{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1330598"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1330598","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εμβολή αμνιακού υγρού","abstract":"Υπό κανονικές συνθήκες, το αμνιακό υγρό είναι εντελώς απομονωμένο από τους μητρικούς ενδοαγγειακούς χώρους. Εάν υπάρχει κάποιο χάσμα μεταξύ του αμνιακού σάκου και των αγγείων, το αμνιακό υγρό μπορεί να εισέλθει στη μητρική κυκλοφορία και να παράγει εμβολή. Η εμβολή από αμνιακό υγρό (ΕΑΥ), μπορεί να περιέχει πλακώδη κύτταρα, χνούδι, σμήγμα, βλεννίνη και μηκώνιο. Λόγω των συνοδευτικών συμπτωμάτων, παρόμοιων με την αναφυλαξία, ορισμένοι πιστεύουν πως θα ήταν πιό σωστό να ονομαστεί «αναφυλακτοειδές σύνδρομο της κύησης». Η ΕΑΥ συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει ένα χάσμα, στο φράγμα μεταξύ αμνιακού υγρού και μητρικής κυκλοφορίας. Υπάρχουν 3 τρόποι που μπορεί να συμβεί. Είναι είτε μέσα από τις φλέβες του ενδοτραχήλου, είτε στα σημεία που τραυματίζεται η μήτρα, είτε στη θέση αποκόλλησης του πλακούντα. Στα 70 χρόνια που η ΕΑΥ αναφέρθηκε για πρώτη φορά, εξακολουθεί να παραμένει ένα σύνδρομο του οποίου η αιτιολογία δεν είναι απολύτως κατανοητή. Οι κλινικές εκδηλώσεις που έχουν περιγραφεί είναι πολυάριθμες. Αρχικά πίστευαν πως όταν το αμνιακό υγρό εγχύεται στην μητρική κυκλοφορία, υπήρχε ένας καταιγισμός μικροσκοπικών σωματιδίων από συντρίμμια του εμβρύου, που προκαλούν απόφραξη ενός μέρους της πνευμονικής μικροκυκλοφορίας. Η ξαφνική αναπνευστική δυσχέρεια και η κυάνωση θεωρήθηκαν ότι σχετίζονται με ΔΕ καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονική καρδία. Ωστόσο, όταν τοποθετήθηκαν καθετήρες στην πνευμονική αρτηρία (ΠΑ) σε ασθενείς με το σύνδρομο, μετρήθηκε αυξημένη πίεση στα πνευμονικά τριχοειδή, μειωμένη λειτουργικότητα έως και έμφραγμα της αριστερής κοιλίας, ήπια έως μέτρια μείωση στις μέσες πιέσεις της ΠΑ και μεταβλητές αυξήσεις στην κεντρική φλεβική πίεση, ευρήματα ενδεικτικά της ΑΡ καρδιακής ανεπάρκειας. Θεωρείται ότι η αρχική προσβολή στο πνευμονικό σύστημα, λόγω της έκθεσης του αμνιακού υγρού μπορεί να είναι λόγω του παροδικού αγγειόσπασμου, της οξείας πνευμονικής υπέρτασης και έχει ως αποτέλεσμα τη σοβαρή υποξία. Από τους ασθενείς που επιβιώνουν το αρχικό σοκ, το 70% θα αναπτύξει ένα μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα, που μοιάζει με σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας και 45% θα αναπτύξει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ), μέσα σε 30 λεπτά έως 4 ώρες. Ελλείψει εργαστηριακής επιβεβαίωσης, η αυθόρμητη αιμορραγία των ούλων, η αιμορραγία στο σημείο του φλεβοκαθετήρα, και η επίταξη, υποδεικνύουν έντονα μια ΔΕΠ. Μπορεί επίσης να υπάρχει η εμφάνιση νευρολογικών εκδηλώσεων, όπως επιληπτικές κρίσεις, σύγχυση ή κώμα. Το αμνιακό υγρό έχει προπηκτική ιδιότητες. Δεν περιέχει πλασμίνη, αλλά έναν προενεργοποιητή της πλασμίνης. Εάν δημιουργηθεί θρομβίνη σε ένα περιβάλλον με προενεργοποιητή της πλασμίνης, αναπτύσσεται ταχεία διαταραχή της πηκτικότητας. Η ινωδογονόλυσης αποδίδεται σε μια αύξηση στην διάσπαση των προϊόντων του ινώδους, που προκαλούν σοβαρή καταστολή του μυομητρίου και του μυοκαρδίου, όπως αποδεικνύουν μελέτες σε ζώα. Αυτό μπορεί να συμβάλλει στην ατονία της μήτρας και την αιμοδυναμική αστάθεια που φαίνεται στο σύνδρομο. Η σπανιότητα της ΕΑΥ και η δυσκολία στη διάγνωσή της, μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρες επιπλοκές. Η ικανότητα να αναγνωριστούν τα σημεία και τα συμπτώματα γρήγορα και με ακρίβεια και να αρχίσει η θεραπεία, παραμένει πρόκληση για τον αναισθησιολόγο και το μαιευτήρα. Ακόμη και με επιθετικές προσπάθειες ανάνηψης υψηλής τεχνολογίας, η επιβίωση είναι σπάνια. Η αναφορά στο Εθνικό Μητρώο ΕΑΥ, η δημοσίευση περιπτώσεων και τα επιτυχή πρωτόκολλα διαχείρισης, συμβάλουν στην προώθηση της κατανόησης και τη θεραπεία αυτής της πολύπλοκης και απειλητική για τη ζωή κατάστασης.","abstract_html":"Υπό κανονικές συνθήκες, το αμνιακό υγρό είναι εντελώς απομονωμένο από τους μητρικούς ενδοαγγειακούς χώρους. Εάν υπάρχει κάποιο χάσμα μεταξύ του αμνιακού σάκου και των αγγείων, το αμνιακό υγρό μπορεί να εισέλθει στη μητρική κυκλοφορία και να παράγει εμβολή. Η εμβολή από αμνιακό υγρό (ΕΑΥ), μπορεί να περιέχει πλακώδη κύτταρα, χνούδι, σμήγμα, βλεννίνη και μηκώνιο. Λόγω των συνοδευτικών συμπτωμάτων, παρόμοιων με την αναφυλαξία, ορισμένοι πιστεύουν πως θα ήταν πιό σωστό να ονομαστεί «αναφυλακτοειδές σύνδρομο της κύησης». Η ΕΑΥ συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει ένα χάσμα, στο φράγμα μεταξύ αμνιακού υγρού και μητρικής κυκλοφορίας. Υπάρχουν 3 τρόποι που μπορεί να συμβεί. Είναι είτε μέσα από τις φλέβες του ενδοτραχήλου, είτε στα σημεία που τραυματίζεται η μήτρα, είτε στη θέση αποκόλλησης του πλακούντα. Στα 70 χρόνια που η ΕΑΥ αναφέρθηκε για πρώτη φορά, εξακολουθεί να παραμένει ένα σύνδρομο του οποίου η αιτιολογία δεν είναι απολύτως κατανοητή. Οι κλινικές εκδηλώσεις που έχουν περιγραφεί είναι πολυάριθμες. Αρχικά πίστευαν πως όταν το αμνιακό υγρό εγχύεται στην μητρική κυκλοφορία, υπήρχε ένας καταιγισμός μικροσκοπικών σωματιδίων από συντρίμμια του εμβρύου, που προκαλούν απόφραξη ενός μέρους της πνευμονικής μικροκυκλοφορίας. Η ξαφνική αναπνευστική δυσχέρεια και η κυάνωση θεωρήθηκαν ότι σχετίζονται με ΔΕ καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονική καρδία. Ωστόσο, όταν τοποθετήθηκαν καθετήρες στην πνευμονική αρτηρία (ΠΑ) σε ασθενείς με το σύνδρομο, μετρήθηκε αυξημένη πίεση στα πνευμονικά τριχοειδή, μειωμένη λειτουργικότητα έως και έμφραγμα της αριστερής κοιλίας, ήπια έως μέτρια μείωση στις μέσες πιέσεις της ΠΑ και μεταβλητές αυξήσεις στην κεντρική φλεβική πίεση, ευρήματα ενδεικτικά της ΑΡ καρδιακής ανεπάρκειας. Θεωρείται ότι η αρχική προσβολή στο πνευμονικό σύστημα, λόγω της έκθεσης του αμνιακού υγρού μπορεί να είναι λόγω του παροδικού αγγειόσπασμου, της οξείας πνευμονικής υπέρτασης και έχει ως αποτέλεσμα τη σοβαρή υποξία. Από τους ασθενείς που επιβιώνουν το αρχικό σοκ, το 70% θα αναπτύξει ένα μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα, που μοιάζει με σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας και 45% θα αναπτύξει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ), μέσα σε 30 λεπτά έως 4 ώρες. Ελλείψει εργαστηριακής επιβεβαίωσης, η αυθόρμητη αιμορραγία των ούλων, η αιμορραγία στο σημείο του φλεβοκαθετήρα, και η επίταξη, υποδεικνύουν έντονα μια ΔΕΠ. Μπορεί επίσης να υπάρχει η εμφάνιση νευρολογικών εκδηλώσεων, όπως επιληπτικές κρίσεις, σύγχυση ή κώμα. Το αμνιακό υγρό έχει προπηκτική ιδιότητες. Δεν περιέχει πλασμίνη, αλλά έναν προενεργοποιητή της πλασμίνης. Εάν δημιουργηθεί θρομβίνη σε ένα περιβάλλον με προενεργοποιητή της πλασμίνης, αναπτύσσεται ταχεία διαταραχή της πηκτικότητας. Η ινωδογονόλυσης αποδίδεται σε μια αύξηση στην διάσπαση των προϊόντων του ινώδους, που προκαλούν σοβαρή καταστολή του μυομητρίου και του μυοκαρδίου, όπως αποδεικνύουν μελέτες σε ζώα. Αυτό μπορεί να συμβάλλει στην ατονία της μήτρας και την αιμοδυναμική αστάθεια που φαίνεται στο σύνδρομο. Η σπανιότητα της ΕΑΥ και η δυσκολία στη διάγνωσή της, μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρες επιπλοκές. Η ικανότητα να αναγνωριστούν τα σημεία και τα συμπτώματα γρήγορα και με ακρίβεια και να αρχίσει η θεραπεία, παραμένει πρόκληση για τον αναισθησιολόγο και το μαιευτήρα. Ακόμη και με επιθετικές προσπάθειες ανάνηψης υψηλής τεχνολογίας, η επιβίωση είναι σπάνια. Η αναφορά στο Εθνικό Μητρώο ΕΑΥ, η δημοσίευση περιπτώσεων και τα επιτυχή πρωτόκολλα διαχείρισης, συμβάλουν στην προώθηση της κατανόησης και τη θεραπεία αυτής της πολύπλοκης και απειλητική για τη ζωή κατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρυσάφης Γεώργιος","Chrysafis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2017,"date_issued":"2017","date_published":"2017","updated_at":"2026-11-19T05:27:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1330598"],"render_values":[{"text":"uoadl:1330598","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1330598","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1330598","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1330598","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρυσάφης Γεώργιος","Chrysafis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2017"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1330598","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1330598"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπό κανονικές συνθήκες, το αμνιακό υγρό είναι εντελώς απομονωμένο από τους μητρικούς ενδοαγγειακούς χώρους. Εάν υπάρχει κάποιο χάσμα μεταξύ του αμνιακού σάκου και των αγγείων, το αμνιακό υγρό μπορεί να εισέλθει στη μητρική κυκλοφορία και να παράγει εμβολή. Η εμβολή από αμνιακό υγρό (ΕΑΥ), μπορεί να περιέχει πλακώδη κύτταρα, χνούδι, σμήγμα, βλεννίνη και μηκώνιο. Λόγω των συνοδευτικών συμπτωμάτων, παρόμοιων με την αναφυλαξία, ορισμένοι πιστεύουν πως θα ήταν πιό σωστό να ονομαστεί «αναφυλακτοειδές σύνδρομο της κύησης». Η ΕΑΥ συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει ένα χάσμα, στο φράγμα μεταξύ αμνιακού υγρού και μητρικής κυκλοφορίας. Υπάρχουν 3 τρόποι που μπορεί να συμβεί. Είναι είτε μέσα από τις φλέβες του ενδοτραχήλου, είτε στα σημεία που τραυματίζεται η μήτρα, είτε στη θέση αποκόλλησης του πλακούντα. Στα 70 χρόνια που η ΕΑΥ αναφέρθηκε για πρώτη φορά, εξακολουθεί να παραμένει ένα σύνδρομο του οποίου η αιτιολογία δεν είναι απολύτως κατανοητή. Οι κλινικές εκδηλώσεις που έχουν περιγραφεί είναι πολυάριθμες. Αρχικά πίστευαν πως όταν το αμνιακό υγρό εγχύεται στην μητρική κυκλοφορία, υπήρχε ένας καταιγισμός μικροσκοπικών σωματιδίων από συντρίμμια του εμβρύου, που προκαλούν απόφραξη ενός μέρους της πνευμονικής μικροκυκλοφορίας. Η ξαφνική αναπνευστική δυσχέρεια και η κυάνωση θεωρήθηκαν ότι σχετίζονται με ΔΕ καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονική καρδία. Ωστόσο, όταν τοποθετήθηκαν καθετήρες στην πνευμονική αρτηρία (ΠΑ) σε ασθενείς με το σύνδρομο, μετρήθηκε αυξημένη πίεση στα πνευμονικά τριχοειδή, μειωμένη λειτουργικότητα έως και έμφραγμα της αριστερής κοιλίας, ήπια έως μέτρια μείωση στις μέσες πιέσεις της ΠΑ και μεταβλητές αυξήσεις στην κεντρική φλεβική πίεση, ευρήματα ενδεικτικά της ΑΡ καρδιακής ανεπάρκειας. Θεωρείται ότι η αρχική προσβολή στο πνευμονικό σύστημα, λόγω της έκθεσης του αμνιακού υγρού μπορεί να είναι λόγω του παροδικού αγγειόσπασμου, της οξείας πνευμονικής υπέρτασης και έχει ως αποτέλεσμα τη σοβαρή υποξία. Από τους ασθενείς που επιβιώνουν το αρχικό σοκ, το 70% θα αναπτύξει ένα μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα, που μοιάζει με σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας και 45% θα αναπτύξει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ), μέσα σε 30 λεπτά έως 4 ώρες. Ελλείψει εργαστηριακής επιβεβαίωσης, η αυθόρμητη αιμορραγία των ούλων, η αιμορραγία στο σημείο του φλεβοκαθετήρα, και η επίταξη, υποδεικνύουν έντονα μια ΔΕΠ. Μπορεί επίσης να υπάρχει η εμφάνιση νευρολογικών εκδηλώσεων, όπως επιληπτικές κρίσεις, σύγχυση ή κώμα. Το αμνιακό υγρό έχει προπηκτική ιδιότητες. Δεν περιέχει πλασμίνη, αλλά έναν προενεργοποιητή της πλασμίνης. Εάν δημιουργηθεί θρομβίνη σε ένα περιβάλλον με προενεργοποιητή της πλασμίνης, αναπτύσσεται ταχεία διαταραχή της πηκτικότητας. Η ινωδογονόλυσης αποδίδεται σε μια αύξηση στην διάσπαση των προϊόντων του ινώδους, που προκαλούν σοβαρή καταστολή του μυομητρίου και του μυοκαρδίου, όπως αποδεικνύουν μελέτες σε ζώα. Αυτό μπορεί να συμβάλλει στην ατονία της μήτρας και την αιμοδυναμική αστάθεια που φαίνεται στο σύνδρομο. Η σπανιότητα της ΕΑΥ και η δυσκολία στη διάγνωσή της, μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρες επιπλοκές. Η ικανότητα να αναγνωριστούν τα σημεία και τα συμπτώματα γρήγορα και με ακρίβεια και να αρχίσει η θεραπεία, παραμένει πρόκληση για τον αναισθησιολόγο και το μαιευτήρα. Ακόμη και με επιθετικές προσπάθειες ανάνηψης υψηλής τεχνολογίας, η επιβίωση είναι σπάνια. Η αναφορά στο Εθνικό Μητρώο ΕΑΥ, η δημοσίευση περιπτώσεων και τα επιτυχή πρωτόκολλα διαχείρισης, συμβάλουν στην προώθηση της κατανόησης και τη θεραπεία αυτής της πολύπλοκης και απειλητική για τη ζωή κατάστασης.","In normal situations, amniotic fluid is completely isolated from the maternal intravascular compartment. If an opening exists between the amniotic sac and uterine veins, amniotic fluid can be bolused into maternal circulation producing an embolism. Amniotic fluid emboli (AFE), may contain squamous cells, lanugo, vernix, mucin and meconium. Because of the anaphylaxis-like symptoms, some researchers believe AFE sould be more accurately termed “anaphylactoid syndrome of pregnancy”. AFE only occurs when there is a breech in the barrier between amniotic fluid and maternal circulation. There are 3 routes where this may occur. They are through endocervical veins, uterine trauma sites and the placenta attachment site. In the 70 years since AFE was first reported, it still remains a syndrome whose etiology is not clearly understood. The clinical manifestations of AFE have been described in numerous accounts. It was believed for years that when an amniotic fluid bolus was pumped into the maternal circulation, there was an intense showering of microscopic fetal debris particles that caused an acute occlusion of part of the mother’s pulmonary microvasculature. The sudden respiratory distress and cyanosis were thought to be related to right-sided heart failure or corpulmonale. However, the real evidence are indicative of left-sided heart failure. It is postulated that the initial insult to the pulmonary system due to the exposure of the amniotic fluid debris may be because of a transient vasospasm, acute pulmonary hypertension, resulting in severe hypoxia. Of the patients who survive the initial hemodynamic collapse, 70% develop noncardiogenic pulmonary edema that resembles acute respiratory distress syndrome, 45% develop a disseminated intravascular coagulation (DIC), within 30 minutes to 4 hours. In the absence of laboratory confirmation, spontaneous gingival bleeding, catheter site bleeding, and epitaxis strongly suggest DIC. There also may be the occurrence of neurological manifestations, such as seizures, confusion, or coma. Amniotic fluid has procoagulant properties. Increased thromboplastic activity also occurs. Amniotic fluid lacks plasmin and plasmin activator, but it does contain plasmin proactivator. Plasmin is generated from an inactive precursor called plasminogen. It is speculated that thrombin generation in the pulmonary vasculature leads to plasmin and kinin production, which, in the absence of antiplasmin, perpetuates its own generation. If thrombin generation occurs in an environment with excess plasmin proactivator, a rapid coagulopathy develops. Fibrinogenolysis yields an increase in fibrin split products. The increase in fibrin split products is implicated in the development of severe uterine atony, which is found to stimulate the secretion of vascular endothelium, which in animal studies demonstrate myometrial and myocardial depression. This may contribute to the uterine atony and unstable hemodynamics seen in AFE syndrome. The rarity of AFE or anaphylactoid syndrome of pregnancy, coupled with difficulty in diagnosing this syndrome, can result in fatal complications. The ability to recognize the signs and symptoms of AFE quickly and accurately and to begin treatment promptly remains a challenge for the anesthesia provider and the obstetrician. Even with aggressive resuscitation efforts and high-technology treatment, survival is rare. Reporting of suspected AFE cases to the National Registry for AFE, as well as the publication of case studies and potentially successful management protocols, help to further the understanding and treatment of this complex and life-threatening syndrome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εμβολή αμνιακού υγρού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρυσάφης Γεώργιος","Chrysafis Georgios"],"dc:date":["2017"],"dc:description":["Υπό κανονικές συνθήκες, το αμνιακό υγρό είναι εντελώς απομονωμένο από τους μητρικούς ενδοαγγειακούς χώρους. Εάν υπάρχει κάποιο χάσμα μεταξύ του αμνιακού σάκου και των αγγείων, το αμνιακό υγρό μπορεί να εισέλθει στη μητρική κυκλοφορία και να παράγει εμβολή. Η εμβολή από αμνιακό υγρό (ΕΑΥ), μπορεί να περιέχει πλακώδη κύτταρα, χνούδι, σμήγμα, βλεννίνη και μηκώνιο. Λόγω των συνοδευτικών συμπτωμάτων, παρόμοιων με την αναφυλαξία, ορισμένοι πιστεύουν πως θα ήταν πιό σωστό να ονομαστεί «αναφυλακτοειδές σύνδρομο της κύησης». Η ΕΑΥ συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει ένα χάσμα, στο φράγμα μεταξύ αμνιακού υγρού και μητρικής κυκλοφορίας. Υπάρχουν 3 τρόποι που μπορεί να συμβεί. Είναι είτε μέσα από τις φλέβες του ενδοτραχήλου, είτε στα σημεία που τραυματίζεται η μήτρα, είτε στη θέση αποκόλλησης του πλακούντα. Στα 70 χρόνια που η ΕΑΥ αναφέρθηκε για πρώτη φορά, εξακολουθεί να παραμένει ένα σύνδρομο του οποίου η αιτιολογία δεν είναι απολύτως κατανοητή. Οι κλινικές εκδηλώσεις που έχουν περιγραφεί είναι πολυάριθμες. Αρχικά πίστευαν πως όταν το αμνιακό υγρό εγχύεται στην μητρική κυκλοφορία, υπήρχε ένας καταιγισμός μικροσκοπικών σωματιδίων από συντρίμμια του εμβρύου, που προκαλούν απόφραξη ενός μέρους της πνευμονικής μικροκυκλοφορίας. Η ξαφνική αναπνευστική δυσχέρεια και η κυάνωση θεωρήθηκαν ότι σχετίζονται με ΔΕ καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονική καρδία. Ωστόσο, όταν τοποθετήθηκαν καθετήρες στην πνευμονική αρτηρία (ΠΑ) σε ασθενείς με το σύνδρομο, μετρήθηκε αυξημένη πίεση στα πνευμονικά τριχοειδή, μειωμένη λειτουργικότητα έως και έμφραγμα της αριστερής κοιλίας, ήπια έως μέτρια μείωση στις μέσες πιέσεις της ΠΑ και μεταβλητές αυξήσεις στην κεντρική φλεβική πίεση, ευρήματα ενδεικτικά της ΑΡ καρδιακής ανεπάρκειας. Θεωρείται ότι η αρχική προσβολή στο πνευμονικό σύστημα, λόγω της έκθεσης του αμνιακού υγρού μπορεί να είναι λόγω του παροδικού αγγειόσπασμου, της οξείας πνευμονικής υπέρτασης και έχει ως αποτέλεσμα τη σοβαρή υποξία. Από τους ασθενείς που επιβιώνουν το αρχικό σοκ, το 70% θα αναπτύξει ένα μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα, που μοιάζει με σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας και 45% θα αναπτύξει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ), μέσα σε 30 λεπτά έως 4 ώρες. Ελλείψει εργαστηριακής επιβεβαίωσης, η αυθόρμητη αιμορραγία των ούλων, η αιμορραγία στο σημείο του φλεβοκαθετήρα, και η επίταξη, υποδεικνύουν έντονα μια ΔΕΠ. Μπορεί επίσης να υπάρχει η εμφάνιση νευρολογικών εκδηλώσεων, όπως επιληπτικές κρίσεις, σύγχυση ή κώμα. Το αμνιακό υγρό έχει προπηκτική ιδιότητες. Δεν περιέχει πλασμίνη, αλλά έναν προενεργοποιητή της πλασμίνης. Εάν δημιουργηθεί θρομβίνη σε ένα περιβάλλον με προενεργοποιητή της πλασμίνης, αναπτύσσεται ταχεία διαταραχή της πηκτικότητας. Η ινωδογονόλυσης αποδίδεται σε μια αύξηση στην διάσπαση των προϊόντων του ινώδους, που προκαλούν σοβαρή καταστολή του μυομητρίου και του μυοκαρδίου, όπως αποδεικνύουν μελέτες σε ζώα. Αυτό μπορεί να συμβάλλει στην ατονία της μήτρας και την αιμοδυναμική αστάθεια που φαίνεται στο σύνδρομο. Η σπανιότητα της ΕΑΥ και η δυσκολία στη διάγνωσή της, μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρες επιπλοκές. Η ικανότητα να αναγνωριστούν τα σημεία και τα συμπτώματα γρήγορα και με ακρίβεια και να αρχίσει η θεραπεία, παραμένει πρόκληση για τον αναισθησιολόγο και το μαιευτήρα. Ακόμη και με επιθετικές προσπάθειες ανάνηψης υψηλής τεχνολογίας, η επιβίωση είναι σπάνια. Η αναφορά στο Εθνικό Μητρώο ΕΑΥ, η δημοσίευση περιπτώσεων και τα επιτυχή πρωτόκολλα διαχείρισης, συμβάλουν στην προώθηση της κατανόησης και τη θεραπεία αυτής της πολύπλοκης και απειλητική για τη ζωή κατάστασης.","In normal situations, amniotic fluid is completely isolated from the maternal intravascular compartment. If an opening exists between the amniotic sac and uterine veins, amniotic fluid can be bolused into maternal circulation producing an embolism. Amniotic fluid emboli (AFE), may contain squamous cells, lanugo, vernix, mucin and meconium. Because of the anaphylaxis-like symptoms, some researchers believe AFE sould be more accurately termed “anaphylactoid syndrome of pregnancy”. AFE only occurs when there is a breech in the barrier between amniotic fluid and maternal circulation. There are 3 routes where this may occur. They are through endocervical veins, uterine trauma sites and the placenta attachment site. In the 70 years since AFE was first reported, it still remains a syndrome whose etiology is not clearly understood. The clinical manifestations of AFE have been described in numerous accounts. It was believed for years that when an amniotic fluid bolus was pumped into the maternal circulation, there was an intense showering of microscopic fetal debris particles that caused an acute occlusion of part of the mother’s pulmonary microvasculature. The sudden respiratory distress and cyanosis were thought to be related to right-sided heart failure or corpulmonale. However, the real evidence are indicative of left-sided heart failure. It is postulated that the initial insult to the pulmonary system due to the exposure of the amniotic fluid debris may be because of a transient vasospasm, acute pulmonary hypertension, resulting in severe hypoxia. Of the patients who survive the initial hemodynamic collapse, 70% develop noncardiogenic pulmonary edema that resembles acute respiratory distress syndrome, 45% develop a disseminated intravascular coagulation (DIC), within 30 minutes to 4 hours. In the absence of laboratory confirmation, spontaneous gingival bleeding, catheter site bleeding, and epitaxis strongly suggest DIC. There also may be the occurrence of neurological manifestations, such as seizures, confusion, or coma. Amniotic fluid has procoagulant properties. Increased thromboplastic activity also occurs. Amniotic fluid lacks plasmin and plasmin activator, but it does contain plasmin proactivator. Plasmin is generated from an inactive precursor called plasminogen. It is speculated that thrombin generation in the pulmonary vasculature leads to plasmin and kinin production, which, in the absence of antiplasmin, perpetuates its own generation. If thrombin generation occurs in an environment with excess plasmin proactivator, a rapid coagulopathy develops. Fibrinogenolysis yields an increase in fibrin split products. The increase in fibrin split products is implicated in the development of severe uterine atony, which is found to stimulate the secretion of vascular endothelium, which in animal studies demonstrate myometrial and myocardial depression. This may contribute to the uterine atony and unstable hemodynamics seen in AFE syndrome. The rarity of AFE or anaphylactoid syndrome of pregnancy, coupled with difficulty in diagnosing this syndrome, can result in fatal complications. The ability to recognize the signs and symptoms of AFE quickly and accurately and to begin treatment promptly remains a challenge for the anesthesia provider and the obstetrician. Even with aggressive resuscitation efforts and high-technology treatment, survival is rare. Reporting of suspected AFE cases to the National Registry for AFE, as well as the publication of case studies and potentially successful management protocols, help to further the understanding and treatment of this complex and life-threatening syndrome."],"dc:identifier":["uoadl:1330598","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1330598"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εμβολή αμνιακού υγρού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:27:36Z"}