{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1328362"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1328362","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Γνωστική Νοηματοδότηση των μαθητών: Πολλαπλή συμβολική και πραγματική δόμηση επιστημονικού περιεχομένου και εννοιών μέσω συμβολικών συστημάτων της Λεκτικής και Ενσώματης Αναπαράστασης","abstract":"Η γνωστική νοηματοδότηση των μαθητών νοείται ως η συγκρότηση παράλληλων γνωστικών πλαισίων και μετα- πλαισίων. Για την οικοδόμηση, όμως, της νέας γνώσης απαιτείται η συνύπαρξη πολλών αναπαραστασιακών συστημάτων. Στην παρούσα έρευνα εξετάζεται η πολλαπλή συμβολική και πραγματική δόμηση επιστημονικού περιεχομένου και εννοιών μέσω συμβολικών συστημάτων της Λεκτικής και Ενσώματης Αναπαράστασης και αν εντοπίζεται σύνδεση μεταξύ των αναπαραστασιακών συστημάτων. Η λεκτική διάδραση των μαθητών μέσω της Γλώσσας Επαυξημένης Νόησης, η Ενσώματη αναπαράσταση, η χρήση των Αναλογιών, η αξιοποίηση των πολλαπλών συμβολικών συστημάτων κατά τη δραματοποίηση θεατρικών σεναρίων από τους μαθητές μπορεί να ενισχύσει τις γνωστικές τους δεξιότητες, αλλά κυρίως να δομήσει νέα γνωστικά πλαίσια. Για την ανάλυση των δεδομένων επιλέχθηκαν ποιοτικές και ποσοτικές μέθοδοι ανάλυσης δεδομένων μέσω της χρήσης κατηγοριών ανάλυσης. Αυτός ο εν- γνωστισμός θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη βαθιά διαμόρφωση γνωστικών δομημάτων και πλαισίων και τη συνεχή ανατροφοδότησή τους με νέες γνωστικές διαδρομές για την προσέγγιση, νοηματοδότηση και αξιολόγηση της νέας γνώσης, διαμορφώνοντας ένα επιστημονικό γνωστικό corpus. Ο μαθητής εστιάζει στα αλληλοεξαρτώμενα νοητικά σχήματα της αντίληψης, της διάκρισης, της αφαίρεσης και της ταξινόμησης των εννοιών, στην αναλογική τους σχέση με άλλες έννοιες του γνωστικού δικτύου και ταυτόχρονα παράγει νέα νοήματα, συνδυάζοντας όλα τα επιμέρους εννοιολογικά στοιχεία. Ειδικά, όταν η διαδικασία της μάθησης εμπλουτίζεται με τη δημιουργικότητα, την αναλογική σκέψη και τη φαντασία των μαθητών και συνδυάζεται η Επιστήμη με την Τέχνη, οι μαθητές μπορούν να κατακτήσουν τον επιστημονικό λόγο και το επιστημονικό περιεχόμενο σε μεγαλύτερο βαθμό από τις παραδοσιακές μορφές διδασκαλίας.","abstract_html":"Η γνωστική νοηματοδότηση των μαθητών νοείται ως η συγκρότηση παράλληλων γνωστικών πλαισίων και μετα- πλαισίων. Για την οικοδόμηση, όμως, της νέας γνώσης απαιτείται η συνύπαρξη πολλών αναπαραστασιακών συστημάτων. Στην παρούσα έρευνα εξετάζεται η πολλαπλή συμβολική και πραγματική δόμηση επιστημονικού περιεχομένου και εννοιών μέσω συμβολικών συστημάτων της Λεκτικής και Ενσώματης Αναπαράστασης και αν εντοπίζεται σύνδεση μεταξύ των αναπαραστασιακών συστημάτων. Η λεκτική διάδραση των μαθητών μέσω της Γλώσσας Επαυξημένης Νόησης, η Ενσώματη αναπαράσταση, η χρήση των Αναλογιών, η αξιοποίηση των πολλαπλών συμβολικών συστημάτων κατά τη δραματοποίηση θεατρικών σεναρίων από τους μαθητές μπορεί να ενισχύσει τις γνωστικές τους δεξιότητες, αλλά κυρίως να δομήσει νέα γνωστικά πλαίσια. Για την ανάλυση των δεδομένων επιλέχθηκαν ποιοτικές και ποσοτικές μέθοδοι ανάλυσης δεδομένων μέσω της χρήσης κατηγοριών ανάλυσης. Αυτός ο εν- γνωστισμός θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη βαθιά διαμόρφωση γνωστικών δομημάτων και πλαισίων και τη συνεχή ανατροφοδότησή τους με νέες γνωστικές διαδρομές για την προσέγγιση, νοηματοδότηση και αξιολόγηση της νέας γνώσης, διαμορφώνοντας ένα επιστημονικό γνωστικό corpus. Ο μαθητής εστιάζει στα αλληλοεξαρτώμενα νοητικά σχήματα της αντίληψης, της διάκρισης, της αφαίρεσης και της ταξινόμησης των εννοιών, στην αναλογική τους σχέση με άλλες έννοιες του γνωστικού δικτύου και ταυτόχρονα παράγει νέα νοήματα, συνδυάζοντας όλα τα επιμέρους εννοιολογικά στοιχεία. Ειδικά, όταν η διαδικασία της μάθησης εμπλουτίζεται με τη δημιουργικότητα, την αναλογική σκέψη και τη φαντασία των μαθητών και συνδυάζεται η Επιστήμη με την Τέχνη, οι μαθητές μπορούν να κατακτήσουν τον επιστημονικό λόγο και το επιστημονικό περιεχόμενο σε μεγαλύτερο βαθμό από τις παραδοσιακές μορφές διδασκαλίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργακοπούλου Ελένη","Georgakopoulou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:34Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1328362"],"render_values":[{"text":"uoadl:1328362","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328362","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328362","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1328362","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργακοπούλου Ελένη","Georgakopoulou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1328362","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328362"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η γνωστική νοηματοδότηση των μαθητών νοείται ως η συγκρότηση παράλληλων γνωστικών πλαισίων και μετα- πλαισίων. Για την οικοδόμηση, όμως, της νέας γνώσης απαιτείται η συνύπαρξη πολλών αναπαραστασιακών συστημάτων. Στην παρούσα έρευνα εξετάζεται η πολλαπλή συμβολική και πραγματική δόμηση επιστημονικού περιεχομένου και εννοιών μέσω συμβολικών συστημάτων της Λεκτικής και Ενσώματης Αναπαράστασης και αν εντοπίζεται σύνδεση μεταξύ των αναπαραστασιακών συστημάτων. Η λεκτική διάδραση των μαθητών μέσω της Γλώσσας Επαυξημένης Νόησης, η Ενσώματη αναπαράσταση, η χρήση των Αναλογιών, η αξιοποίηση των πολλαπλών συμβολικών συστημάτων κατά τη δραματοποίηση θεατρικών σεναρίων από τους μαθητές μπορεί να ενισχύσει τις γνωστικές τους δεξιότητες, αλλά κυρίως να δομήσει νέα γνωστικά πλαίσια. Για την ανάλυση των δεδομένων επιλέχθηκαν ποιοτικές και ποσοτικές μέθοδοι ανάλυσης δεδομένων μέσω της χρήσης κατηγοριών ανάλυσης. Αυτός ο εν- γνωστισμός θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη βαθιά διαμόρφωση γνωστικών δομημάτων και πλαισίων και τη συνεχή ανατροφοδότησή τους με νέες γνωστικές διαδρομές για την προσέγγιση, νοηματοδότηση και αξιολόγηση της νέας γνώσης, διαμορφώνοντας ένα επιστημονικό γνωστικό corpus. Ο μαθητής εστιάζει στα αλληλοεξαρτώμενα νοητικά σχήματα της αντίληψης, της διάκρισης, της αφαίρεσης και της ταξινόμησης των εννοιών, στην αναλογική τους σχέση με άλλες έννοιες του γνωστικού δικτύου και ταυτόχρονα παράγει νέα νοήματα, συνδυάζοντας όλα τα επιμέρους εννοιολογικά στοιχεία. Ειδικά, όταν η διαδικασία της μάθησης εμπλουτίζεται με τη δημιουργικότητα, την αναλογική σκέψη και τη φαντασία των μαθητών και συνδυάζεται η Επιστήμη με την Τέχνη, οι μαθητές μπορούν να κατακτήσουν τον επιστημονικό λόγο και το επιστημονικό περιεχόμενο σε μεγαλύτερο βαθμό από τις παραδοσιακές μορφές διδασκαλίας.","The students’ cognitive representation means the establishment of parallel cognitive frames and meta- frames. The multiple coexistence of many representational systems is required to the acquisition of the knowledge. In the present study we examine the multiple symbolic and cognitive structure of the scientific content and concepts through the symbolic systems of Verbal and Embodied Representation. Verbal interaction of students through the Language Augmented Thought, the Embodied representation, the Analogical Reasoning, the use of multiple symbolic systems in dramatization of theatrical scripts can enhance students’ cognitive skills and structure new cognitive frames. Qualitative and quantitative data analysis methods through the use of analytical categories are preferred to the data analysis. Our research question focuses on how students represent scientific contexts and if there is any connection between different semiotic systems, so as students can hold cognitive fields of each notion. Analyzing students’ representations both by quantitative and qualitative methods and grounded theory, we focused on their scientific representations expressed a) verbally, b) through embodied learning, c) through Art and d) through analogical reasoning in order to make sense of the scientific concepts embedded to the scenarios. This theory, called “engnostismos” could include the long shaping cognitive construction of cognitive frames and their continuous feedback with new cognitive paths for the representation and the evaluation of new knowledge, forming a scientific knowledge corpus. The students focus on the mental schemata of perception, discrimination, removal and classifying concepts on the analogical relationship to other concepts of knowledge network and simultaneously generate new meanings, combining all individual conceptual elements. Especially, when the learning process is enriched by the students’ creativity, the analogical reasoning and the imagination and science is combined with art, students can conquer the scientific discourse and scientific content to a greater extent than traditional forms of teaching."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Γνωστική Νοηματοδότηση των μαθητών: Πολλαπλή συμβολική και πραγματική δόμηση επιστημονικού περιεχομένου και εννοιών μέσω συμβολικών συστημάτων της Λεκτικής και Ενσώματης Αναπαράστασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργακοπούλου Ελένη","Georgakopoulou Eleni"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Η γνωστική νοηματοδότηση των μαθητών νοείται ως η συγκρότηση παράλληλων γνωστικών πλαισίων και μετα- πλαισίων. Για την οικοδόμηση, όμως, της νέας γνώσης απαιτείται η συνύπαρξη πολλών αναπαραστασιακών συστημάτων. Στην παρούσα έρευνα εξετάζεται η πολλαπλή συμβολική και πραγματική δόμηση επιστημονικού περιεχομένου και εννοιών μέσω συμβολικών συστημάτων της Λεκτικής και Ενσώματης Αναπαράστασης και αν εντοπίζεται σύνδεση μεταξύ των αναπαραστασιακών συστημάτων. Η λεκτική διάδραση των μαθητών μέσω της Γλώσσας Επαυξημένης Νόησης, η Ενσώματη αναπαράσταση, η χρήση των Αναλογιών, η αξιοποίηση των πολλαπλών συμβολικών συστημάτων κατά τη δραματοποίηση θεατρικών σεναρίων από τους μαθητές μπορεί να ενισχύσει τις γνωστικές τους δεξιότητες, αλλά κυρίως να δομήσει νέα γνωστικά πλαίσια. Για την ανάλυση των δεδομένων επιλέχθηκαν ποιοτικές και ποσοτικές μέθοδοι ανάλυσης δεδομένων μέσω της χρήσης κατηγοριών ανάλυσης. Αυτός ο εν- γνωστισμός θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη βαθιά διαμόρφωση γνωστικών δομημάτων και πλαισίων και τη συνεχή ανατροφοδότησή τους με νέες γνωστικές διαδρομές για την προσέγγιση, νοηματοδότηση και αξιολόγηση της νέας γνώσης, διαμορφώνοντας ένα επιστημονικό γνωστικό corpus. Ο μαθητής εστιάζει στα αλληλοεξαρτώμενα νοητικά σχήματα της αντίληψης, της διάκρισης, της αφαίρεσης και της ταξινόμησης των εννοιών, στην αναλογική τους σχέση με άλλες έννοιες του γνωστικού δικτύου και ταυτόχρονα παράγει νέα νοήματα, συνδυάζοντας όλα τα επιμέρους εννοιολογικά στοιχεία. Ειδικά, όταν η διαδικασία της μάθησης εμπλουτίζεται με τη δημιουργικότητα, την αναλογική σκέψη και τη φαντασία των μαθητών και συνδυάζεται η Επιστήμη με την Τέχνη, οι μαθητές μπορούν να κατακτήσουν τον επιστημονικό λόγο και το επιστημονικό περιεχόμενο σε μεγαλύτερο βαθμό από τις παραδοσιακές μορφές διδασκαλίας.","The students’ cognitive representation means the establishment of parallel cognitive frames and meta- frames. The multiple coexistence of many representational systems is required to the acquisition of the knowledge. In the present study we examine the multiple symbolic and cognitive structure of the scientific content and concepts through the symbolic systems of Verbal and Embodied Representation. Verbal interaction of students through the Language Augmented Thought, the Embodied representation, the Analogical Reasoning, the use of multiple symbolic systems in dramatization of theatrical scripts can enhance students’ cognitive skills and structure new cognitive frames. Qualitative and quantitative data analysis methods through the use of analytical categories are preferred to the data analysis. Our research question focuses on how students represent scientific contexts and if there is any connection between different semiotic systems, so as students can hold cognitive fields of each notion. Analyzing students’ representations both by quantitative and qualitative methods and grounded theory, we focused on their scientific representations expressed a) verbally, b) through embodied learning, c) through Art and d) through analogical reasoning in order to make sense of the scientific concepts embedded to the scenarios. This theory, called “engnostismos” could include the long shaping cognitive construction of cognitive frames and their continuous feedback with new cognitive paths for the representation and the evaluation of new knowledge, forming a scientific knowledge corpus. The students focus on the mental schemata of perception, discrimination, removal and classifying concepts on the analogical relationship to other concepts of knowledge network and simultaneously generate new meanings, combining all individual conceptual elements. Especially, when the learning process is enriched by the students’ creativity, the analogical reasoning and the imagination and science is combined with art, students can conquer the scientific discourse and scientific content to a greater extent than traditional forms of teaching."],"dc:identifier":["uoadl:1328362","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1328362"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η Γνωστική Νοηματοδότηση των μαθητών: Πολλαπλή συμβολική και πραγματική δόμηση επιστημονικού περιεχομένου και εννοιών μέσω συμβολικών συστημάτων της Λεκτικής και Ενσώματης Αναπαράστασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:34Z"}