{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1328035"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1328035","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Η δικαιολόγηση των αντιανταγωνιστικών πρακτικών της δεσπόζουσας επιχείρησης\"","abstract":"Πυρήνα της παρούσης αποτελεί η αντίθεση μεταξύ των ex ante επιχειρημάτων αντικειμενικής δικαιολόγησης και των ex post δυναμικών επιχειρημάτων οικονομικής αποτελεσματικότητας, ως μέσων δικαιολόγησης της prima facie καταχρηστικής συμπεριφοράς της δεσπόζουσας επιχείρησης. Η πρώτη κατηγορία επιχειρημάτων δύναται να λειτουργήσει ως αρνητική προϋπόθεση της κατάχρησης, θέτωντας την συμπεριφορά εκτός πεδίου εφαρμογής της απαγόρευσης του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Αντιθέτως, τα δυναμικά επιχειρήματα οικονομικής αποτελεσματικότητας τείνουν να απορρίπτονται επί της ουσίας λόγω ακριβώς του ex post (α) και μη αντικειμενικού τους χαρακτήρα (β). Λειτουργούν εξ ορισμού ως εξαιρέσεις (η δεσπόζουσα επιχείρηση δεν αρνείται την κατάχρηση, απλώς εγείρει λόγους εκ των υστέρων νομιμοποίησής της). Ως εκ τούτου, επιχειρήματα οικονομικής αποτελεσματικότητας δύσκολα μπορούν να γίνουν δεκτά στα πλαίσια του άρθρου 102 ΣΛΕΕ, το οποίο δεν περιέχει εξαίρεση ανάλογη αυτής της τρίτης παραγράφου του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Μαζί με την αποτροπή της μετατροπής του \"τεστ του εξίσου αποτελεσματικού ανταγωνιστή\" σε -δια της πλαγίου- επιχείρημα οικονομικής αποτελεσματικότητας, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τις εγγενείς αδυναμίες των επιχειρημάτων οικονομικής αποτελεσματικότητας, οι οποίες οδηγούν στην επί της ουσίας απόρριψή τους από την νομολογία του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων, οι βασικoί λόγοι μη αποδοχής συνοψίζονται στην αίολη και μη αντικειμενική φύση των εν λόγω επιχειρημάτων, στην αδυναμία ανταπόκρισης στο βάρος απόδειξης και στην μικρή πιθανότητα μετακύλισης δίκαιου τμήματος της ωφέλειας στον καταναλωτή. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τα επιχείρηματα αντικειμενικής δικαιολόγησης, ex ante στατικοί οικονομικοί λόγοι δικαιολογούν τις εκπτώσεις ποσότητας ή την διαφοροποιημένη τιμολόγηση, αποκλείοντας την εφαρμογή του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Αντίθετα, οι εκπτώσεις πίστεως δεν μοιάζουν να δικαιολογούνται και η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Στο ίδιο πλαίσιο, θεμιτά εμπορικά συμφέροντα, λόγοι αντικειμενικής αναγκαιότητας και επιβαλλόμενη από το κράτος συμπεριφορά δύνανται να θέσουν την αντι-ανταγωνιστική πρακτική εκτος πεδίου εφαρμογής του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Παρ'όλ'αυτά, δικαιολόγηση στην βάση λόγων προστασίας του δημόσιου ή γενικού συμφέροντος δεν γίνεται γενικώς δεκτή από το Δικαστήριο. Η μελέτη συμπληρώνεται από την εξέταση των λόγων δικαιολόγησης της άρνησης προμήθειας ή παροχής πρόσβασης σε \"βασικές υποδομές/διευκολύνσεις\", είτε αυτές συνδυάζονται με αποκλειστικά δικαιώματα βιομηχανικής ή εμπορικής ιδιοκτησίας, είτε όχι.","abstract_html":"Πυρήνα της παρούσης αποτελεί η αντίθεση μεταξύ των ex ante επιχειρημάτων αντικειμενικής δικαιολόγησης και των ex post δυναμικών επιχειρημάτων οικονομικής αποτελεσματικότητας, ως μέσων δικαιολόγησης της prima facie καταχρηστικής συμπεριφοράς της δεσπόζουσας επιχείρησης. Η πρώτη κατηγορία επιχειρημάτων δύναται να λειτουργήσει ως αρνητική προϋπόθεση της κατάχρησης, θέτωντας την συμπεριφορά εκτός πεδίου εφαρμογής της απαγόρευσης του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Αντιθέτως, τα δυναμικά επιχειρήματα οικονομικής αποτελεσματικότητας τείνουν να απορρίπτονται επί της ουσίας λόγω ακριβώς του ex post (α) και μη αντικειμενικού τους χαρακτήρα (β). Λειτουργούν εξ ορισμού ως εξαιρέσεις (η δεσπόζουσα επιχείρηση δεν αρνείται την κατάχρηση, απλώς εγείρει λόγους εκ των υστέρων νομιμοποίησής της). Ως εκ τούτου, επιχειρήματα οικονομικής αποτελεσματικότητας δύσκολα μπορούν να γίνουν δεκτά στα πλαίσια του άρθρου 102 ΣΛΕΕ, το οποίο δεν περιέχει εξαίρεση ανάλογη αυτής της τρίτης παραγράφου του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Μαζί με την αποτροπή της μετατροπής του &quot;τεστ του εξίσου αποτελεσματικού ανταγωνιστή&quot; σε -δια της πλαγίου- επιχείρημα οικονομικής αποτελεσματικότητας, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τις εγγενείς αδυναμίες των επιχειρημάτων οικονομικής αποτελεσματικότητας, οι οποίες οδηγούν στην επί της ουσίας απόρριψή τους από την νομολογία του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων, οι βασικoί λόγοι μη αποδοχής συνοψίζονται στην αίολη και μη αντικειμενική φύση των εν λόγω επιχειρημάτων, στην αδυναμία ανταπόκρισης στο βάρος απόδειξης και στην μικρή πιθανότητα μετακύλισης δίκαιου τμήματος της ωφέλειας στον καταναλωτή. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τα επιχείρηματα αντικειμενικής δικαιολόγησης, ex ante στατικοί οικονομικοί λόγοι δικαιολογούν τις εκπτώσεις ποσότητας ή την διαφοροποιημένη τιμολόγηση, αποκλείοντας την εφαρμογή του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Αντίθετα, οι εκπτώσεις πίστεως δεν μοιάζουν να δικαιολογούνται και η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Στο ίδιο πλαίσιο, θεμιτά εμπορικά συμφέροντα, λόγοι αντικειμενικής αναγκαιότητας και επιβαλλόμενη από το κράτος συμπεριφορά δύνανται να θέσουν την αντι-ανταγωνιστική πρακτική εκτος πεδίου εφαρμογής του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Παρ&#x27;όλ&#x27;αυτά, δικαιολόγηση στην βάση λόγων προστασίας του δημόσιου ή γενικού συμφέροντος δεν γίνεται γενικώς δεκτή από το Δικαστήριο. Η μελέτη συμπληρώνεται από την εξέταση των λόγων δικαιολόγησης της άρνησης προμήθειας ή παροχής πρόσβασης σε &quot;βασικές υποδομές/διευκολύνσεις&quot;, είτε αυτές συνδυάζονται με αποκλειστικά δικαιώματα βιομηχανικής ή εμπορικής ιδιοκτησίας, είτε όχι.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρύδη Μαρία-Ρωξάνη","Karydi Maria-Roxani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:34Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1328035"],"render_values":[{"text":"uoadl:1328035","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328035","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328035","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1328035","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρύδη Μαρία-Ρωξάνη","Karydi Maria-Roxani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1328035","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328035"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πυρήνα της παρούσης αποτελεί η αντίθεση μεταξύ των ex ante επιχειρημάτων αντικειμενικής δικαιολόγησης και των ex post δυναμικών επιχειρημάτων οικονομικής αποτελεσματικότητας, ως μέσων δικαιολόγησης της prima facie καταχρηστικής συμπεριφοράς της δεσπόζουσας επιχείρησης. Η πρώτη κατηγορία επιχειρημάτων δύναται να λειτουργήσει ως αρνητική προϋπόθεση της κατάχρησης, θέτωντας την συμπεριφορά εκτός πεδίου εφαρμογής της απαγόρευσης του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Αντιθέτως, τα δυναμικά επιχειρήματα οικονομικής αποτελεσματικότητας τείνουν να απορρίπτονται επί της ουσίας λόγω ακριβώς του ex post (α) και μη αντικειμενικού τους χαρακτήρα (β). Λειτουργούν εξ ορισμού ως εξαιρέσεις (η δεσπόζουσα επιχείρηση δεν αρνείται την κατάχρηση, απλώς εγείρει λόγους εκ των υστέρων νομιμοποίησής της). Ως εκ τούτου, επιχειρήματα οικονομικής αποτελεσματικότητας δύσκολα μπορούν να γίνουν δεκτά στα πλαίσια του άρθρου 102 ΣΛΕΕ, το οποίο δεν περιέχει εξαίρεση ανάλογη αυτής της τρίτης παραγράφου του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Μαζί με την αποτροπή της μετατροπής του \"τεστ του εξίσου αποτελεσματικού ανταγωνιστή\" σε -δια της πλαγίου- επιχείρημα οικονομικής αποτελεσματικότητας, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τις εγγενείς αδυναμίες των επιχειρημάτων οικονομικής αποτελεσματικότητας, οι οποίες οδηγούν στην επί της ουσίας απόρριψή τους από την νομολογία του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων, οι βασικoί λόγοι μη αποδοχής συνοψίζονται στην αίολη και μη αντικειμενική φύση των εν λόγω επιχειρημάτων, στην αδυναμία ανταπόκρισης στο βάρος απόδειξης και στην μικρή πιθανότητα μετακύλισης δίκαιου τμήματος της ωφέλειας στον καταναλωτή. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τα επιχείρηματα αντικειμενικής δικαιολόγησης, ex ante στατικοί οικονομικοί λόγοι δικαιολογούν τις εκπτώσεις ποσότητας ή την διαφοροποιημένη τιμολόγηση, αποκλείοντας την εφαρμογή του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Αντίθετα, οι εκπτώσεις πίστεως δεν μοιάζουν να δικαιολογούνται και η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Στο ίδιο πλαίσιο, θεμιτά εμπορικά συμφέροντα, λόγοι αντικειμενικής αναγκαιότητας και επιβαλλόμενη από το κράτος συμπεριφορά δύνανται να θέσουν την αντι-ανταγωνιστική πρακτική εκτος πεδίου εφαρμογής του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Παρ'όλ'αυτά, δικαιολόγηση στην βάση λόγων προστασίας του δημόσιου ή γενικού συμφέροντος δεν γίνεται γενικώς δεκτή από το Δικαστήριο. Η μελέτη συμπληρώνεται από την εξέταση των λόγων δικαιολόγησης της άρνησης προμήθειας ή παροχής πρόσβασης σε \"βασικές υποδομές/διευκολύνσεις\", είτε αυτές συνδυάζονται με αποκλειστικά δικαιώματα βιομηχανικής ή εμπορικής ιδιοκτησίας, είτε όχι.","This paper focuses on the contrast between ex ante objective justifications, and ex post dynamic efficiency defences as arguments for the justification of prima facie abuse of dominance. The first category of arguments can function as a negative precondition of abuse and co-define the scope of application of article 102 TFEU, while the second category isn't accepted by the ECJ due to their ex post (a) and non objective nature (b). They function per definition as exceptions (as the dominant company doesn't deny the abuse and only invokes reasons for the ex post allowance of the abusive conduct) and don't, thus, fit into the logic of article 102 TFEU, which doesn't encompass a disposition similar to the one of 101 (3) TFEU. Together with the avoidance of the conversion of the \"as efficient competitor test\" into an indirect efficiency argument, the paper highlights the inherent reasons for the -in substance- inadmissibility of efficiency arguments. The main reasons are, among others, their vague and non-objective nature, the inability to meet the burden of proof and the improbability of the passing on of efficiency gains to consumers. On the other hand, as far as objective justifications are concerned, ex ante static economic arguments justify volume rebates and price differentiations, while loyalty rebates seem unjustifiable. Furthermore, in the same context, certain cases of legitimate business conduct, objective necessity and state imposed behaviour prevent the application of article 102 TFEU. Public interest justifications aren't, though, generally accepted as objective justifications of prima facie abuse. Last but not least, the paper also examines the scope of objectively justifiable conduct in case of refusal to deal or to give access in \"essential facilities\", whether or not combined with industrial property exclusive rights."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Η δικαιολόγηση των αντιανταγωνιστικών πρακτικών της δεσπόζουσας επιχείρησης\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρύδη Μαρία-Ρωξάνη","Karydi Maria-Roxani"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Πυρήνα της παρούσης αποτελεί η αντίθεση μεταξύ των ex ante επιχειρημάτων αντικειμενικής δικαιολόγησης και των ex post δυναμικών επιχειρημάτων οικονομικής αποτελεσματικότητας, ως μέσων δικαιολόγησης της prima facie καταχρηστικής συμπεριφοράς της δεσπόζουσας επιχείρησης. Η πρώτη κατηγορία επιχειρημάτων δύναται να λειτουργήσει ως αρνητική προϋπόθεση της κατάχρησης, θέτωντας την συμπεριφορά εκτός πεδίου εφαρμογής της απαγόρευσης του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Αντιθέτως, τα δυναμικά επιχειρήματα οικονομικής αποτελεσματικότητας τείνουν να απορρίπτονται επί της ουσίας λόγω ακριβώς του ex post (α) και μη αντικειμενικού τους χαρακτήρα (β). Λειτουργούν εξ ορισμού ως εξαιρέσεις (η δεσπόζουσα επιχείρηση δεν αρνείται την κατάχρηση, απλώς εγείρει λόγους εκ των υστέρων νομιμοποίησής της). Ως εκ τούτου, επιχειρήματα οικονομικής αποτελεσματικότητας δύσκολα μπορούν να γίνουν δεκτά στα πλαίσια του άρθρου 102 ΣΛΕΕ, το οποίο δεν περιέχει εξαίρεση ανάλογη αυτής της τρίτης παραγράφου του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Μαζί με την αποτροπή της μετατροπής του \"τεστ του εξίσου αποτελεσματικού ανταγωνιστή\" σε -δια της πλαγίου- επιχείρημα οικονομικής αποτελεσματικότητας, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τις εγγενείς αδυναμίες των επιχειρημάτων οικονομικής αποτελεσματικότητας, οι οποίες οδηγούν στην επί της ουσίας απόρριψή τους από την νομολογία του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων, οι βασικoί λόγοι μη αποδοχής συνοψίζονται στην αίολη και μη αντικειμενική φύση των εν λόγω επιχειρημάτων, στην αδυναμία ανταπόκρισης στο βάρος απόδειξης και στην μικρή πιθανότητα μετακύλισης δίκαιου τμήματος της ωφέλειας στον καταναλωτή. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τα επιχείρηματα αντικειμενικής δικαιολόγησης, ex ante στατικοί οικονομικοί λόγοι δικαιολογούν τις εκπτώσεις ποσότητας ή την διαφοροποιημένη τιμολόγηση, αποκλείοντας την εφαρμογή του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Αντίθετα, οι εκπτώσεις πίστεως δεν μοιάζουν να δικαιολογούνται και η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Στο ίδιο πλαίσιο, θεμιτά εμπορικά συμφέροντα, λόγοι αντικειμενικής αναγκαιότητας και επιβαλλόμενη από το κράτος συμπεριφορά δύνανται να θέσουν την αντι-ανταγωνιστική πρακτική εκτος πεδίου εφαρμογής του άρθρου 102 ΣΛΕΕ. Παρ'όλ'αυτά, δικαιολόγηση στην βάση λόγων προστασίας του δημόσιου ή γενικού συμφέροντος δεν γίνεται γενικώς δεκτή από το Δικαστήριο. Η μελέτη συμπληρώνεται από την εξέταση των λόγων δικαιολόγησης της άρνησης προμήθειας ή παροχής πρόσβασης σε \"βασικές υποδομές/διευκολύνσεις\", είτε αυτές συνδυάζονται με αποκλειστικά δικαιώματα βιομηχανικής ή εμπορικής ιδιοκτησίας, είτε όχι.","This paper focuses on the contrast between ex ante objective justifications, and ex post dynamic efficiency defences as arguments for the justification of prima facie abuse of dominance. The first category of arguments can function as a negative precondition of abuse and co-define the scope of application of article 102 TFEU, while the second category isn't accepted by the ECJ due to their ex post (a) and non objective nature (b). They function per definition as exceptions (as the dominant company doesn't deny the abuse and only invokes reasons for the ex post allowance of the abusive conduct) and don't, thus, fit into the logic of article 102 TFEU, which doesn't encompass a disposition similar to the one of 101 (3) TFEU. Together with the avoidance of the conversion of the \"as efficient competitor test\" into an indirect efficiency argument, the paper highlights the inherent reasons for the -in substance- inadmissibility of efficiency arguments. The main reasons are, among others, their vague and non-objective nature, the inability to meet the burden of proof and the improbability of the passing on of efficiency gains to consumers. On the other hand, as far as objective justifications are concerned, ex ante static economic arguments justify volume rebates and price differentiations, while loyalty rebates seem unjustifiable. Furthermore, in the same context, certain cases of legitimate business conduct, objective necessity and state imposed behaviour prevent the application of article 102 TFEU. Public interest justifications aren't, though, generally accepted as objective justifications of prima facie abuse. Last but not least, the paper also examines the scope of objectively justifiable conduct in case of refusal to deal or to give access in \"essential facilities\", whether or not combined with industrial property exclusive rights."],"dc:identifier":["uoadl:1328035","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328035"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["«Η δικαιολόγηση των αντιανταγωνιστικών πρακτικών της δεσπόζουσας επιχείρησης\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:34Z"}