{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327253"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327253","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Minimally invasive lymphadenectomy in ovarian cancer","abstract":"Ιστορικά οι χειρουργικές επεμβάσεις έχουν συνδεθεί με τον πόνο, τις μεγάλες και εμφανείς τομές στο σώμα, τον κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές, τη μακρά νοσηλεία και φυσικά τη δύσκολη ανάρρωση. Η σύγχρονη χειρουργική με την αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας και τη συστηματική κλινική έρευνα έρχεται να αλλάξει εντελώς τα δεδομένα. Η χειρουργική του σήμερα είναι Ελάχιστα Επεμβατική (Minimally Invasive Surgery), δηλαδή με τη λιγότερη δυνατή παρέμβαση στον ασθενή. Αυτό επιτυγχάνεται με τις σύγχρονες τεχνικές της Λαπαροσκόπησης, της Ρομποτικής και της Ενδοσκόπησης. Η Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική προσφέρει πληθώρα πλεονεκτημάτων, όπως η οπτική μεγέθυνση του χειρουργικού πεδίου και η καλύτερη ακρίβεια της επέμβασης, η μειωμένη απώλεια αίματος, η ελάττωση του πόνου μετά το χειρουργείο, ο συντομότερος χρόνος για την επάνοδο της εντερικής λειτουργίας και τη λήψη τροφής, η ταχεία ανάρρωση, η μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, η ελαχιστοποίηση της πιθανότητας μετεγχειρητικών επιπλοκών σχετικές με τις τομές, η σχεδόν εξάλειψη των μετεγχειρητικών συμφύσεων που μπορούν να προκαλέσουν ειλεό, το άριστο αισθητικό αποτέλεσμα και η ταχεία επάνοδος στην εργασία. Οι τεχνικές της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής έχουν άψογα εφαρμοστεί και στην γυναικολογική ογκολογία. Στον καρκίνο ωοθηκών η αμφοτερόπλευρη πυελική και παρααορτική λεμφαδενεκτομή θεωρείται απαραίτητη, τόσο για την ακριβή σταδιοποίηση της νόσου όσο και γιατί έχει συσχετισθεί με βελτιωμένο ποσοστό επιβίωσης. Οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί για την λεμφαδενεκτομή αφορούν τη λαπαροσκόπηση και τη ρομποτική χειρουργική. Ο πλήρης λεμφαδενικός καθαρισμός μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε ενδοπεριτοναικά είτε εξωπεριτοναικά. Η “λαπαροσκόπηση μονής οπής” είναι μία μέθοδος που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια. Οι αρχές αυτής της τεχνικής έχουν χρησιμοποιηθεί και στη ρομποτική χειρουργική. Κάθε μία από αυτές τις τεχνικές έχει πλεονεκτήματα, όπως και μειονεκτήματα. Μέσα από ένα σύνολο μελετών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, φαίνεται ότι η λαπαροσκοπική πυελική και παρααορτική λεμφαδενεκτομή αποτελεί μία ασφαλή, επαρκή και οικονομική εναλλακτική τεχνική για την αντιμετώπιση του καρκίνου των ωοθηκών, παρέχοντας αρκετά πλεονεκτήματα συγκριτικά με την καθιερωμένη λαπαροτομία. Η καθιέρωση αυτών των τεχνικών, ωστόσο, στην καθημερινή ιατρική πράξη, απαιτεί ακόμα μεγαλύτερες και τυχαιοποιημένες μελέτες. Μέλημα των γυναικολόγων ογκολόγων αποτελεί η απόκτηση εξειδικευμένων δεξιοτήτων, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς στις σύγχρονες απαιτήσεις της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής.","abstract_html":"Ιστορικά οι χειρουργικές επεμβάσεις έχουν συνδεθεί με τον πόνο, τις μεγάλες και εμφανείς τομές στο σώμα, τον κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές, τη μακρά νοσηλεία και φυσικά τη δύσκολη ανάρρωση. Η σύγχρονη χειρουργική με την αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας και τη συστηματική κλινική έρευνα έρχεται να αλλάξει εντελώς τα δεδομένα. Η χειρουργική του σήμερα είναι Ελάχιστα Επεμβατική (Minimally Invasive Surgery), δηλαδή με τη λιγότερη δυνατή παρέμβαση στον ασθενή. Αυτό επιτυγχάνεται με τις σύγχρονες τεχνικές της Λαπαροσκόπησης, της Ρομποτικής και της Ενδοσκόπησης. Η Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική προσφέρει πληθώρα πλεονεκτημάτων, όπως η οπτική μεγέθυνση του χειρουργικού πεδίου και η καλύτερη ακρίβεια της επέμβασης, η μειωμένη απώλεια αίματος, η ελάττωση του πόνου μετά το χειρουργείο, ο συντομότερος χρόνος για την επάνοδο της εντερικής λειτουργίας και τη λήψη τροφής, η ταχεία ανάρρωση, η μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, η ελαχιστοποίηση της πιθανότητας μετεγχειρητικών επιπλοκών σχετικές με τις τομές, η σχεδόν εξάλειψη των μετεγχειρητικών συμφύσεων που μπορούν να προκαλέσουν ειλεό, το άριστο αισθητικό αποτέλεσμα και η ταχεία επάνοδος στην εργασία. Οι τεχνικές της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής έχουν άψογα εφαρμοστεί και στην γυναικολογική ογκολογία. Στον καρκίνο ωοθηκών η αμφοτερόπλευρη πυελική και παρααορτική λεμφαδενεκτομή θεωρείται απαραίτητη, τόσο για την ακριβή σταδιοποίηση της νόσου όσο και γιατί έχει συσχετισθεί με βελτιωμένο ποσοστό επιβίωσης. Οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί για την λεμφαδενεκτομή αφορούν τη λαπαροσκόπηση και τη ρομποτική χειρουργική. Ο πλήρης λεμφαδενικός καθαρισμός μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε ενδοπεριτοναικά είτε εξωπεριτοναικά. Η “λαπαροσκόπηση μονής οπής” είναι μία μέθοδος που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια. Οι αρχές αυτής της τεχνικής έχουν χρησιμοποιηθεί και στη ρομποτική χειρουργική. Κάθε μία από αυτές τις τεχνικές έχει πλεονεκτήματα, όπως και μειονεκτήματα. Μέσα από ένα σύνολο μελετών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, φαίνεται ότι η λαπαροσκοπική πυελική και παρααορτική λεμφαδενεκτομή αποτελεί μία ασφαλή, επαρκή και οικονομική εναλλακτική τεχνική για την αντιμετώπιση του καρκίνου των ωοθηκών, παρέχοντας αρκετά πλεονεκτήματα συγκριτικά με την καθιερωμένη λαπαροτομία. Η καθιέρωση αυτών των τεχνικών, ωστόσο, στην καθημερινή ιατρική πράξη, απαιτεί ακόμα μεγαλύτερες και τυχαιοποιημένες μελέτες. Μέλημα των γυναικολόγων ογκολόγων αποτελεί η απόκτηση εξειδικευμένων δεξιοτήτων, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς στις σύγχρονες απαιτήσεις της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραχάλιου Χριστίνα","Karachaliou Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327253"],"render_values":[{"text":"uoadl:1327253","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327253","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327253","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1327253","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραχάλιου Χριστίνα","Karachaliou Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327253","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327253"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικά οι χειρουργικές επεμβάσεις έχουν συνδεθεί με τον πόνο, τις μεγάλες και εμφανείς τομές στο σώμα, τον κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές, τη μακρά νοσηλεία και φυσικά τη δύσκολη ανάρρωση. Η σύγχρονη χειρουργική με την αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας και τη συστηματική κλινική έρευνα έρχεται να αλλάξει εντελώς τα δεδομένα. Η χειρουργική του σήμερα είναι Ελάχιστα Επεμβατική (Minimally Invasive Surgery), δηλαδή με τη λιγότερη δυνατή παρέμβαση στον ασθενή. Αυτό επιτυγχάνεται με τις σύγχρονες τεχνικές της Λαπαροσκόπησης, της Ρομποτικής και της Ενδοσκόπησης. Η Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική προσφέρει πληθώρα πλεονεκτημάτων, όπως η οπτική μεγέθυνση του χειρουργικού πεδίου και η καλύτερη ακρίβεια της επέμβασης, η μειωμένη απώλεια αίματος, η ελάττωση του πόνου μετά το χειρουργείο, ο συντομότερος χρόνος για την επάνοδο της εντερικής λειτουργίας και τη λήψη τροφής, η ταχεία ανάρρωση, η μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, η ελαχιστοποίηση της πιθανότητας μετεγχειρητικών επιπλοκών σχετικές με τις τομές, η σχεδόν εξάλειψη των μετεγχειρητικών συμφύσεων που μπορούν να προκαλέσουν ειλεό, το άριστο αισθητικό αποτέλεσμα και η ταχεία επάνοδος στην εργασία. Οι τεχνικές της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής έχουν άψογα εφαρμοστεί και στην γυναικολογική ογκολογία. Στον καρκίνο ωοθηκών η αμφοτερόπλευρη πυελική και παρααορτική λεμφαδενεκτομή θεωρείται απαραίτητη, τόσο για την ακριβή σταδιοποίηση της νόσου όσο και γιατί έχει συσχετισθεί με βελτιωμένο ποσοστό επιβίωσης. Οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί για την λεμφαδενεκτομή αφορούν τη λαπαροσκόπηση και τη ρομποτική χειρουργική. Ο πλήρης λεμφαδενικός καθαρισμός μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε ενδοπεριτοναικά είτε εξωπεριτοναικά. Η “λαπαροσκόπηση μονής οπής” είναι μία μέθοδος που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια. Οι αρχές αυτής της τεχνικής έχουν χρησιμοποιηθεί και στη ρομποτική χειρουργική. Κάθε μία από αυτές τις τεχνικές έχει πλεονεκτήματα, όπως και μειονεκτήματα. Μέσα από ένα σύνολο μελετών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, φαίνεται ότι η λαπαροσκοπική πυελική και παρααορτική λεμφαδενεκτομή αποτελεί μία ασφαλή, επαρκή και οικονομική εναλλακτική τεχνική για την αντιμετώπιση του καρκίνου των ωοθηκών, παρέχοντας αρκετά πλεονεκτήματα συγκριτικά με την καθιερωμένη λαπαροτομία. Η καθιέρωση αυτών των τεχνικών, ωστόσο, στην καθημερινή ιατρική πράξη, απαιτεί ακόμα μεγαλύτερες και τυχαιοποιημένες μελέτες. Μέλημα των γυναικολόγων ογκολόγων αποτελεί η απόκτηση εξειδικευμένων δεξιοτήτων, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς στις σύγχρονες απαιτήσεις της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής.","Backround.The purpose of this study was to present all the available minimally-invasive techniques for pelvic and para-aortic lymphadenectomy in ovarian cancer and to compare the surgical outcomes of these approaches. Methods. A review study of the literature, since 1989 up to date, regarding to the role of lymphadenectomy in ovarian cancer, the development of minimally-invasive surgery for this procedure and the outcomes of these surgical approaches. Pubmed (MEDLINE), Web of Science, ClinicalTrials.gov and various Scientific Texts were searched for original studies. Parameters such as operative time, estimated intraoperative blood loss, postoperative pain, length of hospital stay, number of lymph nodes yielded and complication rates were evaluated in this study. Results. In early ovarian cancer systematic lymph node dissection is required in order to perform accurate clinical staging and to select an adequate adjuvant chemotherapy. Recent changes in FIGO staging reflect the relative prognostic influenceof lymph node staging, stratified by the size of lymph node metastasis. Complete surgical debulking of advanced ovarian carcinoma including pelvic and paraaortic lymphadenectomy has been associated with improved survival. A systematic lymphadenectomy in advanced cancer will produce a significant benefit in progression-free survival and may improve the 5-year overall survival. The results of a large international trial (LION) will show whether systematic lymph node dissection does indeed influence the overall survival in advanced ovarian cancer. Minimally-invasive procedures (MIS-minimal invasive surgery) for lymphadenectomy in ovarian cancer include : laparoscopic pelvic lymphadenectomy, laparoscopic para-aortic lymphadenectomy, tranperitoneal or extraperitoneal, single-port laparoscopic lymphadenectomy (LESS), transperitoneal or extraperitoneal, robotic pelvic lymphadenectomy, robotic para-aortic lymphadenectomy, transperitoneal or extraperitoneal, and robotic single-port lymphadenectomy (R-LESS). The operation time and blood loss was signiﬁcantly reduced in the robotic and laparoscopic groups. Moreover, robotic surgery was associated with decreased postoperative pain score. The length of hospital stay and time to full diet resumption were also shortened for those who underwent robotic and laparoscopic procedures. Survival analysis and complication rates were similar between the two groups. The robotic equipment stil remains large and expensive and the stuff has to be well-trained. The reported studies regarding to the comparison between the transperitoneal and extraperitoneal approach observed no significant differences between both surgical approaches for perioperative outcomes and number of aortic nodes. In last years, the extraperitoneal approach seems to be associated with shorter surgical duration. A lower blood loss and a little higher number of aortic nodes can be removed during robotic extraperitoneal lymphadenectomy (not clinically significant). LESS and R-LESS improve cosmesis and have been associated with a lower postoperative pain and a lower morbidity versus multiport laparoscopic surgery. Large prospective studies are needed, in order to evaluate the use of these techniques in lymphadenectomy for ovarian cancer. Conclusion. Laparoscopic pelvic and para-aortic lymphadenectomy is a safe, feasible and economic alternative approach to laparotomy in the management of ovarian cancer. Robotic lymphadenectomy seem to be a feasible alternative approach in managing ovarian cancer, with a careful patient selection. However, large case-control studies to evaluate the efficacy of using robotic surgery in treatment of ovarian cancer are still lacking."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Minimally invasive lymphadenectomy in ovarian cancer"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραχάλιου Χριστίνα","Karachaliou Christina"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Ιστορικά οι χειρουργικές επεμβάσεις έχουν συνδεθεί με τον πόνο, τις μεγάλες και εμφανείς τομές στο σώμα, τον κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές, τη μακρά νοσηλεία και φυσικά τη δύσκολη ανάρρωση. Η σύγχρονη χειρουργική με την αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας και τη συστηματική κλινική έρευνα έρχεται να αλλάξει εντελώς τα δεδομένα. Η χειρουργική του σήμερα είναι Ελάχιστα Επεμβατική (Minimally Invasive Surgery), δηλαδή με τη λιγότερη δυνατή παρέμβαση στον ασθενή. Αυτό επιτυγχάνεται με τις σύγχρονες τεχνικές της Λαπαροσκόπησης, της Ρομποτικής και της Ενδοσκόπησης. Η Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική προσφέρει πληθώρα πλεονεκτημάτων, όπως η οπτική μεγέθυνση του χειρουργικού πεδίου και η καλύτερη ακρίβεια της επέμβασης, η μειωμένη απώλεια αίματος, η ελάττωση του πόνου μετά το χειρουργείο, ο συντομότερος χρόνος για την επάνοδο της εντερικής λειτουργίας και τη λήψη τροφής, η ταχεία ανάρρωση, η μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, η ελαχιστοποίηση της πιθανότητας μετεγχειρητικών επιπλοκών σχετικές με τις τομές, η σχεδόν εξάλειψη των μετεγχειρητικών συμφύσεων που μπορούν να προκαλέσουν ειλεό, το άριστο αισθητικό αποτέλεσμα και η ταχεία επάνοδος στην εργασία. Οι τεχνικές της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής έχουν άψογα εφαρμοστεί και στην γυναικολογική ογκολογία. Στον καρκίνο ωοθηκών η αμφοτερόπλευρη πυελική και παρααορτική λεμφαδενεκτομή θεωρείται απαραίτητη, τόσο για την ακριβή σταδιοποίηση της νόσου όσο και γιατί έχει συσχετισθεί με βελτιωμένο ποσοστό επιβίωσης. Οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί για την λεμφαδενεκτομή αφορούν τη λαπαροσκόπηση και τη ρομποτική χειρουργική. Ο πλήρης λεμφαδενικός καθαρισμός μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε ενδοπεριτοναικά είτε εξωπεριτοναικά. Η “λαπαροσκόπηση μονής οπής” είναι μία μέθοδος που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια. Οι αρχές αυτής της τεχνικής έχουν χρησιμοποιηθεί και στη ρομποτική χειρουργική. Κάθε μία από αυτές τις τεχνικές έχει πλεονεκτήματα, όπως και μειονεκτήματα. Μέσα από ένα σύνολο μελετών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, φαίνεται ότι η λαπαροσκοπική πυελική και παρααορτική λεμφαδενεκτομή αποτελεί μία ασφαλή, επαρκή και οικονομική εναλλακτική τεχνική για την αντιμετώπιση του καρκίνου των ωοθηκών, παρέχοντας αρκετά πλεονεκτήματα συγκριτικά με την καθιερωμένη λαπαροτομία. Η καθιέρωση αυτών των τεχνικών, ωστόσο, στην καθημερινή ιατρική πράξη, απαιτεί ακόμα μεγαλύτερες και τυχαιοποιημένες μελέτες. Μέλημα των γυναικολόγων ογκολόγων αποτελεί η απόκτηση εξειδικευμένων δεξιοτήτων, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς στις σύγχρονες απαιτήσεις της Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής.","Backround.The purpose of this study was to present all the available minimally-invasive techniques for pelvic and para-aortic lymphadenectomy in ovarian cancer and to compare the surgical outcomes of these approaches. Methods. A review study of the literature, since 1989 up to date, regarding to the role of lymphadenectomy in ovarian cancer, the development of minimally-invasive surgery for this procedure and the outcomes of these surgical approaches. Pubmed (MEDLINE), Web of Science, ClinicalTrials.gov and various Scientific Texts were searched for original studies. Parameters such as operative time, estimated intraoperative blood loss, postoperative pain, length of hospital stay, number of lymph nodes yielded and complication rates were evaluated in this study. Results. In early ovarian cancer systematic lymph node dissection is required in order to perform accurate clinical staging and to select an adequate adjuvant chemotherapy. Recent changes in FIGO staging reflect the relative prognostic influenceof lymph node staging, stratified by the size of lymph node metastasis. Complete surgical debulking of advanced ovarian carcinoma including pelvic and paraaortic lymphadenectomy has been associated with improved survival. A systematic lymphadenectomy in advanced cancer will produce a significant benefit in progression-free survival and may improve the 5-year overall survival. The results of a large international trial (LION) will show whether systematic lymph node dissection does indeed influence the overall survival in advanced ovarian cancer. Minimally-invasive procedures (MIS-minimal invasive surgery) for lymphadenectomy in ovarian cancer include : laparoscopic pelvic lymphadenectomy, laparoscopic para-aortic lymphadenectomy, tranperitoneal or extraperitoneal, single-port laparoscopic lymphadenectomy (LESS), transperitoneal or extraperitoneal, robotic pelvic lymphadenectomy, robotic para-aortic lymphadenectomy, transperitoneal or extraperitoneal, and robotic single-port lymphadenectomy (R-LESS). The operation time and blood loss was signiﬁcantly reduced in the robotic and laparoscopic groups. Moreover, robotic surgery was associated with decreased postoperative pain score. The length of hospital stay and time to full diet resumption were also shortened for those who underwent robotic and laparoscopic procedures. Survival analysis and complication rates were similar between the two groups. The robotic equipment stil remains large and expensive and the stuff has to be well-trained. The reported studies regarding to the comparison between the transperitoneal and extraperitoneal approach observed no significant differences between both surgical approaches for perioperative outcomes and number of aortic nodes. In last years, the extraperitoneal approach seems to be associated with shorter surgical duration. A lower blood loss and a little higher number of aortic nodes can be removed during robotic extraperitoneal lymphadenectomy (not clinically significant). LESS and R-LESS improve cosmesis and have been associated with a lower postoperative pain and a lower morbidity versus multiport laparoscopic surgery. Large prospective studies are needed, in order to evaluate the use of these techniques in lymphadenectomy for ovarian cancer. Conclusion. Laparoscopic pelvic and para-aortic lymphadenectomy is a safe, feasible and economic alternative approach to laparotomy in the management of ovarian cancer. Robotic lymphadenectomy seem to be a feasible alternative approach in managing ovarian cancer, with a careful patient selection. However, large case-control studies to evaluate the efficacy of using robotic surgery in treatment of ovarian cancer are still lacking."],"dc:identifier":["uoadl:1327253","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327253"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Minimally invasive lymphadenectomy in ovarian cancer"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:20Z"}