{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1329431"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1329431","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φετιχισμός και εμμενής κριτική","abstract":"Η παρούσα εργασία παρακολουθεί την θεωρητική μοίρα μίας ιδέας: του φετιχισμού του εμπορεύματος και των γνωσιοθεωρητικών συνεπειών του. Πως δηλαδή, δεδομένης της συγκεκριμένης υφής της καπιταλιστικής κοινωνικής πραγματικότητας είναι εφικτή η κατανοησή της και η κριτική της και πως, σε αυτά τα πλαίσια, συσχετίζονται τα ερωτήματα σχετικά με τη γνωσιοθεωρία με τα ερωτήματα σχετικά με την κοινωνία. Στο πρώτο κεφάλαιο, γίνεται μία λεπτομερής ανάγνωση των σελίδων του Κεφαλαίου του Marx που αφορούν τον Φετιχισμό του Εμπορεύματος. Κατόπιν αναλύονται οι έννοιες της πραγματικής αφαίρεσης και της κοινωνικής αντικειμενικότητας, του τρόπου δηλαδή που συγκροτείται το αντικείμενο της έρευνας του Κεφαλαίου, η καπιταλιστική κοινωνία. Τέλος αναλύεται η μέθοδος της κριτικής που χρησιμοποιεί ο Marx, η οποία προσδιορίζεται ως εμμενής. Ο φετιχισμός και η εμμενής κριτική συγκροτούν τον άξονα που διαπερνά τα υπόλοιπα κεφάλαια της εργασίας. Στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται μία παρέκβαση στον Hegel. Μέσα από μία ανάγνωση της εισαγωγής της Φαινομενολογίας του Πνεύματος επιχειρείται να εξαχθεί αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «αντιεπιστημολογικό» του επιχείρημα. Ο τρόπος που επιχειρεί να απαντήσει στο φιλοσοφικό πρόβλημα του κριτηρίου οδηγεί τον Hegel να θεμελιώσει την εμμενή κριτική, συγκροτώντας το θεωρητικό υπόβαθρο που θα χρησιμοποιήσουν τόσο ο Marx όσο και ο Horkheimer και ο Adorno. Κατόπιν επισημαίνονται κάποιες μεθοδολογικές συνέπειες (η έννοια της έννοιας, η έννοια και η αντίφαση και η προσδιορίσμένη άρνηση), απαραίτητες για την κατανόηση του θεωρητικού εγχειρήματος της Κριτικής Θεωρίας. Στο τρίτο κεφάλαιο, εξετάζεται η κριτική θεωρία όπως αυτή θεμελιώνεται στα γραπτά του Horkheimer της δεκαετίας του 30, και η οποία γίνεται αντιληπτή ως άμεση θεωρητική συνέχεια της μαρξικής κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας. Αναλύεται η κριτική του Horkheimer στη νεότερη φιλοσοφία, η σχέση φιλοσοφίας και κοινωνικής κριτικής, οι αντιθετικιστικές συνέπειες αυτών και τέλος επεξηγείται πως συνδέεται η Κριτική Θεωρία με την μαρξική παράδοση και με ποιον τρόπο εγγράφεται στην παράδοση της εμμενούς κριτικής. Στο τέταρτο κεφάλαιο , η εστίαση μεταφέρεται στο έργο του Adorno. Αναλύεται η γνωσιοθεωρητική του προσέγγιση στην Αρνητική Διαλεκτική με σκοπό να αποδειχτεί ότι η γνωσιοθεωρία του συνδέεται άμεσα με την κοινωνική κριτική του. Κατόπιν περιγράφεται η κοινωνική θεωρία του Adorno και πως ο ίδιος συστηματοποιεί την εμμενή κριτική. Τέλος, στο πέμπτο, συστηματοποιούνται τα συμπεράσματα σχετικά με την εμμενή κριτική, τη συσχέτιση του γνωσιοθεωρητικού και του κοινωνικού και τα όρια της κριτικής θεωρίας","abstract_html":"Η παρούσα εργασία παρακολουθεί την θεωρητική μοίρα μίας ιδέας: του φετιχισμού του εμπορεύματος και των γνωσιοθεωρητικών συνεπειών του. Πως δηλαδή, δεδομένης της συγκεκριμένης υφής της καπιταλιστικής κοινωνικής πραγματικότητας είναι εφικτή η κατανοησή της και η κριτική της και πως, σε αυτά τα πλαίσια, συσχετίζονται τα ερωτήματα σχετικά με τη γνωσιοθεωρία με τα ερωτήματα σχετικά με την κοινωνία. Στο πρώτο κεφάλαιο, γίνεται μία λεπτομερής ανάγνωση των σελίδων του Κεφαλαίου του Marx που αφορούν τον Φετιχισμό του Εμπορεύματος. Κατόπιν αναλύονται οι έννοιες της πραγματικής αφαίρεσης και της κοινωνικής αντικειμενικότητας, του τρόπου δηλαδή που συγκροτείται το αντικείμενο της έρευνας του Κεφαλαίου, η καπιταλιστική κοινωνία. Τέλος αναλύεται η μέθοδος της κριτικής που χρησιμοποιεί ο Marx, η οποία προσδιορίζεται ως εμμενής. Ο φετιχισμός και η εμμενής κριτική συγκροτούν τον άξονα που διαπερνά τα υπόλοιπα κεφάλαια της εργασίας. Στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται μία παρέκβαση στον Hegel. Μέσα από μία ανάγνωση της εισαγωγής της Φαινομενολογίας του Πνεύματος επιχειρείται να εξαχθεί αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «αντιεπιστημολογικό» του επιχείρημα. Ο τρόπος που επιχειρεί να απαντήσει στο φιλοσοφικό πρόβλημα του κριτηρίου οδηγεί τον Hegel να θεμελιώσει την εμμενή κριτική, συγκροτώντας το θεωρητικό υπόβαθρο που θα χρησιμοποιήσουν τόσο ο Marx όσο και ο Horkheimer και ο Adorno. Κατόπιν επισημαίνονται κάποιες μεθοδολογικές συνέπειες (η έννοια της έννοιας, η έννοια και η αντίφαση και η προσδιορίσμένη άρνηση), απαραίτητες για την κατανόηση του θεωρητικού εγχειρήματος της Κριτικής Θεωρίας. Στο τρίτο κεφάλαιο, εξετάζεται η κριτική θεωρία όπως αυτή θεμελιώνεται στα γραπτά του Horkheimer της δεκαετίας του 30, και η οποία γίνεται αντιληπτή ως άμεση θεωρητική συνέχεια της μαρξικής κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας. Αναλύεται η κριτική του Horkheimer στη νεότερη φιλοσοφία, η σχέση φιλοσοφίας και κοινωνικής κριτικής, οι αντιθετικιστικές συνέπειες αυτών και τέλος επεξηγείται πως συνδέεται η Κριτική Θεωρία με την μαρξική παράδοση και με ποιον τρόπο εγγράφεται στην παράδοση της εμμενούς κριτικής. Στο τέταρτο κεφάλαιο , η εστίαση μεταφέρεται στο έργο του Adorno. Αναλύεται η γνωσιοθεωρητική του προσέγγιση στην Αρνητική Διαλεκτική με σκοπό να αποδειχτεί ότι η γνωσιοθεωρία του συνδέεται άμεσα με την κοινωνική κριτική του. Κατόπιν περιγράφεται η κοινωνική θεωρία του Adorno και πως ο ίδιος συστηματοποιεί την εμμενή κριτική. Τέλος, στο πέμπτο, συστηματοποιούνται τα συμπεράσματα σχετικά με την εμμενή κριτική, τη συσχέτιση του γνωσιοθεωρητικού και του κοινωνικού και τα όρια της κριτικής θεωρίας","abstract_has_math":false,"creators":["Στυλιανίδης Ορέστης","Stylianidis Orestis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:27:36Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1329431"],"render_values":[{"text":"uoadl:1329431","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1329431","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1329431","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1329431","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στυλιανίδης Ορέστης","Stylianidis Orestis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1329431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1329431"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία παρακολουθεί την θεωρητική μοίρα μίας ιδέας: του φετιχισμού του εμπορεύματος και των γνωσιοθεωρητικών συνεπειών του. Πως δηλαδή, δεδομένης της συγκεκριμένης υφής της καπιταλιστικής κοινωνικής πραγματικότητας είναι εφικτή η κατανοησή της και η κριτική της και πως, σε αυτά τα πλαίσια, συσχετίζονται τα ερωτήματα σχετικά με τη γνωσιοθεωρία με τα ερωτήματα σχετικά με την κοινωνία. Στο πρώτο κεφάλαιο, γίνεται μία λεπτομερής ανάγνωση των σελίδων του Κεφαλαίου του Marx που αφορούν τον Φετιχισμό του Εμπορεύματος. Κατόπιν αναλύονται οι έννοιες της πραγματικής αφαίρεσης και της κοινωνικής αντικειμενικότητας, του τρόπου δηλαδή που συγκροτείται το αντικείμενο της έρευνας του Κεφαλαίου, η καπιταλιστική κοινωνία. Τέλος αναλύεται η μέθοδος της κριτικής που χρησιμοποιεί ο Marx, η οποία προσδιορίζεται ως εμμενής. Ο φετιχισμός και η εμμενής κριτική συγκροτούν τον άξονα που διαπερνά τα υπόλοιπα κεφάλαια της εργασίας. Στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται μία παρέκβαση στον Hegel. Μέσα από μία ανάγνωση της εισαγωγής της Φαινομενολογίας του Πνεύματος επιχειρείται να εξαχθεί αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «αντιεπιστημολογικό» του επιχείρημα. Ο τρόπος που επιχειρεί να απαντήσει στο φιλοσοφικό πρόβλημα του κριτηρίου οδηγεί τον Hegel να θεμελιώσει την εμμενή κριτική, συγκροτώντας το θεωρητικό υπόβαθρο που θα χρησιμοποιήσουν τόσο ο Marx όσο και ο Horkheimer και ο Adorno. Κατόπιν επισημαίνονται κάποιες μεθοδολογικές συνέπειες (η έννοια της έννοιας, η έννοια και η αντίφαση και η προσδιορίσμένη άρνηση), απαραίτητες για την κατανόηση του θεωρητικού εγχειρήματος της Κριτικής Θεωρίας. Στο τρίτο κεφάλαιο, εξετάζεται η κριτική θεωρία όπως αυτή θεμελιώνεται στα γραπτά του Horkheimer της δεκαετίας του 30, και η οποία γίνεται αντιληπτή ως άμεση θεωρητική συνέχεια της μαρξικής κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας. Αναλύεται η κριτική του Horkheimer στη νεότερη φιλοσοφία, η σχέση φιλοσοφίας και κοινωνικής κριτικής, οι αντιθετικιστικές συνέπειες αυτών και τέλος επεξηγείται πως συνδέεται η Κριτική Θεωρία με την μαρξική παράδοση και με ποιον τρόπο εγγράφεται στην παράδοση της εμμενούς κριτικής. Στο τέταρτο κεφάλαιο , η εστίαση μεταφέρεται στο έργο του Adorno. Αναλύεται η γνωσιοθεωρητική του προσέγγιση στην Αρνητική Διαλεκτική με σκοπό να αποδειχτεί ότι η γνωσιοθεωρία του συνδέεται άμεσα με την κοινωνική κριτική του. Κατόπιν περιγράφεται η κοινωνική θεωρία του Adorno και πως ο ίδιος συστηματοποιεί την εμμενή κριτική. Τέλος, στο πέμπτο, συστηματοποιούνται τα συμπεράσματα σχετικά με την εμμενή κριτική, τη συσχέτιση του γνωσιοθεωρητικού και του κοινωνικού και τα όρια της κριτικής θεωρίας","The present essay follows the theoretical fate of an idea: the fetishist character of commodity and its implications on theory of knowledge. Namely, how the capitalistic social reality can be comprehended and how, within this social context, questions concerning the theory of knowledge and questions concerning social reality interrelate. The first chapter contains a detailed reading of the pages of Marx’s Capital concerning the commodity fetishism. Consequently the concepts of real abstraction and social objectivity are analyzed, that is the way in which the subject matter of Capital is constituted. Finally there is an analysis of Marx’s method of critique, which is determined as immanent. Fetishism and immanent critique constitute the line of thought that penetrates the following chapters. The second chapter consists of an excursion to Hegel. Through a reading of the Introduction of Phenomenology of Spirit, there is an attempt to extract what could be called his “anti-epistemological” argument. The way he tries to answer to the philosophical question of criterion leads him to found immanent ctitique, thus constituting the theoretical ground that Marx as well Horkheimer and Adorno will use. What follows is some remarks on certain methodological implications of this concept (the concept of the concept, the concept and the contradiction and determinate negation), crucial for the understanding of the theoretical enterprise of critical theory. The third chapter examines critical theory as it is founded in Horkheimer 30’s writings. Here critical theory is conceived as immediate continuation of the Marxian critique of Political Economy. Horkheimer’s critique of modern philosophy is developed, the relation between philosophy and social critique, the anti-positivistic implications of his theory and finally the relations between critical theory, Marxian tradition and their place in the tradition of immanent critique are analyzed. The forth chapter is focused on Adorno’s work. The theory of knowledge he develops in Negative Dialectics is analyzed in order to prove that it is closely linked with his social critique. Consequently Adorno’s social theory is described and the systematization of immanent critique on his behalf. Finally, the fifth chapter draws the main conclusions on immanent criticism, the relation between theory of knowledge and social reality, and on the limits of critical theory."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φετιχισμός και εμμενής κριτική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στυλιανίδης Ορέστης","Stylianidis Orestis"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία παρακολουθεί την θεωρητική μοίρα μίας ιδέας: του φετιχισμού του εμπορεύματος και των γνωσιοθεωρητικών συνεπειών του. Πως δηλαδή, δεδομένης της συγκεκριμένης υφής της καπιταλιστικής κοινωνικής πραγματικότητας είναι εφικτή η κατανοησή της και η κριτική της και πως, σε αυτά τα πλαίσια, συσχετίζονται τα ερωτήματα σχετικά με τη γνωσιοθεωρία με τα ερωτήματα σχετικά με την κοινωνία. Στο πρώτο κεφάλαιο, γίνεται μία λεπτομερής ανάγνωση των σελίδων του Κεφαλαίου του Marx που αφορούν τον Φετιχισμό του Εμπορεύματος. Κατόπιν αναλύονται οι έννοιες της πραγματικής αφαίρεσης και της κοινωνικής αντικειμενικότητας, του τρόπου δηλαδή που συγκροτείται το αντικείμενο της έρευνας του Κεφαλαίου, η καπιταλιστική κοινωνία. Τέλος αναλύεται η μέθοδος της κριτικής που χρησιμοποιεί ο Marx, η οποία προσδιορίζεται ως εμμενής. Ο φετιχισμός και η εμμενής κριτική συγκροτούν τον άξονα που διαπερνά τα υπόλοιπα κεφάλαια της εργασίας. Στο δεύτερο κεφάλαιο, γίνεται μία παρέκβαση στον Hegel. Μέσα από μία ανάγνωση της εισαγωγής της Φαινομενολογίας του Πνεύματος επιχειρείται να εξαχθεί αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «αντιεπιστημολογικό» του επιχείρημα. Ο τρόπος που επιχειρεί να απαντήσει στο φιλοσοφικό πρόβλημα του κριτηρίου οδηγεί τον Hegel να θεμελιώσει την εμμενή κριτική, συγκροτώντας το θεωρητικό υπόβαθρο που θα χρησιμοποιήσουν τόσο ο Marx όσο και ο Horkheimer και ο Adorno. Κατόπιν επισημαίνονται κάποιες μεθοδολογικές συνέπειες (η έννοια της έννοιας, η έννοια και η αντίφαση και η προσδιορίσμένη άρνηση), απαραίτητες για την κατανόηση του θεωρητικού εγχειρήματος της Κριτικής Θεωρίας. Στο τρίτο κεφάλαιο, εξετάζεται η κριτική θεωρία όπως αυτή θεμελιώνεται στα γραπτά του Horkheimer της δεκαετίας του 30, και η οποία γίνεται αντιληπτή ως άμεση θεωρητική συνέχεια της μαρξικής κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας. Αναλύεται η κριτική του Horkheimer στη νεότερη φιλοσοφία, η σχέση φιλοσοφίας και κοινωνικής κριτικής, οι αντιθετικιστικές συνέπειες αυτών και τέλος επεξηγείται πως συνδέεται η Κριτική Θεωρία με την μαρξική παράδοση και με ποιον τρόπο εγγράφεται στην παράδοση της εμμενούς κριτικής. Στο τέταρτο κεφάλαιο , η εστίαση μεταφέρεται στο έργο του Adorno. Αναλύεται η γνωσιοθεωρητική του προσέγγιση στην Αρνητική Διαλεκτική με σκοπό να αποδειχτεί ότι η γνωσιοθεωρία του συνδέεται άμεσα με την κοινωνική κριτική του. Κατόπιν περιγράφεται η κοινωνική θεωρία του Adorno και πως ο ίδιος συστηματοποιεί την εμμενή κριτική. Τέλος, στο πέμπτο, συστηματοποιούνται τα συμπεράσματα σχετικά με την εμμενή κριτική, τη συσχέτιση του γνωσιοθεωρητικού και του κοινωνικού και τα όρια της κριτικής θεωρίας","The present essay follows the theoretical fate of an idea: the fetishist character of commodity and its implications on theory of knowledge. Namely, how the capitalistic social reality can be comprehended and how, within this social context, questions concerning the theory of knowledge and questions concerning social reality interrelate. The first chapter contains a detailed reading of the pages of Marx’s Capital concerning the commodity fetishism. Consequently the concepts of real abstraction and social objectivity are analyzed, that is the way in which the subject matter of Capital is constituted. Finally there is an analysis of Marx’s method of critique, which is determined as immanent. Fetishism and immanent critique constitute the line of thought that penetrates the following chapters. The second chapter consists of an excursion to Hegel. Through a reading of the Introduction of Phenomenology of Spirit, there is an attempt to extract what could be called his “anti-epistemological” argument. The way he tries to answer to the philosophical question of criterion leads him to found immanent ctitique, thus constituting the theoretical ground that Marx as well Horkheimer and Adorno will use. What follows is some remarks on certain methodological implications of this concept (the concept of the concept, the concept and the contradiction and determinate negation), crucial for the understanding of the theoretical enterprise of critical theory. The third chapter examines critical theory as it is founded in Horkheimer 30’s writings. Here critical theory is conceived as immediate continuation of the Marxian critique of Political Economy. Horkheimer’s critique of modern philosophy is developed, the relation between philosophy and social critique, the anti-positivistic implications of his theory and finally the relations between critical theory, Marxian tradition and their place in the tradition of immanent critique are analyzed. The forth chapter is focused on Adorno’s work. The theory of knowledge he develops in Negative Dialectics is analyzed in order to prove that it is closely linked with his social critique. Consequently Adorno’s social theory is described and the systematization of immanent critique on his behalf. Finally, the fifth chapter draws the main conclusions on immanent criticism, the relation between theory of knowledge and social reality, and on the limits of critical theory."],"dc:identifier":["uoadl:1329431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1329431"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Φετιχισμός και εμμενής κριτική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:36Z"}