{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1326041"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1326041","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του προτύπου έκφρασης των σχετιζόμενων με το στρες Ενδοπλασματικού Δικτύου (ΕΔ) συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και Καλνεξίνης σε Κερατινοκυστικούς Οδοντογενείς Όγκους","abstract":"Εισαγωγή: Ο σχηματισμός των κύστεων στις γνάθους έχει μοναδικά χαρακτηριστικά σε σχέση με την παθολογία τους καθώς εμπλέκονται στη δημιουργία τους οι μηχανισμοί της φυσιολογικής οδοντογένεσης. Στα περισσότερα συστήματα ταξινόμησης οι οδοντογενείς κύστεις χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: α) τις αναπτυξιακές και β) τις φλεγμονώδεις. Οι οδοντογενείς κερατινοκύστεις και οι περιακρορριζικές κύστεις απαντώνται σε μεγάλη συχνότητα. Η οδοντογενής κερατινοκύστη είναι γνωστή για τον ταχύ ρυθμό αύξησης που παρουσιάζει, και την τάση της να εισβάλει στους γειτονικούς ιστούς περιλαμβανομένου και του οστίτη ιστού. Ο όρος «κερατινοκύστη» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Philipsen το 1956 για να ορίσει κάθε οδοντογενής κύστη που παρουσιάζει κερατινοποίηση του επενδυτικού της επιθηλίου, ενώ πρώτη φορά τα χαρακτηριστικά της περιγράφησαν από τον Shear το 1960. O Οργανισμός Παγκόσμιας Υγείας (WHO), στην ιστολογική κατάταξη των οδοντογενών όγκων που συνέταξε το 2005, αναθεώρησε τις οδοντογενείς κερατινοκύστεις ως κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκο. Αναλυτικότερα, ορίστηκαν ως καλοήθεις μόνο- ή πολυ- κυστικοί ενδοοστικοί όγκοι οδοντογενούς προελεύσεως, με χαρακτηριστική επιφάνεια παρακερατινοποιημένου πολύστιβου πλακώδους επιθηλίου το οποίο διατηρεί το δυναμικό επιθετικής και διηθητικής συμπεριφοράς, όρος ο οποίος αντικατοπτρίζει καλύτερα την νεοπλασματική φύση αυτών των οντοτήτωνΟ Κερατινοκυστικός Οδοντογενής Όγκος παρουσιάζεται ως ξεχωριστή οντότητα κυστικής εξεργασίας λόγω: α) αυξημένης τάσης για υποτροπή, β) αυξημένης επιθετικότητάς της όσον αφορά την εξάπλωση και τη διήθηση των γύρω ιστών, γ) της συνύπαρξής της σε ορισμένες περιπτώσεις με το Σύνδρομο των Πολλαπλών Σπιλοειδών Βασικοκυτταρικών Καρκινωμάτων (σύνδρομο Gorlin-Goltz) και δ) της πιθανής νεοπλασματικής εξαλλαγής της. Το Ενδοπλασματικό Δίκτυο (ΕΔ) αποτελεί ένα οργανίδιο με μείζονα ρόλο στη σύνθεση των λιπιδίων και πρωτεϊνών και καθοδηγεί πολλές κυτταρικές διαδικασίες όπως α) οργανογένεση,β) μεταγραφική δραστηριότητα, γ) αποκρίσεις στο στρες, δ) απόπτωση. Το ΕΔ είναι υπεύθυνο για τη σωστή αναδίπλωση των νεοσυντιθέμενων πρωτεϊνών, διαδικασία η οποία υποβοηθάται από διάφορες συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ. Όταν η ποσότητα των μη- αναδιπλωμένων πρωτεϊνών υπερβαίνει το όριο ικανότητας αναδίπλωσής του ΕΔ, τα ανθρώπινα κύτταρα ενεργοποιούν έναν ομοιοστατικό μηχανισμό άμυνας ο οποίος ονομάζεται απόκριση του ΕΔ στην παρουσία μη-αναδιπλωμένων πρωτεϊνών (Unfolded Protein Response, UPR). Ανάμεσα στις διάφορες επιπτώσεις της UPR συγκαταλέγεται και η απορρύθμιση της έκφρασης της συνοδού πρωτεΐνης BiP/GRP78 καθώς και άλλων συνοδών πρωτεϊνών οι οποίες θεωρούνται διαγνωστικά στοιχεία για την επαγωγή του στρες ΕΔ σε ένα ιστό. Η καλνεξίνη και η καλρετικουλίνη είναι επίσης συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ με κύριοΗ καλνεξίνη και η καλρετικουλίνη είναι επίσης συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ με κύριο ρόλο στην αναδίπλωση των πρωτεϊνών. Στην περίπτωση που η πρωτεΐνη αναδιπλώνεται ορθά, απελευθερώνεται από το ένζυμο και μεταφέρεται στο σύμπλεγμα Golgi. Εάν όμως δεν ακολουθήσει ορθή αναδίπλωση της πρωτεΐνης, ένζυμα τροποποιούν την πρωτεΐνη μέσω γλυκοζυλίωσεων και την επιστρέφουν στην καλνεξίνη και την καλρετικουλίνη. Σκοπός: Λαμβάνοντας υπόψιν τη νεοπλασματική φύση των κερατινοκυστικών οδοντογενών όγκων σε συνδυασμό με την ασαφή αιτιολογία τους,στην παρούσα εργασία μελετήθηκε εάν το στρες του ΕΔ εμπλέκεται στην παθογένεσή τους. Πιο ειδικά, σκοπός της παρούσης μελέτης είναι να αξιολογηθεί η έκφραση των συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 καικαλνεξίνης σε ιστολογικά δείγματα κερατινοκυστικών οδοντογενών όγκων (ΚΟΟ) χρησιμοποιώντας ως δείγματα ελέγχου, ιστολογικά δείγματα περιακρορριζικών κύστεων (ΠΑΚ) και τραυματικών ινωμάτων (ΤΙ). Οι δύο αυτές συνοδές πρωτεΐνες θεωρούνται αξιόπιστοι δείκτες της επαγωγή του στρες ενδοπλασματικού δικτύου το οποίο έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη νεοπλασμάτων. Υλικά και Μέθοδοι: Ιστολογικά δείγματα εγκιβωτισμένα σε παραφίνη που προέρχονται από κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκους, περιακρορριζικές κύστεις και τραυματικά ινώματα επιλέχθηκαν από τα αρχεία ασθενών του Τμήματος Στοματολογίας (Οδοντιατρική σχολή ΕΚΠΑ), περιόδου 2006-2013, βάσει των επαρκών κλινικών στοιχείων, της αντιπροσωπευτικής ιστολογικής εικόνας και του επαρκούς υλικού για τις τομές. Οι ασθενείς έχουν δώσει έγγραφη συγκατάθεση λαμβάνοντας γνώση πως το αρχειακό υλικό (φωτογραφικό, ακτινογραφικό, βιολογικό), που προέκυψε κατά τη διάρκεια της εξέτασης και θεραπείας τους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ερευνητικούς σκοπούς, χωρίς να αναφέρονται τα στοιχεία τους, κατά την αρχική τους εξέταση στην Κλινική της Διαγνωστικής και Ακτινολογίας Στόματος, της Οδοντιατρικής σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα δείγματα αυτά μελετήθηκαν με χρήση μεθόδων ανοσοϊστοχημείας. Τα αντισώματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι το anti-BiP μονοκλωνικό αντίσωμα κουνελιού (C50B12), συγκεντρώσεως 1:100 της εταιρείας Cell Signaling Technology (USA) και το anti-calnexin μονοκλωνικό αντίσωμα ποντικιού (sc-46669), συγκεντρώσεως 1:75 της εταιρείας Santa Cruiz Biotechnology (USA). Για τον ανοσοχρωματισμό χρησιμοποιήθηκε το σύστημα Superpicture Polymer (Dab) Kit της εταιρείας Novocastra ακολουθώντας τις οδηγίες του κατασκευαστή. Τέλος, πριν την αξιολόγησή τους, στα δείγματα χρησιμοποιήθηκε χρώση αιματοξυλίνης για την παρατήρησή τους. Στα δείγματα αυτά αναλύθηκε η πιθανή έκφραση των συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και καλνεξίνης και το πρότυπο έκφρασής τους. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε στενή συσχέτιση μεταξύ και των δύο συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και καλνεξίνης και της έκφρασης των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων (ΚΟΟ): 18 από τους 24 (75%) ΚΟΟ εξέφραζαν την BiP/GRP78, σε αντίθεση με 1 από τις 9 (13%) ΠΑΚ και κανένα από τα 5 δείγματα ΤΙ (P<0.001, χ2 –test). Η Καλνεξίνη εκφράστηκε σε 11 από τους 24 (46%) KOO, σε μόνο 1 από τις 9 (13%) ΠΑΚ και σε κανένα από τα 5 δείγματα ΤΙ (P<0.001, χ2 –test). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αποτελούν την πρώτη ένδειξη για την εμπλοκή του στρες του ΕΔ στην παθογένεση των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων. Η κατανόηση του ακριβούς μηχανισμού με βάση τον οποίο το στρες του ΕΔ σχετίζεται με την ανάπτυξη των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων δύναται να βρει εφαρμογή στη διάγνωση καθώς και στη θεραπεία αυτής της νοσολογικής οντότητας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο σχηματισμός των κύστεων στις γνάθους έχει μοναδικά χαρακτηριστικά σε σχέση με την παθολογία τους καθώς εμπλέκονται στη δημιουργία τους οι μηχανισμοί της φυσιολογικής οδοντογένεσης. Στα περισσότερα συστήματα ταξινόμησης οι οδοντογενείς κύστεις χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: α) τις αναπτυξιακές και β) τις φλεγμονώδεις. Οι οδοντογενείς κερατινοκύστεις και οι περιακρορριζικές κύστεις απαντώνται σε μεγάλη συχνότητα. Η οδοντογενής κερατινοκύστη είναι γνωστή για τον ταχύ ρυθμό αύξησης που παρουσιάζει, και την τάση της να εισβάλει στους γειτονικούς ιστούς περιλαμβανομένου και του οστίτη ιστού. Ο όρος «κερατινοκύστη» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Philipsen το 1956 για να ορίσει κάθε οδοντογενής κύστη που παρουσιάζει κερατινοποίηση του επενδυτικού της επιθηλίου, ενώ πρώτη φορά τα χαρακτηριστικά της περιγράφησαν από τον Shear το 1960. O Οργανισμός Παγκόσμιας Υγείας (WHO), στην ιστολογική κατάταξη των οδοντογενών όγκων που συνέταξε το 2005, αναθεώρησε τις οδοντογενείς κερατινοκύστεις ως κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκο. Αναλυτικότερα, ορίστηκαν ως καλοήθεις μόνο- ή πολυ- κυστικοί ενδοοστικοί όγκοι οδοντογενούς προελεύσεως, με χαρακτηριστική επιφάνεια παρακερατινοποιημένου πολύστιβου πλακώδους επιθηλίου το οποίο διατηρεί το δυναμικό επιθετικής και διηθητικής συμπεριφοράς, όρος ο οποίος αντικατοπτρίζει καλύτερα την νεοπλασματική φύση αυτών των οντοτήτωνΟ Κερατινοκυστικός Οδοντογενής Όγκος παρουσιάζεται ως ξεχωριστή οντότητα κυστικής εξεργασίας λόγω: α) αυξημένης τάσης για υποτροπή, β) αυξημένης επιθετικότητάς της όσον αφορά την εξάπλωση και τη διήθηση των γύρω ιστών, γ) της συνύπαρξής της σε ορισμένες περιπτώσεις με το Σύνδρομο των Πολλαπλών Σπιλοειδών Βασικοκυτταρικών Καρκινωμάτων (σύνδρομο Gorlin-Goltz) και δ) της πιθανής νεοπλασματικής εξαλλαγής της. Το Ενδοπλασματικό Δίκτυο (ΕΔ) αποτελεί ένα οργανίδιο με μείζονα ρόλο στη σύνθεση των λιπιδίων και πρωτεϊνών και καθοδηγεί πολλές κυτταρικές διαδικασίες όπως α) οργανογένεση,β) μεταγραφική δραστηριότητα, γ) αποκρίσεις στο στρες, δ) απόπτωση. Το ΕΔ είναι υπεύθυνο για τη σωστή αναδίπλωση των νεοσυντιθέμενων πρωτεϊνών, διαδικασία η οποία υποβοηθάται από διάφορες συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ. Όταν η ποσότητα των μη- αναδιπλωμένων πρωτεϊνών υπερβαίνει το όριο ικανότητας αναδίπλωσής του ΕΔ, τα ανθρώπινα κύτταρα ενεργοποιούν έναν ομοιοστατικό μηχανισμό άμυνας ο οποίος ονομάζεται απόκριση του ΕΔ στην παρουσία μη-αναδιπλωμένων πρωτεϊνών (Unfolded Protein Response, UPR). Ανάμεσα στις διάφορες επιπτώσεις της UPR συγκαταλέγεται και η απορρύθμιση της έκφρασης της συνοδού πρωτεΐνης BiP/GRP78 καθώς και άλλων συνοδών πρωτεϊνών οι οποίες θεωρούνται διαγνωστικά στοιχεία για την επαγωγή του στρες ΕΔ σε ένα ιστό. Η καλνεξίνη και η καλρετικουλίνη είναι επίσης συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ με κύριοΗ καλνεξίνη και η καλρετικουλίνη είναι επίσης συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ με κύριο ρόλο στην αναδίπλωση των πρωτεϊνών. Στην περίπτωση που η πρωτεΐνη αναδιπλώνεται ορθά, απελευθερώνεται από το ένζυμο και μεταφέρεται στο σύμπλεγμα Golgi. Εάν όμως δεν ακολουθήσει ορθή αναδίπλωση της πρωτεΐνης, ένζυμα τροποποιούν την πρωτεΐνη μέσω γλυκοζυλίωσεων και την επιστρέφουν στην καλνεξίνη και την καλρετικουλίνη. Σκοπός: Λαμβάνοντας υπόψιν τη νεοπλασματική φύση των κερατινοκυστικών οδοντογενών όγκων σε συνδυασμό με την ασαφή αιτιολογία τους,στην παρούσα εργασία μελετήθηκε εάν το στρες του ΕΔ εμπλέκεται στην παθογένεσή τους. Πιο ειδικά, σκοπός της παρούσης μελέτης είναι να αξιολογηθεί η έκφραση των συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 καικαλνεξίνης σε ιστολογικά δείγματα κερατινοκυστικών οδοντογενών όγκων (ΚΟΟ) χρησιμοποιώντας ως δείγματα ελέγχου, ιστολογικά δείγματα περιακρορριζικών κύστεων (ΠΑΚ) και τραυματικών ινωμάτων (ΤΙ). Οι δύο αυτές συνοδές πρωτεΐνες θεωρούνται αξιόπιστοι δείκτες της επαγωγή του στρες ενδοπλασματικού δικτύου το οποίο έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη νεοπλασμάτων. Υλικά και Μέθοδοι: Ιστολογικά δείγματα εγκιβωτισμένα σε παραφίνη που προέρχονται από κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκους, περιακρορριζικές κύστεις και τραυματικά ινώματα επιλέχθηκαν από τα αρχεία ασθενών του Τμήματος Στοματολογίας (Οδοντιατρική σχολή ΕΚΠΑ), περιόδου 2006-2013, βάσει των επαρκών κλινικών στοιχείων, της αντιπροσωπευτικής ιστολογικής εικόνας και του επαρκούς υλικού για τις τομές. Οι ασθενείς έχουν δώσει έγγραφη συγκατάθεση λαμβάνοντας γνώση πως το αρχειακό υλικό (φωτογραφικό, ακτινογραφικό, βιολογικό), που προέκυψε κατά τη διάρκεια της εξέτασης και θεραπείας τους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ερευνητικούς σκοπούς, χωρίς να αναφέρονται τα στοιχεία τους, κατά την αρχική τους εξέταση στην Κλινική της Διαγνωστικής και Ακτινολογίας Στόματος, της Οδοντιατρικής σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα δείγματα αυτά μελετήθηκαν με χρήση μεθόδων ανοσοϊστοχημείας. Τα αντισώματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι το anti-BiP μονοκλωνικό αντίσωμα κουνελιού (C50B12), συγκεντρώσεως 1:100 της εταιρείας Cell Signaling Technology (USA) και το anti-calnexin μονοκλωνικό αντίσωμα ποντικιού (sc-46669), συγκεντρώσεως 1:75 της εταιρείας Santa Cruiz Biotechnology (USA). Για τον ανοσοχρωματισμό χρησιμοποιήθηκε το σύστημα Superpicture Polymer (Dab) Kit της εταιρείας Novocastra ακολουθώντας τις οδηγίες του κατασκευαστή. Τέλος, πριν την αξιολόγησή τους, στα δείγματα χρησιμοποιήθηκε χρώση αιματοξυλίνης για την παρατήρησή τους. Στα δείγματα αυτά αναλύθηκε η πιθανή έκφραση των συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και καλνεξίνης και το πρότυπο έκφρασής τους. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε στενή συσχέτιση μεταξύ και των δύο συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και καλνεξίνης και της έκφρασης των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων (ΚΟΟ): 18 από τους 24 (75%) ΚΟΟ εξέφραζαν την BiP/GRP78, σε αντίθεση με 1 από τις 9 (13%) ΠΑΚ και κανένα από τα 5 δείγματα ΤΙ (P&lt;0.001, χ2 –test). Η Καλνεξίνη εκφράστηκε σε 11 από τους 24 (46%) KOO, σε μόνο 1 από τις 9 (13%) ΠΑΚ και σε κανένα από τα 5 δείγματα ΤΙ (P&lt;0.001, χ2 –test). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αποτελούν την πρώτη ένδειξη για την εμπλοκή του στρες του ΕΔ στην παθογένεση των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων. Η κατανόηση του ακριβούς μηχανισμού με βάση τον οποίο το στρες του ΕΔ σχετίζεται με την ανάπτυξη των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων δύναται να βρει εφαρμογή στη διάγνωση καθώς και στη θεραπεία αυτής της νοσολογικής οντότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παυλή Μαρία","Pavli Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1326041"],"render_values":[{"text":"uoadl:1326041","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1326041","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1326041","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1326041","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παυλή Μαρία","Pavli Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1326041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1326041"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο σχηματισμός των κύστεων στις γνάθους έχει μοναδικά χαρακτηριστικά σε σχέση με την παθολογία τους καθώς εμπλέκονται στη δημιουργία τους οι μηχανισμοί της φυσιολογικής οδοντογένεσης. Στα περισσότερα συστήματα ταξινόμησης οι οδοντογενείς κύστεις χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: α) τις αναπτυξιακές και β) τις φλεγμονώδεις. Οι οδοντογενείς κερατινοκύστεις και οι περιακρορριζικές κύστεις απαντώνται σε μεγάλη συχνότητα. Η οδοντογενής κερατινοκύστη είναι γνωστή για τον ταχύ ρυθμό αύξησης που παρουσιάζει, και την τάση της να εισβάλει στους γειτονικούς ιστούς περιλαμβανομένου και του οστίτη ιστού. Ο όρος «κερατινοκύστη» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Philipsen το 1956 για να ορίσει κάθε οδοντογενής κύστη που παρουσιάζει κερατινοποίηση του επενδυτικού της επιθηλίου, ενώ πρώτη φορά τα χαρακτηριστικά της περιγράφησαν από τον Shear το 1960. O Οργανισμός Παγκόσμιας Υγείας (WHO), στην ιστολογική κατάταξη των οδοντογενών όγκων που συνέταξε το 2005, αναθεώρησε τις οδοντογενείς κερατινοκύστεις ως κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκο. Αναλυτικότερα, ορίστηκαν ως καλοήθεις μόνο- ή πολυ- κυστικοί ενδοοστικοί όγκοι οδοντογενούς προελεύσεως, με χαρακτηριστική επιφάνεια παρακερατινοποιημένου πολύστιβου πλακώδους επιθηλίου το οποίο διατηρεί το δυναμικό επιθετικής και διηθητικής συμπεριφοράς, όρος ο οποίος αντικατοπτρίζει καλύτερα την νεοπλασματική φύση αυτών των οντοτήτωνΟ Κερατινοκυστικός Οδοντογενής Όγκος παρουσιάζεται ως ξεχωριστή οντότητα κυστικής εξεργασίας λόγω: α) αυξημένης τάσης για υποτροπή, β) αυξημένης επιθετικότητάς της όσον αφορά την εξάπλωση και τη διήθηση των γύρω ιστών, γ) της συνύπαρξής της σε ορισμένες περιπτώσεις με το Σύνδρομο των Πολλαπλών Σπιλοειδών Βασικοκυτταρικών Καρκινωμάτων (σύνδρομο Gorlin-Goltz) και δ) της πιθανής νεοπλασματικής εξαλλαγής της. Το Ενδοπλασματικό Δίκτυο (ΕΔ) αποτελεί ένα οργανίδιο με μείζονα ρόλο στη σύνθεση των λιπιδίων και πρωτεϊνών και καθοδηγεί πολλές κυτταρικές διαδικασίες όπως α) οργανογένεση,β) μεταγραφική δραστηριότητα, γ) αποκρίσεις στο στρες, δ) απόπτωση. Το ΕΔ είναι υπεύθυνο για τη σωστή αναδίπλωση των νεοσυντιθέμενων πρωτεϊνών, διαδικασία η οποία υποβοηθάται από διάφορες συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ. Όταν η ποσότητα των μη- αναδιπλωμένων πρωτεϊνών υπερβαίνει το όριο ικανότητας αναδίπλωσής του ΕΔ, τα ανθρώπινα κύτταρα ενεργοποιούν έναν ομοιοστατικό μηχανισμό άμυνας ο οποίος ονομάζεται απόκριση του ΕΔ στην παρουσία μη-αναδιπλωμένων πρωτεϊνών (Unfolded Protein Response, UPR). Ανάμεσα στις διάφορες επιπτώσεις της UPR συγκαταλέγεται και η απορρύθμιση της έκφρασης της συνοδού πρωτεΐνης BiP/GRP78 καθώς και άλλων συνοδών πρωτεϊνών οι οποίες θεωρούνται διαγνωστικά στοιχεία για την επαγωγή του στρες ΕΔ σε ένα ιστό. Η καλνεξίνη και η καλρετικουλίνη είναι επίσης συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ με κύριοΗ καλνεξίνη και η καλρετικουλίνη είναι επίσης συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ με κύριο ρόλο στην αναδίπλωση των πρωτεϊνών. Στην περίπτωση που η πρωτεΐνη αναδιπλώνεται ορθά, απελευθερώνεται από το ένζυμο και μεταφέρεται στο σύμπλεγμα Golgi. Εάν όμως δεν ακολουθήσει ορθή αναδίπλωση της πρωτεΐνης, ένζυμα τροποποιούν την πρωτεΐνη μέσω γλυκοζυλίωσεων και την επιστρέφουν στην καλνεξίνη και την καλρετικουλίνη. Σκοπός: Λαμβάνοντας υπόψιν τη νεοπλασματική φύση των κερατινοκυστικών οδοντογενών όγκων σε συνδυασμό με την ασαφή αιτιολογία τους,στην παρούσα εργασία μελετήθηκε εάν το στρες του ΕΔ εμπλέκεται στην παθογένεσή τους. Πιο ειδικά, σκοπός της παρούσης μελέτης είναι να αξιολογηθεί η έκφραση των συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 καικαλνεξίνης σε ιστολογικά δείγματα κερατινοκυστικών οδοντογενών όγκων (ΚΟΟ) χρησιμοποιώντας ως δείγματα ελέγχου, ιστολογικά δείγματα περιακρορριζικών κύστεων (ΠΑΚ) και τραυματικών ινωμάτων (ΤΙ). Οι δύο αυτές συνοδές πρωτεΐνες θεωρούνται αξιόπιστοι δείκτες της επαγωγή του στρες ενδοπλασματικού δικτύου το οποίο έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη νεοπλασμάτων. Υλικά και Μέθοδοι: Ιστολογικά δείγματα εγκιβωτισμένα σε παραφίνη που προέρχονται από κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκους, περιακρορριζικές κύστεις και τραυματικά ινώματα επιλέχθηκαν από τα αρχεία ασθενών του Τμήματος Στοματολογίας (Οδοντιατρική σχολή ΕΚΠΑ), περιόδου 2006-2013, βάσει των επαρκών κλινικών στοιχείων, της αντιπροσωπευτικής ιστολογικής εικόνας και του επαρκούς υλικού για τις τομές. Οι ασθενείς έχουν δώσει έγγραφη συγκατάθεση λαμβάνοντας γνώση πως το αρχειακό υλικό (φωτογραφικό, ακτινογραφικό, βιολογικό), που προέκυψε κατά τη διάρκεια της εξέτασης και θεραπείας τους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ερευνητικούς σκοπούς, χωρίς να αναφέρονται τα στοιχεία τους, κατά την αρχική τους εξέταση στην Κλινική της Διαγνωστικής και Ακτινολογίας Στόματος, της Οδοντιατρικής σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα δείγματα αυτά μελετήθηκαν με χρήση μεθόδων ανοσοϊστοχημείας. Τα αντισώματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι το anti-BiP μονοκλωνικό αντίσωμα κουνελιού (C50B12), συγκεντρώσεως 1:100 της εταιρείας Cell Signaling Technology (USA) και το anti-calnexin μονοκλωνικό αντίσωμα ποντικιού (sc-46669), συγκεντρώσεως 1:75 της εταιρείας Santa Cruiz Biotechnology (USA). Για τον ανοσοχρωματισμό χρησιμοποιήθηκε το σύστημα Superpicture Polymer (Dab) Kit της εταιρείας Novocastra ακολουθώντας τις οδηγίες του κατασκευαστή. Τέλος, πριν την αξιολόγησή τους, στα δείγματα χρησιμοποιήθηκε χρώση αιματοξυλίνης για την παρατήρησή τους. Στα δείγματα αυτά αναλύθηκε η πιθανή έκφραση των συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και καλνεξίνης και το πρότυπο έκφρασής τους. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε στενή συσχέτιση μεταξύ και των δύο συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και καλνεξίνης και της έκφρασης των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων (ΚΟΟ): 18 από τους 24 (75%) ΚΟΟ εξέφραζαν την BiP/GRP78, σε αντίθεση με 1 από τις 9 (13%) ΠΑΚ και κανένα από τα 5 δείγματα ΤΙ (P<0.001, χ2 –test). Η Καλνεξίνη εκφράστηκε σε 11 από τους 24 (46%) KOO, σε μόνο 1 από τις 9 (13%) ΠΑΚ και σε κανένα από τα 5 δείγματα ΤΙ (P<0.001, χ2 –test). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αποτελούν την πρώτη ένδειξη για την εμπλοκή του στρες του ΕΔ στην παθογένεση των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων. Η κατανόηση του ακριβούς μηχανισμού με βάση τον οποίο το στρες του ΕΔ σχετίζεται με την ανάπτυξη των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων δύναται να βρει εφαρμογή στη διάγνωση καθώς και στη θεραπεία αυτής της νοσολογικής οντότητας.","Introduction: The formation of jaw cysts has unique characteristics in relation to their pathology as mechanisms of odontogenesis are associated with their formation. Odontogenic cysts are divided into two categories: a) developmental and b) inflammatory. Odontogenic keratocysts and radicular cysts are detected clinically quite frequently. Odontogenic keratocysts are characterized by a high rate of growth and tendency to invade in to adjacent anatomical structures. The term “keratocyst” was first introduced by Philipsen in 1956 in order to define every odontogenic cyst that shows keratinization of the epithelium. The particular characteristics of keratocysts were then described by Shear in 1960. The World Health Organization (WHO) reclassified OKC in its 2005 edition of histological classification of odontogenic tumours and according to this reclassification, the OKC is now considered as a KCOT. It is defined as “a benign uni- or multicystic, intraosseous tumour of odontogenic origin, with a characteristic lining of parakeratinized stratified squamous epithelium that bears the potential for aggressive, infiltrative behaviour”, a term that better reflects its neoplastic nature. Several factors form the basis of this decision: a) the clinical behaviour of the lesion, since KCOT is locally destructive and highly recurrent, b) the histopathologic characteristics, considering that the basal layer of the KCOT budding into connective tissue, in addition to the mitotic figures that are frequently found in the suprabasal layers, and finally c) genetic alterations (nevoid basal cell carcinoma syndrome “NBCCS” or Gorlin-Goltz), are the most important parameters. The endoplasmic reticulum (ER) is an organelle with a major role in the synthesis of lipid and proteins and leads many cellular processes such as organogenesis, transcriptional activity, stress responses, and apoptosis. ER is responsible for the proper folding of the newly synthesized proteins that is facilitated with the assistance of various ER chaperones. When the amount of unfolded protein exceeds the folding capacity of the ER, human cells activate a homeostatic defense mechanism designated as the UPR that follows ER stress. Among the various consequences of UPR is also the upregulation of BiP/GRP78 and of other chaperones that is considered diagnostic for the induction of ER stress in a given tissue. Calnexin and calreticulin are ER chaperones specifically involved in the folding of glycoproteins. If the protein is folded properly, it is released from the enzyme and transported to the Golgi apparatus. If it is not folded appropriately, UDP-glucose-glycoprotein glucosyltransferase attaches one glucose residue and returns it to calnexin and calreticulin. Aim: Considering the neoplastic nature of KCOTs, in combination with their poorly defined aetiology we explored if ER stress is involved in disease development. Specifically, we evaluated the expression of the chaperones, BiP/GRP78 and calnexin in a panel of KCOTs as compared to PACs and TFs. Both of these markers are considered to accurately reflect the induction of ER stress which has been associated with neoplastic development. Materials and Methods: Paraffin-embedded tissue specimens of KCOTs, PACs and Traumatic Fibroma (TFs) were selected from the archives of the Department of Oral Pathology, of the National and Kapodistrian University of Athens, Dental School spanning the years 2006 - 2011 and were analyzed by immunohistochemistry. The selection of the tissue specimens was based on the sufficiency of clinical characteristics, the relevance of the histopathologic characteristics and the abundance of tissue specimen for immunochemistry. The tissue specimens were obtained from patients that attended the Department of Oral Pathology, of the National and Kapodistrian University of Athens, Dental School, and had given full informed consent. Immunohistochemistry was carried out in formalin fixed, paraffin embedded tissue specimens. The antibodies used were monoclonal rabbit anti-BiP (C50B12), by Cell Signaling Technology; 1:100 and monoclonal mouse anti-calnexin (sc-46669), by Santa Cruiz Biotechnology, Santa Cruz, CA, USA; 1:75. Immunostaining was performed by using the Superpicture Polymer (Dab) Kit (Novocastra), following the manufacturer’s instructions. Before evaluation, a weak counterstaining with hematoxylin was performed in all immunostained specimens. Before evaluation, a weak counterstaining with hematoxylin was performed in all immunostained specimens. The samples were examined for the potential expression of BiP/GRP78 and calnexin. Results: Analysis revealed a strong association between both BiP/GRP78 and calnexin expression and KCOTs: 18 out of 24 (75%) KCOTs expressed BiP/GRP78 as opposed to 1 out of 9 (13%) PACs and none of 5 TFs evaluated (P < 0.001, x2-test). Calnexin was expressed in 11 out of 24 KCOTs (46%) but only one out of 9 (13%) PACs and none of the 5 TFs analysed (P < 0.001, x2-test). Conclusions: Study results entail that induction of endoplasmic reticulum stress maybe of diagnostic value in keratocystic odontogenic tumours characterisation. Additionally, recent findings suggesting that endoplasmic reticulum stress plays a causative role in keratinisation of epithelia. Therefore, pharmacological interference with the execution of the unfolded protein response should be considered for the management of keratocystic odontogenic tumours."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του προτύπου έκφρασης των σχετιζόμενων με το στρες Ενδοπλασματικού Δικτύου (ΕΔ) συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και Καλνεξίνης σε Κερατινοκυστικούς Οδοντογενείς Όγκους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παυλή Μαρία","Pavli Maria"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο σχηματισμός των κύστεων στις γνάθους έχει μοναδικά χαρακτηριστικά σε σχέση με την παθολογία τους καθώς εμπλέκονται στη δημιουργία τους οι μηχανισμοί της φυσιολογικής οδοντογένεσης. Στα περισσότερα συστήματα ταξινόμησης οι οδοντογενείς κύστεις χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: α) τις αναπτυξιακές και β) τις φλεγμονώδεις. Οι οδοντογενείς κερατινοκύστεις και οι περιακρορριζικές κύστεις απαντώνται σε μεγάλη συχνότητα. Η οδοντογενής κερατινοκύστη είναι γνωστή για τον ταχύ ρυθμό αύξησης που παρουσιάζει, και την τάση της να εισβάλει στους γειτονικούς ιστούς περιλαμβανομένου και του οστίτη ιστού. Ο όρος «κερατινοκύστη» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Philipsen το 1956 για να ορίσει κάθε οδοντογενής κύστη που παρουσιάζει κερατινοποίηση του επενδυτικού της επιθηλίου, ενώ πρώτη φορά τα χαρακτηριστικά της περιγράφησαν από τον Shear το 1960. O Οργανισμός Παγκόσμιας Υγείας (WHO), στην ιστολογική κατάταξη των οδοντογενών όγκων που συνέταξε το 2005, αναθεώρησε τις οδοντογενείς κερατινοκύστεις ως κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκο. Αναλυτικότερα, ορίστηκαν ως καλοήθεις μόνο- ή πολυ- κυστικοί ενδοοστικοί όγκοι οδοντογενούς προελεύσεως, με χαρακτηριστική επιφάνεια παρακερατινοποιημένου πολύστιβου πλακώδους επιθηλίου το οποίο διατηρεί το δυναμικό επιθετικής και διηθητικής συμπεριφοράς, όρος ο οποίος αντικατοπτρίζει καλύτερα την νεοπλασματική φύση αυτών των οντοτήτωνΟ Κερατινοκυστικός Οδοντογενής Όγκος παρουσιάζεται ως ξεχωριστή οντότητα κυστικής εξεργασίας λόγω: α) αυξημένης τάσης για υποτροπή, β) αυξημένης επιθετικότητάς της όσον αφορά την εξάπλωση και τη διήθηση των γύρω ιστών, γ) της συνύπαρξής της σε ορισμένες περιπτώσεις με το Σύνδρομο των Πολλαπλών Σπιλοειδών Βασικοκυτταρικών Καρκινωμάτων (σύνδρομο Gorlin-Goltz) και δ) της πιθανής νεοπλασματικής εξαλλαγής της. Το Ενδοπλασματικό Δίκτυο (ΕΔ) αποτελεί ένα οργανίδιο με μείζονα ρόλο στη σύνθεση των λιπιδίων και πρωτεϊνών και καθοδηγεί πολλές κυτταρικές διαδικασίες όπως α) οργανογένεση,β) μεταγραφική δραστηριότητα, γ) αποκρίσεις στο στρες, δ) απόπτωση. Το ΕΔ είναι υπεύθυνο για τη σωστή αναδίπλωση των νεοσυντιθέμενων πρωτεϊνών, διαδικασία η οποία υποβοηθάται από διάφορες συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ. Όταν η ποσότητα των μη- αναδιπλωμένων πρωτεϊνών υπερβαίνει το όριο ικανότητας αναδίπλωσής του ΕΔ, τα ανθρώπινα κύτταρα ενεργοποιούν έναν ομοιοστατικό μηχανισμό άμυνας ο οποίος ονομάζεται απόκριση του ΕΔ στην παρουσία μη-αναδιπλωμένων πρωτεϊνών (Unfolded Protein Response, UPR). Ανάμεσα στις διάφορες επιπτώσεις της UPR συγκαταλέγεται και η απορρύθμιση της έκφρασης της συνοδού πρωτεΐνης BiP/GRP78 καθώς και άλλων συνοδών πρωτεϊνών οι οποίες θεωρούνται διαγνωστικά στοιχεία για την επαγωγή του στρες ΕΔ σε ένα ιστό. Η καλνεξίνη και η καλρετικουλίνη είναι επίσης συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ με κύριοΗ καλνεξίνη και η καλρετικουλίνη είναι επίσης συνοδές πρωτεΐνες του ΕΔ με κύριο ρόλο στην αναδίπλωση των πρωτεϊνών. Στην περίπτωση που η πρωτεΐνη αναδιπλώνεται ορθά, απελευθερώνεται από το ένζυμο και μεταφέρεται στο σύμπλεγμα Golgi. Εάν όμως δεν ακολουθήσει ορθή αναδίπλωση της πρωτεΐνης, ένζυμα τροποποιούν την πρωτεΐνη μέσω γλυκοζυλίωσεων και την επιστρέφουν στην καλνεξίνη και την καλρετικουλίνη. Σκοπός: Λαμβάνοντας υπόψιν τη νεοπλασματική φύση των κερατινοκυστικών οδοντογενών όγκων σε συνδυασμό με την ασαφή αιτιολογία τους,στην παρούσα εργασία μελετήθηκε εάν το στρες του ΕΔ εμπλέκεται στην παθογένεσή τους. Πιο ειδικά, σκοπός της παρούσης μελέτης είναι να αξιολογηθεί η έκφραση των συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 καικαλνεξίνης σε ιστολογικά δείγματα κερατινοκυστικών οδοντογενών όγκων (ΚΟΟ) χρησιμοποιώντας ως δείγματα ελέγχου, ιστολογικά δείγματα περιακρορριζικών κύστεων (ΠΑΚ) και τραυματικών ινωμάτων (ΤΙ). Οι δύο αυτές συνοδές πρωτεΐνες θεωρούνται αξιόπιστοι δείκτες της επαγωγή του στρες ενδοπλασματικού δικτύου το οποίο έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη νεοπλασμάτων. Υλικά και Μέθοδοι: Ιστολογικά δείγματα εγκιβωτισμένα σε παραφίνη που προέρχονται από κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκους, περιακρορριζικές κύστεις και τραυματικά ινώματα επιλέχθηκαν από τα αρχεία ασθενών του Τμήματος Στοματολογίας (Οδοντιατρική σχολή ΕΚΠΑ), περιόδου 2006-2013, βάσει των επαρκών κλινικών στοιχείων, της αντιπροσωπευτικής ιστολογικής εικόνας και του επαρκούς υλικού για τις τομές. Οι ασθενείς έχουν δώσει έγγραφη συγκατάθεση λαμβάνοντας γνώση πως το αρχειακό υλικό (φωτογραφικό, ακτινογραφικό, βιολογικό), που προέκυψε κατά τη διάρκεια της εξέτασης και θεραπείας τους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ερευνητικούς σκοπούς, χωρίς να αναφέρονται τα στοιχεία τους, κατά την αρχική τους εξέταση στην Κλινική της Διαγνωστικής και Ακτινολογίας Στόματος, της Οδοντιατρικής σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα δείγματα αυτά μελετήθηκαν με χρήση μεθόδων ανοσοϊστοχημείας. Τα αντισώματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι το anti-BiP μονοκλωνικό αντίσωμα κουνελιού (C50B12), συγκεντρώσεως 1:100 της εταιρείας Cell Signaling Technology (USA) και το anti-calnexin μονοκλωνικό αντίσωμα ποντικιού (sc-46669), συγκεντρώσεως 1:75 της εταιρείας Santa Cruiz Biotechnology (USA). Για τον ανοσοχρωματισμό χρησιμοποιήθηκε το σύστημα Superpicture Polymer (Dab) Kit της εταιρείας Novocastra ακολουθώντας τις οδηγίες του κατασκευαστή. Τέλος, πριν την αξιολόγησή τους, στα δείγματα χρησιμοποιήθηκε χρώση αιματοξυλίνης για την παρατήρησή τους. Στα δείγματα αυτά αναλύθηκε η πιθανή έκφραση των συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και καλνεξίνης και το πρότυπο έκφρασής τους. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε στενή συσχέτιση μεταξύ και των δύο συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και καλνεξίνης και της έκφρασης των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων (ΚΟΟ): 18 από τους 24 (75%) ΚΟΟ εξέφραζαν την BiP/GRP78, σε αντίθεση με 1 από τις 9 (13%) ΠΑΚ και κανένα από τα 5 δείγματα ΤΙ (P<0.001, χ2 –test). Η Καλνεξίνη εκφράστηκε σε 11 από τους 24 (46%) KOO, σε μόνο 1 από τις 9 (13%) ΠΑΚ και σε κανένα από τα 5 δείγματα ΤΙ (P<0.001, χ2 –test). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αποτελούν την πρώτη ένδειξη για την εμπλοκή του στρες του ΕΔ στην παθογένεση των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων. Η κατανόηση του ακριβούς μηχανισμού με βάση τον οποίο το στρες του ΕΔ σχετίζεται με την ανάπτυξη των Κερατινοκυστικών Οδοντογενών Όγκων δύναται να βρει εφαρμογή στη διάγνωση καθώς και στη θεραπεία αυτής της νοσολογικής οντότητας.","Introduction: The formation of jaw cysts has unique characteristics in relation to their pathology as mechanisms of odontogenesis are associated with their formation. Odontogenic cysts are divided into two categories: a) developmental and b) inflammatory. Odontogenic keratocysts and radicular cysts are detected clinically quite frequently. Odontogenic keratocysts are characterized by a high rate of growth and tendency to invade in to adjacent anatomical structures. The term “keratocyst” was first introduced by Philipsen in 1956 in order to define every odontogenic cyst that shows keratinization of the epithelium. The particular characteristics of keratocysts were then described by Shear in 1960. The World Health Organization (WHO) reclassified OKC in its 2005 edition of histological classification of odontogenic tumours and according to this reclassification, the OKC is now considered as a KCOT. It is defined as “a benign uni- or multicystic, intraosseous tumour of odontogenic origin, with a characteristic lining of parakeratinized stratified squamous epithelium that bears the potential for aggressive, infiltrative behaviour”, a term that better reflects its neoplastic nature. Several factors form the basis of this decision: a) the clinical behaviour of the lesion, since KCOT is locally destructive and highly recurrent, b) the histopathologic characteristics, considering that the basal layer of the KCOT budding into connective tissue, in addition to the mitotic figures that are frequently found in the suprabasal layers, and finally c) genetic alterations (nevoid basal cell carcinoma syndrome “NBCCS” or Gorlin-Goltz), are the most important parameters. The endoplasmic reticulum (ER) is an organelle with a major role in the synthesis of lipid and proteins and leads many cellular processes such as organogenesis, transcriptional activity, stress responses, and apoptosis. ER is responsible for the proper folding of the newly synthesized proteins that is facilitated with the assistance of various ER chaperones. When the amount of unfolded protein exceeds the folding capacity of the ER, human cells activate a homeostatic defense mechanism designated as the UPR that follows ER stress. Among the various consequences of UPR is also the upregulation of BiP/GRP78 and of other chaperones that is considered diagnostic for the induction of ER stress in a given tissue. Calnexin and calreticulin are ER chaperones specifically involved in the folding of glycoproteins. If the protein is folded properly, it is released from the enzyme and transported to the Golgi apparatus. If it is not folded appropriately, UDP-glucose-glycoprotein glucosyltransferase attaches one glucose residue and returns it to calnexin and calreticulin. Aim: Considering the neoplastic nature of KCOTs, in combination with their poorly defined aetiology we explored if ER stress is involved in disease development. Specifically, we evaluated the expression of the chaperones, BiP/GRP78 and calnexin in a panel of KCOTs as compared to PACs and TFs. Both of these markers are considered to accurately reflect the induction of ER stress which has been associated with neoplastic development. Materials and Methods: Paraffin-embedded tissue specimens of KCOTs, PACs and Traumatic Fibroma (TFs) were selected from the archives of the Department of Oral Pathology, of the National and Kapodistrian University of Athens, Dental School spanning the years 2006 - 2011 and were analyzed by immunohistochemistry. The selection of the tissue specimens was based on the sufficiency of clinical characteristics, the relevance of the histopathologic characteristics and the abundance of tissue specimen for immunochemistry. The tissue specimens were obtained from patients that attended the Department of Oral Pathology, of the National and Kapodistrian University of Athens, Dental School, and had given full informed consent. Immunohistochemistry was carried out in formalin fixed, paraffin embedded tissue specimens. The antibodies used were monoclonal rabbit anti-BiP (C50B12), by Cell Signaling Technology; 1:100 and monoclonal mouse anti-calnexin (sc-46669), by Santa Cruiz Biotechnology, Santa Cruz, CA, USA; 1:75. Immunostaining was performed by using the Superpicture Polymer (Dab) Kit (Novocastra), following the manufacturer’s instructions. Before evaluation, a weak counterstaining with hematoxylin was performed in all immunostained specimens. Before evaluation, a weak counterstaining with hematoxylin was performed in all immunostained specimens. The samples were examined for the potential expression of BiP/GRP78 and calnexin. Results: Analysis revealed a strong association between both BiP/GRP78 and calnexin expression and KCOTs: 18 out of 24 (75%) KCOTs expressed BiP/GRP78 as opposed to 1 out of 9 (13%) PACs and none of 5 TFs evaluated (P < 0.001, x2-test). Calnexin was expressed in 11 out of 24 KCOTs (46%) but only one out of 9 (13%) PACs and none of the 5 TFs analysed (P < 0.001, x2-test). Conclusions: Study results entail that induction of endoplasmic reticulum stress maybe of diagnostic value in keratocystic odontogenic tumours characterisation. Additionally, recent findings suggesting that endoplasmic reticulum stress plays a causative role in keratinisation of epithelia. Therefore, pharmacological interference with the execution of the unfolded protein response should be considered for the management of keratocystic odontogenic tumours."],"dc:identifier":["uoadl:1326041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1326041"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη του προτύπου έκφρασης των σχετιζόμενων με το στρες Ενδοπλασματικού Δικτύου (ΕΔ) συνοδών πρωτεϊνών BiP/GRP78 και Καλνεξίνης σε Κερατινοκυστικούς Οδοντογενείς Όγκους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:16Z"}