{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327104"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327104","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη κλινικών και κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών σε νοσηλευόμενα, σε ψυχιατρική μονάδα, παιδιά και εφήβους με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά","abstract":"Κοινός τόπος της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας είναι η μελέτη της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς εξαιτίας της ανοδικής τάσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα στον εφηβικό πληθυσμό. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η καταγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών/εφήβων καθώς κι η μελέτη των μορφών της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς (μη αυτοκτονικός αυτοτραυματισμός, αυτοκτονικός ιδεασμός, απόπειρα αυτοκτονίας) σε ψυχιατρικό, κλινικό, παιδικό κι εφηβικό πληθυσμό. Το δείγμα αποτέλεσαν παιδιά και έφηβοι ηλικίας 7-16 ετών που νοσηλεύτηκαν στην Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική κλινική σε ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία «Αγία Σοφία» κατά τη χρονική περίοδο 2000-2014. Για τις ανάγκες της έρευνας διαμορφώθηκε ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών και εφήβων καθώς επίσης χρησιμοποιήθηκαν και τα εξής ψυχομετρικά εργαλεία: α. ερωτηματολόγιο εκτίμησης οικογένειας: McMaster Family Assessment Device (FAD) β. ερωτηματολόγιο Παιδικής Κατάθλιψης: Children ‘s Depression Inventory (CDI) και γ. η κλίμακα Ολικής Εκτίμησης Παιδιών: Children’s Global Assessment Scale (C-GAS). Τα συμπεράσματα από την έρευνα έδειξαν ότι τα παιδιά κι οι έφηβοι με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά υφίστανται πολλαπλά προβλήματα ιδιαίτερα από το οικογενειακό περιβάλλον. Η παρουσία κι άλλων επιβαρυντικών παραγόντων συντελούν στην εκδήλωση των συγκεκριμένων μορφών αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. Σε όλο το δείγμα το καταθλιπτικό συναίσθημα και το άγχος είναι σε σημαντικά μεγάλα ποσοστά όπως κι η ψυχιατρική διάγνωση του καταθλιπτικού επεισοδίου. Για τη μελέτη μεταξύ των μορφών της αυτοκαταστροφής πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση. Διαπιστώθηκε ότι είναι δυνατή η συνύπαρξη αυτών κι υπάρχει σχέση μεταξύ τους με κοινά χαρακτηριστικά αλλά και διαφορές. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το άγχος κι η αύξηση στη διάσταση «συναισθηματική εμπλοκή» είναι δύο από τους πιο πιθανούς παράγοντες που συντελούν στην απόπειρα αυτοκτονίας και στην απόπειρα αυτοκτονίας ή και μη αυτοκτονικό αυτοτραυματισμό συγκριτικά με τα παιδιά και εφήβους που δεν έχουν αυτά τα στοιχεία. Καταγράφηκε η διαχρονικότητα της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κι η αυξητική της τάση στα χρόνια της κοινωνικο-οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Οι πολυεπίπεδες προληπτικές παρεμβάσεις επικεντρωμένες στα παιδιά/εφήβους και στην οικογένεια αποτελεί επιτακτική ανάγκη.","abstract_html":"Κοινός τόπος της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας είναι η μελέτη της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς εξαιτίας της ανοδικής τάσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα στον εφηβικό πληθυσμό. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η καταγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών/εφήβων καθώς κι η μελέτη των μορφών της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς (μη αυτοκτονικός αυτοτραυματισμός, αυτοκτονικός ιδεασμός, απόπειρα αυτοκτονίας) σε ψυχιατρικό, κλινικό, παιδικό κι εφηβικό πληθυσμό. Το δείγμα αποτέλεσαν παιδιά και έφηβοι ηλικίας 7-16 ετών που νοσηλεύτηκαν στην Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική κλινική σε ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία «Αγία Σοφία» κατά τη χρονική περίοδο 2000-2014. Για τις ανάγκες της έρευνας διαμορφώθηκε ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών και εφήβων καθώς επίσης χρησιμοποιήθηκαν και τα εξής ψυχομετρικά εργαλεία: α. ερωτηματολόγιο εκτίμησης οικογένειας: McMaster Family Assessment Device (FAD) β. ερωτηματολόγιο Παιδικής Κατάθλιψης: Children ‘s Depression Inventory (CDI) και γ. η κλίμακα Ολικής Εκτίμησης Παιδιών: Children’s Global Assessment Scale (C-GAS). Τα συμπεράσματα από την έρευνα έδειξαν ότι τα παιδιά κι οι έφηβοι με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά υφίστανται πολλαπλά προβλήματα ιδιαίτερα από το οικογενειακό περιβάλλον. Η παρουσία κι άλλων επιβαρυντικών παραγόντων συντελούν στην εκδήλωση των συγκεκριμένων μορφών αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. Σε όλο το δείγμα το καταθλιπτικό συναίσθημα και το άγχος είναι σε σημαντικά μεγάλα ποσοστά όπως κι η ψυχιατρική διάγνωση του καταθλιπτικού επεισοδίου. Για τη μελέτη μεταξύ των μορφών της αυτοκαταστροφής πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση. Διαπιστώθηκε ότι είναι δυνατή η συνύπαρξη αυτών κι υπάρχει σχέση μεταξύ τους με κοινά χαρακτηριστικά αλλά και διαφορές. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το άγχος κι η αύξηση στη διάσταση «συναισθηματική εμπλοκή» είναι δύο από τους πιο πιθανούς παράγοντες που συντελούν στην απόπειρα αυτοκτονίας και στην απόπειρα αυτοκτονίας ή και μη αυτοκτονικό αυτοτραυματισμό συγκριτικά με τα παιδιά και εφήβους που δεν έχουν αυτά τα στοιχεία. Καταγράφηκε η διαχρονικότητα της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κι η αυξητική της τάση στα χρόνια της κοινωνικο-οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Οι πολυεπίπεδες προληπτικές παρεμβάσεις επικεντρωμένες στα παιδιά/εφήβους και στην οικογένεια αποτελεί επιτακτική ανάγκη.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμήτσου Μαρία","Karamitsou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327104"],"render_values":[{"text":"uoadl:1327104","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327104","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327104","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1327104","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμήτσου Μαρία","Karamitsou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327104","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327104"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κοινός τόπος της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας είναι η μελέτη της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς εξαιτίας της ανοδικής τάσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα στον εφηβικό πληθυσμό. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η καταγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών/εφήβων καθώς κι η μελέτη των μορφών της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς (μη αυτοκτονικός αυτοτραυματισμός, αυτοκτονικός ιδεασμός, απόπειρα αυτοκτονίας) σε ψυχιατρικό, κλινικό, παιδικό κι εφηβικό πληθυσμό. Το δείγμα αποτέλεσαν παιδιά και έφηβοι ηλικίας 7-16 ετών που νοσηλεύτηκαν στην Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική κλινική σε ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία «Αγία Σοφία» κατά τη χρονική περίοδο 2000-2014. Για τις ανάγκες της έρευνας διαμορφώθηκε ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών και εφήβων καθώς επίσης χρησιμοποιήθηκαν και τα εξής ψυχομετρικά εργαλεία: α. ερωτηματολόγιο εκτίμησης οικογένειας: McMaster Family Assessment Device (FAD) β. ερωτηματολόγιο Παιδικής Κατάθλιψης: Children ‘s Depression Inventory (CDI) και γ. η κλίμακα Ολικής Εκτίμησης Παιδιών: Children’s Global Assessment Scale (C-GAS). Τα συμπεράσματα από την έρευνα έδειξαν ότι τα παιδιά κι οι έφηβοι με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά υφίστανται πολλαπλά προβλήματα ιδιαίτερα από το οικογενειακό περιβάλλον. Η παρουσία κι άλλων επιβαρυντικών παραγόντων συντελούν στην εκδήλωση των συγκεκριμένων μορφών αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. Σε όλο το δείγμα το καταθλιπτικό συναίσθημα και το άγχος είναι σε σημαντικά μεγάλα ποσοστά όπως κι η ψυχιατρική διάγνωση του καταθλιπτικού επεισοδίου. Για τη μελέτη μεταξύ των μορφών της αυτοκαταστροφής πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση. Διαπιστώθηκε ότι είναι δυνατή η συνύπαρξη αυτών κι υπάρχει σχέση μεταξύ τους με κοινά χαρακτηριστικά αλλά και διαφορές. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το άγχος κι η αύξηση στη διάσταση «συναισθηματική εμπλοκή» είναι δύο από τους πιο πιθανούς παράγοντες που συντελούν στην απόπειρα αυτοκτονίας και στην απόπειρα αυτοκτονίας ή και μη αυτοκτονικό αυτοτραυματισμό συγκριτικά με τα παιδιά και εφήβους που δεν έχουν αυτά τα στοιχεία. Καταγράφηκε η διαχρονικότητα της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κι η αυξητική της τάση στα χρόνια της κοινωνικο-οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Οι πολυεπίπεδες προληπτικές παρεμβάσεις επικεντρωμένες στα παιδιά/εφήβους και στην οικογένεια αποτελεί επιτακτική ανάγκη.","In the last few years the study of self-destructive behavior has been widely accepted throughout the scientific community due to the increasing tendency specifically in adolescent population. The scope of this essay is the documentation of children’s/ adolescent’s sociodemographic and clinical characteristics and the study of the forms of self-destructive behavior’s (non - suicidal self-injuring, suicidal ideation, suicide attempt) in psychiatric, clinical, child/ adolescent population. The sample consisted of children and adolescents aged 7-16 who were hospitalized in a university regulated child psychiatry clinic in one of the greatest Greek psychiatric hospitals “Ag. Sophia” during 2000-2014. For the needs of this research a questionnaire has been formed in order to record the sociodemographic and clinical characteristic. I also used the following psychometrical tools a. McMaster Family Assessment Device (FAD) b. Children‘s Depression Inventory (CDI) and c. Children’s Global Assessment Scale (C-GAS). The inferences drawn from this research showed that children and adolescents with self- destructive behavior suffer many problems and especially in their family. The additional presence of other risk factors leads to the expression of certain specific forms of self-destructive behavior. Th e sample in its entirety, demonstrated an increased feeling of depression, the stress levels were significantly elevated, and the psychiatric diagnosis of a depression’s incident rose significantly. In order to examine the forms of self-destruction there has been a categorization in groups. It has been ascertained that there is coexistence between the forms of self-destruction with some similarities and some differences between them. According to statistical analysis the anxiety and the augmentation of the “affective involvement” are two of the possible factors which can lead to either a suicide attempt or to a suicide attempt and non-suicidal self-injuring compared to the children and the adolescents who don’t share these characteristics. The Self-destructive behavior and its augmentation during the socio-economic crisis in Greece have also been documented. The creation of a varying and pluralistic system of precautionary interventions that are focus on children and adolescents is of utmost importance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη κλινικών και κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών σε νοσηλευόμενα, σε ψυχιατρική μονάδα, παιδιά και εφήβους με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμήτσου Μαρία","Karamitsou Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Κοινός τόπος της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας είναι η μελέτη της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς εξαιτίας της ανοδικής τάσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα στον εφηβικό πληθυσμό. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η καταγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών/εφήβων καθώς κι η μελέτη των μορφών της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς (μη αυτοκτονικός αυτοτραυματισμός, αυτοκτονικός ιδεασμός, απόπειρα αυτοκτονίας) σε ψυχιατρικό, κλινικό, παιδικό κι εφηβικό πληθυσμό. Το δείγμα αποτέλεσαν παιδιά και έφηβοι ηλικίας 7-16 ετών που νοσηλεύτηκαν στην Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική κλινική σε ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία «Αγία Σοφία» κατά τη χρονική περίοδο 2000-2014. Για τις ανάγκες της έρευνας διαμορφώθηκε ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών και εφήβων καθώς επίσης χρησιμοποιήθηκαν και τα εξής ψυχομετρικά εργαλεία: α. ερωτηματολόγιο εκτίμησης οικογένειας: McMaster Family Assessment Device (FAD) β. ερωτηματολόγιο Παιδικής Κατάθλιψης: Children ‘s Depression Inventory (CDI) και γ. η κλίμακα Ολικής Εκτίμησης Παιδιών: Children’s Global Assessment Scale (C-GAS). Τα συμπεράσματα από την έρευνα έδειξαν ότι τα παιδιά κι οι έφηβοι με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά υφίστανται πολλαπλά προβλήματα ιδιαίτερα από το οικογενειακό περιβάλλον. Η παρουσία κι άλλων επιβαρυντικών παραγόντων συντελούν στην εκδήλωση των συγκεκριμένων μορφών αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. Σε όλο το δείγμα το καταθλιπτικό συναίσθημα και το άγχος είναι σε σημαντικά μεγάλα ποσοστά όπως κι η ψυχιατρική διάγνωση του καταθλιπτικού επεισοδίου. Για τη μελέτη μεταξύ των μορφών της αυτοκαταστροφής πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση. Διαπιστώθηκε ότι είναι δυνατή η συνύπαρξη αυτών κι υπάρχει σχέση μεταξύ τους με κοινά χαρακτηριστικά αλλά και διαφορές. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το άγχος κι η αύξηση στη διάσταση «συναισθηματική εμπλοκή» είναι δύο από τους πιο πιθανούς παράγοντες που συντελούν στην απόπειρα αυτοκτονίας και στην απόπειρα αυτοκτονίας ή και μη αυτοκτονικό αυτοτραυματισμό συγκριτικά με τα παιδιά και εφήβους που δεν έχουν αυτά τα στοιχεία. Καταγράφηκε η διαχρονικότητα της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κι η αυξητική της τάση στα χρόνια της κοινωνικο-οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Οι πολυεπίπεδες προληπτικές παρεμβάσεις επικεντρωμένες στα παιδιά/εφήβους και στην οικογένεια αποτελεί επιτακτική ανάγκη.","In the last few years the study of self-destructive behavior has been widely accepted throughout the scientific community due to the increasing tendency specifically in adolescent population. The scope of this essay is the documentation of children’s/ adolescent’s sociodemographic and clinical characteristics and the study of the forms of self-destructive behavior’s (non - suicidal self-injuring, suicidal ideation, suicide attempt) in psychiatric, clinical, child/ adolescent population. The sample consisted of children and adolescents aged 7-16 who were hospitalized in a university regulated child psychiatry clinic in one of the greatest Greek psychiatric hospitals “Ag. Sophia” during 2000-2014. For the needs of this research a questionnaire has been formed in order to record the sociodemographic and clinical characteristic. I also used the following psychometrical tools a. McMaster Family Assessment Device (FAD) b. Children‘s Depression Inventory (CDI) and c. Children’s Global Assessment Scale (C-GAS). The inferences drawn from this research showed that children and adolescents with self- destructive behavior suffer many problems and especially in their family. The additional presence of other risk factors leads to the expression of certain specific forms of self-destructive behavior. Th e sample in its entirety, demonstrated an increased feeling of depression, the stress levels were significantly elevated, and the psychiatric diagnosis of a depression’s incident rose significantly. In order to examine the forms of self-destruction there has been a categorization in groups. It has been ascertained that there is coexistence between the forms of self-destruction with some similarities and some differences between them. According to statistical analysis the anxiety and the augmentation of the “affective involvement” are two of the possible factors which can lead to either a suicide attempt or to a suicide attempt and non-suicidal self-injuring compared to the children and the adolescents who don’t share these characteristics. The Self-destructive behavior and its augmentation during the socio-economic crisis in Greece have also been documented. The creation of a varying and pluralistic system of precautionary interventions that are focus on children and adolescents is of utmost importance."],"dc:identifier":["uoadl:1327104","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327104"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη κλινικών και κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών σε νοσηλευόμενα, σε ψυχιατρική μονάδα, παιδιά και εφήβους με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:20Z"}