{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1324946"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1324946","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια στην αιματολογική κακοήθεια","abstract":"Ο όρος ‘θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια’ (ΤΜΑ) αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη ιστική βλάβη, συχνά όμως υιοθετείται στην κλινική πρακτική χωρίς ιστολογική τεκμηρίωση, αλλά στο κατάλληλο κλινικό πλαίσιο. Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία και βλάβη οργάνων-στόχων, αποτελούν σημεία-κατατεθέντα. Η ΤΜΑ μπορεί να συνοδεύει αιματολογικές κακοήθειες και είναι σπάνια, αλλά συνχά θανατηφόρα επιπλοκή. Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις ή μικρές σειρές ασθενών, πασχόντων κυρίως από λεμφοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα. Σαφώς συχνότερες είναι οι καταγραφές ΤΜΑ που συνοδεύουν κακοήθειες συμπαγών οργάνων. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός των δυο καταστάσεων είναι διαφορετικός. Η αντιμετώπιση της υποκείμενης κακοήθειας είναι σημαντική για τη λύση του συνδρόμου. Η θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια μπορεί, επίσης, να είναι απότοκο χορήγησης φαρμάκων που χρησιμοποιούνται τρεχόντως στην Αιματολογία. Ο μηχανισμός μπορεί να είναι δοσοεξαρτώμενος ή μη. Φάρμακα που έχουν ενοχοποιηθεί είναι η gemcitabine, οι αναστολείς πρωτεασώματος, οι αναστολείς καλσινευρίνης, οι mTOR (mammalian target of rapamycin) αναστολείς κ.α.. Σημαντικά περισσότερα βιβλιογραφικά δεδομένα υπάρχουν σχετικά με τη θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στη διάγνωση που έχουν να κάνουν με την ειδικότητα των κριτηρίων που έχουν θεσπιστεί και απαιτείται υψηλός δείκτης κλινικής υποψίας. Σειρά προδιαθεσικών παραγόντων, όπως η ολοσωματική ακτινοβολία στα πλαίσια του σχήματος προετοιμασίας της μεταμόσχευσης και η νόσος μοσχεύματος έναντι ξενιστού, έχουν αναγνωριστεί. Στον παθοφυσιολογικό μηχανισμό συμμετέχουν η ενδοθηλιακή βλάβη και η απορρύθμιση της εναλλακτικής οδού του συμπληρώματος. Η πρόγνωση είναι συχνά απογοητευτική. Θεραπευτικά πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα φαίνεται να έχουν παράγοντες όπως το eculizumab. Απαιτείται διεξοδικότερη μελέτη βιοδεικτών που μπορεί να συντελέσουν στην ταχύτερη διάγνωση, καθώς και βελτιστοποίηση των θεραπευτικών χειρισμών.","abstract_html":"Ο όρος ‘θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια’ (ΤΜΑ) αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη ιστική βλάβη, συχνά όμως υιοθετείται στην κλινική πρακτική χωρίς ιστολογική τεκμηρίωση, αλλά στο κατάλληλο κλινικό πλαίσιο. Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία και βλάβη οργάνων-στόχων, αποτελούν σημεία-κατατεθέντα. Η ΤΜΑ μπορεί να συνοδεύει αιματολογικές κακοήθειες και είναι σπάνια, αλλά συνχά θανατηφόρα επιπλοκή. Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις ή μικρές σειρές ασθενών, πασχόντων κυρίως από λεμφοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα. Σαφώς συχνότερες είναι οι καταγραφές ΤΜΑ που συνοδεύουν κακοήθειες συμπαγών οργάνων. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός των δυο καταστάσεων είναι διαφορετικός. Η αντιμετώπιση της υποκείμενης κακοήθειας είναι σημαντική για τη λύση του συνδρόμου. Η θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια μπορεί, επίσης, να είναι απότοκο χορήγησης φαρμάκων που χρησιμοποιούνται τρεχόντως στην Αιματολογία. Ο μηχανισμός μπορεί να είναι δοσοεξαρτώμενος ή μη. Φάρμακα που έχουν ενοχοποιηθεί είναι η gemcitabine, οι αναστολείς πρωτεασώματος, οι αναστολείς καλσινευρίνης, οι mTOR (mammalian target of rapamycin) αναστολείς κ.α.. Σημαντικά περισσότερα βιβλιογραφικά δεδομένα υπάρχουν σχετικά με τη θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στη διάγνωση που έχουν να κάνουν με την ειδικότητα των κριτηρίων που έχουν θεσπιστεί και απαιτείται υψηλός δείκτης κλινικής υποψίας. Σειρά προδιαθεσικών παραγόντων, όπως η ολοσωματική ακτινοβολία στα πλαίσια του σχήματος προετοιμασίας της μεταμόσχευσης και η νόσος μοσχεύματος έναντι ξενιστού, έχουν αναγνωριστεί. Στον παθοφυσιολογικό μηχανισμό συμμετέχουν η ενδοθηλιακή βλάβη και η απορρύθμιση της εναλλακτικής οδού του συμπληρώματος. Η πρόγνωση είναι συχνά απογοητευτική. Θεραπευτικά πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα φαίνεται να έχουν παράγοντες όπως το eculizumab. Απαιτείται διεξοδικότερη μελέτη βιοδεικτών που μπορεί να συντελέσουν στην ταχύτερη διάγνωση, καθώς και βελτιστοποίηση των θεραπευτικών χειρισμών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιατρά Χαρά","Giatra Chara"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1324946"],"render_values":[{"text":"uoadl:1324946","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324946","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324946","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1324946","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιατρά Χαρά","Giatra Chara"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1324946","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324946"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο όρος ‘θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια’ (ΤΜΑ) αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη ιστική βλάβη, συχνά όμως υιοθετείται στην κλινική πρακτική χωρίς ιστολογική τεκμηρίωση, αλλά στο κατάλληλο κλινικό πλαίσιο. Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία και βλάβη οργάνων-στόχων, αποτελούν σημεία-κατατεθέντα. Η ΤΜΑ μπορεί να συνοδεύει αιματολογικές κακοήθειες και είναι σπάνια, αλλά συνχά θανατηφόρα επιπλοκή. Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις ή μικρές σειρές ασθενών, πασχόντων κυρίως από λεμφοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα. Σαφώς συχνότερες είναι οι καταγραφές ΤΜΑ που συνοδεύουν κακοήθειες συμπαγών οργάνων. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός των δυο καταστάσεων είναι διαφορετικός. Η αντιμετώπιση της υποκείμενης κακοήθειας είναι σημαντική για τη λύση του συνδρόμου. Η θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια μπορεί, επίσης, να είναι απότοκο χορήγησης φαρμάκων που χρησιμοποιούνται τρεχόντως στην Αιματολογία. Ο μηχανισμός μπορεί να είναι δοσοεξαρτώμενος ή μη. Φάρμακα που έχουν ενοχοποιηθεί είναι η gemcitabine, οι αναστολείς πρωτεασώματος, οι αναστολείς καλσινευρίνης, οι mTOR (mammalian target of rapamycin) αναστολείς κ.α.. Σημαντικά περισσότερα βιβλιογραφικά δεδομένα υπάρχουν σχετικά με τη θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στη διάγνωση που έχουν να κάνουν με την ειδικότητα των κριτηρίων που έχουν θεσπιστεί και απαιτείται υψηλός δείκτης κλινικής υποψίας. Σειρά προδιαθεσικών παραγόντων, όπως η ολοσωματική ακτινοβολία στα πλαίσια του σχήματος προετοιμασίας της μεταμόσχευσης και η νόσος μοσχεύματος έναντι ξενιστού, έχουν αναγνωριστεί. Στον παθοφυσιολογικό μηχανισμό συμμετέχουν η ενδοθηλιακή βλάβη και η απορρύθμιση της εναλλακτικής οδού του συμπληρώματος. Η πρόγνωση είναι συχνά απογοητευτική. Θεραπευτικά πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα φαίνεται να έχουν παράγοντες όπως το eculizumab. Απαιτείται διεξοδικότερη μελέτη βιοδεικτών που μπορεί να συντελέσουν στην ταχύτερη διάγνωση, καθώς και βελτιστοποίηση των θεραπευτικών χειρισμών.","Although the term ‘thrombotic microangiopathy’ (TMA) refers to specific histopathologic changes, it is usually used without histological confirmation, but in the appropriate clinical setting, in everyday clinical practice. Microangiopathic hemolytic anemia, thrombocytopenia and target-organ damage are the hallmarks of this syndrome. As a paraneoplastic syndrome, it may accompany hematologic malignancies. A few cases or small series have been reported, regarding mainly lymphoproliferative malignancies. TMA is by far more common in solid organ tumors. Responsible mechanism seems to be different between these two entities. Therapeutically, management of the underlying malignancy is of crucial importance. In addition, several drugs used by Hematologists may result in TMA. Examples of such drugs are gemcitabine, proteasome inhibitors, calcineurin inhibitors, mTOR (mechanistic target of rapamycin) inhibitors etc. Pathophysiologic mechanism might be dose-dependent or not. As far as hematopoietic stem cell transplantation-related TMA is concerned, a large body of evidence about this topic has been published. Difficulties concerning diagnosis do exist, mainly because current diagnostic criteria lack specificity. High index of clinical suspicion is required. Female gender, advanced age, total body irradiation, graft-versus-host disease are some of the reported predisposing factors. Endothelial damage and alternative complement pathway deregulation are important aspects of the responsible pathophysiologic mechanism. Prognosis is often disappointing, however eculizumab and other new agents seem to be promising. Future studies should focus on the utility of several biomarkers, as well as on the development of new therapeutic agents, in order to establish diagnosis promptly and introduce effective therapeutic approaches."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια στην αιματολογική κακοήθεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιατρά Χαρά","Giatra Chara"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Ο όρος ‘θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια’ (ΤΜΑ) αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη ιστική βλάβη, συχνά όμως υιοθετείται στην κλινική πρακτική χωρίς ιστολογική τεκμηρίωση, αλλά στο κατάλληλο κλινικό πλαίσιο. Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία και βλάβη οργάνων-στόχων, αποτελούν σημεία-κατατεθέντα. Η ΤΜΑ μπορεί να συνοδεύει αιματολογικές κακοήθειες και είναι σπάνια, αλλά συνχά θανατηφόρα επιπλοκή. Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις ή μικρές σειρές ασθενών, πασχόντων κυρίως από λεμφοϋπερπλαστικά νεοπλάσματα. Σαφώς συχνότερες είναι οι καταγραφές ΤΜΑ που συνοδεύουν κακοήθειες συμπαγών οργάνων. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός των δυο καταστάσεων είναι διαφορετικός. Η αντιμετώπιση της υποκείμενης κακοήθειας είναι σημαντική για τη λύση του συνδρόμου. Η θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια μπορεί, επίσης, να είναι απότοκο χορήγησης φαρμάκων που χρησιμοποιούνται τρεχόντως στην Αιματολογία. Ο μηχανισμός μπορεί να είναι δοσοεξαρτώμενος ή μη. Φάρμακα που έχουν ενοχοποιηθεί είναι η gemcitabine, οι αναστολείς πρωτεασώματος, οι αναστολείς καλσινευρίνης, οι mTOR (mammalian target of rapamycin) αναστολείς κ.α.. Σημαντικά περισσότερα βιβλιογραφικά δεδομένα υπάρχουν σχετικά με τη θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στη διάγνωση που έχουν να κάνουν με την ειδικότητα των κριτηρίων που έχουν θεσπιστεί και απαιτείται υψηλός δείκτης κλινικής υποψίας. Σειρά προδιαθεσικών παραγόντων, όπως η ολοσωματική ακτινοβολία στα πλαίσια του σχήματος προετοιμασίας της μεταμόσχευσης και η νόσος μοσχεύματος έναντι ξενιστού, έχουν αναγνωριστεί. Στον παθοφυσιολογικό μηχανισμό συμμετέχουν η ενδοθηλιακή βλάβη και η απορρύθμιση της εναλλακτικής οδού του συμπληρώματος. Η πρόγνωση είναι συχνά απογοητευτική. Θεραπευτικά πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα φαίνεται να έχουν παράγοντες όπως το eculizumab. Απαιτείται διεξοδικότερη μελέτη βιοδεικτών που μπορεί να συντελέσουν στην ταχύτερη διάγνωση, καθώς και βελτιστοποίηση των θεραπευτικών χειρισμών.","Although the term ‘thrombotic microangiopathy’ (TMA) refers to specific histopathologic changes, it is usually used without histological confirmation, but in the appropriate clinical setting, in everyday clinical practice. Microangiopathic hemolytic anemia, thrombocytopenia and target-organ damage are the hallmarks of this syndrome. As a paraneoplastic syndrome, it may accompany hematologic malignancies. A few cases or small series have been reported, regarding mainly lymphoproliferative malignancies. TMA is by far more common in solid organ tumors. Responsible mechanism seems to be different between these two entities. Therapeutically, management of the underlying malignancy is of crucial importance. In addition, several drugs used by Hematologists may result in TMA. Examples of such drugs are gemcitabine, proteasome inhibitors, calcineurin inhibitors, mTOR (mechanistic target of rapamycin) inhibitors etc. Pathophysiologic mechanism might be dose-dependent or not. As far as hematopoietic stem cell transplantation-related TMA is concerned, a large body of evidence about this topic has been published. Difficulties concerning diagnosis do exist, mainly because current diagnostic criteria lack specificity. High index of clinical suspicion is required. Female gender, advanced age, total body irradiation, graft-versus-host disease are some of the reported predisposing factors. Endothelial damage and alternative complement pathway deregulation are important aspects of the responsible pathophysiologic mechanism. Prognosis is often disappointing, however eculizumab and other new agents seem to be promising. Future studies should focus on the utility of several biomarkers, as well as on the development of new therapeutic agents, in order to establish diagnosis promptly and introduce effective therapeutic approaches."],"dc:identifier":["uoadl:1324946","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324946"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια στην αιματολογική κακοήθεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:11Z"}