{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1325889"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1325889","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μορφομετρική συσχέτιση του σχήματος της υπερώας με το σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος σε παιδιά και εφήβους","abstract":"Σκοπός: Η αξιολόγηση της συνδιακύμανσης του σχήματος της υπερώας και του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος (ΚΠΣ) σε παιδιά και εφήβους. Μέθοδος: Επιλέχθηκαν και ψηφιοποιήθηκαν αρχικές πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες και τα αντίστοιχα εκμαγεία μελέτης της άνω γνάθου από 100 παιδιά (8-10 ετών) και 100 εφήβους (15-20 ετών). Κριτήρια αποκλεισμού ήταν: προηγούμενη ορθοδοντική θεραπεία, σύνδρομα ΚΠΣ, στοματική αναπνοή, έξη θηλασμού δακτύλου, σταυροειδής σύγκλειση, οδοντική αγενεσία και ύπαρξη εγκλείστων δοντιών. Το σχήμα της υπερώας περιγράφηκε με 239 ολισθαίνοντα ημισημεία, και το σχήμα του ΚΠΣ με 10 σταθερά σημεία και 117 ολισθαίνοντα ημισημεία. Για την εκτίμηση της μεταβλητότητας του σχήματος χρησιμοποιήθηκε αλληλεπίθεση Προκρούστη και ανάλυση κυρίων συνιστωσών (PCA). Η συνδιακύμανση του σχήματος της υπερώας και του ΚΠΣ υπολογίστηκε μέσω ανάλυσης μερικών ελαχίστων τετραγώνων (PLS). Αποτελέσματα: Οι πρώτες πέντε κύριες συνιστώσες περιέγραφαν το 77% (υπερώα) και 60% (ΚΠΣ) της συνολικής μεταβλητότητας του σχήματος. Η υπερώα εμφάνισε μεταβλητότητα κυρίως ως προς το ύψος (έφηβοι) και ως προς τη σχέση πλάτους-μήκους (παιδιά, έφηβοι), ενώ το ΚΠΣ κυρίως στην κατακόρυφη διάσταση. Σημαντική συνδιακύμανση βρέθηκε μεταξύ της υπερώας και του ΚΠΣ (συντελεστής συνδιακύμανσης RV: 0.27, παιδιά; RV: 0.23, έφηβοι). Μεταβολές του ΚΠΣ ως προς την κατακόρυφη και προσθιοπίσθια διεύθυνση συσχετίστηκαν, κυρίως, με μεταβολές στο λόγο ύψους-πλάτους και στο λόγο πλάτους-μήκους της υπερώας, αντίστοιχα. Περιορισμοί: Η χρήση πλάγιων κεφαλομετρικών ακτινογραφιών απέκλεισε την εγκάρσια διάσταση από την κεφαλομετρική ανάλυση σχήματος. Η μελέτη δεν ήταν προοπτική, επομένως, τα αποτελέσματα που αφορούν στη σύγκριση μεταξύ των ομάδων δεν μπορούν να αποδωθούν, κατ’ ανάγκη, στην αύξηση. Συμπεράσματα: Παρατηρήθηκε παρόμοιο πρότυπο συνδιακύμανσης σχήματος υπερώας και ΚΠΣ σε παιδιά και εφήβους. Άτομα με υπεραποκλίνοντα σκελετικά επίπεδα εμφανίζουν υψηλότερη και στενότερη υπερώα, και αντιστρόφως.","abstract_html":"Σκοπός: Η αξιολόγηση της συνδιακύμανσης του σχήματος της υπερώας και του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος (ΚΠΣ) σε παιδιά και εφήβους. Μέθοδος: Επιλέχθηκαν και ψηφιοποιήθηκαν αρχικές πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες και τα αντίστοιχα εκμαγεία μελέτης της άνω γνάθου από 100 παιδιά (8-10 ετών) και 100 εφήβους (15-20 ετών). Κριτήρια αποκλεισμού ήταν: προηγούμενη ορθοδοντική θεραπεία, σύνδρομα ΚΠΣ, στοματική αναπνοή, έξη θηλασμού δακτύλου, σταυροειδής σύγκλειση, οδοντική αγενεσία και ύπαρξη εγκλείστων δοντιών. Το σχήμα της υπερώας περιγράφηκε με 239 ολισθαίνοντα ημισημεία, και το σχήμα του ΚΠΣ με 10 σταθερά σημεία και 117 ολισθαίνοντα ημισημεία. Για την εκτίμηση της μεταβλητότητας του σχήματος χρησιμοποιήθηκε αλληλεπίθεση Προκρούστη και ανάλυση κυρίων συνιστωσών (PCA). Η συνδιακύμανση του σχήματος της υπερώας και του ΚΠΣ υπολογίστηκε μέσω ανάλυσης μερικών ελαχίστων τετραγώνων (PLS). Αποτελέσματα: Οι πρώτες πέντε κύριες συνιστώσες περιέγραφαν το 77% (υπερώα) και 60% (ΚΠΣ) της συνολικής μεταβλητότητας του σχήματος. Η υπερώα εμφάνισε μεταβλητότητα κυρίως ως προς το ύψος (έφηβοι) και ως προς τη σχέση πλάτους-μήκους (παιδιά, έφηβοι), ενώ το ΚΠΣ κυρίως στην κατακόρυφη διάσταση. Σημαντική συνδιακύμανση βρέθηκε μεταξύ της υπερώας και του ΚΠΣ (συντελεστής συνδιακύμανσης RV: 0.27, παιδιά; RV: 0.23, έφηβοι). Μεταβολές του ΚΠΣ ως προς την κατακόρυφη και προσθιοπίσθια διεύθυνση συσχετίστηκαν, κυρίως, με μεταβολές στο λόγο ύψους-πλάτους και στο λόγο πλάτους-μήκους της υπερώας, αντίστοιχα. Περιορισμοί: Η χρήση πλάγιων κεφαλομετρικών ακτινογραφιών απέκλεισε την εγκάρσια διάσταση από την κεφαλομετρική ανάλυση σχήματος. Η μελέτη δεν ήταν προοπτική, επομένως, τα αποτελέσματα που αφορούν στη σύγκριση μεταξύ των ομάδων δεν μπορούν να αποδωθούν, κατ’ ανάγκη, στην αύξηση. Συμπεράσματα: Παρατηρήθηκε παρόμοιο πρότυπο συνδιακύμανσης σχήματος υπερώας και ΚΠΣ σε παιδιά και εφήβους. Άτομα με υπεραποκλίνοντα σκελετικά επίπεδα εμφανίζουν υψηλότερη και στενότερη υπερώα, και αντιστρόφως.","abstract_has_math":false,"creators":["Πάρχα Ελένη","Parcha Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1325889"],"render_values":[{"text":"uoadl:1325889","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325889","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325889","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1325889","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πάρχα Ελένη","Parcha Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1325889","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325889"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η αξιολόγηση της συνδιακύμανσης του σχήματος της υπερώας και του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος (ΚΠΣ) σε παιδιά και εφήβους. Μέθοδος: Επιλέχθηκαν και ψηφιοποιήθηκαν αρχικές πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες και τα αντίστοιχα εκμαγεία μελέτης της άνω γνάθου από 100 παιδιά (8-10 ετών) και 100 εφήβους (15-20 ετών). Κριτήρια αποκλεισμού ήταν: προηγούμενη ορθοδοντική θεραπεία, σύνδρομα ΚΠΣ, στοματική αναπνοή, έξη θηλασμού δακτύλου, σταυροειδής σύγκλειση, οδοντική αγενεσία και ύπαρξη εγκλείστων δοντιών. Το σχήμα της υπερώας περιγράφηκε με 239 ολισθαίνοντα ημισημεία, και το σχήμα του ΚΠΣ με 10 σταθερά σημεία και 117 ολισθαίνοντα ημισημεία. Για την εκτίμηση της μεταβλητότητας του σχήματος χρησιμοποιήθηκε αλληλεπίθεση Προκρούστη και ανάλυση κυρίων συνιστωσών (PCA). Η συνδιακύμανση του σχήματος της υπερώας και του ΚΠΣ υπολογίστηκε μέσω ανάλυσης μερικών ελαχίστων τετραγώνων (PLS). Αποτελέσματα: Οι πρώτες πέντε κύριες συνιστώσες περιέγραφαν το 77% (υπερώα) και 60% (ΚΠΣ) της συνολικής μεταβλητότητας του σχήματος. Η υπερώα εμφάνισε μεταβλητότητα κυρίως ως προς το ύψος (έφηβοι) και ως προς τη σχέση πλάτους-μήκους (παιδιά, έφηβοι), ενώ το ΚΠΣ κυρίως στην κατακόρυφη διάσταση. Σημαντική συνδιακύμανση βρέθηκε μεταξύ της υπερώας και του ΚΠΣ (συντελεστής συνδιακύμανσης RV: 0.27, παιδιά; RV: 0.23, έφηβοι). Μεταβολές του ΚΠΣ ως προς την κατακόρυφη και προσθιοπίσθια διεύθυνση συσχετίστηκαν, κυρίως, με μεταβολές στο λόγο ύψους-πλάτους και στο λόγο πλάτους-μήκους της υπερώας, αντίστοιχα. Περιορισμοί: Η χρήση πλάγιων κεφαλομετρικών ακτινογραφιών απέκλεισε την εγκάρσια διάσταση από την κεφαλομετρική ανάλυση σχήματος. Η μελέτη δεν ήταν προοπτική, επομένως, τα αποτελέσματα που αφορούν στη σύγκριση μεταξύ των ομάδων δεν μπορούν να αποδωθούν, κατ’ ανάγκη, στην αύξηση. Συμπεράσματα: Παρατηρήθηκε παρόμοιο πρότυπο συνδιακύμανσης σχήματος υπερώας και ΚΠΣ σε παιδιά και εφήβους. Άτομα με υπεραποκλίνοντα σκελετικά επίπεδα εμφανίζουν υψηλότερη και στενότερη υπερώα, και αντιστρόφως.","Objective: To assess shape covariation of the palate and craniofacial complex (CFC) in children and adolescents. Methods: Pretreatment lateral cephalometric radiographs and corresponding maxillary casts of 100 children (8-10 years) and 100 adolescents (15-20 years) were digitized. Exclusion criteria were: previous orthodontic treatment, craniofacial syndromes, mouth breathing, finger sucking, crossbite, tooth agenesis and tooth impaction. Palatal shape was described with 239 surface and curve semilandmarks, and craniofacial shape with 10 fixed landmarks and 117 curve semilandmarks. Procrustes superimposition and principal component analysis was applied for evaluation of shape variability. Shape covariation between palate and CFC was assessed with partial least squares analysis. Results: The first five principal components explained 77% (palate) and 60% (CFC) of total shape variability. The palate varied mainly in height (adolescent group) and width-length (both groups), whereas the CFC varied mainly in the vertical dimension. Significant covariation was found between the craniofacial and palatal components (RV: 0.27, children; RV: 0.23, adolescents). Variation of the CFC in the vertical and anteroposterior direction was mainly related to variation in the height-width and the width-length ratio of the palate, respectively. Limitations: The use of lateral cephalometric radiographs eliminated the transverse dimension from the craniofacial shape analysis. The study was cross-sectional, so the observed intergroup differences should be interpreted with caution. Conclusions: Covariation strength and pattern were similar in children and adolescents. The closer a subject was to the high-angle end of the variability spectrum, the higher and narrower was the palate, and conversely."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μορφομετρική συσχέτιση του σχήματος της υπερώας με το σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος σε παιδιά και εφήβους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πάρχα Ελένη","Parcha Eleni"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός: Η αξιολόγηση της συνδιακύμανσης του σχήματος της υπερώας και του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος (ΚΠΣ) σε παιδιά και εφήβους. Μέθοδος: Επιλέχθηκαν και ψηφιοποιήθηκαν αρχικές πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες και τα αντίστοιχα εκμαγεία μελέτης της άνω γνάθου από 100 παιδιά (8-10 ετών) και 100 εφήβους (15-20 ετών). Κριτήρια αποκλεισμού ήταν: προηγούμενη ορθοδοντική θεραπεία, σύνδρομα ΚΠΣ, στοματική αναπνοή, έξη θηλασμού δακτύλου, σταυροειδής σύγκλειση, οδοντική αγενεσία και ύπαρξη εγκλείστων δοντιών. Το σχήμα της υπερώας περιγράφηκε με 239 ολισθαίνοντα ημισημεία, και το σχήμα του ΚΠΣ με 10 σταθερά σημεία και 117 ολισθαίνοντα ημισημεία. Για την εκτίμηση της μεταβλητότητας του σχήματος χρησιμοποιήθηκε αλληλεπίθεση Προκρούστη και ανάλυση κυρίων συνιστωσών (PCA). Η συνδιακύμανση του σχήματος της υπερώας και του ΚΠΣ υπολογίστηκε μέσω ανάλυσης μερικών ελαχίστων τετραγώνων (PLS). Αποτελέσματα: Οι πρώτες πέντε κύριες συνιστώσες περιέγραφαν το 77% (υπερώα) και 60% (ΚΠΣ) της συνολικής μεταβλητότητας του σχήματος. Η υπερώα εμφάνισε μεταβλητότητα κυρίως ως προς το ύψος (έφηβοι) και ως προς τη σχέση πλάτους-μήκους (παιδιά, έφηβοι), ενώ το ΚΠΣ κυρίως στην κατακόρυφη διάσταση. Σημαντική συνδιακύμανση βρέθηκε μεταξύ της υπερώας και του ΚΠΣ (συντελεστής συνδιακύμανσης RV: 0.27, παιδιά; RV: 0.23, έφηβοι). Μεταβολές του ΚΠΣ ως προς την κατακόρυφη και προσθιοπίσθια διεύθυνση συσχετίστηκαν, κυρίως, με μεταβολές στο λόγο ύψους-πλάτους και στο λόγο πλάτους-μήκους της υπερώας, αντίστοιχα. Περιορισμοί: Η χρήση πλάγιων κεφαλομετρικών ακτινογραφιών απέκλεισε την εγκάρσια διάσταση από την κεφαλομετρική ανάλυση σχήματος. Η μελέτη δεν ήταν προοπτική, επομένως, τα αποτελέσματα που αφορούν στη σύγκριση μεταξύ των ομάδων δεν μπορούν να αποδωθούν, κατ’ ανάγκη, στην αύξηση. Συμπεράσματα: Παρατηρήθηκε παρόμοιο πρότυπο συνδιακύμανσης σχήματος υπερώας και ΚΠΣ σε παιδιά και εφήβους. Άτομα με υπεραποκλίνοντα σκελετικά επίπεδα εμφανίζουν υψηλότερη και στενότερη υπερώα, και αντιστρόφως.","Objective: To assess shape covariation of the palate and craniofacial complex (CFC) in children and adolescents. Methods: Pretreatment lateral cephalometric radiographs and corresponding maxillary casts of 100 children (8-10 years) and 100 adolescents (15-20 years) were digitized. Exclusion criteria were: previous orthodontic treatment, craniofacial syndromes, mouth breathing, finger sucking, crossbite, tooth agenesis and tooth impaction. Palatal shape was described with 239 surface and curve semilandmarks, and craniofacial shape with 10 fixed landmarks and 117 curve semilandmarks. Procrustes superimposition and principal component analysis was applied for evaluation of shape variability. Shape covariation between palate and CFC was assessed with partial least squares analysis. Results: The first five principal components explained 77% (palate) and 60% (CFC) of total shape variability. The palate varied mainly in height (adolescent group) and width-length (both groups), whereas the CFC varied mainly in the vertical dimension. Significant covariation was found between the craniofacial and palatal components (RV: 0.27, children; RV: 0.23, adolescents). Variation of the CFC in the vertical and anteroposterior direction was mainly related to variation in the height-width and the width-length ratio of the palate, respectively. Limitations: The use of lateral cephalometric radiographs eliminated the transverse dimension from the craniofacial shape analysis. The study was cross-sectional, so the observed intergroup differences should be interpreted with caution. Conclusions: Covariation strength and pattern were similar in children and adolescents. The closer a subject was to the high-angle end of the variability spectrum, the higher and narrower was the palate, and conversely."],"dc:identifier":["uoadl:1325889","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325889"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μορφομετρική συσχέτιση του σχήματος της υπερώας με το σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος σε παιδιά και εφήβους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:15Z"}