{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321406"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1321406","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Symplectic realizations","abstract":"Το 1983, ο Alan Weinstein δημοσίευσε ενα πρωτοποριακό άρθρο το οποιο θέτει τα θεμέλια της Γεωμετρία Ποισον. Στο άρθρο αυτο υπάρχουν τρεις βασικές ιδέες. 1. Το θεώρημα Splitting, το οποίο δίνει την τοπική δομή μια πολλαπλότητας Ποισσον, κι αποτελεί μι απρώτη υπόδειξη ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον είναι ουσιαστικα φυλλώδεις δομές με συμπλεκτικά φύλλα. 2. Επίσης, το Splitting theorem δείχνει ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον είναι περίπλοκες δομές. Στρην προσπάθεια για απλοποίηση και στηριζόμενες στις ιδέες του S.Lie, ο A.Weinstein έθεσε το πρόβλημα της Συμπλεκτικης Υλοποίησης. Δηλαδή υλοποίηση μιας πολλαπλότητας Ποισσον ως πηλίκα συμπλεκτικών μέσω μιας απεικόνισης από την συμπλεκτική πολλαπλότητα στην Ποισσον η οποία είναι επί και Ποισσον. Οπότε ότι λύσεις έχουμε στο επίπεδο της συμπλεκτικής να της μεταφέρουμε σε λύσεις στο επίπεδο της Ποισσον. Ο ίδιος έδειξε ότι τοπικά τέοιου έιδους υλοποιήσεις υπάρχουν. 3. Αναζητώντας ολικές συμπλεκτικές υλοποιήσεις, εξέτασε το παραδειγμα των δομών Lie-Poisson. Εκεί τέτοιες υλοποιήσεις δίνονται από την συνεφαπτόμενη δέσμη. Αρα για την ευρεση μιας ολικής συμπλεκτικής υλοποίησης πρέπει να κοιτά κανείς για κατάλληλα αλγεβροειδή Lie. Και γνωρίζοντας ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον έχουν με φυσικό τρόπο δομή Λιε αλγεβροειδούς, το πρόβλημα μεταφέρεται στα πλαίσια της θεωρίας των αλγεβροειδών και ομαδοειδών Lie. Κι ουσιαστικά είναι ένα πρόβλημα ολοκληρώσιμότητας. Η εργασία αυτη αποτελεί κάνει μια γρήγορη εισαγωγή στη Γεωμετρια Ποισσον και παρουσιάζει το ρόλο των αλγεβροειδών Lie καθώς επίσης και της Θεωρίας για Φυλλώδεις Δομές στην εν λόγω θεωρία, μελετώντας τα προαναφερθέντα αποτελέσματα.","abstract_html":"Το 1983, ο Alan Weinstein δημοσίευσε ενα πρωτοποριακό άρθρο το οποιο θέτει τα θεμέλια της Γεωμετρία Ποισον. Στο άρθρο αυτο υπάρχουν τρεις βασικές ιδέες. 1. Το θεώρημα Splitting, το οποίο δίνει την τοπική δομή μια πολλαπλότητας Ποισσον, κι αποτελεί μι απρώτη υπόδειξη ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον είναι ουσιαστικα φυλλώδεις δομές με συμπλεκτικά φύλλα. 2. Επίσης, το Splitting theorem δείχνει ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον είναι περίπλοκες δομές. Στρην προσπάθεια για απλοποίηση και στηριζόμενες στις ιδέες του S.Lie, ο A.Weinstein έθεσε το πρόβλημα της Συμπλεκτικης Υλοποίησης. Δηλαδή υλοποίηση μιας πολλαπλότητας Ποισσον ως πηλίκα συμπλεκτικών μέσω μιας απεικόνισης από την συμπλεκτική πολλαπλότητα στην Ποισσον η οποία είναι επί και Ποισσον. Οπότε ότι λύσεις έχουμε στο επίπεδο της συμπλεκτικής να της μεταφέρουμε σε λύσεις στο επίπεδο της Ποισσον. Ο ίδιος έδειξε ότι τοπικά τέοιου έιδους υλοποιήσεις υπάρχουν. 3. Αναζητώντας ολικές συμπλεκτικές υλοποιήσεις, εξέτασε το παραδειγμα των δομών Lie-Poisson. Εκεί τέτοιες υλοποιήσεις δίνονται από την συνεφαπτόμενη δέσμη. Αρα για την ευρεση μιας ολικής συμπλεκτικής υλοποίησης πρέπει να κοιτά κανείς για κατάλληλα αλγεβροειδή Lie. Και γνωρίζοντας ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον έχουν με φυσικό τρόπο δομή Λιε αλγεβροειδούς, το πρόβλημα μεταφέρεται στα πλαίσια της θεωρίας των αλγεβροειδών και ομαδοειδών Lie. Κι ουσιαστικά είναι ένα πρόβλημα ολοκληρώσιμότητας. Η εργασία αυτη αποτελεί κάνει μια γρήγορη εισαγωγή στη Γεωμετρια Ποισσον και παρουσιάζει το ρόλο των αλγεβροειδών Lie καθώς επίσης και της Θεωρίας για Φυλλώδεις Δομές στην εν λόγω θεωρία, μελετώντας τα προαναφερθέντα αποτελέσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκενεράλης Ιωάννης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:26:43Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321406"],"render_values":[{"text":"uoadl:1321406","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321406","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321406","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1321406","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκενεράλης Ιωάννης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1321406","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321406"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το 1983, ο Alan Weinstein δημοσίευσε ενα πρωτοποριακό άρθρο το οποιο θέτει τα θεμέλια της Γεωμετρία Ποισον. Στο άρθρο αυτο υπάρχουν τρεις βασικές ιδέες. 1. Το θεώρημα Splitting, το οποίο δίνει την τοπική δομή μια πολλαπλότητας Ποισσον, κι αποτελεί μι απρώτη υπόδειξη ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον είναι ουσιαστικα φυλλώδεις δομές με συμπλεκτικά φύλλα. 2. Επίσης, το Splitting theorem δείχνει ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον είναι περίπλοκες δομές. Στρην προσπάθεια για απλοποίηση και στηριζόμενες στις ιδέες του S.Lie, ο A.Weinstein έθεσε το πρόβλημα της Συμπλεκτικης Υλοποίησης. Δηλαδή υλοποίηση μιας πολλαπλότητας Ποισσον ως πηλίκα συμπλεκτικών μέσω μιας απεικόνισης από την συμπλεκτική πολλαπλότητα στην Ποισσον η οποία είναι επί και Ποισσον. Οπότε ότι λύσεις έχουμε στο επίπεδο της συμπλεκτικής να της μεταφέρουμε σε λύσεις στο επίπεδο της Ποισσον. Ο ίδιος έδειξε ότι τοπικά τέοιου έιδους υλοποιήσεις υπάρχουν. 3. Αναζητώντας ολικές συμπλεκτικές υλοποιήσεις, εξέτασε το παραδειγμα των δομών Lie-Poisson. Εκεί τέτοιες υλοποιήσεις δίνονται από την συνεφαπτόμενη δέσμη. Αρα για την ευρεση μιας ολικής συμπλεκτικής υλοποίησης πρέπει να κοιτά κανείς για κατάλληλα αλγεβροειδή Lie. Και γνωρίζοντας ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον έχουν με φυσικό τρόπο δομή Λιε αλγεβροειδούς, το πρόβλημα μεταφέρεται στα πλαίσια της θεωρίας των αλγεβροειδών και ομαδοειδών Lie. Κι ουσιαστικά είναι ένα πρόβλημα ολοκληρώσιμότητας. Η εργασία αυτη αποτελεί κάνει μια γρήγορη εισαγωγή στη Γεωμετρια Ποισσον και παρουσιάζει το ρόλο των αλγεβροειδών Lie καθώς επίσης και της Θεωρίας για Φυλλώδεις Δομές στην εν λόγω θεωρία, μελετώντας τα προαναφερθέντα αποτελέσματα.","In 1983, Alan Weinstein published a groundbreaking paper, which set the foundations of the modern treatment of Poisson Geometry and Topology. In that paper, there are three important ideas. 1. Splitting theorem, which gives the local structure of Poisson manifolds. Actually, the Splitting theorem is the first instance of the fact that Poisson manifolds are foliations with symplectic leaves, often presenting singularities. Also, the Splitting theorem is the beginning of Poisson Topology, a field which is growing rapidly these days. 2. The Splitting theorem shows that the Poisson manifolds are quite complicated structures. In the effort to simplify them, and based in the ideas by Shopus Lie, A.Weinstein postulated the problem of symplectic realizations of Poisson manifolds. That is realize a Poisson manifold (P,Π), as a quotient of a symplectic manifold (S,ω) under a surjective submersion which maps S το P, which is a Poisson map. Once we have a symplectic realization as such, we may be able to lift problems from (P,Π) to (S,ω), which is considerably simpler. Since the submersion which maps S to P is a Poisson map, the hope is that the solutions at that level of S, will pushed down to solutions at the level of P. He also proved that locally, symplectic realizations as such always exist. 3. Looking for global symplectic realizations A.Weinstein examined the example of the case of Lie-Poisson structures. He showed that such a realization is T*G, which, moreover, carries a natural Lie groupoid structure. This relates the symplectic realization problem with the external symmetries of the structure. In other words, to find a global symplectic realization, one should be looking for an appropriate Lie groupoid. All the above points put Poisson geometry at the context of Lie algebroids and Lie groupoids. Indeed, it turns out that a Poisson structure on P is the same as a Lie algebroid structure on the cotangent bundle T*P. It turns out that global symplectic realizations correspond to an integration of the Lie algebroid T*P. So, in fact, the global symplectic realization problemis really a problem of integrability. The scope of this dissertation is to present a quick introduction to Poisson geometry and the role of Lie algebroids and foliations in the theory, and to present the above results."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Symplectic realizations"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκενεράλης Ιωάννης"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Το 1983, ο Alan Weinstein δημοσίευσε ενα πρωτοποριακό άρθρο το οποιο θέτει τα θεμέλια της Γεωμετρία Ποισον. Στο άρθρο αυτο υπάρχουν τρεις βασικές ιδέες. 1. Το θεώρημα Splitting, το οποίο δίνει την τοπική δομή μια πολλαπλότητας Ποισσον, κι αποτελεί μι απρώτη υπόδειξη ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον είναι ουσιαστικα φυλλώδεις δομές με συμπλεκτικά φύλλα. 2. Επίσης, το Splitting theorem δείχνει ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον είναι περίπλοκες δομές. Στρην προσπάθεια για απλοποίηση και στηριζόμενες στις ιδέες του S.Lie, ο A.Weinstein έθεσε το πρόβλημα της Συμπλεκτικης Υλοποίησης. Δηλαδή υλοποίηση μιας πολλαπλότητας Ποισσον ως πηλίκα συμπλεκτικών μέσω μιας απεικόνισης από την συμπλεκτική πολλαπλότητα στην Ποισσον η οποία είναι επί και Ποισσον. Οπότε ότι λύσεις έχουμε στο επίπεδο της συμπλεκτικής να της μεταφέρουμε σε λύσεις στο επίπεδο της Ποισσον. Ο ίδιος έδειξε ότι τοπικά τέοιου έιδους υλοποιήσεις υπάρχουν. 3. Αναζητώντας ολικές συμπλεκτικές υλοποιήσεις, εξέτασε το παραδειγμα των δομών Lie-Poisson. Εκεί τέτοιες υλοποιήσεις δίνονται από την συνεφαπτόμενη δέσμη. Αρα για την ευρεση μιας ολικής συμπλεκτικής υλοποίησης πρέπει να κοιτά κανείς για κατάλληλα αλγεβροειδή Lie. Και γνωρίζοντας ότι οι πολλαπλότητες Ποισσον έχουν με φυσικό τρόπο δομή Λιε αλγεβροειδούς, το πρόβλημα μεταφέρεται στα πλαίσια της θεωρίας των αλγεβροειδών και ομαδοειδών Lie. Κι ουσιαστικά είναι ένα πρόβλημα ολοκληρώσιμότητας. Η εργασία αυτη αποτελεί κάνει μια γρήγορη εισαγωγή στη Γεωμετρια Ποισσον και παρουσιάζει το ρόλο των αλγεβροειδών Lie καθώς επίσης και της Θεωρίας για Φυλλώδεις Δομές στην εν λόγω θεωρία, μελετώντας τα προαναφερθέντα αποτελέσματα.","In 1983, Alan Weinstein published a groundbreaking paper, which set the foundations of the modern treatment of Poisson Geometry and Topology. In that paper, there are three important ideas. 1. Splitting theorem, which gives the local structure of Poisson manifolds. Actually, the Splitting theorem is the first instance of the fact that Poisson manifolds are foliations with symplectic leaves, often presenting singularities. Also, the Splitting theorem is the beginning of Poisson Topology, a field which is growing rapidly these days. 2. The Splitting theorem shows that the Poisson manifolds are quite complicated structures. In the effort to simplify them, and based in the ideas by Shopus Lie, A.Weinstein postulated the problem of symplectic realizations of Poisson manifolds. That is realize a Poisson manifold (P,Π), as a quotient of a symplectic manifold (S,ω) under a surjective submersion which maps S το P, which is a Poisson map. Once we have a symplectic realization as such, we may be able to lift problems from (P,Π) to (S,ω), which is considerably simpler. Since the submersion which maps S to P is a Poisson map, the hope is that the solutions at that level of S, will pushed down to solutions at the level of P. He also proved that locally, symplectic realizations as such always exist. 3. Looking for global symplectic realizations A.Weinstein examined the example of the case of Lie-Poisson structures. He showed that such a realization is T*G, which, moreover, carries a natural Lie groupoid structure. This relates the symplectic realization problem with the external symmetries of the structure. In other words, to find a global symplectic realization, one should be looking for an appropriate Lie groupoid. All the above points put Poisson geometry at the context of Lie algebroids and Lie groupoids. Indeed, it turns out that a Poisson structure on P is the same as a Lie algebroid structure on the cotangent bundle T*P. It turns out that global symplectic realizations correspond to an integration of the Lie algebroid T*P. So, in fact, the global symplectic realization problemis really a problem of integrability. The scope of this dissertation is to present a quick introduction to Poisson geometry and the role of Lie algebroids and foliations in the theory, and to present the above results."],"dc:identifier":["uoadl:1321406","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1321406"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Symplectic realizations"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:26:43Z"}