{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1324980"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1324980","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπερτασικές διαταραχές κύησης","abstract":"Οι υπερτασικές διαταραχές στην εγκυμοσύνη περιλαμβάνουν την προεκλαμψία, την εκλαμψία,την υπέρταση της κύησης, την χρόνια υπέρταση και την προεκλαμψία επί εδάφους χρόνιας υπέρτασης. Χρόνια υπέρταση είναι η αύξηση της αρτηριακής πίεσης που είτε προηγείται χρονικώς της εγκυμοσύνη ή αρχίζει πριν από τις 20 εβδομάδες κύησης. Η προεκλαμψία συνεπάγεται με αύξηση στην πίεση του αίματος μετά από 20 εβδομάδες κύησης, ταυτόχρονα με είτε εμφάνιση πρωτεϊνουρίας ή σοβαρότερων συμπτωμάτων βλάβης άλλων οργάνων. Η υπέρταση κύησης εμφανίζεται όταν υπάρχει μια αύξηση στην πίεση του αίματος μετά από 20 εβδομάδες κύησης απουσία πρωτεϊνουρίας ή άλλων σοβαρότερων συμπτωμάτων της προεκλαμψίας. Τέλος, η προεκλαμψία μπορεί να συμβεί και σε ασθενείς με μακροχρόνια υπέρταση. Η σοβαρότερη διαταραχή της κύησης είναι η προεκλαμψία αφού παραμένει ένα από τα βασικά αίτια μητρικής και εμβρυϊκής νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Παρά την εκτεταμένη έρευνα που διεξάγεται στον τομέα αυτό, η αιτιοπαθογένεια της νόσου παραμένει εν πολλοίς άγνωστη. Πρόσφατα δεδομένα, ωστόσο, παρέχουν ικανοποιητική εξήγηση για τη φύση της διαταραχής αυτής, καθώς και για την εκδήλωση των ιδιαίτερων κλινικών σημείων που τη χαρακτηρίζουν. Τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προεκλαμψίας είναι η υπέρταση, η πρωτεϊνουρία και το οίδημα που αποτελούν και τα κριτήρια διάγνωσης της. Η θεραπεία της αποτελείται κυρίως από αντιϋπερτασικά φάρμακα και φάρμακα πρόληψης των σπασμών όμως η χρήση τους είναι υποστηρικτική και προσωρινή προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο ωρίμανσης του εμβρύου πριν την πρόκληση τοκετού. Eάν η προεκλαμψία εμφανιστεί μετά την 37η εβδομάδα κυήσεως και υπάρχουν καλές προϋποθέσεις για κολπικό τοκετό συνίσταται να γίνεται πρόκληση τοκετού. Εάν δεν υπάρχουν καλές συνθήκες για κολπικό τοκετό αλλά και η έγκυος και το έμβρυο είναι σε καλή κατάσταση τότε θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τη 40η εβδομάδα κυήσεως, οπότε και αποφασίζεται ο τρόπος διεξαγωγής του τοκετού. Εάν η κύηση έχει υπερβεί την 34η εβδομάδα με καλή ωριμότητα εμβρύου τότε η θεραπεία εκλογής είναι η πρόκληση τοκετού, ενώ αν το έμβρυο είναι ακόμα ανώριμο η προσπάθεια στρέφεται στο να κερδιθεί χρόνος. Αν η προεκλαμψία δεν θεραπευτεί έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παθολογικές καταστάσεις και επιπλοκές όπως είναι η εκλαμψία, το σύνδρομο HELLP, η διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, η νεφρική ανεπάρκεια, η εγκεφαλική αιμορραγία, η φλοιώδης τύφλωση, η ρήξη του ήπατος, το πνευμονικό οίδημα και η πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα.","abstract_html":"Οι υπερτασικές διαταραχές στην εγκυμοσύνη περιλαμβάνουν την προεκλαμψία, την εκλαμψία,την υπέρταση της κύησης, την χρόνια υπέρταση και την προεκλαμψία επί εδάφους χρόνιας υπέρτασης. Χρόνια υπέρταση είναι η αύξηση της αρτηριακής πίεσης που είτε προηγείται χρονικώς της εγκυμοσύνη ή αρχίζει πριν από τις 20 εβδομάδες κύησης. Η προεκλαμψία συνεπάγεται με αύξηση στην πίεση του αίματος μετά από 20 εβδομάδες κύησης, ταυτόχρονα με είτε εμφάνιση πρωτεϊνουρίας ή σοβαρότερων συμπτωμάτων βλάβης άλλων οργάνων. Η υπέρταση κύησης εμφανίζεται όταν υπάρχει μια αύξηση στην πίεση του αίματος μετά από 20 εβδομάδες κύησης απουσία πρωτεϊνουρίας ή άλλων σοβαρότερων συμπτωμάτων της προεκλαμψίας. Τέλος, η προεκλαμψία μπορεί να συμβεί και σε ασθενείς με μακροχρόνια υπέρταση. Η σοβαρότερη διαταραχή της κύησης είναι η προεκλαμψία αφού παραμένει ένα από τα βασικά αίτια μητρικής και εμβρυϊκής νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Παρά την εκτεταμένη έρευνα που διεξάγεται στον τομέα αυτό, η αιτιοπαθογένεια της νόσου παραμένει εν πολλοίς άγνωστη. Πρόσφατα δεδομένα, ωστόσο, παρέχουν ικανοποιητική εξήγηση για τη φύση της διαταραχής αυτής, καθώς και για την εκδήλωση των ιδιαίτερων κλινικών σημείων που τη χαρακτηρίζουν. Τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προεκλαμψίας είναι η υπέρταση, η πρωτεϊνουρία και το οίδημα που αποτελούν και τα κριτήρια διάγνωσης της. Η θεραπεία της αποτελείται κυρίως από αντιϋπερτασικά φάρμακα και φάρμακα πρόληψης των σπασμών όμως η χρήση τους είναι υποστηρικτική και προσωρινή προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο ωρίμανσης του εμβρύου πριν την πρόκληση τοκετού. Eάν η προεκλαμψία εμφανιστεί μετά την 37η εβδομάδα κυήσεως και υπάρχουν καλές προϋποθέσεις για κολπικό τοκετό συνίσταται να γίνεται πρόκληση τοκετού. Εάν δεν υπάρχουν καλές συνθήκες για κολπικό τοκετό αλλά και η έγκυος και το έμβρυο είναι σε καλή κατάσταση τότε θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τη 40η εβδομάδα κυήσεως, οπότε και αποφασίζεται ο τρόπος διεξαγωγής του τοκετού. Εάν η κύηση έχει υπερβεί την 34η εβδομάδα με καλή ωριμότητα εμβρύου τότε η θεραπεία εκλογής είναι η πρόκληση τοκετού, ενώ αν το έμβρυο είναι ακόμα ανώριμο η προσπάθεια στρέφεται στο να κερδιθεί χρόνος. Αν η προεκλαμψία δεν θεραπευτεί έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παθολογικές καταστάσεις και επιπλοκές όπως είναι η εκλαμψία, το σύνδρομο HELLP, η διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, η νεφρική ανεπάρκεια, η εγκεφαλική αιμορραγία, η φλοιώδης τύφλωση, η ρήξη του ήπατος, το πνευμονικό οίδημα και η πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανδριανοπούλου Ηλιάνα","Andrianopoyloy Iliana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1324980"],"render_values":[{"text":"uoadl:1324980","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324980","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324980","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1324980","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανδριανοπούλου Ηλιάνα","Andrianopoyloy Iliana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1324980","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324980"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι υπερτασικές διαταραχές στην εγκυμοσύνη περιλαμβάνουν την προεκλαμψία, την εκλαμψία,την υπέρταση της κύησης, την χρόνια υπέρταση και την προεκλαμψία επί εδάφους χρόνιας υπέρτασης. Χρόνια υπέρταση είναι η αύξηση της αρτηριακής πίεσης που είτε προηγείται χρονικώς της εγκυμοσύνη ή αρχίζει πριν από τις 20 εβδομάδες κύησης. Η προεκλαμψία συνεπάγεται με αύξηση στην πίεση του αίματος μετά από 20 εβδομάδες κύησης, ταυτόχρονα με είτε εμφάνιση πρωτεϊνουρίας ή σοβαρότερων συμπτωμάτων βλάβης άλλων οργάνων. Η υπέρταση κύησης εμφανίζεται όταν υπάρχει μια αύξηση στην πίεση του αίματος μετά από 20 εβδομάδες κύησης απουσία πρωτεϊνουρίας ή άλλων σοβαρότερων συμπτωμάτων της προεκλαμψίας. Τέλος, η προεκλαμψία μπορεί να συμβεί και σε ασθενείς με μακροχρόνια υπέρταση. Η σοβαρότερη διαταραχή της κύησης είναι η προεκλαμψία αφού παραμένει ένα από τα βασικά αίτια μητρικής και εμβρυϊκής νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Παρά την εκτεταμένη έρευνα που διεξάγεται στον τομέα αυτό, η αιτιοπαθογένεια της νόσου παραμένει εν πολλοίς άγνωστη. Πρόσφατα δεδομένα, ωστόσο, παρέχουν ικανοποιητική εξήγηση για τη φύση της διαταραχής αυτής, καθώς και για την εκδήλωση των ιδιαίτερων κλινικών σημείων που τη χαρακτηρίζουν. Τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προεκλαμψίας είναι η υπέρταση, η πρωτεϊνουρία και το οίδημα που αποτελούν και τα κριτήρια διάγνωσης της. Η θεραπεία της αποτελείται κυρίως από αντιϋπερτασικά φάρμακα και φάρμακα πρόληψης των σπασμών όμως η χρήση τους είναι υποστηρικτική και προσωρινή προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο ωρίμανσης του εμβρύου πριν την πρόκληση τοκετού. Eάν η προεκλαμψία εμφανιστεί μετά την 37η εβδομάδα κυήσεως και υπάρχουν καλές προϋποθέσεις για κολπικό τοκετό συνίσταται να γίνεται πρόκληση τοκετού. Εάν δεν υπάρχουν καλές συνθήκες για κολπικό τοκετό αλλά και η έγκυος και το έμβρυο είναι σε καλή κατάσταση τότε θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τη 40η εβδομάδα κυήσεως, οπότε και αποφασίζεται ο τρόπος διεξαγωγής του τοκετού. Εάν η κύηση έχει υπερβεί την 34η εβδομάδα με καλή ωριμότητα εμβρύου τότε η θεραπεία εκλογής είναι η πρόκληση τοκετού, ενώ αν το έμβρυο είναι ακόμα ανώριμο η προσπάθεια στρέφεται στο να κερδιθεί χρόνος. Αν η προεκλαμψία δεν θεραπευτεί έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παθολογικές καταστάσεις και επιπλοκές όπως είναι η εκλαμψία, το σύνδρομο HELLP, η διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, η νεφρική ανεπάρκεια, η εγκεφαλική αιμορραγία, η φλοιώδης τύφλωση, η ρήξη του ήπατος, το πνευμονικό οίδημα και η πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα.","Hypertensive disorders of pregnancy include preeclampsia, eclampsia, gestational hypertension, pre-existing chronic hypertension and preeclampsia superimposed on chronic hypertension. Chronic Hypertension is an increase in blood pressure that either antedates pregnancy or begins before 20 weeks of gestation. Preeclampsia involves an elevation in blood pressure after 20 weeks of gestation in addition to proteinuria or the development of signs of end-organ damage known as ‘severe features. Gestational hypertension occurs when there is an increase in blood pressure after 20 weeks of gestation in the absence of proteinuria or other severe features of preeclampsia. Preeclampsia can finally occur in patients with longstanding chronic hypertension. Preeclampsia is a serious disorder that occurs in pregnancy as it remains one of the main causes of maternal and fetal morbidity and mortality worldwide. Despite the extensive research conducted in this area, the pathogenesis of the disease is still unknown. Recent research data however, provide a satisfactory explanation of the nature of this disorder, and the expression of its major clinical signs. The symptoms of preeclampsia are hypertension, proteinuria and edema which are the criteria of the diagnosis. Treatment includes mainly antihyperstensive and seizure prevention medications. Its therapy is supportive and temporary in order to gain time for embryo maturation before labor. If preeclampsia appears after the 37th week of gestation and there are good conditions for vaginal delivery is recommended to induce labor. If there are good conditions for vaginal delivery and the pregnant and the fetus is in good condition then we have to wait until the 40th week of gestation, when it is decided in the pattern of labor. If the gestation is over 34 weeks with good embryo maturity then the choice of treatment is the induction of labor, and if the embryo is still immature, effort directed to be won time If preeclampsia is not treated on time can result in serious medical conditions and complications such as preeclampsia, the HELLP syndrome, disseminated intravascular coagulation, renal failure, cerebral hemorrhage, cortical blindness, rupture of liver, pulmonary edema and premature detachment of the placenta"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπερτασικές διαταραχές κύησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανδριανοπούλου Ηλιάνα","Andrianopoyloy Iliana"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Οι υπερτασικές διαταραχές στην εγκυμοσύνη περιλαμβάνουν την προεκλαμψία, την εκλαμψία,την υπέρταση της κύησης, την χρόνια υπέρταση και την προεκλαμψία επί εδάφους χρόνιας υπέρτασης. Χρόνια υπέρταση είναι η αύξηση της αρτηριακής πίεσης που είτε προηγείται χρονικώς της εγκυμοσύνη ή αρχίζει πριν από τις 20 εβδομάδες κύησης. Η προεκλαμψία συνεπάγεται με αύξηση στην πίεση του αίματος μετά από 20 εβδομάδες κύησης, ταυτόχρονα με είτε εμφάνιση πρωτεϊνουρίας ή σοβαρότερων συμπτωμάτων βλάβης άλλων οργάνων. Η υπέρταση κύησης εμφανίζεται όταν υπάρχει μια αύξηση στην πίεση του αίματος μετά από 20 εβδομάδες κύησης απουσία πρωτεϊνουρίας ή άλλων σοβαρότερων συμπτωμάτων της προεκλαμψίας. Τέλος, η προεκλαμψία μπορεί να συμβεί και σε ασθενείς με μακροχρόνια υπέρταση. Η σοβαρότερη διαταραχή της κύησης είναι η προεκλαμψία αφού παραμένει ένα από τα βασικά αίτια μητρικής και εμβρυϊκής νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Παρά την εκτεταμένη έρευνα που διεξάγεται στον τομέα αυτό, η αιτιοπαθογένεια της νόσου παραμένει εν πολλοίς άγνωστη. Πρόσφατα δεδομένα, ωστόσο, παρέχουν ικανοποιητική εξήγηση για τη φύση της διαταραχής αυτής, καθώς και για την εκδήλωση των ιδιαίτερων κλινικών σημείων που τη χαρακτηρίζουν. Τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προεκλαμψίας είναι η υπέρταση, η πρωτεϊνουρία και το οίδημα που αποτελούν και τα κριτήρια διάγνωσης της. Η θεραπεία της αποτελείται κυρίως από αντιϋπερτασικά φάρμακα και φάρμακα πρόληψης των σπασμών όμως η χρήση τους είναι υποστηρικτική και προσωρινή προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο ωρίμανσης του εμβρύου πριν την πρόκληση τοκετού. Eάν η προεκλαμψία εμφανιστεί μετά την 37η εβδομάδα κυήσεως και υπάρχουν καλές προϋποθέσεις για κολπικό τοκετό συνίσταται να γίνεται πρόκληση τοκετού. Εάν δεν υπάρχουν καλές συνθήκες για κολπικό τοκετό αλλά και η έγκυος και το έμβρυο είναι σε καλή κατάσταση τότε θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τη 40η εβδομάδα κυήσεως, οπότε και αποφασίζεται ο τρόπος διεξαγωγής του τοκετού. Εάν η κύηση έχει υπερβεί την 34η εβδομάδα με καλή ωριμότητα εμβρύου τότε η θεραπεία εκλογής είναι η πρόκληση τοκετού, ενώ αν το έμβρυο είναι ακόμα ανώριμο η προσπάθεια στρέφεται στο να κερδιθεί χρόνος. Αν η προεκλαμψία δεν θεραπευτεί έγκαιρα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παθολογικές καταστάσεις και επιπλοκές όπως είναι η εκλαμψία, το σύνδρομο HELLP, η διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, η νεφρική ανεπάρκεια, η εγκεφαλική αιμορραγία, η φλοιώδης τύφλωση, η ρήξη του ήπατος, το πνευμονικό οίδημα και η πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα.","Hypertensive disorders of pregnancy include preeclampsia, eclampsia, gestational hypertension, pre-existing chronic hypertension and preeclampsia superimposed on chronic hypertension. Chronic Hypertension is an increase in blood pressure that either antedates pregnancy or begins before 20 weeks of gestation. Preeclampsia involves an elevation in blood pressure after 20 weeks of gestation in addition to proteinuria or the development of signs of end-organ damage known as ‘severe features. Gestational hypertension occurs when there is an increase in blood pressure after 20 weeks of gestation in the absence of proteinuria or other severe features of preeclampsia. Preeclampsia can finally occur in patients with longstanding chronic hypertension. Preeclampsia is a serious disorder that occurs in pregnancy as it remains one of the main causes of maternal and fetal morbidity and mortality worldwide. Despite the extensive research conducted in this area, the pathogenesis of the disease is still unknown. Recent research data however, provide a satisfactory explanation of the nature of this disorder, and the expression of its major clinical signs. The symptoms of preeclampsia are hypertension, proteinuria and edema which are the criteria of the diagnosis. Treatment includes mainly antihyperstensive and seizure prevention medications. Its therapy is supportive and temporary in order to gain time for embryo maturation before labor. If preeclampsia appears after the 37th week of gestation and there are good conditions for vaginal delivery is recommended to induce labor. If there are good conditions for vaginal delivery and the pregnant and the fetus is in good condition then we have to wait until the 40th week of gestation, when it is decided in the pattern of labor. If the gestation is over 34 weeks with good embryo maturity then the choice of treatment is the induction of labor, and if the embryo is still immature, effort directed to be won time If preeclampsia is not treated on time can result in serious medical conditions and complications such as preeclampsia, the HELLP syndrome, disseminated intravascular coagulation, renal failure, cerebral hemorrhage, cortical blindness, rupture of liver, pulmonary edema and premature detachment of the placenta"],"dc:identifier":["uoadl:1324980","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1324980"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπερτασικές διαταραχές κύησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:11Z"}