{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327814"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1327814","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανιχνεύοντας τις κοινωνικές διαφοροποιήσεις στα αρχαιολογικά κατάλοιπα του Πολιτισμού Ubaid της Αρχαίας Μεσοποταμίας","abstract":"Σκοπός της εργασίας είναι η αναζήτηση των κοινωνικών διαφοροποιήσεων, όπως παρουσιάζονται στα αρχαιολογικά κατάλοιπα του Πολιτισμού Ubaid (6500-3800 π.Χ,). Ο τελευταίος αναπτύχθηκε στην Μεσοποταμία, το δυτικό Ιράν, την Συρία και την νότια Ανατολία. Συγκεκριμένα, οι νεοσύστατοι οικισμοί κοντά στον Περσικό Κόλπο ανέπτυξαν πολύ γρήγορα ένα συνθετότερο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, το οποίο υιοθετήθηκε από τους προϋπάρχοντες οικισμούς των προαναφερθέντων περιοχών. Πρόκειται για μία εποχή, κατά την διάρκεια της οποίας οι μόνιμοι οικισμοί πληθαίνουν. Το γεγονός αυτό δεν επιτρέπει την απόκτηση πρώτων υλών κατευθείαν από τις πηγές. Κατά συνέπεια η επέκταση του εμπορικού δικτύου με σκοπό την εισαγωγή πρώτων υλών για την κατασκευή αντικειμένων καθημερινής χρήσης είναι αναγκαία. Ιδιαίτερα η νότια Μεσοποταμία είχε ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με τους βορειότερους οικισμούς, οι οποίοι βρίσκονταν κοντά στις πηγές. Ωστόσο αντικείμενα δηλωτικά κύρους σπανίζουν σε όλα τα ανασκαφικά context. Από την άλλη μεριά, οι αρχιτεκτονικές δομές των θέσεων αποτελούν αδιαμφισβήτητη απόδειξη πως την περίοδο αυτή η εντατικοποίηση της γεωργικής παραγωγής δημιούργησε ανισότητες μεταξύ των κατοίκων, ενώ εντοπίζεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού βίου. Μάλιστα, η ανέγερση κεντρικών κτιρίων με δημόσιο χαρακτήρα σε συνάρτηση με τις ευρεθείσες σφραγίδες στο εσωτερικό τους μαρτυρούν τον έλεγχο του γεωργικού πλεονάσματος. Όλα τα παραπάνω απαιτούν την συγκρότηση οργανωμένης κοινωνίας και την αποκρυστάλλωση των θρησκευτικών πεποιθήσεων και τελετουργιών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κάθε κοινωνική ομάδα προσπαθεί να βρει τον ρόλο της στην κοινότητα εκμεταλλευόμενη αυτήν ακριβώς την έλλειψη σταθερών και παγιωμένων κοινωνικοπολιτικών δομών. Ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων αποτελεί περισσότερο μία προφορική σύμβαση μεταξύ των κατοίκων. Σε αυτήν την περίπτωση η ίδια η εξωτερική εμφάνιση είναι φορέας κύρους και της κοινωνικής ταυτότητας. Γι’ αυτό το λόγο εμφανίζεται η κρανιακή μορφοποίηση, ενώ σύμφωνα με την εικονογραφία της περιόδου δεν αποκλείεται να υπήρξαν φαινόμενα δερματοστιξίας και διακόσμησης του σώματος βάσει συγκεκριμένων συμβάσεων. Μέσα από έναν γόνιμο ανταγωνισμό που αναπτύσσεται μεταξύ αυτών των ομάδων αναδύεται μία κοινωνική ελίτ, η οποία εκφράζει ολόκληρη την κοινωνία σε θρησκευτικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Η ύπαρξή της γίνεται εμφανής στα αρχαιολογικά κατάλοιπα κατά την Ύστερη Περίοδο Ubaid, όταν η εμπορική δραστηριότητα αναπτύσσεται ακόμη περισσότερο. Με αυτόν τον τρόπο, η άρχουσα τάξη έχει στην διάθεσή της περισσότερους πόρους. Βασική της επιδίωξη είναι η συσσώρευση πλούτου και όχι η διάκρισή της μέσα από την εικόνα της. Είναι γεγονός ότι η Περίοδος Ubaid αποτέλεσε μία από της μακροβιότερες περιόδους στην Μεσοποταμία, στην διάρκεια της οποίας προετοιμάστηκε το έδαφος για την επερχόμενη αστικοποίηση και την μετάβαση προς την μεταγενέστερη Περίοδο Uruk.","abstract_html":"Σκοπός της εργασίας είναι η αναζήτηση των κοινωνικών διαφοροποιήσεων, όπως παρουσιάζονται στα αρχαιολογικά κατάλοιπα του Πολιτισμού Ubaid (6500-3800 π.Χ,). Ο τελευταίος αναπτύχθηκε στην Μεσοποταμία, το δυτικό Ιράν, την Συρία και την νότια Ανατολία. Συγκεκριμένα, οι νεοσύστατοι οικισμοί κοντά στον Περσικό Κόλπο ανέπτυξαν πολύ γρήγορα ένα συνθετότερο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, το οποίο υιοθετήθηκε από τους προϋπάρχοντες οικισμούς των προαναφερθέντων περιοχών. Πρόκειται για μία εποχή, κατά την διάρκεια της οποίας οι μόνιμοι οικισμοί πληθαίνουν. Το γεγονός αυτό δεν επιτρέπει την απόκτηση πρώτων υλών κατευθείαν από τις πηγές. Κατά συνέπεια η επέκταση του εμπορικού δικτύου με σκοπό την εισαγωγή πρώτων υλών για την κατασκευή αντικειμένων καθημερινής χρήσης είναι αναγκαία. Ιδιαίτερα η νότια Μεσοποταμία είχε ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με τους βορειότερους οικισμούς, οι οποίοι βρίσκονταν κοντά στις πηγές. Ωστόσο αντικείμενα δηλωτικά κύρους σπανίζουν σε όλα τα ανασκαφικά context. Από την άλλη μεριά, οι αρχιτεκτονικές δομές των θέσεων αποτελούν αδιαμφισβήτητη απόδειξη πως την περίοδο αυτή η εντατικοποίηση της γεωργικής παραγωγής δημιούργησε ανισότητες μεταξύ των κατοίκων, ενώ εντοπίζεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού βίου. Μάλιστα, η ανέγερση κεντρικών κτιρίων με δημόσιο χαρακτήρα σε συνάρτηση με τις ευρεθείσες σφραγίδες στο εσωτερικό τους μαρτυρούν τον έλεγχο του γεωργικού πλεονάσματος. Όλα τα παραπάνω απαιτούν την συγκρότηση οργανωμένης κοινωνίας και την αποκρυστάλλωση των θρησκευτικών πεποιθήσεων και τελετουργιών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κάθε κοινωνική ομάδα προσπαθεί να βρει τον ρόλο της στην κοινότητα εκμεταλλευόμενη αυτήν ακριβώς την έλλειψη σταθερών και παγιωμένων κοινωνικοπολιτικών δομών. Ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων αποτελεί περισσότερο μία προφορική σύμβαση μεταξύ των κατοίκων. Σε αυτήν την περίπτωση η ίδια η εξωτερική εμφάνιση είναι φορέας κύρους και της κοινωνικής ταυτότητας. Γι’ αυτό το λόγο εμφανίζεται η κρανιακή μορφοποίηση, ενώ σύμφωνα με την εικονογραφία της περιόδου δεν αποκλείεται να υπήρξαν φαινόμενα δερματοστιξίας και διακόσμησης του σώματος βάσει συγκεκριμένων συμβάσεων. Μέσα από έναν γόνιμο ανταγωνισμό που αναπτύσσεται μεταξύ αυτών των ομάδων αναδύεται μία κοινωνική ελίτ, η οποία εκφράζει ολόκληρη την κοινωνία σε θρησκευτικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Η ύπαρξή της γίνεται εμφανής στα αρχαιολογικά κατάλοιπα κατά την Ύστερη Περίοδο Ubaid, όταν η εμπορική δραστηριότητα αναπτύσσεται ακόμη περισσότερο. Με αυτόν τον τρόπο, η άρχουσα τάξη έχει στην διάθεσή της περισσότερους πόρους. Βασική της επιδίωξη είναι η συσσώρευση πλούτου και όχι η διάκρισή της μέσα από την εικόνα της. Είναι γεγονός ότι η Περίοδος Ubaid αποτέλεσε μία από της μακροβιότερες περιόδους στην Μεσοποταμία, στην διάρκεια της οποίας προετοιμάστηκε το έδαφος για την επερχόμενη αστικοποίηση και την μετάβαση προς την μεταγενέστερη Περίοδο Uruk.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαρλαγιάννη Παναγιώτα","Barlagianni Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:31Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327814"],"render_values":[{"text":"uoadl:1327814","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327814","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327814","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1327814","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαρλαγιάννη Παναγιώτα","Barlagianni Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1327814","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327814"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της εργασίας είναι η αναζήτηση των κοινωνικών διαφοροποιήσεων, όπως παρουσιάζονται στα αρχαιολογικά κατάλοιπα του Πολιτισμού Ubaid (6500-3800 π.Χ,). Ο τελευταίος αναπτύχθηκε στην Μεσοποταμία, το δυτικό Ιράν, την Συρία και την νότια Ανατολία. Συγκεκριμένα, οι νεοσύστατοι οικισμοί κοντά στον Περσικό Κόλπο ανέπτυξαν πολύ γρήγορα ένα συνθετότερο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, το οποίο υιοθετήθηκε από τους προϋπάρχοντες οικισμούς των προαναφερθέντων περιοχών. Πρόκειται για μία εποχή, κατά την διάρκεια της οποίας οι μόνιμοι οικισμοί πληθαίνουν. Το γεγονός αυτό δεν επιτρέπει την απόκτηση πρώτων υλών κατευθείαν από τις πηγές. Κατά συνέπεια η επέκταση του εμπορικού δικτύου με σκοπό την εισαγωγή πρώτων υλών για την κατασκευή αντικειμένων καθημερινής χρήσης είναι αναγκαία. Ιδιαίτερα η νότια Μεσοποταμία είχε ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με τους βορειότερους οικισμούς, οι οποίοι βρίσκονταν κοντά στις πηγές. Ωστόσο αντικείμενα δηλωτικά κύρους σπανίζουν σε όλα τα ανασκαφικά context. Από την άλλη μεριά, οι αρχιτεκτονικές δομές των θέσεων αποτελούν αδιαμφισβήτητη απόδειξη πως την περίοδο αυτή η εντατικοποίηση της γεωργικής παραγωγής δημιούργησε ανισότητες μεταξύ των κατοίκων, ενώ εντοπίζεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού βίου. Μάλιστα, η ανέγερση κεντρικών κτιρίων με δημόσιο χαρακτήρα σε συνάρτηση με τις ευρεθείσες σφραγίδες στο εσωτερικό τους μαρτυρούν τον έλεγχο του γεωργικού πλεονάσματος. Όλα τα παραπάνω απαιτούν την συγκρότηση οργανωμένης κοινωνίας και την αποκρυστάλλωση των θρησκευτικών πεποιθήσεων και τελετουργιών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κάθε κοινωνική ομάδα προσπαθεί να βρει τον ρόλο της στην κοινότητα εκμεταλλευόμενη αυτήν ακριβώς την έλλειψη σταθερών και παγιωμένων κοινωνικοπολιτικών δομών. Ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων αποτελεί περισσότερο μία προφορική σύμβαση μεταξύ των κατοίκων. Σε αυτήν την περίπτωση η ίδια η εξωτερική εμφάνιση είναι φορέας κύρους και της κοινωνικής ταυτότητας. Γι’ αυτό το λόγο εμφανίζεται η κρανιακή μορφοποίηση, ενώ σύμφωνα με την εικονογραφία της περιόδου δεν αποκλείεται να υπήρξαν φαινόμενα δερματοστιξίας και διακόσμησης του σώματος βάσει συγκεκριμένων συμβάσεων. Μέσα από έναν γόνιμο ανταγωνισμό που αναπτύσσεται μεταξύ αυτών των ομάδων αναδύεται μία κοινωνική ελίτ, η οποία εκφράζει ολόκληρη την κοινωνία σε θρησκευτικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Η ύπαρξή της γίνεται εμφανής στα αρχαιολογικά κατάλοιπα κατά την Ύστερη Περίοδο Ubaid, όταν η εμπορική δραστηριότητα αναπτύσσεται ακόμη περισσότερο. Με αυτόν τον τρόπο, η άρχουσα τάξη έχει στην διάθεσή της περισσότερους πόρους. Βασική της επιδίωξη είναι η συσσώρευση πλούτου και όχι η διάκρισή της μέσα από την εικόνα της. Είναι γεγονός ότι η Περίοδος Ubaid αποτέλεσε μία από της μακροβιότερες περιόδους στην Μεσοποταμία, στην διάρκεια της οποίας προετοιμάστηκε το έδαφος για την επερχόμενη αστικοποίηση και την μετάβαση προς την μεταγενέστερη Περίοδο Uruk.","The purpose of this paper is to discover the social differences of Ubaid Culture (6500 – 3800 BC) as we perceive them through the archeological remains. The Ubaid Culture developed in Mesopotamia, western Iran, Syria and south Anatolia. To be more precise, the newfound settlements near the Persian Gulf developed rapidly a complex social structure, which had been adopted from the preexisting settlements of the areas mentioned above. In that time the permanent settlements grow in number. This fact makes the direct acquirement of raw materials for the construction of common tools impossible. As a result, the development of commercial networks becomes a necessity. Specifically, the south Mesopotamia had wide communication canals with the northern settlements established near the source of raw materials. From the other hand, prestige goods have rarely been found at all context. At another note, the architecture constitutes indisputable proof that the intensification of agrarian economy had created social inequity among the residents. Also, we identify a clear segregation between the private and social life. Indeed, the construction of public buildings and the stamps seals, which were found in them indicate the control of agricultural products. The conditions met above demand the construction of a composed social structure and the crystallization of religious ceremonials and beliefs. In this case, all the social groups try to find their own role in the community by exploiting the lack of stable sociopolitical structures. The segregation of duties is agreed upon with verbal convections among the residents. In this case, the appearance of the citizens express the social status. For this reason, we observe the application of cranial deformation. According to iconographic materials culture of this period, tattooing and piercing were, also, practiced. Among all these different social groups, there will be one, that will succeed to express all the community in religious, political and economical level. In the Late Ubaid Period, when the commercial activity was developed even further, we can recognize the existence of this social elite through the archeological material culture. In this way, the ruling class control a greater number of exotic raw materials. Their main goal is the accumulation of wealth and not their social distinction through their appearance. The fact is that the Ubaid Culture had a remarkable duration, which prepared the way for the upcoming urbanization and the transition to subsequent Uruk Period."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανιχνεύοντας τις κοινωνικές διαφοροποιήσεις στα αρχαιολογικά κατάλοιπα του Πολιτισμού Ubaid της Αρχαίας Μεσοποταμίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαρλαγιάννη Παναγιώτα","Barlagianni Panagiota"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Σκοπός της εργασίας είναι η αναζήτηση των κοινωνικών διαφοροποιήσεων, όπως παρουσιάζονται στα αρχαιολογικά κατάλοιπα του Πολιτισμού Ubaid (6500-3800 π.Χ,). Ο τελευταίος αναπτύχθηκε στην Μεσοποταμία, το δυτικό Ιράν, την Συρία και την νότια Ανατολία. Συγκεκριμένα, οι νεοσύστατοι οικισμοί κοντά στον Περσικό Κόλπο ανέπτυξαν πολύ γρήγορα ένα συνθετότερο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, το οποίο υιοθετήθηκε από τους προϋπάρχοντες οικισμούς των προαναφερθέντων περιοχών. Πρόκειται για μία εποχή, κατά την διάρκεια της οποίας οι μόνιμοι οικισμοί πληθαίνουν. Το γεγονός αυτό δεν επιτρέπει την απόκτηση πρώτων υλών κατευθείαν από τις πηγές. Κατά συνέπεια η επέκταση του εμπορικού δικτύου με σκοπό την εισαγωγή πρώτων υλών για την κατασκευή αντικειμένων καθημερινής χρήσης είναι αναγκαία. Ιδιαίτερα η νότια Μεσοποταμία είχε ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με τους βορειότερους οικισμούς, οι οποίοι βρίσκονταν κοντά στις πηγές. Ωστόσο αντικείμενα δηλωτικά κύρους σπανίζουν σε όλα τα ανασκαφικά context. Από την άλλη μεριά, οι αρχιτεκτονικές δομές των θέσεων αποτελούν αδιαμφισβήτητη απόδειξη πως την περίοδο αυτή η εντατικοποίηση της γεωργικής παραγωγής δημιούργησε ανισότητες μεταξύ των κατοίκων, ενώ εντοπίζεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού βίου. Μάλιστα, η ανέγερση κεντρικών κτιρίων με δημόσιο χαρακτήρα σε συνάρτηση με τις ευρεθείσες σφραγίδες στο εσωτερικό τους μαρτυρούν τον έλεγχο του γεωργικού πλεονάσματος. Όλα τα παραπάνω απαιτούν την συγκρότηση οργανωμένης κοινωνίας και την αποκρυστάλλωση των θρησκευτικών πεποιθήσεων και τελετουργιών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κάθε κοινωνική ομάδα προσπαθεί να βρει τον ρόλο της στην κοινότητα εκμεταλλευόμενη αυτήν ακριβώς την έλλειψη σταθερών και παγιωμένων κοινωνικοπολιτικών δομών. Ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων αποτελεί περισσότερο μία προφορική σύμβαση μεταξύ των κατοίκων. Σε αυτήν την περίπτωση η ίδια η εξωτερική εμφάνιση είναι φορέας κύρους και της κοινωνικής ταυτότητας. Γι’ αυτό το λόγο εμφανίζεται η κρανιακή μορφοποίηση, ενώ σύμφωνα με την εικονογραφία της περιόδου δεν αποκλείεται να υπήρξαν φαινόμενα δερματοστιξίας και διακόσμησης του σώματος βάσει συγκεκριμένων συμβάσεων. Μέσα από έναν γόνιμο ανταγωνισμό που αναπτύσσεται μεταξύ αυτών των ομάδων αναδύεται μία κοινωνική ελίτ, η οποία εκφράζει ολόκληρη την κοινωνία σε θρησκευτικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Η ύπαρξή της γίνεται εμφανής στα αρχαιολογικά κατάλοιπα κατά την Ύστερη Περίοδο Ubaid, όταν η εμπορική δραστηριότητα αναπτύσσεται ακόμη περισσότερο. Με αυτόν τον τρόπο, η άρχουσα τάξη έχει στην διάθεσή της περισσότερους πόρους. Βασική της επιδίωξη είναι η συσσώρευση πλούτου και όχι η διάκρισή της μέσα από την εικόνα της. Είναι γεγονός ότι η Περίοδος Ubaid αποτέλεσε μία από της μακροβιότερες περιόδους στην Μεσοποταμία, στην διάρκεια της οποίας προετοιμάστηκε το έδαφος για την επερχόμενη αστικοποίηση και την μετάβαση προς την μεταγενέστερη Περίοδο Uruk.","The purpose of this paper is to discover the social differences of Ubaid Culture (6500 – 3800 BC) as we perceive them through the archeological remains. The Ubaid Culture developed in Mesopotamia, western Iran, Syria and south Anatolia. To be more precise, the newfound settlements near the Persian Gulf developed rapidly a complex social structure, which had been adopted from the preexisting settlements of the areas mentioned above. In that time the permanent settlements grow in number. This fact makes the direct acquirement of raw materials for the construction of common tools impossible. As a result, the development of commercial networks becomes a necessity. Specifically, the south Mesopotamia had wide communication canals with the northern settlements established near the source of raw materials. From the other hand, prestige goods have rarely been found at all context. At another note, the architecture constitutes indisputable proof that the intensification of agrarian economy had created social inequity among the residents. Also, we identify a clear segregation between the private and social life. Indeed, the construction of public buildings and the stamps seals, which were found in them indicate the control of agricultural products. The conditions met above demand the construction of a composed social structure and the crystallization of religious ceremonials and beliefs. In this case, all the social groups try to find their own role in the community by exploiting the lack of stable sociopolitical structures. The segregation of duties is agreed upon with verbal convections among the residents. In this case, the appearance of the citizens express the social status. For this reason, we observe the application of cranial deformation. According to iconographic materials culture of this period, tattooing and piercing were, also, practiced. Among all these different social groups, there will be one, that will succeed to express all the community in religious, political and economical level. In the Late Ubaid Period, when the commercial activity was developed even further, we can recognize the existence of this social elite through the archeological material culture. In this way, the ruling class control a greater number of exotic raw materials. Their main goal is the accumulation of wealth and not their social distinction through their appearance. The fact is that the Ubaid Culture had a remarkable duration, which prepared the way for the upcoming urbanization and the transition to subsequent Uruk Period."],"dc:identifier":["uoadl:1327814","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1327814"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Ανιχνεύοντας τις κοινωνικές διαφοροποιήσεις στα αρχαιολογικά κατάλοιπα του Πολιτισμού Ubaid της Αρχαίας Μεσοποταμίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:31Z"}