{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1329427"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1329427","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Άκρα Δεξιά σε καθεστώς Μεταδημοκρατίας: η περίπτωση του ουγγρικού Jobbik","abstract":"Η εδραίωση και άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μπορεί να εξηγηθεί από τη σκοπιά του πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικού περιβάλλοντος, εντός του οποίου λειτουργούν. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της «μετα-δημοκρατίας,» (αυταρχική πολιτικο-οικονομική ηγετική ελίτ, έντονη παρουσία πολυεθνικών επιχειρηματικών ομίλων στις επιμέρους εθνικές οικονομίες, υποβάθμιση του πολιτικού και επικράτηση των κανόνων της αγοράς και της πολιτικής επικοινωνίας, ερήμην ουσιαστικά της μεγάλης μάζας του πληθυσμού) στο μέτρο που αναγνωρίζονται στις καθ’ όλα λειτουργούσες τυπικά ευρωπαϊκές δημοκρατίες, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, δημιουργούν ιδιαίτερα ευνοϊκές προϋποθέσεις για να γίνει αποδεκτός ο ακραίος εθνικισμός, ο οικονομικός σωβινισμός ο λαϊκισμός και οι υπερσυντηρητικές αντιλήψεις των κομμάτων της ακροδεξιάς καθώς και οι μέθοδοι που επιλέγουν για την προβολή τους. Η περίπτωση του ανερχόμενου νέο-φασιστικού Jobbik στην Ουγγαρία είναι χαρακτηριστική της διαλεκτικής σχέσης ανάμεσα στον ακροδεξιό εξτρεμισμό και το καθεστώς μετα-δημοκρατίας: η αυταρχική πολιτικο-οικονομική ελίτ γύρω από τον Πρωθυπουργό Viktor Orban επέτρεψε στο Jobbik - ευκολώτερα από κάθε γνήσια αντιπροσωπευτική δημοκρατία - να εφαρμόσει τις ανορθόδοξες πρακτικές του και να συμμετάσχει «ομαλά» στην πολιτική διαδικασία στη χώρα. Η γιγάντωση του ξένου κεφαλαίου, μετά τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις των αρχών της δεκαετίας του 90 και οι επώδυνες συνέπειες στην ουγγρική οικονομία και κοινωνία δικαίωσαν τα αιτήματα των νέο-φασιστών για μια προστατευτική οικονομικο-σωβινιστική πολιτική που βρήκαν έτσι μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη. Επιπλέον, η αποπολιτικοποίηση των παραδοσιακών κομμάτων, του κυβερνητικού συνασπισμού FIDESZ-KDNP και των διασπασμένων Σοσιαλιστών, και η αδυναμία τους να υποβάλουν προτάσεις – ακόμη λιγότερο να προτείνουν λύσεις – στα σημαντικά προβλήματα που απασχολούν τη σύγχρονη ουγγρική κοινωνία επέβαλε ουσιαστικά τις μέχρι τότε περιθωριοποιημένες αντισημιτικές, αντι-Ρομά, ξενοφοβικές και αντιευρωπαϊκές αντιλήψεις του Jobbik ως τη μοναδική εναλλακτική πρόταση χωρίς αντίλογο. Τέλος, ο αναβαθμισμένος ρόλος των ΜΜΕ και της πολιτικής επικοινωνίας με τα μεταδημοκρατικά χαρακτηριστικά της (γενικόλογος και επιφανειακός λόγος με έμφαση στην ταχύτητα της πληροφορίας, χωρίς σε βάθος ανάλυση) ενίσχυσαν το Jobbik περισσότερο από κάθε mainstream πολιτικό κόμμα αμβλύνοντας ή και υποβαθμίζοντας την ακρότητα των θέσεών του στα αμφιλεγόμενα ζητήματα της πολιτικο-κοινωνικής ατζέντας. Ο μιντιακός πλουραλισμός της σύγχρονης Ουγγαρίας έδωσε στο νέο-φασιστικό κόμμα τη δυνατότητα να αξιοποιήσει την αρτιότατη κοινωνική δικτύωσή του και να αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά στρώματα ανεξάρτητα από ιδεολογικούς περιορισμούς, καθιερώνοντας ταυτόχρονα το αντι-συστημικό προφίλ του. Αποτέλεσμα: στις τελευταίες εκλογές του 2014, το Jobbik του Gabor Vona αναδείχθηκε σε τρίτη ισχυρότερη πολιτική δύναμη στην Ουγγρική Βουλή με περισσότερες από το 20% των ψήφων, ενώ, την ίδια χρονιά έστειλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 3 ευρωβουλευτές.","abstract_html":"Η εδραίωση και άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μπορεί να εξηγηθεί από τη σκοπιά του πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικού περιβάλλοντος, εντός του οποίου λειτουργούν. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της «μετα-δημοκρατίας,» (αυταρχική πολιτικο-οικονομική ηγετική ελίτ, έντονη παρουσία πολυεθνικών επιχειρηματικών ομίλων στις επιμέρους εθνικές οικονομίες, υποβάθμιση του πολιτικού και επικράτηση των κανόνων της αγοράς και της πολιτικής επικοινωνίας, ερήμην ουσιαστικά της μεγάλης μάζας του πληθυσμού) στο μέτρο που αναγνωρίζονται στις καθ’ όλα λειτουργούσες τυπικά ευρωπαϊκές δημοκρατίες, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, δημιουργούν ιδιαίτερα ευνοϊκές προϋποθέσεις για να γίνει αποδεκτός ο ακραίος εθνικισμός, ο οικονομικός σωβινισμός ο λαϊκισμός και οι υπερσυντηρητικές αντιλήψεις των κομμάτων της ακροδεξιάς καθώς και οι μέθοδοι που επιλέγουν για την προβολή τους. Η περίπτωση του ανερχόμενου νέο-φασιστικού Jobbik στην Ουγγαρία είναι χαρακτηριστική της διαλεκτικής σχέσης ανάμεσα στον ακροδεξιό εξτρεμισμό και το καθεστώς μετα-δημοκρατίας: η αυταρχική πολιτικο-οικονομική ελίτ γύρω από τον Πρωθυπουργό Viktor Orban επέτρεψε στο Jobbik - ευκολώτερα από κάθε γνήσια αντιπροσωπευτική δημοκρατία - να εφαρμόσει τις ανορθόδοξες πρακτικές του και να συμμετάσχει «ομαλά» στην πολιτική διαδικασία στη χώρα. Η γιγάντωση του ξένου κεφαλαίου, μετά τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις των αρχών της δεκαετίας του 90 και οι επώδυνες συνέπειες στην ουγγρική οικονομία και κοινωνία δικαίωσαν τα αιτήματα των νέο-φασιστών για μια προστατευτική οικονομικο-σωβινιστική πολιτική που βρήκαν έτσι μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη. Επιπλέον, η αποπολιτικοποίηση των παραδοσιακών κομμάτων, του κυβερνητικού συνασπισμού FIDESZ-KDNP και των διασπασμένων Σοσιαλιστών, και η αδυναμία τους να υποβάλουν προτάσεις – ακόμη λιγότερο να προτείνουν λύσεις – στα σημαντικά προβλήματα που απασχολούν τη σύγχρονη ουγγρική κοινωνία επέβαλε ουσιαστικά τις μέχρι τότε περιθωριοποιημένες αντισημιτικές, αντι-Ρομά, ξενοφοβικές και αντιευρωπαϊκές αντιλήψεις του Jobbik ως τη μοναδική εναλλακτική πρόταση χωρίς αντίλογο. Τέλος, ο αναβαθμισμένος ρόλος των ΜΜΕ και της πολιτικής επικοινωνίας με τα μεταδημοκρατικά χαρακτηριστικά της (γενικόλογος και επιφανειακός λόγος με έμφαση στην ταχύτητα της πληροφορίας, χωρίς σε βάθος ανάλυση) ενίσχυσαν το Jobbik περισσότερο από κάθε mainstream πολιτικό κόμμα αμβλύνοντας ή και υποβαθμίζοντας την ακρότητα των θέσεών του στα αμφιλεγόμενα ζητήματα της πολιτικο-κοινωνικής ατζέντας. Ο μιντιακός πλουραλισμός της σύγχρονης Ουγγαρίας έδωσε στο νέο-φασιστικό κόμμα τη δυνατότητα να αξιοποιήσει την αρτιότατη κοινωνική δικτύωσή του και να αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά στρώματα ανεξάρτητα από ιδεολογικούς περιορισμούς, καθιερώνοντας ταυτόχρονα το αντι-συστημικό προφίλ του. Αποτέλεσμα: στις τελευταίες εκλογές του 2014, το Jobbik του Gabor Vona αναδείχθηκε σε τρίτη ισχυρότερη πολιτική δύναμη στην Ουγγρική Βουλή με περισσότερες από το 20% των ψήφων, ενώ, την ίδια χρονιά έστειλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 3 ευρωβουλευτές.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπανός Γεώργιος","Spanos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:36Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1329427"],"render_values":[{"text":"uoadl:1329427","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1329427","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1329427","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1329427","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπανός Γεώργιος","Spanos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1329427","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1329427"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εδραίωση και άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μπορεί να εξηγηθεί από τη σκοπιά του πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικού περιβάλλοντος, εντός του οποίου λειτουργούν. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της «μετα-δημοκρατίας,» (αυταρχική πολιτικο-οικονομική ηγετική ελίτ, έντονη παρουσία πολυεθνικών επιχειρηματικών ομίλων στις επιμέρους εθνικές οικονομίες, υποβάθμιση του πολιτικού και επικράτηση των κανόνων της αγοράς και της πολιτικής επικοινωνίας, ερήμην ουσιαστικά της μεγάλης μάζας του πληθυσμού) στο μέτρο που αναγνωρίζονται στις καθ’ όλα λειτουργούσες τυπικά ευρωπαϊκές δημοκρατίες, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, δημιουργούν ιδιαίτερα ευνοϊκές προϋποθέσεις για να γίνει αποδεκτός ο ακραίος εθνικισμός, ο οικονομικός σωβινισμός ο λαϊκισμός και οι υπερσυντηρητικές αντιλήψεις των κομμάτων της ακροδεξιάς καθώς και οι μέθοδοι που επιλέγουν για την προβολή τους. Η περίπτωση του ανερχόμενου νέο-φασιστικού Jobbik στην Ουγγαρία είναι χαρακτηριστική της διαλεκτικής σχέσης ανάμεσα στον ακροδεξιό εξτρεμισμό και το καθεστώς μετα-δημοκρατίας: η αυταρχική πολιτικο-οικονομική ελίτ γύρω από τον Πρωθυπουργό Viktor Orban επέτρεψε στο Jobbik - ευκολώτερα από κάθε γνήσια αντιπροσωπευτική δημοκρατία - να εφαρμόσει τις ανορθόδοξες πρακτικές του και να συμμετάσχει «ομαλά» στην πολιτική διαδικασία στη χώρα. Η γιγάντωση του ξένου κεφαλαίου, μετά τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις των αρχών της δεκαετίας του 90 και οι επώδυνες συνέπειες στην ουγγρική οικονομία και κοινωνία δικαίωσαν τα αιτήματα των νέο-φασιστών για μια προστατευτική οικονομικο-σωβινιστική πολιτική που βρήκαν έτσι μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη. Επιπλέον, η αποπολιτικοποίηση των παραδοσιακών κομμάτων, του κυβερνητικού συνασπισμού FIDESZ-KDNP και των διασπασμένων Σοσιαλιστών, και η αδυναμία τους να υποβάλουν προτάσεις – ακόμη λιγότερο να προτείνουν λύσεις – στα σημαντικά προβλήματα που απασχολούν τη σύγχρονη ουγγρική κοινωνία επέβαλε ουσιαστικά τις μέχρι τότε περιθωριοποιημένες αντισημιτικές, αντι-Ρομά, ξενοφοβικές και αντιευρωπαϊκές αντιλήψεις του Jobbik ως τη μοναδική εναλλακτική πρόταση χωρίς αντίλογο. Τέλος, ο αναβαθμισμένος ρόλος των ΜΜΕ και της πολιτικής επικοινωνίας με τα μεταδημοκρατικά χαρακτηριστικά της (γενικόλογος και επιφανειακός λόγος με έμφαση στην ταχύτητα της πληροφορίας, χωρίς σε βάθος ανάλυση) ενίσχυσαν το Jobbik περισσότερο από κάθε mainstream πολιτικό κόμμα αμβλύνοντας ή και υποβαθμίζοντας την ακρότητα των θέσεών του στα αμφιλεγόμενα ζητήματα της πολιτικο-κοινωνικής ατζέντας. Ο μιντιακός πλουραλισμός της σύγχρονης Ουγγαρίας έδωσε στο νέο-φασιστικό κόμμα τη δυνατότητα να αξιοποιήσει την αρτιότατη κοινωνική δικτύωσή του και να αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά στρώματα ανεξάρτητα από ιδεολογικούς περιορισμούς, καθιερώνοντας ταυτόχρονα το αντι-συστημικό προφίλ του. Αποτέλεσμα: στις τελευταίες εκλογές του 2014, το Jobbik του Gabor Vona αναδείχθηκε σε τρίτη ισχυρότερη πολιτική δύναμη στην Ουγγρική Βουλή με περισσότερες από το 20% των ψήφων, ενώ, την ίδια χρονιά έστειλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 3 ευρωβουλευτές.","Extreme right parties have undergone a grand resurgence over the past few decades with electoral successes being reported across the European Continent. The good fortunes of such parties have been linked to what is increasingly known as a “post-democratic” political, economic and social environment. Post-democratic means that the representative institutions are all functioning. However the energy and innovation of the political are not to be found in the formal democratic arena but instead among small leading elites relying on authoritarian practices. Moreover multinational corporations are omnipotent in the individual national economies and traditional political parties and citizens are excluded from the political deal-brokering process which is increasingly based on market techniques. New often Internet-based forms of political communication have an enhanced role to play with the ordinary people being simply passive recipients. This paper argues that the above post-democratic polity has been nurturing the ethnocentric nationalism, the xenophobic racism, populism and the ultra-conservative values of extreme right parties thus leading to their improved electoral performance across Europe. Jobbik, the main actor of right-wing extremism in Hungary is a case in point: An authoritarian leading elite around Prime Minister Orban and his ruling coalition provided a most favourable environment for Jobbik’s anti-democratic practices thus enabling it to fully participate in Hungarian political arena. Furthermore the arrival of foreign capital and the selling-off of previously state-owned enterprises to multinational corporations along with its repercussions on the Hungarian society were an ample justification for Jobbik’s state interventionist demands for a protective shield between the Hungarian society and the damaging effects of globalization. What is more, the growing de-politicization of Hungarian politics and the inability of the traditional parliamentary parties (mainly the ruling FIDESZ-KDNP coalition and the Socialist opposition) to come up with viable solutions to pressing socio-political concerns turned a disappointed electorate to the extreme right and its anti-semitic, anti-Roma, Eurosceptic rhetoric as the only alternative dealing with these issues. Lastly, Jobbik was quite successful in benefitting from the new forms and techniques of political communication and the Hungarian mass media. The party created its own media world on the Internet thus reaching far more people of differing ideological, social and economic backgrounds than mainstream parties did. It is therefore no surprise that in the 2014 election, Jobbik became the third strongest party in the Hungarian Parliament winning over 20% of the vote, while sending, at the same year, 3 deputies to the European Parliament."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Άκρα Δεξιά σε καθεστώς Μεταδημοκρατίας: η περίπτωση του ουγγρικού Jobbik"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπανός Γεώργιος","Spanos Georgios"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η εδραίωση και άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μπορεί να εξηγηθεί από τη σκοπιά του πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικού περιβάλλοντος, εντός του οποίου λειτουργούν. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της «μετα-δημοκρατίας,» (αυταρχική πολιτικο-οικονομική ηγετική ελίτ, έντονη παρουσία πολυεθνικών επιχειρηματικών ομίλων στις επιμέρους εθνικές οικονομίες, υποβάθμιση του πολιτικού και επικράτηση των κανόνων της αγοράς και της πολιτικής επικοινωνίας, ερήμην ουσιαστικά της μεγάλης μάζας του πληθυσμού) στο μέτρο που αναγνωρίζονται στις καθ’ όλα λειτουργούσες τυπικά ευρωπαϊκές δημοκρατίες, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, δημιουργούν ιδιαίτερα ευνοϊκές προϋποθέσεις για να γίνει αποδεκτός ο ακραίος εθνικισμός, ο οικονομικός σωβινισμός ο λαϊκισμός και οι υπερσυντηρητικές αντιλήψεις των κομμάτων της ακροδεξιάς καθώς και οι μέθοδοι που επιλέγουν για την προβολή τους. Η περίπτωση του ανερχόμενου νέο-φασιστικού Jobbik στην Ουγγαρία είναι χαρακτηριστική της διαλεκτικής σχέσης ανάμεσα στον ακροδεξιό εξτρεμισμό και το καθεστώς μετα-δημοκρατίας: η αυταρχική πολιτικο-οικονομική ελίτ γύρω από τον Πρωθυπουργό Viktor Orban επέτρεψε στο Jobbik - ευκολώτερα από κάθε γνήσια αντιπροσωπευτική δημοκρατία - να εφαρμόσει τις ανορθόδοξες πρακτικές του και να συμμετάσχει «ομαλά» στην πολιτική διαδικασία στη χώρα. Η γιγάντωση του ξένου κεφαλαίου, μετά τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις των αρχών της δεκαετίας του 90 και οι επώδυνες συνέπειες στην ουγγρική οικονομία και κοινωνία δικαίωσαν τα αιτήματα των νέο-φασιστών για μια προστατευτική οικονομικο-σωβινιστική πολιτική που βρήκαν έτσι μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη. Επιπλέον, η αποπολιτικοποίηση των παραδοσιακών κομμάτων, του κυβερνητικού συνασπισμού FIDESZ-KDNP και των διασπασμένων Σοσιαλιστών, και η αδυναμία τους να υποβάλουν προτάσεις – ακόμη λιγότερο να προτείνουν λύσεις – στα σημαντικά προβλήματα που απασχολούν τη σύγχρονη ουγγρική κοινωνία επέβαλε ουσιαστικά τις μέχρι τότε περιθωριοποιημένες αντισημιτικές, αντι-Ρομά, ξενοφοβικές και αντιευρωπαϊκές αντιλήψεις του Jobbik ως τη μοναδική εναλλακτική πρόταση χωρίς αντίλογο. Τέλος, ο αναβαθμισμένος ρόλος των ΜΜΕ και της πολιτικής επικοινωνίας με τα μεταδημοκρατικά χαρακτηριστικά της (γενικόλογος και επιφανειακός λόγος με έμφαση στην ταχύτητα της πληροφορίας, χωρίς σε βάθος ανάλυση) ενίσχυσαν το Jobbik περισσότερο από κάθε mainstream πολιτικό κόμμα αμβλύνοντας ή και υποβαθμίζοντας την ακρότητα των θέσεών του στα αμφιλεγόμενα ζητήματα της πολιτικο-κοινωνικής ατζέντας. Ο μιντιακός πλουραλισμός της σύγχρονης Ουγγαρίας έδωσε στο νέο-φασιστικό κόμμα τη δυνατότητα να αξιοποιήσει την αρτιότατη κοινωνική δικτύωσή του και να αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά στρώματα ανεξάρτητα από ιδεολογικούς περιορισμούς, καθιερώνοντας ταυτόχρονα το αντι-συστημικό προφίλ του. Αποτέλεσμα: στις τελευταίες εκλογές του 2014, το Jobbik του Gabor Vona αναδείχθηκε σε τρίτη ισχυρότερη πολιτική δύναμη στην Ουγγρική Βουλή με περισσότερες από το 20% των ψήφων, ενώ, την ίδια χρονιά έστειλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 3 ευρωβουλευτές.","Extreme right parties have undergone a grand resurgence over the past few decades with electoral successes being reported across the European Continent. The good fortunes of such parties have been linked to what is increasingly known as a “post-democratic” political, economic and social environment. Post-democratic means that the representative institutions are all functioning. However the energy and innovation of the political are not to be found in the formal democratic arena but instead among small leading elites relying on authoritarian practices. Moreover multinational corporations are omnipotent in the individual national economies and traditional political parties and citizens are excluded from the political deal-brokering process which is increasingly based on market techniques. New often Internet-based forms of political communication have an enhanced role to play with the ordinary people being simply passive recipients. This paper argues that the above post-democratic polity has been nurturing the ethnocentric nationalism, the xenophobic racism, populism and the ultra-conservative values of extreme right parties thus leading to their improved electoral performance across Europe. Jobbik, the main actor of right-wing extremism in Hungary is a case in point: An authoritarian leading elite around Prime Minister Orban and his ruling coalition provided a most favourable environment for Jobbik’s anti-democratic practices thus enabling it to fully participate in Hungarian political arena. Furthermore the arrival of foreign capital and the selling-off of previously state-owned enterprises to multinational corporations along with its repercussions on the Hungarian society were an ample justification for Jobbik’s state interventionist demands for a protective shield between the Hungarian society and the damaging effects of globalization. What is more, the growing de-politicization of Hungarian politics and the inability of the traditional parliamentary parties (mainly the ruling FIDESZ-KDNP coalition and the Socialist opposition) to come up with viable solutions to pressing socio-political concerns turned a disappointed electorate to the extreme right and its anti-semitic, anti-Roma, Eurosceptic rhetoric as the only alternative dealing with these issues. Lastly, Jobbik was quite successful in benefitting from the new forms and techniques of political communication and the Hungarian mass media. The party created its own media world on the Internet thus reaching far more people of differing ideological, social and economic backgrounds than mainstream parties did. It is therefore no surprise that in the 2014 election, Jobbik became the third strongest party in the Hungarian Parliament winning over 20% of the vote, while sending, at the same year, 3 deputies to the European Parliament."],"dc:identifier":["uoadl:1329427","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1329427"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η Άκρα Δεξιά σε καθεστώς Μεταδημοκρατίας: η περίπτωση του ουγγρικού Jobbik"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:36Z"}