγιση, επιχειρήθηκε να προσομοιωθεί η κατανομή των βλαβών του σεισμού των Σοφάδων (1954, Μ = 7.0) και του σεισμού του Βελεστίνου (1957, Μ = 6.8), χρησιμοποιώντας συνθετικές σεισμικές κινήσεις, οι οποίες μετατράπηκαν κατάλληλα σε μακροσεισμικές εντάσεις (τροποποιημένη κλίμακα Mercalli, IMM), μετά την ενσωμάτωση της επίδρασης των τοπικών εδαφικών συνθηκών μέσω της τοπικής γεωλογίας (οι γεωλογικοί σχηματισμοί της περιοχής έχουν μελετηθεί εκτενώς στο παρελθόν, Παπανικολάου και Σιδέρης, 2007). Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ενόργανες καταγραφές για τα συγκεκριμένα γεγονότα, χρησιμοποιήθηκαν μακροσεισμικές εντάσεις (ΙΜΜ έως και 9+), όπως αυτές έχουν παρατηρηθεί στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας. Για τις προσομοιώσεις χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη στοχαστική μέθοδος ρήγματος πεπερασμένων διαστάσεων (αλγόριθμος EXSIM, Motazedian and Atkinson, 2005), προκειμένου να αναπαραχθεί η κατανομή των βλαβών και των δύο σεισμών.Η προσέγγιση μέσω προσομοίωσης επιχειρεί να συνδυάσει υπάρχοντα σεισμολογικά δεδομένα καθώς και κατάλληλες σχέσεις βαθμονόμησης, με την επιφανειακή γεωλογία, προκειμένου να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα και η χρησιμότητα των διαθέσιμων μακροσεισμικών δεδομένων (Papazachos et al., 1997). Για την εκτίμηση των διαστάσεων του ρήγματος, χρησιμοποιήθηκαν οι εξισώσεις βαθμονόμησης της γεωμετρίας του ρήγματος με το μέγεθος σεισμού, οι οποίες προτείνονται από τους Papazachos et al. (2004) και ο Papazachos et al. (2006). Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών στις παρατηρούμενες σεισμικές κινήσεις, δημιουργήθηκε ένας νέος ψηφιοποιημένος γεωλογικός χάρτης της ευρύτερης λεκάνης της Θεσσαλίας, χρησιμοποιώντας τους γεωλογικούς χάρτες 1:50000 του Ελληνικού Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Οι γεωλογικοί σχηματισμοί ομαδοποιήθηκαν ανάλογα με την ηλικία τους και αντιστοιχήθηκαν στις ανάλογες εδαφικές κλάσεις, σύμφωνα με τον EC8.Εκτιμήθηκαν συνθετικές χρονοσειρές για διάφορα σενάρια διάρρηξης. Για να συγκριθούν οι εκτιμώμενες στοχαστικές κινήσεις με τα ιστορικά (μακροσεισμικά) δεδομένα, χρησιμοποιήθηκαν διάφορες σχέσεις μεταξύ των τιμών PGA και PGV (που λήφθηκαν από τις στοχαστικές καταγραφές) και των μακροσεισμικών εντάσεων, επιτρέποντας την κατασκευή συνθετικών (στοχαστικών) ισόσειστων. Για κάθε εδαφική κλάση, ελέγχθηκαν διάφοροι παράγοντες ενίσχυσης, σύμφωνα με την τοπική γεωλογία (Skarlatoudis et al., 2003; Klimis et al., 1999). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε βελτιστοποίηση της θέσης του κάθε ρήγματος, χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα σεισμολογικά δεδομένα, καθώς και δημοσιευμένα νεοτεκτονικά στοιχεία για αυτά τα γεγονότα και για την ευρύτερη περιοχή της Νότιας ζώνης διάρρηξης της Θεσσαλίας (Papastamatiou and Mouyaris, 1986; Mountrakis et al., 1993).Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την εφαρμοσιμότητα της προτεινόμενης προσέγγισης. Οι τελικές καθορισμένες θέσεις των δύο ρηγμάτων είναι διαφορετικές από αυτές που έχουν προταθεί στο παρελθόν, και βρίσκονται σε συμφωνία με τις διαθέσιμες νεοτεκτονικές πληροφορίες. Οι παρατηρημένες μακροσεισμικές εντάσεις είναι επίσης σε πολύ καλή συμφωνία με τις προβλέψεις της στοχαστικής προσομοίωσης, επαληθεύοντας και τη χρησιμότητα της προσέγγισης, καθώς και τα μακροσεισμικά δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν. Η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών δείχνει εξαιρετική συσχέτιση με τη γεωλογική ταξινόμηση που χρησιμοποιήθηκε. Επιπλέον, οι σταθεροί παράγοντες ενίσχυσης των Skarlatoudis et al. (2003) παρουσιάζουν πολύ καλή συμφωνία με τις παρατηρούμενες ενισχύσεις, ενώ οι γενικές συναρτήσεις μεταφοράς που έχουν προτείνει οι Klimis et al. (1999), φαίνεται να οδηγούν σε υψηλότερες ενισχύσεις, που δεν παρατηρούνται στα πραγματικά δεδομένα, πιθανώς εξαιτίας του πολύ μεγάλου πάχους τεταρτογενών σχηματισμών της ευρύτερης λεκάνης της Θεσσαλίας. Τα μεγάλα αυτά πάχη οδηγούν σε πολύ χαμηλές συχνότητες συντονισμού, οι οποίες είναι αρκετά διαφορετικές σε σχέση με τις γενικές συναρτήσεις μεταφοράς των Klimis et al. (1999), όπως επαληθεύτηκε από κατάλληλες μετρήσεις HVSR οι οποίες εκτελέστηκαν κατά μήκος επιλεγμένων οδεύσεων, στην περιοχή Νότια της Καρδίτσας.","abstract_html":"Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή υποβλήθηκε στα πλαίσια των απαιτήσεων του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών ‘Πρόληψη και Διαχείριση Φυσικών Καταστροφών’, του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο πρώτο μέρος, η μελέτη αυτή αποσκοπεί στην εκτίμηση της εδαφικής απόκρισης στις προσομοιωμένες σεισμικές κινήσεις ισχυρών σεισμών, στην ευρύτερη περιοχή της Καρδίτσας (Κεντρική Ελλάδα). Για το σκοπό αυτό, το γεωτεχνικό / γεωφυσικό υπόβαθρο της πόλης της Καρδίτσας μελετήθηκε χρησιμοποιώντας ήδη υπάρχοντα μικροζωνικά δεδομένα (Λέκκας, 1998) και εκτελώντας μετρήσεις μικροθορύβου (HVSR). Η ανάλυση των μικροζωνικών γεωτεχνικών δεδομένων οδήγησε στη δημιουργία του μοντέλου Vs30 για την περιοχή, το οποίο έδειξε μικρής κλίμακας χωρικές μεταβολές της ταχύτητας των εγκαρσίων κυμάτων, Vs, για τα ανώτερα 30μ. Αυτό ήταν εν μέρει αναμενόμενο, λόγω του γνωστού γεωλογικόυ περιβάλλοντος της περιοχής μελέτης. Στο δεύτερο μέρος, υιοθετήθηκε μια πιο γενική προσέγγιση, που αφορά την ευρύτερη περιοχή μελέτης (ευρύτερη περιοχή όλης της Θεσσαλικής λεκάνης). Σε αυτήν την προσέγγιση, επιχειρήθηκε να προσομοιωθεί η κατανομή των βλαβών του σεισμού των Σοφάδων (1954, Μ = 7.0) και του σεισμού του Βελεστίνου (1957, Μ = 6.8), χρησιμοποιώντας συνθετικές σεισμικές κινήσεις, οι οποίες μετατράπηκαν κατάλληλα σε μακροσεισμικές εντάσεις (τροποποιημένη κλίμακα Mercalli, IMM), μετά την ενσωμάτωση της επίδρασης των τοπικών εδαφικών συνθηκών μέσω της τοπικής γεωλογίας (οι γεωλογικοί σχηματισμοί της περιοχής έχουν μελετηθεί εκτενώς στο παρελθόν, Παπανικολάου και Σιδέρης, 2007). Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ενόργανες καταγραφές για τα συγκεκριμένα γεγονότα, χρησιμοποιήθηκαν μακροσεισμικές εντάσεις (ΙΜΜ έως και 9+), όπως αυτές έχουν παρατηρηθεί στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας. Για τις προσομοιώσεις χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη στοχαστική μέθοδος ρήγματος πεπερασμένων διαστάσεων (αλγόριθμος EXSIM, Motazedian and Atkinson, 2005), προκειμένου να αναπαραχθεί η κατανομή των βλαβών και των δύο σεισμών.Η προσέγγιση μέσω προσομοίωσης επιχειρεί να συνδυάσει υπάρχοντα σεισμολογικά δεδομένα καθώς και κατάλληλες σχέσεις βαθμονόμησης, με την επιφανειακή γεωλογία, προκειμένου να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα και η χρησιμότητα των διαθέσιμων μακροσεισμικών δεδομένων (Papazachos et al., 1997). Για την εκτίμηση των διαστάσεων του ρήγματος, χρησιμοποιήθηκαν οι εξισώσεις βαθμονόμησης της γεωμετρίας του ρήγματος με το μέγεθος σεισμού, οι οποίες προτείνονται από τους Papazachos et al. (2004) και ο Papazachos et al. (2006). Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών στις παρατηρούμενες σεισμικές κινήσεις, δημιουργήθηκε ένας νέος ψηφιοποιημένος γεωλογικός χάρτης της ευρύτερης λεκάνης της Θεσσαλίας, χρησιμοποιώντας τους γεωλογικούς χάρτες 1:50000 του Ελληνικού Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Οι γεωλογικοί σχηματισμοί ομαδοποιήθηκαν ανάλογα με την ηλικία τους και αντιστοιχήθηκαν στις ανάλογες εδαφικές κλάσεις, σύμφωνα με τον EC8.Εκτιμήθηκαν συνθετικές χρονοσειρές για διάφορα σενάρια διάρρηξης. Για να συγκριθούν οι εκτιμώμενες στοχαστικές κινήσεις με τα ιστορικά (μακροσεισμικά) δεδομένα, χρησιμοποιήθηκαν διάφορες σχέσεις μεταξύ των τιμών PGA και PGV (που λήφθηκαν από τις στοχαστικές καταγραφές) και των μακροσεισμικών εντάσεων, επιτρέποντας την κατασκευή συνθετικών (στοχαστικών) ισόσειστων. Για κάθε εδαφική κλάση, ελέγχθηκαν διάφοροι παράγοντες ενίσχυσης, σύμφωνα με την τοπική γεωλογία (Skarlatoudis et al., 2003; Klimis et al., 1999). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε βελτιστοποίηση της θέσης του κάθε ρήγματος, χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα σεισμολογικά δεδομένα, καθώς και δημοσιευμένα νεοτεκτονικά στοιχεία για αυτά τα γεγονότα και για την ευρύτερη περιοχή της Νότιας ζώνης διάρρηξης της Θεσσαλίας (Papastamatiou and Mouyaris, 1986; Mountrakis et al., 1993).Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την εφαρμοσιμότητα της προτεινόμενης προσέγγισης. Οι τελικές καθορισμένες θέσεις των δύο ρηγμάτων είναι διαφορετικές από αυτές που έχουν προταθεί στο παρελθόν, και βρίσκονται σε συμφωνία με τις διαθέσιμες νεοτεκτονικές πληροφορίες. Οι παρατηρημένες μακροσεισμικές εντάσεις είναι επίσης σε πολύ καλή συμφωνία με τις προβλέψεις της στοχαστικής προσομοίωσης, επαληθεύοντας και τη χρησιμότητα της προσέγγισης, καθώς και τα μακροσεισμικά δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν. Η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών δείχνει εξαιρετική συσχέτιση με τη γεωλογική ταξινόμηση που χρησιμοποιήθηκε. Επιπλέον, οι σταθεροί παράγοντες ενίσχυσης των Skarlatoudis et al. (2003) παρουσιάζουν πολύ καλή συμφωνία με τις παρατηρούμενες ενισχύσεις, ενώ οι γενικές συναρτήσεις μεταφοράς που έχουν προτείνει οι Klimis et al. (1999), φαίνεται να οδηγούν σε υψηλότερες ενισχύσεις, που δεν παρατηρούνται στα πραγματικά δεδομένα, πιθανώς εξαιτίας του πολύ μεγάλου πάχους τεταρτογενών σχηματισμών της ευρύτερης λεκάνης της Θεσσαλίας. Τα μεγάλα αυτά πάχη οδηγούν σε πολύ χαμηλές συχνότητες συντονισμού, οι οποίες είναι αρκετά διαφορετικές σε σχέση με τις γενικές συναρτήσεις μεταφοράς των Klimis et al. (1999), όπως επαληθεύτηκε από κατάλληλες μετρήσεις HVSR οι οποίες εκτελέστηκαν κατά μήκος επιλεγμένων οδεύσεων, στην περιοχή Νότια της Καρδίτσας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαζάχος Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:26:43Z","subjects":["Φυσικές καταστροφές","Natural disasters"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321400"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321400","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321400","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321400","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321400","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαζάχος Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φυσικές καταστροφές","Natural disasters"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321400"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή υποβλήθηκε στα πλαίσια των απαιτήσεων του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών ‘Πρόληψη και Διαχείριση Φυσικών Καταστροφών’, του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο πρώτο μέρος, η μελέτη αυτή αποσκοπεί στην εκτίμηση της εδαφικής απόκρισης στις προσομοιωμένες σεισμικές κινήσεις ισχυρών σεισμών, στην ευρύτερη περιοχή της Καρδίτσας (Κεντρική Ελλάδα). Για το σκοπό αυτό, το γεωτεχνικό / γεωφυσικό υπόβαθρο της πόλης της Καρδίτσας μελετήθηκε χρησιμοποιώντας ήδη υπάρχοντα μικροζωνικά δεδομένα (Λέκκας, 1998) και εκτελώντας μετρήσεις μικροθορύβου (HVSR). Η ανάλυση των μικροζωνικών γεωτεχνικών δεδομένων οδήγησε στη δημιουργία του μοντέλου Vs30 για την περιοχή, το οποίο έδειξε μικρής κλίμακας χωρικές μεταβολές της ταχύτητας των εγκαρσίων κυμάτων, Vs, για τα ανώτερα 30μ. Αυτό ήταν εν μέρει αναμενόμενο, λόγω του γνωστού γεωλογικόυ περιβάλλοντος της περιοχής μελέτης. Στο δεύτερο μέρος, υιοθετήθηκε μια πιο γενική προσέγγιση, που αφορά την ευρύτερη περιοχή μελέτης (ευρύτερη περιοχή όλης της Θεσσαλικής λεκάνης). Σε αυτήν την προσέγγιση, επιχειρήθηκε να προσομοιωθεί η κατανομή των βλαβών του σεισμού των Σοφάδων (1954, Μ = 7.0) και του σεισμού του Βελεστίνου (1957, Μ = 6.8), χρησιμοποιώντας συνθετικές σεισμικές κινήσεις, οι οποίες μετατράπηκαν κατάλληλα σε μακροσεισμικές εντάσεις (τροποποιημένη κλίμακα Mercalli, IMM), μετά την ενσωμάτωση της επίδρασης των τοπικών εδαφικών συνθηκών μέσω της τοπικής γεωλογίας (οι γεωλογικοί σχηματισμοί της περιοχής έχουν μελετηθεί εκτενώς στο παρελθόν, Παπανικολάου και Σιδέρης, 2007). Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ενόργανες καταγραφές για τα συγκεκριμένα γεγονότα, χρησιμοποιήθηκαν μακροσεισμικές εντάσεις (ΙΜΜ έως και 9+), όπως αυτές έχουν παρατηρηθεί στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας. Για τις προσομοιώσεις χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη στοχαστική μέθοδος ρήγματος πεπερασμένων διαστάσεων (αλγόριθμος EXSIM, Motazedian and Atkinson, 2005), προκειμένου να αναπαραχθεί η κατανομή των βλαβών και των δύο σεισμών.Η προσέγγιση μέσω προσομοίωσης επιχειρεί να συνδυάσει υπάρχοντα σεισμολογικά δεδομένα καθώς και κατάλληλες σχέσεις βαθμονόμησης, με την επιφανειακή γεωλογία, προκειμένου να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα και η χρησιμότητα των διαθέσιμων μακροσεισμικών δεδομένων (Papazachos et al., 1997). Για την εκτίμηση των διαστάσεων του ρήγματος, χρησιμοποιήθηκαν οι εξισώσεις βαθμονόμησης της γεωμετρίας του ρήγματος με το μέγεθος σεισμού, οι οποίες προτείνονται από τους Papazachos et al. (2004) και ο Papazachos et al. (2006). Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών στις παρατηρούμενες σεισμικές κινήσεις, δημιουργήθηκε ένας νέος ψηφιοποιημένος γεωλογικός χάρτης της ευρύτερης λεκάνης της Θεσσαλίας, χρησιμοποιώντας τους γεωλογικούς χάρτες 1:50000 του Ελληνικού Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Οι γεωλογικοί σχηματισμοί ομαδοποιήθηκαν ανάλογα με την ηλικία τους και αντιστοιχήθηκαν στις ανάλογες εδαφικές κλάσεις, σύμφωνα με τον EC8.Εκτιμήθηκαν συνθετικές χρονοσειρές για διάφορα σενάρια διάρρηξης. Για να συγκριθούν οι εκτιμώμενες στοχαστικές κινήσεις με τα ιστορικά (μακροσεισμικά) δεδομένα, χρησιμοποιήθηκαν διάφορες σχέσεις μεταξύ των τιμών PGA και PGV (που λήφθηκαν από τις στοχαστικές καταγραφές) και των μακροσεισμικών εντάσεων, επιτρέποντας την κατασκευή συνθετικών (στοχαστικών) ισόσειστων. Για κάθε εδαφική κλάση, ελέγχθηκαν διάφοροι παράγοντες ενίσχυσης, σύμφωνα με την τοπική γεωλογία (Skarlatoudis et al., 2003; Klimis et al., 1999). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε βελτιστοποίηση της θέσης του κάθε ρήγματος, χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα σεισμολογικά δεδομένα, καθώς και δημοσιευμένα νεοτεκτονικά στοιχεία για αυτά τα γεγονότα και για την ευρύτερη περιοχή της Νότιας ζώνης διάρρηξης της Θεσσαλίας (Papastamatiou and Mouyaris, 1986; Mountrakis et al., 1993).Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την εφαρμοσιμότητα της προτεινόμενης προσέγγισης. Οι τελικές καθορισμένες θέσεις των δύο ρηγμάτων είναι διαφορετικές από αυτές που έχουν προταθεί στο παρελθόν, και βρίσκονται σε συμφωνία με τις διαθέσιμες νεοτεκτονικές πληροφορίες. Οι παρατηρημένες μακροσεισμικές εντάσεις είναι επίσης σε πολύ καλή συμφωνία με τις προβλέψεις της στοχαστικής προσομοίωσης, επαληθεύοντας και τη χρησιμότητα της προσέγγισης, καθώς και τα μακροσεισμικά δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν. Η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών δείχνει εξαιρετική συσχέτιση με τη γεωλογική ταξινόμηση που χρησιμοποιήθηκε. Επιπλέον, οι σταθεροί παράγοντες ενίσχυσης των Skarlatoudis et al. (2003) παρουσιάζουν πολύ καλή συμφωνία με τις παρατηρούμενες ενισχύσεις, ενώ οι γενικές συναρτήσεις μεταφοράς που έχουν προτείνει οι Klimis et al. (1999), φαίνεται να οδηγούν σε υψηλότερες ενισχύσεις, που δεν παρατηρούνται στα πραγματικά δεδομένα, πιθανώς εξαιτίας του πολύ μεγάλου πάχους τεταρτογενών σχηματισμών της ευρύτερης λεκάνης της Θεσσαλίας. Τα μεγάλα αυτά πάχη οδηγούν σε πολύ χαμηλές συχνότητες συντονισμού, οι οποίες είναι αρκετά διαφορετικές σε σχέση με τις γενικές συναρτήσεις μεταφοράς των Klimis et al. (1999), όπως επαληθεύτηκε από κατάλληλες μετρήσεις HVSR οι οποίες εκτελέστηκαν κατά μήκος επιλεγμένων οδεύσεων, στην περιοχή Νότια της Καρδίτσας.","The current master's dissertation was submitted in partial fulfillment of the requirements of Master of Science in Prevention and Management of Natural Hazards, Faculty of Geology and Geo-environment, National and Kapodestrian University of Athens. In its first part, this study aimed at estimating the ground response for the simulated seismic motions from strong earthquakes, within the broader area of Karditsa (central Greece). For this purpose, the geotechnical / geophysical background of the city of Karditsa was studied, by employing existing microzonation data (Lekkas, 1998) and performing ambient noise (HVSR) measurements. The analysis of microzonation geotechnical data led to the creation of the Vs30 model for the area, which showed small-scale spatial variations of the shear wave velocity, Vs, for the uppermost 30m. This was partly expected due to the known geological setting of the study area. In the second part, a more generic approach was adopted, concerning a larger study area (broader area of the whole Thessaly plain). In this approach, it was attempted to simulate the damage distribution for the 1954, M=7.0 Sofades earthquake and the 1957, M=6.8 Velestino earthquake, using synthesized seismic motions, which were appropriately converted to macroseismic intensity (Modified Mercalli scale, IMM), after incorporating the site-effect through the local geology (the geological formations of the area have been studied extensively in the past, Papanikolaou and Sideris, 2007). Since no instrumental recordings were available for the specific events, macroseismic intensities (IMM up to 9+) for these events were used, as they have been observed in the broader Thessaly area. For the simulations, a modified stochastic finite-fault method (EXSIM algorithm, Motazedian and Atkinson, 2005) was used, in order to reproduce the damage distribution of both earthquakes.The simulation approach attempts to combine existing earthquake information and appropriate scaling relations with surface geology, in order to investigate the efficiency and usefulness of the available macroseismic data (Papazachos et al., 1997). For the estimation of the fault dimensions, the calibrating equations for fault geometry from moment magnitude proposed for dip-slip faults by Papazachos et al. (2004) and Papazachos et al. (2006) were utilized. In order to account for site-effects on the observed seismic motions, a new digitized geological map for the broader Thessaly basin was created, using the 1:50000 geological maps of the Greek Institute of Geology and Mineral Exploration (IGME). The geological formations were grouped according to their age and mapped on appropriate soil classes, according to EC8.Synthetic time series were estimated for different rupture scenarios. In order to compare the obtained stochastic motions with the historical (macroseismic) information, various relations between PGA and PGV (obtained from the stochastic records) and macroseismic intensity were considered, allowing the generation of synthetic (stochastic) isoseismals. For each soil class, different site amplification factors were tested, according to local geology (Skarlatoudis et al., 2003; Klimis et al., 1999). Moreover, a trial-and-error optimization of each fault position has been performed, using the available seismological information, as well as the published neotectonic data for these events and the broader southern Thessaly fault zone (Papastamatiou and Mouyaris, 1986; Mountrakis et al., 1993).The results confirm the applicability of the proposed approach. The finally determined positions of both faults are different than previously proposed, in agreement with the available neotectonic information. The observed macroseismic intensities are also in very good agreement with the stochastic simulation predictions, verifying both the usefulness of the approach, as well as of the macroseismic data used. Site-effects show an excellent correlation with the geological classification employed. Moreover, the constant amplification factors of Skarlatoudis et al. (2003) show a very good agreement with the observed amplifications, whereas the generic transfer functions proposed by Klimis et al. (1999) seem to lead to higher site amplifications, not observed in the real data, probably due to the very large thickness of Quaternary formations in the broader Thessaly basin. These large thicknesses lead to very low resonant frequencies, significantly different to the generic transfer functions of Klimis et al. (1999), as verified by appropriate HVSR measurements performed along selected profiles in the southern Karditsa area."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Study of the earthquake site-effects of the broader Karditsa urban area and deterministicstrong ground motion simulation for the main seismic/active faults of the Thessaly area, using field measurements, stochastic simulations, and Geographic Information Systems"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαζάχος Ιωάννης"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή υποβλήθηκε στα πλαίσια των απαιτήσεων του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών ‘Πρόληψη και Διαχείριση Φυσικών Καταστροφών’, του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο πρώτο μέρος, η μελέτη αυτή αποσκοπεί στην εκτίμηση της εδαφικής απόκρισης στις προσομοιωμένες σεισμικές κινήσεις ισχυρών σεισμών, στην ευρύτερη περιοχή της Καρδίτσας (Κεντρική Ελλάδα). Για το σκοπό αυτό, το γεωτεχνικό / γεωφυσικό υπόβαθρο της πόλης της Καρδίτσας μελετήθηκε χρησιμοποιώντας ήδη υπάρχοντα μικροζωνικά δεδομένα (Λέκκας, 1998) και εκτελώντας μετρήσεις μικροθορύβου (HVSR). Η ανάλυση των μικροζωνικών γεωτεχνικών δεδομένων οδήγησε στη δημιουργία του μοντέλου Vs30 για την περιοχή, το οποίο έδειξε μικρής κλίμακας χωρικές μεταβολές της ταχύτητας των εγκαρσίων κυμάτων, Vs, για τα ανώτερα 30μ. Αυτό ήταν εν μέρει αναμενόμενο, λόγω του γνωστού γεωλογικόυ περιβάλλοντος της περιοχής μελέτης. Στο δεύτερο μέρος, υιοθετήθηκε μια πιο γενική προσέγγιση, που αφορά την ευρύτερη περιοχή μελέτης (ευρύτερη περιοχή όλης της Θεσσαλικής λεκάνης). Σε αυτήν την προσέγγιση, επιχειρήθηκε να προσομοιωθεί η κατανομή των βλαβών του σεισμού των Σοφάδων (1954, Μ = 7.0) και του σεισμού του Βελεστίνου (1957, Μ = 6.8), χρησιμοποιώντας συνθετικές σεισμικές κινήσεις, οι οποίες μετατράπηκαν κατάλληλα σε μακροσεισμικές εντάσεις (τροποποιημένη κλίμακα Mercalli, IMM), μετά την ενσωμάτωση της επίδρασης των τοπικών εδαφικών συνθηκών μέσω της τοπικής γεωλογίας (οι γεωλογικοί σχηματισμοί της περιοχής έχουν μελετηθεί εκτενώς στο παρελθόν, Παπανικολάου και Σιδέρης, 2007). Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ενόργανες καταγραφές για τα συγκεκριμένα γεγονότα, χρησιμοποιήθηκαν μακροσεισμικές εντάσεις (ΙΜΜ έως και 9+), όπως αυτές έχουν παρατηρηθεί στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας. Για τις προσομοιώσεις χρησιμοποιήθηκε μια τροποποιημένη στοχαστική μέθοδος ρήγματος πεπερασμένων διαστάσεων (αλγόριθμος EXSIM, Motazedian and Atkinson, 2005), προκειμένου να αναπαραχθεί η κατανομή των βλαβών και των δύο σεισμών.Η προσέγγιση μέσω προσομοίωσης επιχειρεί να συνδυάσει υπάρχοντα σεισμολογικά δεδομένα καθώς και κατάλληλες σχέσεις βαθμονόμησης, με την επιφανειακή γεωλογία, προκειμένου να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα και η χρησιμότητα των διαθέσιμων μακροσεισμικών δεδομένων (Papazachos et al., 1997). Για την εκτίμηση των διαστάσεων του ρήγματος, χρησιμοποιήθηκαν οι εξισώσεις βαθμονόμησης της γεωμετρίας του ρήγματος με το μέγεθος σεισμού, οι οποίες προτείνονται από τους Papazachos et al. (2004) και ο Papazachos et al. (2006). Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών στις παρατηρούμενες σεισμικές κινήσεις, δημιουργήθηκε ένας νέος ψηφιοποιημένος γεωλογικός χάρτης της ευρύτερης λεκάνης της Θεσσαλίας, χρησιμοποιώντας τους γεωλογικούς χάρτες 1:50000 του Ελληνικού Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Οι γεωλογικοί σχηματισμοί ομαδοποιήθηκαν ανάλογα με την ηλικία τους και αντιστοιχήθηκαν στις ανάλογες εδαφικές κλάσεις, σύμφωνα με τον EC8.Εκτιμήθηκαν συνθετικές χρονοσειρές για διάφορα σενάρια διάρρηξης. Για να συγκριθούν οι εκτιμώμενες στοχαστικές κινήσεις με τα ιστορικά (μακροσεισμικά) δεδομένα, χρησιμοποιήθηκαν διάφορες σχέσεις μεταξύ των τιμών PGA και PGV (που λήφθηκαν από τις στοχαστικές καταγραφές) και των μακροσεισμικών εντάσεων, επιτρέποντας την κατασκευή συνθετικών (στοχαστικών) ισόσειστων. Για κάθε εδαφική κλάση, ελέγχθηκαν διάφοροι παράγοντες ενίσχυσης, σύμφωνα με την τοπική γεωλογία (Skarlatoudis et al., 2003; Klimis et al., 1999). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε βελτιστοποίηση της θέσης του κάθε ρήγματος, χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα σεισμολογικά δεδομένα, καθώς και δημοσιευμένα νεοτεκτονικά στοιχεία για αυτά τα γεγονότα και για την ευρύτερη περιοχή της Νότιας ζώνης διάρρηξης της Θεσσαλίας (Papastamatiou and Mouyaris, 1986; Mountrakis et al., 1993).Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την εφαρμοσιμότητα της προτεινόμενης προσέγγισης. Οι τελικές καθορισμένες θέσεις των δύο ρηγμάτων είναι διαφορετικές από αυτές που έχουν προταθεί στο παρελθόν, και βρίσκονται σε συμφωνία με τις διαθέσιμες νεοτεκτονικές πληροφορίες. Οι παρατηρημένες μακροσεισμικές εντάσεις είναι επίσης σε πολύ καλή συμφωνία με τις προβλέψεις της στοχαστικής προσομοίωσης, επαληθεύοντας και τη χρησιμότητα της προσέγγισης, καθώς και τα μακροσεισμικά δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν. Η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών δείχνει εξαιρετική συσχέτιση με τη γεωλογική ταξινόμηση που χρησιμοποιήθηκε. Επιπλέον, οι σταθεροί παράγοντες ενίσχυσης των Skarlatoudis et al. (2003) παρουσιάζουν πολύ καλή συμφωνία με τις παρατηρούμενες ενισχύσεις, ενώ οι γενικές συναρτήσεις μεταφοράς που έχουν προτείνει οι Klimis et al. (1999), φαίνεται να οδηγούν σε υψηλότερες ενισχύσεις, που δεν παρατηρούνται στα πραγματικά δεδομένα, πιθανώς εξαιτίας του πολύ μεγάλου πάχους τεταρτογενών σχηματισμών της ευρύτερης λεκάνης της Θεσσαλίας. Τα μεγάλα αυτά πάχη οδηγούν σε πολύ χαμηλές συχνότητες συντονισμού, οι οποίες είναι αρκετά διαφορετικές σε σχέση με τις γενικές συναρτήσεις μεταφοράς των Klimis et al. (1999), όπως επαληθεύτηκε από κατάλληλες μετρήσεις HVSR οι οποίες εκτελέστηκαν κατά μήκος επιλεγμένων οδεύσεων, στην περιοχή Νότια της Καρδίτσας.","The current master's dissertation was submitted in partial fulfillment of the requirements of Master of Science in Prevention and Management of Natural Hazards, Faculty of Geology and Geo-environment, National and Kapodestrian University of Athens. In its first part, this study aimed at estimating the ground response for the simulated seismic motions from strong earthquakes, within the broader area of Karditsa (central Greece). For this purpose, the geotechnical / geophysical background of the city of Karditsa was studied, by employing existing microzonation data (Lekkas, 1998) and performing ambient noise (HVSR) measurements. The analysis of microzonation geotechnical data led to the creation of the Vs30 model for the area, which showed small-scale spatial variations of the shear wave velocity, Vs, for the uppermost 30m. This was partly expected due to the known geological setting of the study area. In the second part, a more generic approach was adopted, concerning a larger study area (broader area of the whole Thessaly plain). In this approach, it was attempted to simulate the damage distribution for the 1954, M=7.0 Sofades earthquake and the 1957, M=6.8 Velestino earthquake, using synthesized seismic motions, which were appropriately converted to macroseismic intensity (Modified Mercalli scale, IMM), after incorporating the site-effect through the local geology (the geological formations of the area have been studied extensively in the past, Papanikolaou and Sideris, 2007). Since no instrumental recordings were available for the specific events, macroseismic intensities (IMM up to 9+) for these events were used, as they have been observed in the broader Thessaly area. For the simulations, a modified stochastic finite-fault method (EXSIM algorithm, Motazedian and Atkinson, 2005) was used, in order to reproduce the damage distribution of both earthquakes.The simulation approach attempts to combine existing earthquake information and appropriate scaling relations with surface geology, in order to investigate the efficiency and usefulness of the available macroseismic data (Papazachos et al., 1997). For the estimation of the fault dimensions, the calibrating equations for fault geometry from moment magnitude proposed for dip-slip faults by Papazachos et al. (2004) and Papazachos et al. (2006) were utilized. In order to account for site-effects on the observed seismic motions, a new digitized geological map for the broader Thessaly basin was created, using the 1:50000 geological maps of the Greek Institute of Geology and Mineral Exploration (IGME). The geological formations were grouped according to their age and mapped on appropriate soil classes, according to EC8.Synthetic time series were estimated for different rupture scenarios. In order to compare the obtained stochastic motions with the historical (macroseismic) information, various relations between PGA and PGV (obtained from the stochastic records) and macroseismic intensity were considered, allowing the generation of synthetic (stochastic) isoseismals. For each soil class, different site amplification factors were tested, according to local geology (Skarlatoudis et al., 2003; Klimis et al., 1999). Moreover, a trial-and-error optimization of each fault position has been performed, using the available seismological information, as well as the published neotectonic data for these events and the broader southern Thessaly fault zone (Papastamatiou and Mouyaris, 1986; Mountrakis et al., 1993).The results confirm the applicability of the proposed approach. The finally determined positions of both faults are different than previously proposed, in agreement with the available neotectonic information. The observed macroseismic intensities are also in very good agreement with the stochastic simulation predictions, verifying both the usefulness of the approach, as well as of the macroseismic data used. Site-effects show an excellent correlation with the geological classification employed. Moreover, the constant amplification factors of Skarlatoudis et al. (2003) show a very good agreement with the observed amplifications, whereas the generic transfer functions proposed by Klimis et al. (1999) seem to lead to higher site amplifications, not observed in the real data, probably due to the very large thickness of Quaternary formations in the broader Thessaly basin. These large thicknesses lead to very low resonant frequencies, significantly different to the generic transfer functions of Klimis et al. (1999), as verified by appropriate HVSR measurements performed along selected profiles in the southern Karditsa area."],"dc:identifier":["uoadl:1321400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321400"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Φυσικές καταστροφές","Natural disasters"],"dc:title":["Study of the earthquake site-effects of the broader Karditsa urban area and deterministicstrong ground motion simulation for the main seismic/active faults of the Thessaly area, using field measurements, stochastic simulations, and Geographic Information Systems"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:43Z"}