{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1325378"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1325378","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση παχυσαρκίας και καρδιαγγειακής νοσηρότητας σε υπερτασικούς ασθενείς","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πρόσφατα δεδομένα υποδεικνύουν μία θετική σχέση του σωματικού βάρους με καλύτερη πρόγνωση σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Η συσχέτιση όμως των δεικτών παχυσαρκίας με την καρδιαγγειακή νοσηρότητα μεταξύ υπερτασικών ασθενών δεν είναι επαρκώς μελετημένη. ΣΚΟΠΟΣ: Να μελετηθεί ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νοσηρότητας σε σχέση με τους δείκτες σωματικού βάρους σε υπερτασικούς ασθενείς υπό ή άνευ αγωγής, φυσιολογικού βάρους έως και ηπίως παχύσαρκους, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Παρακολουθήθηκαν 1630 υπερτασικοί ασθενείς (51,6% άνδρες, 25,8% παχύσαρκοι, 76,1% με αρρύθμιστη υπέρταση), που επισκέφθηκαν την Μονάδα Υπέρτασης της Α΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου για μέσο διάστημα 3,89±1,69 έτη. Κατά την αρχική εκτίμηση έγινε καταγραφή κλινικών στοιχείων συμπεριλαμβανομένων του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και της περιμέτρου μέσης, αρτηριακής πίεσης ιατρείου, και πραγματοποιήθηκε συνήθης εργαστηριακός και υπερηχογραφικός έλεγχος. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ορίσθηκε η καρδιαγγειακή νοσηρότητα που αντιστοιχεί στο σύνθετο στεφανιαίας νόσου και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Καταγράφηκαν συνολικά 54 καρδιαγγειακά συβάματα εκ των οποίων 41 αντιστοιχούσαν σε διαγνώσεις στεφανιαίας νόσου και 13 σε εγκεφαλικά επεισόδια. Εκ της μονοπαραγοντικής παλινδρόμησης Cox, σημαντική συσχέτιση με τα καρδιαγγειακά συβάματα εμφάνισε μόνο η περίμετρος μέσης (HR=1.036, 95% CI: 1.010-1.063, p=0.007). Σε μοντέλο πολλαπλής παλινδρόμησης Cox θέτοντας ως ανεξάρτητες μεταβλητές το ΔΜΣ, την περίμετρο μέσης και λοιπούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, η περίμετρος μέσης εμφάνισε ανεξάρτητη θετική συσχέτιση με τα καρδιαγγειακά συβάματα (HR=1.048, 95% CI: 1.002-1.095, p=0.042) ενώ ο ΔΜΣ εμφάνισε ανεξάρτητη αρνητική συσχέτιση (HR=0,847, 95% CI: 0.736-0.975, p=0.021). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε υπερτασικούς ασθενείς φυσιολογικού βάρους έως ηπίως παχύσαρκους το μεγαλύτερο σωματικό βάρος φαίνεται να σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση από πλευράς καρδιαγγειακής νοσηρότητας, ενώ η κοιλιακή παχυσαρκία με χειρότερη, τουλάχιστον όταν αυτά τοποθετούνται στο ίδιο μοντέλο με άλλους παράγοντες κινδύνου. Η σωστή θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών πρέπει να περιλαμβάνει την βέλτιστη αντιυπερτασική αγωγή, τα κατάλληλα υγιειονοδιαιτικά μέτρα και τη σωματική άσκηση.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πρόσφατα δεδομένα υποδεικνύουν μία θετική σχέση του σωματικού βάρους με καλύτερη πρόγνωση σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Η συσχέτιση όμως των δεικτών παχυσαρκίας με την καρδιαγγειακή νοσηρότητα μεταξύ υπερτασικών ασθενών δεν είναι επαρκώς μελετημένη. ΣΚΟΠΟΣ: Να μελετηθεί ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νοσηρότητας σε σχέση με τους δείκτες σωματικού βάρους σε υπερτασικούς ασθενείς υπό ή άνευ αγωγής, φυσιολογικού βάρους έως και ηπίως παχύσαρκους, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Παρακολουθήθηκαν 1630 υπερτασικοί ασθενείς (51,6% άνδρες, 25,8% παχύσαρκοι, 76,1% με αρρύθμιστη υπέρταση), που επισκέφθηκαν την Μονάδα Υπέρτασης της Α΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου για μέσο διάστημα 3,89±1,69 έτη. Κατά την αρχική εκτίμηση έγινε καταγραφή κλινικών στοιχείων συμπεριλαμβανομένων του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και της περιμέτρου μέσης, αρτηριακής πίεσης ιατρείου, και πραγματοποιήθηκε συνήθης εργαστηριακός και υπερηχογραφικός έλεγχος. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ορίσθηκε η καρδιαγγειακή νοσηρότητα που αντιστοιχεί στο σύνθετο στεφανιαίας νόσου και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Καταγράφηκαν συνολικά 54 καρδιαγγειακά συβάματα εκ των οποίων 41 αντιστοιχούσαν σε διαγνώσεις στεφανιαίας νόσου και 13 σε εγκεφαλικά επεισόδια. Εκ της μονοπαραγοντικής παλινδρόμησης Cox, σημαντική συσχέτιση με τα καρδιαγγειακά συβάματα εμφάνισε μόνο η περίμετρος μέσης (HR=1.036, 95% CI: 1.010-1.063, p=0.007). Σε μοντέλο πολλαπλής παλινδρόμησης Cox θέτοντας ως ανεξάρτητες μεταβλητές το ΔΜΣ, την περίμετρο μέσης και λοιπούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, η περίμετρος μέσης εμφάνισε ανεξάρτητη θετική συσχέτιση με τα καρδιαγγειακά συβάματα (HR=1.048, 95% CI: 1.002-1.095, p=0.042) ενώ ο ΔΜΣ εμφάνισε ανεξάρτητη αρνητική συσχέτιση (HR=0,847, 95% CI: 0.736-0.975, p=0.021). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε υπερτασικούς ασθενείς φυσιολογικού βάρους έως ηπίως παχύσαρκους το μεγαλύτερο σωματικό βάρος φαίνεται να σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση από πλευράς καρδιαγγειακής νοσηρότητας, ενώ η κοιλιακή παχυσαρκία με χειρότερη, τουλάχιστον όταν αυτά τοποθετούνται στο ίδιο μοντέλο με άλλους παράγοντες κινδύνου. Η σωστή θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών πρέπει να περιλαμβάνει την βέλτιστη αντιυπερτασική αγωγή, τα κατάλληλα υγιειονοδιαιτικά μέτρα και τη σωματική άσκηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριαζόπουλος Κωνσταντίνος","Kyriazopoulos konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:13Z","subjects":[],"languages":[],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1325378"],"render_values":[{"text":"uoadl:1325378","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325378","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325378","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1325378","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριαζόπουλος Κωνσταντίνος","Kyriazopoulos konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1325378","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325378"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πρόσφατα δεδομένα υποδεικνύουν μία θετική σχέση του σωματικού βάρους με καλύτερη πρόγνωση σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Η συσχέτιση όμως των δεικτών παχυσαρκίας με την καρδιαγγειακή νοσηρότητα μεταξύ υπερτασικών ασθενών δεν είναι επαρκώς μελετημένη. ΣΚΟΠΟΣ: Να μελετηθεί ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νοσηρότητας σε σχέση με τους δείκτες σωματικού βάρους σε υπερτασικούς ασθενείς υπό ή άνευ αγωγής, φυσιολογικού βάρους έως και ηπίως παχύσαρκους, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Παρακολουθήθηκαν 1630 υπερτασικοί ασθενείς (51,6% άνδρες, 25,8% παχύσαρκοι, 76,1% με αρρύθμιστη υπέρταση), που επισκέφθηκαν την Μονάδα Υπέρτασης της Α΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου για μέσο διάστημα 3,89±1,69 έτη. Κατά την αρχική εκτίμηση έγινε καταγραφή κλινικών στοιχείων συμπεριλαμβανομένων του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και της περιμέτρου μέσης, αρτηριακής πίεσης ιατρείου, και πραγματοποιήθηκε συνήθης εργαστηριακός και υπερηχογραφικός έλεγχος. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ορίσθηκε η καρδιαγγειακή νοσηρότητα που αντιστοιχεί στο σύνθετο στεφανιαίας νόσου και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Καταγράφηκαν συνολικά 54 καρδιαγγειακά συβάματα εκ των οποίων 41 αντιστοιχούσαν σε διαγνώσεις στεφανιαίας νόσου και 13 σε εγκεφαλικά επεισόδια. Εκ της μονοπαραγοντικής παλινδρόμησης Cox, σημαντική συσχέτιση με τα καρδιαγγειακά συβάματα εμφάνισε μόνο η περίμετρος μέσης (HR=1.036, 95% CI: 1.010-1.063, p=0.007). Σε μοντέλο πολλαπλής παλινδρόμησης Cox θέτοντας ως ανεξάρτητες μεταβλητές το ΔΜΣ, την περίμετρο μέσης και λοιπούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, η περίμετρος μέσης εμφάνισε ανεξάρτητη θετική συσχέτιση με τα καρδιαγγειακά συβάματα (HR=1.048, 95% CI: 1.002-1.095, p=0.042) ενώ ο ΔΜΣ εμφάνισε ανεξάρτητη αρνητική συσχέτιση (HR=0,847, 95% CI: 0.736-0.975, p=0.021). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε υπερτασικούς ασθενείς φυσιολογικού βάρους έως ηπίως παχύσαρκους το μεγαλύτερο σωματικό βάρος φαίνεται να σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση από πλευράς καρδιαγγειακής νοσηρότητας, ενώ η κοιλιακή παχυσαρκία με χειρότερη, τουλάχιστον όταν αυτά τοποθετούνται στο ίδιο μοντέλο με άλλους παράγοντες κινδύνου. Η σωστή θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών πρέπει να περιλαμβάνει την βέλτιστη αντιυπερτασική αγωγή, τα κατάλληλα υγιειονοδιαιτικά μέτρα και τη σωματική άσκηση.","Objectives: Obesity is a well-established risk factor for cardiovascular disease. We investigate the risk of cardiovascular morbidity in relation to body weight ratios in hypertensive patients treated or untreated, normal weight to mildly obese and without a history of cardiovascular disease. Methods: We followed 1630 patients with hypertension (51.6% men, 25.8 obese, 76.1% with uncontrolled hypertension), who visited the Hypertension Unit of 1st University Clinic of Hippocrateion Hospital for an average period 3.89±1.69 years. At baseline we recorded clinical data including Body Mass Index (BMI) and waist circumference, blood pressure clinic, and performed routine laboratory and ultrasound examination. The primary end point was defined as cardiovascular morbidity corresponding to complex coronary disease and stroke. Results: Total recorded 54 cardiovascular compatible of which 41 corresponded to coronary heart disease diagnoses and 13 strokes. From the univariate Cox regression, a significant correlation with cardiovascular compatible only showed waist circumference (HR = 1.036, 95% CI 1.010-1.063, p=0.007). In Cox multiple regression model setting as independent variables BMI, Waist Circumference and other cardiovascular risk factors, waist circumference showed independent correlation with cardiovascular events (HR=1.048, 95% CI 1.002-1.095, p=0.042) while the BMI showed independent negative correlation ( HR=0.847, 95% CI, 0.736-0.975, p=0.021) Conclusions: In hypertensive patients of normal weight to mildly obese most weight appears to be associated with a better prognosis in terms of cardiovascular morbidity, and abdominal obesity worse, at least when they are placed in the same pattern as other risk factors. The correct therapeutic approach to these patients should include the optimal antihypertensive treatment, appropriate healthy measures and physical activity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση παχυσαρκίας και καρδιαγγειακής νοσηρότητας σε υπερτασικούς ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριαζόπουλος Κωνσταντίνος","Kyriazopoulos konstantinos"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πρόσφατα δεδομένα υποδεικνύουν μία θετική σχέση του σωματικού βάρους με καλύτερη πρόγνωση σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Η συσχέτιση όμως των δεικτών παχυσαρκίας με την καρδιαγγειακή νοσηρότητα μεταξύ υπερτασικών ασθενών δεν είναι επαρκώς μελετημένη. ΣΚΟΠΟΣ: Να μελετηθεί ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νοσηρότητας σε σχέση με τους δείκτες σωματικού βάρους σε υπερτασικούς ασθενείς υπό ή άνευ αγωγής, φυσιολογικού βάρους έως και ηπίως παχύσαρκους, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Παρακολουθήθηκαν 1630 υπερτασικοί ασθενείς (51,6% άνδρες, 25,8% παχύσαρκοι, 76,1% με αρρύθμιστη υπέρταση), που επισκέφθηκαν την Μονάδα Υπέρτασης της Α΄ Πανεπιστημιακής Κλινικής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου για μέσο διάστημα 3,89±1,69 έτη. Κατά την αρχική εκτίμηση έγινε καταγραφή κλινικών στοιχείων συμπεριλαμβανομένων του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και της περιμέτρου μέσης, αρτηριακής πίεσης ιατρείου, και πραγματοποιήθηκε συνήθης εργαστηριακός και υπερηχογραφικός έλεγχος. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ορίσθηκε η καρδιαγγειακή νοσηρότητα που αντιστοιχεί στο σύνθετο στεφανιαίας νόσου και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Καταγράφηκαν συνολικά 54 καρδιαγγειακά συβάματα εκ των οποίων 41 αντιστοιχούσαν σε διαγνώσεις στεφανιαίας νόσου και 13 σε εγκεφαλικά επεισόδια. Εκ της μονοπαραγοντικής παλινδρόμησης Cox, σημαντική συσχέτιση με τα καρδιαγγειακά συβάματα εμφάνισε μόνο η περίμετρος μέσης (HR=1.036, 95% CI: 1.010-1.063, p=0.007). Σε μοντέλο πολλαπλής παλινδρόμησης Cox θέτοντας ως ανεξάρτητες μεταβλητές το ΔΜΣ, την περίμετρο μέσης και λοιπούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, η περίμετρος μέσης εμφάνισε ανεξάρτητη θετική συσχέτιση με τα καρδιαγγειακά συβάματα (HR=1.048, 95% CI: 1.002-1.095, p=0.042) ενώ ο ΔΜΣ εμφάνισε ανεξάρτητη αρνητική συσχέτιση (HR=0,847, 95% CI: 0.736-0.975, p=0.021). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε υπερτασικούς ασθενείς φυσιολογικού βάρους έως ηπίως παχύσαρκους το μεγαλύτερο σωματικό βάρος φαίνεται να σχετίζεται με καλύτερη πρόγνωση από πλευράς καρδιαγγειακής νοσηρότητας, ενώ η κοιλιακή παχυσαρκία με χειρότερη, τουλάχιστον όταν αυτά τοποθετούνται στο ίδιο μοντέλο με άλλους παράγοντες κινδύνου. Η σωστή θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών πρέπει να περιλαμβάνει την βέλτιστη αντιυπερτασική αγωγή, τα κατάλληλα υγιειονοδιαιτικά μέτρα και τη σωματική άσκηση.","Objectives: Obesity is a well-established risk factor for cardiovascular disease. We investigate the risk of cardiovascular morbidity in relation to body weight ratios in hypertensive patients treated or untreated, normal weight to mildly obese and without a history of cardiovascular disease. Methods: We followed 1630 patients with hypertension (51.6% men, 25.8 obese, 76.1% with uncontrolled hypertension), who visited the Hypertension Unit of 1st University Clinic of Hippocrateion Hospital for an average period 3.89±1.69 years. At baseline we recorded clinical data including Body Mass Index (BMI) and waist circumference, blood pressure clinic, and performed routine laboratory and ultrasound examination. The primary end point was defined as cardiovascular morbidity corresponding to complex coronary disease and stroke. Results: Total recorded 54 cardiovascular compatible of which 41 corresponded to coronary heart disease diagnoses and 13 strokes. From the univariate Cox regression, a significant correlation with cardiovascular compatible only showed waist circumference (HR = 1.036, 95% CI 1.010-1.063, p=0.007). In Cox multiple regression model setting as independent variables BMI, Waist Circumference and other cardiovascular risk factors, waist circumference showed independent correlation with cardiovascular events (HR=1.048, 95% CI 1.002-1.095, p=0.042) while the BMI showed independent negative correlation ( HR=0.847, 95% CI, 0.736-0.975, p=0.021) Conclusions: In hypertensive patients of normal weight to mildly obese most weight appears to be associated with a better prognosis in terms of cardiovascular morbidity, and abdominal obesity worse, at least when they are placed in the same pattern as other risk factors. The correct therapeutic approach to these patients should include the optimal antihypertensive treatment, appropriate healthy measures and physical activity."],"dc:identifier":["uoadl:1325378","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325378"],"dc:title":["Συσχέτιση παχυσαρκίας και καρδιαγγειακής νοσηρότητας σε υπερτασικούς ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:13Z"}