{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1325923"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1325923","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΙΣΟΠΛΕΥΡΑ ΣΥΝΟΛΑ ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ PETTY ΚΑΙ BRASS&DEKSTER","abstract":"Στην παρούσα εργασία μελετώνται ισόπλευρα (equilateral) σύνολα σε χώ- ρους με νόρμα πεπερασμένης διάστασης. ΄Ενα υποσύνολο S ενός χώρου με νόρμα (X, k· k) λέγεται ισόπλευρο, όταν τα στοιχεία του ανά δύο έχουν στα- θερή απόσταση. Με e(X) συμβολίζουμε το μέγιστο πλήθος ενός ισόπλευρου συνόλου στον X· το πλήθος αυτό είναι πεπερασμένο, λόγω συμπάγειας της μοναδιαίας σφαίρας, όταν ο X έχει πεπερασμένη διάσταση. Είναι γνωστό ότι αν X = l n 2 (= ο ευκλείδειος χώρος διάστασης n) τότε e(X) = n + 1 και ότι e(X) = 2n στην περίπτωση της l∞ νόρμας. Είναι ακόμη γνωστό ότι αν dim X = n τότε e(X) ≤ 2 n και ότι η ισότητα ισχύει αν και μόνο αν ο X είναι ισομετρικός με τον l n ∞. Εικάζεται ότι αν dim X = n, τότε e(X) ≥ n + 1 (δηλαδή ο n + 1 είναι ένα κάτω φράγμα για τον αριθμό e(X)). Για n = 1 και n = 2 αποδεικνύεται εύκολα. Για n = 3 έχει αποδειχθεί από τον Petty [9] και για n = 4 πρόσφατα από τον Makeev [5]. Για n ≥ 5 έχουμε τα κάτω φράγματα που μας δίνει το θεώρημα Brass και Dekster, το οποίο θα παρουσιάσουμε στο τρίτο κεφάλαιο αυτής της εργασίας. Η διάρθρωση της εργασίας έχει ως ακολούθως: Στο πρώτο κεφάλαιο παρου- σιάζεται η αρχική απόδειξη του θεωρήματος του Petty στο οποίο αναφερθήκαμε προηγουμένως [9]. Η απόδειξη αυτή χρησιμοποιεί το Λήμμα της μονοτονίας το οποίο παρουσιάζει γενικότερο ενδιαφέρον καθώς και ένα τοπολογικό επιχείρη- μα. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται μία εναλλακτική (πρόσφατη) απόδειξη του θεωρήματος του Petty η οποία οφείλεται στον Kobos [3]. Η απόδειξη αυ- τή (εδράζεται σε ιδέες ανάλογες με αυτές που χρησιμοποιεί ο Makeev για την απόδειξη του αποτελέσματός του [5] και) χρησιμοποιεί ένα ενδιαφέρον αποτέ- λεσμα των Kramer και Nemeth [4] το οποίο περιγράφει ικανές συνθήκες ώστε το ομοιόθετο ενός τριγώνου να εγγράφεται στο σύνορο ενός κυρτού σώματος. Το αντικείμενο του τρίτου κεφαλαίου είναι η απόδειξη του θεωρήματος των Brass και Dekster: Αν m είναι θετικός ακέραιος τότε κάθε χώρος με νόρ- μα αρκετά μεγάλης (πεπερασμένης) διάστασης περιέχει ένα ισόπλευρο σύνολο πλήθους m. Με περισσότερη ακρίβεια, αν dim X = n τότε e(X) ≥ c(log n) 1 3 , όπου c > 0 μία σταθερά. ΄Επεται εύκολα από αυτό το αποτέλεσμα ότι κάθε απει- ροδιάστατος χώρος με νόρμα περιέχει ισόπλευρα σύνολα οσονδήποτε μεγάλου (πεπερασμένου) πλήθους. Για την απόδειξη αυτού του σημαντικού αποτελέ- σματος χρησιμοποιούνται αποτελέσματα της θεωρίας Cayley-Menger (η οποία 1 ανήκει στην Γραμμική άλγεβρα), το θεώρημα Dvoretzky καθώς και το θεώρημα σταθερού σημείου του Brouwer.","abstract_html":"Στην παρούσα εργασία μελετώνται ισόπλευρα (equilateral) σύνολα σε χώ- ρους με νόρμα πεπερασμένης διάστασης. ΄Ενα υποσύνολο S ενός χώρου με νόρμα (X, k· k) λέγεται ισόπλευρο, όταν τα στοιχεία του ανά δύο έχουν στα- θερή απόσταση. Με e(X) συμβολίζουμε το μέγιστο πλήθος ενός ισόπλευρου συνόλου στον X· το πλήθος αυτό είναι πεπερασμένο, λόγω συμπάγειας της μοναδιαίας σφαίρας, όταν ο X έχει πεπερασμένη διάσταση. Είναι γνωστό ότι αν X = l n 2 (= ο ευκλείδειος χώρος διάστασης n) τότε e(X) = n + 1 και ότι e(X) = 2n στην περίπτωση της l∞ νόρμας. Είναι ακόμη γνωστό ότι αν dim X = n τότε e(X) ≤ 2 n και ότι η ισότητα ισχύει αν και μόνο αν ο X είναι ισομετρικός με τον l n ∞. Εικάζεται ότι αν dim X = n, τότε e(X) ≥ n + 1 (δηλαδή ο n + 1 είναι ένα κάτω φράγμα για τον αριθμό e(X)). Για n = 1 και n = 2 αποδεικνύεται εύκολα. Για n = 3 έχει αποδειχθεί από τον Petty [9] και για n = 4 πρόσφατα από τον Makeev [5]. Για n ≥ 5 έχουμε τα κάτω φράγματα που μας δίνει το θεώρημα Brass και Dekster, το οποίο θα παρουσιάσουμε στο τρίτο κεφάλαιο αυτής της εργασίας. Η διάρθρωση της εργασίας έχει ως ακολούθως: Στο πρώτο κεφάλαιο παρου- σιάζεται η αρχική απόδειξη του θεωρήματος του Petty στο οποίο αναφερθήκαμε προηγουμένως [9]. Η απόδειξη αυτή χρησιμοποιεί το Λήμμα της μονοτονίας το οποίο παρουσιάζει γενικότερο ενδιαφέρον καθώς και ένα τοπολογικό επιχείρη- μα. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται μία εναλλακτική (πρόσφατη) απόδειξη του θεωρήματος του Petty η οποία οφείλεται στον Kobos [3]. Η απόδειξη αυ- τή (εδράζεται σε ιδέες ανάλογες με αυτές που χρησιμοποιεί ο Makeev για την απόδειξη του αποτελέσματός του [5] και) χρησιμοποιεί ένα ενδιαφέρον αποτέ- λεσμα των Kramer και Nemeth [4] το οποίο περιγράφει ικανές συνθήκες ώστε το ομοιόθετο ενός τριγώνου να εγγράφεται στο σύνορο ενός κυρτού σώματος. Το αντικείμενο του τρίτου κεφαλαίου είναι η απόδειξη του θεωρήματος των Brass και Dekster: Αν m είναι θετικός ακέραιος τότε κάθε χώρος με νόρ- μα αρκετά μεγάλης (πεπερασμένης) διάστασης περιέχει ένα ισόπλευρο σύνολο πλήθους m. Με περισσότερη ακρίβεια, αν dim X = n τότε e(X) ≥ c(log n) 1 3 , όπου c &gt; 0 μία σταθερά. ΄Επεται εύκολα από αυτό το αποτέλεσμα ότι κάθε απει- ροδιάστατος χώρος με νόρμα περιέχει ισόπλευρα σύνολα οσονδήποτε μεγάλου (πεπερασμένου) πλήθους. Για την απόδειξη αυτού του σημαντικού αποτελέ- σματος χρησιμοποιούνται αποτελέσματα της θεωρίας Cayley-Menger (η οποία 1 ανήκει στην Γραμμική άλγεβρα), το θεώρημα Dvoretzky καθώς και το θεώρημα σταθερού σημείου του Brouwer.","abstract_has_math":false,"creators":["ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑΣ","THEODOROY LEONIDAS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:16Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1325923"],"render_values":[{"text":"uoadl:1325923","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325923","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325923","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1325923","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑΣ","THEODOROY LEONIDAS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1325923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325923"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα εργασία μελετώνται ισόπλευρα (equilateral) σύνολα σε χώ- ρους με νόρμα πεπερασμένης διάστασης. ΄Ενα υποσύνολο S ενός χώρου με νόρμα (X, k· k) λέγεται ισόπλευρο, όταν τα στοιχεία του ανά δύο έχουν στα- θερή απόσταση. Με e(X) συμβολίζουμε το μέγιστο πλήθος ενός ισόπλευρου συνόλου στον X· το πλήθος αυτό είναι πεπερασμένο, λόγω συμπάγειας της μοναδιαίας σφαίρας, όταν ο X έχει πεπερασμένη διάσταση. Είναι γνωστό ότι αν X = l n 2 (= ο ευκλείδειος χώρος διάστασης n) τότε e(X) = n + 1 και ότι e(X) = 2n στην περίπτωση της l∞ νόρμας. Είναι ακόμη γνωστό ότι αν dim X = n τότε e(X) ≤ 2 n και ότι η ισότητα ισχύει αν και μόνο αν ο X είναι ισομετρικός με τον l n ∞. Εικάζεται ότι αν dim X = n, τότε e(X) ≥ n + 1 (δηλαδή ο n + 1 είναι ένα κάτω φράγμα για τον αριθμό e(X)). Για n = 1 και n = 2 αποδεικνύεται εύκολα. Για n = 3 έχει αποδειχθεί από τον Petty [9] και για n = 4 πρόσφατα από τον Makeev [5]. Για n ≥ 5 έχουμε τα κάτω φράγματα που μας δίνει το θεώρημα Brass και Dekster, το οποίο θα παρουσιάσουμε στο τρίτο κεφάλαιο αυτής της εργασίας. Η διάρθρωση της εργασίας έχει ως ακολούθως: Στο πρώτο κεφάλαιο παρου- σιάζεται η αρχική απόδειξη του θεωρήματος του Petty στο οποίο αναφερθήκαμε προηγουμένως [9]. Η απόδειξη αυτή χρησιμοποιεί το Λήμμα της μονοτονίας το οποίο παρουσιάζει γενικότερο ενδιαφέρον καθώς και ένα τοπολογικό επιχείρη- μα. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται μία εναλλακτική (πρόσφατη) απόδειξη του θεωρήματος του Petty η οποία οφείλεται στον Kobos [3]. Η απόδειξη αυ- τή (εδράζεται σε ιδέες ανάλογες με αυτές που χρησιμοποιεί ο Makeev για την απόδειξη του αποτελέσματός του [5] και) χρησιμοποιεί ένα ενδιαφέρον αποτέ- λεσμα των Kramer και Nemeth [4] το οποίο περιγράφει ικανές συνθήκες ώστε το ομοιόθετο ενός τριγώνου να εγγράφεται στο σύνορο ενός κυρτού σώματος. Το αντικείμενο του τρίτου κεφαλαίου είναι η απόδειξη του θεωρήματος των Brass και Dekster: Αν m είναι θετικός ακέραιος τότε κάθε χώρος με νόρ- μα αρκετά μεγάλης (πεπερασμένης) διάστασης περιέχει ένα ισόπλευρο σύνολο πλήθους m. Με περισσότερη ακρίβεια, αν dim X = n τότε e(X) ≥ c(log n) 1 3 , όπου c > 0 μία σταθερά. ΄Επεται εύκολα από αυτό το αποτέλεσμα ότι κάθε απει- ροδιάστατος χώρος με νόρμα περιέχει ισόπλευρα σύνολα οσονδήποτε μεγάλου (πεπερασμένου) πλήθους. Για την απόδειξη αυτού του σημαντικού αποτελέ- σματος χρησιμοποιούνται αποτελέσματα της θεωρίας Cayley-Menger (η οποία 1 ανήκει στην Γραμμική άλγεβρα), το θεώρημα Dvoretzky καθώς και το θεώρημα σταθερού σημείου του Brouwer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΙΣΟΠΛΕΥΡΑ ΣΥΝΟΛΑ ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ PETTY ΚΑΙ BRASS&DEKSTER"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑΣ","THEODOROY LEONIDAS"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Στην παρούσα εργασία μελετώνται ισόπλευρα (equilateral) σύνολα σε χώ- ρους με νόρμα πεπερασμένης διάστασης. ΄Ενα υποσύνολο S ενός χώρου με νόρμα (X, k· k) λέγεται ισόπλευρο, όταν τα στοιχεία του ανά δύο έχουν στα- θερή απόσταση. Με e(X) συμβολίζουμε το μέγιστο πλήθος ενός ισόπλευρου συνόλου στον X· το πλήθος αυτό είναι πεπερασμένο, λόγω συμπάγειας της μοναδιαίας σφαίρας, όταν ο X έχει πεπερασμένη διάσταση. Είναι γνωστό ότι αν X = l n 2 (= ο ευκλείδειος χώρος διάστασης n) τότε e(X) = n + 1 και ότι e(X) = 2n στην περίπτωση της l∞ νόρμας. Είναι ακόμη γνωστό ότι αν dim X = n τότε e(X) ≤ 2 n και ότι η ισότητα ισχύει αν και μόνο αν ο X είναι ισομετρικός με τον l n ∞. Εικάζεται ότι αν dim X = n, τότε e(X) ≥ n + 1 (δηλαδή ο n + 1 είναι ένα κάτω φράγμα για τον αριθμό e(X)). Για n = 1 και n = 2 αποδεικνύεται εύκολα. Για n = 3 έχει αποδειχθεί από τον Petty [9] και για n = 4 πρόσφατα από τον Makeev [5]. Για n ≥ 5 έχουμε τα κάτω φράγματα που μας δίνει το θεώρημα Brass και Dekster, το οποίο θα παρουσιάσουμε στο τρίτο κεφάλαιο αυτής της εργασίας. Η διάρθρωση της εργασίας έχει ως ακολούθως: Στο πρώτο κεφάλαιο παρου- σιάζεται η αρχική απόδειξη του θεωρήματος του Petty στο οποίο αναφερθήκαμε προηγουμένως [9]. Η απόδειξη αυτή χρησιμοποιεί το Λήμμα της μονοτονίας το οποίο παρουσιάζει γενικότερο ενδιαφέρον καθώς και ένα τοπολογικό επιχείρη- μα. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται μία εναλλακτική (πρόσφατη) απόδειξη του θεωρήματος του Petty η οποία οφείλεται στον Kobos [3]. Η απόδειξη αυ- τή (εδράζεται σε ιδέες ανάλογες με αυτές που χρησιμοποιεί ο Makeev για την απόδειξη του αποτελέσματός του [5] και) χρησιμοποιεί ένα ενδιαφέρον αποτέ- λεσμα των Kramer και Nemeth [4] το οποίο περιγράφει ικανές συνθήκες ώστε το ομοιόθετο ενός τριγώνου να εγγράφεται στο σύνορο ενός κυρτού σώματος. Το αντικείμενο του τρίτου κεφαλαίου είναι η απόδειξη του θεωρήματος των Brass και Dekster: Αν m είναι θετικός ακέραιος τότε κάθε χώρος με νόρ- μα αρκετά μεγάλης (πεπερασμένης) διάστασης περιέχει ένα ισόπλευρο σύνολο πλήθους m. Με περισσότερη ακρίβεια, αν dim X = n τότε e(X) ≥ c(log n) 1 3 , όπου c > 0 μία σταθερά. ΄Επεται εύκολα από αυτό το αποτέλεσμα ότι κάθε απει- ροδιάστατος χώρος με νόρμα περιέχει ισόπλευρα σύνολα οσονδήποτε μεγάλου (πεπερασμένου) πλήθους. Για την απόδειξη αυτού του σημαντικού αποτελέ- σματος χρησιμοποιούνται αποτελέσματα της θεωρίας Cayley-Menger (η οποία 1 ανήκει στην Γραμμική άλγεβρα), το θεώρημα Dvoretzky καθώς και το θεώρημα σταθερού σημείου του Brouwer."],"dc:identifier":["uoadl:1325923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1325923"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΙΣΟΠΛΕΥΡΑ ΣΥΝΟΛΑ ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ PETTY ΚΑΙ BRASS&DEKSTER"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:16Z"}