{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1328242"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1328242","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του ρόλου του c-Myc και των μοριακών αλληλεπιδράσεων στην παγκρεατίτιδα σε συνδυασμό με το πορογενές αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος","abstract":"Το πορογενές παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα (Pancreatic Ductal Adenocarcinoma- PDA) σχετίζεται με κακή πρόγνωση και αποτελεί την τέταρτη αιτία θανάτου συσχετιζόμενη με καρκίνο. Οι ήδη υπάρχουσες θεραπείες είναι αναποτελεσματικές και για αυτό το λόγο είναι σημαντική η αναζήτηση νέων προσεγγίσεων που θα μπορούσαν να συνδυαστούν με τα χημειοθεραπευτικά σχήματα. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ποντικού στο οποίο η διαγονιδιακή υπερέκφραση του KRAS* οδήγησε στην ανάπτυξη PDA σε ζώα τριών εβδομάδων, εκτιμήθηκε μέσω μικροσυστοιχιών το πρότυπο της έκφρασης γονιδίων. Μετά από αναζήτηση σε διάφορες ομάδες γονιδίων από βάσεις δεδομένων φάνηκε να υπάρχει σημαντική επικάλυψη των διαφορικά εκφραζόμενων γονιδίων στο παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα, με γονίδια που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τον ινωτικό φαινότυπο. Αποσκοπώντας στην ανακάλυψη νέων θεραπειών, διερευνήθηκαν οι τύποι κυττάρων που έφεραν δείκτες του ανοσοποιητικού και διηθούσαν τον παγκρεατικό ιστό των KRAS* ποντικών. Μέσω ανάλυσης των πληθυσμών με κυτταρομετρία ροής, παρατηρήθηκε διήθηση μυελοειδών κυττάρων καθώς και λεμφοκυττάρων στον παγκρεατικό όγκο. Ωστόσο, ένας πληθυσμός κυττάρων που έφερε δείκτες που σχετίζονται με μυελοειδή κατασταλτικά κύτταρα, φάνηκε να αυξάνεται νωρίτερα κατά την εξέλιξη του όγκου σε σχέση με τους άλλους. Επιπλέον, κυτταροκίνες που έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη και την προσέλκυση αυτού του πληθυσμού φάνηκαν επίσης αυξημένες στον όγκο σε σχέση με το φυσιολογικό ιστό. Τα δεδομένα αυτά υποδεικνύουν την πιθανότητα ύπαρξης ενός ανοσοκαταστασταλτικού μικροπεριβάλλοντος στον όγκο στο συγκεκριμένο μοντέλο ποντικού. Προκειμένου να ενισχυθεί η ανοσοαπόκριση των KRAS* ποντικών έναντι του όγκου, απομονώθηκαν CD8+ T κύτταρα από ποντίκια στα οποία χορηγούταν Gemcitabine για έξι βδομάδες. Τα κύτταρα αυτά ενέθηκαν σε ένα ποντίκι που νοσούσε με PDA και το μέγεθος του όγκου εκτιμήθηκε μέσω PET/CT. Παρόλο που στις δύο βδομάδες παρατηρήθηκε μείωση στο μέγεθος του όγκου, το ποντίκι ήταν ετοιμοθάνατο μετά από τρεις βδομάδες. Τέλος, οι παγκρεατικοί όγκοι των KRAS* ποντικών παρουσίαζαν εκτενή ίνωση και η αντίδραση δεσμοπλασίας ήταν ήδη παρούσα σε ποντίκια τριών εβδομάδων. Εκτός από την ύπαρξη κολλαγόνου, οι τομές του ιστού ήταν θετικές στην ανοσοιστοχημεία για ένα δείκτη ενεργοποίησης μυοινοβλαστών. Ακόμη, το ίδιο πρότυπο υπήρχε και σε τομές ιστών από NOD/SCID ποντίκια που έφεραν ξενομοσχεύματα από ανθρώπινους παγκρεατικούς όγκους ή από πρωτογενή ανθρώπινη κυτταρική σειρά παγκρεατικού καρκίνου. Τα αποτελέσματα αυτά που θεωρούνται απλώς διερευνητικά, υποδεικνύουν ότι άλλα συστατικά του όγκου εκτός των ίδιων των καρκινικών κυττάρων διαμορφώνουν την εξέλιξη του. Τα συστατικά του μικροπεριβάλλοντος του όγκου, όπως τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και τα ινωτικά στοιχεία διαμορφώνουν ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπίδρασης. Η καλύτερη αποσαφήνιση των μηχανισμών που εμπλέκονται στον καρκίνο θα μπορούσε να συνεισφέρει στο να βελτιωθούν υπάρχουσες θεραπείες και να ανακαλυφθούν νέοι ελπιδοφόροι στόχοι μελλοντικά.","abstract_html":"Το πορογενές παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα (Pancreatic Ductal Adenocarcinoma- PDA) σχετίζεται με κακή πρόγνωση και αποτελεί την τέταρτη αιτία θανάτου συσχετιζόμενη με καρκίνο. Οι ήδη υπάρχουσες θεραπείες είναι αναποτελεσματικές και για αυτό το λόγο είναι σημαντική η αναζήτηση νέων προσεγγίσεων που θα μπορούσαν να συνδυαστούν με τα χημειοθεραπευτικά σχήματα. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ποντικού στο οποίο η διαγονιδιακή υπερέκφραση του KRAS* οδήγησε στην ανάπτυξη PDA σε ζώα τριών εβδομάδων, εκτιμήθηκε μέσω μικροσυστοιχιών το πρότυπο της έκφρασης γονιδίων. Μετά από αναζήτηση σε διάφορες ομάδες γονιδίων από βάσεις δεδομένων φάνηκε να υπάρχει σημαντική επικάλυψη των διαφορικά εκφραζόμενων γονιδίων στο παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα, με γονίδια που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τον ινωτικό φαινότυπο. Αποσκοπώντας στην ανακάλυψη νέων θεραπειών, διερευνήθηκαν οι τύποι κυττάρων που έφεραν δείκτες του ανοσοποιητικού και διηθούσαν τον παγκρεατικό ιστό των KRAS* ποντικών. Μέσω ανάλυσης των πληθυσμών με κυτταρομετρία ροής, παρατηρήθηκε διήθηση μυελοειδών κυττάρων καθώς και λεμφοκυττάρων στον παγκρεατικό όγκο. Ωστόσο, ένας πληθυσμός κυττάρων που έφερε δείκτες που σχετίζονται με μυελοειδή κατασταλτικά κύτταρα, φάνηκε να αυξάνεται νωρίτερα κατά την εξέλιξη του όγκου σε σχέση με τους άλλους. Επιπλέον, κυτταροκίνες που έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη και την προσέλκυση αυτού του πληθυσμού φάνηκαν επίσης αυξημένες στον όγκο σε σχέση με το φυσιολογικό ιστό. Τα δεδομένα αυτά υποδεικνύουν την πιθανότητα ύπαρξης ενός ανοσοκαταστασταλτικού μικροπεριβάλλοντος στον όγκο στο συγκεκριμένο μοντέλο ποντικού. Προκειμένου να ενισχυθεί η ανοσοαπόκριση των KRAS* ποντικών έναντι του όγκου, απομονώθηκαν CD8+ T κύτταρα από ποντίκια στα οποία χορηγούταν Gemcitabine για έξι βδομάδες. Τα κύτταρα αυτά ενέθηκαν σε ένα ποντίκι που νοσούσε με PDA και το μέγεθος του όγκου εκτιμήθηκε μέσω PET/CT. Παρόλο που στις δύο βδομάδες παρατηρήθηκε μείωση στο μέγεθος του όγκου, το ποντίκι ήταν ετοιμοθάνατο μετά από τρεις βδομάδες. Τέλος, οι παγκρεατικοί όγκοι των KRAS* ποντικών παρουσίαζαν εκτενή ίνωση και η αντίδραση δεσμοπλασίας ήταν ήδη παρούσα σε ποντίκια τριών εβδομάδων. Εκτός από την ύπαρξη κολλαγόνου, οι τομές του ιστού ήταν θετικές στην ανοσοιστοχημεία για ένα δείκτη ενεργοποίησης μυοινοβλαστών. Ακόμη, το ίδιο πρότυπο υπήρχε και σε τομές ιστών από NOD/SCID ποντίκια που έφεραν ξενομοσχεύματα από ανθρώπινους παγκρεατικούς όγκους ή από πρωτογενή ανθρώπινη κυτταρική σειρά παγκρεατικού καρκίνου. Τα αποτελέσματα αυτά που θεωρούνται απλώς διερευνητικά, υποδεικνύουν ότι άλλα συστατικά του όγκου εκτός των ίδιων των καρκινικών κυττάρων διαμορφώνουν την εξέλιξη του. Τα συστατικά του μικροπεριβάλλοντος του όγκου, όπως τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και τα ινωτικά στοιχεία διαμορφώνουν ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπίδρασης. Η καλύτερη αποσαφήνιση των μηχανισμών που εμπλέκονται στον καρκίνο θα μπορούσε να συνεισφέρει στο να βελτιωθούν υπάρχουσες θεραπείες και να ανακαλυφθούν νέοι ελπιδοφόροι στόχοι μελλοντικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Φάρη Ουρανία","Fari Ourania"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1328242"],"render_values":[{"text":"uoadl:1328242","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328242","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328242","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1328242","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φάρη Ουρανία","Fari Ourania"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1328242","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328242"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το πορογενές παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα (Pancreatic Ductal Adenocarcinoma- PDA) σχετίζεται με κακή πρόγνωση και αποτελεί την τέταρτη αιτία θανάτου συσχετιζόμενη με καρκίνο. Οι ήδη υπάρχουσες θεραπείες είναι αναποτελεσματικές και για αυτό το λόγο είναι σημαντική η αναζήτηση νέων προσεγγίσεων που θα μπορούσαν να συνδυαστούν με τα χημειοθεραπευτικά σχήματα. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ποντικού στο οποίο η διαγονιδιακή υπερέκφραση του KRAS* οδήγησε στην ανάπτυξη PDA σε ζώα τριών εβδομάδων, εκτιμήθηκε μέσω μικροσυστοιχιών το πρότυπο της έκφρασης γονιδίων. Μετά από αναζήτηση σε διάφορες ομάδες γονιδίων από βάσεις δεδομένων φάνηκε να υπάρχει σημαντική επικάλυψη των διαφορικά εκφραζόμενων γονιδίων στο παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα, με γονίδια που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τον ινωτικό φαινότυπο. Αποσκοπώντας στην ανακάλυψη νέων θεραπειών, διερευνήθηκαν οι τύποι κυττάρων που έφεραν δείκτες του ανοσοποιητικού και διηθούσαν τον παγκρεατικό ιστό των KRAS* ποντικών. Μέσω ανάλυσης των πληθυσμών με κυτταρομετρία ροής, παρατηρήθηκε διήθηση μυελοειδών κυττάρων καθώς και λεμφοκυττάρων στον παγκρεατικό όγκο. Ωστόσο, ένας πληθυσμός κυττάρων που έφερε δείκτες που σχετίζονται με μυελοειδή κατασταλτικά κύτταρα, φάνηκε να αυξάνεται νωρίτερα κατά την εξέλιξη του όγκου σε σχέση με τους άλλους. Επιπλέον, κυτταροκίνες που έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη και την προσέλκυση αυτού του πληθυσμού φάνηκαν επίσης αυξημένες στον όγκο σε σχέση με το φυσιολογικό ιστό. Τα δεδομένα αυτά υποδεικνύουν την πιθανότητα ύπαρξης ενός ανοσοκαταστασταλτικού μικροπεριβάλλοντος στον όγκο στο συγκεκριμένο μοντέλο ποντικού. Προκειμένου να ενισχυθεί η ανοσοαπόκριση των KRAS* ποντικών έναντι του όγκου, απομονώθηκαν CD8+ T κύτταρα από ποντίκια στα οποία χορηγούταν Gemcitabine για έξι βδομάδες. Τα κύτταρα αυτά ενέθηκαν σε ένα ποντίκι που νοσούσε με PDA και το μέγεθος του όγκου εκτιμήθηκε μέσω PET/CT. Παρόλο που στις δύο βδομάδες παρατηρήθηκε μείωση στο μέγεθος του όγκου, το ποντίκι ήταν ετοιμοθάνατο μετά από τρεις βδομάδες. Τέλος, οι παγκρεατικοί όγκοι των KRAS* ποντικών παρουσίαζαν εκτενή ίνωση και η αντίδραση δεσμοπλασίας ήταν ήδη παρούσα σε ποντίκια τριών εβδομάδων. Εκτός από την ύπαρξη κολλαγόνου, οι τομές του ιστού ήταν θετικές στην ανοσοιστοχημεία για ένα δείκτη ενεργοποίησης μυοινοβλαστών. Ακόμη, το ίδιο πρότυπο υπήρχε και σε τομές ιστών από NOD/SCID ποντίκια που έφεραν ξενομοσχεύματα από ανθρώπινους παγκρεατικούς όγκους ή από πρωτογενή ανθρώπινη κυτταρική σειρά παγκρεατικού καρκίνου. Τα αποτελέσματα αυτά που θεωρούνται απλώς διερευνητικά, υποδεικνύουν ότι άλλα συστατικά του όγκου εκτός των ίδιων των καρκινικών κυττάρων διαμορφώνουν την εξέλιξη του. Τα συστατικά του μικροπεριβάλλοντος του όγκου, όπως τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και τα ινωτικά στοιχεία διαμορφώνουν ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπίδρασης. Η καλύτερη αποσαφήνιση των μηχανισμών που εμπλέκονται στον καρκίνο θα μπορούσε να συνεισφέρει στο να βελτιωθούν υπάρχουσες θεραπείες και να ανακαλυφθούν νέοι ελπιδοφόροι στόχοι μελλοντικά.","Pancreatic Ductal Adenocarcinoma (PDA) carries one of the most dismal prognosis and is the fourth leading cause of death relating to cancer. With current treatments being highly ineffective, it is important to discover new approaches that could be combined with current chemotherapy schemes. Using a mouse model in which transgenic overexpression of KRAS* in the pancreas results in developing PDA in three week old mice, the expression pattern of genes was evaluated through microarrays. When compared to specific gene lists from various databases, there was significant overlap of genes that are involved in the immune system response and in the fibrotic phenotype. In order to discover new targets for therapy, the types of cells that carry immune cell markers and infiltrated the pancreas of KRAS* mice was investigated. A leukocytic infiltration of myeloid and lymphocyte cells was observed through flow cytometry analysis in the pancreatic tumor. However, a population that expressed markers associated with myeloid suppressor cells, was found to be increased earlier than others during tumor progression. Moreover, cytokines that have been associated with the development and recruitment of this population were also found to be increased in tumors compared to normal tissue. These findings indicate the possibility of the existence of a immunosuppressive tumor microenviroment in this particular mouse model. In an attempt to improve the immune response of KRAS* mice against the tumor, CD8+ T cells were isolated from mice that were receiving Gemcitabine treatment for six weeks. These cells were injected intravenously in a mouse that had developed PDA, in order to estimate tumor size through PET/CT. Although a reduction in tumor size was observed two weeks after the injections, the mouse was moribund after three weeks. Finally, the pancreatic tumors of KRAS* mice were extremely fibrotic and the desmoplastic reaction was found to be already present in three week old mice. Except for the presence of collagen, tissue sections were also positive for a marker of myofibroblast activation. In addition, the same pattern was observed in tissue sections 8 from NOD/SCID mice carrying xenografts of human derived tumors or primary human pancreatic cancer cell lines. These findings that are considered merely exploratory, suggest that other tumor components beside tumor cells themselves have a role in tumor progression. Tumor microenviroment components such as immune cells and fibrotic elements interact with cancer cells, forming a compex network. A better clarification of the mechanisms that are involved in cancer progression could help improve current treatments and discover new promising therapeutic targets."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του ρόλου του c-Myc και των μοριακών αλληλεπιδράσεων στην παγκρεατίτιδα σε συνδυασμό με το πορογενές αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φάρη Ουρανία","Fari Ourania"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Το πορογενές παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα (Pancreatic Ductal Adenocarcinoma- PDA) σχετίζεται με κακή πρόγνωση και αποτελεί την τέταρτη αιτία θανάτου συσχετιζόμενη με καρκίνο. Οι ήδη υπάρχουσες θεραπείες είναι αναποτελεσματικές και για αυτό το λόγο είναι σημαντική η αναζήτηση νέων προσεγγίσεων που θα μπορούσαν να συνδυαστούν με τα χημειοθεραπευτικά σχήματα. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ποντικού στο οποίο η διαγονιδιακή υπερέκφραση του KRAS* οδήγησε στην ανάπτυξη PDA σε ζώα τριών εβδομάδων, εκτιμήθηκε μέσω μικροσυστοιχιών το πρότυπο της έκφρασης γονιδίων. Μετά από αναζήτηση σε διάφορες ομάδες γονιδίων από βάσεις δεδομένων φάνηκε να υπάρχει σημαντική επικάλυψη των διαφορικά εκφραζόμενων γονιδίων στο παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα, με γονίδια που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και τον ινωτικό φαινότυπο. Αποσκοπώντας στην ανακάλυψη νέων θεραπειών, διερευνήθηκαν οι τύποι κυττάρων που έφεραν δείκτες του ανοσοποιητικού και διηθούσαν τον παγκρεατικό ιστό των KRAS* ποντικών. Μέσω ανάλυσης των πληθυσμών με κυτταρομετρία ροής, παρατηρήθηκε διήθηση μυελοειδών κυττάρων καθώς και λεμφοκυττάρων στον παγκρεατικό όγκο. Ωστόσο, ένας πληθυσμός κυττάρων που έφερε δείκτες που σχετίζονται με μυελοειδή κατασταλτικά κύτταρα, φάνηκε να αυξάνεται νωρίτερα κατά την εξέλιξη του όγκου σε σχέση με τους άλλους. Επιπλέον, κυτταροκίνες που έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη και την προσέλκυση αυτού του πληθυσμού φάνηκαν επίσης αυξημένες στον όγκο σε σχέση με το φυσιολογικό ιστό. Τα δεδομένα αυτά υποδεικνύουν την πιθανότητα ύπαρξης ενός ανοσοκαταστασταλτικού μικροπεριβάλλοντος στον όγκο στο συγκεκριμένο μοντέλο ποντικού. Προκειμένου να ενισχυθεί η ανοσοαπόκριση των KRAS* ποντικών έναντι του όγκου, απομονώθηκαν CD8+ T κύτταρα από ποντίκια στα οποία χορηγούταν Gemcitabine για έξι βδομάδες. Τα κύτταρα αυτά ενέθηκαν σε ένα ποντίκι που νοσούσε με PDA και το μέγεθος του όγκου εκτιμήθηκε μέσω PET/CT. Παρόλο που στις δύο βδομάδες παρατηρήθηκε μείωση στο μέγεθος του όγκου, το ποντίκι ήταν ετοιμοθάνατο μετά από τρεις βδομάδες. Τέλος, οι παγκρεατικοί όγκοι των KRAS* ποντικών παρουσίαζαν εκτενή ίνωση και η αντίδραση δεσμοπλασίας ήταν ήδη παρούσα σε ποντίκια τριών εβδομάδων. Εκτός από την ύπαρξη κολλαγόνου, οι τομές του ιστού ήταν θετικές στην ανοσοιστοχημεία για ένα δείκτη ενεργοποίησης μυοινοβλαστών. Ακόμη, το ίδιο πρότυπο υπήρχε και σε τομές ιστών από NOD/SCID ποντίκια που έφεραν ξενομοσχεύματα από ανθρώπινους παγκρεατικούς όγκους ή από πρωτογενή ανθρώπινη κυτταρική σειρά παγκρεατικού καρκίνου. Τα αποτελέσματα αυτά που θεωρούνται απλώς διερευνητικά, υποδεικνύουν ότι άλλα συστατικά του όγκου εκτός των ίδιων των καρκινικών κυττάρων διαμορφώνουν την εξέλιξη του. Τα συστατικά του μικροπεριβάλλοντος του όγκου, όπως τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και τα ινωτικά στοιχεία διαμορφώνουν ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπίδρασης. Η καλύτερη αποσαφήνιση των μηχανισμών που εμπλέκονται στον καρκίνο θα μπορούσε να συνεισφέρει στο να βελτιωθούν υπάρχουσες θεραπείες και να ανακαλυφθούν νέοι ελπιδοφόροι στόχοι μελλοντικά.","Pancreatic Ductal Adenocarcinoma (PDA) carries one of the most dismal prognosis and is the fourth leading cause of death relating to cancer. With current treatments being highly ineffective, it is important to discover new approaches that could be combined with current chemotherapy schemes. Using a mouse model in which transgenic overexpression of KRAS* in the pancreas results in developing PDA in three week old mice, the expression pattern of genes was evaluated through microarrays. When compared to specific gene lists from various databases, there was significant overlap of genes that are involved in the immune system response and in the fibrotic phenotype. In order to discover new targets for therapy, the types of cells that carry immune cell markers and infiltrated the pancreas of KRAS* mice was investigated. A leukocytic infiltration of myeloid and lymphocyte cells was observed through flow cytometry analysis in the pancreatic tumor. However, a population that expressed markers associated with myeloid suppressor cells, was found to be increased earlier than others during tumor progression. Moreover, cytokines that have been associated with the development and recruitment of this population were also found to be increased in tumors compared to normal tissue. These findings indicate the possibility of the existence of a immunosuppressive tumor microenviroment in this particular mouse model. In an attempt to improve the immune response of KRAS* mice against the tumor, CD8+ T cells were isolated from mice that were receiving Gemcitabine treatment for six weeks. These cells were injected intravenously in a mouse that had developed PDA, in order to estimate tumor size through PET/CT. Although a reduction in tumor size was observed two weeks after the injections, the mouse was moribund after three weeks. Finally, the pancreatic tumors of KRAS* mice were extremely fibrotic and the desmoplastic reaction was found to be already present in three week old mice. Except for the presence of collagen, tissue sections were also positive for a marker of myofibroblast activation. In addition, the same pattern was observed in tissue sections 8 from NOD/SCID mice carrying xenografts of human derived tumors or primary human pancreatic cancer cell lines. These findings that are considered merely exploratory, suggest that other tumor components beside tumor cells themselves have a role in tumor progression. Tumor microenviroment components such as immune cells and fibrotic elements interact with cancer cells, forming a compex network. A better clarification of the mechanisms that are involved in cancer progression could help improve current treatments and discover new promising therapeutic targets."],"dc:identifier":["uoadl:1328242","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328242"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη του ρόλου του c-Myc και των μοριακών αλληλεπιδράσεων στην παγκρεατίτιδα σε συνδυασμό με το πορογενές αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:34Z"}