{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327478"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327478","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του περιβάλλοντος στην ανάπτυξη μεσοθηλιώματος. Νέα δεδομένα στη διάγνωση, πρόβλεψη και θεραπεία","abstract":"To κακόηθες μεσοθηλίωμα αποτελεί μια θανατηφόρο κακοήθεια του υπεζωκότα και του περιτοναίου και σπανιότερα του περικαρδίου. Το κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα έχει τετραπλάσια συχνότητα εμφάνισης έναντι του περιτοναίου. Ο κύριος αιτιολογικός παράγοντας είναι η έκθεση στον αμίαντο και ιδιαίτερα στις ίνες κροκιδολίτη. Η μέση επιβίωση των ασθενών είναι 12 μήνες. Η χημειοθεραπεία με Cisplatin και Pemetrexed αποτελούν το σύνηθες σχήμα το οποίο δίνεται ως χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής. Ο επιθηλιοειδής ιστολογικός τύπος, το χαμηλό στάδιο, το γυναικείο φύλο και η νεαρή ηλικία σχετίζονται με ευνοϊκότερη πρόγνωση. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν καρκινικοί βιοδείκτες για τη νόσο, τόσο για την έγκαιρη διάγνωση, όσο για την πρόγνωση και θεραπεία. Υπάρχει έντονη ερευνητική προσπάθεια στην κατεύθυνση αναζήτησης βιοδεικτών. Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας ως προς τους περιβαλλοντικούς παράγοντες με έμφαση στον αμίαντο και δείκτες πρώιμης διάγνωσης και ανταπόκρισης στη θεραπεία. Τέλος, θα γίνει αναφορά στο ρόλο του Επισκέπτη/ τριας Υγείας που καλείται να καλύψει όταν θα συναντήσει ένα τέτοιο περιστατικό σε μια μονάδα υγείας. Η ανοσοιστοχημική αξιολόγηση είναι απαραίτητη για την διάγνωση του μεσοθηλιώματος καθώς επίσης και για την διάκριση των ιστολογικών του τύπων. Για τον επιθηλιοειδή και το διφασικό ιστολογικό τύπο, η ισχύουσα προσέγγιση για την διάγνωση είναι ο συνδυασμός δυο θετικών και δυο αρνητικών ανοσοιστοχημικών δεικτών. Όμως για τον σαρκωματώδη τύπο δεν υπάρχουν ειδικοί δείκτες καθιστώντας τη διάγνωση του δύσκολη. Η μεσοθηλίνη στον ορό και στο πλευριτικό υγρό χρησιμοποιείται ως επιπρόσθετος διαγνωστικός δείκτης με υψηλή ειδικότητα αλλά χαμηλή ευαισθησία. Η πρόγνωσή του είναι πτωχή. Ο συνδυασμός της χειρουργικής επέμβασης με τη χημειοθεραπεία οδήγησε τα τελευταία χρόνια στη βελτίωση της επιβίωσης και ποιότητα ζωής των ασθενών. Η στοχευμένη θεραπεία έχει δυστυχώς αποτύχει μέχρι στιγμής στο να επιφέρει βέλτιστα αποτελέσματα. Συμπερασματικά, το μεσοθηλίωμα αποτελεί μια κακοήθεια με ιδιαίτερα πτωχή πρόγνωση. Ο ρόλος του αμιάντου ως κύριος αιτιολογικός παράγοντας είναι πλέον εδραιωμένος. Νεώτεροι βιοδείκτες βρίσκονται υπό δοκιμή σε κλινικές μελέτες οι οποίοι θα συμβάλλουν στην έγκαιρη διάγνωση και ορθότερο θεραπευτικό χειρισμό των ασθενών.","abstract_html":"To κακόηθες μεσοθηλίωμα αποτελεί μια θανατηφόρο κακοήθεια του υπεζωκότα και του περιτοναίου και σπανιότερα του περικαρδίου. Το κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα έχει τετραπλάσια συχνότητα εμφάνισης έναντι του περιτοναίου. Ο κύριος αιτιολογικός παράγοντας είναι η έκθεση στον αμίαντο και ιδιαίτερα στις ίνες κροκιδολίτη. Η μέση επιβίωση των ασθενών είναι 12 μήνες. Η χημειοθεραπεία με Cisplatin και Pemetrexed αποτελούν το σύνηθες σχήμα το οποίο δίνεται ως χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής. Ο επιθηλιοειδής ιστολογικός τύπος, το χαμηλό στάδιο, το γυναικείο φύλο και η νεαρή ηλικία σχετίζονται με ευνοϊκότερη πρόγνωση. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν καρκινικοί βιοδείκτες για τη νόσο, τόσο για την έγκαιρη διάγνωση, όσο για την πρόγνωση και θεραπεία. Υπάρχει έντονη ερευνητική προσπάθεια στην κατεύθυνση αναζήτησης βιοδεικτών. Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας ως προς τους περιβαλλοντικούς παράγοντες με έμφαση στον αμίαντο και δείκτες πρώιμης διάγνωσης και ανταπόκρισης στη θεραπεία. Τέλος, θα γίνει αναφορά στο ρόλο του Επισκέπτη/ τριας Υγείας που καλείται να καλύψει όταν θα συναντήσει ένα τέτοιο περιστατικό σε μια μονάδα υγείας. Η ανοσοιστοχημική αξιολόγηση είναι απαραίτητη για την διάγνωση του μεσοθηλιώματος καθώς επίσης και για την διάκριση των ιστολογικών του τύπων. Για τον επιθηλιοειδή και το διφασικό ιστολογικό τύπο, η ισχύουσα προσέγγιση για την διάγνωση είναι ο συνδυασμός δυο θετικών και δυο αρνητικών ανοσοιστοχημικών δεικτών. Όμως για τον σαρκωματώδη τύπο δεν υπάρχουν ειδικοί δείκτες καθιστώντας τη διάγνωση του δύσκολη. Η μεσοθηλίνη στον ορό και στο πλευριτικό υγρό χρησιμοποιείται ως επιπρόσθετος διαγνωστικός δείκτης με υψηλή ειδικότητα αλλά χαμηλή ευαισθησία. Η πρόγνωσή του είναι πτωχή. Ο συνδυασμός της χειρουργικής επέμβασης με τη χημειοθεραπεία οδήγησε τα τελευταία χρόνια στη βελτίωση της επιβίωσης και ποιότητα ζωής των ασθενών. Η στοχευμένη θεραπεία έχει δυστυχώς αποτύχει μέχρι στιγμής στο να επιφέρει βέλτιστα αποτελέσματα. Συμπερασματικά, το μεσοθηλίωμα αποτελεί μια κακοήθεια με ιδιαίτερα πτωχή πρόγνωση. Ο ρόλος του αμιάντου ως κύριος αιτιολογικός παράγοντας είναι πλέον εδραιωμένος. Νεώτεροι βιοδείκτες βρίσκονται υπό δοκιμή σε κλινικές μελέτες οι οποίοι θα συμβάλλουν στην έγκαιρη διάγνωση και ορθότερο θεραπευτικό χειρισμό των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καπνοπούλου Αικατερίνη","Kapnopoulou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327478"],"render_values":[{"text":"uoadl:1327478","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327478","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327478","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1327478","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καπνοπούλου Αικατερίνη","Kapnopoulou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327478","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327478"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["To κακόηθες μεσοθηλίωμα αποτελεί μια θανατηφόρο κακοήθεια του υπεζωκότα και του περιτοναίου και σπανιότερα του περικαρδίου. Το κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα έχει τετραπλάσια συχνότητα εμφάνισης έναντι του περιτοναίου. Ο κύριος αιτιολογικός παράγοντας είναι η έκθεση στον αμίαντο και ιδιαίτερα στις ίνες κροκιδολίτη. Η μέση επιβίωση των ασθενών είναι 12 μήνες. Η χημειοθεραπεία με Cisplatin και Pemetrexed αποτελούν το σύνηθες σχήμα το οποίο δίνεται ως χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής. Ο επιθηλιοειδής ιστολογικός τύπος, το χαμηλό στάδιο, το γυναικείο φύλο και η νεαρή ηλικία σχετίζονται με ευνοϊκότερη πρόγνωση. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν καρκινικοί βιοδείκτες για τη νόσο, τόσο για την έγκαιρη διάγνωση, όσο για την πρόγνωση και θεραπεία. Υπάρχει έντονη ερευνητική προσπάθεια στην κατεύθυνση αναζήτησης βιοδεικτών. Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας ως προς τους περιβαλλοντικούς παράγοντες με έμφαση στον αμίαντο και δείκτες πρώιμης διάγνωσης και ανταπόκρισης στη θεραπεία. Τέλος, θα γίνει αναφορά στο ρόλο του Επισκέπτη/ τριας Υγείας που καλείται να καλύψει όταν θα συναντήσει ένα τέτοιο περιστατικό σε μια μονάδα υγείας. Η ανοσοιστοχημική αξιολόγηση είναι απαραίτητη για την διάγνωση του μεσοθηλιώματος καθώς επίσης και για την διάκριση των ιστολογικών του τύπων. Για τον επιθηλιοειδή και το διφασικό ιστολογικό τύπο, η ισχύουσα προσέγγιση για την διάγνωση είναι ο συνδυασμός δυο θετικών και δυο αρνητικών ανοσοιστοχημικών δεικτών. Όμως για τον σαρκωματώδη τύπο δεν υπάρχουν ειδικοί δείκτες καθιστώντας τη διάγνωση του δύσκολη. Η μεσοθηλίνη στον ορό και στο πλευριτικό υγρό χρησιμοποιείται ως επιπρόσθετος διαγνωστικός δείκτης με υψηλή ειδικότητα αλλά χαμηλή ευαισθησία. Η πρόγνωσή του είναι πτωχή. Ο συνδυασμός της χειρουργικής επέμβασης με τη χημειοθεραπεία οδήγησε τα τελευταία χρόνια στη βελτίωση της επιβίωσης και ποιότητα ζωής των ασθενών. Η στοχευμένη θεραπεία έχει δυστυχώς αποτύχει μέχρι στιγμής στο να επιφέρει βέλτιστα αποτελέσματα. Συμπερασματικά, το μεσοθηλίωμα αποτελεί μια κακοήθεια με ιδιαίτερα πτωχή πρόγνωση. Ο ρόλος του αμιάντου ως κύριος αιτιολογικός παράγοντας είναι πλέον εδραιωμένος. Νεώτεροι βιοδείκτες βρίσκονται υπό δοκιμή σε κλινικές μελέτες οι οποίοι θα συμβάλλουν στην έγκαιρη διάγνωση και ορθότερο θεραπευτικό χειρισμό των ασθενών.","The malignant mesothelioma constitutes a fatal malignancy of the pleura and the peritoneum and in rare cases of the pericardium. The malignant mesothelioma of the pleura is four times more frequent than of the peritoneum. The major causative factor is the exposure to asbestos and especially to the crocidolite fibres. The average survival of the patients is twelve months. The Cisplatin and Pemetrexed chemotherapy is the usual treatment which is administered first-line. The epitheliod histological type, the early stage, the female sex and young age are related to a more favourable prognosis. Up to the present day there have not been cancer biomarkers for this disease, neither for the prompt diagnosis nor for the prognosis and cure. There is intense research effort towards the search for biomarkers. The aim of this thesis is the review of the current bibliography as far as the environmental factors are concerned with emphasis on asbestos and on early diagnosis indicators as well as response to treatment. Finally, reference will be made to the Health Visitor’s role when they have to deal with such incidents in a Health Unit. The Immunohistochemical evaluation is necessary for the mesothelioma diagnosis as well as for the distinction of its histological type. As far as the epitheliod and the biofasic histological type are concerned, the current approach for the diagnosis is the combination of two positive and two negative Immunohistochemical markers. However, there are no special markers for the sarcomatous type thus, making the diagnosis difficult. The mesothelin in the serum and in the pleural fluid is used as an additional diagnostic marker with high specificity but low sensitivity so its value poor. The combination of a surgery and chemotherapy in recent years has led to the elongation of survival and to a better quality of life for the patients. Unfortunately, the targeted therapy has failed to bring the best results. In conclusion, the mesothelioma is a malignancy with especially poor prognosis. The role of the asbestos as a major causative factor is already established. Newer biomarkers are under trial in clinical studies and they will contribute in the early diagnosis and the most suitable treatment for the patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του περιβάλλοντος στην ανάπτυξη μεσοθηλιώματος. Νέα δεδομένα στη διάγνωση, πρόβλεψη και θεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καπνοπούλου Αικατερίνη","Kapnopoulou Aikaterini"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["To κακόηθες μεσοθηλίωμα αποτελεί μια θανατηφόρο κακοήθεια του υπεζωκότα και του περιτοναίου και σπανιότερα του περικαρδίου. Το κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα έχει τετραπλάσια συχνότητα εμφάνισης έναντι του περιτοναίου. Ο κύριος αιτιολογικός παράγοντας είναι η έκθεση στον αμίαντο και ιδιαίτερα στις ίνες κροκιδολίτη. Η μέση επιβίωση των ασθενών είναι 12 μήνες. Η χημειοθεραπεία με Cisplatin και Pemetrexed αποτελούν το σύνηθες σχήμα το οποίο δίνεται ως χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής. Ο επιθηλιοειδής ιστολογικός τύπος, το χαμηλό στάδιο, το γυναικείο φύλο και η νεαρή ηλικία σχετίζονται με ευνοϊκότερη πρόγνωση. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν καρκινικοί βιοδείκτες για τη νόσο, τόσο για την έγκαιρη διάγνωση, όσο για την πρόγνωση και θεραπεία. Υπάρχει έντονη ερευνητική προσπάθεια στην κατεύθυνση αναζήτησης βιοδεικτών. Ο σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας ως προς τους περιβαλλοντικούς παράγοντες με έμφαση στον αμίαντο και δείκτες πρώιμης διάγνωσης και ανταπόκρισης στη θεραπεία. Τέλος, θα γίνει αναφορά στο ρόλο του Επισκέπτη/ τριας Υγείας που καλείται να καλύψει όταν θα συναντήσει ένα τέτοιο περιστατικό σε μια μονάδα υγείας. Η ανοσοιστοχημική αξιολόγηση είναι απαραίτητη για την διάγνωση του μεσοθηλιώματος καθώς επίσης και για την διάκριση των ιστολογικών του τύπων. Για τον επιθηλιοειδή και το διφασικό ιστολογικό τύπο, η ισχύουσα προσέγγιση για την διάγνωση είναι ο συνδυασμός δυο θετικών και δυο αρνητικών ανοσοιστοχημικών δεικτών. Όμως για τον σαρκωματώδη τύπο δεν υπάρχουν ειδικοί δείκτες καθιστώντας τη διάγνωση του δύσκολη. Η μεσοθηλίνη στον ορό και στο πλευριτικό υγρό χρησιμοποιείται ως επιπρόσθετος διαγνωστικός δείκτης με υψηλή ειδικότητα αλλά χαμηλή ευαισθησία. Η πρόγνωσή του είναι πτωχή. Ο συνδυασμός της χειρουργικής επέμβασης με τη χημειοθεραπεία οδήγησε τα τελευταία χρόνια στη βελτίωση της επιβίωσης και ποιότητα ζωής των ασθενών. Η στοχευμένη θεραπεία έχει δυστυχώς αποτύχει μέχρι στιγμής στο να επιφέρει βέλτιστα αποτελέσματα. Συμπερασματικά, το μεσοθηλίωμα αποτελεί μια κακοήθεια με ιδιαίτερα πτωχή πρόγνωση. Ο ρόλος του αμιάντου ως κύριος αιτιολογικός παράγοντας είναι πλέον εδραιωμένος. Νεώτεροι βιοδείκτες βρίσκονται υπό δοκιμή σε κλινικές μελέτες οι οποίοι θα συμβάλλουν στην έγκαιρη διάγνωση και ορθότερο θεραπευτικό χειρισμό των ασθενών.","The malignant mesothelioma constitutes a fatal malignancy of the pleura and the peritoneum and in rare cases of the pericardium. The malignant mesothelioma of the pleura is four times more frequent than of the peritoneum. The major causative factor is the exposure to asbestos and especially to the crocidolite fibres. The average survival of the patients is twelve months. The Cisplatin and Pemetrexed chemotherapy is the usual treatment which is administered first-line. The epitheliod histological type, the early stage, the female sex and young age are related to a more favourable prognosis. Up to the present day there have not been cancer biomarkers for this disease, neither for the prompt diagnosis nor for the prognosis and cure. There is intense research effort towards the search for biomarkers. The aim of this thesis is the review of the current bibliography as far as the environmental factors are concerned with emphasis on asbestos and on early diagnosis indicators as well as response to treatment. Finally, reference will be made to the Health Visitor’s role when they have to deal with such incidents in a Health Unit. The Immunohistochemical evaluation is necessary for the mesothelioma diagnosis as well as for the distinction of its histological type. As far as the epitheliod and the biofasic histological type are concerned, the current approach for the diagnosis is the combination of two positive and two negative Immunohistochemical markers. However, there are no special markers for the sarcomatous type thus, making the diagnosis difficult. The mesothelin in the serum and in the pleural fluid is used as an additional diagnostic marker with high specificity but low sensitivity so its value poor. The combination of a surgery and chemotherapy in recent years has led to the elongation of survival and to a better quality of life for the patients. Unfortunately, the targeted therapy has failed to bring the best results. In conclusion, the mesothelioma is a malignancy with especially poor prognosis. The role of the asbestos as a major causative factor is already established. Newer biomarkers are under trial in clinical studies and they will contribute in the early diagnosis and the most suitable treatment for the patients."],"dc:identifier":["uoadl:1327478","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327478"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του περιβάλλοντος στην ανάπτυξη μεσοθηλιώματος. Νέα δεδομένα στη διάγνωση, πρόβλεψη και θεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:20Z"}