{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1326088"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1326088","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προεμφυτευματική αύξηση της φατνιακής απόφυσης με διατατική οστεογένεση και σύγκριση της μεθόδου με άλλες αυξητικές τεχνικές","abstract":"Υπάρχουν πολλές τεχνικές για την αύξηση των διαστάσεων της φατνιακής ακρολοφίας, όπως η χρήση διαφορετικών τύπων οστικού μοσχεύματος, η Κατευθυνόμενη Οστική Αναγέννηση (ΚΟΑ/GBR), η ανύψωση του εδάφους του ιγμορείου, διάφορες τοπικές οστεοτομίες (τεχνική sandwich, διαχωρισμός της ακρολοφίας), η διατατική οστεογένεση αλλά και συνδυασμοί των ανωτέρω. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετηθεί, μέσω της ανασκόπησης της σύγχρονης βιβλιογραφίας, η τεχνική της Oδοντοφατνιακής Διατατικής Οστεογένεσης (ΟΔΟ) και να συγκριθεί με τις λοιπές μεθόδους αύξησης, διερευνώντας την θέση αυτής της τεχνικής στην φαρέτρα των χειρουργικών επιλογών με απώτερο στόχο την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία συσκευών ΟΔΟ, σχεδιασμένες για κάθε περίπτωση, μέγεθος ελλείμματος και αναπλαστικό στόχο. Σημαντικό πλεονέκτημα της τεχνικής είναι η ταυτόχρονη διάταση και των μαλακών ιστών, εξαλείφοντας την ανάγκη για δημιουργία επάρκειας κερατινοποιημένου ιστού. Συγκρίνοντας τις τεχνικές μεταξύ τους λαμβάνονται υπόψιν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε μιας, αλλά και οι ενδείξεις εφαρμογής τους. Η διατατική οστεογένεση προτιμάται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη αύξησης του ύψους, ενώ η περίοδος αναμονής για αποκατάσταση είναι μικρότερη. Προαπαιτείται, όμως, η ύπαρξη συγκεκριμένων ελάχιστων διαστάσεων οστού για την δυνατότητα διενέργειας οστεοτομιών και χώρος για την τοποθέτηση της συσκευής, που σε συνδυασμό με το κόστος της τεχνικής, ευνοεί την στροφή σε άλλες απλούστερες και οικονομικότερες λύσεις. Συμπερασματικά ο στόχος δεν είναι η τυποποιημένη επιλογή μιας τεχνικής σε σχέση με τις άλλες, αλλά η ανάκτηση του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος, μελετώντας την εκάστοτε περίπτωση ξεχωριστά.","abstract_html":"Υπάρχουν πολλές τεχνικές για την αύξηση των διαστάσεων της φατνιακής ακρολοφίας, όπως η χρήση διαφορετικών τύπων οστικού μοσχεύματος, η Κατευθυνόμενη Οστική Αναγέννηση (ΚΟΑ/GBR), η ανύψωση του εδάφους του ιγμορείου, διάφορες τοπικές οστεοτομίες (τεχνική sandwich, διαχωρισμός της ακρολοφίας), η διατατική οστεογένεση αλλά και συνδυασμοί των ανωτέρω. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετηθεί, μέσω της ανασκόπησης της σύγχρονης βιβλιογραφίας, η τεχνική της Oδοντοφατνιακής Διατατικής Οστεογένεσης (ΟΔΟ) και να συγκριθεί με τις λοιπές μεθόδους αύξησης, διερευνώντας την θέση αυτής της τεχνικής στην φαρέτρα των χειρουργικών επιλογών με απώτερο στόχο την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία συσκευών ΟΔΟ, σχεδιασμένες για κάθε περίπτωση, μέγεθος ελλείμματος και αναπλαστικό στόχο. Σημαντικό πλεονέκτημα της τεχνικής είναι η ταυτόχρονη διάταση και των μαλακών ιστών, εξαλείφοντας την ανάγκη για δημιουργία επάρκειας κερατινοποιημένου ιστού. Συγκρίνοντας τις τεχνικές μεταξύ τους λαμβάνονται υπόψιν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε μιας, αλλά και οι ενδείξεις εφαρμογής τους. Η διατατική οστεογένεση προτιμάται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη αύξησης του ύψους, ενώ η περίοδος αναμονής για αποκατάσταση είναι μικρότερη. Προαπαιτείται, όμως, η ύπαρξη συγκεκριμένων ελάχιστων διαστάσεων οστού για την δυνατότητα διενέργειας οστεοτομιών και χώρος για την τοποθέτηση της συσκευής, που σε συνδυασμό με το κόστος της τεχνικής, ευνοεί την στροφή σε άλλες απλούστερες και οικονομικότερες λύσεις. Συμπερασματικά ο στόχος δεν είναι η τυποποιημένη επιλογή μιας τεχνικής σε σχέση με τις άλλες, αλλά η ανάκτηση του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος, μελετώντας την εκάστοτε περίπτωση ξεχωριστά.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκουγιουμτζιάν Ρουμπίνα","Gkougioumtzian Roumpina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1326088"],"render_values":[{"text":"uoadl:1326088","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1326088","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1326088","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1326088","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκουγιουμτζιάν Ρουμπίνα","Gkougioumtzian Roumpina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1326088","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1326088"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπάρχουν πολλές τεχνικές για την αύξηση των διαστάσεων της φατνιακής ακρολοφίας, όπως η χρήση διαφορετικών τύπων οστικού μοσχεύματος, η Κατευθυνόμενη Οστική Αναγέννηση (ΚΟΑ/GBR), η ανύψωση του εδάφους του ιγμορείου, διάφορες τοπικές οστεοτομίες (τεχνική sandwich, διαχωρισμός της ακρολοφίας), η διατατική οστεογένεση αλλά και συνδυασμοί των ανωτέρω. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετηθεί, μέσω της ανασκόπησης της σύγχρονης βιβλιογραφίας, η τεχνική της Oδοντοφατνιακής Διατατικής Οστεογένεσης (ΟΔΟ) και να συγκριθεί με τις λοιπές μεθόδους αύξησης, διερευνώντας την θέση αυτής της τεχνικής στην φαρέτρα των χειρουργικών επιλογών με απώτερο στόχο την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία συσκευών ΟΔΟ, σχεδιασμένες για κάθε περίπτωση, μέγεθος ελλείμματος και αναπλαστικό στόχο. Σημαντικό πλεονέκτημα της τεχνικής είναι η ταυτόχρονη διάταση και των μαλακών ιστών, εξαλείφοντας την ανάγκη για δημιουργία επάρκειας κερατινοποιημένου ιστού. Συγκρίνοντας τις τεχνικές μεταξύ τους λαμβάνονται υπόψιν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε μιας, αλλά και οι ενδείξεις εφαρμογής τους. Η διατατική οστεογένεση προτιμάται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη αύξησης του ύψους, ενώ η περίοδος αναμονής για αποκατάσταση είναι μικρότερη. Προαπαιτείται, όμως, η ύπαρξη συγκεκριμένων ελάχιστων διαστάσεων οστού για την δυνατότητα διενέργειας οστεοτομιών και χώρος για την τοποθέτηση της συσκευής, που σε συνδυασμό με το κόστος της τεχνικής, ευνοεί την στροφή σε άλλες απλούστερες και οικονομικότερες λύσεις. Συμπερασματικά ο στόχος δεν είναι η τυποποιημένη επιλογή μιας τεχνικής σε σχέση με τις άλλες, αλλά η ανάκτηση του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος, μελετώντας την εκάστοτε περίπτωση ξεχωριστά.","There is a number of augmentation techniques, such as the use of different kinds of bone grafts, Guided Bone Regeneration (GBR), sinus lift surgery, osteotomy techniques (Sandwich and bone split technique), distraction osteogenesis and combination of the above. The purpose of this review is to study the technique of Alveolar Distraction Osteogenesis (ADO) and compare it to other augmentation techniques of the alveolar ridge, discovering its possibilities as a surgical choice for the augmentation of the alveolar ridge before implant placement. There is a big variety of ADO devices, designed for each case, defect size and augmentation goal. An important advantage of the ADO technique is the simultaneous distraction of the soft tissues, eliminating the need to provide an adequate amount of ceratinized tissue. Comparing the ridge augmentation techniques, the advantages and disadvantages of each one, as well as their indications, need to be taken into consideration. Distraction osteogenesis is a better choice when there is need for extensive augmentation of ridge height. Moreover the waiting period for implant placement is shorter. However specific dimensions of native bone are required for the osteotomies to be performed and the components of the device to be born, which combined with the high cost of the technique, leads the clinician towards other simpler and cheaper solutions. In conclusion the clinician’s goal is not the choice of a standardized technique among the various ones, but the provision of the best possible result, for each case individually."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προεμφυτευματική αύξηση της φατνιακής απόφυσης με διατατική οστεογένεση και σύγκριση της μεθόδου με άλλες αυξητικές τεχνικές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκουγιουμτζιάν Ρουμπίνα","Gkougioumtzian Roumpina"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Υπάρχουν πολλές τεχνικές για την αύξηση των διαστάσεων της φατνιακής ακρολοφίας, όπως η χρήση διαφορετικών τύπων οστικού μοσχεύματος, η Κατευθυνόμενη Οστική Αναγέννηση (ΚΟΑ/GBR), η ανύψωση του εδάφους του ιγμορείου, διάφορες τοπικές οστεοτομίες (τεχνική sandwich, διαχωρισμός της ακρολοφίας), η διατατική οστεογένεση αλλά και συνδυασμοί των ανωτέρω. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετηθεί, μέσω της ανασκόπησης της σύγχρονης βιβλιογραφίας, η τεχνική της Oδοντοφατνιακής Διατατικής Οστεογένεσης (ΟΔΟ) και να συγκριθεί με τις λοιπές μεθόδους αύξησης, διερευνώντας την θέση αυτής της τεχνικής στην φαρέτρα των χειρουργικών επιλογών με απώτερο στόχο την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία συσκευών ΟΔΟ, σχεδιασμένες για κάθε περίπτωση, μέγεθος ελλείμματος και αναπλαστικό στόχο. Σημαντικό πλεονέκτημα της τεχνικής είναι η ταυτόχρονη διάταση και των μαλακών ιστών, εξαλείφοντας την ανάγκη για δημιουργία επάρκειας κερατινοποιημένου ιστού. Συγκρίνοντας τις τεχνικές μεταξύ τους λαμβάνονται υπόψιν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε μιας, αλλά και οι ενδείξεις εφαρμογής τους. Η διατατική οστεογένεση προτιμάται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη αύξησης του ύψους, ενώ η περίοδος αναμονής για αποκατάσταση είναι μικρότερη. Προαπαιτείται, όμως, η ύπαρξη συγκεκριμένων ελάχιστων διαστάσεων οστού για την δυνατότητα διενέργειας οστεοτομιών και χώρος για την τοποθέτηση της συσκευής, που σε συνδυασμό με το κόστος της τεχνικής, ευνοεί την στροφή σε άλλες απλούστερες και οικονομικότερες λύσεις. Συμπερασματικά ο στόχος δεν είναι η τυποποιημένη επιλογή μιας τεχνικής σε σχέση με τις άλλες, αλλά η ανάκτηση του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος, μελετώντας την εκάστοτε περίπτωση ξεχωριστά.","There is a number of augmentation techniques, such as the use of different kinds of bone grafts, Guided Bone Regeneration (GBR), sinus lift surgery, osteotomy techniques (Sandwich and bone split technique), distraction osteogenesis and combination of the above. The purpose of this review is to study the technique of Alveolar Distraction Osteogenesis (ADO) and compare it to other augmentation techniques of the alveolar ridge, discovering its possibilities as a surgical choice for the augmentation of the alveolar ridge before implant placement. There is a big variety of ADO devices, designed for each case, defect size and augmentation goal. An important advantage of the ADO technique is the simultaneous distraction of the soft tissues, eliminating the need to provide an adequate amount of ceratinized tissue. Comparing the ridge augmentation techniques, the advantages and disadvantages of each one, as well as their indications, need to be taken into consideration. Distraction osteogenesis is a better choice when there is need for extensive augmentation of ridge height. Moreover the waiting period for implant placement is shorter. However specific dimensions of native bone are required for the osteotomies to be performed and the components of the device to be born, which combined with the high cost of the technique, leads the clinician towards other simpler and cheaper solutions. In conclusion the clinician’s goal is not the choice of a standardized technique among the various ones, but the provision of the best possible result, for each case individually."],"dc:identifier":["uoadl:1326088","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1326088"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προεμφυτευματική αύξηση της φατνιακής απόφυσης με διατατική οστεογένεση και σύγκριση της μεθόδου με άλλες αυξητικές τεχνικές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:16Z"}