{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1330476"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1330476","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου και κύηση","abstract":"Εισαγωγή: Οι Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου συμπεριλαμβάνουν κυρίως την ελκώδη κολίτιδα και την νόσο Crohn. Πρόκειται για ιδιοπαθείς νόσους οι οποίες προκαλούνται από διαταραχές στην ανοσολογική απάντηση στην εντερική χλωρίδα. Η επίπτωση των ΙΦΝΕ έχει μεγάλο ρυθμό αύξησης από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και είναι αυξημένη στις αναπτυγμένες χώρες. Η συχνότερη ηλικία διάγνωσης είναι η τρίτη δεκαετία της ζωής, δηλαδή κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με στόχο να παρουσιάσει τις αλληλεπιδράσεις που έχουν οι ΙΦΝΕ με την εγκυμοσύνη σχετικά με την γονιμότητα, την μέθοδο τοκετού, τη φαρμακευτική αγωγή, τη γαλουχία. Επίσης να παρουσιάσει ειδικά θέματα που άπτονται του επιστημονικού πεδίου της μαιευτικής-γυναικολογίας σχετικά με τις ΙΦΝΕ. Υλικό και μέθοδος: Για την καταγραφή των αλληλεπιδράσεων των ΙΦΝΕ με την κύηση έγινε ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας. Από την ανασκόπηση προέκυψαν 249 βιβλιογραφικές αναφορές. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναζήτηση όλων των προοπτικών και τυχαιοποιημένων μελετών καθώς και των συστηματικών ανασκοπήσεων. Αποτελέσματα: Οι ΙΦΝΕ παρουσιάζουν αύξηση στις επίπτωσή τους ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους. Η γονιμότητα δεν επηρεάζεται από τη νόσο με την εξαίρεση των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε χειρουργείο. Η ωοθηκική λειτουργία έχει εκτιμηθεί σε αρκετές μελέτες σε ασθενείς με ΙΦΝΕ σε σχέση με το γενικό πληθυσμό και δεν έχει βρεθεί σημαντική διαφοροποίηση. Παρόλα αυτά υπάρχει μεγάλο ποσοστό εθελοντικής μη τεκνοποίησης στις ασθενείς με ΙΦΝΕ το οποίο οφείλεται κυρίως στις ελλιπείς γνώσεις σχετικά με τις επιδράσεις των φαρμάκων που λαμβάνουν για τη διατήρηση της νόσου σε υποτροπή στην κύηση και τη γαλουχία και σχετικά με την κληρονομικότητα της νόσου στους απογόνους. Τα ποσοστά κληροδότησης της νόσου στους απογόνους από ένα γονέα που πάσχει με ΙΦΝΕ κυμαίνεται από 4-11%, ένα σχετικά μικρό ποσοστό. Υπάρχουν τεστ τα οποία δίνονται στις γυναίκες που σκοπεύουν να τεκνοποιήσουν προκειμένου να προσδιοριστεί το επίπεδο των γνώσεων σχετικά με την κύηση και τη γαλουχία και έτσι να υπάρξει η αντίστοιχη συμβουλευτική. Η απόφαση σχετικά με τη διαχείριση της κύησης θα πρέπει να λαμβάνεται από το μαιευτήρα σε συνεργασία με τον γαστρεντερολόγο και πολλές φορές το χειρουργό ΙΦΝΕ και βέβαια μετά από συζήτηση με την ασθενή. Δεν πρέπει όλες οι κυήσεις σε ασθενείς με ΙΦΝΕ να θεωρούνται υψηλού κινδύνου. O βασικός σκοπός της διαχείρισης της νόσου κατά την κύηση είναι η διατήρησή της σε ύφεση. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος επιπλοκών της κύησης όπως ο πρόωρος τοκετός, ο εμβρυικός θάνατος, το χαμηλό βάρος γέννησης και η πρόωρη ρήξη υμένων οφείλεται σε έξαρση της νόσου. Έχει αποδειχτεί ότι τα περισσότερα φάρμακα που λαμβάνονται για τη διατήρηση των ΙΦΝΕ σε ύφεση είναι χαμηλού κινδύνου για την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία με την εξαίρεση της μεθοτρεξάτης, της θαλιδομίδης και της κυκλοσπορίνης στο πρώτο τρίμηνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της κύησης φαίνεται ότι σχετίζονται πιο πολύ με τη δραστηριότητα της νόσου παρά με τη δράση των φαρμάκων. Χρειάζεται ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατροφή των γυναικών αυτών και τη χορήγηση των κατάλληλων συμπληρωμάτων διατροφής ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν. Η μέθοδος του τοκετού είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Η μόνη απόλυτη ένδειξη για καισαρική τομή είναι η ύπαρξη ειλοπρωκτικής αναστόμωσης με λύκηθο σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του ECCO. Μία σχετική ένδειξη είναι η ύπαρξη περιεδρικής νόσου. Γενικά τα ποσοστά των καισαρικών τομών στις ΙΦΝΕ είναι μεγαλύτερα, συχνά χωρίς να υπάρχει κάποια ένδειξη. Στον κολπικό τοκετό θα πρέπει να αποφεύγεται η επισιοτομή προκειμένου να μην υπάρξει έδαφος για αποστήματα ή συρίγγια, κυρίως στις γυναίκες με νόσο Crohn. Τα ποσοστά των γυναικών που θηλάζουν παραμένουν τα ίδια με το γενικό πληθυσμό αν και φαίνεται μία μικρή μείωση στη διάρκεια του θηλασμού στις γυναίκες με ΙΦΝΕ. Τα περισσότερα φάρμακα διέρχονται στο μητρικό γάλα αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες, ασφαλείς για το νεογνό. Συμπεράσματα: Οι γυναίκες με ΙΦΝΕ αντιμετωπίζουν σύνθετα προβλήματα όταν αποφασίσουν να τεκνοποιήσουν και είναι μεγάλος ο αριθμός των γυναικών που παραμένουν άτεκνες εθελοντικά προκειμένου να μην τα αντιμετωπίσουν. Προκειμένου να βοηθηθούν οι γυναίκες αυτές πρέπει να υποστηρίζονται με την κατάλληλη συμβουλευτική και διαχείριση της νόσου που να εστιάζει στη διατήρηση της νόσου σε ύφεση, την κατάλληλη μαιευτική αντιμετώπιση και συμβουλευτική κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου συμπεριλαμβάνουν κυρίως την ελκώδη κολίτιδα και την νόσο Crohn. Πρόκειται για ιδιοπαθείς νόσους οι οποίες προκαλούνται από διαταραχές στην ανοσολογική απάντηση στην εντερική χλωρίδα. Η επίπτωση των ΙΦΝΕ έχει μεγάλο ρυθμό αύξησης από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και είναι αυξημένη στις αναπτυγμένες χώρες. Η συχνότερη ηλικία διάγνωσης είναι η τρίτη δεκαετία της ζωής, δηλαδή κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με στόχο να παρουσιάσει τις αλληλεπιδράσεις που έχουν οι ΙΦΝΕ με την εγκυμοσύνη σχετικά με την γονιμότητα, την μέθοδο τοκετού, τη φαρμακευτική αγωγή, τη γαλουχία. Επίσης να παρουσιάσει ειδικά θέματα που άπτονται του επιστημονικού πεδίου της μαιευτικής-γυναικολογίας σχετικά με τις ΙΦΝΕ. Υλικό και μέθοδος: Για την καταγραφή των αλληλεπιδράσεων των ΙΦΝΕ με την κύηση έγινε ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας. Από την ανασκόπηση προέκυψαν 249 βιβλιογραφικές αναφορές. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναζήτηση όλων των προοπτικών και τυχαιοποιημένων μελετών καθώς και των συστηματικών ανασκοπήσεων. Αποτελέσματα: Οι ΙΦΝΕ παρουσιάζουν αύξηση στις επίπτωσή τους ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους. Η γονιμότητα δεν επηρεάζεται από τη νόσο με την εξαίρεση των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε χειρουργείο. Η ωοθηκική λειτουργία έχει εκτιμηθεί σε αρκετές μελέτες σε ασθενείς με ΙΦΝΕ σε σχέση με το γενικό πληθυσμό και δεν έχει βρεθεί σημαντική διαφοροποίηση. Παρόλα αυτά υπάρχει μεγάλο ποσοστό εθελοντικής μη τεκνοποίησης στις ασθενείς με ΙΦΝΕ το οποίο οφείλεται κυρίως στις ελλιπείς γνώσεις σχετικά με τις επιδράσεις των φαρμάκων που λαμβάνουν για τη διατήρηση της νόσου σε υποτροπή στην κύηση και τη γαλουχία και σχετικά με την κληρονομικότητα της νόσου στους απογόνους. Τα ποσοστά κληροδότησης της νόσου στους απογόνους από ένα γονέα που πάσχει με ΙΦΝΕ κυμαίνεται από 4-11%, ένα σχετικά μικρό ποσοστό. Υπάρχουν τεστ τα οποία δίνονται στις γυναίκες που σκοπεύουν να τεκνοποιήσουν προκειμένου να προσδιοριστεί το επίπεδο των γνώσεων σχετικά με την κύηση και τη γαλουχία και έτσι να υπάρξει η αντίστοιχη συμβουλευτική. Η απόφαση σχετικά με τη διαχείριση της κύησης θα πρέπει να λαμβάνεται από το μαιευτήρα σε συνεργασία με τον γαστρεντερολόγο και πολλές φορές το χειρουργό ΙΦΝΕ και βέβαια μετά από συζήτηση με την ασθενή. Δεν πρέπει όλες οι κυήσεις σε ασθενείς με ΙΦΝΕ να θεωρούνται υψηλού κινδύνου. O βασικός σκοπός της διαχείρισης της νόσου κατά την κύηση είναι η διατήρησή της σε ύφεση. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος επιπλοκών της κύησης όπως ο πρόωρος τοκετός, ο εμβρυικός θάνατος, το χαμηλό βάρος γέννησης και η πρόωρη ρήξη υμένων οφείλεται σε έξαρση της νόσου. Έχει αποδειχτεί ότι τα περισσότερα φάρμακα που λαμβάνονται για τη διατήρηση των ΙΦΝΕ σε ύφεση είναι χαμηλού κινδύνου για την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία με την εξαίρεση της μεθοτρεξάτης, της θαλιδομίδης και της κυκλοσπορίνης στο πρώτο τρίμηνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της κύησης φαίνεται ότι σχετίζονται πιο πολύ με τη δραστηριότητα της νόσου παρά με τη δράση των φαρμάκων. Χρειάζεται ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατροφή των γυναικών αυτών και τη χορήγηση των κατάλληλων συμπληρωμάτων διατροφής ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν. Η μέθοδος του τοκετού είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Η μόνη απόλυτη ένδειξη για καισαρική τομή είναι η ύπαρξη ειλοπρωκτικής αναστόμωσης με λύκηθο σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του ECCO. Μία σχετική ένδειξη είναι η ύπαρξη περιεδρικής νόσου. Γενικά τα ποσοστά των καισαρικών τομών στις ΙΦΝΕ είναι μεγαλύτερα, συχνά χωρίς να υπάρχει κάποια ένδειξη. Στον κολπικό τοκετό θα πρέπει να αποφεύγεται η επισιοτομή προκειμένου να μην υπάρξει έδαφος για αποστήματα ή συρίγγια, κυρίως στις γυναίκες με νόσο Crohn. Τα ποσοστά των γυναικών που θηλάζουν παραμένουν τα ίδια με το γενικό πληθυσμό αν και φαίνεται μία μικρή μείωση στη διάρκεια του θηλασμού στις γυναίκες με ΙΦΝΕ. Τα περισσότερα φάρμακα διέρχονται στο μητρικό γάλα αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες, ασφαλείς για το νεογνό. Συμπεράσματα: Οι γυναίκες με ΙΦΝΕ αντιμετωπίζουν σύνθετα προβλήματα όταν αποφασίσουν να τεκνοποιήσουν και είναι μεγάλος ο αριθμός των γυναικών που παραμένουν άτεκνες εθελοντικά προκειμένου να μην τα αντιμετωπίσουν. Προκειμένου να βοηθηθούν οι γυναίκες αυτές πρέπει να υποστηρίζονται με την κατάλληλη συμβουλευτική και διαχείριση της νόσου που να εστιάζει στη διατήρηση της νόσου σε ύφεση, την κατάλληλη μαιευτική αντιμετώπιση και συμβουλευτική κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαντζανάκη-Σύρπου Μαρία","Lantzanaki-Syrpou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1330476"],"render_values":[{"text":"uoadl:1330476","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1330476","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1330476","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1330476","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαντζανάκη-Σύρπου Μαρία","Lantzanaki-Syrpou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1330476","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1330476"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου συμπεριλαμβάνουν κυρίως την ελκώδη κολίτιδα και την νόσο Crohn. Πρόκειται για ιδιοπαθείς νόσους οι οποίες προκαλούνται από διαταραχές στην ανοσολογική απάντηση στην εντερική χλωρίδα. Η επίπτωση των ΙΦΝΕ έχει μεγάλο ρυθμό αύξησης από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και είναι αυξημένη στις αναπτυγμένες χώρες. Η συχνότερη ηλικία διάγνωσης είναι η τρίτη δεκαετία της ζωής, δηλαδή κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με στόχο να παρουσιάσει τις αλληλεπιδράσεις που έχουν οι ΙΦΝΕ με την εγκυμοσύνη σχετικά με την γονιμότητα, την μέθοδο τοκετού, τη φαρμακευτική αγωγή, τη γαλουχία. Επίσης να παρουσιάσει ειδικά θέματα που άπτονται του επιστημονικού πεδίου της μαιευτικής-γυναικολογίας σχετικά με τις ΙΦΝΕ. Υλικό και μέθοδος: Για την καταγραφή των αλληλεπιδράσεων των ΙΦΝΕ με την κύηση έγινε ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας. Από την ανασκόπηση προέκυψαν 249 βιβλιογραφικές αναφορές. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναζήτηση όλων των προοπτικών και τυχαιοποιημένων μελετών καθώς και των συστηματικών ανασκοπήσεων. Αποτελέσματα: Οι ΙΦΝΕ παρουσιάζουν αύξηση στις επίπτωσή τους ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους. Η γονιμότητα δεν επηρεάζεται από τη νόσο με την εξαίρεση των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε χειρουργείο. Η ωοθηκική λειτουργία έχει εκτιμηθεί σε αρκετές μελέτες σε ασθενείς με ΙΦΝΕ σε σχέση με το γενικό πληθυσμό και δεν έχει βρεθεί σημαντική διαφοροποίηση. Παρόλα αυτά υπάρχει μεγάλο ποσοστό εθελοντικής μη τεκνοποίησης στις ασθενείς με ΙΦΝΕ το οποίο οφείλεται κυρίως στις ελλιπείς γνώσεις σχετικά με τις επιδράσεις των φαρμάκων που λαμβάνουν για τη διατήρηση της νόσου σε υποτροπή στην κύηση και τη γαλουχία και σχετικά με την κληρονομικότητα της νόσου στους απογόνους. Τα ποσοστά κληροδότησης της νόσου στους απογόνους από ένα γονέα που πάσχει με ΙΦΝΕ κυμαίνεται από 4-11%, ένα σχετικά μικρό ποσοστό. Υπάρχουν τεστ τα οποία δίνονται στις γυναίκες που σκοπεύουν να τεκνοποιήσουν προκειμένου να προσδιοριστεί το επίπεδο των γνώσεων σχετικά με την κύηση και τη γαλουχία και έτσι να υπάρξει η αντίστοιχη συμβουλευτική. Η απόφαση σχετικά με τη διαχείριση της κύησης θα πρέπει να λαμβάνεται από το μαιευτήρα σε συνεργασία με τον γαστρεντερολόγο και πολλές φορές το χειρουργό ΙΦΝΕ και βέβαια μετά από συζήτηση με την ασθενή. Δεν πρέπει όλες οι κυήσεις σε ασθενείς με ΙΦΝΕ να θεωρούνται υψηλού κινδύνου. O βασικός σκοπός της διαχείρισης της νόσου κατά την κύηση είναι η διατήρησή της σε ύφεση. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος επιπλοκών της κύησης όπως ο πρόωρος τοκετός, ο εμβρυικός θάνατος, το χαμηλό βάρος γέννησης και η πρόωρη ρήξη υμένων οφείλεται σε έξαρση της νόσου. Έχει αποδειχτεί ότι τα περισσότερα φάρμακα που λαμβάνονται για τη διατήρηση των ΙΦΝΕ σε ύφεση είναι χαμηλού κινδύνου για την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία με την εξαίρεση της μεθοτρεξάτης, της θαλιδομίδης και της κυκλοσπορίνης στο πρώτο τρίμηνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της κύησης φαίνεται ότι σχετίζονται πιο πολύ με τη δραστηριότητα της νόσου παρά με τη δράση των φαρμάκων. Χρειάζεται ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατροφή των γυναικών αυτών και τη χορήγηση των κατάλληλων συμπληρωμάτων διατροφής ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν. Η μέθοδος του τοκετού είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Η μόνη απόλυτη ένδειξη για καισαρική τομή είναι η ύπαρξη ειλοπρωκτικής αναστόμωσης με λύκηθο σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του ECCO. Μία σχετική ένδειξη είναι η ύπαρξη περιεδρικής νόσου. Γενικά τα ποσοστά των καισαρικών τομών στις ΙΦΝΕ είναι μεγαλύτερα, συχνά χωρίς να υπάρχει κάποια ένδειξη. Στον κολπικό τοκετό θα πρέπει να αποφεύγεται η επισιοτομή προκειμένου να μην υπάρξει έδαφος για αποστήματα ή συρίγγια, κυρίως στις γυναίκες με νόσο Crohn. Τα ποσοστά των γυναικών που θηλάζουν παραμένουν τα ίδια με το γενικό πληθυσμό αν και φαίνεται μία μικρή μείωση στη διάρκεια του θηλασμού στις γυναίκες με ΙΦΝΕ. Τα περισσότερα φάρμακα διέρχονται στο μητρικό γάλα αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες, ασφαλείς για το νεογνό. Συμπεράσματα: Οι γυναίκες με ΙΦΝΕ αντιμετωπίζουν σύνθετα προβλήματα όταν αποφασίσουν να τεκνοποιήσουν και είναι μεγάλος ο αριθμός των γυναικών που παραμένουν άτεκνες εθελοντικά προκειμένου να μην τα αντιμετωπίσουν. Προκειμένου να βοηθηθούν οι γυναίκες αυτές πρέπει να υποστηρίζονται με την κατάλληλη συμβουλευτική και διαχείριση της νόσου που να εστιάζει στη διατήρηση της νόσου σε ύφεση, την κατάλληλη μαιευτική αντιμετώπιση και συμβουλευτική κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.","Introduction: Inflammatory bowel disease mainly include ulcerative colitis and Crohn's disease. They are idiopathic diseases which are caused by disorders of the immune response to enteric flora. IBD have a big incidence rate since the second half of the 20th century and the incidence is increased in developed countries. The most common age of diagnosis is the third decade of life, during the age of childbearing. Aim of the study: The purpose of this study is to systematically review the literature in order to show the interactions between IBD and pregnancy concerning fertility, birth process, medication, lactation. Also present specific issues related to the scientific field of obstetrics gynecology on IBD. Materials and methods: For recording the interactions of IBD on pregnancy the existing literature was thoroughly reviewed. For this review we obtained data from 249 references. Particular emphasis was given to the search for all prospective and randomized trials and systematic reviews. Results: IBD are increasing their impact especially on young people. Fertility is not affected by the disease, with the exception of patients who have undergone surgery. The ovarian function has been evaluated in several studies in patients with IBD compared to the general population and no significant variation has been found. Nevertheless, there is a high rate of voluntary childless patients with IBD, a fact which is mainly due to lack of knowledge on the effects of drugs taken to maintain the disease relapsed during pregnancy and lactation and due to the heritability of the disease in the offspring. The rates of the disease in the offspring of one parent suffering with IBD ranges from 4-11%, a relatively small percentage. There are tests which are given to women who plan to have children in order to determine the level of knowledge about pregnancy and lactation, and thus to have the corresponding counseling. The decision about pregnancy management should be taken by the obstetrician in cooperation with the gastroenterologist and the IBD surgeon often and of course after discussion with the patient. Not all pregnancies of IBD patients should be considered high risk pregnancies. The main purpose of the disease management during pregnancy is to be maintained in remission. The greatest risk of pregnancy complications such as premature birth, fetal loss, low birth weight and premature rupture of membranes are due to flares of the disease. It has been shown that most medications taken for the maintenance of remission in IBD are low risk for pregnancy and lactation with the exception of methotrexate, thalidomide and cyclosporine in the first trimester. The adverse drug reactions reported during pregnancy appear to be associated more with disease activity than by the drugs action. Special care of the diet and food supplements should been taken depending on the medication. The labour is a matter of debate. The only absolute indication for caesarean section is the existence of ileoanal pouch according to the guidelines of ECCO. One indication is the existence of perianal disease. Overall rates of caesarean sections in IBD are biger, often without any indication. In vaginal delivery episiotomy should be avoided in order to avoid a ground for abscesses or fistulas, particularly in women with Crohn's disease. The percentage of women who breast feed remain the same as the general population, although there is a slight decrease in the duration of lactation in women with IBD. Most drugs are found in breast milk, but in very small quantities, safe for the baby. Conclusions: Women with IBD are facing complex problems when they decide to have children and there is a large number of women who remain voluntarily childless in order not to face them. In order to help these women they should be supported with appropriate counseling and disease management that focuses on keeping the disease in remission, adequate obstetric treatment and counseling during lactation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαντζανάκη-Σύρπου Μαρία","Lantzanaki-Syrpou Maria"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου συμπεριλαμβάνουν κυρίως την ελκώδη κολίτιδα και την νόσο Crohn. Πρόκειται για ιδιοπαθείς νόσους οι οποίες προκαλούνται από διαταραχές στην ανοσολογική απάντηση στην εντερική χλωρίδα. Η επίπτωση των ΙΦΝΕ έχει μεγάλο ρυθμό αύξησης από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και είναι αυξημένη στις αναπτυγμένες χώρες. Η συχνότερη ηλικία διάγνωσης είναι η τρίτη δεκαετία της ζωής, δηλαδή κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με στόχο να παρουσιάσει τις αλληλεπιδράσεις που έχουν οι ΙΦΝΕ με την εγκυμοσύνη σχετικά με την γονιμότητα, την μέθοδο τοκετού, τη φαρμακευτική αγωγή, τη γαλουχία. Επίσης να παρουσιάσει ειδικά θέματα που άπτονται του επιστημονικού πεδίου της μαιευτικής-γυναικολογίας σχετικά με τις ΙΦΝΕ. Υλικό και μέθοδος: Για την καταγραφή των αλληλεπιδράσεων των ΙΦΝΕ με την κύηση έγινε ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας. Από την ανασκόπηση προέκυψαν 249 βιβλιογραφικές αναφορές. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αναζήτηση όλων των προοπτικών και τυχαιοποιημένων μελετών καθώς και των συστηματικών ανασκοπήσεων. Αποτελέσματα: Οι ΙΦΝΕ παρουσιάζουν αύξηση στις επίπτωσή τους ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους. Η γονιμότητα δεν επηρεάζεται από τη νόσο με την εξαίρεση των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε χειρουργείο. Η ωοθηκική λειτουργία έχει εκτιμηθεί σε αρκετές μελέτες σε ασθενείς με ΙΦΝΕ σε σχέση με το γενικό πληθυσμό και δεν έχει βρεθεί σημαντική διαφοροποίηση. Παρόλα αυτά υπάρχει μεγάλο ποσοστό εθελοντικής μη τεκνοποίησης στις ασθενείς με ΙΦΝΕ το οποίο οφείλεται κυρίως στις ελλιπείς γνώσεις σχετικά με τις επιδράσεις των φαρμάκων που λαμβάνουν για τη διατήρηση της νόσου σε υποτροπή στην κύηση και τη γαλουχία και σχετικά με την κληρονομικότητα της νόσου στους απογόνους. Τα ποσοστά κληροδότησης της νόσου στους απογόνους από ένα γονέα που πάσχει με ΙΦΝΕ κυμαίνεται από 4-11%, ένα σχετικά μικρό ποσοστό. Υπάρχουν τεστ τα οποία δίνονται στις γυναίκες που σκοπεύουν να τεκνοποιήσουν προκειμένου να προσδιοριστεί το επίπεδο των γνώσεων σχετικά με την κύηση και τη γαλουχία και έτσι να υπάρξει η αντίστοιχη συμβουλευτική. Η απόφαση σχετικά με τη διαχείριση της κύησης θα πρέπει να λαμβάνεται από το μαιευτήρα σε συνεργασία με τον γαστρεντερολόγο και πολλές φορές το χειρουργό ΙΦΝΕ και βέβαια μετά από συζήτηση με την ασθενή. Δεν πρέπει όλες οι κυήσεις σε ασθενείς με ΙΦΝΕ να θεωρούνται υψηλού κινδύνου. O βασικός σκοπός της διαχείρισης της νόσου κατά την κύηση είναι η διατήρησή της σε ύφεση. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος επιπλοκών της κύησης όπως ο πρόωρος τοκετός, ο εμβρυικός θάνατος, το χαμηλό βάρος γέννησης και η πρόωρη ρήξη υμένων οφείλεται σε έξαρση της νόσου. Έχει αποδειχτεί ότι τα περισσότερα φάρμακα που λαμβάνονται για τη διατήρηση των ΙΦΝΕ σε ύφεση είναι χαμηλού κινδύνου για την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία με την εξαίρεση της μεθοτρεξάτης, της θαλιδομίδης και της κυκλοσπορίνης στο πρώτο τρίμηνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της κύησης φαίνεται ότι σχετίζονται πιο πολύ με τη δραστηριότητα της νόσου παρά με τη δράση των φαρμάκων. Χρειάζεται ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατροφή των γυναικών αυτών και τη χορήγηση των κατάλληλων συμπληρωμάτων διατροφής ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν. Η μέθοδος του τοκετού είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Η μόνη απόλυτη ένδειξη για καισαρική τομή είναι η ύπαρξη ειλοπρωκτικής αναστόμωσης με λύκηθο σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του ECCO. Μία σχετική ένδειξη είναι η ύπαρξη περιεδρικής νόσου. Γενικά τα ποσοστά των καισαρικών τομών στις ΙΦΝΕ είναι μεγαλύτερα, συχνά χωρίς να υπάρχει κάποια ένδειξη. Στον κολπικό τοκετό θα πρέπει να αποφεύγεται η επισιοτομή προκειμένου να μην υπάρξει έδαφος για αποστήματα ή συρίγγια, κυρίως στις γυναίκες με νόσο Crohn. Τα ποσοστά των γυναικών που θηλάζουν παραμένουν τα ίδια με το γενικό πληθυσμό αν και φαίνεται μία μικρή μείωση στη διάρκεια του θηλασμού στις γυναίκες με ΙΦΝΕ. Τα περισσότερα φάρμακα διέρχονται στο μητρικό γάλα αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες, ασφαλείς για το νεογνό. Συμπεράσματα: Οι γυναίκες με ΙΦΝΕ αντιμετωπίζουν σύνθετα προβλήματα όταν αποφασίσουν να τεκνοποιήσουν και είναι μεγάλος ο αριθμός των γυναικών που παραμένουν άτεκνες εθελοντικά προκειμένου να μην τα αντιμετωπίσουν. Προκειμένου να βοηθηθούν οι γυναίκες αυτές πρέπει να υποστηρίζονται με την κατάλληλη συμβουλευτική και διαχείριση της νόσου που να εστιάζει στη διατήρηση της νόσου σε ύφεση, την κατάλληλη μαιευτική αντιμετώπιση και συμβουλευτική κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.","Introduction: Inflammatory bowel disease mainly include ulcerative colitis and Crohn's disease. They are idiopathic diseases which are caused by disorders of the immune response to enteric flora. IBD have a big incidence rate since the second half of the 20th century and the incidence is increased in developed countries. The most common age of diagnosis is the third decade of life, during the age of childbearing. Aim of the study: The purpose of this study is to systematically review the literature in order to show the interactions between IBD and pregnancy concerning fertility, birth process, medication, lactation. Also present specific issues related to the scientific field of obstetrics gynecology on IBD. Materials and methods: For recording the interactions of IBD on pregnancy the existing literature was thoroughly reviewed. For this review we obtained data from 249 references. Particular emphasis was given to the search for all prospective and randomized trials and systematic reviews. Results: IBD are increasing their impact especially on young people. Fertility is not affected by the disease, with the exception of patients who have undergone surgery. The ovarian function has been evaluated in several studies in patients with IBD compared to the general population and no significant variation has been found. Nevertheless, there is a high rate of voluntary childless patients with IBD, a fact which is mainly due to lack of knowledge on the effects of drugs taken to maintain the disease relapsed during pregnancy and lactation and due to the heritability of the disease in the offspring. The rates of the disease in the offspring of one parent suffering with IBD ranges from 4-11%, a relatively small percentage. There are tests which are given to women who plan to have children in order to determine the level of knowledge about pregnancy and lactation, and thus to have the corresponding counseling. The decision about pregnancy management should be taken by the obstetrician in cooperation with the gastroenterologist and the IBD surgeon often and of course after discussion with the patient. Not all pregnancies of IBD patients should be considered high risk pregnancies. The main purpose of the disease management during pregnancy is to be maintained in remission. The greatest risk of pregnancy complications such as premature birth, fetal loss, low birth weight and premature rupture of membranes are due to flares of the disease. It has been shown that most medications taken for the maintenance of remission in IBD are low risk for pregnancy and lactation with the exception of methotrexate, thalidomide and cyclosporine in the first trimester. The adverse drug reactions reported during pregnancy appear to be associated more with disease activity than by the drugs action. Special care of the diet and food supplements should been taken depending on the medication. The labour is a matter of debate. The only absolute indication for caesarean section is the existence of ileoanal pouch according to the guidelines of ECCO. One indication is the existence of perianal disease. Overall rates of caesarean sections in IBD are biger, often without any indication. In vaginal delivery episiotomy should be avoided in order to avoid a ground for abscesses or fistulas, particularly in women with Crohn's disease. The percentage of women who breast feed remain the same as the general population, although there is a slight decrease in the duration of lactation in women with IBD. Most drugs are found in breast milk, but in very small quantities, safe for the baby. Conclusions: Women with IBD are facing complex problems when they decide to have children and there is a large number of women who remain voluntarily childless in order not to face them. In order to help these women they should be supported with appropriate counseling and disease management that focuses on keeping the disease in remission, adequate obstetric treatment and counseling during lactation."],"dc:identifier":["uoadl:1330476","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1330476"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:36Z"}