{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1324914"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1324914","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα στο πλαίσιο της μελέτης RESPOZE.","abstract":"Εισαγωγή: Τα αποτελέσματα πρόσφατων μελετών τεκμηριώνουν τις επιδράσεις της έκθεσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση στην υγεία. Ωστόσο ελάχιστες επιδημιολογικές μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει την μέθοδο των Δεικτών Ποιότητας Αέρα (AQI) για τον χαρακτηρισμό της έκθεσης. Οι AQI χρησιμοποιούνται κυρίως για την ενημέρωση του γενικού πληθυσμού σχετικά με τα επίπεδα ποιότητας του αέρα και είναι χρήσιμη η διερεύνηση της δυνατότητας χρήσης τους στο πλαίσιο επιδημιολογικών μελετών. Σκοπός: O σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των βραχυχρόνιων επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια (PM10¬) που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα (AQIΟ3 και AQIPM10 αντίστοιχα ) στo πλαίσιo της μελέτης RESPOZE. Υλικό και Μέθοδος: Παρακολουθήθηκαν εντατικά 97 παιδιά, 10-11 ετών, στην πόλη της Αθήνας για 35 ημέρες σε συνολική διάρκεια 5 εβδομάδων, και συλλέχθηκαν ημερήσια δεδομένα μέγιστης εκπνευστικής ροής (PEF) με φορητά ροόμετρα καθώς και η ημερήσια εμφάνιση αναπνευστικών συμπτωμάτων. Για τον καθορισμό της έκθεσης έγινε εφαρμογή της μεθόδου του δείκτη ποιότητας του αέρα (AQI) η οποία υπολογίστηκε ως προς τις συγκεντρώσεις του όζοντος και των σωματιδίων. Ο δείκτης ποιότητας του αέρα υπολογίστηκε με δύο διαφορετικούς τρόπους ώστε ο ένας να χαρακτηρίζει το σύνολο της ευρύτερης περιφέρειας (AQI[median]) και ο άλλος την γειτονιά κατοικίας του παιδιού (AQI[local]). Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα επαναλαμβανόμενων μετρήσεων τυχαίων ή σταθερών επιδράσεων, πολλαπλής γραμμικής ή λογιστικής παλινδρόμισης ανάλογα με την έκβαση, ελέγχοντας τις πιθανές συγχυτικές επιδράσεις των κυριότερων μεταβλητών. Αποτελέσματα: Παρατηρήσαμε μικρή επίδραση μεταξύ του AQIΟ3, AQIPM10 και του δείκτη PEF και μη στατιστικά σημαντική. Η σχέση της εμφάνισης ρινικής συμφόρισης με επιδείνωση του AQI βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το Ο3 και όχι με τα PM10. Ενδεικτικά, για κάθε μία μονάδα άνοδο στην κατηγορία του AQI[local] αναμένεται κατά μέσο όρο 35.7% αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ρινικής συμφόρισης. Η σχέση της εμφάνισης βήχα βρέθηκε επιβαρυντική σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μόνο με το AQI[local]¬Ο3. Συγκεκριμένα, όταν η ποιότητα του αέρα στις περιοχές της Αθήνας είναι σοβαρή, η πιθανότητα εμφάνισης βήχα είναι 14.3 φορές συχνότερη, μετά από τον έλεγχο για AQIΡΜ10, σε σχέση με τις ημέρες που η ποιότητα του αέρα είναι καλή (OR=14.3, p-value<0.001). Επίσης επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική βρέθηκε η σχέση της εμφάνισης βήχα με το AQIΡΜ10. Τέλος, η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το AQI[local]Ο3 και όχι με τα PM10. Συμπεράσματα: Χρησιμοποιώντας την μέθοδο AQI, η οποία εστίαζει στον χαρακτηρισμό της κατάστασης της ποιότητας του αέρα και στην απλούστερη ενημέρωση του κοινού σχετικά με αυτήν, βρίσκουμε επιδράσεις στην αναπνευστική υγεία παιδιών για την έκθεση στον Ο3 και στα PM10. Η συγκεκριμένη μεθοδολογία είναι χρήσιμη και έχει εφαρμοστεί ελάχιστα σε μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις των ρύπων στην υγεία. Η παρούσα μελέτη δείχνει την πιθανή χρησιμότητας της μεθόδου και δικαιολογεί περισσότερη μελέτη σε βάθος της χρήσης των AQI στην επιδημιολογία.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα αποτελέσματα πρόσφατων μελετών τεκμηριώνουν τις επιδράσεις της έκθεσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση στην υγεία. Ωστόσο ελάχιστες επιδημιολογικές μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει την μέθοδο των Δεικτών Ποιότητας Αέρα (AQI) για τον χαρακτηρισμό της έκθεσης. Οι AQI χρησιμοποιούνται κυρίως για την ενημέρωση του γενικού πληθυσμού σχετικά με τα επίπεδα ποιότητας του αέρα και είναι χρήσιμη η διερεύνηση της δυνατότητας χρήσης τους στο πλαίσιο επιδημιολογικών μελετών. Σκοπός: O σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των βραχυχρόνιων επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια (PM10¬) που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα (AQIΟ3 και AQIPM10 αντίστοιχα ) στo πλαίσιo της μελέτης RESPOZE. Υλικό και Μέθοδος: Παρακολουθήθηκαν εντατικά 97 παιδιά, 10-11 ετών, στην πόλη της Αθήνας για 35 ημέρες σε συνολική διάρκεια 5 εβδομάδων, και συλλέχθηκαν ημερήσια δεδομένα μέγιστης εκπνευστικής ροής (PEF) με φορητά ροόμετρα καθώς και η ημερήσια εμφάνιση αναπνευστικών συμπτωμάτων. Για τον καθορισμό της έκθεσης έγινε εφαρμογή της μεθόδου του δείκτη ποιότητας του αέρα (AQI) η οποία υπολογίστηκε ως προς τις συγκεντρώσεις του όζοντος και των σωματιδίων. Ο δείκτης ποιότητας του αέρα υπολογίστηκε με δύο διαφορετικούς τρόπους ώστε ο ένας να χαρακτηρίζει το σύνολο της ευρύτερης περιφέρειας (AQI[median]) και ο άλλος την γειτονιά κατοικίας του παιδιού (AQI[local]). Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα επαναλαμβανόμενων μετρήσεων τυχαίων ή σταθερών επιδράσεων, πολλαπλής γραμμικής ή λογιστικής παλινδρόμισης ανάλογα με την έκβαση, ελέγχοντας τις πιθανές συγχυτικές επιδράσεις των κυριότερων μεταβλητών. Αποτελέσματα: Παρατηρήσαμε μικρή επίδραση μεταξύ του AQIΟ3, AQIPM10 και του δείκτη PEF και μη στατιστικά σημαντική. Η σχέση της εμφάνισης ρινικής συμφόρισης με επιδείνωση του AQI βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το Ο3 και όχι με τα PM10. Ενδεικτικά, για κάθε μία μονάδα άνοδο στην κατηγορία του AQI[local] αναμένεται κατά μέσο όρο 35.7% αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ρινικής συμφόρισης. Η σχέση της εμφάνισης βήχα βρέθηκε επιβαρυντική σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μόνο με το AQI[local]¬Ο3. Συγκεκριμένα, όταν η ποιότητα του αέρα στις περιοχές της Αθήνας είναι σοβαρή, η πιθανότητα εμφάνισης βήχα είναι 14.3 φορές συχνότερη, μετά από τον έλεγχο για AQIΡΜ10, σε σχέση με τις ημέρες που η ποιότητα του αέρα είναι καλή (OR=14.3, p-value&lt;0.001). Επίσης επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική βρέθηκε η σχέση της εμφάνισης βήχα με το AQIΡΜ10. Τέλος, η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το AQI[local]Ο3 και όχι με τα PM10. Συμπεράσματα: Χρησιμοποιώντας την μέθοδο AQI, η οποία εστίαζει στον χαρακτηρισμό της κατάστασης της ποιότητας του αέρα και στην απλούστερη ενημέρωση του κοινού σχετικά με αυτήν, βρίσκουμε επιδράσεις στην αναπνευστική υγεία παιδιών για την έκθεση στον Ο3 και στα PM10. Η συγκεκριμένη μεθοδολογία είναι χρήσιμη και έχει εφαρμοστεί ελάχιστα σε μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις των ρύπων στην υγεία. Η παρούσα μελέτη δείχνει την πιθανή χρησιμότητας της μεθόδου και δικαιολογεί περισσότερη μελέτη σε βάθος της χρήσης των AQI στην επιδημιολογία.","abstract_has_math":false,"creators":["Στεργιοπούλου Αραβέλα","Stergiopoulou Aravela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1324914"],"render_values":[{"text":"uoadl:1324914","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324914","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324914","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1324914","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στεργιοπούλου Αραβέλα","Stergiopoulou Aravela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1324914","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324914"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα αποτελέσματα πρόσφατων μελετών τεκμηριώνουν τις επιδράσεις της έκθεσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση στην υγεία. Ωστόσο ελάχιστες επιδημιολογικές μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει την μέθοδο των Δεικτών Ποιότητας Αέρα (AQI) για τον χαρακτηρισμό της έκθεσης. Οι AQI χρησιμοποιούνται κυρίως για την ενημέρωση του γενικού πληθυσμού σχετικά με τα επίπεδα ποιότητας του αέρα και είναι χρήσιμη η διερεύνηση της δυνατότητας χρήσης τους στο πλαίσιο επιδημιολογικών μελετών. Σκοπός: O σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των βραχυχρόνιων επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια (PM10¬) που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα (AQIΟ3 και AQIPM10 αντίστοιχα ) στo πλαίσιo της μελέτης RESPOZE. Υλικό και Μέθοδος: Παρακολουθήθηκαν εντατικά 97 παιδιά, 10-11 ετών, στην πόλη της Αθήνας για 35 ημέρες σε συνολική διάρκεια 5 εβδομάδων, και συλλέχθηκαν ημερήσια δεδομένα μέγιστης εκπνευστικής ροής (PEF) με φορητά ροόμετρα καθώς και η ημερήσια εμφάνιση αναπνευστικών συμπτωμάτων. Για τον καθορισμό της έκθεσης έγινε εφαρμογή της μεθόδου του δείκτη ποιότητας του αέρα (AQI) η οποία υπολογίστηκε ως προς τις συγκεντρώσεις του όζοντος και των σωματιδίων. Ο δείκτης ποιότητας του αέρα υπολογίστηκε με δύο διαφορετικούς τρόπους ώστε ο ένας να χαρακτηρίζει το σύνολο της ευρύτερης περιφέρειας (AQI[median]) και ο άλλος την γειτονιά κατοικίας του παιδιού (AQI[local]). Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα επαναλαμβανόμενων μετρήσεων τυχαίων ή σταθερών επιδράσεων, πολλαπλής γραμμικής ή λογιστικής παλινδρόμισης ανάλογα με την έκβαση, ελέγχοντας τις πιθανές συγχυτικές επιδράσεις των κυριότερων μεταβλητών. Αποτελέσματα: Παρατηρήσαμε μικρή επίδραση μεταξύ του AQIΟ3, AQIPM10 και του δείκτη PEF και μη στατιστικά σημαντική. Η σχέση της εμφάνισης ρινικής συμφόρισης με επιδείνωση του AQI βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το Ο3 και όχι με τα PM10. Ενδεικτικά, για κάθε μία μονάδα άνοδο στην κατηγορία του AQI[local] αναμένεται κατά μέσο όρο 35.7% αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ρινικής συμφόρισης. Η σχέση της εμφάνισης βήχα βρέθηκε επιβαρυντική σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μόνο με το AQI[local]¬Ο3. Συγκεκριμένα, όταν η ποιότητα του αέρα στις περιοχές της Αθήνας είναι σοβαρή, η πιθανότητα εμφάνισης βήχα είναι 14.3 φορές συχνότερη, μετά από τον έλεγχο για AQIΡΜ10, σε σχέση με τις ημέρες που η ποιότητα του αέρα είναι καλή (OR=14.3, p-value<0.001). Επίσης επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική βρέθηκε η σχέση της εμφάνισης βήχα με το AQIΡΜ10. Τέλος, η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το AQI[local]Ο3 και όχι με τα PM10. Συμπεράσματα: Χρησιμοποιώντας την μέθοδο AQI, η οποία εστίαζει στον χαρακτηρισμό της κατάστασης της ποιότητας του αέρα και στην απλούστερη ενημέρωση του κοινού σχετικά με αυτήν, βρίσκουμε επιδράσεις στην αναπνευστική υγεία παιδιών για την έκθεση στον Ο3 και στα PM10. Η συγκεκριμένη μεθοδολογία είναι χρήσιμη και έχει εφαρμοστεί ελάχιστα σε μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις των ρύπων στην υγεία. Η παρούσα μελέτη δείχνει την πιθανή χρησιμότητας της μεθόδου και δικαιολογεί περισσότερη μελέτη σε βάθος της χρήσης των AQI στην επιδημιολογία.","Introduction: Results from several epidemiological studies have provided evidence on the adverse health effects from exposure to air pollution. However, very few studies have used the method of Air Quality Indicators for characterizing exposure. AQI are mainly used for communicating the air pollution levels and risk to the general population and the investigation of its potential for epidemiological studies may be useful. Objective: The present Dissertation is investigating the effects, of short-term exposure to Ozone and PM10, as estimated by AQI on the respiratory health of children within the framework of the RESPOZE panel study. Materials and Methods: A panel of 97 children, aged 10-11 years, were followed intensively for 35 days (spanning over 5 weeks) and PEF was recorded with the use of mini-Wright portable spirometers. Also, every child was recording daily symptoms. AQI for ozone and PM10¬ were calculated and classified in 7 categories of air quality. The AQI was calculated to characterize the whole Athens area (AQI[median]) and the local area around the child’s residence (AQI[local]). Random or fixed effects models for repeated measurements were applied. Multiple linear or logistic regression was used according to the outcome variable, adjusting for several confounder. Results: We did not observe a statistically significant association between AQIO3 & AQIPM10 and peak expiratory flow (PEF). An association between the presence of \"stuffy nose\" and an increasing AQI category (related to \"worse\" air quality) was statistically significant only with AQIO3 and not with AQIPM10. Specifically, a increase in AQI[local] by an category was associated with 35.7% increased odds of stuffy nose. The relationship of the occurrence of cough was significant only with the AQI[local]O3 (not with AQI[median]). Specifically, when the air quality in the area of Athens is \"severe\", the odds ratio for cough is 14.3 compared with the days when the air quality is \"good\" after controlling for AQIPM10 (p-value <0.001). Also, an association between the presence of cough and AQIPM10 was statistically significant. Finally, the presence of any symptoms was associated statistically significantly with AQI[local]O3 but not with AQIPM10. Conclusion: Using AQI, as exposure variable in a panel study, we found effects of exposure to air pollutants, specifically O3 and PM10 on children’s respiratory health. AQI is mainly used for communication purposes. Our study shows that the method is useful in epidemiological studies and more in-depth study of its potential usefulness may improve the communication of the health risk from air pollution exposure."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα στο πλαίσιο της μελέτης RESPOZE."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στεργιοπούλου Αραβέλα","Stergiopoulou Aravela"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα αποτελέσματα πρόσφατων μελετών τεκμηριώνουν τις επιδράσεις της έκθεσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση στην υγεία. Ωστόσο ελάχιστες επιδημιολογικές μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει την μέθοδο των Δεικτών Ποιότητας Αέρα (AQI) για τον χαρακτηρισμό της έκθεσης. Οι AQI χρησιμοποιούνται κυρίως για την ενημέρωση του γενικού πληθυσμού σχετικά με τα επίπεδα ποιότητας του αέρα και είναι χρήσιμη η διερεύνηση της δυνατότητας χρήσης τους στο πλαίσιο επιδημιολογικών μελετών. Σκοπός: O σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των βραχυχρόνιων επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια (PM10¬) που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα (AQIΟ3 και AQIPM10 αντίστοιχα ) στo πλαίσιo της μελέτης RESPOZE. Υλικό και Μέθοδος: Παρακολουθήθηκαν εντατικά 97 παιδιά, 10-11 ετών, στην πόλη της Αθήνας για 35 ημέρες σε συνολική διάρκεια 5 εβδομάδων, και συλλέχθηκαν ημερήσια δεδομένα μέγιστης εκπνευστικής ροής (PEF) με φορητά ροόμετρα καθώς και η ημερήσια εμφάνιση αναπνευστικών συμπτωμάτων. Για τον καθορισμό της έκθεσης έγινε εφαρμογή της μεθόδου του δείκτη ποιότητας του αέρα (AQI) η οποία υπολογίστηκε ως προς τις συγκεντρώσεις του όζοντος και των σωματιδίων. Ο δείκτης ποιότητας του αέρα υπολογίστηκε με δύο διαφορετικούς τρόπους ώστε ο ένας να χαρακτηρίζει το σύνολο της ευρύτερης περιφέρειας (AQI[median]) και ο άλλος την γειτονιά κατοικίας του παιδιού (AQI[local]). Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα επαναλαμβανόμενων μετρήσεων τυχαίων ή σταθερών επιδράσεων, πολλαπλής γραμμικής ή λογιστικής παλινδρόμισης ανάλογα με την έκβαση, ελέγχοντας τις πιθανές συγχυτικές επιδράσεις των κυριότερων μεταβλητών. Αποτελέσματα: Παρατηρήσαμε μικρή επίδραση μεταξύ του AQIΟ3, AQIPM10 και του δείκτη PEF και μη στατιστικά σημαντική. Η σχέση της εμφάνισης ρινικής συμφόρισης με επιδείνωση του AQI βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το Ο3 και όχι με τα PM10. Ενδεικτικά, για κάθε μία μονάδα άνοδο στην κατηγορία του AQI[local] αναμένεται κατά μέσο όρο 35.7% αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ρινικής συμφόρισης. Η σχέση της εμφάνισης βήχα βρέθηκε επιβαρυντική σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μόνο με το AQI[local]¬Ο3. Συγκεκριμένα, όταν η ποιότητα του αέρα στις περιοχές της Αθήνας είναι σοβαρή, η πιθανότητα εμφάνισης βήχα είναι 14.3 φορές συχνότερη, μετά από τον έλεγχο για AQIΡΜ10, σε σχέση με τις ημέρες που η ποιότητα του αέρα είναι καλή (OR=14.3, p-value<0.001). Επίσης επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική βρέθηκε η σχέση της εμφάνισης βήχα με το AQIΡΜ10. Τέλος, η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το AQI[local]Ο3 και όχι με τα PM10. Συμπεράσματα: Χρησιμοποιώντας την μέθοδο AQI, η οποία εστίαζει στον χαρακτηρισμό της κατάστασης της ποιότητας του αέρα και στην απλούστερη ενημέρωση του κοινού σχετικά με αυτήν, βρίσκουμε επιδράσεις στην αναπνευστική υγεία παιδιών για την έκθεση στον Ο3 και στα PM10. Η συγκεκριμένη μεθοδολογία είναι χρήσιμη και έχει εφαρμοστεί ελάχιστα σε μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις των ρύπων στην υγεία. Η παρούσα μελέτη δείχνει την πιθανή χρησιμότητας της μεθόδου και δικαιολογεί περισσότερη μελέτη σε βάθος της χρήσης των AQI στην επιδημιολογία.","Introduction: Results from several epidemiological studies have provided evidence on the adverse health effects from exposure to air pollution. However, very few studies have used the method of Air Quality Indicators for characterizing exposure. AQI are mainly used for communicating the air pollution levels and risk to the general population and the investigation of its potential for epidemiological studies may be useful. Objective: The present Dissertation is investigating the effects, of short-term exposure to Ozone and PM10, as estimated by AQI on the respiratory health of children within the framework of the RESPOZE panel study. Materials and Methods: A panel of 97 children, aged 10-11 years, were followed intensively for 35 days (spanning over 5 weeks) and PEF was recorded with the use of mini-Wright portable spirometers. Also, every child was recording daily symptoms. AQI for ozone and PM10¬ were calculated and classified in 7 categories of air quality. The AQI was calculated to characterize the whole Athens area (AQI[median]) and the local area around the child’s residence (AQI[local]). Random or fixed effects models for repeated measurements were applied. Multiple linear or logistic regression was used according to the outcome variable, adjusting for several confounder. Results: We did not observe a statistically significant association between AQIO3 & AQIPM10 and peak expiratory flow (PEF). An association between the presence of \"stuffy nose\" and an increasing AQI category (related to \"worse\" air quality) was statistically significant only with AQIO3 and not with AQIPM10. Specifically, a increase in AQI[local] by an category was associated with 35.7% increased odds of stuffy nose. The relationship of the occurrence of cough was significant only with the AQI[local]O3 (not with AQI[median]). Specifically, when the air quality in the area of Athens is \"severe\", the odds ratio for cough is 14.3 compared with the days when the air quality is \"good\" after controlling for AQIPM10 (p-value <0.001). Also, an association between the presence of cough and AQIPM10 was statistically significant. Finally, the presence of any symptoms was associated statistically significantly with AQI[local]O3 but not with AQIPM10. Conclusion: Using AQI, as exposure variable in a panel study, we found effects of exposure to air pollutants, specifically O3 and PM10 on children’s respiratory health. AQI is mainly used for communication purposes. Our study shows that the method is useful in epidemiological studies and more in-depth study of its potential usefulness may improve the communication of the health risk from air pollution exposure."],"dc:identifier":["uoadl:1324914","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324914"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση των επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα στο πλαίσιο της μελέτης RESPOZE."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:11Z"}