{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327288"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327288","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"EVALUATION OF THE INTESTINAL TRANSPORT OF MAIN PHENOLIC COMPOUNDS FROM ROSEMARY EXTRACT ACROSS CACO-2 CELL MONOLAYER","abstract":"Το δενδρολίβανο είναι ένα γνωστό βρώσιμο βότανο, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Lamiaceae) και παρουσιάζει μεταξύ άλλων αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιπολλαπλασιαστική δράση, καθώς και προφυλακτική δράση κατά του καρκίνου. Οι ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες του δενδρολίβανου μπορούν να αποδοθούν στα φαινολικά συστατικά του, όπως το καρνοσικό οξύ (CA), την καρνοσόλη (CS), τη ροσμανόλη (RS) και το 12-Ο-μεθυλοκαρνοσικό οξύ (MCA). Δεδομένου ότι οι διαιτητικές φαινολικές ενώσεις μπορούν να προκαλούν βιολογικές επιδράσεις μόνο κατά την απορρόφησή τους από το έντερο, πληροφορίες για τέτοιου τύπου διεργασίες καθίστανται ζωτικής σημασίας για την εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεών τους στην υγεία. Αρχικά αναπτύχθηκε μια μέθοδος προσομοίωσης της γαστροεντερικής (GI) πέψης προκειμένου να εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της GI πέψης στο προφίλ των φαινολικών ενώσεων εκχυλίσματος δενδρολίβανου (RE). Αφού πραγματοποιήθηκε χημικός χαρακτηρισμός του GI-RE, προσδιορίστηκε η κυτταροτοξική δράση του RE, καθαρoύ κλάσματος του GI/RE που λήφθηκε μετά από εκχύλιση στερεάς φάσης (SPE/GI-RE) και προτύπων των κύριων διτερπενίων του δενδρολίβανου σε Caco-2 κύτταρα. Ύστερα απο δοκιμές κυτταροτοξικότητας με πρότυπα, βρέθηκε ότι η RS παρουσίαζε την υψηλότερη τοξικότητα. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν επίσης η μελέτη της χημικής σταθερότητας των βασικών διτερπενίων του RE. Κατά το ξεκίνημα και μετά το πέρας (6 ώρες) της επώασης, το CA, η CS, η RS και το MCA ανιχνεύθηκαν στην εσωτερική μικροκυψελίδα θαλάμου Transwell χρησιμοποιώντας μια UHPLC-TOF MS μέθοδο, κατά την παρουσία και απουσία κυττάρων. Το MCA ήταν το πιο σταθερό διτερπένιο. Αντίθετα, το CA διασπάστηκε κυρίως σε CS και RS, καθώς επίσης ανιχνεύθηκαν ροσμαδιάλη (RD) και κινόνη της ροσμανόλης (RS-Q). Το κύριο προϊόν διάσπασης της CS ήταν η RS, καθώς ανιχνεύθηκαν και η RD και η RS-Q. Τέλος, η RS διασπάστηκε σε RD και RS-Q. Κατά την παρουσία κυττάρων τα δεδομένα υπέδειξαν την πρόσληψη των φαινολικών ενώσεων από τα κύτταρα. Η μεταφορά των CA, CS, RS και MCA μέσω του εντέρου (ως πρότυπα, σε RE και σε SPE/GI-RE) μελετήθηκε και προς τις δύο κατευθύνσεις χρησιμοποιώντας μονοστιβάδες Caco-2 κυττάρων. Οι ενώσεις προσδιορίστηκαν με UHPLC-TOF MS μέθοδο και οι παράμετροι της μεταφοράς τους υπολογίστηκαν. Οι φαινολικές ενώσεις βρέθηκε ότι απορροφούνται πιο αποτελεσματικά με κατεύθυνση από την εξωτερική προς την εσωτερική μικροκυψελίδα. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν επίσης ότι τα συστατικά της μήτρας των φυτών, καθώς και η διαδικασία της εκχύλισης στερεάς φάσης μπορεί να επηρεάσει τη μεταφορά των διτερπενίων διαμέσου της μονοστιβάδος των Caco-2 κυττάρων. Οι εξεταζόμενες ενώσεις παρουσίασαν χαμηλές προς μέτριες τιμές διαπερατότητας με υψηλότερη τιμή αυτή της RS, ακολουθούμενη από την τιμή της CS, του MCA και του CA. Τέλος, σύμφωνα με τις τιμές του λόγου εκροής, ο κύριος μηχανισμός απορρόφησης των διτερπενίων μέσω του εντέρου είναι η διακυτταρική μεταφορά. Παράλληλα, η ενεργός εκροή είναι πιθανόν να συμμετάσχει στη μεταφορά του MCA.","abstract_html":"Το δενδρολίβανο είναι ένα γνωστό βρώσιμο βότανο, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Lamiaceae) και παρουσιάζει μεταξύ άλλων αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιπολλαπλασιαστική δράση, καθώς και προφυλακτική δράση κατά του καρκίνου. Οι ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες του δενδρολίβανου μπορούν να αποδοθούν στα φαινολικά συστατικά του, όπως το καρνοσικό οξύ (CA), την καρνοσόλη (CS), τη ροσμανόλη (RS) και το 12-Ο-μεθυλοκαρνοσικό οξύ (MCA). Δεδομένου ότι οι διαιτητικές φαινολικές ενώσεις μπορούν να προκαλούν βιολογικές επιδράσεις μόνο κατά την απορρόφησή τους από το έντερο, πληροφορίες για τέτοιου τύπου διεργασίες καθίστανται ζωτικής σημασίας για την εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεών τους στην υγεία. Αρχικά αναπτύχθηκε μια μέθοδος προσομοίωσης της γαστροεντερικής (GI) πέψης προκειμένου να εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της GI πέψης στο προφίλ των φαινολικών ενώσεων εκχυλίσματος δενδρολίβανου (RE). Αφού πραγματοποιήθηκε χημικός χαρακτηρισμός του GI-RE, προσδιορίστηκε η κυτταροτοξική δράση του RE, καθαρoύ κλάσματος του GI/RE που λήφθηκε μετά από εκχύλιση στερεάς φάσης (SPE/GI-RE) και προτύπων των κύριων διτερπενίων του δενδρολίβανου σε Caco-2 κύτταρα. Ύστερα απο δοκιμές κυτταροτοξικότητας με πρότυπα, βρέθηκε ότι η RS παρουσίαζε την υψηλότερη τοξικότητα. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν επίσης η μελέτη της χημικής σταθερότητας των βασικών διτερπενίων του RE. Κατά το ξεκίνημα και μετά το πέρας (6 ώρες) της επώασης, το CA, η CS, η RS και το MCA ανιχνεύθηκαν στην εσωτερική μικροκυψελίδα θαλάμου Transwell χρησιμοποιώντας μια UHPLC-TOF MS μέθοδο, κατά την παρουσία και απουσία κυττάρων. Το MCA ήταν το πιο σταθερό διτερπένιο. Αντίθετα, το CA διασπάστηκε κυρίως σε CS και RS, καθώς επίσης ανιχνεύθηκαν ροσμαδιάλη (RD) και κινόνη της ροσμανόλης (RS-Q). Το κύριο προϊόν διάσπασης της CS ήταν η RS, καθώς ανιχνεύθηκαν και η RD και η RS-Q. Τέλος, η RS διασπάστηκε σε RD και RS-Q. Κατά την παρουσία κυττάρων τα δεδομένα υπέδειξαν την πρόσληψη των φαινολικών ενώσεων από τα κύτταρα. Η μεταφορά των CA, CS, RS και MCA μέσω του εντέρου (ως πρότυπα, σε RE και σε SPE/GI-RE) μελετήθηκε και προς τις δύο κατευθύνσεις χρησιμοποιώντας μονοστιβάδες Caco-2 κυττάρων. Οι ενώσεις προσδιορίστηκαν με UHPLC-TOF MS μέθοδο και οι παράμετροι της μεταφοράς τους υπολογίστηκαν. Οι φαινολικές ενώσεις βρέθηκε ότι απορροφούνται πιο αποτελεσματικά με κατεύθυνση από την εξωτερική προς την εσωτερική μικροκυψελίδα. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν επίσης ότι τα συστατικά της μήτρας των φυτών, καθώς και η διαδικασία της εκχύλισης στερεάς φάσης μπορεί να επηρεάσει τη μεταφορά των διτερπενίων διαμέσου της μονοστιβάδος των Caco-2 κυττάρων. Οι εξεταζόμενες ενώσεις παρουσίασαν χαμηλές προς μέτριες τιμές διαπερατότητας με υψηλότερη τιμή αυτή της RS, ακολουθούμενη από την τιμή της CS, του MCA και του CA. Τέλος, σύμφωνα με τις τιμές του λόγου εκροής, ο κύριος μηχανισμός απορρόφησης των διτερπενίων μέσω του εντέρου είναι η διακυτταρική μεταφορά. Παράλληλα, η ενεργός εκροή είναι πιθανόν να συμμετάσχει στη μεταφορά του MCA.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοχάρη Κωνσταντίνα","Theochari Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:20Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327288"],"render_values":[{"text":"uoadl:1327288","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327288","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327288","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1327288","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοχάρη Κωνσταντίνα","Theochari Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327288"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το δενδρολίβανο είναι ένα γνωστό βρώσιμο βότανο, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Lamiaceae) και παρουσιάζει μεταξύ άλλων αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιπολλαπλασιαστική δράση, καθώς και προφυλακτική δράση κατά του καρκίνου. Οι ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες του δενδρολίβανου μπορούν να αποδοθούν στα φαινολικά συστατικά του, όπως το καρνοσικό οξύ (CA), την καρνοσόλη (CS), τη ροσμανόλη (RS) και το 12-Ο-μεθυλοκαρνοσικό οξύ (MCA). Δεδομένου ότι οι διαιτητικές φαινολικές ενώσεις μπορούν να προκαλούν βιολογικές επιδράσεις μόνο κατά την απορρόφησή τους από το έντερο, πληροφορίες για τέτοιου τύπου διεργασίες καθίστανται ζωτικής σημασίας για την εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεών τους στην υγεία. Αρχικά αναπτύχθηκε μια μέθοδος προσομοίωσης της γαστροεντερικής (GI) πέψης προκειμένου να εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της GI πέψης στο προφίλ των φαινολικών ενώσεων εκχυλίσματος δενδρολίβανου (RE). Αφού πραγματοποιήθηκε χημικός χαρακτηρισμός του GI-RE, προσδιορίστηκε η κυτταροτοξική δράση του RE, καθαρoύ κλάσματος του GI/RE που λήφθηκε μετά από εκχύλιση στερεάς φάσης (SPE/GI-RE) και προτύπων των κύριων διτερπενίων του δενδρολίβανου σε Caco-2 κύτταρα. Ύστερα απο δοκιμές κυτταροτοξικότητας με πρότυπα, βρέθηκε ότι η RS παρουσίαζε την υψηλότερη τοξικότητα. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν επίσης η μελέτη της χημικής σταθερότητας των βασικών διτερπενίων του RE. Κατά το ξεκίνημα και μετά το πέρας (6 ώρες) της επώασης, το CA, η CS, η RS και το MCA ανιχνεύθηκαν στην εσωτερική μικροκυψελίδα θαλάμου Transwell χρησιμοποιώντας μια UHPLC-TOF MS μέθοδο, κατά την παρουσία και απουσία κυττάρων. Το MCA ήταν το πιο σταθερό διτερπένιο. Αντίθετα, το CA διασπάστηκε κυρίως σε CS και RS, καθώς επίσης ανιχνεύθηκαν ροσμαδιάλη (RD) και κινόνη της ροσμανόλης (RS-Q). Το κύριο προϊόν διάσπασης της CS ήταν η RS, καθώς ανιχνεύθηκαν και η RD και η RS-Q. Τέλος, η RS διασπάστηκε σε RD και RS-Q. Κατά την παρουσία κυττάρων τα δεδομένα υπέδειξαν την πρόσληψη των φαινολικών ενώσεων από τα κύτταρα. Η μεταφορά των CA, CS, RS και MCA μέσω του εντέρου (ως πρότυπα, σε RE και σε SPE/GI-RE) μελετήθηκε και προς τις δύο κατευθύνσεις χρησιμοποιώντας μονοστιβάδες Caco-2 κυττάρων. Οι ενώσεις προσδιορίστηκαν με UHPLC-TOF MS μέθοδο και οι παράμετροι της μεταφοράς τους υπολογίστηκαν. Οι φαινολικές ενώσεις βρέθηκε ότι απορροφούνται πιο αποτελεσματικά με κατεύθυνση από την εξωτερική προς την εσωτερική μικροκυψελίδα. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν επίσης ότι τα συστατικά της μήτρας των φυτών, καθώς και η διαδικασία της εκχύλισης στερεάς φάσης μπορεί να επηρεάσει τη μεταφορά των διτερπενίων διαμέσου της μονοστιβάδος των Caco-2 κυττάρων. Οι εξεταζόμενες ενώσεις παρουσίασαν χαμηλές προς μέτριες τιμές διαπερατότητας με υψηλότερη τιμή αυτή της RS, ακολουθούμενη από την τιμή της CS, του MCA και του CA. Τέλος, σύμφωνα με τις τιμές του λόγου εκροής, ο κύριος μηχανισμός απορρόφησης των διτερπενίων μέσω του εντέρου είναι η διακυτταρική μεταφορά. Παράλληλα, η ενεργός εκροή είναι πιθανόν να συμμετάσχει στη μεταφορά του MCA.","Rosemary is a well-known edible herb from the Lamiaceae mint family with a variety of properties, such as, antioxidant, anti-inflammatory, chemoprotective, and antiproliferative activities. Health promoting activities may be attributed to its phenolic constituents: carnosic acid (CA), carnosol (CS), rosmanol (RS) and 12-O-Methyl carnosic acid (MCA), among others. Since dietary phenolic compounds can only produce biological effects upon intestinal absorption, information about such processes is crucial for the evaluation of their potential impact on human health. An in vitro simulation of gastrointestinal (GI) digestion was developed to evaluate the effect of gastrointestinal (GI) digestion on the phenolic profile of rosemary extract (RE). After the chemical characterization of GI-RE, evaluation of cytotoxicity activity against Caco-2 cells of RE, purified fraction of GI/RE after solid phase extraction (SPE/GI-RE) and the main rosemary diterpenes took place. According to the cytotoxicity tests of the pure standards, RS exhibited the strongest toxicity. In the aim of this work was also the study of chemical stability of the main diterpenes in the RE. At the beginning and at the ending of the incubation (6 h), CA, CS, RS and MCA were detected by UHPLC-TOF MS at the apical compartment in the presence and absence of Caco-2 cells. MCA was the more stable rosemary diterpene. On the contrary, CA was degraded mainly to CS and RS, while rosmadial (RD) and rosmanol quinone (RS-Q) were also found. The main degradation product of CS was RS. RD and RS-Q were also detected. Finally RS was degraded to RD and RS-Q. In the presence of cells the data indicated the uptake of the phenolic compounds from the cells. The intestinal epithelial transport of CA, CS, RS and MCA (either as pure compounds or from RE and SPE/GI-RE) was investigated across Caco-2 cell monolayer in both directions. These compounds were assayed by UHPLC-TOF MS, and their transport parameters were calculated. Phenolic compounds were found to be more effectively absorbed across basolateral membrane when pure standards or diterpenes within the RE and SPE/GI-RE were studied. The data also revealed that plant matrix components and SPE procedure affect the transport of diterpenes across the Caco-2 monolayer. The tested compounds presented low to moderate permeability (Papp) values with RS showing the highest Papp value, followed by CS, MCA and then CA. Finally, efflux ratio values indicate that the main absorption mechanism of the diterpenes via intestine was transcellular transport. Active efflux transport might be involved in MCA transport."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["EVALUATION OF THE INTESTINAL TRANSPORT OF MAIN PHENOLIC COMPOUNDS FROM ROSEMARY EXTRACT ACROSS CACO-2 CELL MONOLAYER"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοχάρη Κωνσταντίνα","Theochari Konstantina"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Το δενδρολίβανο είναι ένα γνωστό βρώσιμο βότανο, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Lamiaceae) και παρουσιάζει μεταξύ άλλων αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιπολλαπλασιαστική δράση, καθώς και προφυλακτική δράση κατά του καρκίνου. Οι ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες του δενδρολίβανου μπορούν να αποδοθούν στα φαινολικά συστατικά του, όπως το καρνοσικό οξύ (CA), την καρνοσόλη (CS), τη ροσμανόλη (RS) και το 12-Ο-μεθυλοκαρνοσικό οξύ (MCA). Δεδομένου ότι οι διαιτητικές φαινολικές ενώσεις μπορούν να προκαλούν βιολογικές επιδράσεις μόνο κατά την απορρόφησή τους από το έντερο, πληροφορίες για τέτοιου τύπου διεργασίες καθίστανται ζωτικής σημασίας για την εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεών τους στην υγεία. Αρχικά αναπτύχθηκε μια μέθοδος προσομοίωσης της γαστροεντερικής (GI) πέψης προκειμένου να εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της GI πέψης στο προφίλ των φαινολικών ενώσεων εκχυλίσματος δενδρολίβανου (RE). Αφού πραγματοποιήθηκε χημικός χαρακτηρισμός του GI-RE, προσδιορίστηκε η κυτταροτοξική δράση του RE, καθαρoύ κλάσματος του GI/RE που λήφθηκε μετά από εκχύλιση στερεάς φάσης (SPE/GI-RE) και προτύπων των κύριων διτερπενίων του δενδρολίβανου σε Caco-2 κύτταρα. Ύστερα απο δοκιμές κυτταροτοξικότητας με πρότυπα, βρέθηκε ότι η RS παρουσίαζε την υψηλότερη τοξικότητα. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν επίσης η μελέτη της χημικής σταθερότητας των βασικών διτερπενίων του RE. Κατά το ξεκίνημα και μετά το πέρας (6 ώρες) της επώασης, το CA, η CS, η RS και το MCA ανιχνεύθηκαν στην εσωτερική μικροκυψελίδα θαλάμου Transwell χρησιμοποιώντας μια UHPLC-TOF MS μέθοδο, κατά την παρουσία και απουσία κυττάρων. Το MCA ήταν το πιο σταθερό διτερπένιο. Αντίθετα, το CA διασπάστηκε κυρίως σε CS και RS, καθώς επίσης ανιχνεύθηκαν ροσμαδιάλη (RD) και κινόνη της ροσμανόλης (RS-Q). Το κύριο προϊόν διάσπασης της CS ήταν η RS, καθώς ανιχνεύθηκαν και η RD και η RS-Q. Τέλος, η RS διασπάστηκε σε RD και RS-Q. Κατά την παρουσία κυττάρων τα δεδομένα υπέδειξαν την πρόσληψη των φαινολικών ενώσεων από τα κύτταρα. Η μεταφορά των CA, CS, RS και MCA μέσω του εντέρου (ως πρότυπα, σε RE και σε SPE/GI-RE) μελετήθηκε και προς τις δύο κατευθύνσεις χρησιμοποιώντας μονοστιβάδες Caco-2 κυττάρων. Οι ενώσεις προσδιορίστηκαν με UHPLC-TOF MS μέθοδο και οι παράμετροι της μεταφοράς τους υπολογίστηκαν. Οι φαινολικές ενώσεις βρέθηκε ότι απορροφούνται πιο αποτελεσματικά με κατεύθυνση από την εξωτερική προς την εσωτερική μικροκυψελίδα. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν επίσης ότι τα συστατικά της μήτρας των φυτών, καθώς και η διαδικασία της εκχύλισης στερεάς φάσης μπορεί να επηρεάσει τη μεταφορά των διτερπενίων διαμέσου της μονοστιβάδος των Caco-2 κυττάρων. Οι εξεταζόμενες ενώσεις παρουσίασαν χαμηλές προς μέτριες τιμές διαπερατότητας με υψηλότερη τιμή αυτή της RS, ακολουθούμενη από την τιμή της CS, του MCA και του CA. Τέλος, σύμφωνα με τις τιμές του λόγου εκροής, ο κύριος μηχανισμός απορρόφησης των διτερπενίων μέσω του εντέρου είναι η διακυτταρική μεταφορά. Παράλληλα, η ενεργός εκροή είναι πιθανόν να συμμετάσχει στη μεταφορά του MCA.","Rosemary is a well-known edible herb from the Lamiaceae mint family with a variety of properties, such as, antioxidant, anti-inflammatory, chemoprotective, and antiproliferative activities. Health promoting activities may be attributed to its phenolic constituents: carnosic acid (CA), carnosol (CS), rosmanol (RS) and 12-O-Methyl carnosic acid (MCA), among others. Since dietary phenolic compounds can only produce biological effects upon intestinal absorption, information about such processes is crucial for the evaluation of their potential impact on human health. An in vitro simulation of gastrointestinal (GI) digestion was developed to evaluate the effect of gastrointestinal (GI) digestion on the phenolic profile of rosemary extract (RE). After the chemical characterization of GI-RE, evaluation of cytotoxicity activity against Caco-2 cells of RE, purified fraction of GI/RE after solid phase extraction (SPE/GI-RE) and the main rosemary diterpenes took place. According to the cytotoxicity tests of the pure standards, RS exhibited the strongest toxicity. In the aim of this work was also the study of chemical stability of the main diterpenes in the RE. At the beginning and at the ending of the incubation (6 h), CA, CS, RS and MCA were detected by UHPLC-TOF MS at the apical compartment in the presence and absence of Caco-2 cells. MCA was the more stable rosemary diterpene. On the contrary, CA was degraded mainly to CS and RS, while rosmadial (RD) and rosmanol quinone (RS-Q) were also found. The main degradation product of CS was RS. RD and RS-Q were also detected. Finally RS was degraded to RD and RS-Q. In the presence of cells the data indicated the uptake of the phenolic compounds from the cells. The intestinal epithelial transport of CA, CS, RS and MCA (either as pure compounds or from RE and SPE/GI-RE) was investigated across Caco-2 cell monolayer in both directions. These compounds were assayed by UHPLC-TOF MS, and their transport parameters were calculated. Phenolic compounds were found to be more effectively absorbed across basolateral membrane when pure standards or diterpenes within the RE and SPE/GI-RE were studied. The data also revealed that plant matrix components and SPE procedure affect the transport of diterpenes across the Caco-2 monolayer. The tested compounds presented low to moderate permeability (Papp) values with RS showing the highest Papp value, followed by CS, MCA and then CA. Finally, efflux ratio values indicate that the main absorption mechanism of the diterpenes via intestine was transcellular transport. Active efflux transport might be involved in MCA transport."],"dc:identifier":["uoadl:1327288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327288"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["EVALUATION OF THE INTESTINAL TRANSPORT OF MAIN PHENOLIC COMPOUNDS FROM ROSEMARY EXTRACT ACROSS CACO-2 CELL MONOLAYER"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:20Z"}